W POPRZEDNIM ODCINKU
Tari? Ami? Kopę lat.
-Pokój z wami. -I z tobą.
Usiądź, Gung.
Nie, Mi.
To nie zajmie długo.
Dopiję i możemy iść, dobra?
Przepraszam, Mi. Odwołujemy ta'arof.
Kochanie.
Kinan nie wróciła na noc.
Ma wyłączony telefon.
Tari, chodzi o Aldiego.
Aldi właśnie zmarł.
Zaprawdę należymy do Allaha i do niego powrócimy.
Dzień dobry.
Chciałbym zgłosić zaginięcie córki. Od 24 godzin nie wróciła do domu.
Tak, obawiam się, że coś jej się stało.
Przepraszam, oddzwonię za chwilę.
Co się z tobą dzieje? Nigdy się tak nie zachowywałaś.
Gdzie byłaś?
Wszystko w porządku?
Przepraszam, wuju.
Coś się stało zeszłej nocy.
Co?
-Ktoś próbował porwać Kinan. -Co?!
Jesteś cała?
-Tak. -Więc...
po tym, jak zjedliśmy kolację,
Kinan wracała sama do domu.
Wtedy napadło ją czterech mężczyzn.
Na szczęście wciąż byłem w pobliżu i zdołałem jej pomóc.
Może ci porywacze byli z konkurencji.
Myślę, że chcieli skrzywdzić Kinan.
Dziękuję.
Dobrze, że jesteś cała.
Jeszcze jedno.
Wuj widział mnie z inną dziewczyną, tak?
Tak.
To moja kuzynka, wuju.
Kiedyś byliśmy bardzo blisko,
ale nie widziałem jej przez 10 lat.
Teraz mieszka w Makasar.
Rozumiem. W porządku.
Pójdę już, wuju.
Jasne. Dziękuję, Karli.
-Pokój z wami. -I z tobą.
-Kinan. -Na razie.
Szczęście, że jesteś cała.
Wiesz co?
Mama prawie dostała ataku polaroida, bo nie wróciłaś na noc.
Chyba ataku paranoi. Znowu pleciesz od rzeczy.
Dobrze.
Najpierw pójdźmy na policję.
Żadnej policji, tato.
Dlaczego?
Obawiam się, że sprawy...
mogłyby się skomplikować.
W końcu nic się nie stało.
Nie wiemy, dokąd poszli ci ludzie.
Wszystko jest w porządku.
Pamiętasz, jak oni wyglądali?
Opowiedz mi wszystko chronicznie.
Chronologicznie. Nigdy się nie nauczysz.
-Kochanie... -Tak?
Chodzi o Aldiego.
Aldi zmarł.
Zaprawdę należymy do Allaha i do niego powrócimy.
SPOCZYWAJ W POKOJU REYNALDI HUTOMO
NAJSZCZERSZE KONDOLENCJE
ŚP. REYNALDI HUTOMO
Pokój z wami.
Moje najszczersze kondolencje.
-Wuju, ciociu. -Wybacz Aldiemu błędy.
Sarah.
Tak mi przykro.
Dziękuję, że przyszłaś, Tari.
Musisz być silna.
Wybacz Aldiemu błędy, Tari.
Daj znać, jeśli będziesz czegoś potrzebowała.
Opiekuj się Bianem.
Nigdy nic nie wiadomo, Tari.
Jak Bóg da.
Sarah.
Muszę już wracać.
Salma na ciebie zaczeka.
Wyślę jej rzeczy do twojego mieszkania.
Dobrze, tato. Dziękuję.
Sarah, musisz być silna. Dasz radę przez to przejść.
Przyjmij moje kondolencje.
Cierpliwości.
Bądź silna, dobrze?
Pozwól mu odejść.
Opiekuj się nią...
Zadbaj o Sarę, Bian.
-Oczywiście. -Dziękuję.
Na pewno się nią zaopiekuję. Spokojnie.
Obiecaj mi, Bian.
Obiecuję.
