Gelebildiniz.
Pekâlâ beyler, film vakti geldi.
Herkesin izlemesini istiyorum!
Filip'i duydunuz ufaklıklar.
- Herkes izleyecek! - Donunuzla kalın!
Gördüğünüzü beğendiniz mi çocuklar?
- Bir ereksiyon mu görüyorum? Kıpırdadı mı? - Hadi ama, adam olun!
Kalktı!
Yeter!
Erik de
oradaydı.
W'nun iletişimsizliğinin onun üslubu hâline geldiği söylenebilir.
Evet ama şu soru hâlen akıllardadır. Bu, bilinçli bir strateji miydi?
Muhtemelen bilinçli değildi.
Belki de W sadece yanlış yerdeydi
ve dünya tarihinde oynayacağı role şans eseri karar verildi.
NASILSIN?
Kim bilir?
Biz bilemeyiz.
- Bu kadardı, sağ olun. - Teşekkürler.
Yorgunum.
Çok teşekkürler Henry ve Valter. Şimdi de sırada...
İyi geçti ama ikinci kısmı biraz daha zordu.
Evet ama ne bileyim, zordu işte.
Sence doğum gününe ne giymeliyim?
Belirli bir kıyafet zorunluluğu var mı? Sen ne giyeceksin?
Ben...
Takım elbise herhâlde.
Takım elbise mi?
Peki. Siyah falan mı olacak?
Alo. Neyin var senin?
Hiç. Sadece yorgunum.
August! N'aber?
Şu an adaylıklar üzerinde çalışıyoruz.
- Senin bakmaya fırsatın oldu mu? - Yok.
Al.
Sınıfın Parti Meraklısı.
Sınıfın Efsanesi, Sınıfın Sosyalisti, Sınıfın İthali...
- Bu ne? - Evet, şey işte, ülkeye yeni geldiysen
veya fakir gibi giyiniyorsan.
Marwan'a çok komik geldi. Değil mi?
Evet, bayağı komik.
Ama olmuş mu şimdi bu?
Artık aranızdaki en sıkıcı adam olabilirim
ama ya dışarıdan biri bunu duyarsa?
Yapma August, o iş kapandı artık.
Kazandığımızdan emin olmasalar cep telefonlarımızı bize geri verip
üçüncü yılların yemeğini yaparlar mıydı?
İyi, peki. Ne istiyorsanız yapın. Ben zaten gelemeyeceğim.
Ne? Ne işin var?
Wille'nin doğum günü var. Şatoda kutlama yapacağız.
Dur, partiye gelmeyecek misin yani?
Evet.
Sonuçta aile, ne yaparsın?
- Biraz daha önemli. - Peki.
Ama size bol şans ve iyi eğlenceler.
Öğle yemeğinizi böldüğüm için üzgünüm ama durum birinci yılları ilgilendiriyor.
Bu hafta sonu üçüncü yılların yemeğinde...
Amanın.
Birinci yıllar servisten sorumlu olacağından
sizi üç gruba ayırdım.
Birinci grup, başlangıç ve aperitifler.
Fredrika, Edith, Louise ve Madison olacak.
İkinci grup, ana yemek.
Agnes, Sofia, Pervin ve Stella.
Tabii iyileşirse. Şu an hasta da.
Umalım da iyileşsin, herkes lazım.
Üçüncü grup tatlıları halledecek.
Michaela, Felice ve Sara olacak.
Evet, grupları aklınızda tutun.
İstersen grupları değişelim.
Sara ile olmazsın.
Yok, sorun değil.
- Emin misin? - Evet, sorun değil.
Peki.
Ama düşünsenize, küçük üniformalarımızla amma şirin olacağız.
Durun, üniforma mı giyeceğiz?
- Merhaba. - Merhaba.
Atıştırmalık bir şeyler yaptım. Babaannenin lazanyası.
Giysilerini de sevdiğin parfümsüz deterjanla yıkadım.
Okul nasıl geçti?
