SERIAL NETFLIX
AUGUST: PRZEPRASZAM!
Wilhelm, zaczekaj.
Proszę cię.
Musimy porozmawiać.
Jeszcze zanim wyjedziesz.
RAZ BRATEM, ZAWSZE BRATEM.
WILHELM: NIE DZWOŃ DO MNIE!
WSZYSTKO ZEPSUŁEŚ. ZNISZCZĘ CI ŻYCIE!
AUGUST: ZROBIĘ, CO ZECHCESZ, JEŚLI MI WYBACZYSZ.
WILLE, ODPISZ, PROSZĘ.
Hej!
Cześć.
- Dzień dobry. - Cześć, Marcus.
- Jak leci? - W porządku.
- Tak? A jak tam w stajni? - W porządku.
- Pokażesz Marcusowi toaletę? - Tutaj.
Dziękuję.
Słuchaj…
Dostałaś list.
- Mam miejsce! - Naprawdę?
W końcu będę mieszkać w Dworku!
To się wydarzyło dawno temu
Jestem sam, jestem silny
To się już nie powtórzy
Nie chcę się więcej tak czuć
Kto chciałby się tak czuć?
Ja chciałbym się tak poczuć
To się już nie powtórzy
Ładnie.
Dzięki.
- Co tu robisz? - Pomagałem tacie w stajni.
Twoja siostra przegapiła autobus, podwiozłem ją.
Niedawno zrobiłem prawko, lubię jeździć.
Fajnie. Chodzisz do Marieberg?
Tak. Jestem w ostatniej klasie.
Nie chodziliśmy razem do przedszkola? Jesteś synem Lottie?
Tak. Marcus.
Simon.
Szedłem do toalety i usłyszałem, jak grasz.
Zobaczyłem cię i…
No…
Słuchaj, byłeś kiedyś na karaoke w Tompas?
Koniecznie wpadnij. Z tym głosem zrobisz tam furorę.
Dodaj mnie na Insta.
Dobra.
Super.
WILHELM: AUGUST WCIĄŻ BŁAGA O PRZEBACZENIE. MOŻE SOBIE POMARZYĆ.
FELICE: CO ZA DEBIL!
WILHELM: ZAPŁACI ZA TO.
FELICE: POGADAMY W SZKOLE.
Hej, mamo.
Rozmawiałam z twoim tatą. Podobno nie chcesz już jeździć.
Kiedy zamierzałaś mi o tym powiedzieć?
Chciałam, ale nie słuchałaś.
Tyle czasu szukaliśmy Rousseau, a ty chcesz się teraz wycofać?
Dobra…
Nawet już umówiliśmy lekcje.
- Mamo, Sara będzie mieszkać w Dworku! - Felice…
SARA: BĘDĘ Z WAMI MIESZKAĆ
Cześć!
- I już. - Super, dzięki.
A co to jest?
Będzie cię chronić przed złą energią.
Jeszcze to.
Pomoże ci spać. Między innymi.
Przy tym hałasie to chyba nie wystarczy.
Trzecioroczni niedługo wyjdą.
Leśne Zbocze ma swoją imprezę.
To ich ostatnia, będzie grubo.
Na pewno mogę wziąć twój pokój?
- Jasne. - Nie chcę robić problemów.
Nie ma sprawy. Dobranoc, dziewczyny.
Dobranoc, Maddie.
W końcu będę mogła palić szałwię w spokoju!
- Gdzie mogę trzymać rzeczy? - Wybierz sobie półkę.
Którą? Wszędzie jest bałagan.
Fajne laski mają kasę! Nasze cipki mają klasę!
Dawać ją tutaj!
Przed tobą zajebisty chrzest!
Fajne laski mają kasę!
Zdrowie.
Fajne laski mają kasę!
Słuchaj.
Jeśli chcesz być pełnoprawną mieszkanką Dworku,
dostań się na imprezę trzeciorocznych
i zrób coś, co wszystkich zwali z nóg.
Nie musisz tego robić.
