Cześć, Kinan. Jestem Sully.
Jesteś kuzynką Karliego z Makassar, tak?
-Jestem jego ofiarą. Jak ty. -Ofiarą?
W POPRZEDNIM ODCINKU
Śnię o Aldim.
I o tobie też.
Nie chcę, żebyś skończył jak on.
Jeśli widziałaś Sarę to nie tak, jak myślisz.
Jestem zmęczona, Bian!
Gratulacje, Tari.
-Tari! -Boże, Tari.
Tari!
To ciąża pozamaciczna.
To oznacza,
że rozwija się poza macicą.
Co chce pani powiedzieć?
Należy usunąć płód z macicy...
ponieważ zagraża pani życiu.
Kochanie?
Dzięki Bogu, obudziłaś się.
Jeśli chcesz, możesz jeszcze pospać.
Co się dzieje? Coś cię boli?
Jak się czujesz?
Nie wiedziałam, że jestem w ciąży, Bian.
Gdybym tylko wiedziała...
-zadbałabym o to dziecko. -Wiem.
Nie martw się tym teraz, dobrze?
Wszystko będzie dobrze.
Nie martw się.
Dobrze?
A jeśli już nie zajdę w ciążę, Bian?
Jeśli Allah postanowił...
to wszystko jest możliwe.
Musisz w to uwierzyć.
Dobrze?
Chcę zostać sama, Bian.
Dobrze, pójdę po coś do picia. Wrócę później.
MODELKA W FILMIE DLA DOROSŁYCH. POBIERZ, ZANIM ZNIKNIE.
Tylko nie to! Sully...
PIĘKNA MODELKA, KTÓREJ IMIĘ ZACZYNA SIĘ NA „S” POWIESIŁA SIĘ WE WŁASNYM DOMU
Nie!
ZABIŁAŚ SULLY, KINAN!
MODELKA POWIESIŁA SIĘ, GDY WYCIEKŁ FILM DLA DOROSŁYCH Z JEJ UDZIAŁEM.
Nie!
Dokładnie.
Powrót do zdrowia trochę potrwa.
Dlatego proszę się nie przeciążać przez najbliższe miesiące.
Żadnych intensywnych aktywności, musi pani o siebie dbać.
Dobrze, pani doktor.
„SZYBKIEGO POWROTU DO ZDROWIA” – RAFA
-Pokój z wami. -I z tobą pokój.
Lepiej wyglądasz.
Poznałeś już Rafę?
Tak, na otwarciu kawiarni.
-To prawda. -Tak.
Na otwarciu.
Okazało się, że jest kuzynem pani doktor.
Cóż za zbieg okoliczności.
Tata Rafy i moja mama to kuzynostwo.
Rozumiem.
Nie będę wam przeszkadzał w rozmowie.
-Muszę zadzwonić. -W porządku.
Proszę się oszczędzać, a szybko pani wyzdrowieje.
Tak, pani doktor.
Zadbaj o zdrowie i nie pracuj zbyt dużo.
Wyglądasz przepięknie.
Hey, kwiaty wiszą krzywo.
Już poprawiam.
Trochę wyżej.
-Tak? -Proszę postawić tę ławkę tutaj.
-Tak, w porządku. -Teraz dobrze.
Tato, chodź na chwilę.
Co ona wyrabia?
-Jak. -Tak, proszę pana?
Zanieś to.
-Pokój z tobą. -I z tobą pokój.
Nie zostałeś w domu?
Jutro mamy dużo roboty.
Będziesz zmęczony.
Musimy porozmawiać.
Widziałam, że na wczorajszym spotkaniu coś ci chodziło po głowie.
O co chodzi?
Więc...
Ta kobieta, która przyszła wczoraj na oświadczyny...
to nie była moja matka.
Wyszła za ojca, gdy byłem w liceum.
Więc...
Gdzie jest twoja biologiczna matka?
Odeszła.
Zostawiła ojca, gdy byłem w podstawówce.
Rozwiedli się, a ich związek...
można porównać do piekła.
Codziennie się kłócili.
Czasem nawet talerze latały w powietrzu.
