‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(วิลเฮล์ม: เป็นอะไรไหม)
‎(ไม่คิดว่าเฮนรี่จะปากโป้ง)
‎เฮนรี่เห็นพวกนั้นบนเตียง ‎เขาแก้ผ้าทั้งตัว
‎เจ้าชายกับเฟลีซเหรอ ‎แต่เธอคบกับออกุสท์นี่
‎"ฉันไม่พูดว่าเธอเป็นนักขุดทอง" ‎แต่เธอคบแต่เชื้อสายราชวงศ์
‎ส่งไปที่ซีมอน
‎แต่สิ่งที่เราเป็น ‎ไม่มีใครเขียนใหม่ได้
‎อัลโตส ตาเธอ
‎ทุกวันของเรา จะจดจำเธอ
‎ขอบคุณ ครูใหญ่จะฟังพวกเธอร้อง ‎ที่งานวาเลนไทน์
‎และตัดสินใจว่าในงานครบรอบ 120 ปี ‎เราจะร้องฉบับนี้หรือต้นฉบับ
‎ฉะนั้นจำไว้…
‎(ออกุสท์: ตาเธอ)
‎(ซาร่า: ตาฉันอะไร)
‎(นี่ ให้ฉันส่งอะไร)
‎- ทุกคนรู้กันหมด ‎- ไม่รู้หรอก
‎รู้สิ ฉันเห็นพวกเขาซุบซิบมองมา
‎คนเบื่อกัน ‎เดี๋ยวก็เกิดเรื่องอื่นขึ้น
‎พวกเขาก็ลืมเรื่องนี้ไปคิดเรื่องนั้น
‎ทุกคนรู้แล้วใครสนล่ะ สำคัญอะไร
‎เธอไม่ชอบที่คนมาซุบซิบ ‎เรื่องของเธอใช่ไหมล่ะ
‎- ฮะ ‎- สเตลล่ากับฉันนัวกันในงานเลี้ยง
‎มีคนเริ่มปล่อยข่าวลือ ‎ว่าเรารับทรีซัม
‎คิดมากด้วยเหรอ ‎นึกว่าเธอจะ "ช่างแม่มัน ใครสน"
‎- พวกเธอคบกันเหรอ ‎- เปล่า
‎สาวๆ นัวกับเพื่อนรัก ‎ตอนเมากันทั้งนั้น
‎- ฉันไม่นะ ‎- ไม่เหรอ งั้นก็ถึงเวลาแล้ว
‎แต่รู้ไหม เฟลีซเอาแค่กับราชวงศ์
‎อะไรนะ พูดบ้าอะไรฮะ
‎- แย่จริงๆ ‎- ขอโทษ
‎ฉันอ่อนไหวมากนะ
‎ที่นี่มันอะไร
‎- สำหรับนักบุญวาเลนไทน์ ‎- วันวาเลนไทน์เหรอ
‎ไม่สิ โธ่ ไม่ใช่
‎วันวาเลนไทน์เป็นรสนิยมห่วยของ ‎อเมริกาที่สวีเดนเริ่มฉลองช่วง 1950
‎- ไม่เหมือนกัน ‎- โอเค
‎เป็นหนึ่งในประเพณีเก่าที่สุด ‎ของฮิลเลร์สกา
‎เริ่มจากคนเขียนจดหมายรักหากัน
‎จากนั้นก็ ‎เหมือนกวีช่วงศตวรรษที่ 18 อย่างเจ๋ง
‎แม่บอกว่า ‎นี่เป็นงานเลี้ยงที่ดีที่สุดของปี
‎- งานเลี้ยงเหรอ ‎- อะไร เฟลีซไม่ได้บอกเหรอ
‎งานเลี้ยงแบบไหน
‎ในอาทิตย์นั้น ผู้ชายเขียนจดหมาย
‎ให้สาวที่เล็งไว้
‎แล้วจากนั้น…
‎ดีจังมีแต่ผู้ชายได้เขียน
‎เสียใจด้วย ไม่ใช่ความผิดเราซะหน่อย ‎ที่ช่วงนั้นเหยียดเพศหญิง
‎ปัจจุบันเราส่งให้ใครก็ได้ที่ต้องการ ‎ส่งแบบไม่ระบุตัวตน
‎แต่บางคนส่งให้ทุกคน
‎แล้วสุดท้ายกลายเป็นงานสวมหน้ากาก
‎ถ้าเจอคนที่แอบปลื้มเรา ‎ก็พาไปงานด้วยกัน
‎เราสวมชุดกับวิก ‎ยุคศตวรรษที่ 18 ของจริง
‎โคตรแปลก ‎เราก็จะเหมือนมารี อ็องตัวแน็ต
‎- สนุกนะ ‎- แต่เธอโดนแขวนคอประหาร
‎โธ่ พวกเธอเลิกคิดลบกันได้ไหม
‎- ไม่เข้าใจ ‎- แล้ว จะเขียนอะไร
‎จะเขียนถึงใคร
‎ไม่ล่ะ ไม่ได้นึกถึงใครเป็นพิเศษ
‎โอเค เอางี้ ถ้าอยากให้ใครมาสน
‎ส่งภาพเปลือยไป
