Nagawa n'yo.
Okay, guys. Manonood tayo.
Gusto kong manood kayo lahat.
Narinig n'yo si Filip, mga bata.
Lahat, manonood.
Naka-brief lang.
Gusto n'yo ba ang nakikita n'yo?
Ano 'yan? Tinitigasan ka na?
Ano ba! Magpakalalaki ka!
Titigas na 'yan! Titigas na 'yan!
Tama na!
At si Erik...
nando'n siya.
Masasabi nating naging rhetorical ang kakulangan sa komunikasyon ni Bush.
Oo.
RHETORICAL ANALYSIS
Pero ang tanong, paraan ba ito ni Bush?
Sa kaso niya, malamang hindi.
Baka nasa maling lugar lang siya, at tadhana ang nagpasya ng lahat.
KUMUSTA KA NA?
Sino ang nakakaalam?
Hindi tayo.
- 'Yon lang po. Salamat. - Salamat.
Pagod lang ako.
Maraming salamat, Henry at Walter. At ngayon naman...
Okay naman, pero mas mahirap 'yong second part.
Oo, nga pero di ko alam.
Ano'ng isusuot ko sa birthday mo?
May dress code ba?
Ano'ng isusuot mo?
Baka...
Baka suit.
Suit?
Oo.
Sige. Black o ano?
Uy. Ano'ng problema?
Wala. Pagod lang ako.
August! Kumusta?
Uy, ginagawa namin 'yong nominations ngayon.
- Natingnan mo na ba? - Hindi pa.
Ito, o.
"Party Animal ng Taon.
Ang Alamat, Ang Sosyalista.
Ang Import..."
Ano...
Alam mo na, 'yong bagong salta, o 'yong mukhang mahirap.
Nakakatawa daw sabi ni Marwan, di ba?
Nakakatawa nga.
Pero tama ba 'to?
Ako na ang pinaka-boring na tao ngayon,
pero pa'no pag may outsider na nakaalam nito?
Ano ka ba, August? Tapos na 'yon.
Ibabalik ba nila 'yong cell phone natin at 'yong dinner ng mga third year
kung di nila alam na panalo na tayo?
Sige, bahala kayo Gawin n'yo ang gusto n'yo.
Di ako makakasama diyan.
Ano? Saan ka pupunta?
Birthday ni Wille.
May celebration sa palasyo.
Hindi ka pupunta sa party?
Hindi.
Pamilya 'yon, di ba?
- Mas importante. - Sige.
Good luck sa inyo. Sana mag-enjoy kayo.
Pasensiya na sa pang-aabala ko sa pagkain n'yo,
pero tungkol ito sa mga first year.
Sa dinner ng mga third year ngayong weekend...
Ay, pambihira.
Hinati ko kayo sa tatlong grupo,
dahil ang mga first year ang magse-serve.
Sa group one, starters at aperitifs,
si Fredrika, Edith, Louise at si Madison.
Sa group two, ang main course,
si Agnes, Sofia, Pervin at si Stella.
Kung magaling na siya. May sakit kasi siya.
Sana. Kailangan natin ng maraming tao.
Sa group three naman, sa dessert,
si Michaela, si Felice at si Sara.
Kaya tandaan n'yo 'to.
Gusto mo palit tayo ng group.
Para di mo makasama si Sara.
Hindi, okay lang.
- Sigurado ka? - Oo naman. Wala 'yon.
Sige.
Ang cute siguro natin sa mga uniform natin, 'no?
Teka, magsusuot tayo ng uniform?
- Uy. - Uy.
Nagluto ako ng lasagna ng lola mo.
Nilabhan ko na rin 'yong mga damit mo gamit 'yong unscented na sabon.
Kumusta sa school?
May ininom ka ba?
Ha?
Bawal na bang magsaya pagkatapos ng trabaho?
Ha?
Galing ako sa doktor, binigyan ako ng bagong gamot.
Sabi mo bawal 'yong gano'ng gamot sa 'yo?
Pero ayoko naman na ang nagagawa ko lang maghapon
e, tulungan kang mag-drive, kailangan ko ring magtrabaho.
Kung pabigat ako dito, babalik na lang ako kay Mama.
Hindi, ang totoo, gusto ko ngang nandito ka.
Pupunta ako sa doktor buwan-buwan kaya wag kang mag-alala.
Iniisip ko 'yong driving test mo.
Puwede mo akong ihatid do'n para di ka na kabahan. Okay?