Zaraz zawołam lekarza.
Uspokój się, a ja zawołam lekarza.
Pokój z tobą.
Nie spodziewałem się.
To stało się tak szybko.
„Allah zdecydował i cokolwiek zechce, to czyni”.
To było jego przeznaczenie, Bian.
Każdy ma swój czas.
Tak, wiem.
Biedna Sarah.
Tak.
Jest teraz sama i została wdową.
Oby wkrótce kogoś znalazła.
Ona teraz ma inne zmartwienia, Tari.
Skąd wiesz?
Wciąż nosi żałobę.
Dopiero straciła Aldiego.
Jak mogłaby szukać nowego męża?
Chcesz jej potowarzyszyć?
Co masz na myśli?
Cóż...
Teraz jest sama.
Kto wie.
Tu nie chodzi o towarzystwo.
Jest zupełnie sama, Tari.
Niekoniecznie.
Wciąż ma ojca i siostrę.
Tari.
Sarah nie ma dobrej relacji z ojcem.
Chciała studiować w Dżakarcie.
A jej ojciec wolał, żeby wyszła za mąż zaraz po liceum.
Odmówiła.
Uciekła do Dżakarty.
Przepraszam.
Tak!
Utrzymywała się sama.
Rano chodziła na zajęcia.
A wieczorem pomagała w kawiarni.
Ciężko pracowała na czesne.
Aż przekonała się...
że nocne zmiany mogą być niebezpieczne.
Jest tu zupełnie sama.
Ojciec się jej wyrzekł.
Zwłaszcza, gdy Aldi nie żyje.
Wiesz o niej więcej niż o własnej żonie.
Dlaczego tak mówisz?
Zacytować ci umowę małżeńską?
Pamiętaj.
Bądź szczery.
-Pod żadnym pozorem nie możesz kłamać. -Wiem.
Więc chcesz jej potowarzyszyć?
Sarah? Co się stało, siostro?
Co się dzieje?
A co ty na to, żebyśmy oficjalnie zostali parą?
Co?
Jestem spontaniczny.
Więc na razie musi wystarczyć pierścionek z kalmara.
Kinan...
Zostaniesz moją dziewczyną?
Obiecuję cię kochać.
-Pasuje? -Idealnie.
Boże.
Jest trochę tłusty.
Odrobinę, ale jest w porządku.
Za nas?
Nasze zdrowie.
Kinan.
To jedna z najlepszych nocy w moim życiu.
Nie musimy jeszcze wracać do domu.
MOTEL DIVINE
Gdzie my jesteśmy?
Ufasz mi, tak?
Musimy trochę odpocząć.
-Gdzie jesteśmy? -Kinan.
Kinan?
Kinan.
Co robisz? Karli przyszedł.
Karli?
Dobrze, zrobię ci coś do picia.
Bardzo dziękuję, ciociu.
Cześć, kochanie.
Co jest?
Moja mama patrzy.
I co z tego?
Wszystko w porządku.
Twoi rodzice uwierzyli w moją historię.
Ale skłamaliśmy, Karli.
Słuchaj, to tylko małe kłamstewko.
Nie robimy nikomu krzywdy.
Skłamaliśmy dla dobra wszystkich.
Dla twojego dobra.
Zdrowie.
Czy mogę poznać twoich rodziców?
Chcę im powiedzieć, że...
chcę rozpocząć ta'arof.
Mogę?
Przepraszam, Mi.
Musimy odwołać ta'arof.
-Pokój z tobą. -I z tobą pokój.
Agung jest u nas w domu.
Agung?
Tak, Agung.
Przyszedł z ojcem.
Powiedział, że chce się oświadczyć.
Wracaj szybko.
Dobrze, tato.
-Pokój z panem. -I z panem pokój.
-Dzień dobry. -Witam.
Wielkie nieba.
Naprawdę tu ładnie.
Dzięki Bogu.
Ale to nie tylko mój lokal.
Należy do kilku osób.
Ale naprawdę tu ładnie.
