Ktoś chcę poślubić osobę A. Ale to niezgodne z przeznaczeniem.
W POPRZEDNIM ODCINKU
Bóg zdecydował, że jego przeznaczeniem jest ślub z osobą B.
Bóg dokonuje dla nas najlepszego wyboru.
Sarah, proszę. Zostaw go w spokoju.
Bian już ma żonę.
Już nigdy mnie nie zobaczysz!
Zawsze wracasz do tej kobiety.
Nieważne, jak bardzo się staram, zawsze do niej wracasz!
Może byłoby mi łatwiej, gdybym się w tobie nie zakochała.
Tari...
O nie, już po świcie.
Znów się spóźniłem.
Niech Allah mi wybaczy. Tari.
Dlaczego mnie nie obudziłaś?
Tar.
Tar?
Zostawiłbyś dla mnie tę kobietę?
Wyjeżdżam, dopóki nie odpowiesz na to pytanie.
- Tar. - Pokój z tobą.
Tari.
Wiesz co? Każdej nocy modlę się,
abyś otworzył swoje serce.
Ale jestem tym zmęczona.
Naprawdę.
Pani Darmi.
Śniadanie...
Bian, zrobiłam zupę soto betawi z nowego przepisu. Spróbuj.
- Widziałaś mój ręcznik? - Tak, wyprałam go wczoraj.
- Dam ci nowy. - Wyprałaś go?
Tak.
Oszczędzałam przez rok i zapłaciłam gotówką.
- Gotówką? - No tak.
Dlaczego?
Po co pożyczać, skoro mogę zapłacić od razu?
Po co płacić od razu, skoro możesz wziąć kredyt?
Każdy zakup muszę przemyśleć sto razy.
To konieczność czy zachcianka?
Pamiętaj, że mamy umowę małżeńską. Jeśli ci się nie podoba to w porządku.
- Złóż papiery rozwodowe! - Chcę, żebyście się pobrali.
Zrobicie to?
NIGDY NIE IDZIESZ SAMOTNIE
BIAN: TARI, MINĄŁ JUŻ TYDZIEŃ. GDZIE JESTEŚ?
KIEDY WRÓCISZ DO DOMU? BRAKUJE MI TWOJEJ KUCHNI.
Ostateczna konstrukcja wymaga kilku poprawek.
Musicie je wprowadzić teraz. Nie zepsujcie niczego, dobrze?
Pytania?
Teraz zrobimy sobie przerwę na modlitwę.
- Jasne. - W porządku, chodźmy.
Chwała Boska jest nieoceniona. Pan Bian doznał oświecenia.
Idziemy się modlić, dalej.
- Pokój z tobą. - I z tobą.
Jak twoje ramię?
Lepiej.
Jadłaś już? Przywiozłem soto betawi.
Usiądź, wszystko przygotuję.
Myślałam, że przywieziesz ramen.
A nie lubisz soto betawi?
Lubię.
Lubię wszystko, co przywozisz.
Jak w pracy?
Dobrze, dzięki Bogu.
Kiedy wracasz do pracy?
W poniedziałek.
Ale nie wiem, czy będę w stanie prowadzić.
Do tego czasu możesz jeździć taksówką.
- Zjedzmy. - Dobrze.
- Bian.
O co chodzi?
Wszystko w porządku?
Tak.
Chodzi o Tari.
Co z nią?
Wyprowadziła się.
Dlaczego?
Powiedziała, że mam wybrać jedną z was.
To świetnie.
Powiedziałeś jej, że mnie poślubisz?
- Hej! - Zaskoczyłaś mnie!
Zamuliłeś.
Spójrz, twoja przyjaciółka.
Wygląda na zmartwioną.
Jakby przegrała zakłady, co?
Powiedz, żeby nie typowała Niemiec, tylko Francję.
Czaję. Później z nią pogadam. Chociaż ja bym obstawiała Niemcy.