Ale to tradycja!
Ona chyba nie jest tchórzem?
Hej, czekaj no. To się nie może zniszczyć.
Ja to sobie wezmę.
W drogę!
Nie wracaj, dopóki nie wykonasz zadania!
Dajesz, Sara!
Mam złe przeczucie.
Sara nie odpisuje, odkąd odwieźliśmy walizki.
Sara w ogóle rzadko odpisuje.
Mamo.
Pewnie uczy się poprawnie układać zastawę albo coś w tym stylu.
Niepotrzebnie pozwoliłam jej się wyprowadzić.
Już za późno.
Spróbuję ją złapać.
Ostatni semestr!
- Ostatni semestr! - August!
August, siema!
Wyglądasz jak Bond!
Gdzieś ty był? Przegapiłeś świąteczny wypad.
Na Seszelach było bosko.
Qui a fait l'amour dans la piscine?
- Dans la piscine. - O co chodzi?
Sprzątaczka Francoise znalazła w basenie prezerwatywę.
- Po prostu tam pływała. - Wyławiali ją siatką.
To trzeba było zobaczyć.
Ja wolałem zadbać o formę przed ostatnim semestrem.
Żartujesz? Bez przesady.
Przecież mnie znacie.
SIMON: DLACZEGO NIE ODPISUJESZ? MAMA SIĘ MARTWI.
Dziewczyny z Dworku rządzą!
Pali się!
Co jest, Simon?
- Mógłbyś mnie podwieźć do Pałacu? - Jestem u ciotki.
Cholera.
SIMON: ROSH, MOŻESZ MNIE PODWIEŹĆ DO PAŁACU?
ROSH: NIE MA MNIE W DOMU.
NIE JEŹDZISZ AKURAT PO MIEŚCIE?
HEJ! NIE. POTRZEBUJESZ PODWÓZKI?
Dziękuję.
Co jest?
- Hej. - Jesteśmy na imprezie starszaków!
- Co? - Szaleństwo. Jesteś w domu?
Dopiero przyjechałem.
Jak chcesz dowalić Augustowi, to przyjeżdżaj.
Halo?
Tutaj.
Ogromnie ci dziękuję.
Brzmiało to poważnie.
Ale możesz usiąść z przodu.
To nie taksówka.
Jasne.
Już.
- Przepraszam. Moja siostra zwariowała. - Jasne. Jedziemy.
To była odjechana impreza. Wszyscy tam byli!
Odstaw walizki. Zaraz przyjdę.
Nieźle.
- Nie wierzę. - A ten koleś na bramce…
- Tak? - Chciał nas zatrzymać…
Proszę, proszę, nasz książę! Jak żyjesz?
Dobrze.
Idziemy na imprezę trzeciorocznych?
Nie zapraszali nas, no i nie zgłaszaliśmy, że wychodzimy.
Jak pomożecie mi ominąć Malin, załatwię nam wstęp.
- Co? - Żartujesz?
- Dobrze cię widzieć. - Dzięki.
- Poważnie? - Tak.
- Sara podpaliła flagę. - Dziwaczka.
No dobra, to chodźmy.
Naprawdę bardzo dziękuję za podwózkę.
Nie ma problemu. Iść z tobą?
- Nie trzeba. - Na pewno?
- Tak. - Okej.
- Ale dzięki. - Spoko.
Musiałem to gasić.
- Jakaś piromanka. - Co za akcja.
- Hej, hej! - Chwileczkę.
Dokąd to? Co tu robicie?
- Przyszliśmy na imprezę. - Nie.
Kto was wypuścił ze szkoły?
- Nie wasza sprawa, wpuśćcie nas. - Idźcie stąd.
- Przyprowadź Augusta. - Nie.
Nie no, to niezły pomysł.
Przyprowadźmy starostę, zobaczymy, co powie.
Przyprowadź go.
Macie cyrk objazdowy czy jak?
Wille, dobrze cię widzieć!
Dla ciebie „książę”.
Słucham?