Czego się napijesz?
-Cappuccino. -Jasne.
-Jedno cappuccino. -Robi się.
-Dziękuję. -Nie ma sprawy.
A gdzie Ami?
Nie mogła przyjść, coś jej wypadło.
Rozumiem.
Nie spodziewałem się.
Aldi odszedł tak nagle.
Wszyscy mamy swój czas.
Nigdy nic nie wiadomo, prawda?
A co ze sklepem?
Oczywiście, pomogę ci.
Ile mnie to będzie kosztować?
Tari.
Nic się nie zmieniłaś.
Zawsze bezpośrednia.
Jeśli powiem, że nie chcę pieniędzy,
to odmówisz, prawda?
Coś ci powiem.
Po prostu zapłać tyle, ile możesz.
Naprawdę?
Dobrze, później przygotuję dokumenty.
Jasne. Prześlij mi je, gdy będą gotowe.
Oczywiście. Bardzo dziękuję.
Naprawdę tu fajnie.
-Nieźle, nie? -Tak.
Nie tylko nieźle, jest świetnie.
Tari.
Mogę ci coś wyznać?
Rafa, bardzo cię przepraszam.
Nie mogę zostać dłużej, mam spotkanie.
Musisz już iść?
-Tak. -A co z kawą?
Następnym razem, dobrze?
Chyba nie próbujesz mnie unikać?
Skądże.
Jeśli tak by było,
nie poprosiłabym cię o pomoc, prawda?
Wciąż jesteś na mnie zła?
Tari.
Przyjdziesz na rozdanie dyplomów?
Potowarzyszysz mi podczas ceremonii?
Chcę przedstawić cię mojej rodzinie.
Obiecuję.
Po wręczeniu dyplomów...
pójdę do domu twojego wuja z moją rodziną.
A potem...
Potem ci się oświadczę.
Nie.
Dlaczego miałabym być zła?
Nie zrobiłeś nic złego.
Muszę już iść.
-Pokój z tobą. -I z tobą pokój.
-Pokój z wami. -I z tobą pokój.
Zostaw deskorolkę na zewnątrz.
Bo znowu ktoś się przewróci.
Położę ją tu.
Pozwoli pan, że przedstawię moją córkę, Ami.
Dzień dobry, wuju.
Sam pan widzi.
To piękna i pobożna dziewczyna.
Będzie dobrze pasowała do Agunga.
Tak właściwie...
to matka Agunga bardzo chce ją poznać.
Niestety, wciąż jest w Manado.
Jeszcze nie wróciła.
Prawda, Gung?
Najlepiej od razu ustalmy datę.
Wybór miejsca pozostawiam panu.
Jak Bóg da.
Tato, wuju.
Wybaczcie, ale muszę porozmawiać z Agungiem na osobności.
Gung.
Tak.
Gung.
Co to ma znaczyć?
Wczoraj ze mną zerwałeś.
Teraz zjawiasz się tutaj z ojcem.
Chcesz się oświadczyć.
Nie rozumiem, o co tu chodzi?
Wczoraj miałem wątpliwości, Mi.
Ale teraz jestem pewny.
Wyjdziesz za mnie?
Wróćmy do środka.
Nie każmy im czekać.
Pokój z tobą.
I z tobą pokój.
Wróciłaś już do domu?
Jeszcze nie, właśnie jadę.
Jestem niedaleko.
Wrócę trochę później, dobrze?
Dlaczego? Masz spotkanie firmowe?
Nie, ale...
mój przyjaciel poprosił mnie o spotkanie.
Jasne, w porządku.
Poczekać na ciebie z kolacją?
Nie musisz.
Dobrze, Bian.
W porządku, pokój z tobą.
I z tobą pokój.
Bian...
Aldi...
-Sarah... -Zawołam lekarza.
Zaraz zawołam lekarza.
Aldi...
-Sarah... -Tak, zaopiekuję się nią.
Spokojnie.
Zostawiam ci Sarę, Bian. Obiecaj mi.