Całe dzieciństwo patrzyłem, jak się kłócą.
Dlatego...
Masz traumę?
Nie chcę, żebyśmy...
skończyli tak, jak oni.
Jeśli do siebie nie pasujemy...
to co mamy zrobić?
Zaraz, co tu zrobić.
Ale według mnie kłótnie to normalność.
To nieodłączna część małżeństwa.
Każda para ma problemy.
Ale niektórzy walczą o związek i uzupełniają się wzajemnie.
To, co spotkało twoich rodziców,
wcale nie musi spotkać ciebie.
Daj spokój, nie myśl o tym za dużo.
Wyluzuj się, dobrze?
Jutro wielki dzień.
Mam kupę roboty z dekoracjami.
Muszę lecieć.
Pokój z tobą.
I z tobą pokój.
Tędy.
Dziękuję, że ze mną zostałaś, Salmo.
Salma.
Jedziemy.
Trzymaj się, siostro.
Oczywiście, kochanie. Ty też.
Pomogę ci.
Tato.
Możemy porozmawiać?
Pozwolą państwo, że się przedstawię. Nazywam się Kristo Damar Alam.
Jestem wujem Karliego.
Jego matka jest moją starszą siostrą.
Przepraszam serdecznie.
Nie jest w najlepszym stanie.
Ojciec Karliego zmarł dawno temu.
Reprezentujemy dalszą rodzinę Karliego.
Chcemy dać wyraz dobrej woli...
w związku z zaręczynami z Kinan.
Dziękujemy bardzo.
Dziękujemy panu i całej rodzinie Karliego za przybycie.
Chciałbym wszystkim podziękować
w imieniu naszej rodziny.
Akceptujemy oświadczyny Karliego.
Później zajmę się organizacją
miejsca i daty ślubu.
Ten.
-Dobrze leży? -Tak.
Zapomniałam zapiąć guzik. Teraz dobrze.
A z tyłu jak leży?
-Pomóż mi później. -W porządku.
Jedzenie gotowe?
Teraz dobrze. Dziękuję, ciociu.
NIE PRZYJADĘ. PRZEPRASZAM, MI. WŁAŚNIE WYSZŁAM ZE SZPITALA.
W PORZĄDKU, CETAR. NAJWAŻNIEJSZE, ŻEBYŚ WRÓCIŁA DO ZDROWIA.
Gdzie oni są? Robi się późno, a ich jeszcze nie ma.
Może się zgubili.
Pokój z panem.
Gdzie państwo są?
Zgubili się państwo?
Co?
Proszę powtórzyć.
Proszę mówić wolniej.
Co?!
Nie może pan tego zrobić!
PRZEPRASZAM.
Wezmę to.
Poradzę sobie.
-Pokój z panią. -I z panią pokój.
Chwała Bogu, pani Tari wyzdrowiała.
Chwała Bogu. Między innymi dzięki pani modlitwom.
W porządku, zabiorę to.
Więc zaprosiłeś Sarę?
Tak.
Dlaczego?
Przeczytała o otwarciu na Instagramie.
Więc ją zaprosiłem.
Należy do rodziny.
Dlaczego mi nie powiedziałeś?
Sarah i ja...
Nic nas nie łączy.
Nieważne, ile razy to powtórzę...
ty i tak mi nie uwierzysz.
Dlaczego nie odbierzesz?
To nikt ważny, tak?
Odbierz.
Udowodnij to.
Ciekawa jestem, co jej powiesz.
Pokój z tobą, Sarah.
Tari wróciła do domu?
Tak, jest w domu. Co się stało?
Jest tutaj.
Chcesz z nią porozmawiać?
Nie. Chcę tylko wiedzieć, czy jest na mnie zła.
Dlaczego miałaby być zła?
Jej stosunek do mnie na otwarciu...
Może tak to odebrałaś.
Więc nie jest na mnie zła?
Nie.
Dzięki Bogu. Już myślałam, że jest zła...
bo dowiedziała się, że zabrałeś mnie kilka razy na zakupy.
Dobra, dzięki. Przepraszam, że ci zawracam głowę.
