Książę.
Może usiądzie książę na końcu.
O tutaj.
Simon i jego mama usiądą tutaj.
To nie potrwa długo.
- Niedługo będzie po wszystkim. - Dobrze.
- Wzięłaś tabletki? - Tak.
- Może chcesz wody? - Nie trzeba.
KSIĄŻĘTA
Chodź tu, kochanie.
Zapnij koszulę. Będziesz poważniej wyglądać.
Proszę cię.
Zebraliśmy się tu dzisiaj
w związku z tak zwanym intymnym nagraniem.
Konsekwencje tego nagrania były druzgocące dla obu powodów:
Jego Wysokości Księcia Wilhelma i Simona Erikssona.
Ale proces sądowy
znacznie pogorszyłby obecną sytuację w mediach.
Chcielibyśmy więc omówić możliwość zawarcia ugody.
Tak, przygotowaliśmy propozycję odszkodowania dla obu powodów.
Chciałbym jednak podkreślić,
że mój klient wiele poświęci, zawierając tę ugodę.
Podczas procesu dowody i zeznania
nie będą gwarantowały skazania.
Pytanie brzmi, czy nagranie zostałoby uznane za nieprzyzwoite.
Słucham?
Pokazywanie, jak ktoś całuje kogoś tej samej płci,
pary gejów,
nie jest w dzisiejszych czasach niczym kompromitującym.
- Nagranie jest raczej niewinne. - Niewinne? Jak pan może tak mówić?
Mamo, proszę...
Próbował zniszczyć im życia.
Po przemówieniu księcia
Nordycki Ruch Oporu palił w Bjärstad tęczowe flagi.
Dzwonią do nas w środku nocy.
Dostajemy listy z pogróżkami!
Chcę sprawiedliwości dla mojego syna!
Możemy zrobić przerwę? Chcę pomówić z klientką.
Dobrze, zróbmy krótką przerwę.
Porozmawiamy o tym następnym razem. No właśnie. Tak, na razie.
Spokojnie. Będzie dobrze.
To nie takie proste, gdy patrzą na mnie, jakbym był jakimś...
gnojem.
Dobra, jesteś gnojem.
Czasem dobrze jest pogodzić się z tym, że jest się gnojem.
- Uważasz mnie za gnoja? - Nie.
Uważasz, że jestem zły?
Absolutnie nie.
August, musisz przyznać,
że to dość ironiczne, że właśnie ty, ze wszystkich gnojów,
stałeś się zagrożeniem dla korony.
Kocham monarchię.
Pytanie brzmi, czy monarchia kocha ciebie?
Rodzina królewska nie chce iść z tym do sądu.
Jesteście sami przeciw prawnikowi Augusta,
jednemu z najlepszych w Szwecji.
Oferta jest bardzo hojna.
Ile jest gotów zapłacić?
1,2 miliona.
Nie przyjechałam do Szwecji,
by uczyć moje dzieci brania łapówek.
Rozumiem, ale może się zrobić paskudnie.
Wyciągną różne brudy.
Są jak jakiś klan. Stosują mafijne metody!
Chcę, żeby to się skończyło.
On będzie musiał sprzedać posiadłość ojca, żeby nam zapłacić.
To dla Augusta najgorsza kara.
Mam już tego dość.
Idę do łazienki.
Hej.
Nie wierzę, że tu jesteś.
Ja też.
Szkoda tylko,
że z takiego powodu.
Fakt, nie tak to sobie wyobrażałem.
A jak to sobie wyobrażałeś?
Mogę...
ci pokazać.
Dobra. Chodź.
Ale mama...
Co?
Mama.
Nie zaczną bez nas, Simon.
No chodź.
Przytulnie tu.
Tak to sobie wyobrażałeś?
Nie.
To jest lepsze.
Książę, musimy kontynuować.
Już idziemy.
Proponujemy wspólne przejrzenie umowy punkt po punkcie.
I jeśli któraś ze stron chce nanieść poprawki,
wprowadzimy je przed podpisaniem.
Przepraszam, ale my już skończyliśmy.
Nie będę uczyć moich dzieci, że niektórych prawo nie dotyczy.
Zgadzam się, że należy uczyć dzieci, że nie da się uciec przed prawem.
Ale dotyczy to również Simona i księcia.
Jeśli dojdziemy do porozumienia,
August nie zgłosi policji,
że Simon sprzedawał leki ojca kolegom ze szkoły.
I że książę
groził Augustowi strzelbą.
Ale to wszystko... To była twoja wina.
Nie zapłaciłeś Simonowi. I brałeś te leki.
Ty też.