- Hi, anak. - Busy ka ba?
Hindi, nakaupo lang ako, nagbabasa.
Kumusta si Mama?
Ayun...
gano'n talaga.
Pero inaabangan niya 'yong pag-uwi mo ngayong weekend.
- Talaga? - Oo naman.
Ang tagal ko na siyang di nakakausap.
Sa tingin ko gusto niyang itago lahat ito sa 'yo.
Kaya wag kang mag-alala.
Alam mo namang ayaw niyang nagpapakita ng...
kahinaan.
Gano'n din ba si Erik?
Mahina?
Oo.
Lahat tayo may kahinaan, anak,
pero mahirap maalala 'yong kay Erik.
Si Erik kasi...
laging masayahin.
Lahat mabuti para sa kanya.
Ang perfect niya, di ba?
Oo, gano'n nga siya.
Gano'n nga siya.
May...
nabalitaan ako...
tungkol sa kanya.
Sandali lang, anak. Pasok!
Gano'n ba? Sandali lang.
Puwedeng tawagan na lang kita mamaya?
O kaya usap tayo ngayong weekend?
Sige, gawin natin 'yan.
Magiging masaya 'to.
At para makilala ko rin si Simon.
- Tulog ka na, anak. - Ikaw din.
Ikumusta mo 'ko kay Mama.
Di ko masasagot ang tawag mo ngayon. Mag-iwan ka ng message...
Na may banayad at masiglang pagmamahal
Sa lahat ng namatay
Lalapit ang sinag ng araw
At mabubuhay muli ang lahat
Sa tingin ko mukhang okay naman.
Simon, aalis na ako sa choir.
Kakasali mo lang, a.
Oo, pero naiilang kasi akong mag-perform.
Di 'to para sa akin.
At saka parang wala na rin naman kasi wala na 'yong restrictions.
Sabihin mo naman sa akin kung may nagawa ba ako.
Pakiramdam ko kasi iniisip mo na...
nakakaabala ako dahil sa pagtatanong sa birthday mo.
Ginagawa ko 'yon para sa 'yo.
Hindi ka nakakaabala.
Okay. So, ano?
Maganda sana kung...
kakausapin mo ako, ang gulo kasi.
Nando'n si Erik.
Sa initiation. Isa siya sa mga third year na nakaisip no'n.
'Yong...
porn?
Oo, kaya hindi ako nagsasalita.
Di ko alam kung ano'ng mararamdaman ko.
Ayokong husgahan mo rin siya.
- Wala naman akong sinabi, a. - Alam ko ang iniisip mo!
Ano?
Na homophobe siya at di kayang ipaglaban ang mahihina!
Na hindi niya magugustuhan kung sino ako, na boyfriend kita!
Hindi totoo 'yan.
Hindi nakapagtataka kung nagawa niya 'yon
kasi lahat ginagawa 'yon, kaya parang normal na.
Malay mo baka na-pressure lang siya.
Kung may natutunan ako sa nangyari sa amin ni Sara,
'yon ay 'yong nagkakamali ang magkakapatid.
Nasasaktan ka nila.
Dapat siguro tanggapin mo na lang na baka di perpekto si Erik.
Sandali, ano'ng...
Ano'ng sinasabi mo?
Ano?
Wag mong ikumpara si Erik kay Sara. Wala kang karapatan.
- Hindi naman, a. - Kinumpara mo.
Hindi.
Kakasabi mo lang, e. Ano ba ang ibig mong sabihin?
Ang sinasabi ko lang, di perpekto si Sara.
- Pucha naman, o. - Pero pinilit niyang gumawa ng mabuti.
Tama na.
- Puwedeng... - Tama na, Simon.
Puwede bang mag-usap muna tayo?
Uy.
May problema ba?
Wala, Sara.
Hi, si Micke 'to. Di ako puwede ngayon.
Mag-iwan ka ng message, text mo ako, tapos tatawagan kita.
Uy, nasa'n ka? Papunta ka na ba?
Kung di ka puwede, sabihan mo 'ko.
Driving test ko na in 30 minutes, 'yong bus mamaya pa ang alis,
kaya dapat nandito ka na.
Tawagan mo 'ko.
Hi, ako ulit.
Papunta ka na ba? Tawagan mo 'ko.
Uy, nasa'n ka na?
Sabihin mo kung papunta ka na, kasi...
Basta tawagan mo 'ko. Bye.
