Tęsknię za tobą.
Ja za tobą też.
Co byś zrobił, gdybym tam był?
Gdybyś był teraz ze mną?
Ja...
przeczesałbym palcami twoje włosy.
Pocałowałabym...
twoje znamię...
na obojczyku.
A potem pogładziłbym twój policzek.
Książę?
Jest 19.00. Koniec godziny z telefonem.
Chwileczkę, opiekunie.
- Muszę kończyć. - Nie.
Do poniedziałku. Buziak.
Buziak.
Proszę.
Dziękuję.
BIEDNY KSIĄŻĘ, OMOTAŁ GO NACIĄGACZ
TO PROBLEM Z IMPORTU
NIC DZIWNEGO, ŻE HILLERSKA PRZYCIĄGA CIOTY
LUBIĄ TE OTRZĘSINY
RĘCE PRECZ OD KSIĘCIA
SIMON JEST TOKSYCZNY
PEDAŁ!
KSIĄŻĘTA
Pospieszcie się, dziewczęta.
HILLERSKA JEST CHORA
ZAMKNĄĆ TĘ SZKOŁĘ!
KSIĄŻĘ ZA DUŻO GADA
PODZIEMNY KRĄG
JEŚLI JĄ ZAMKNĄ, TO WINA WILHELMA
Nie mogę odpowiadać za wypowiedzi poprzedniego zarządu.
Ale czy to nie problem,
że organizują homofobiczne inicjacje?
Jak to odzwierciedla wartości szkoły?
Oczywiście odrzucamy wszelkie formy otrzęsin i nękania.
Doniesienia świadków są niepokojące,
jednak nie zgadzamy się z nimi.
Ale tradycje są ważne, jak powiedział sam książę.
- A te otrzęsiny... - Wyłącz to.
...są częścią...
- Wyłącz to! - Wyluzuj.
- Wierzymy w tradycję... - Wyłącz!
Nasze uroczystości przepadły.
Trzy lata męczyliśmy się,
żeby cieszyć się ostatnimi dniami tutaj.
Trzy lata.
I zostajemy z niczym.
Nic nie dostaniemy, bo niektórzy są smutni
z powodu żartów na otrzęsinach.
Czy ktoś tu był nękany?
Bity?
Ta historia jest przesadzona.
Mówią o jakimś porno.
Myśmy nie mieli porno na otrzęsinach.
- Prawda, Wille? - Nie.
Książę,
masz gościa.
- Kto to? - Tędy proszę.
Na razie.
Musimy odpuścić uroczystości, bo Wille
musiał ogłosić całemu światu, że pieprzy się z jakimś gościem?
Ogarnij się, Vincent!
Serio!
To nie są żarty.
A jeśli zamkną szkołę? Będziemy musieli się przenieść.
Chcesz chodzić do szkoły z socjalistami i dorobkiewiczami?
Chcesz?
Jeśli nie chcemy zniszczyć wszystkiego, co tu zbudowaliśmy, powinniśmy
wspierać szkołę.
Powinniśmy wydać wspólne oświadczenie.
Pokazać kuratorium i mediom nasz obraz szkoły. Jaka jest naprawdę.
Może to uspokoi sytuację. Może odzyskamy uroczystości.
Tata prosił, żebym z tobą pogadała.
Planował tu przyjechać sam, ale nie chciał zostawiać królowej samej.
Co u niej?
Ma migreny, problemy ze snem.
Lekarze przeprowadzili szereg badań.
Zobaczymy, co powiedzą.
Dobra.
Czemu nie może
do mnie zadzwonić?
Tu jest taki chaos.
Ludzie...
mówią, że to moja wina, że to wszystko upubliczniono.
Nie wiem, co robić.
Ty nie miałeś takich otrzęsin?
Nie. U mnie było spoko.
Musisz zrozumieć niepokój dworu.
Jeśli te historie okażą się prawdziwe,
twój pobyt tutaj będzie źle wyglądał.
Zmusicie mnie do odejścia?
Zaczekajmy, póki nie okaże się, co z tego wyniknie.
Ale tak, jeśli to okaże się prawdą, musimy działać.
Inaczej źle to wygląda.
Czyli plan jest taki, żeby nic nie robić, póki bezczynność nie będzie wyglądać źle?