Ale w zamian za milczenie Augusta,
nie wspominając o hojnym zadośćuczynieniu dla obu stron,
oczekujemy gwarancji od rodziny królewskiej,
że August jest następny w kolejce do tronu po księciu.
Nie ma znaczenia, czy masz tytuł, czy nie. Nie będziesz częścią mojej rodziny.
Spójrz na mnie!
Myślisz, że pozwolę ci to przejąć? Zapomnij!
Nie musisz mi pozwalać.
Nie?
- Nie. - Niby czemu?
Patrząc na twoje dotychczasowe dokonania, sam to spierdolisz.
Ja tu wszystko pierdolę? Tak?
Twoje problemy zaczęły się przede mną. Wiesz o tym.
Tak?
To nie ja jestem znany z bicia ludzi.
- Wiesz co? Jesteś obrzydliwym... - Dość!
SZKOŁA HILLERSKA
Ugoda została podpisana. Zostawmy to za sobą.
Mamo, ale...
Wilhelm, nie oczekuję, że wybaczysz Augustowi.
Nie musicie nawet się lubić.
Ale te skandale muszą się skończyć.
Zwłaszcza z waszym udziałem.
Co by powiedział Erik,
gdyby zobaczył, że tak się zachowujesz?
Erik by mu nie wybaczył.
Niedługo skończysz 17 lat. Za rok...
musisz być gotów przejąć moje obowiązki.
Rozumiesz?
Rozumiecie to?
To nie jest jakaś gra.
Obiecuję, Wasza Wysokość.
Wilhelm i ja będziemy grzeczni.
Choćby ze względu na Erika.
Nie zbliżaj się do mnie. Ja zrobię to samo.
Boże...
Pomocy!
Mam...
Oddychaj.
- Wezwij pomoc! - Już.
Erik!
Erik.
Jedźmy na wycieczkę.
Tak, proszę, jedźmy gdzieś!
Jednego dnia słońce i wiosna, a następnego śnieg. Co do chuja?
Pieprzyć ten kraj.
Naprawdę się o nią martwię.
A kto nie?
Od wielu dni nosi te same dresy. To jakiś obłęd.
Może jestem stuknięta, ale uważam, że powinna przestać się już użalać.
Przykro mi, ale... Tak, Sara była żmiją. Pogódź się z tym.
Nie rzuciła jej. To byłoby co innego.
Zerwanie z przyjaciółką bywa gorsze.
- Nie. - Tak.
Zróbmy interwencję.
- Cześć. - Dzień dobry.
Dzień dobry.
Jak tam?
Au, au!
Trzymaj się! Au!
Dobra, nie przesadzaj.
Mogłyście mnie uprzedzić!
Mamy 50 punktów.
Tak, 50 punktów. To moje ucho.
Do końca szkoły zostały dwa miesiące. I tak będzie codziennie.
To polowanie na punkty trzeciaków! Fajnie będą mieli.
Pięćdziesięciodniówka, Noc Walpurgii, kabaret...
Sprint absolwentów, przyjęcia i te ciężarówki...
I ostatnia coroczna kolacja z nauczycielami.
Cieszy cię to?
Jest sympatycznie.
Z kim piszesz?
Wille dziś wraca.
- Serio? - Boże!
To wielka sprawa, nie?
Może.
Widzimy go po raz pierwszy od rocznicy.
On...
Jak on i Simon zamierzają...
Co zrobią?
Są teraz parą? Tak na poważnie?
Mogę z tobą szczerze i otwarcie pogadać?
O twoim związku.
Nie zerwę z Simonem.
Nie o to chodzi.
Jeśli dobrze to rozegramy,
pomoże nam to unowocześnić wizerunek monarchii
jako naturalnej części tolerancyjnej Szwecji.
Stworzysz nowe pokolenie rojalistów.
Dlatego musimy skupić się na twojej pracy.
W twoje 17 urodziny założymy fundację charytatywną.
To będzie twoje pierwsze oficjalne zadanie jako księcia.
Ustaliliśmy z J-O plan na lato.
Można to nazwać szkołą dla księcia.
Żebyś nadrobił to, na co nie byłeś przygotowany.
Widzimy tylko jedno potencjalne ryzyko.
Że Simon nie zrozumie, że wszystko, co robi, odbija się na tobie.
I na rodzinie królewskiej.
Nie może rozmawiać z dziennikarzami.
Nie będzie rozmawiał z dziennikarzami. Spokojnie.
To dotyczy też jego mediów społecznościowych.
Nie powinien się wychylać.
Rozumiesz?
Tak, rozumiem. Ale mam to pod kontrolą.
Nie martw się o to.
Jasne.
Dobrze.
