Öylece gitti mi yani? Gece falan da mı kalmadı?
Kalmadı.
Yani tamamen bitti mi şimdi?
İkiniz hiçbir zaman tam anlamıyla bitmiyor gibisiniz de.
Âşık olmadığını mı söyledi?
Hayır, söylemedi ama…
Bilmiyorum, yüzünün hâlini görecektin.
İçinden gelerek söyledi.
Haklı da. Onu anlıyorum yani.
Sorunlarımın sorumluluğunu almalıyım. Onu da kendimle aşağıya çekemem.
Al.
Sağ ol.
Hillerska!
Selam.
-Selam. -Nasılsın?
Gece uyuyabildin mi?
Bugün okulu asacağım.
Onunla karşılaşamayacağım şimdi.
Babam mı gelmiş?
"Üzgünüm, ikinizi de seviyorum. Araba senin olsun. Dünyayı keşfet.
Baban."
Sen haklıymışsın.
Onunla hiç görüşmememiz gerekirmiş.
Hayal kırıklığı oluyor.
Emin değilim aslında.
Galiba…
Galiba asıl haklı olan senmişsin.
İnsanlara ikinci bir şans vermeye cesaretin var.
Cesurca.
Ya da aptalca.
-Hep böyle yapacak. -Belki de.
Ama bu, onu hayatımda istemiyorum demek değil.
Bazı insanlar asla tam olarak iyi olamayabilir.
Yine de onlara ihtiyacımız olabiliyor.
Ne oluyor burada?
-Babam arabasını bana vermiş. -Ne?
Öyle.
Okula gitmeyeceğine emin misin? Ben götürebilirim.
Eminim.
Gördün mü? Kardeşin iyi olacak.
Sen de iyi olacaksın.
Sonsuzluğumuz nereye kayboldu?
Sonsuzluğun kutsal sırrını nasıl unuttuk?
Günlerimiz çok kısaldı
Kıvranarak uğraşır Savaşarak şekil veririz
Sonsuz olacak o şeye
Özü de zamandır Yine de kollarımıza…
-Ramírez. -Evet.
-Bir bakar mısın? -Tabii.
Sara, sen devam et.
Yine de kollarımıza Zamansız damlalar düşer
Hedeflerden ve isimlerden…
Hey, dur. Sessiz ol.
Sara, Simon'un nerede olduğunu biliyor musun?
Evde. Bugün gelmeyecek.
Korkarım dersi durdurmam gerekiyor.
Hatta bugünkü tüm dersler iptal edildi.
Müfettişlik bir karara varmış.
Lisansımızı iptal etmişler.
-Ne? -Ne?
Ben de sizin kadar şaşkınım.
Şu an sizden yurtlarınıza dönmenizi istiyorum.
Orada bilgi verirler.
-Kim demiş? -Çılgınca.
"Hillerska son 10 yılda
birçok defa uyarı almış ve açıkça belli olmuştur ki
sistematik istismarı engellemek için yeterince güçlü tedbirler almamışlardır."
Yeterince güçlü mü? Bütün eğlencemizi aldılar.
Aferin sana Veliaht Prens!
Ne demek o?
Bir konuşma yaptın diye okulu kapatıyorlar.
-Rekoru kırdın. -Sırf ben mi? İstismar duvarlara işlemiş.
İşlemiş demek, peki.
"Mevcut öğrencilerin ifadelerine göre…"
Aranızdan kimler müfettişlerle konuştu?
Ha? Ciddiyim! Aranızdan kimler müfettişlerle konuştu?
-Niye bana bakıyorsun? -Çünkü seninle görüştüler.
-Ne dediğini de anlatmıyorsun. -Anlatsana.
Ben bir şey demedim! 10 yıldır verilen cezalardan bahsetmişler.
Ben yapmadım!
-Sürekli kendini savunup durdun. -Savunmak mı? Bana saldırdınız.
Ben bir şey demedim!