Nie wychylaj się. Załatwimy to.
To on spotyka się z księciem?
Tak, on.
O Boże.
- Naprawdę jest atencyjny. - Tak.
- „Patrzcie, jestem sławny!”. - No.
A jeśli zamkną przeze mnie szkołę?
Ale ty
postąpiłeś słusznie.
Ludzie mają teraz odwagę mówić o problemach szkoły.
To świetnie.
A jeśli zamkną szkołę za takie rzeczy...
to chyba też dobrze, prawda?
Ale wtedy nie będziemy razem.
Co w tym dobrego?
Pewnie, że będziemy.
Jesteś ze mną, bo chodzimy do jednej szkoły?
Nie.
Nie jestem.
Nie.
Chodzi mi o to...
że jeśli pójdę do szkoły w mieście,
prawie nie będziemy się widywać.
I tak nie widujemy się poza szkołą.
Na jedno wychodzi.
To chyba nie ma
dla nas znaczenia, prawda?
- Nie. - Nie.
Ale słabe to jest.
Tak, wiem.
Może wrócisz do wiosłowania? Widywalibyśmy się po lekcjach.
- Do wiosłowania? - Tak.
Z Augustem?
Nie sądzę.
Czemu nadal to robisz?
Zajmij się czymś, co lubisz.
Atmosfera jest teraz dziwna.
Ludzie zachowują się, jakby już zamknęli szkołę.
Felice Ehrencrona?
Możemy porozmawiać w moim biurze?
Pewnie.
Usiądź.
Felice...
Czy jesteś u nas szczęśliwa?
Tak, oczywiście.
Co ci się tu podoba?
Fantastyczni, oddani nauczyciele.
Spokój, bezpieczeństwo...
Jest po prostu miło.
A poza zajęciami?
W tej chwili sytuacja jest dość nietypowa.
Ale poza tym też jest super.
Poczucie wspólnoty jest fantastyczne.
- Zawieramy przyjaźnie na całe życie. - To wspaniale.
Dobrze.
Chodzi o to, że kuratorium chce nas odwiedzić.
Wysłali listę uczniów, z którymi chcieliby porozmawiać.
Jesteś na niej.
Aha. No dobrze.
Ale nie ma się czym denerwować.
Będą zadawać takie same pytania. A ty świetnie odpowiadasz.
Cieszę się, że chcą z tobą porozmawiać.
Jesteśmy dumni, że jesteś z nami.
Wspaniale jest pokazać, że to nie jest jednorodne miejsce.
Różnorodność pod każdym względem.
Dobrze.
Dobrze. Dalej! Ładnie!
Jeszcze!
Świetnie. Dobra robota!
Nieźle!
Nie patrz tak na mnie, Simon.
Przestań.
Masz mnie asekurować.
Jeszcze pięć sekund. Dalej!
- Ostatni. - Trzy, dwa, jeden i...
Dobra robota.
Dobrze!
Mam informacje na temat wiosennej pieszej wycieczki
do Talludden.
Rodzice zostali poinformowani...
Nie została odwołana?
Otóż nie.
Na szczęście dyrekcja szkoły zrozumiała,
jak ważne jest przestrzeganie programu.
A jeśli jest coś, czego wszyscy teraz potrzebujemy,
to kontakt z naturą.
Będzie biwak z noclegiem, grill,
a jeśli ktoś ma gitarę, to niech weźmie!
No dobra, szybciutko!
- Proszę. - Dziękuję.
Fajnie będzie, co?
Tak.
Dobra.
Proszę.
Kurwa.
Ale oczekuję, że będziecie grzeczni. Jasne?
- Będą pianki! - Dla ciebie.
Brawo, Henry.
Proszę.
Może będziemy spać razem?
FELICE: NYC, SUKI!!!
SZKOŁA KSIĘCIA IMPREZY – ZNĘCANIE PSYCHICZNE
To dlatego nie chcesz wracać do szkoły?
Nie.
Rozumiem, czemu nie chcesz wracać,
ale w takim razie musisz zastanowić się, co zrobisz w zamian.
Może jakaś praca?
Jaką pracę ja mogę dostać?
Cóż...
Nie wiem, ale są rzeczy, które możesz zrobić,
żeby przygotować się do pracy.