Obiecaj mi, Bian.
Bian...
Bian.
-Chodź. -Jasne.
-Sarah, pomogę ci. -Dziękuję.
Chodźmy.
Spokojnie.
-Masz wszystko? -Tak.
Jak noga?
Lepiej.
Kiedy zdejmą gips?
We wtorek o 12.00.
-Wezmę jeszcze to. -Tamto?
-Salma, weź mi kilka bananów. -Jasne.
Czemu pytasz? Chcesz mnie zawieźć?
To nie problem, jeśli nie możesz.
Nie ma sprawy, zawiozę cię. Na 12.00, tak?
Przestań, żartowałam. Salma może mi pomóc.
Zawiezie mnie do szpitala. Nie chcę zawracać ci głowy.
Dokładnie. Ja to mogę zrobić.
Nie mam żadnych planów.
Pozwól, że cię tam zawiozę.
-Pokój z panią. -I z panem pokój.
Jeszcze pani tu jest, pani Darmi?
Pani Tari poprosiła, żebym z nią posiedziała.
Jej męża wiecznie nie ma.
Dziękuję, że pani została.
-Już wychodzę. -Dobrze.
-Pokój z panem. -I z panią.
-Bian, wróciłeś. -Cześć.
Zdążyłem wejść.
Spotkałeś się z przyjaciółmi?
Tak.
Którymi?
Tymi z piłki nożnej.
Gdzie byliście?
W okolicy...
Senopati.
Pewnie było fajnie.
Naprawdę fajnie.
-Daj torbę. -Jasne.
-Napijesz się herbaty? -Chętnie.
Chwila.
Sarah.
KAWIARNIA
-Naprawdę wyjdziesz za Agunga? -Tak.
Nie sądziłam, że to naprawdę się wydarzy.
A czy ty przypadkiem z nim nie zerwałaś?
Boże, jak ci to powiedzieć. Nie powiem ci wcale.
Dobra, muszę lecieć. Opowiem ci później.
-Ale zrobisz to, tak? -Jasne.
-Na razie, Cetar. -Pa.
Do zobaczenia.
-Pokój z tobą. -I z tobą.
-Pani Tari. -To ja. Jak poszło?
Oczekuję od pani dobrych wieści już niedługo.
Amen.
-Będę czekał. -Dziękuję.
-Teraz muszę już lecieć. -W porządku.
-Pokój z panią. -I z panem.
-Dziękuję bardzo. -Nie ma sprawy.
-Hej. -I jak? Podoba ci się?
Bardzo.
Czynsz jest dość wysoki.
Ale to świetna lokalizacja.
Jasne.
Patrząc na cały budynek,
lokal jest w całkiem dobrym stanie.
Trzeba go tylko trochę odświeżyć.
Wygląda bardzo dobrze.
Rozmawiałem z zaprzyjaźnionymi architektami i dekoratorami wnętrz.
Powiedzieli, że ci pomogą.
Bardzo ci dziękuję.
Nie ma sprawy.
Tari, możemy chwilę porozmawiać?
Przecież rozmawiamy.
Chcę cię przeprosić za błędy, które kiedyś popełniłem.
Nie musisz za nic przepraszać.
Tari.
Wysłuchaj mnie, proszę.
Chcę ci powiedzieć, co naprawdę się stało. Nie chcę nieporozumień.
Cetar, czekaj!
Cetar...
-Szybko, gdzie masz telefon? -Po co?
Szybko, daj telefon.
-Proszę bardzo. -Teraz sprawdź...
Sprawdź post Rafy.
Nasi przyjaciele o nim mówią.
-Co? -Pospiesz się.
Rafa...
wyjeżdża do Australii.
Nie powiedział ci?
Wiem, nie dotrzymałem obietnicy.
Rodzice chcieli, żebym skupił się na magisterce.
Powinienem był ci o tym powiedzieć.
Nagle wyjechałem do Australii, nic ci nie mówiąc.
Nie chcę się usprawiedliwiać.