Bir şey mi içtin?
Ne?
Verimli bir günün ardından biraz mutlu olmama izin yok mu?
Ha?
Doktora gittim de bana yeni bir ilaç verdi.
Hani o tip ilaçlar sana yaramıyordu?
Bütün bir gün boyunca sırf sana bir saat direksiyon öğretmem
yeterli değil ki, çalışıp para da kazanmam lazım.
Burada kalarak sana yük oluyorsam anneme dönebilirim.
Hayır, tam tersine burada olduğun için çok mutluyum.
Sen merak etme, bir ay sonra doktora yine gideceğim.
Bak, direksiyon sınavını düşündüm de
heyecanını yenmen için arabayla gelirim, bizi sen götürürsün.
Olur mu?
- Merhaba evlat. - Selam, müsait misin?
Evet, oturmuş kitap okuyorum.
Annem nasıl?
Eh...
Bildiğin gibi.
Ama hafta sonu eve gelmeni dört gözle bekliyor.
Öyle mi?
Elbette.
Annemin sesini duymalı çok uzun zaman oldu.
Bana kalırsa
bütün bu yaşadıklarını sana yansıtmamaya çalışıyor.
O yüzden merak etme.
Onun için zayıflık göstermenin ne kadar zor olduğunu bilirsin.
Erik hiç göstermiş miydi?
Zayıflık mı?
Evet.
Herkesin bir zayıf yanı vardır evlat
ama Erik'inkini hatırlamak pek mümkün değil.
Erik o kadar...
Erik o kadar yaşam doluydu ki.
İçinde en ufak bir karanlık yoktu.
Mükemmeldi, değil mi?
Evet, gerçekten öyleydi.
Gerçekten öyleydi.
Ben...
Ben bir şey duydum.
Onun hakkında.
Bir saniye evlat.
Gel!
Anladım. Bir dakika lütfen.
Seni sonra arasam olur mu? Ya da hafta sonu geldiğinde konuşuruz.
Harika, öyle yapalım.
Seni kutlamak eğlenceli olacak. Simon'la tanışmak da.
- İyi uykular evlat. - İyi uykular.
Anneme selam.
Şu an telefona cevap veremiyorum, lütfen mesaj...
Yitip giden her şeyin üstüne
Güneşin yumuşacık ve sıcacık
Işınları tekrardan düşecek
Ve her şey yeniden doğacak
Sanırım bu defa iyi oldu.
Simon, ben...
Ben koroyu bırakacağım.
Yeni katılmıştın.
Evet ama şarkı söylerken hiç rahat edemiyorum.
Hiç bana göre değil.
Kısıtlamalar da kalktığından kalmamın pek bir anlamı kalmadı.
Lütfen dürüst ol ve bir şey yaptıysam söyle.
Çünkü bana şey gibi geliyor...
Doğum gününü sorup durmamdan rahatsız oluyor gibisin.
- Oysa ben senin hatırına geliyorum. - Rahatsız olmuyorum.
Peki. Sorun ne o zaman?
Benimle konuşsan iyi olur...
...çünkü anlamıyorum.
Erik de katılmış.
Kabul törenine. Organize eden üçüncü yıllardan biriymiş.
Şeyi mi diyorsun?
Pornoyu mu?
Evet, ben de tam olarak o yüzden hiçbir şey demedim.
Ne hissettiğimi bilemediğimden.
- Bir de sen onu yargılama diye. - Bir şey demedim ki.
- Ne düşündüğün ortada! - Ne düşünüyormuşum?
Homofobikti, zayıflara arka çıkmıyordu!
Seninle beraber olmamı, beni sevmeyeceğini düşünüyorsun!
Öyle bir şey yok ki.
Herkes yaptığı için ve normal geldiğinden
onun da ayak uydurmuş olması o kadar garip değildir belki de.
Belki arkadaşlarının aklına uydu, bilemezsin.
Sara'yla yaşadığımız durumdan öğrendiğim bir şey varsa
o da kardeşlerin sıçıp batırabileceğidir.