Şerefsizin teki yapmıştır!
-Lütfen artık… -Sen konuşma!
Keser misiniz artık şunu?
-Ne oluyor? -Biri konuşmuş!
Kalkıp itiraf et! Ne dediğini anlat ulan bize!
Herkes bir susabilir mi be?
Susun!
Birbirinizi suçlamayı kesin!
Bitti! Sona geldik!
Çok üzücü ulan ama…
Oturup üzülsek olmaz mı?
Bu…
Evet, üzgünüm.
Kendimi biraz kaybettim.
Evet, hepimiz üzüldük. Bu…
Bize bir istisna yaptılar.
Dönemin sonuna kadar okulu açık tutabileceğiz.
Ama görünen o ki okul sonbahara kapanmış olacak.
Ne?
Bu da demek oluyor ki odalarınızı boşaltmanız gerekecek.
Yaz tatilinde bütün şahsi eşyalarınızı eve götürün
ve okul arkadaşlarınıza veda edin.
Çok üzgünüm.
Bütün bu karmaşa tam bir kâbus gibi.
Çok üzücü.
…tespit edilen uygunsuzluklar sonucu Hillerska'nın kapatılmasına karar verildi.
-Vay be. -Tam delilik.
Açıklama birkaç saat önce yapıldı
ve bunun öğrenciler için ne anlama…
Şimdi ne yapacağız?
Belki de annem haklıdır, taşınmalıyız.
Şehirde yaşamak istiyordun. Göteborg'da akrabalarımız da var.
Cidden mi?
Göteborg mu?
Dünyanın en berbat şehri. Bjärstad'dan gidemezsiniz.
Bilemedim. Belki de o kadar da kötü bir fikir değildir.
Ne demek o? Marieberg'e gitsenize.
Aynen.
Senin istediğin oysa neden olmasın?
Ben idare ederim.
Biliyorum ama belki de sıfırdan başlamak
o kadar da fena olmaz.
Benim için de.
Wille'den kaçmak için mi yapıyorsun?
-O, Bjärstad'da kalmaz ki. -Evet, burası senin kasaban.
Evet ama…
Bana her şey hâlâ onu hatırlatıyor.
-Simon, anlıyoruz. -Evet, hepsi üst üste geldi.
Okul, taşınma meselesi, Wille…
Wilhelm, senin bunu dert etmene gerek yok.
Güz dönemi için yeni planlar yaptık bile.
Norveç Kraliyet Ailesi École Chantecler'den çok memnunmuş.
Ortalık yatışına kadar açıklama yapmayacağız.
Tamam. Annemle babam ne dedi peki?
Kraliçe'nin sağlığı şu an pek iyi olmadığından
daha çok ona odaklanmış durumdalar.
Fakat Wilhelm, okulun son günü gelmeleri için elimden geleni yapacağım.
Beraber doğruca Solliden'e geçersiniz.
Kraliçe orada dinlenmeye ve bu durumu çözmeye odaklanır.
…bir gelişme yok ama düzelecektir.
KRİZ KARIN BOYE
-Hillis'in şerefine. -Hillis'e.
Hillis'in şerefine.
Bir şeyler mi yapsak? Böyle oturacak mıyız?
Parti yapalım.
-Değil mi? Çılgınca olsun. -Evet.
Elbette. Yemekten artan içkiler var.
Depresif olmaz mı?
Cenaze merasimi gibi olur.
Bundan daha depresif olamaz.
Mezun olan son Hillisliler biz olacaksak
şöyle taşaklı bir şeyler yapıp bir iz bırakalım.
-Saray'da son bir parti. Ne varsa içeriz. -Evet. Aynen.
-Süper. -Süper.
Benim dikkatli olmam gerekiyor. Kargaşa veya boka batma riskine giremem.
Ne demek o? Her şey zaten boka battı.
Ne demek istedin?
Şey, ben…
Ben Wille'nin yedeğiyim.