Bian.
Jesteś tam jeszcze?
Tak, Sarah.
No dobra, to tyle. Pozdrów ode mnie Tari.
-Posłuchaj mnie. -Więc gdy pracowałam w kawiarni,
ty byłeś z nią?
Byłem jedyną osobą, która mogła jej pomóc, gdy tego potrzebowała.
Zawsze masz tę samą wymówkę, Bian.
Sarah potrzebuje tego czy tamtego.
A ja nie potrzebuję pomocy?
Ona jest ważniejsza ode mnie?
Chciałem się upewnić, że wszystko u niej w porządku.
-Wiem, czego mi nie wolno. -Bian...
Jestem zła, bo nigdy nie byłeś ze mną szczery.
Okłamałeś mnie wiele razy.
Tak, wiem.
Jest wdową po Aldim, ale wciąż moglibyście wziąć ślub.
Niech Allah mi wybaczy.
-Tari. -Wystarczy, Bian.
Może się mylę.
Potrzebuję czasu, żeby to przemyśleć.
Nie dotykaj mnie.
Jesteś gotowy?
Żeby przejąć obowiązki w zakresie...
zarządzania moim supermarketem?
Dam z siebie wszystko, wuju.
Wciąż dziwnie się zachowujesz.
Możesz mówić do mnie „tato”.
Jeszcze formalności, wuju.
Znaczy tato.
Powiedzmy, że...
pozwolisz mi zarządzać supermarketem.
Na pewno cię nie zawiodę.
Dobrze.
Zacznij od zarządzania.
-BIAN, MOŻESZ PRZYJECHAĆ DO DOMU? -Niedługo otworzysz własny.
-Możesz mnie uczyć, wuju? -MUSZĘ CI COŚ POWIEDZIEĆ.
Znowu nazwałem cię „wujem”.
Cieszę się, że darzysz mnie takim zaufaniem.
To uwłacza naszej rodzinie.
Zgłoszę to na policję!
Możesz jeszcze nie mieszać w to policji?
Agung cię upokorzył, Mi.
Jak mógł powiedzieć, że cię poślubi...
i wycofać się w dniu ślubu?!
Myślał, że kupuje frytkownice? I może tak sobie odwołać?
Też jestem zawiedziona.
Muszę z nim porozmawiać. Na pewno coś się stało.
Cokolwiek by to było...
nigdy więcej nie chcę go widzieć!
Dupek!
Cholera!
-Pokój z tobą, mamo. -I z tobą pokój.
Jak się czuje Tari? Już lepiej?
Na szczęście jest zdrowa.
Chodzi o to...
że nie do końca nam się teraz układa.
Ale wszystko w porządku, tak?
Naprawdę kocham Tari, mamo.
Muszę ci coś powiedzieć.
Właściwie nie chcę cię tym obciążać.
O co chodzi?
-Chodzi o twojego ojca. -Co z nim?
Tata ma chore serce i ukrywał to od dłuższego czasu.
Już panu mówiłem.
Nie może pan się przemęczać. Musi pan o siebie zadbać.
Dobrze, panie doktorze.
Powiedział pan żonie?
Jeszcze nie.
Ale zrobię to później.
W porządku.
No dobrze, muszę iść.
Przykro mi, nie mogę zostać na przyjęciu. Proszę pamiętać o lekach.
W porządku.
Dlatego chcę, żebyś zastąpił ojca w jego firmie.
Mamo.
Bian, pomyśl o ojcu, proszę.
Jak długo ma pracować z chorym sercem?
Poza tym chce przekazać firmę Karliemu.
-Karliemu? -Tak.
Ledwie go zna.
Poza tym...
coś z nim nie w porządku.
A oni nie mają się pobrać? Kinan wydaje się zadowolona.
Sądzę, że jest odwrotnie.
Myślę, że Kinan coś przed nami ukrywa.
Nie wygląda na szczęśliwą.
Chcę, żebyś się dowiedział, o co tu chodzi.
Dobrze?
-Współczuję twojej siostrze. -Dobrze.
Nie martw się, mamo.