Zwracaj się do mnie, jak należy.
Rozkaz!
Jeżeli książę zechce teraz odejść,
być może uda się uniknąć reprymendy.
Raczej tu zostaniemy.
Niech książę zrozumie…
Próbuj.
Mów, co mam robić. Ciekawe, co się stanie.
Skoro nalegacie, zrobię dla was wyjątek.
Co wy robicie?
Nie no, ej, wracać!
Co jest grane, August? Impreza jest tylko dla trzeciorocznych.
I tak Sara już weszła…
To tylko impreza! Dobra?
Tak, ale…
O co mu chodzi?
Sara?
- Też tu przylazłeś? - Widziałeś Sarę?
Tę wariatkę? Pewnie się gdzieś schowała.
- Splamiła nasze dobre imię. - Wiem, gdzie może być.
Hej.
Jest może z tobą Sara?
Simon jej szuka.
Tak… Już ci go daję.
Halo?
Wiesz, jak się martwiłem? Gdzie ty jesteś?
Dlaczego nie odbierasz?
Mama umiera ze strachu, napisz do niej.
Okej.
Zrobiły jej chrzest.
Piękna tradycja.
Poczekaj.
Nie przywitałem się. Hej.
Cześć.
Obciąłem włosy.
MARCUS: JAK TAM? TAXI ZARAZ ODJEŻDŻA.
Wybacz, muszę już lecieć.
Ma na imię Marcus.
Szkoła dzierżawi ziemię od jego rodziny.
On się zajmuje strzelnicą i stajnią.
Skąd wiesz? Znasz go?
Widziałem go na Grindrze.
Jakiś czas temu.
Ale chłopcy z internatu raczej go nie kręcą.
Ale…
Grindr? Ty się nie spotykałeś z Madison?
Nie wiedziałem, że jesteś aż tak zacofany.
Chociaż z wami tak bywa.
I już. Wiesz co?
Twój problem z Simonem jest taki,
że on nie rozumie twojej sytuacji.
Jesteście z różnych światów.
Potrzebujesz kogoś ze swojej ligi.
Daj znać, jak będziesz szukał kogoś takiego.
Coś załatwimy.
Tylko maskuj się trochę lepiej.
Odchodzą dni, Przemijają lata
Hillerska wciąż trwa.
Hillerska wciąż nam przyświeca
Wciąż stanowi wspólny dom.
Drodzy uczniowie.
Bardzo mi miło powitać was
w nowym roku.
Uczniowie ostatniej klasy przystąpią do egzaminów
dokładnie 120 lat po założeniu szkoły.
Jak już wiecie,
uczcimy ten jubileusz huczną ceremonią.
Jej Królewska Mość zaszczyci nas wizytą,
a książę koronny Wilhelm wygłosi przemówienie.
Uwiecznimy ten moment,
ponieważ będzie to pierwsze publiczne przemówienie księcia.
A to dla nas…
WILHELM: DLACZEGO NIBY MAM PRZEMAWIAĆ?
…a także w poprzednim roku.
FARIMA: GDYBY KSIĄŻĘ POROZMAWIAŁ Z KRÓLOWĄ, WIEDZIAŁBY O WSZYSTKIM.
Zaspałem, budzik mnie nie obudził.
A jak wczoraj? Dotarłeś do Pałacu?
Marcus mnie podwiózł. Trzecioroczny z Marieberg.
Spoko.
- No co? - Nic.
Był u nas ostatnio.
- Aha. - Sara zna go ze stajni.
- No nieważne. - Jasne.
- Widziałem wczoraj Wilhelma. - Aha.
Myślałem, że po przerwie świątecznej będzie łatwiej.
Ale było jeszcze gorzej.
Nie wiem, jak zniosę widywanie go codziennie.
Toksyczna sytuacja.
Miał się publicznie nie wypowiadać na ten temat i co?
- Zostawił cię samego. - Co mam zrobić?
To, co należy. Nie gadaj z nim, nie patrz na niego.
- Mamy razem lekcje. - No to co?