Moja droga marzycielka.
Hey, Btari Hapsari! Zawsze śnisz na jawie.
Co się stało? Moim zdaniem nie powinnaś tak tu siedzieć.
Takim zachowaniem tylko ułatwisz Bianowi zbliżenie się do tej kobiety.
Zaufaj mi.
Może zabrać ją do waszego domu. Okropność.
Dziękuję za radę, to niezwykle pomocne.
Uśmiechasz się, ale jesteś złośliwa.
To ty wygadujesz takie okropne rzeczy.
To co mam powiedzieć? Hej, wiesz co?
Żona nie może wychodzić z domu bez pozwolenia męża.
Bian mi pozwolił.
Nie miał wyboru, tak? Zmusiłaś go do tego?
To dlatego, że nie potrafi wybrać między mną a tą kobietą.
Właśnie w taki sposób ułatwiasz Bianowi zbliżenie się do tej kobiety
i w końcu wybierze ją.
- Zaufaj mi. - Tak sądzisz?
Oczywiście.
- Nie tęsknisz za nim? - Nie!
Jaka dumna. Założę się, że tęsknisz.
- Przyznaj się. - Nie.
Niemożliwe, że nie tęsknisz.
Jak długo będziesz się tak zachowywać?
Wiecznie będziesz u mnie mieszkać?
Chcesz zostać Betawi? Nauczę cię sztuk walki. Co ty na to?
- Pokój z wami. - I z tobą.
Tu macie nawóz.
- Są już ofiary tego nowego trendu? - Co masz na myśli?
Ci ludzie są ofiarami trendu, Bian.
Hoduję rośliny od dawna.
Spójrz. Od jak dawna mam te rośliny „Sundel Bolong”?
One nazywają się „Janda Bolong”.
- Sundel Bolong. - Sądzisz, że to Suzzanna?
Udowodnię to.
- Dokąd idziesz? - Po telefon. Znajdę to w Google.
Nie ma racji.
- Jak zawsze. - Tak.
Nie ma racji, ale nie pokaże wyników wyszukiwania.
- Bian. - Co?
Co u twojej żony? Tęsknię za nią.
W porządku. Jest trochę zajęta, mamo.
Zajęta...
Przygotowywaniem sklepów i warsztatów.
- Dlaczego pytasz? - Bez powodu.
Chcę, żebyście się dogadywali.
Jest w porządku.
Dlatego powinieneś być miły dla Tari.
Albo przemieni się w „Jandę” Bolong i będzie źle.
- Co ty gadasz? - Kinan!
Zawsze taka jesteś.
Pani Tari jeszcze nie wróciła do domu?
Jeszcze nie.
Chce pan poznać sekret?
Jaki?
Trzymałam to dla siebie. Ale wygląda na to, że powinien pan wiedzieć.
Zaraz wrócę.
To prezent urodzinowy od pani Tari.
Dla mnie?
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO, MĘŻU.
Pani Tari przygotowała wszystko dla pana.
- Dobra z niej żona. - To prawda.
Ciężko znaleźć taką żonę jak pani Tari.
Czuję się winny.
Nie ma potrzeby. Proszę o nią zawalczyć.
- Ona odeszła. - To proszę jej poszukać!
Ale gdzie?
Jest pan beznadziejny. Jak to możliwe, że znam się na tym lepiej?
Proszę spojrzeć na jej Instagram.
Dziękuję pani.
NIGDY NIE IDZIESZ SAMOTNIE
A teraz przywitajmy moją najlepszą przyjaciółkę.
Właścicielkę najpopularniejszej internetowej piekarni.
Moja przyjaciółka, Btari Hapsari.
Btari Hapsari...
- Btari Hapsari, tak? - O, to już? Przepraszam.
To nie jest śmieszne.
Wywoływałam cię kilka razy, a ty się wyłączyłaś.
Przepraszam, mam dużo na głowie.