W porządku?
Pokój z tobą.
I z tobą pokój.
-Kochanie? -Już idę.
-Kto to? -To Tari, kochanie.
-Co? -Tari przyszła.
Gdzie twój mąż?
Co?
Jeśli chciała, to przyszła bez męża.
Przecież może odwiedzić nas sama.
Wszystko w porządku. Po prostu się stęskniła, tak?
Wejdź, złotko.
Daj, pomogę ci.
W ogóle nie masz taktu.
Po prostu nie rozumiem.
O co tu chodzi?
-Ten też? -Tak.
-Na razie. -Do widzenia.
Tato.
Sarah.
Salma.
-Bardzo za tobą tęskniłam. -Ja też, kochanie.
Salma, do środka.
Tato...
Do domu!
W porządku, idź.
No dalej.
Przepraszam, że przyszłam bez zapowiedzi.
Przyniosłam twoje ulubione daktyle.
Dlaczego to zrobiłeś?
Tak ciężko ci wybaczyć własnej córce?
Twoja matka przed śmiercią...
wyraziła się jasno.
Gdy skończysz liceum...
masz wyjść za mąż.
Za Salmana.
Twoja matka była pewna...
że to pobożny człowiek.
Nawet jeśli pracuje...
jako zwykły ustad, ucząc Koranu w szkole.
Ale matka miała pewność.
Wiodłabyś z nim prawe życie.
I co się stało?
Uciekłaś do Dżakarty.
Wbrew mojej woli.
Wbrew woli swojej matki.
Nie chciałam aranżowanego małżeństwa.
To już nie era Siti Nurbaya.
I co spotkało cię w Dżakarcie?
Zostałaś kochanką żonatego mężczyzny.
A potem wyszłaś za kogoś, kogo nawet nie kochałaś.
Jesteś szczęśliwa, co?
Byłem pewny...
że ci się nie powiedzie.
Zlekceważyłaś życzenie umierającej matki.
Od kiedy opuściłaś progi tego domu,
nigdy więcej nie będziesz miała do niego wstępu.
Nigdy!
Pokój z tobą, tato.
I z tobą, Bian.
Usiądź.
Jesteś zajęty?
Dlaczego pytasz?
Chcesz mi pomóc?
Przepraszam, tato.
Nie mogę pomóc ci w firmie.
Wiesz...
Chcę być taki jak ty.
Zacząć od zera i osiągnąć sukces.
Wiesz co, Bian...
Zawsze wspierałem cię w twoich decyzjach.
Z dwoma wyjątkowami.
Po pierwsze...
gdy zdecydowałeś się studiować inżynierię.
A po drugie...
gdy zdecydowałeś się pracować w firmie wykonawczej.
Nigdy nie prosiłem o zbyt wiele.
Ale mam nadzieję na jedno.
Że pewnego dnia przejmiesz moje supermarkety.
Dlaczego nie podoba ci się moja obecna praca?
Ciężko pracuję na to, żeby ci udowodnić...
że mogę odnieść sukces.
Wiem, że ciężko pracujesz.
Dlatego chcę, żebyś zarządzał moją firmą.
Jesteś moim jedynym synem.
Któż inny miałby mnie zastąpić?
W firmie, którą zbudowałem i rozwinąłem.
Dla ciebie i Kinan.
Ona może cię zastąpić.
Nie przerzucaj na nią odpowiedzialności.
To twój obowiązek, Bian.
Nie prosiłem o to.
W porządku.
W takim razie...
powierzę to mężowi Kinan, Karliemu.
Na pewno...
dobrze sobie poradzi.
I...
jeśli nie mamy nic innego do omówienia...
muszę wracać do pracy.
Dziękuję.
SZYBKIEGO POWROTU DO ZDROWIA. JESTEŚ SILNA I WSPANIAŁA.
Pokój z tobą.
I z tobą pokój.
Rafa, przyszedłeś zobaczyć się z Ami?
Ma dziś wolne. Organizacja wesela ją pochłonęła.
Nie przyszedłem się z nią zobaczyć.
Chciałem sprawdzić, jak się czujesz.