Seni yarı yolda bırakabilirler.
Bana kalırsa kendini
Erik'in mükemmel olmayabileceğine alıştırman gerek.
Dur biraz, ne...
Ne demek o?
Ne oldu?
Erik ile Sara'yı karşılaştıramazsın. Bunu yapmak sana düşmez.
- Karşılaştırmadım. - Karşılaştırdın.
- Hayır. - Evet. Ne demek istedin o hâlde?
Sara da mükemmel değil demek istedim.
- Ne diyorsun ya... - Ama iyi bir şey yapmaya çalıştı.
Boş ver.
- Bunu... - Olmaz Simon.
Bunu konuşsak olmaz mı?
Merhaba.
Bir şey mi oldu?
Hayır Sara.
Merhaba, Micke'ye ulaştınız. Müsait değilim
ama bana mesaj bırakın ya da yazın, size döneyim.
Selam, neredesin? Yolda mısın?
Gelemeyeceksen bana haber ver.
Direksiyon sınavıma yarım saat var, otobüsün kalkmasına 20 dakika.
O yüzden gelmen şart.
Evet, ara beni.
Selam, yine Sara. Yolda mısın? Ara beni.
Merhaba, neredesin?
Yolda olup olmadığını bilmem gerekiyor çünkü...
Şey, ara beni. Görüşürüz.
Kahretsin!
Bence Simon'un niyeti kötü değildi.
Muhtemelen şoke olmuştur.
Evet, sanırım öyle ama...
Bana anlatmana çok sevindim.
O işin nesi gerçek nesi yalan, bilmek istiyorum.
Senin için farklı çünkü Erik'i tanırdın.
İyi yönlerini biliyorsun.
Simon bilmiyor.
Erik öyle bir şey yapmazdı. Erik benim örnek...
O makul biriydi, güvenebileceğim kişiydi. O benim abimdi ama şimdi...
...beni sever miydi, bilemiyorum.
Elbette severdi.
Üzülme.
Konuyu değiştirelim mi?
Olur! Ojelerim var.
Şeye ne dersin?
Mor oje üstüne sim.
Mor iyidir.
Merhaba, affedersiniz.
Sara Eriksson mu?
- Evet, doğru. Pardon, geciktim. - Son anda yetiştin.
- Kimliğin var mı? - Evet.
- Kusura bakmayın. - Teşekkür ederim.
Tamam, sağ ol.
Binebilirsin.
Tamam, şimdi de otoyola çıkalım.
Bjärstad Güney tabelalarını takip et lütfen.
Evet, artık gidebilirsin.
Vay canına, üstüne tam oturmuş.
Sağ ol anne.
Ne oldu, beğenmedin mi?
İstersen iade edebiliriz.
Yok, beğendim. Çok güzel.
Tamam.
Neyin var?
Bu iş olacak mı, bilemiyorum.
Kavga ettik sayılır.
Hep ona destek olmaya çalışıyorum.
Ama ne yaparsam yapayım
yanlış oluyor.
Aşkım.
Sen yanlış yapmıyorsun.
Biliyor musun,
Wilhelm harikulade bir çocuk.
Hayatı ve konumu konusunda yapacak bir şey yok.
Ama aşk...
Aşk bu kadar zor olmamalı.
Hele ki bu kadar genç yaşta.
Bunu aklından çıkarma Simon.
O da ne?
Aldım.
Ehliyetimi.
Ama babam...
Babam şey...
Beni sınava götürecekti, söz vermişti.
Ama onun yerine arkadaşlarıyla bira içmeye gitti.
Bilmiyorum, böyle olacağını...
Bu defa böyle yapmaz sanmıştım.
Aklımdan ne geçiyordu ki? Ama çok canım yanıyor!
Sara...
Özür dilerim Simon!
Özür dilerim.
Çok üzgünüm.
Biliyorum.
Ve seni affediyorum.
WILHELM ÖZÜR DİLERİM! HER ŞEY TERS GİTTİ.