Nie siadaj koło niego. Udawaj, że nie istnieje.
- Ale… - Ale co?
On zjebał, to niech się teraz odczepi.
Na twoim miejscu usunęłabym wszystko.
Zdjęcia, jego numer. Zablokuj go.
Mnie pomogło, jak rzuciła mnie Yasmina.
- Powinien się zająć Marcusem? - Czemu nie?
Zaprosił mnie dziś na karaoke.
- Co? - Poważnie?
No to dajesz!
- Koniecznie. - Zapomnij o Wilhelmie.
Zapomnij!
- Zapomnij! - Zapomnij!
Cicho!
- Dobrze cię widzieć. - Dziękuję.
Widzieliście, że Alexander wrócił?
Dziwnym cudem.
Tata mi mówił, że nikt nie chciał sprawdzić jego sprawy.
Ojciec Alexandra dał podobno niezłą sumę na szkołę.
Stąd kasa na tor wioślarski?
- To sport dla klasy średniej. - Czyli szkoła ma mało kasy?
Nie, ale brakuje uczniów.
Miało być lepiej, jak książę zacznie naukę, ale wypłynęła sekstaśma.
Spokojnie.
Alexander nie wie, kto powiedział o narkotykach.
Nie wie też, że to ty, Wilhelm, na niego doniosłeś, a nie Simon.
Więc wyluzuj.
Idzie tutaj.
- Siema! - Hej!
Jak leci? Wszystko w porządku?
Hej, Alexander.
- Dobrze cię widzieć. - Hej.
Was też.
- Hej, jak tam? - W porządku, a u ciebie?
Dobrze.
- Pójdziemy razem do szkoły? - Jasne. Pa!
- Nowa fryzura? - Tak. Ty też?
Tak. Ładnie ci.
Dzięki, tobie też.
Mówiłeś Simonowi, że to August wrzucił filmik?
Nie, mama ma rację.
Jeśli mu powiem, pójdzie na policję, bo według niego tak trzeba.
Ale wszyscy będą chronić Augusta, szkołę i rodzinę królewską.
Żeby chronić siebie.
To co zrobisz?
Pozbawię go wszystkiego, na czym mu zależy.
Augustowi zależy tylko na sobie.
Zależy mu też na pozycji starosty, kapitana drużyny - na władzy.
Zobaczysz, zostanie ukarany.
Okej.
- Poproszę kawę z filtra. - Ja też.
Felice chce dwie kawy.
- Bez mleka? - Tak.
- Druga jest dla Wilhelma. - Co?
- Wiesz coś? - O czym?
O niej i Wilhelmie.
Mieli kontakt w przerwie świątecznej.
Tylko się przyjaźnią.
Wysyłają sobie serduszka na Instagramie.
Podejrzane.
Podasz tic taki?
- Simon coś mówił? - Dziękuję.
Ona ci nic nie powie. To jej brat.
To moja?
Po prostu mnie to zastanawia.
Serio byli razem? Czyli on jest bi?
Jeśli tak, to nic dziwnego, że teraz jest z Felice.
Dobra, wystarczy plotek.
Inaczej gadałyście, jak Erik chodził z tą laską z OnlyFans.
A wiesz, co słyszałam? Podobno kazali jej podpisać lojalkę.
To dla mnie. Dzięki.
Czekoladkę też?
- Nie, jednak nie. - Dobrze.
150 koron. Proszę.
PRZELEW WEWNĘTRZNY 200 KORON
- Już. Dziękuję. - Dziękuję.
Nie jesz nic?
- Nie. - Na pewno?
Simon.
- Przepraszam, nie zdążyłem na autobus. - Będę musiała odnotować tę nieobecność.
Żadnych spóźnień, jeśli masz śpiewać solo podczas jubileuszu.
Dostanę solówkę?
Pojawi się tam liczne grono wpływowych osób.
Ci ludzie mogą otworzyć przed tobą wiele drzwi.
Dziękuję.
Postaraj się w tym semestrze.