I jak? Już lepiej?
Tak, chwała Bogu.
Te kwiaty są dla ciebie.
Dobrze. Pójdę już.
Mam dużo pracy.
Dobrze.
-Pokój z tobą. -I z tobą pokój.
Cześć, siostro.
Co tu robisz, Bian?
A nie mogę tu być? Zostałem na noc.
Pokłóciłeś się z Tari?
Mądrala!
Nie mówmy o mnie. Najważniejsze, co u ciebie.
Podobno wychodzisz za mąż.
Co to za mina?
O co chodzi?
Cóż...
To chyba normalne, że trochę się denerwuję.
Też znasz to uczucie.
Na pewno?
Jasne.
Pamiętaj o jednym.
Wszyscy bardzo cię kochamy.
I poświęcilibyśmy dla ciebie wszystko.
Możesz mi powiedzieć, jeśli coś nie gra.
Nie duś tego w sobie.
Jesteśmy rodziną.
Zdecydowanie.
Tutaj są.
Spójrz, Karli.
Musisz uważać na Biana.
Jest bardzo nadaktywny w stosunku do swojej siostry.
-Nadopiekuńczy, tato. -Nadopiekuńczy, tato.
Nieważne. Zażarcie broni swojej siostry.
Bracie.
Dlatego musisz być dla niej dobry.
No, no.
A co, jeśli nie będę?
Sam się przekonasz.
Może mnie ugryzie.
Bian, chodź do środka.
Daj im przestrzeń.
O czym rozmawiałaś z Bianem?
To nie twoja sprawa.
Nie dąsaj się.
Wkrótce będziemy małżeństwem.
Uśmiech, proszę.
Przestań.
Agung.
-Pokój z tobą. -I z tobą pokój.
Co tam, Mi?
Już cię wczoraj przeprosiłem.
Tak, wiem.
Już ci wybaczyłam.
Nie chcesz ślubu, nie ma sprawy.
Wystawiłeś mnie w dniu ślubu, trudno.
Po prostu chcę z tobą porozmawiać.
A potem...
możemy się już więcej nie zobaczyć.
Gung.
Boisz się, że spotka cię to, co twoich rodziców.
Ślub, wieczne kłótnie i rozwód.
Nie obiecuję, że nie będziemy się kłócić, jeśli weźmiemy ślub.
Na pewno będziemy mieli swoje problemy.
Życie wystawi nas na próby, ale...
jeśli sądzisz, że tak będzie od początku,
to znaczy, że źle osądzasz boski plan.
Może nasze losy potoczą się inaczej.
Jeśli nie spróbujemy, to nigdy się nie dowiemy.
Pokój z tobą.
I z tobą pokój.
Pokój z tobą.
O Allahu, nasz Panie...
Najwspanialszy, Najłaskawszy.
O Wielki Allahu.
Wiem, że każde małżeństwo ma problemy. Napotyka przeszkody i pokusy.
Ochroń nas, proszę...
od prób, którym nas poddajesz. O, Allahu.
Głęboko wierzymy...
że wszystkie próby, które na nas zsyłasz,
można przejść, a pokusy zwalczyć.
Amen.
-Pokój z tobą. -I z tobą pokój.
Cześć, stary.
-Zrób sobie przerwę. Dzięki. -Na pewno?
-Jasne. -No dobra.
Mamo.
Co porabiałaś?
Przyniosłem laptop.
Jadłaś już?
Karli już niedługo
zdobędzie pieniądze na twoje leczenie.
Ale teraz...
mogę tylko...
pokazać ci nasze zdjęcia rodzinne, mamo.
Chwilka.
Chyba nie ma wystarczająco pamięci.
Zapisuję na nim wszystkie pliki.
Spójrz, mamo.
Pamiętasz?
To tata.
A to Karli i ty.
-Pokój z tobą. -I z tobą pokój.
Pokój z tobą.
I z tobą pokój.
Rafa, nie trzeba było.
Żaden problem.
-Tak, ale... -Po prostu przyjmij kwiaty.
Chcę, żebyś była szczęśliwa.