Sırf tahta çıkma sırasında değil,
aynı zamanda Kraliyet Ailesi işlerinde.
Resmî bir ünvanım bile olacak.
-Ha siktir. -Evet.
Hapı yutmuşsun.
Hiç güzel değil.
-Bu bir şereftir. -Evet, tabii
ama sonuçta senin konumun mükemmeldi.
Hiçbir sorumluluğun olmadan içlerindeydin.
-Şaşaanın tadını çıkarabilirdin. -Çaktırmadan dağıtabilirdin.
Kraliyetin tüm avantajlarına sahiptin. Ama artık onlara aitsin.
Çok üzücü August.
Kraliyete yakın olmak lazım, onlardan biri olmak değil.
Öte yandan bu durum bizim için çok iyi bir şey.
-Bizim için harika. -Evet.
Harika bir konum.
Parti düzenlemeye, içmeye ve çılgınca eğlenmeye odaklanabiliriz.
Evet, harika.
Selam.
Nasılsın?
Ben… Ben şey…
Şeyim…
İçim boş.
Ve korkuyorum.
Sen nasılsın?
Bilmem ki.
Bütün bu yaşananlar bana çok tuhaf geliyor.
Okulun kapanacak olması yani.
Burada her şey çok süper değildi ama…
Ama çok anlamlıydı.
Öyle.
Simon, şunu söylemek isterim ki…
Şey işte…
-Demek istediğim… -Hey, akşama ne giyeceksiniz?
Çünkü ben tüm gardırobumu talan ettim
ama bir tek bu beyaz şeyi bulabildim, gerçi o da gri.
Ben odadan çaktırmadan nasıl çıkacağımı henüz tam çözemedim.
O yüzden gelir miyim, bilmem.
-Peki. -Ben de gelemeyebilirim.
Yapmayın, sizin gelmeniz şart!
Acayip eğleneceğiz. Şey var…
Şarabımız var, içkimiz var, bir sürü shot var, ne ararsan var.
Evet, bakarız. Benim gitmem gerek.
Önemli olan hep beraber olmamız.
Beraber son gecemiz olacak bu. Bir daha hiç fırsat bulamayabiliriz.
-İyi misiniz? -Evet!
İdarecimize!
Beyler. Hillerska!
Hillerska!
Selam.
Ama sen niye hazır değilsin?
Hadi, son partimiz olacak.
Cidden hiç havamda değilim.
Evet, ben de değilim ama başka ne yapacağız ki?
Oturup beraber bok gibi hissetsek?
Hey, o kadar da kötü değildir, değil mi?
Değil.
Hiç de fena değil aslında.
Tek sorun hayatımın aşkını kaybetmiş olmam,
okulu kapattırmış olmam
ve anneme söylememen gereken şeyler söylemem.
Zaten o yüzden muhtemelen 18 yaşında kral olacağım.
Ama yok, haklısın. Çok kötü değil.
Asıl o yüzden kendini salmalısın ya.
Eğlenmene bak.
Hadi.
Yanımda seni motive edecek bir şey var.
Le Blanc.
Son gecemiz bu.
Beraber çok eğleneceğiz.
Senin hatırına.
Tamam, kalk bakalım.
Parti Prensi! Tamam, üstünü değiş çünkü bu…
-Niye? -Wille, beyaz parti bu.
Konu kapanmıştır.
Peki…
Nasıl yapalım istersin? Camdan mı atlasak yoksa…
-Korumalara kung fu yapayım. -Şöyle yapalım… Malin, gelsene.
Merhaba.
Bu akşamki partiye gideceğim.
Zamanında Erik çok daha kötü şeyler yapmış.
Diyorum ki siz de gelin,
makul bir mesafede bekleyin
ve belaya bulaşmadığımdan emin olun.
Ben de kaçmak zorunda kalmam. Herkes kazanır, olur mu?
Hadi!
İşte.
-Önden buyur. -Bunlarla yürüyemiyorum!
New York'a giyecektim.