Dużo na głowie? Wracaj do męża.
- Nie powinnaś go unikać. - Tari...
- Zaczekaj w samochodzie, zaraz przyjadę. - Jasne, już idę.
Tar, wróćmy do domu.
- Dlaczego mi nie odpisujesz? - Nie jestem gotowa.
Teraz już wiem.
Jesteś najlepszą żoną, jaką mogłem mieć.
Trzeba było ją nosić od samego początku.
Tar.
Chcę, żebyś zostawił tę kobietę.
Musisz wybrać, Bian.
Nigdy cię nie zostawię, Tar.
- Zostaw tę kobietę. - Nie mogę jej teraz zostawić.
Wiele dla mnie poświęciła.
W porządku.
Zawsze mówiłeś tak:
„Jeśli ci się nie podoba, wiesz, gdzie jest sąd religijny”.
„Złóż papiery rozwodowe!”
Teraz sama rozważam tę możliwość.
SARAH: NIEODEBRANE POŁĄCZENIA (12) ALDI: NIEODEBRANE POŁĄCZENIA (5)
ALDI: SARAH PRZEWRÓCIŁA SIĘ W ŁAZIENCE. UDERZYŁA SIĘ W GŁOWĘ I ZEMDLAŁA.
Sarah?
Daj jej odpocząć.
Dzwoniła do mnie wcześniej. Była roztrzęsiona.
Nie wiedziała, do kogo zadzwonić.
Ty nie odbierałeś.
Byłem u Tari.
Wie, że tu jesteś?
Jej ręka wciąż jest osłabiona.
Poślizgnęła się i upadła.
Krwawiła.
Zawiozłem ją do szpitala.
Sarah potrzebuje towarzystwa.
Zostanę z nią.
Nie, Bian. Musisz wybrać jedną z nich.
Nawet jeśli zranisz tę drugą.
Nie mogę jej zostawić, zwłaszcza w takim stanie.
W takim razie stracisz Tari.
Nie mogę jej stracić.
Chcesz zostać poligamistą?
Przykro mi z powodu twojej matki, ale rodzina na pewno się nie zgodzi.
Zwłaszcza Tari.
Nie wiem, co myśleć.
Chcesz zostać tu na ramadan?
Co z twoim mężem?
- Będzie w porządku. - Co chcesz powiedzieć, moja droga?
Oczywiście, że możesz tu zostać.
Twój wuj tak naprawdę się cieszy, że chcesz zostać.
Na pewno chce, żebyś gotowała sahur.
Oczywiście.
Tari zawsze lepiej gotowała od ciebie.
W twojej kuchni zawsze czegoś brakuje.
Niby czego?
- Soli. - Zawsze dodajesz więcej!
Już dobrze. Tari może tu zostać podczas ramadanu.
Widzisz?
Najpierw się odśwież. Weź prysznic, zanieś swoje rzeczy do pokoju.
Jeśli jeszcze się nie modliłaś, zrób to. Zawołam cię na posiłek.
- Dobrze. - Możesz iść, Tari.
Jasne.
O co chodzi, moja droga?
Nie pytaj. Jeśli nie chce nam powiedzieć, to nie musimy się dowiadywać.
Nie bądź ciekawski na stare lata.
- Nie chodzi o ciekawość... - Wystarczy, mój drogi!
Sól.
- O co chodzi, nie mamy soli? - Nie, już nic.
Panie Bian, wychodzę.
Panie Bian, to pański posiłek na sahur.
Nie chce pan zjeść go w domu?
Zjem tutaj.
W takim razie już pójdę. Moja żona coś ugotuje.
- Pokój z panem. - I z panem.
- Zastanawiam się, czy Bian już jadł. - Co mówiłaś?
Nic takiego. Wuju, zmów modlitwę przed jedzeniem.
- Zjedzmy, mój drogi. - Dobrze. Zmówiłaś już modlitwę?