„Szkoła dla księcia”...
Nasikaj tu.
- Co? - Chcę się upewnić.
Myślisz, że ćpam? Nie brałem tych tabletek.
I masz szlaban na resztę semestru.
Wracasz do domu zaraz po szkole. Ani minuty dłużej.
To niesprawiedliwe!
Popełniłem błąd, ale chciałem pomóc Sarze. Poszło nie tak...
Skąd mam to wiedzieć, Simon? Skąd?
Wygląda na to, że nie wiem nic!
Nie mówisz mi, co się dzieje w tym domu!
Nie znam już własnych dzieci.
Ciesz się, że nie każę ci odejść ze szkoły.
Wystarczy, że jedno moje dziecko siedzi w domu.
Co się dzieje?
- Jak poszło w pałacu? - Sara!
To wszystko twoja wina!
Zgłosiłam to, żeby ci pokazać, że jestem po twojej stronie.
Trzeba było mnie uprzedzić!
Tylko pogorszyłaś sprawę!
Nie chciałeś rozmawiać.
Możesz stąd zniknąć?
Proszę, zniszczyłaś mi życie.
A teraz jestem upokarzany we własnym, jebanym domu!
Już!
Idź stąd!
Oby na imprezie było grubo.
Jeden koleś złamał rękę na tej bibie.
Nie, to było polowanie na punkty. Albo misja.
- Cześć. - Cześć.
Gdzie byłeś?
W domu. Musiałem załatwić rodzinne sprawy.
Zabrałem parę rzeczy.
Cholera.
Co?
Ten cholerny reporter znowu pisze.
- O księciu? - Po przemówieniu.
Niedługo poproszą połowę szkoły o oświadczenie.
Pytają też o inne rzeczy. Stare sprawy.
Jakie na przykład?
O otrzęsiny i takie tam.
- Co? - Co?
Ludzie wiedzą, że nie mogą o tym mówić.
Nieważne, szukają tylko sensacji.
- Tak. - Tak.
Ale to dziwne.
Co to ma wspólnego z przemówieniem?
Cześć.
PIĘĆDZIESIĘCIODNIÓWKA
- Hej. - Hej.
Jak tam?
Teraz już dobrze.
A u ciebie?
W porządku.
Dziwnie jest. Wszyscy się gapią.
Nie przejmuj się.
Czuję się niezręcznie.
Nie tego chcieliśmy?
Tak.
Twoja rodzina naprawdę się na to zgodzi?
A dwór?
Chcą tylko, żebyśmy się nie wychylali.
Ja...
Powiedziałem im,
że będę równocześnie księciem
i twoim chłopakiem.
Dobra.
Jeśli chcesz,
możesz
spać tu w weekend.
Mam szlaban.
- Na cały semestr. - Na cały semestr?
Mama jest zła.
- Cholera! - Ale...
Ty możesz spać u mnie.
Albo będę musiał się wymknąć.
Zrobiłbyś to dla mnie?
Dobrze.
Postanowione.
Załatw nam alko.
Tak. Tylko dla trzecioklasistów.
Komu zostały dwa lata? Jeszcze dwa lata!
Jasne? Rozumiesz?
PIĘĆDZIESIĘCIODNIÓWKA!
POLOWANIE NA PUNKTY
HILLERSKA NA ZAWSZE
Patrz.
- Będziemy pracować całą noc. - Chcemy pełny wynik.
Dworek prowadzi. Mamy remis ze Świerkami.
Jeśli chcemy wygrać polowanie na punkty, potrzebujemy jeszcze 50.
Musimy wytatuować sobie na rękach „Hillerska na zawsze”,
zrobić selfie w radiowozie,
tańczyć półnago w miejscu publicznym, wysłać belfrowi gorącego SMS-a,
przebić sutek. Marre, coś dla ciebie.
Dobra, co zostało?
Przespać się z pierwszakiem...
To pasuje do ciebie, August. Łatwizna.
Musisz tylko zdecydować: Felice czy Sara.
- Myślałeś, że nie wiemy? - Spadaj.
Dwie najlepsze przyjaciółki? Niezły z ciebie casanova.
Zamknij się!
Oho, drażliwy temat.
Zakochałeś się?
Nie jest tak najgorzej.
Możecie jeździć autobusem do slumsów razem z Willem.
Nie mów tak o niej!
Jasne?
Dobra. Tylko żartowałem.
- Ładne, co? - Bardzo ładne.
Powinieneś to wytatuować.
Mama kazałaby mnie ściąć.
- Dlaczego? - Nie wolno mi robić tatuaży.
Czemu?
Z tego samego powodu, dla którego nie mogę mieć krótkich włosów.