Buwisit!
Di naman siguro sinasadya ni Simon 'yon.
Nabigla lang siguro siya.
Oo, siguro nga, pero...
Masaya ako na sinabi mo sa akin.
Gusto ko talagang malaman ang totoo sa lahat ng 'to.
Iba sa 'yo kasi kilala mo si Erik.
Nakita mo 'yong mabuti sa kanya.
Si Simon kasi, hindi.
Di ako magiging katulad niya.
Si Erik 'yong...
Marunong siyang mag-isip, may tiwala ako sa kanya.
Kapatid ko siya, pero...
di ko alam kung magugustuhan niya ako ngayon.
Oo naman.
Pero...
- Puwedeng iba na lang pag-usapan natin? - Sige.
Nail polish.
Gusto mo ng kulay purple na may glitters?
Okay ang purple.
Excuse me po.
Sara Eriksson?
- Opo. Pasensiya na, na-late ako. - Tama lang ang dating mo.
- May ID ka? - Opo, meron.
Pasensiya na.
Salamat.
Sige, salamat.
Sakay ka na.
Sige, pupunta na tayo sa higwhay.
Sundan mo 'yong mga sign papuntang Bjärstad South.
Sige, mag-drive ka na.
Wow! Bagay na bagay!
Salamat, Ma.
Bakit? Hindi mo gusto?
Puwede nating ibalik kung gusto mo.
Hindi, gusto ko. Ang ganda nga, e.
Sige.
May problema ba?
Di ko kasi alam kung matutuloy.
Nag-away kasi kami.
Lagi akong nandiyan para sa kanya.
Pero lahat na lang ng gawin ko,
laging mali.
Anak.
Wala kang ginagawang mali.
Alam mo?
Tingin ko mabait siyang bata.
Gano'n lang talaga ang buhay at sitwasyon niya.
Pero ang pagmamahal...
hindi dapat ganito kahirap.
Lalo na pag bata ka pa.
'Yan ang tandaan mo, Simon.
Ano 'yon?
Nakuha ko na.
'Yong lisensiya ko.
Pero si Papa...
Kasi...
Sabi niya sasamahan niya 'ko.
Pero nakipag-inuman pala siya sa mga barkada niya.
Ewan ko. Di ko inisip na...
Akala ko magiging okay na lahat.
Ewan ko kung ano'ng naisip ko, pero sobrang sakit!
Sara.
Simon, sorry!
Sorry!
Sorry talaga!
Alam ko.
Pinapatawad na kita.
WILHELM SORRY! NAGKAGULO-GULO NA.
SORRY TALAGA. GUSTO KONG PUMUNTA KA BUKAS...
PERO OKAY LANG KUNG NAGBAGO NA ANG ISIP MO.
- Hi. - Hi.
Ito 'yong suit para sa birthday mo.
- Thank you. - Welcome.
Bilisan n'yo! Dapat matapos 'to nang isang oras.
'Yong group one... Bumaba kayo diyan.
Group two, sumama kayo sa akin.
Uy.
Doon.
- 'Yong maliit, sa labas. - Tama.
'Yong matalim sa kutsilyo, sa pinggan nakaharap.
Tama.
May dill pa ba o last na 'to?
Marami pa.
- Ito na 'yong mga silverware. - Mahusay.
Magaling.
Happy birthday to you
Happy birthday, dear Wille
Happy birthday to you
Salamat.
Paano ka nakapasok?
Sinuhulan ko si Malin.
Kasi...
kung walang kakanta sa 'yo sa umaga,
parang di mo birthday.
Gusto mong mag-wish?
Ganda, a.
Wag mong gusutin.
Ang ganda.
Okay na tayo?
Oo. Salamat sa text mo.
Teka.
Ito 'yong regalo ko sa 'yo.
Pero promise, bibigyan pa kita ng mas maganda.
Di ko pa kasi natatapos.
Ang ganda.
Salamat.
Ayan na sila.
Happy birthday, Crown Prince.
Salamat.
Happy birthday, Crown Prince.
Nandoon na ang board pagdating natin.
Magkakaroon ng photo shoot at kaunting kuwentuhan.
Kasunod mo ako
para tulungan ka sa mga pangalan at usapan kung kailangan.
Simon, ituturo ko sa 'yo kung saan ka pupunta pansamantala.
Okay.
Late tayo ng 15 minutes, pero okay lang 'yan.