- Tak, wczoraj wieczorem. - Wspaniale, jedzmy.
Jaki dziś dzień?
BIAN: GDZIE JESTEŚ? NIE BYŁAŚ W DOMU PRZEZ TYDZIEŃ RAMADANU?
SAM GOTUJĘ SAHUR, NIKT NIE PRZYGOTOWAŁ MI IFTARU.
Dalej, jedzmy.
Jak tam post, dajesz radę?
Tak.
Przychodź tu częściej na iftar.
Jeśli wyłamiesz się z postu, przygotuję bardzo dużo jedzenia.
Kebabów?
Bian, przecież wiesz, że umiem tylko odmrażać gotowe posiłki i smażyć jajka.
Ale jeśli chcesz zjeść coś innego, to zamówimy na wynos.
Dostawa przyjeżdża szybko.
Masz dywanik do modlitwy? Chciałbym skorzystać.
Mam.
Od kiedy?
Od kiedy się modlę?
Czemu pytasz? To dziwne?
Powinnaś dołączyć do mnie. Zróbmy to wspólnie.
Jasne.
Poczekaj, tylko znajdę strój modlitewny.
Najpierw go znajdź.
Gdzie jest Bian?
Dzwonię do niego, ale nie odbiera.
- I nie odpisuje. - Mi też nie.
Gdzie on jest? Nie mam kontaktu z nim ani z Tari.
Może nie mają zasięgu, mamo.
Czyli nie przyjdą?
Nieważne.
Przygotowałem pyszny „tangkil” na iftar.
To jest „takjil”, tato.
To „tangkil”, Kinan.
Posiłek na iftar, tak?
- Tak. - „Takjil”.
- Pokój z wami. - I z tobą.
Zjawił się.
Szukaliśmy cię.
- Bian. - Tak?
Gdzieś ty był? Nie mogłam się dodzwonić, macie wyłączone telefony.
Telefon Tari jest zepsuty.
Nie mogła dzisiaj przyjść, bo jest zajęta.
Dostała dużo zamówień na smażony chleb. To z powodu miesiąca postu.
- Jadłeś już iftar? - Piłem wodę.
- Najpierw przerwij post. - Dobrze.
- Tata przygotował pyszny „tangkil”. - Chodźmy.
WESOŁEGO ŚWIĘTA PRZERWANIA POSTU W 2021 R.
Obyś należała do tych, który powrócą i obejmą dziedzictwo.
Niech Allah przyjmie nasze modlitwy. Wybacz mi, dziecko.
Wybacz mi wszelkie błędy, które uczyniłem.
- A ty mi, mój drogi. - Wybacz mi, Tari.
Obyś należał do tych, który powrócą i obejmą dziedzictwo.
Wybacz mi wszelkie błędy, które uczyniłem.
BIAN: WYBACZ MI WSZELKIE BŁĘDY, KTÓRE UCZYNIŁEM.
TARI: TY TEŻ WYBACZ MI WSZELKIE BŁĘDY, KTÓRE UCZYNIŁAM.
Cześć.
Obyś należał do tych, który powrócą i obejmą dziedzictwo. Wybacz mi błędy.
Wiesz co? Przyjechałeś pierwszy.
Po prostu tędy przechodziłem.
Poczekaj, Aldi przysłał jakieś ciastka.
Nie trzeba. Nie zostanę długo.
Co się dzieje, jesteś zmęczony?
Chcę ci coś powiedzieć.
To dotyczy nas.
Nas?
- Boże, zapomniałam, to już prawie rok... - Nie mogę dotrzymać obietnicy.
Chcę kontynuować moje małżeństwo. Nie rozwiodę się z Tari.
Przepraszam.
To znaczy...
Że mnie zostawiasz, Bian?
Nie mogę zawieść mamy i nie zostawię Tari.
Byliśmy razem od lat.
Prosiłeś, żebym zaczekała przez rok.