Na przykład prawo jazdy.
Może będziesz pracować z końmi.
Raczej nie.
Zrozumiałam, że ludzie handlują końmi jak towarem.
A koń nie ma nic do powiedzenia, nawet jeśli jest maltretowany.
Możesz pracować z końmi, które były maltretowane.
Prawo jazdy to dobry początek.
Prowadziłaś już?
Trochę.
Dobra. Zanim uruchomisz samochód, musisz przyjąć...
Właściwą pozycję do jazdy.
Zgadza się.
Zanim zaczniesz jechać, musisz...
Wcisnąć sprzęgło i hamulec, żebym mogła wrzucić pierwszy bieg.
Potem przesuwam stopę z hamulca na pedał gazu
i powoli odpuszczam sprzęgło, wciskając wolno pedał gazu.
No to jedziemy.
NAUKA JAZDY
Dziś zajmiemy się klasycznymi piosenkami na Noc Walpurgii.
Zaczniemy od „Vintern rasat”.
Przepraszam, a w ogóle będziemy świętować Walpurgię?
Jeszcze tego nie wiemy, ale...
Wielu z nas uważa, że nie ma sensu
ćwiczyć, jeśli nie występujemy.
Rozumiem, że się martwicie, ale przedstawienie musi trwać.
Będziemy ćwiczyć, jakbyśmy mieli wystąpić.
Wejdź.
Mamy nowego chórzystę.
Przepraszam za spóźnienie.
- Witamy. - Dziękuję.
Zima wypadła spośród naszych gór
Rzuciłeś wiosłowanie?
Tak.
- Nie wiedziałem, że lubisz śpiewać. - Nie lubię.
- Nie? - Nie.
Nie.
Lubię słuchać, jak ty śpiewasz.
I będę cię widywał poza lekcjami.
Wariat.
- Chodź. - Nie, przegapię autobus.
- Nie, proszę. - Spóźnię się na autobus.
Muszę iść. Mama się wścieknie.
Dobra.
Do zobaczenia.
Pa.
- Au! - Sorki.
Dobra, serio.
Dłużej tego nie zniosę. Nudzę się.
Czaję, szkoła musiała zareagować. Ale to przesada.
Nie mamy nawet telefonów.
To strasznie smutne. Siedzimy z totalnym...
dołem, a cały świat myśli, że odwalamy jakieś krzywe akcje.
Proszę.
- Cześć. - Cześć.
Jak idzie?
No...
Nawet nieźle idzie ta petycja, czy co to będzie.
August, te otrzęsiny...
Dawno już o tym nie myślałem.
To dziwne uczucie...
Tak.
Nie mogę pogadać z Vincentem o tej nocy. Nazywa to żartem.
To był żart.
Tylko
mało śmieszny.
Fakt.
Nie wiem, to...
Chyba dlatego bałem się odezwać.
Ale przynajmniej to przerwaliśmy.
Dotrzymaliśmy słowa.
Nie zrobiliśmy tego naszym pierwszakom.
Tak, to dobrze.
Sam nie wiem...
Nie wiem, czy chcę...
żeby o tym było głośno.
- Nie. - Wszyscy będą wiedzieć...
Też nie chcę.
Dobrze.
Dobra, spadam.
Na razie.
August!
Tak.
Cisza nocna zaczęła się o 19.00.
Wiem.
Muszę po prostu pobiegać
albo iść na siłownię, żeby...
oczyścić umysł. Potrzebuję tylko 30 minut.
Musisz ćwiczyć przed ciszą nocną
lub w wyznaczonych godzinach.
Rozumiem, ale jestem zdenerwowany.
Mój mózg... Nie zasnę, jeśli nie spuszczę...
Może poćwicz jogę w swoim pokoju.
NIEZNANY NUMER
Halo?
Twarda jest.
Nowa dyrektor?
Średnia?
Spokojnie siódemka. Z makijażem ósemka.
- Piątka. - Piątka?
Stołówka?
Zaraz będę.
Może szóstka,
gdyby nie była taką suką.
Skończyłaś?
...nie mam nic innego do roboty.
Możemy sfotografować jej.
Nie chce mi się tego pisać.
Cześć.
Chciałem tylko spytać...
jak...
Co?