Yani diyorsun ki Hillerska'da son bir parti veriliyor
ama sen gitmiyorsun.
Evet de Wille orada olabilir.
Onu görmeye dayanabilir miyim, bilmiyorum.
Okulda karşılaşınca çok zorlandım.
Evet, anlattın.
Öte yandan,
mademki diyeceğini dedin
ve olayı artık kapattın, o zaman gitmene gerek yok.
Evet ama…
Nasıl anlarsın ki?
Neyi?
Konunun kapandığını. Onu nasıl anlarsın?
Ne bileyim, anlarsın işte.
Kapanmamışsa da anlarsın.
Ama yapma Simme, son kez dışarı çıkılıyor.
Ya Wille'yi bir daha asla göremezsen?
Hazır mısınız?
-Gidelim. -Tamam.
Bastır Henry!
Tamam, hadi.
BİR KEZ KARDEŞ OLURSAK DAİMA KARDEŞ KALIRIZ
Şerefe.
Eh, son bir kez
buraya veda etmeye ihtiyacım vardı.
Tüm bunlara.
Ben üzgünüm.
Yaşadıklarından dolayı.
Kabulünde.
Bunu yapan Erik olduğu için ayrıca üzgünüm.
Sırf o değildi.
İşin içinde
başka bir sürü kişi vardı.
Yine de olmaz.
Baksana.
Erik seni her şeyden çok severdi.
Bunu biliyorsun.
O video…
İki kişinin olduğu o video hiçbir şey ifade etmezdi.
Erik seni ne olursa olsun severdi.
Ve ben…
…çok özür dilerim.
Her şey için.
Gerçekten.
Özür dilerim Wilhelm.
Sağ ol.
-Şarabını alayım mı? -Al, tut.
-Tamam, ver şunu bana. -Rica ederim.
Selam.
-August'a bakıyorsan içeride. -Yok, sana bakmıştım.
-Niye geldiğin hakkında yalan söyleme. -Yalan söylemiyorum.
Ona karşı hislerin yok mu yani?
Fredrika yemekte sizi görmüş.
Evet.
August'a karşı var.
Ama benim
sana karşı daha güçlü ve önemli hislerim var.
Simon'a karşı da kendime karşı da.
Buraya kusmama yardım etmiştin.
Hayatımın en güzel günüydü.
Sen demiştin ki kıvırcığı arttıkça saçım daha güzel oluyormuş.
Sana komik gelecek şimdi ama…
…benim için anlamı büyüktü.
Diğer kızlar şeyi anlamıyor…
Saçımı düzleştirip şekle sokmak için
bir saat erken kalkmam gerekiyor.
Galiba okulun kapanması benim suçum.
Müfettişlere gerçekleri anlattım.
Peki.
Okuldaki hiyerarşinin nasıl olduğunu anlattım.
Kabul törenlerinin nasıl olduğunu anlattım.
En ufak detayına kadar anlattım.
-İyi. -İyi mi?
Niye yalan söyleyesin ki?
Seni özlemişim.
Ben de seni.
Hey! Felice!
-Gelsene! -Geliyorum.
-Bir kız daha ne kadar işeyebilir ki? -Görüşürüz.
Gel canım, dans edeceğiz.
Bizim şarkımızı çalıyorlar.
Henry'yi gördün mü? Yere düşüp bayılmış.
Evet, kusuyordu.
-Selam. -Selam.
-Selam, seni tekrar görmek güzel. -Seni de.
Sizi kim içeri aldı?
Sussana be.
Ne var? Burada okumuyorlar ki.
-Benim radar çalışmıyor mu? -Ne?
-Benim radar bozulmuş mu lan? -Yok, sakin ol, sakin.
HUZUR İÇİNDE YAT
SİKTİĞİMİN MÜFETTİŞLERİ
Ne diyeceğim, kimse beni tutmasın. Sizi seviyorum ulan!
Beyler, dinleyin. Beyler.