I czekałam.
Powiedziałeś, że się pobierzemy. I na co miałam czekać, na to?
- Ja nie... - Zostawiłeś mnie, Bian!
Tak, to moja wina. Nie powinienem był składać obietnic.
Nie powinienem był obiecywać ci ślubu.
- Wybacz mi, proszę. - Tak po prostu?
To takie proste, Bian?
Dziś święto, czemu jesteś smutna?
Skąd wiedziałeś, że tu jestem?
Pisałem, nie odpisałaś. Dzwoniłem, ale nie odebrałaś.
Świętujemy, chciałem po prostu pogadać.
Przepraszam.
Nie mam ochoty na sprawdzanie WhatsAppa.
Co się stało?
Ile to jeszcze potrwa?
Ile jeszcze będziesz się torturować?
Bian jest szczęśliwy ze swoją żoną.
Nie musisz już na niego czekać.
Obiecał mi, Aldi.
To nie Sarah, którą znam.
Jesteś dobra, silna.
Teraz się zmieniłaś.
Wiem, że Bian źle postąpił.
Nie powinien był prosić, żebyś czekała. Ale to już przeszłość.
On już wie, że źle postąpił.
Teraz ty powinnaś się z tym pogodzić.
Nie trwajcie samotnie w wierze.
Zaproście innych, by w wierze trwali z wami.
Możecie zaprosić swych mężów do życia w wierze.
Nie zostawiajcie ich samych. Jeśli kochamy naszych mężów,
musimy być z nimi w tym życiu i w następnym.
A co jeśli go zaprosiłaś,
a on nie chce zbliżyć się do Chwalebnego i Godnego Allaha?
Nie przestawajcie, róbcie, co w waszej mocy. Dużo się módlcie.
A co mówi Allah? Jeśli ktoś o mnie pyta, powiedzcie, że jestem blisko.
Allah odpowie na modlitwy każdego, kto się modli do Niego, tak długo, jak...
Wierzymy w Niego i wypełniamy Jego wolę.
Módlcie się do Allaha, a on sprawi, że wasze życie będzie łatwiejsze.
Dziękuję, ciociu. Wuju, pozwoliłeś mi zostać na czas ramadanu.
Nawet do Święta Przerwania Postu.
O czym ty mówisz? To twój dom. Przyjeżdżaj, kiedy chcesz.
- Prawda, mój drogi? - Oczywiście.
- Mogę cię o coś spytać? - Oczywiście, ciociu.
Masz jakieś problemy?
Tari.
W każdym małżeństwie są problemy.
Nie uciekaj od nich.
Im bardziej ich unikasz, tym większe się stają.
Zmierz się z nimi. Porozmawiajcie na spokojnie.
Dobrze?
Wiemy, że nie chcesz o tym rozmawiać.
Nie chcesz nas martwić.
Ale chcę, żebyś wiedziała,
zawsze modlimy się, o wszystko co najlepsze dla ciebie.
Tari.
Mogę wejść?
Muszę powiedzieć ci coś ważnego, Bian.
Co się stało?
Teraz naprawdę muszę dać ci odejść.
Tego chcesz, prawda?
Nie do końca. To znaczy...
Chcę dla ciebie dobrze.
- Nie musisz się o to martwić. - Sarah.
Przepraszam, to wszystko moja wina.
Tak, to twoja wina.
Gdybyś wtedy nie próbował mnie przekonać
i nie poprosił, żebyśmy znowu byli razem,
może teraz nie byłabym tak załamana.
Gdy się ożeniłeś, starałam się iść do przodu.
A ty znowu mnie przyciągnąłeś.
Teraz naprawdę chcę dać ci odejść.
Wychodzę za mąż.
Wychodzisz za mąż?
Za kogo?
Jest taki ktoś, kto zawsze mnie wspiera.
Od dawna dobrze się znamy.
Aldi?
Bian zrozumiał, że źle postąpił.