ÇOK ÜZGÜNÜM. YARIN GELMENİ ÇOK İSTİYORUM...
AMA FİKRİNİ DEĞİŞTİRDİYSEN DE BİR ŞEY DİYEMEM.
- Merhaba. - Merhaba.
Doğum günü takımınız.
- Sağ ol. - Rica ederim.
Acele edin! Yarım saate hazır olması gerek.
Birinci grup... İn bakayım oradan.
İkinci grup benimle gelsin.
Dur, dur!
Şuraya koy.
- Küçükler dışa koyulur. - Tamam.
Keskin tarafı tabağa bakacak.
Tamam.
- Başka dereotu var mı, bitti mi? - Biraz daha var.
- Çatal bıçakları yerleştiriyorum. - Süper.
Güzel.
Mutlu yıllar sana
Mutlu yıllar sevgili Wille
Mutlu yıllar sana
Sağ ol.
İçeri nasıl girdin?
Malin'e rüşvet verdim.
Çünkü...
Sabah kimse sana şarkı söylemezse tam bir doğum günü olmaz.
Dilek tutsana.
- Güzelmiş. - Kırıştıracaksın.
Çok güzel.
Aramız iyi mi?
Evet. Mesajın için teşekkürler.
Dur.
İşte bu da hediyen.
Ama söz, düzgün bir hediye de vereceğim.
Henüz bitirme şansım olmadı da.
Bu mükemmel.
Sağ ol.
İşte geldiler.
- Mutlu yıllar Veliaht Prens. - Sağ ol Farima.
Mutlu yıllar Veliaht Prens.
Evet, biz gittiğimizde Kurul orada olacaktır.
Fotoğraf çekiminin ardından insanlarla sohbet edersiniz.
Tabii ben yakınınızda olup
isimler ve sohbet başlıkları konusunda gerekirse yardımcı olurum.
Simon, sana da ne yapacağını söyleyeceğim.
Tamam.
15 dakika geciktik ama bir şey olmaz.
- İki saat mi? - İleriye alırız.
Hey.
Belki de sana Erik'i söylemem aptalca oldu. Duymak zor olmuştur.
Hazır mısınız? Wilhelm.
Buyurun.
- Memnun oldum. - Merhaba, Charlotta.
- August Horn af Årnäs. - Wilhelm.
- Carl-Johan. Geçen sefer için teşekkürler. - Merhaba.
- Tanışmıştık galiba. - Geldiğiniz için sağ olun.
- Merhaba. - Klas-Göran.
Selam, adım Wilhelm.
Selam Joy. Memnun oldum.
Bana mı?
Sağ ol, çok naziksin.
Vay canına, benden daha iyi yapıyorsun.
Tamam, yan yana dizilip şu duvarın önünde fotoğraf çekilelim.
- İyi gidiyor. - Memnun oldum.
Evet, şimdi gülümseyin.
Mümkün olduğu kadar sıkışın.
Çok güzel, biraz daha yaklaşın.
Birkaç yıl önce okula başladığımda ata binmeyi bırakmıştım
ama tekrar başlamayı çok isterim.
En büyük gülüşünüzü alayım. Bir, iki, üç.
Selam. Nasılsın?
İyi geçti.
Kesinlikle.
İster misin?
Lezzetli.
Sağ ol ama ben etkinliklerde sırf saray aşçısının yemeklerini yerim.
Neden?
Zehirlenme riski var.
Veliaht Prens, Simon.
Gitme vakti geldi.
Farima, annemle babamın
August'u yemeğime getirtmekteki amacı ne, bilmem.
Kabul etmiyorum! Tamam mı?
Ya o Hillerska'ya döner ya da ben dönerim.
Tamam.
Malin, Veliaht Prens ile Simon'a araç ayarlar mısın?
- Tabii. - Güzel.
Ben onları pek sevmem fakat...
- Affedersiniz. - Harika!
- Sohbet için teşekkür ederim. - Zevkti.