Ale źle postąpiłem. Bez względu na wszystko.
Chcę cię za to przeprosić.
To już przeszłość, nie musimy do tego wracać.
Tari.
Chciałem spróbować jeszcze raz.
Może pozwoliłabyś mi wrócić, kto wie.
Założyłem biznes...
i chciałem spotkać się z twoim wujem, gdy zarobię pieniądze.
Ale...
nie zdążyłem.
To jedna z rzeczy, których najbardziej żałuję.
Czasem myślę...
czy gdybym wcześniej spotkał się z twoim wujem...
Więc już mi wybaczyłaś?
Masz rację.
Dobrze.
Przyjmę to jako znak, że mi wybaczyłaś.
To wszystko między nami w porządku?
Tak.
Dobrze.
Skoro miejsce ci się podoba,
na następnym spotkaniu możemy umówić się z fachowcami.
Omówimy warunki umowy, podpiszemy ją i zaczniemy remont.
-Jasne. -Co sądzisz?
Zgadzam się.
Bian, poczekaj.
-Właśnie. -Zapomniałeś czegoś.
Prawie zapomniałem.
Mam szczęście, że zawsze mi przypomnisz.
Kanapka z tuńczykiem z przepisu szefowej Tari.
Żal nie spróbować.
Dziękuję, żoneczko.
-Dobrze. -Poczekaj, Bian.
Mógłbyś zamontować instalację elektryczną w moim nowym sklepie?
O której?
O 12.00?
Dobrze, przyjadę o 12.00.
Naprawdę?
-Tak, kochanie. -Dziękuję.
Pójdę już.
-Pokój z tobą. -I z tobą pokój.
Pokój z tobą, kochanie.
Bian, przyjedziesz do sklepu?
Tak, zaraz wychodzę.
Dobrze, czekam.
Pokój z tobą, skarbie.
I z tobą pokój.
Tak!
Jak tam, Cetar? Twój mąż przyjdzie?
Tak, już jest w drodze.
Na pewno?
Zapytaj jeszcze raz. Pewnie dopiero się szykuje, jak zawsze.
-Niech się pospieszy. -Dobrze.
W porządku.
Sprawdzę, jak im idzie.
-Panie Bian. -Witam.
Dokąd pan idzie?
Muszę podjechać do sklepu mojej żony.
-Pomoże mi pan później? -Oczywiście.
-Będę czekać na telefon. -Super.
-Przepraszam. -Śmiało.
Pokój z tobą.
I z tobą pokój.
Tu Salma.
Cześć, co się stało?
Bian, zawieziesz Sarę do szpitala, tak?
Kiedy ma wizytę?
Jest umówiona na dziś.
Lekarz ma jej zdjąć gips, Bian.
Wizyta jest o 12.00.
Sam mówiłeś, że ją zawieziesz.
Jasne. O 12.00?
To zaraz.
Jeśli jesteś zajęty,
możemy zamówić taksówkę.
Dobrze, zaraz po nią podjadę.
Przekaż Sarze, że ją zawiozę.
Już jadę.
Naprawdę, Bian?
Tak. Pokój z tobą.
I z tobą pokój.
-Na mnie już czas. - W porządku.
-Proszę pozdrowić Rafę. -Tak zrobię.
Lecę. Pokój z panią.
I z panem pokój.
BIAN: NIE MOGĘ PRZYJECHAĆ, PRZEPRASZAM. COŚ MI WYPADŁO W BIURZE.
Ach, Bian.
Co? Biana nie będzie?
Odwołał przyjazd.
Widzisz? Mówiłam ci.
Czyli nie był w drodze, tak?
Ma jakieś problemy w biurze.
On zawsze ma problemy.
Nic się nie stało.
Jasne, wszystko spoko.
Daj dokumenty tej pani.
-Sarah, muszę odebrać. -Jasne.
APTEKA
Proszę pani?
Cześć, pokój z tobą.
I z tobą pokój.
Tak, mamo?
Jesteś zajęty?
Nie jestem. Co się stało, mamo?