- Dalawang oras? - Bibilisan natin.
Uy.
Dapat yata di ko sinabi 'yong tungkol kay Erik.
Alam ko mahirap tanggapin 'yon.
Handa na kayo? Wilhelm?
Pumasok na kayo.
- Wilhelm, kumusta ka na? - Kumusta, Charlotta?
- August Horn af Årnäs. - Wilhelm.
- Carl-Johan. Salamat no'ng nakaraan. - Hello.
Nakilala na kita dati.
Salamat sa pagpunta.
- Kumusta? - Klas-Göran.
Hi, ako si Wilhelm.
Hi, Joy. Kumusta ka?
Para sa 'kin...
Thank you. Bait mo naman.
Wow, mas magaling ka pa sa akin, a.
Sige, puwede na tayong pumila para makapagpa-picture.
- Maayos naman. - Salamat.
Sige, smile.
Magdikit-dikit pa kayo.
Magaling, kaunting usog pa.
Di na ako sumasakay ng kabayo mula no'ng nagpasukan,
pero gusto ko uling subukan.
Ngiti nang maganda.
One, two, three...
Uy.
Kumusta?
Maayos naman, a.
Oo naman.
Gusto mo?
Masarap siya.
Salamat, pero luto lang ng Court chef ang puwede kong kainin.
Bakit?
Alam mo na, poisoning.
Crown Prince, Simon.
Halika na.
Ewan ko kung ano'ng gustong mangyari ni Mama at ni Dad
sa pagpapapunta kay August dito, pero ayoko, okay?
Kung di siya babalik sa Hillerska, ako ang babalik.
Okay.
Malin, puwedeng magpadala ka ng escort sa palasyo?
- Sige. - Mabuti.
Hindi ako mahilig sa gano'n, pero...
Excuse me.
- Excuse me. - Magaling!
- Salamat po. - Salamat din.
- August. - O?
Alam kong medyo may tensiyon sa inyo ng Crown Prince,
kaya kahit di ka na pumunta sa palasyo.
Minsan ka lang ga-graduate, di ba?
- Mabuti, ipapahatid na kita. - Salamat.
Ang lupit ng dating, a!
Para sa kinabukasan.
Sobrang saya namin, ha ha
Nang ipinanganak ka Hep hep hooray
Ipinanganak ngayon
At ang mga regalo
Na nakikita mo ay sa iyo
At ang mga regalo Na nakikita mo ay sa iyo
Sa Froggy Ball 'yan.
Sobrang saya namin
Froggy Ball?
Charlie Strapp and Froggy Ball.
'Yong cartoons.
Tradisyon namin 'yan.
Congratulations, Wilhelm.
Bukod sa birthday niya ngayon,
natapos rin niya ang pinakaunang pagharap niya
na wala si Mama at si Dad.
Ipinagmamalaki ka namin.
Kaya... batiin natin siya sa birthday niya!
- Hep, hep... - Hooray! Hooray! Hooray! Hooray!
Hooray!
Salamat sa inyo.
- Congratulations. - Salamat.
Anak ko.
Kumusta ka na?
Kayo po?
Mabuti naman.
- Mabuti naman, Simon... - Oo nga!
...at nakasama ka namin ngayon. Welcome.
Salamat po.
- Salamat sa pagpunta. - Salamat sa pag-imbita.
Sige. Ngayong taon, maliit lang ang hinandang celebration.
Pero sa susunod, 'yon na ang magiging unang opisyal na Wilhelm Day.
- Wilhelm Day? - Oo.
Gusto rin ng mga taong ipagdiwang ang kanilang Crown Prince.
Kaya ngayong taon, medyo relax lang tayo.
Oo.
Siguro...
- Uminom tayo, okay? - Sige.
- Oo, sige. - Sige po. Salamat.
Hindi, kasi... Salamat. Maganda 'yon.
At saka mahal magpagasolina, pero...
- Pucha, si August. - Oo nga.
Uy!
Welcome.
- Uy. - Ano'ng nangyari sa birthday?
Umalis na 'ko.
Naisip ko kasi, minsan lang tayo ga-graduate, di ba?
Excuse me, puwedeng makahingi ng mauupuan si August?
Saka pakibigyan mo na rin ng maiinom. Salamat.
Pucha, white tuxedo. Ganda a.
Di ba? Kay Papa 'to, e.
Ang ganda, a.
- Toast tayo? - Oo!
Mukhang nakakarami na kayo, a.