- Bak. - Evet.
Veliaht Prens ile aranızın gergin olduğunu biliyorum.
O yüzden şatoya gelmene hiç gerek yok.
İnsan bir kez mezun oluyor, değil mi?
- Güzel, sana araç ayarlayayım. - Sağ ol.
Çok şık olmuşsun!
Geleceğe.
Çok mutluyuz Ha ha
Sen doğduğun için Yaşasın!
Üstelik bugün doğdun
Ve burada gördüğün
Tüm hediyeler Senin için
Ve bütün bu hediyeler Senin için
Froggy Ball'dan.
Çok mutluyuz
- Froggy Ball mu? - Ve Charlie Strapp.
Çizgi film.
Aile geleneğimizdir.
Sevgili Wilhelm'i tebrik ediyorum.
Kendisi sırf 17 yaşına basmakla kalmadı,
aynı zamanda annesi ve babası olmadan
ilk etkinliğini başarıyla gerçekleştirmiş bulunuyor.
Gurur duyuyoruz.
Peki.
Doğum günü için dört kere! Yaşasın!
- Yaşasın! - Yaşasın!
Yaşasın!
Çok sağ olun.
- Tebrikler. - Sağ ol baba.
Ah, canım benim.
Nasılsın?
Sen nasılsın?
Gayet iyi.
- Aramızda olman... - Evet.
...ne kadar da güzel oldu Simon. Hoş geldin.
Sağ olun.
- Memnun oldum. - Çağırdığınız için sağ olun.
Evet.
Bu sene daha ufak çaplı bir kutlama yapıyoruz
fakat bir sonrakini resmî Wilhelm Günü olarak kutlayacağız.
- Wilhelm Günü mü? - Evet.
Halk, Veliaht Prenslerini kutlamak isteyecektir.
Yani bu sene ağırdan alıp kutlamanın tadına varabileceğiz.
Evet.
Geçelim mi?
- Bir şeyler içeriz, olur mu? - Evet.
- Evet, tabii. - Çok isterim. Teşekkürler.
Yok, şey... Sağ ol. Çok iyi tekne.
Deposu pahalıya doluyor ama...
- Vay be, August geldi. - Evet.
- Selam! - Hoş geldin.
- Selam. - Doğum gününe ne oldu?
İzin istedim. İnsan bir kere mezun oluyor, değil mi?
Evet, haklısın.
Hey, bakar mısın? August için buraya bir sandalye alabilir miyiz?
August'a içecek bir şeyler de alalım. Sağ ol.
Beyaz smokinin de yakıyor.
Değil mi? Babamın eski smokini.
Çok güzel.
- Kadeh kaldıralım mı? - Evet!
Evet, görüyorum ki içkiler içilmiş.
İçildi tabii.
Kırmızı mı, beyaz mı?
- Elindeki neyse olur. - Kırmızı.
- Halledebilecek misin? - Evet.
- Yoksa olmaz ama bak. - Sağ ol.
- Kaptan da tutabiliriz aslında. - Kaptan mı?
Çok güzel, teşekkür ederim.
Çok güzelmiş.
Kendi saatinin olmasının vakti gelmişti.
Evet.
Ötekisi Erik'indi.
Peki.
Evet, acıkmış olmalısınız.
Yemek yiyelim.
Sağ ol.
Buyurun.
Söylesene Simon, siz doğum günlerini nasıl kutlarsınız?
Herkes gibi.
Sabah şarkı söylenir, pasta yenir ve hediye verilir.
Sonra genelde arkadaşlarımla buluşup bovling veya laser tag oynarım.
Laser tag mi?
Ben hiç oynamadım, değil mi?
Kadehi dudaklarına götür Tjofaderittan lambo!
Büyük yudumlarla mideye indir Tjofaderittan lambo!
Bardaktaki son damlayı gör Ayyaş herif bitirdi
Lambo hey! Tjofaderittan lambo!
- Ben bardağı... - Hayır!