Chcę, żebyś pomógł tatcie.
Jesteś jego jedynym synem.
Tata chciałby, żebyś przejął firmę.
W końcu niedługo przejdzie na emeryturę.
Nie, tata wciąż jest w pełni sił.
Może dalej prowadzić firmę.
Tak, ale jak długo?
Nie chcę, żeby wasze relacje się pogorszyły,
gdy mnie kiedyś zabraknie.
O czym ty mówisz?
Tak czy inaczej, zadzwoń do taty.
Dobrze, porozmawiam z nim później.
Obiecujesz?
Tak, obiecuję.
W porządku.
Nie musisz się martwić, mamo. Pokój z tobą.
Czujesz się już lepiej?
Tak, dzięki Bogu.
-Dobrze, muszę już iść. -Jasne, do zobaczenia.
Kto to był, Sarah?
Przyjaciel Aldiego.
Chyba robili razem interesy.
Był też na pogrzebie.
Ale tu bałagan.
Proszę tam posprzątać, dobrze?
Oczywiście.
-Pokój z wami. -I z tobą pokój.
-Jest i szef. -Przepraszam za spóźnienie.
-Nie ma sprawy, wyluzuj. Szef robi co chce.
Nie mów tak, Mi.
-Tari jest tam. -Widzę.
-Dzięki. -Proszę bardzo.
I jak?
Nareszcie koniec.
-Szybko ci poszło. -Nieźle, nie?
Jak było na oddaniu krwi?
-Bezproblemowo, dzięki Bogu. -Super.
Spotkałem twojego męża w szpitalu.
-Biana?
Skąd wiesz, że to on? Przecież się nie poznaliście.
Cóż...
Często przeglądam twój Instagram, rozpoznałem go.
Żartuję.
Widzieliśmy się na pogrzebie Aldiego.
Chyba była z nim Sarah.
Wdowa po Aldim.
Sarah?
Naprawdę pyszne. Dlaczego nie jesz?
Skarbie, ale...
ty za to płacisz, nie?
Zaprosiłaś mnie, więc stawiasz.
Tak, zapłacę.
Znowu.
Skarbie, co się stało?
Jesteś dzisiaj inna.
Wszystko dobrze?
Zrywam z tobą.
Zrywasz ze mną?
Nie mogę być twoją dziewczyną.
Dlaczego?
Bo kłamiesz, Karli.
I nauczyłeś mnie okłamywać rodziców.
To nie w porządku.
Już ci nie ufam.
Zostawiasz mnie?
Tak, przykro mi.
Dobra.
Zostaw mnie.
Ale jeśli to zrobisz,
udostępnię nasz film.
Twój wybór.
Usiądź, kochanie.
Jesteś moja.
Na pewno nie zjesz? Pychota.
Idę pod prysznic.
Dobrze.
SARAH: CZUJĘ SIĘ DUŻO LEPIEJ. GIPS JUŻ MNIE NIE UCISKA.
JESZCZE TROCHĘ BOLI.
Tari, widziałaś mój ręcznik?
DZIĘKI, ŻE ZAWIOZŁEŚ MNIE DO SZPITALA.
Co ty robisz?
Czemu sprawdzasz mój telefon?
Spotkałeś się potajemnie z Sarą?
W NASTĘPNYM ODCINKU
Cześć Kinan, jestem Sully.
Jesteś tą kuzynką Karliego z Makasar?
WKRÓTCE
Jestem jego ofiarą. Jak ty.
Ofiarą?
-Widziałaś film, tak? -Hej...
Co się stało, Sarah?
Nigdy nie kochałam Aldiego.
To czemu przyjęłaś oświadczyny?
Nie umiem przestać cię kochać, Bian.
Nawet jeśli widziałaś Sarę,
-to nie tak, jak myślisz. -Jestem zmęczona, Bian!
Tari.
Gratulacje, Tari.
Tari.
-Tari! -Boże, Tari.
Tłumaczenie: Barbara Wiśniewska