Wypadek na otwarciu kawiarni dowodzi,
że twoje małżeństwo nie jest udane.
Nie chcę, żeby wydarzyło się najgorsze.
Ale...
jeśli coś się stanie między tobą i twoim mężem...
Cóż...
Chcę tylko powiedzieć...
że zawsze będę przy tobie.
Ja...
Kocham cię od czasów studiów, Tari.
I do dziś żałuję...
że nie zdążyłem cię poślubić.
Kwiaty są dla ciebie.
Dobrze, pójdę już.
-Pokój z tobą. -I z tobą pokój.
Pokój z tobą.
Co tu robisz? Wynoś się!
Chcę się pożegnać, tato.
Potem...
już nigdy mnie nie zobaczysz.
Wyjeżdżam do Melbourne.
Nie mam nikogo w Indonezji.
Zacznę od początku.
W nowym miejscu.
Przenoszą tam moje biuro.
Módl się za mnie.
Przyniosłam ci daktyle.
Takie same jak te,
które wyrzuciłeś do śmieci.
Kupiłam ci nowe, tato.
Te daktyle, to jak moja miłość do ciebie.
Nawet jeśli je wyrzucisz,
to nic nie zmieni.
Zawsze do ciebie wrócą, tato.
Obyś je przyjął.
Żałuję, że cię nie posłuchałam.
Ale może to właśnie moja ścieżka.
Nie uda mi się cofnąć czasu.
Wybacz mi, proszę.
Pokój z tobą.
I z tobą pokój.
Co robisz, Mi?
Mi.
Przepraszam cię.
Miałaś rację.
Nie ma pewności, że po ślubie...
spotka nas taki los, jak moich rodziców.
Mi, jeszcze raz przepraszam.
Wciąż chciałabyś
za mnie wyjść?
Ty skur....
Dobry Allahu, miej litość.
Przyłożę ci!
Widzisz te wszystkie dekoracje?
Tylko ciebie brakuje!
Myliłem się, Mi.
Obiecuję...
że tym razem nie ucieknę.
Naprawdę.
Skończyłaś, Mi?
Agung przyszedł.
Cześć, Agung.
Złodziej!
Hej, czekaj!
Zatrzymajcie się!
Przestańcie!
Miejcie litość!
Przestańcie!
Cofnąć się!
To mój przyszły mąż!
Ale nazwał go złodziejem.
Tak. Skradł serce mojej córki!
Złamał obietnicę!
Ciesz się, że cię nie spalili!
Szczęście, że przeżył.
Powyrywam ci kudły.
To bękart szatana!
Upokorzyłeś mnie!
Tato!
Kazałam im przestać, a ty dalej chcesz go bić?
Już przeprosił. Powiedział, że tym razem...
poważnie myśli o ślubie.
Gung.
Dam ci czas do namysłu.
Przemyśl to dobrze.
Jak nie...
to się pożegnamy.
Pokój z tobą.
I z tobą pokój.
Wierzące muszą wyzbyć się uprzedzeń.
Bo one są częścią grzechu.
Nie szukajcie winy w innych.
Nie plotkujcie.
Takie zachowanie to jak żywienie się zwłokami swoich sióstr i braci.
To nas obrzydza.
Inną czynnością, która nam się zdarza,
jest sprawdzanie telefonu męża.
Nie powinnyśmy tego robić.
Bóg kryje haniebne uczynki...
ponieważ ma swoje powody.
Gdyby Allah chciał, byłoby prościej.
Bóg może ujawnić haniebne uczynki bez naszej pomocy.
Zaprzestańmy...
negatywnego myślenie, uprzedzeń
i poszukiwania winy w innych.
Wtedy w naszym życiu zagości spokój.
Zamiast myśleć negatywnie, lepiej pomodlić się do Allaha.
A wtedy Allah zaopiekuje się naszymi mężami.
Bo Allah jest najlepszym opiekunem.
Pokój z tobą, Tari.
I z tobą pokój.
Byłam w twojej kawiarni.
Barista powiedział, że w każdą środę przychodzisz na nauki do meczetu.