Jak...
się ma Sara?
Nie chcę się narzucać. Wszystko u niej dobrze?
Dobrze?
- Tak. - Mieszka z ojcem, którego nienawidzi.
Nie chodzi do szkoły. Nie ma przyjaciół.
Nawet rodziny już nie ma.
I to twoja wina.
- Czego chciał? - Pytał o Sarę.
Co on sobie myśli?
Zaraz wracam.
August, co ty wyprawiasz?
Chciałem tylko...
Umawialiśmy się. Trzymamy dystans. Nie rozmawiasz z nim. Ani z nią.
Nie decydujesz, z kim rozmawiam.
Nie mów, nie patrz,
nawet nie oddychaj w naszym kierunku.
Nie zakładaj, że masz władzę jako rezerwa.
A ty masz? Co?
Moja rodzina ma cię w garści.
Masz mnie słuchać.
Nie. Nie pracuję dla ciebie.
Jeszcze nie jesteś królem.
Wille!
Przestań, Wille!
To był żart.
Tylko udawaliśmy bójkę.
- Udawaliście? - Tak.
Ta sprawa jest poważna nie tylko dla personelu szkoły.
Dla rodziny królewskiej też.
Zdecydowaliśmy, że wasza dwójka weźmie udział...
Jak by to nazwać? W medytacji.
Tutaj, ze mną, raz w tygodniu.
- Obaj? - To nie jest konieczne.
To się więcej nie powtórzy, Boris. Nie musisz się martwić.
Dobrze, ale to już postanowione.
Wcześniej byliście blisko.
Z tego, co wiem, obaj byliście blisko również z Erikiem.
- On go nie znał. - Bardziej niż ty.
- Co? - Bardziej niż ty.
SIMON ERIKSSON
WSZYSCY JESTEŚMY STWORZENI, BY BYĆ CZĘŚCIĄ BOSKIEGO PLANU
„NIE BĘDZIESZ OBCOWAŁ Z MĘŻCZYZNĄ, JAK SIĘ OBCUJE Z KOBIETĄ.
TO OBRZYDLIWOŚĆ”, KAPŁAŃSKA 18,22
Po prostu odpuść
Zapomnij o ich spojrzeniach i słowach
Nie daj się zobaczyć
W takim stanie
Mogę być twoją rewolucją...
Po prostu odpuść
Zapomnij o ich spojrzeniach
I słowach
Nie daj się zobaczyć w takim stanie
Mogę być twoją rewolucją
Chronić nas przed nimi
Bądźmy rewolucją
Przecież mamy siebie
Tak, możemy być rewolucją
Jeśli nie ma innej drogi
Innej drogi, innej drogi
Dobra.
UMIESZ ŚPIEWAĆ?
CZAD
REWOLUCJA!
AŻ LŚNISZ!
Wiadomość dla księcia.
Dziękuję.
FARIMA: POGADAJ Z SIMONEM, OSTRZEGAŁAM PRZED TYM
Po prostu odpuść
Zapomnij o ich spojrzeniach
I słowach
Nie daj się zobaczyć w takim stanie
Mogę być twoją rewolucją
Chronić nas przed nimi
Bądźmy rew...
Cześć.
Jak poszło? Wszystko gra?
Tak.
W porządku.
Słuchaj,
Simon.
Ten filmik,
który wrzuciłeś...
Tak?
To bardzo piękne, ale...
Ale co?
Nie chcę, żebyś miał przez to problemy.
Ja też nie. Ale mogę wrzucać, co chcę, nie?
Tak, oczywiście, ale...
Nie chcę, żebyś...
Chodzi o tekst. Inni mogą to źle zrozumieć.
Nie chcę, żebyś miał problemy.
Zaśpiewałem
i tekst sam tak wyszedł.
Mogą go interpretować, jak chcą. Nie ma nic złego w tym, że nas bronię.
Tak, to bardzo piękne, ale...
Wszystko, co teraz robisz,
reprezentuje mnie i rodzinę królewską.
Wiem, że to jest do dupy, ale...
Chcę, żebyśmy mieli trochę spokoju.
Nie możesz publikować takich rzeczy.
Dla nas.
Dobra.
- Kocham cię. - Muszę kończyć.
- Dobra. - Mama wróciła.