Oo naman.
Red wine o white wine?
- Kahit ano, okay lang. - Red.
- Ikaw na ang bahala? - Oo, ako na.
Pag ako, baka di pa matuloy.
Salamat.
- Kuha rin tayo ng kapitan. - Kapitan?
Ang ganda. Salamat.
Ang ganda.
Panahon na para magkaro'n ka ng ganyan.
Oo nga.
Kay Erik kasi 'yong luma.
Okay.
Gutom na siguro kayo.
Kumain na tayo.
Salamat.
Kumain na tayo.
Simon, paano kayo nagse-celebrate ng birthday sa inyo?
'Yong karaniwan po.
Kumakanta sa umaga,
tapos cake saka mga regalo,
tapos lalabas kami ng mga kaibigan ko, magbo-bowling o kaya laser tag.
Laser tag?
Hindi ko pa nagawa 'yon, di ba?
Itaas ang baso, inumin mo Itaas, itaas!
Tunggain mo, laklakin mo Laklak, laklak!
Simutin hanggang huling patak Sinimot ng talamak
Laklak, laklak, laklak!
- Ang baso ay... - Mali!
Iinom pa!
Iinom pa! Iinom pa!
Itaas ang baso, inumin mo Itaas, itaas!
Palitan mo 'to.
Magaling ka dito, ha. Mahilig ka palang magluto.
Salamat.
Oo, gusto ko 'to.
Gusto kong maging chef no'ng bata pa ako.
Okay, girls, ready na kayo?
Two minutes.
- Sige po. - Sige.
Ano'ng gagawin natin?
Ilagay mo 'to diyan.
- Dito... - Ay!
Okay lang. Pagpalitin mo na lang.
Tapos lagyan mo lahat niyan.
- Lagyan mo ng tig-isa. - Sige.
Tapos kaunti nito.
- Alin dito ang puwede na? - Ito.
- Salamat. - Tapos...
Kunin mo 'yon...
Salamat. Ang hirap naman.
Masarap po.
Simon.
Ang balita ko mahilig ka raw sa music.
Kumakanta po ako.
Minsan sumusulat din ako ng kanta.
- Inaaral ko 'yong sheet music. - Gano'n ba?
- Tinulungan nga po ako ni Wille. - Talaga?
Nag-aral siyang mag-piano
at mag-cello no'ng bata siya.
Pero kailangang pilitin pa siya.
Mahilig ba ang pamilya mo sa music?
Opo, medyo.
Mahilig makinig si Mama. Sumasayaw siya, kumakanta, gano'n.
Si Papa naman po tumutugtog ng gitara.
Nasa banda siya no'ng kabataan niya.
Nagpa-piano din po yata siya.
Si Erik din. Magaling siyang pianist.
Oo.
Marunong din siyang mag-flute, at saka...
- Violin ba 'yon? - Oo, violin.
Sobrang talented niya sa lahat ng ginagawa niya.
- Oo. - Excuse me.
- Masarap, di ba? - Oo.
Oo, masarap.
Ang DILF-hunter ng taon, Desirée!
Ang susunod na tatawagin ko, nabanggit siya sa maraming categories,
Athlete of the Year, Overachiever,
pati sa Most Promising.
Pero nakakuha siya ng pinakamaraming boto sa Bad Boy ng Taon!
Si August!
Agge!
Naiinggit ako.
- Bad boy, ang lupit! - Di ba?
Sige, ang susunod...
Ito, lagi na lang siyang may hangover.
Lumalaklak siya ng paracetamol.
Kung may nakatulog sa pagkain mo, malamang siya 'yon.
Ang Hangover Guy, siyempre, si Filip!
BAD BOY
Uy.
Nagtapon ka ng basura?
Oo.
Binasa mo ba 'yong sulat?
Hindi, pero...
gusto kong ibalik.
Bakit?
Dahil ayokong basahin.
Bakit... Bakit ayaw mo?
Ayoko, e.
Pero...
Di naman mahaba 'to. Babasahin ko.
- Wag na, kasi... - Sige na.
Mabilis lang 'to.
Ito.
"Dear future August.
Sana maka-graduate ka bilang lalaki na gusto mong maging,
at sa pamamagitan ng pagsisikap at disiplina, mabago ka mula sa payat,
at takot na first year na binu-bully ng lahat.
Sana maging matatag at independent ka para walang manggugulo sa 'yo.