Skup się na chórze.
- Dziękuję. - Nie spóźniaj się.
Co będziemy śpiewać?
Chciałabym pokazać, że szkoła trochę się zmieniła przez te 120 lat.
Może zaśpiewamy nową wersję hymnu szkoły.
- Cześć. - Hej.
Dzień dobry.
- Dzień dobry, pani Ramirez. - Usiądźcie.
Wyjmijcie zeszyty.
Rozpiszemy sobie tabele.
Masz ołówek?
Otworzysz?
Dzień dobry, panowie.
Dzień dobry.
Witam was serdecznie
na pierwszym obiedzie w tym roku. Usiądźmy.
- Padam z głodu. Dlaczego czekamy? - Takie są zasady.
Trzecioroczni mogą już zacząć.
Książę. Trzecioroczni przodem.
Słucham?
Najpierw najstarsi.
Kto to wymyślił?
To tradycja.
Owszem, chociaż te zasady leżą w gestii uczniów.
Kadra i władze szkoły się w to nie angażują.
Czyli to nasza decyzja.
No to zagłosujmy.
Każdego to czeka. Kiedyś my ustępowaliśmy starszym.
W przyszłości wy będziecie uprzywilejowani.
Chyba że zerwiemy z tradycją.
Kto chce, żebyśmy przestali usługiwać trzeciorocznym
i zaczynali jeść, kiedy chcemy?
Opuśćcie te łapska.
To nie demokracja.
Decyduje starosta. Jasne?
Jak chcecie.
Super. Chodźcie.
August?
Dzięki.
Nie ma za co.
Wiem, że to August mnie wsypał.
Ty nie jesteś jak oni.
Wstawiasz się za tymi, którzy są inni.
Tak się zastanawiam…
Mama kupiła mi jakieś soki na detoks.
Kuracja trwa trzy tygodnie.
Zapomniałam książki od chemii.
- Zaraz przyjdę. - Okej.
Hej.
Halo? August.
Chciałam podziękować. Słyszysz mnie?
- O co ci… - Mieliśmy umowę.
Tak.
Wpuściłem cię na imprezę, a ty miałaś nie mówić o filmiku.
No wiem.
Wychwalałem cię przed władzami szkoły, żebyś mogła dostać stypendium.
A ty co zrobiłaś?
Od razu poleciałaś do Wilhelma.
Co? Nie rozmawiałam z nim.
To kto mu powiedział? Tylko ty wiedziałaś.
- To nie ja. - To jak się dowiedział?
Nie masz pojęcia jak bardzo żałuję tego, co zrobiłem.
Najwyraźniej mam coś nie tak z głową.
Próbowałem go przeprosić.
Padałem przed nim na kolana, a on i tak wciąż stara się mnie poniżyć.
Teraz tylko czekam.
Wiem, że w każdej chwili mogę otrzymać cios.
Wiem, że tak będzie.
Dwór mi tego nie daruje.
Pewnie teraz planują,
w jaki sposób mnie ukarzą.
- August, oddychaj. - Zostaw.
Już. Posłuchaj mnie.
- Czujesz moją dłoń? - Co?
- Czuję. - Dobrze.
Możesz mnie posłuchać?
Oddychaj.
Tak, żeby moja dłoń się podniosła.
Dobrze.
Dalej.
AYUB: BĄDŹ Z NIM SZCZERY. ZRÓB TO DLA SIEBIE.
Hej.
- Hej. - Możemy porozmawiać?
Udawanie,
że nic się nie stało, nie ma sensu.
Przepraszam.
Nie możemy po prostu…?
Wille, Wille…
Myślałem o tobie przez całą przerwę świąteczną.
Ale przydało mi się…
trochę przestrzeni.
Czyli co?
Nie będziemy rozmawiać?
Przynajmniej przez jakiś czas.
Jesteś jedyną osobą, z którą mogę naprawdę pogadać.
Wille, proszę cię. Rozumiesz, że mnie zraniłeś?