Też cię kocham.
Buziaki. Śpij dobrze.
Śpij dobrze.
Co za gówno.
Kolejny list z pogróżkami?
Nie, to do Sary.
Ze szkoły.
No i?
Wiem, że jesteś na nią zły, ale wiem też, że nadal ci zależy.
Opiekuję się sobą i Sarą od dzieciństwa.
Szkołą, jej relacjami.
Zerwałem kontakt z własnym ojcem, bo go nienawidziła.
A teraz ona mieszka
z naszym ojcem.
Więc nie, już mi nie zależy.
Simon.
Dobra.
Mama chce z tobą pogadać.
Hillerska przysłała do ciebie list.
Stracisz miejsce, jeśli nie wrócisz w przyszłym tygodniu.
I mama chce, żebyś wróciła do domu.
Spoko.
Dobrze wiedzieć.
Powiedz jej, że dziś zostanę tu na noc.
Słyszałaś?
Oczywiście, że nie.
Nie włożę tego.
Pytanie. Skoro idziemy do zimnego lasu,
może urządzimy rave? Mamy dużo światełek.
O Boże, tak!
Proszę, możemy zabrać głośniki!
- Weźmy wszystkie światełka. - Rave w Talludden. Epicko!
Felice, co się dzieje?
Potrzebny nam generator.
Chodzi o tę rozmowę.
Boję się tego.
Mam wrażenie, że przyszłość szkoły zależy moich słów.
No, trochę zależy.
Zero presji!
Znaczy...
Trochę ci zazdroszczę, bo teraz możesz się bronić.
My możemy tylko siedzieć i czytać hejt w komentarzach.
Nie możemy odpowiedzieć.
Ale dużo z tego, co mówią, to prawda.
Te całe otrzęsiny...
Trzy lata rządzenia pierwszakami.
Kto jest z zewnętrz, a kto z wewnątrz.
Wcześniej o tym nie myślałam.
Ale w gazetach to wyolbrzymiają.
Naprawdę aż tak cierpieliśmy, załatwiając sprawy trzecioklasistom?
Albo będąc dyżurnymi przy stole raz w tygodniu?
Tak, ale tu chodzi o coś poważniejszego.
To z chłopakami i porno.
Myślicie, że to prawda? Bo to już pojebane.
Oczywiście, że tak, ale...
Nie można przez to zamknąć szkoły.
Właśnie.
Mogę mówić tylko za siebie, ale mnie podobały się otrzęsiny.
Tak, nasze otrzęsiny były fajne.
Ale jest jasna hierarchia,
pewne oczekiwania i presja rówieśników.
Bywa ciężko.
Mówię tylko, że jeśli ludzie czują się tak gnębieni,
powinni o tym mówić, póki się tu uczą,
a nie narzekać po ukończeniu szkoły.
Podam wam przykład.
Opiekunka zawsze mi przypomina, żebym upięła włosy. A wam nigdy.
Chodzi mi o to, że czasem nie jest łatwo być jedyną...
czarną dziewczyną z kręconymi włosami.
Jesteś naprawdę piękna.
Nie o to mi chodziło, ale...
Czy ktoś może mi pomóc?
- Czekaj. - Zaczepiłam zegarkiem.
- Siemka, jak tam? Cieszysz się? - Pewnie.
Au!
Nie udawaj.
Dzielimy się. Trzy osoby na namiot.
Panie z paniami, panowie z panami.
- Jest nas czworo. - On tak serio?
Jedna z was musi dołączyć do jakiejś pary.
Chwileczkę.
Geje mogą spać razem, ale hetero nie?
A z którą planujesz spać?
Teoretycznie.
A co z niebinarnymi?
- W takim razie losujemy... - Nie!
- Nie może pan tego zrobić. - No to już.
Może nie powinniśmy spać razem.
Co?
Ludzie myślą, że będziemy uprawiać seks.
Żaden koleś nie będzie z nami spał.
Mam spać w namiocie z Henrym?
Mogłabym spać w ich namiocie.
Spoko, coś wymyślimy.
- Jesteś pewna? - Tak.
Chłopaki.
Mogę spać z wami?
Jeśli to nie problem.
Oczywiście.
Miło z jej strony.
Kurde, ależ tu pięknie.