- Teraz ty powinnaś się z tym pogodzić. - Co mam zrobić, Aldi?
Bian mnie zostawił. Nie mam nikogo innego.
Nie jesteś sama, Sarah. Masz mnie.
Sarah, wyjdź za mnie.
Wiedziałem, że będziesz zaskoczona.
Ale czułem coś do ciebie na długo zanim poznałaś Biana.
Obiecuję, że cię nie skrzywdzę.
Obiecuję, że będziesz szczęśliwa.
Wyjdziesz za mnie?
Jak?
Dlaczego nic nie wiedziałem?
Dobrze ukrywa uczucia.
Kochasz go?
Mogę się tego nauczyć.
Sar.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Tylko dziękuję, nie zaproponujesz mi picia ani jedzenia.
Może chcesz zrobić jakąś zupkę chińską?
- Jesteś w tym dobry. - Z przyjemnością.
- Jeszcze raz dziękuję. - To ja dziękuję. Za zupkę.
Zwłaszcza przyrządzoną przez międzynarodowego szefa kuchni.
- Dziękuję. - Na razie.
Na razie.
Tari.
Tari...
Tari, posłuchaj.
Posłuchaj mnie, otwórz drzwi.
To nie tak jak myślisz.
Tari, otwórz!
Tari!
Tari...
TARI: CHCĘ SEPARCJI!
Gdzie jest Tari?
- Może najpierw się przywitaj. - Gdzie Tari?
Tak bez ogródek? Nie pogratulujesz mi?
Jasne, Sarah jest już twoja. Teraz ja straciłem Tari.
Jak bawisz się ogniem to bądź gotowy, że się oparzysz.
Obaj jesteśmy w niezbyt dobrej sytuacji.
Nie musisz mnie lubić.
Ale nie trać mojego czasu.
Napisałeś, że wiesz, gdzie jest Tari.
Błagam cię.
- Powiedz, gdzie jest Tari. - Dobrze.
Skoro błagasz, muszę przyznać...
Że nie wiem.
- Tracisz mój czas. - Bian.
Spójrz.
Ami!
Skąd on się wziął? Nie nagrywaj mnie, ostrzegam!
- Mi, musimy porozmawiać! - Nie ma mowy!
- Nie zbliżaj się! - Pomóż mi, proszę!
Nie ma mowy!
Mi!
- Boże.
- Mi, jesteś cała?
- Nie widziałeś, że upadłam? - Pomóż mi, proszę.
Co ty tu robisz? Pewnie chodzi o Tari, tak?
Wystarczy. Nie chcę się wtrącać, jasne?
Nie mogę się z nią skontaktować.
Kogo to obchodzi? To nie moja sprawa.
To twoja kara.
Za bycie okropnym mężem dla swojej żony.
Tak, byłem okropny. Przykro mi. Ale kocham Tari.
A Tari kocha mnie. Wolisz, żebyśmy się rozstali?
Tak, zróbcie to! Tylko się kłócicie, boli mnie od tego głowa.
Wszystko się zmieniło. Teraz mam pewność, Mi.
Kocham twoją przyjaciółkę.
Mi, pomóż mi. Powiedz, gdzie jest Tari, proszę.
Tari jest...
- Na lotnisku. - Dokąd leci?
Do Timbuktu.
Proszę, bądź poważna.
Wiesz, że żartuje.
Gonitwa za ukochaną na lotnisko, jak z filmów.
Proszę, bądź poważna.
Dobra!
Poszła do sądu religijnego.
Chce wziąć rozwód.
- Mi, wszystko w porządku? - Tak.
Mogę wstawić to nagranie do Internetu?
Może być viralem, Mi.
„Skaterka w hidżabie ucieka przed gościem i upada”.
- Zaraz ci przyłożę, usuń to. - Jasne, już usuwam.