Ceza turu!
Kadehi dudaklarına götür Tjofaderittan...
Şunu değiştir.
Bayağı iyisin. Yemek yapmayı sevdiğini bilmezdim.
Sağ ol.
Evet, çok severim.
Küçükken ileride şef olacağımı sanırdım.
Evet kızlar, servise hazır mısınız?
İki dakika.
- Evet, kesinlikle. - Peki.
- Ne yapıyoruz? - Şuna biraz şundan ekle.
- İşte... - Ay!
Olsun, hemen sileriz.
Bunların üstüne de bundan.
- Hepsine birer tane. - Tamam.
Biraz da şundan koyalım.
- Hangileri gitmeye hazır? - Şunlar hazır.
- Sağ ol. - Biz de şunu şöyle...
Şunu sen alırsan...
Sağ ol. Amma oynakmış.
Çok lezzetliydi.
Evet Simon,
duyduğuma göre müzikle haşır neşirmişsin.
Şarkı söylüyorum.
Bazen de kendi şarkılarımı yazıyorum.
- Nota okumayı öğreniyorum. - Anladım.
- Wille bana yardımcı oluyor. - Öyle mi?
Küçük bir çocukken
hem piyano dersi hem de viyolonsel dersi aldı.
Ama derslere zorla gönderiyorduk.
Peki müzik ailende mi var?
Evet, sayılır.
Annem müzik dinlemeyi sever. Dans edip şarkı falan söyler.
Babam da gitar çalar.
Babam gençken bir grupta çalmış.
Sanırım o da biraz piyano çalabiliyor.
Erik de çalardı, yetenekli bir piyanistti.
Evet.
Ayrıca yan flüt de çalıyordu, bir de...
- Keman mıydı? - Evet, keman.
Çok yetenekliydi, aklına koyduğunu yapardı.
- Evet. - İzninizle.
- Beğenmedin mi? - Yo.
Yo, gayet güzel.
Sınıfın DILF Avcısı! Desirée!
Sıradaki kişi birkaç kategoride aday gösterildi.
Sınıfın Sporcusu, Aşırı Başarılısı,
hatta Sınıfın En Çok Umut Vadedeni.
Ama en çok oy aldığı kategori
Sınıfın Kötü Çocuğu!
August!
Agge!
Çok kıskanıyorum.
- Kötü Çocuk en iyisi. - Değil mi?
Evet, sıradaki...
Sürekli akşamdan kalmadır.
Besin alımının %99'u parasetamolden oluşur.
Biri yemeğinizin üstünde uyuyakaldıysa muhtemelen odur.
Sınıfın Ayyaşı elbette Filip!
SINIFIN KÖTÜ ÇOCUĞU
Merhaba.
Selam.
Çöpü mü atıyorsun?
Evet.
Mektubu okuma fırsatın oldu mu?
Hayır ama ben onu...
...geri vereyim.
Niye?
Çünkü okumak istemiyorum.
Ne? Neden istemiyorsun?
İstemiyorum.
Ama...
O kadar da uzun değil. Ben okuyayım.
- Yok ama... - Evet.
Hızlıca okurum.
İşte.
"Sevgili Gelecekteki August,
umarım olmak istediğin kişi olarak mezun olursun
ve çalışıp disipline girerek değişmişsindir.
Herkesin itip kaktığı o cılız, korkak birinci sınıf öğrencisiyken
kimsenin bulaşmaya cüret edemediği güçlü ve bağımsız biri olmuşsundur.
Göstereceksin onlara.
Şu an herkesin ayak işlerini yapıyorsun ama mezun olurken
Orman Sırt Evi'nin başında olacaksın. Bu ilk yıl daha her şeyin başlangıcıydı.
Kas kütleni ciddi oranda arttırdın,
ağlamayı bıraktın, sineye çekmeyi öğrendin
ve birkaç tane de
arkadaş edindin.
Hatta arada sırada Erik ve üçüncü sınıflarla takıldın.