Poświęcisz mi chwilę?
Co u ciebie?
Dobrze, chwała Bogu.
A u ciebie?
W porządku, chwała Bogu.
Tari, wyprowadzam się.
Dokąd?
Do Melbourne.
Kiedy?
Za miesiąc, jak Bóg da.
Zaczęłam już szukać tam domu.
Tari, chcę ci coś powiedzieć.
Co?
Ja...
chcę cię przeprosić.
Wiem, że przez cały ten czas raniłam twoje uczucia.
Zdałam sobie sprawę, że przez cały czas...
zachowywałam się nie w porządku.
Przepraszam, że zawracałam wam głowę od śmierci Aldiego.
Dużo rozmyślam, od kiedy odszedł.
Nie potrafię być dobrą żoną, Tari.
Choć Aldi był dla mnie naprawdę dobry.
Ten wypadek...
-Gdybym tylko... -To nie twoja wina.
Ten wypadek to nie twoja wina.
To wola Boża.
Pomódlmy się.
Niech Bóg nad nim czuwa.
Amen.
Czasem zdajemy sobie sprawę, że ktoś wiele dla nas znaczył dopiero,
gdy go stracimy.
Tari.
Dziękuję, że poświęciłaś mi swój czas.
Jeszcze raz przepraszam.
Od teraz już nie będę was niepokoić.
Zawsze będę się modlić o wasze szczęście.
Pamiętaj, że powinniście być wdzięczni...
bo macie siebie.
Dziękuję.
Pomodlę się, żebyś znalazła szczęście w Melbourne.
Amen.
-Pokój z tobą. -I z tobą pokój.
BIAN, TERAZ NAPRAWDĘ POTRZEBUJĘ TWOJEJ POMOCY
-Pokój z tobą. -I z tobą pokój.
Usiądź, Tari.
-Dziękuję za spotkanie. -Nie ma sprawy.
-Chcesz coś zamówić? -Nie ma potrzeby.
-To nie zajmie długo. -W porządku.
Chcę oddać ci kwiaty.
Ale one...
Mam męża.
Nie powinieneś wysyłać mi kwiatów.
Dziękuję za całą pomoc.
A to, co wydarzyło się na otwarciu... to zwykła kłótnia małżeńska.
Mam nadzieję, że to nasze ostatnie spotkanie.
Kocham Biana.
Mojego męża.
Mam nadzieję, że to uszanujesz.
Pokój z tobą.
Ciociu.
Nie bój się.
Weź to.
Tu są wszystkie dane.
Hasło to...
Kalimalang1978.
Skąd to wiesz, ciociu?
Dzieciak miał dobre intencje.
Chce zapewnić mi najlepsze leczenie.
Ale przekroczył granicę.
Wykorzystuje wszystkie środki.
Nie godzę się na grzech.
Odejdź, proszę.
Wezwałam policję.
Oby to była pokuta.
Bardzo dziękuję, ciociu.
Dziękuję.
Kinan!
Dziękuję, ciociu.
Kurwa!
Co ty wyrabiasz?
Chcesz ukraść mojego laptopa?
Lepiej go oddaj.
Albo zrobi się nieprzyjemnie.
Oddaj go, Kinan!
Kinan!
Przestańcie!
Bian!
Bian, wystarczy!
Przestańcie!
Cholera! Naprawdę mnie ugryzł!
Bian!
Bian...
Bian.
Bian...
-Nie ruszaj się! -Bian!
Bian.
Obudziłeś się. Chwała Bogu.
Chwała Bogu.
Mój bohater się obudził.
Prawdziwy bohater.
Dziękuję, że obroniłeś siostrę.
To mój obowiązek, tato.
Kochanie.
Bian się obudził.
Tak.
Tari.
Przepraszam.
Przepraszam, że cię raniłem, Tari.
Zataiłem to, że pomagałem Sarze.
Ale tylko chciałem jej pomóc.
Nawet przez chwilę...
nie myślałem o niczym innym.
Wybacz mi.
Już o tym nie pamiętam.
Ale jestem z ciebie bardzo dumna.