WEJŚCIE DLA INTERESANTÓW PRZEZ TYLNE DRZWI
- Przepraszam, czy sąd jest zamknięty? - Tak, od dziesięciu minut.
Bian.
Tari.
Nie wiem, do którego sądu zanieść papiery rozwodowe.
Jest ich za dużo.
Sądy religijne są w Dżakarcie centralnej,
wschodniej, zachodniej i południowej.
Nic już nie wiem, Bian.
Mój samochód się przegrzał. Musiałam się zatrzymać.
Potem złapałam gumę i musiałam oddać go do naprawy.
A potem się tu włóczyłam, Bian. Aż spóźniłam się ze złożeniem papierów.
Chwała Bogu. To zrządzenie Allaha.
Chciałem ci wyjaśnić, co zaszło tamtej nocy.
Sarah przyszła powiedzieć, że wychodzi za Aldiego.
Sarah chce wyjść za Aldiego?
Rozmawiałem z nią.
Powiedziałem, że chcę kontynuować nasze małżeństwo.
Z początku się opierała.
Dzięki Bogu, Aldi zdołał ją przekonać.
Tar.
Sarah dała mi odejść.
To koniec problemów.
Chcę, żebyś wróciła do domu.
Zaczniemy od początku. Razem.
Obiecuję...
Że tym razem będę dobrym mężem.
Uszczęśliwię cię, obiecuję.
Co ty na to?
Bian.
Czekaj.
Musisz wyrzucić to w odpowiednim miejscu. Tam.
Co z nimi? Jest święto, a oni nie przyszli.
Byłoby dziwne, gdyby nie przyszli na święta. Może są...
Zajęci, tak?
Kto wie?
- A może... - Co?
Pokój z wami.
- Tato, mamo, zobaczcie, kto przyszedł. - Pokój z wami.
I z wami.
- Tato. - Mamo.
- Przepraszam, nie mogłam być wcześniej. - Nic nie szkodzi. Dobrze, że jesteś.
Dziękuję.
Bian.
Niech Allah przyjmie twoje modlitwy, mamo.
Niech Allah przyjmie twój post.
- Amen. - Amen.
Tato.
- Przyniosłam ciasto dla mamy. - Tari sama je upiekła.
Wspaniale, dziękuję bardzo.
Tari, bałem się, że masz problemy z pamięcią.
Że już o nas zapomniałaś. Jak w operach mydlanych.
Anemia.
Amnezja. Prawda, Bian? Anemia to ubytek komórek krwi, tato.
Anemia to utrata pamięci.
- Sprawdź to. - Dobry Boże.
- Chodźmy. - Na razie, tato.
- Chcę spróbować ciasta. - Zjedzmy wspólnie.
- Gratulacje. - Dziękuję, ciociu.
Dziękuję, że przyszłaś.
- Gratulacje. - Dziękujemy bardzo.
Yasmin nie dotrze, ale pozdrawia was.
Nie jest w najlepszej formie.
Najlepszego Aldi. Ciocia przesyła pozdrowienia.
- Gratulacje. - Dziękuję.
Wszystkiego najlepszego.
Gratulacje, Aldi.
Gratulacje, Sarah.
Dziękuję, że przyszłaś, Tari.
- Gratulacje, Sarah. - Dzięki.
W NASTĘPNYM ODCINKU
WKRÓTCE
Bian, opiekuj się Tari. Niech się nie przepracowuje.
- Chciałabym niedługo mieć wnuki. - Dobrze, mamo.
- Jestem Karli. - Kinan.
Mamy imiona na K, może jesteśmy bratnimi duszami.
Moją bratnią duszą jest ta roślinka.
Jesteś wyjątkowa. Nosisz hidżab i jeździsz na desce.
Wielu osobom się to podoba, udzielisz mi wywiadu?
- To jakaś zemsta? - Nie.
- Umowa małżeńska. - Co?
Druga część umowy.
Tłumaczenie: Barbara Wiśniewska