To niestosowne.
Jest piękne, ale nie mogę. Przykro mi.
- Cześć. - Hej.
- Jak tam? - Spoko. A u ciebie?
Też.
No wiesz...
W tej chwili jest tak sobie.
Dobra.
Dasz to Sarze?
Nie wiedziałam, co z tym zrobić, więc...
Pewnie.
Jak...
Jak się ma?
Ona...
raczej nie za dobrze.
Ale nie rozmawiam z nią.
Wiesz, to dziwne, jestem...
Jestem na nią wściekła.
Ale w jakiś pokręcony sposób wciąż za nią tęsknię.
Nie mogę o tym gadać z dziewczynami.
Uważają, że to poniżające tęsknić za kimś, kto tak cię wyruchał.
To jest poniżające.
Ale rozumiem, co masz na myśli.
No bo jak...
Jak zapomnieć o najlepszej przyjaciółce?
Simon Eriksson?
Mam do ciebie kilka pytań.
Jak się czujesz po coming oucie księcia?
Słyszeliśmy plotki o homofobii.
Twój były, Marcus Sköld, powiedział,
że macie z księciem problemy.
Jak to skomentujesz?
Simon?
Dobra, mam.
„Jeszcze w lutym chłopaka księcia widziano
z innym młodym człowiekiem
na corocznym balu walentynkowym w szkole Hillerska.
»Można rozważać, czy to jest poważne«, mówi osoba z otoczenia rodziny.
Po rozmowie z byłym można stwierdzić,
że związek księcia z Simonem Erikssonem jest problematyczny”.
Problematyczny? Nawet nie byliście razem.
Nie.
Pogadamy z nim?
Najgorsze nie jest to, co mówi Marcus, ale to, co piszą inni.
Czytaliście komentarze?
W sieci ludzie są porąbani. Nie powiedzieliby tego w realu.
Niefajnie jest czytać, że jestem typowym latynoskim kochasiem
i skaczę między chłopakami.
Albo naciągaczem, który zawrócił księciu w głowie.
Szkoda, że mnie nie uprzedził.
Mógłbym się przygotować.
Powiedziałeś mu to?
Nie, to by zabrzmiało głupio.
Co miałem powiedzieć?
„Dziękuję,
że wstawiłeś się za mną i przyznałeś, że jesteś na nagraniu”?
A teraz dostaję po dupie.
Rozumiem, ale on ma tendencję
do robienia rzeczy...
Jest trochę impulsywny.
Sam nie wiem.
Lepiej będę miał na to oko,
odpowiem na komentarze i będę miał sprawę pod kontrolą,
żeby ludzie zrozumieli, co sobą reprezentuję.
- Chcesz pograć? - Tak.
Gotowy?
A co z wycieczką do lasu?
Ja nie idę.
Co? Dlaczego? Ja idę. I popływam trochę łodzią.
A umiesz pływać?
Pływam świetnie. W wodzie jestem jak rekin.
Dodzwoniłeś się do Simona. Wiesz, co robić.
CZYTAŁEŚ KOMENTARZE ODPOWIEDŹ MÓWI WSZYSTKO
WIEMY, JAKIE SĄ PEDAŁY
WILHELM OLEJ KOMENTARZE, NIE SĄ TEGO WARCI
To jest warte 50 punktów.
Pięćdziesiąt punktów.
Bardzo dojrzałe.
Wyglądasz idiotycznie.
Fajnie było.
W porządku?
Super.
No zrób to. Cykasz się?
Trzymaj.
Wille?
Cześć.
Jak się masz?
Dobrze. A ty?
W porządku.
Chciałem tylko powiedzieć,
że ja bym pewnie tego nie zrobił,
ale uważam, że to było odważne.
Głupie,
ale odważne.
Dzięki.
Słuchaj.
- Byłeś tu, gdy był tu Erik. - Tak.
Nie gadaliśmy za dużo o miłości i związkach.
Wiesz, czy z kimś chodził?
Może zapytaj Augusta.
- Nie. - Byli blisko.
Zastanawiałem się tylko, jak on sobie z tym radził.
Chciałbym móc go zapytać.
Słuchaj.
Wiem, że Erik z kimś się umawiał.
Ale nie ujawniał tego.
Chyba o to w tym chodzi. Żeby sprawy prywatne pozostały prywatne.
- Żałujesz, że się przyznałeś? - Nie. Czemu miałbym tego żałować?
Nie wiem.
Lepiej trzymać się kogoś z naszych kręgów.
Nie dla mnie.
Dobra, sorki.
Przepraszam.
Sara?
Mogę tu spać?