Wille, kiełbaska ci spadnie.
- Muszę ją podgrzać. - Jasne.
Urządzacie imprezę?
Marieberg na pokładzie!
- Co? - Stać! Kim jesteście?
Rosh?
Wyluzuj, przychodzimy w pokoju.
Malin, w porządku. To przyjaciele Simona.
Dobrze, ale żadnych zdjęć księcia.
Dziękuję.
- Ale obłęd! - Mówiłam, że biwakujemy.
- Cześć. - Cześć.
- Tak się u was biwakuje? - Tak, urządzamy rave.
- Rave? - Tak.
To dlaczego nikt nie tańczy?
- Czekaj. - Nic nie widzę. Więcej światła!
Boże.
Hej.
Ta kumpela Simona. Dziwna trochę, nie?
Rosh?
Nie wiem, jak ma na imię.
Moim zdaniem jest miła.
Co?
Spoko.
Kto ma chusteczki?
Czekaj. Czekaj.
Co planujecie w wakacje?
Niewiele. Czilowanie z Simmem w Bjärstad.
Spoko. A ty, Rosh?
Pracuję jako instruktorka na obozie piłkarskim dla dzieci.
- Fajnie. - Bardzo fajnie.
I ciężko. Mają od 6 do 10 lat.
Jak słodko.
A wy?
Lecimy do Nowego Jorku.
Byliście tam?
W Nowym Jorku?
Albo ogólnie w Stanach.
Nie.
- Nigdy? - Nie.
Podróże to ulubione hobby moje i Stelli.
Ja też pracuję latem.
Tak jak ty.
Spoko.
To znaczy...
robię taki kurs.
Załatwia to dwór.
Też będzie intensywnie.
Daj mi to!
Robiłem jej tylko zdjęcia. Oddawaj mój telefon!
Żadnych nagrań księcia.
- Księcia? O czym ty mówisz? - Spokojnie.
- To się musiało stać. - A jak.
Oczywiście.
Patrz, mam tylko jej zdjęcia.
Litości.
Mogę mój telefon?
Dziękuję.
Idziemy. Jebać to.
Lepiej wracajcie już do siebie.
Dziękuję. Do widzenia.
Miło, że wpadliście. Przykro mi.
Uważają się za jakąś elitę.
- Znaczy... - Wkurzające.
- Wyobraźcie sobie. Nie być w USA. - To było niezręczne.
Skąd miałam wiedzieć, że nie była w Stanach?
Co miałem zrobić? Kazać im spadać?
To nie była odpowiednia pora na spotkanie.
Było trochę drętwo, ale następnym razem...
Nie możesz mówić, że pracujesz w wakacje.
Szkoła książęca to nie to samo.
To jest to samo.
Różnica polega na tym, że ja nie miałem wyboru.
My musimy zarabiać na różne rzeczy.
Wy macie wszystko za darmo. Ubrania, podróże...
Dostajesz, co zechcesz!
Ayub i ja pracujemy od 14 roku życia.
- Nie możesz mówić o wyborze i... - Cicho!
Słyszą nas.
Wygląda to na kłótnię.
I co to za „my” i „wy”?
Nie możemy się spotykać, bo niektórzy dostają ubrania od rodziców?
Nie rozumiecie, jacy jesteście uprzywilejowani.
My nie rozumiemy?
Rosh i Ayub wiedzą, ile kasy dał ci August?
Mogę zgasić światło?
Ale zimno.
Dobranoc.
Halo?
Cześć, tu tata.
Tak, słyszę. Co...
Dzwonię, żeby ci powiedzieć,
że mama jest na urlopie zdrowotnym.
Co?
Nikt tego nie chciał,
ale lekarze nalegali.
Jest w złym stanie.
W tym roku, po Eriku i innych wydarzeniach...
To moja wina?
Nie, nie.
To niczyja wina, Wilhelm.
Jest po prostu bardzo smutna.
Ale...
Wyzdrowieje, prawda?
Jak długo będzie na zwolnieniu?
Jeszcze nie wiemy. Miejmy nadzieję, że niedługo wyzdrowieje.
Oczywiście to nie może wyciec.
Musisz być silny, Wilhelm.
Musisz być gotowy.
Napisy: Paweł Awdejuk