Nie mogę być teraz przy tobie.
Co mam teraz zrobić? Simon.
SIMON: AYUB, PRZYJDZIESZ NA KARAOKE?
- Co to za pogoda? - Śnieg z niczego.
Witamy w Szwecji.
Jezu.
Co?
- Cykam się. - Dlaczego?
Nie wiem.
- Możemy wracać. - Nie, już nas widział. Zostajemy.
- W końcu zapomnisz o Wilhelmie. - Jasne.
Poproszę colę.
Dla mnie to samo.
Tak Rosh zapomniała o Yasmine.
- To była Yasmina. - Yasmine.
- Miała na imię Yasmina. - Mówię ci, że Yasmine.
Yasmina.
Simon! Super, że jesteś.
- Naprawdę tu wcześniej nie byłeś? - Nie.
- Cześć. Marcus. - Hej.
Wszyscy.
- Jestem Ayub. - Przedstawcie się.
- Hej. - Cześć, Simon.
David, Sara. Wybrałeś już?
- Ale co? - Musisz coś zaśpiewać.
- Serio? - Tak.
- Nie śpiewam na karaoke. - Boisz się?
- Nie potrafię. - Zaśpiewamy razem, dobra?
Carola.
- Främling? - Främling.
- Nie. - Tak.
Nie, błagam.
- Nie, nie! - O, tak.
Dajesz, Simon!
Panie i panowie, przed wami…
Gwiazda Bjärstad - Simon Eriksson!
Powiedz, co przede mną kryje się
W spojrzeniu twoich oczu
Ich piękny blask To dla mnie znak
Mimo że się nie znamy,
I tak coś do ciebie czuję
Więc proszę…
Daj mi znać
I powiedz jasno
Kim dla mnie jesteś, proszę cię
Twój uśmiech, tak tajemniczy…
…opowiadał dalej tę historię, jak to on.
- Przesuń się. A potem jeszcze… - Możesz usiąść gdzie indziej.
Słucham?
Człowieku, jest dużo miejsca.
Usiądź gdzie indziej. Jezu!
Tak to jest, jak się kwestionuje działający system.
Rozpada się. Nastaje chaos. Słuchaj…
Jak widzisz starszego, to się go słuchasz.
Takie są zasady. Od zawsze. Od 120 lat.
Ich piękny blask To dla mnie znak
Mimo że się nie znamy
Piąte koło u wozu! Chyba im rozwalam randkę.
Skrywasz przede mną tajemnicę
A gwiazdy na niebie Świecą tylko dla ciebie…
Wilhelm?
Wille?
Szach, mat.
Potem można zrobić inaczej. Łapiesz?
Możesz zacząć i wtedy…
Tak będzie dobrze.
Ups, przepraszam.
Wilhelm, jak miło, że dzwonisz.
Twoja wina!
To wszystko twoja wina!
Co się stało?
Simon był dziś na randce.
No dobrze…
Nie jestem Erikiem. Wcale nie chcę taki być.
Nie podoba mi się to wszystko.
Wille, spokojnie. Weź trzy głębokie oddechy.
Nie żartuję! Nie chcę być księciem koronnym!
Przestań.
Wpadłeś w histerię.
Wiem, że się denerwujesz,
ale postaraj się opowiedzieć mi wszystko spokojnie.
Włącz mnie na głośnik.
Zrób to, bo inaczej…
zrobię live'a i cała Szwecja mnie usłyszy.
Wszyscy cię słyszą.
Super.
Farima, Jan-Olof? Kto tam jest?
Farimy nie ma, ale jesteśmy ja i Minou.
Słuchamy, wasza książęca mość.
No to uwaga.
Nie chcę przemawiać na cholernym jubileuszu.
Nikt mnie o tym nie uprzedził!
Mam dosyć tego, że ciągle podejmujecie za mnie decyzje.
Nie chcę już być księciem! Ani królem!
Mówię poważnie.
Jak mnie nie posłuchacie, pójdę do gazet.
Napisy: Agata Mitura