Tak, oczywiście.
Wejdź.
Czy coś się... stało?
- Nie mogę być teraz w domu. - Co...
Nie chcę o tym rozmawiać.
I to nie znaczy, że między nami jest już dobrze.
Zawsze jesteś tu mile widziana.
Przygotuję sypialnię.
Nie trzeba.
Będę spać na kanapie. To tylko na jakiś czas.
Pobudka!
Felice, to... jest interwencja.
Czemu?
Wiem, że ciężko ci przez Sarę.
Wiemy, ale...
Skarbie, już czas o tym zapomnieć.
Zaczniemy od posprzątania tego bajzlu. Co to jest?
Najpierw uprzątniemy twój pokój.
Wygnamy złą energię.
Nałożymy zaklęcia ochronne.
A potem oczyścimy duszę, ustalimy intencje, zrobimy tablicę marzeń.
A jeśli to nie pomoże,
to na bank załatwi sprawę.
Co to jest?
Nowy Jork, suko!
Czytałam listę najlepszych sposobów na zapomnienie o kimś.
Najważniejsze to mieć, na co czekać.
Więc...
Kończymy rok szkolny i lecimy do Nowego Jorku.
Będziemy... Będziemy robić zakupy, imprezować.
Opalimy się.
Opalimy się. Połazimy po klubach.
Znam kogoś, kto robi świetne fałszywe dokumenty.
Że co?
Małe przypomnienie, że masz prawdziwe przyjaciółki.
Będzie super!
TEN ARTYKUŁ POJAWIŁ SIĘ DZIŚ. NIE WYGLĄDA TO DOBRZE. ZADZWOŃ!
„KSIĄŻĘ INSPIRUJE ABSOLWENTÓW DO MÓWIENIA”
„POWAŻNE NARUSZENIA” „KRÓLEWSKIE POWIĄZANIA”
„PILI ŚLINĘ” „KRÓLOWA NIE KOMENTUJE”
„NARKOTYKI” „BRUTALNE OTRZĘSINY”
„KULTURA MILCZENIA” „NĘKANIE”
SKANDAL
„...może o tym mówić”.
„Były uczeń wspomina, jak koledzy wpadli do pokoju,
założyli im worki na głowy
i zabrali ich do miejsca zwanego Pałacem.
Zmuszono ich do picia śliny i rozebrania się.
Potem wyświetlono gejowskie porno.
Wszyscy musieli oglądać.
Jeśli ktoś dostał erekcji, wyśmiewano go.
Gdy usłyszał przemówienie księcia, to wszystko wróciło.
Książę mówił o zerwaniu z przestarzałymi tradycjami.
Zainspirował mnie, bym opowiedział o tych wydarzeniach”.
Brawo, Wille.
Uwaga!
Zbiórka w głównej sali. Natychmiast.
Wszystkie lekcje odwołane.
Idziemy.
- Cześć. - Cześć.
To prawda?
Ciebie też to spotkało?
Nie, film nie.
Nie włączali nam go.
A co z resztą?
Dzień dobry.
Usiądźcie.
Kto to jest?
Nazywam się Vanessa Hamilton. Pełnię obowiązki dyrektora.
Anette Lilja jest na urlopie,
póki nie ocenimy wiarygodności doniesień medialnych.
Złożono skargę do kuratorium.
W związku z tym postanowiliśmy, że pora zaostrzyć zasady.
- Koniec z zajęciami pozalekcyjnymi. - Co?
Żadnych polowań na punkty.
Ale już zaczęliśmy.
Wasze komórki zostaną skonfiskowane.
Kurna! Serio?
Możecie ich używać przez godzinę dziennie.
Od godziny 19.00
obowiązuje cisza nocna.
Zaraz, co?
Całkowita?
Jeśli ktoś znajdzie się poza internatem
podczas ciszy nocnej,
będzie pił alkohol albo palił papierosy,
poskutkuje to natychmiastowym zawieszeniem.
To chyba jakiś żart.
Co?
To w ogóle legalne?
Nie będziemy mogli się spotykać.
Mam pytanie.
Dzień dobry, jestem Vincent.
To, o czym pani mówiła, nie dotyczy trzecioklasistów, prawda?
Dotyczy wszystkich uczniów. Nawet dorosłych.
- Ale niedługo kończymy szkołę. - Właśnie.
Wszystkich.
Chciałabym, żeby było jasne, o co toczy się gra.
Jeśli nie pokażemy, że Hillerska to bezpieczne środowisko,
mogą zakazać nam działalności.
Co to znaczy?
Hillerska może zostać natychmiast zamknięta.
Napisy: Paweł Awdejuk