-Söyle. -Bir şey diyeceğim.
-Söyle. -Ama gülmek yok, tamam mı?
-Tamam. -Söz verin!
Söyle işte, söyle kardeşim.
Ben şey…
Ben erkeklerle yatıyorum.
Yapma ama Nisse, buna niye gülelim?
Ayrıca niye daha önce söylemedin?
Çünkü özel bulduğum kimseyle veya şey hissettiren biriyle tanışmadım…
Böyle cidden sevdiğim biriyle.
O ne be oğlum? Biz onu hallederiz. Yakışıklı adamsın.
Cidden bak, kimi istesen tavlarsın. O iş bizde.
-Senin üzerine adam tanımam. -Sağ ol kardeş.
Senden iyisi yok ulan!
Sara!
Selam.
Üzgünüm, ben…
Kahretsin, acayip sarhoşum yahu.
Seni gördüğüme çok sevindim de.
Sorun o değil.
Okul bitmek üzere, kimsenin umurunda değil.
Artık saklamamıza gerek yok.
Her şeyi düşündüm.
Askerî eğitimim başlayınca hafta sonları gelirim, beraber takılırız.
August, bitti.
Peki.
Niye?
Çünkü ben bunu istemiyorum.
Sara.
Sen beni görüyorsun. Aramızdaki şey
bambaşka bir şey, gerçek bir şey.
Değil mi? Bunu inkâr edemezsin.
Ben kim olduğunu görüyorum August ama bence sen beni görmüyorsun.
Benimleyken dönüştüğün kişiyi seviyorsun.
Aynı şey değil.
Ama yemekte beni öptün. Şimdi de pat diye bitti mi yani?
Ne istersen yaparım. İstersen buralardan gidelim, kaçıp bir…
Hayır.
Sara.
Evet.
Bu mudur yani?
Sen bittiğine karar verdin diye öylece bitmiş mi oldu yani?
Öylece.
Sonsuza dek.
Yok, ben…
Yapamam.
Bunu kaldırabilir miyim…
…bilemiyorum.
Atlatırsın.
Selam.
-Biz kalkalım mı? -Niye?
-Şuraya geçelim. -Yürü.
Selam.
Olanları unutsak olmaz mı?
Sırf bu geceliğine.
Ne demek ki o?
Kraliyet Ailesi yok, prens yok, sosyalist yok, dram yok!
Öncesi yok, sonrası yok.
Sadece şu an var.
Beraber son bir gece.
Biz buna değeriz.
Bu, benim de hoşuma gider.
Dönünce Malin'le başım belaya girecek.
Buna değer.
Aklını yitirmemek için ahmak olmak gerek
O günü hatırlıyorum.
Ben de.
Sınıfta ödleklik yapmıştın.
Yok öyle bir şey.
Ödleklik yapmadım.
O hâlde niye bir şey demedin?
Diyemedim.
Simon, anlamıyorum.
Aramızdaki nasıl biter? Mücadeleye devam etsek olmaz mı?
Beni nasıl aşmış olabilirsin?
Öylece nasıl olur?
-Anlamıyorum. -Wille.
Biz olacağız sanmıştım.
Biz olduk zaten.
Biz olduğumuz sırada iyiydik.
Günaydın.
SIMON DOĞUM GÜNÜ HEDİYEN, YENİ BİTİRDİM
WILLENİN_ŞARKISI.MP3
Biz ikimiz olduk
Bunu unutmak istemem
Ama bana söz ver, lütfen yemin et
Bunu anlayamayacak olanlardan
Bunu saklamayacaksın
En derinlerde kim olduğunu
Hani demiştin ya
Herkes sahte diye
Buz gibi soğuk ve hayal ürünü
Ama sen öyle değilsin
Bırak da hüznün parıldasın
Onu asla saklamana gerek yok
Bırak da seni olduğun gibi görsünler
Hatalı olan asla biz değildik
Başkalarının yolunu ve vardığı noktayı
Takip etmemize de gerek yok
Hani demiştin ya
Ben de özgür olabilirdim
Umarım o noktaya varabilirsin
Kendin olma şansını yakalarsın
Çünkü biz bir devrimdik
Sadece birbirimiz için olsa bile
Oysa bir başkasını sevmek
Bir devrim olmamalı
Ama sen benim devrimimdin
Her şey paramparça olmadan önce
Paramparça olmadan önce
Acele edin, geç kalacaksınız!