Ipapakita mo sa kanila.
Sa ngayon, utus-utusan ka ng lahat, pero pagka-graduate mo,
ikaw ang magiging leader ng Forest Ridge.
Umpisa lang ang first year.
Lumaki na 'yong mga muscles mo ngayon,
di ka na iyakin, kaya mo nang tiisin lahat,
at marami ka nang...
mga kaibigan.
Nakakasama mo na nga minsan si Erik
at 'yong mga third year.
Sana hindi ka na muling mag-iisa."
Gusto kong maintindihan mo kung saan ako nanggagaling,
at 'yong mga ginawa ko, o inakala ko
na gusto kong maging,
di ko alam kung gusto ko pa 'yon.
Hindi ko alam kung sino ako.
Sana naging iba ako sa 'yo.
Nandiyan ka pala.
Wag mo naman akong iwan kasama mga magulang mo.
Sorry, kailangan ko lang umalis muna.
Mabuti pa siguro umuwi na ako.
Ano? Bakit?
Pakiramdam ko kasi di ako dapat nandito.
Parang nakakailang.
Anong "di ako dapat nandito"? Kailangan kita dito!
Simon, birthday ko...
Ano sa tingin mo ang nararamdaman ko?
Alalang-alala ako kay Mama, tapos no'ng nagkita na kami
ang sama naman ng nangyari!
Pero kung di mo na kaya, di sige, umalis ka.
Sige.
Ise-serve po ang cake sa drawing room, Crown Prince.
O, nandito na pala si Wille.
Ayan.
Oras na para hipan ang kandila.
Nandito na rin si Simon. Magaling.
Sige!
Kailangan mong mag-wish.
Magpapahinga na siguro ako...
Maiwan ko na kayo, kumain kayo ng cake, tapos...
Mag-almusal tayo bukas bago ka umalis.
Sandali.
- Mahirap bang maupo at kumain ng cake? - Uy, Wilhelm.
Ano? Pasensiya na, pero puwede ba, tama na ang pagkukunwari?
Tama na ang pagkukunwari na normal lahat.
Please naman!
Oo, pero...
Wala namang normal mula nang mamatay si Erik.
Siyempre naman. Tingin mo 'yan ang iniisip ko?
Pero hindi 'yan ang totoo. Ang totoo, matagal na tayong di normal.
Nagkukunwari ka lang, pero ayaw mong harapin.
Hindi naman totoo 'yong mga sinasabi mo.
Hindi na tama 'to!
Ewan ko... Nasasaktan ako!
Nasasaktan ako, at kailangan kita.
Kailangan ko kayo!
Di nga ako nakapagluksa nang maayos kasama kayo.
Mas mahalaga pa 'yong pagluluksa ng Sweden.
Ang mahalaga sa 'yo, 'yong magiging tingin sa akin bilang Crown Prince,
'yong magiging tingin sa pamilya natin.
At no'ng ayokong magsinungaling tungkol sa video, kay Simon, kung ano ako,
nag-breakdown ka!
Di ka na makapagtrabaho!
Iniwan mo akong mag-isa!
- Wilhelm, tama na 'yan! - At ikaw!
Hinahayaan mo lang si Mama, wala kang pakialam sa akin!
Ako na lang ang anak mo, Dad!
- Nakikita mo ba 'ko? - Wilhelm!
Wag mo kaming pagsalitaan ng ama mo nang ganyan...
Sasabihin ko ang gusto ko. Mga magulang ko kayo!
Dapat nandiyan kayo para sa akin!
Hindi...
Hindi madaling maging ina at boss mo!
Hindi nga, dahil pareho kang walang kuwenta sa dalawa!
Tama na!
Alam mo...
Hindi ko...
Hindi ko alam.
Sorry, Simon.
Hindi ko gustong makita mo 'yon.
Wille, sa tingin ko...
mabuti na naging honest ka sa mga magulang mo.
At saka...
sinubukan kong suportahan ka.
Pero nakita ko kung paano ka...
nasasaktan sa mga nangyayari.
Sa sitwasyon na 'to.
At nasasaktan din ako.
Sorry, Simon.
Parang naging...
ibang tao ka na.
Hindi na kita kilala.
Di dapat ganito kahirap ang magmahal.
Ano'ng sinasabi mo?
Baka hindi talaga puwede 'to.
Hindi ko na kaya 'to.
Tagapagsalin ng Subtitle: Janice Ruth Geronimo