Umarım bir daha yalnız kalmazsın."
Nereden geldiğimi anlamanı istiyorum.
Ne olmaya çalıştığımı veya ne olmak istediğimi sandığımı
bilmeni istiyorum. Artık onu istediğimden de emin değilim.
Kim olduğumu bilmiyorum.
Keşke sana farklı davransaydım.
İşte buradasın.
Lütfen beni ailenle baş başa bırakma.
Üzgünüm, uzaklaşmam gerekti.
Acaba eve gitsem daha mı iyi olur?
Ne? Ne demek o? Niye?
Çünkü burada olmamalıymışım gibi geliyor.
Olumsuz bir hava var.
"Olmamalıyım" ne demek? Sana ihtiyacım var!
Simon, bugün doğum...
Sence ben ne hâldeyim?
Annem için çok endişeleniyordum, nihayet karşılaştık ama berbat geçiyor!
Ama olur, o kadar kötüyse git tabii.
Durma.
Küçük misafir odasında pasta servisi başladı ekselans.
Evet, işte Wille de geldi.
Gel.
Mumları üfleme vakti geldi.
Simon da geldi, harika.
Tamamdır!
Bir de dilek tutarsın.
Sanırım ben artık izninizi isteyeceğim. Ben...
Siz oturun, pastanızı yiyin, sonra da...
Sabah siz gitmeden önce beraber kahvaltı ederiz.
Ama dur.
Oturup bir dilim pasta yemek o kadar mı zor?
Wilhelm.
Ne var? Kusura bakmayın da rol yapmayı bırakabilir miyiz?
Her şey normalmiş gibi yapmayalım.
Lütfen!
Evet ama şey...
Erik öldüğünden beri hiçbir şey normal değil.
Elbette değil. Ben öyle mi sanıyorum?
Ama asıl mesele o değil. İşler zaten hiçbir zaman normal değildi.
Siz normalmiş gibi yapıyorsunuz. Derinine inmiyorsunuz.
Bir şeyler söylüyorsunuz ama samimi değilsiniz.
Her şey boka sarmış durumda!
Bilmiyorum... Ben mahvoldum!
Ben mahvoldum ve sana ihtiyacım vardı.
İkinize de vardı!
Sizinle yas tutmama bile izin verilmedi. İsveç'in yası daha önemliydi.
Umurunda olan tek şey Veliaht Prens olarak nasıl görüneceğimdi!
Önemli olan tek şey ailece verdiğimiz görüntü.
Ama ben video hakkında, Simon hakkında, kendim hakkında yalan söylemek istemeyince
sen kriz geçirdin! O zaman yıkıldın, işlevsiz kaldın!
Beni yapayalnız bıraktın be!
- Wilhelm, artık yeter! - Hele sen!
Anneme hiç karışmıyorsun, bense umurunda bile değilim.
Ben senin tek evladınım baba! Beni görüyor musun?
Wilhelm! Babanla böyle konuşma! Bana da bu şekilde...
İstediğim gibi konuşurum. Siz benim annemle babamsınız!
Bana destek olmanız gerekir!
Hem...
Hem annen hem patronun olmak kolay bir şey değil!
Evet, farkındayım çünkü ikisini de beceremiyorsun!
Yeter artık!
Şey, ben...
Ben...
Ben bilemedim.
Üzgünüm Simon.
Buna şahit olmanı istemezdim.
Wille, bana sorarsan...
Bence ailene karşı dürüst olman iyi bir şey.
Bir de...
Ben hep senin yanında olmaya çalıştım
ama sonra her şeyin nasıl...
...seni incittiğini gördüm.
İçinde bulunduğumuz bu durum...
O da beni incitiyor.
Özür dilerim Simon.
Sen sanki...
...başka birine dönüştün.
Seni tanıyamıyorum.
Aşk bu kadar zor olmamalı.
Ne demek o?
Belki de bizden olmayacak.
Artık yapamayacağım.
Alt yazı çevirmeni: Yurdakul Gündoğdu