-Simon, hadi! -Görüşürüz anne.
Dur, dur.
Acaba bugün izin mi alsaydım?
Hayır anne, gerek yok.
Biz kocaman olduk.
Evet, kocaman oldunuz.
-Görüşürüz anne, seni seviyorum. -Ben de.
Seni seviyorum.
Şerefe arkadaşlar. Şerefe.
Nils Polstjerna.
August Horn af Årnäs.
Vincent af Klintskog.
Mezun olan öğrencilerimize büyük bir alkış.
Evet, bugün oldukça farklı bir gün.
Aynı üzüntüyü ve aynı endişeleri paylaşıyoruz.
Yine de bugün mutlu bir gün olsun.
Müfettişlerin kararını temyize götüreceğiz.
Hillerska'nın geleceği için verdiğimiz mücadele sona ermiş değil.
-Bravo! -Evet.
Mezun olan öğrencilerimizin şerefine hep beraber Hillis marşını söyleyeceğiz.
Umalım da son kez söylüyor olmayalım.
Buyurun.
Günler ardımızda, yıllar geçiyor
Diyorlar tüm yaralar zamanla iyileşiyor
Canım acıdı, kayboldum
Öyle bir kayboldum ki Daha yolumu bulamadım
Elimizdekini ve olduğumuz kişileri
Unutamam paylaştığımız güzellikleri
Elimde ne kaldığını sorarsan
Anılar asla silinmeyecek
Beni bugün burada görseydin
Özlemimin beni zayıflattığını da
Geride kalan tüm anıları da
İçimdeki
Evet, seni bugün burada görseydim
Sana nasıl olduğunu sorardım
Anıların sende kalıp kalmadığını da
İçindeki
Sınandık, mücadele ettik
Ama kim olduğumuzu asla unutmayız
Sonunda yollarımız ayrılsa da
Yaşadığım sürece hiç unutmayacağım
Gelmenizi hiç beklemiyordum.
Ama sağ olun, ben…
Wilhelm.
Sen haklıydın.
İhtiyacın olduğunda yoktum.
Ve de…
Şey, ben senden af dilemek istiyorum.
Çok daha önce yardım almalıydım ama artık aldım ve ben…
Anne olarak bu benim görevim ve ben…
Umarım ben bundan sonra
hep yanında olabileceğim.
Beni affedebilecek misin?
Canım oğlum.
Her şey düzelir.
August da geldi!
-Merhaba! -Tebrikler.
-Sağ olun. -Tebrikler, mezun oldun.
-Tebrikler. -Sağ olun.
-Bu da… -Bana mı o?
Gel bakayım.
Tanrım, ne güzel.
Çok teşekkür ederim.
Lafı bile olmaz. Harika.
Şimdi de asıl soruya geçelim. Notların.
Her zaman daha iyi olabilir tabii ama ben memnunum.
-Güzel. -Tebrikler.
Sinirler nasıl?
İçeride sıraya geçtiğimizde çok heyecanlandım.
Kalbim hiç bu kadar hızlı atmamıştı. Hâlen de geçmiş değil.
Kendi mezuniyetimi hiç hatırlamıyorum.
-Tabii sadece alkolsüz içecek içiyorum. -Tabii.
Simon.
Teşekkür etmek istedim.
Şarkı için.
Çok sevdim.
Hüzünlü olsa da.
Her şey boşa gitse de. Vazgeçsek de.
Hiçbir şey boşa gitmedi.