Mój superbohater uratował Kinan.
Wiesz, co?
Ugryzłem go.
-Naprawdę? -Tak.
Jak to?
Pani Darmi jest świadkiem.
Sudarmi.
Sudarmi świadkiem.
Niniejszym oświadczamy, że druga część umowy małżeńskiej
zostanie zniszczona.
Do kosza.
Od teraz żadnych umów.
Nasza przysięga
złożona podczas zaślubin ma dużo większą moc.
Nie to co umowa małżeńska.
Najwyższa pora.
Co chciałaś zrobić?
-Przestań, Bian. -Co robisz?
WYPOWIEDZENIE
Dziękuję.
Dziękuję panu.
Ciężko pozwolić panu odejść, ale życzymy samych sukcesów.
Tato.
Więc...
kiedy mogę zacząć?
Kiedy chcesz.
Chodź tu.
Zawieźć panią na lotnisko?
-Dokładnie. -Pomogę pani.
Sarah.
Salma?
-Stęskniłam się za tobą. -Ja też.
Ja tęskniłam mocniej, kochanie.
Dbaj o siebie, dobrze?
Tak.
Tato...
Wyjeżdżasz...
do Melbourne, tak?
Tak, tato.
Salman też tam jest.
Od dwóch lat.
Zostanie Imamem Wielkiego Meczetu w Melbourne.
Więc...
chcesz się pogodzić,
żeby znowu zeswatać mnie z Salmanem?
Powinnaś go teraz zobaczyć.
Nie trzeba, tato.
Wiem, jak wygląda.
Skąd wiesz?
Często piszemy na Whatsappie.
No, no.
Gdy wyląduję,
Salman mnie odbierze.
Naprawdę?
Nie przejmuj się, nie będziemy sami.
Będzie z przyjaciółmi z meczetu w Melbourne.
Chwała Bogu.
Allah jest najwspanialszy.
O Allahu, prosimy o dobrobyt.
W tym świecie i następnym, ześlij na nas cnoty i wiedzę.
Błogosław nas, daj pokutę przed śmiercią.
Okaż łaskę i wybacz nam po śmierci.
O Allahu, w obliczu śmierci ześlij na nas...
zbawienie od ognia piekielnego i przebaczenie w dniu sądnym.
O Panie, obdarz potomkiem pobożnych.
-Amen. -Obdarz potomkiem pobożnych.
-Gratulacje, Bian. -Dziękuję, kochanie.
Bian.
Jesteś w ciąży?
-Naprawdę? -Tak.
Bian.
Allah jest najwspanialszy.
Jak masz na imię?
Muhammad Ammar Al-Fatih, ciociu.
-Jak ślicznie. -Do kogo jest podobny?
Do mnie.
-Płacze. -Ciągle płacze.
Ale jesteś złośliwa.
-Ale słodki. -Naprawdę.
-Cetar. -Tak?
Co możesz mi poradzić na temat małżeństwa?
Radzę ci, żebyś nie podpisywała umowy małżeńskiej.
Myślisz, że jestem ojcem twojego dziecka?
-Bian. -Tak?
Gdzie są wszyscy?
Nie gadaj, że znowu nie przyjadą.
-Pokój z wami. -I z wami pokój.
-Kupiłeś pieluchy? -Tak.
To czemu nie powiedziałeś?
-Pokój z wami. -I z tobą pokój.
-Jak się masz? -Dobrze, a ty?
Dobrze, chwała Bogu. A Tari?
Dobrze, chwała Bogu.
-Dawno przyjechaliście? -Co? Ami cię szuka.
-Naprawdę? -Lepiej tam idź.
-Tak zrobię. -Dobra.
-Zgadamy się później. -Dobrze.
Dlatego tak się spoufalacie?
Przecież doradza ci w sprawach kawiarni.
Tari, kocham cię.
I nigdy nie zdradziłbym naszej miłości.
Przepraszam, Bian.
Też cię przepraszam.
Wybaczysz mi?
Oczywiście.
-Obudził się. -O nie, teraz nas zamęczy.
Tłumaczenie: Barbara Wiśniewska