Ben bizden hiç vazgeçmedim.
Kraliyet Ailesi'nden geçtim.
Güle güle Simon.
Hoşça kal.
Umarım güzel bir yaz geçirirsin.
Sağ ol Wille.
Sen de.
-Pasaportlarınızı getirdiniz mi? -Evet.
-Her şeyi aldık mı? -Felice, taksi beş dakikaya burada.
-New York bebeğim! -Sen bavulunu kap, biz veda ediyoruz.
-Tamam. -Çabuk ol!
New York bebeğim!
-Selam. -Selam.
İyi misin?
Senin mi?
Nereye?
Eve.
Sen de New York'a mı?
Aslında emin değilim.
Değil misin?
Evet.
Aramızda olanlara canım sıkıldığında
ihtiyacım olan şey New York seyahati miydi, emin değilim.
Beni dinlemek yerine sorunu parayla çözmeye çalışıyorlar.
İçtenlikle konuşabileceğim biri lazımdı. Onlarla pek mümkün olmuyor.
Ama seninle oluyor.
Şey konusunda haklılar,
New York, Bjärstad'dan çok daha eğlenceli bir şehir.
Ama sende araba var. Nereye istersen gidersin.
Mesela?
Neresi olursa.
OĞULLARINIZI KOLLAYIN
İleride trafik tıkanmış durumda.
Anlaşıldı.
Seninle gurur duyuyorum.
İkimiz de.
Evet, oldukça zordu.
Çok zor bir sene olduğunu söylemek lazım ama sen başardın.
Yağmurdan kaçarken doluya tutulduk.
Klimayı açabilir miyiz? Sağ ol.
Wilhelm, günün birinde harika bir kral olacaksın.
Bunu biliyorum.
BOYUN EĞ SADE VATANDAŞ!
Ya olmak istemiyorsam?
Lütfen.
Lütfen, bugün olmaz. Bunu konuştuk.
Seni üzmek istemiyorum anne. Ben…
Son istediğim şey o.
Daha önce pek ciddiye almadın çünkü daha önce sinirle söyledim
ve bu aralar biraz fevri davranıyorum
ama bu konuda bir defa bile içtenlikle konuşmama izin vermedin.
Emin olmamanı, duygularının karışık olmasını anlarım.
Tanrı biliyor ya ben de öyleydim.
Ama yani…
İnsanlara atanan çok daha kötü kaderler mutlaka vardır.
Evet ama sorun da orada.
Bu, bize atanmış bir şey.
Bunu biz seçmedik.
Kimse seçmedi. Halk seçmedi.
Bunun sana ne hissettirdiğini görüyorum.
Sana da.
Eskiden hiç değilse Erik memnun sanırdım ama galiba değilmiş.
Simon'la yaşadığın şeyin hayatını değiştirdiğini anlayabiliyorum…
Sorun o değil.
Sorun Simon değil anne. Sorun…
Sorun bu rolde.
Başından beri asıl sorun bu rolde.
Benim için.
-Evet. -Biliyorum, sanıyorsun ki
fikrim değişir ama yok.
Ben bunu istemiyorum.
Monarşiye inanıyorsan,
doğru aileye doğmanın önemine, bunun doğru olduğuna inanıyorsan…
…veliahdın orada.
Hayal kırıklığı yaşadığının farkındayım ama gerçek bu.
Kapıyı açabilir miyiz?
Sizi seviyorum.
HL4!
Bırakın gitsin.
Simon!
Dur!
Simon.
Simon!
Kral olmak istemiyorum.
Veliaht Prens de.
Anneme söyledim.
O…
O, kabul etti.
Bunu…
Bunu benim için mi yaptın?
Hayır.
Kendim için.
Seninle olmak istiyorum Simon.
Beni aştığına emin misin?
Ne sandın be?
Seni seviyorum.
Geliyor musunuz?
Evet.
Alt yazı çevirmeni: Yurdakul Gündoğdu