‎- ฮะ ทำยังไง ‎- ส่งภาพเปลือยยังไงน่ะเหรอ
‎- ถอดเสื้อผ้าให้หมด… ‎- แม่นี่พูดเล่น อย่าไปฟัง
‎แนะนำได้ห่วยมาก ‎อย่าไปส่งภาพเปลือยล่ะ
‎เราต้องเป็นต่อ ‎เดิมพันทุกอย่างกับสาวคนเดียวไม่ได้
‎ถ้าเธอไม่เอา เราจะไม่มีแผนสำรอง
‎สาวๆ ชอบการแย่งชิง ‎มันทำให้พวกเธอชอบเราขึ้นไปอีก
‎- สำหรับนายมันได้ผลดีนี่ ‎- ใช่ พูดเลย ได้ผล
‎มีใครอยากแบ่งปันอะไรกับพวกเราไหม
‎มีใครอยากยกอะไรออกจากอกไหม
‎ไม่มีเหรอ โอเค
‎ถ้าไม่เสนอตัวออกมาเอง
‎ไม่มีทางเลือก
‎เสนอวิลเล
‎- เสนอวิลเล ‎- เสนอวิลเล
‎พอเถอะ
‎- เสนอวิลเล ‎- เสนอวิลเล
‎พอแล้ว
‎พอ
‎นี่มันประเพณีบ้าบออะไร ‎ฉันคิดคนเดียวไม่ได้หรอก
‎- เราเคารพความเป็นส่วนตัวกันได้น่า ‎- งั้นเมื่อวานไม่มีใครอยู่ในห้องสิ
‎ก็นั่นแหละ ไม่ใช่เรื่องของพวกนาย
‎เรามีพยานหลักฐาน
‎เฟลีซดูหนังในห้องฉัน
‎หนังอะไร
‎- ฟังดูอบอุ่น ‎- จริงๆ มันไม่ใช่แบบนั้น
‎ไม่เหรอ โอเค
‎ไม่ๆ ฉันเข้าใจ เข้าใจ
‎แต่ขอถามให้ชัด นายบอกว่าเมื่อคืน
‎เฮนรี่ไม่ได้เข้าไปเห็น ‎นายกับเฟลีซนัวกันบนเตียงใช่ไหม
‎เป็นการใส่ร้ายสินะ
‎เขานั่งพูดโกหกอยู่
‎วิลเล ไม่เป็นไรหรอก
‎- ไม่เอาน่า ‎- โกหกไม่ดีนะ
‎ทุกคนเท่าเทียม
‎แต่ไม่ใช่ทุกคนเล่นได้
‎เพราะเราชาวเมเนอร์ เฮาส์
‎และเราไม่มีที่ให้ใครอีก
‎ทุกคนเท่าเทียม
‎- แต่ไม่ใช่ทุกคนเล่นได้ ‎- ไม่เอาน่า
‎ไม่เอาน่า พอแล้ว
‎เพราะเราชาวเมเนอร์ เฮาส์
‎และเราไม่มีที่ให้ใครอีก
‎(ซีมอน: ไปเที่ยวกันไหม)
‎รอเดี๋ยว
‎คืนวันพุธจะทำอะไร
‎อยู่กับนาย
‎อาจฟังดูไม่เข้าท่า ‎แต่โรงเรียนมีงานเต้นรำ
‎งานเต้นรำเหรอ
‎ไปกับฉันไหม
‎อยากเอาฉันไปอวดทุกคนเหรอ
‎- ฉันไม่ใช่คนในโรงเรียนด้วยซ้ำ ‎- ไม่เป็นไร เป็นงานแต่งแฟนซี
‎งานโรงเรียนมีเต้นที่ฮิลเลร์สกา ‎ไม่ใช่แนวฉันจริงๆ
‎ไม่เป็นไร
‎เราไปนั่งเล่นที่บ้านฉันแทนได้
‎แค่นายกับฉัน
‎ดูหนังหรือทำอะไร โดดงาน
‎- โดดไม่ได้ ‎- ทำไม
‎- คณะต้องร้องเพลง ‎- แต่เสร็จแล้วมาได้
‎- อาจจะนะ ‎- อาจจะเหรอ
‎- ใช่ ‎- ยังไง อาจจะ
‎นายอยากนี่
‎- อะไร ‎- อะไรล่ะ
‎แล้ว นี่คือที่ ‎ที่นายพาทุกคนมาเดตเหรอ
‎แค่กับคนที่ชอบมาก
‎ขึ้นทีหลังเป็นไอ้ห่วย
‎โอเค
‎ไม่นะ
‎- ทำอะไรอยู่ ‎- กำลังจะไปอาบน้ำ
‎ฉันอยากจะ…
‎คุยกับแม่เรื่องรอสโซยัง
‎ไม่มีโอกาสคุย ฉันมีอย่างอื่นให้คิด
‎แค่บอกไปว่าไม่อยากขายมัน
‎เธอก็รู้แม่เป็นยังไง ‎ฉันอยากบอกตอนแม่อารมณ์ดี
‎แต่บอกพรุ่งนี้ได้
‎มันจะไม่เป็นไร สัญญา
‎โอเค เยี่ยม
‎นึกว่าไปกันหมดแล้ว
‎ดีจริงๆ ที่ได้ฟังประกาศเรื่องเฟลีซ
‎ดีที่ได้ยินตอนกินข้าวเที่ยง
‎ซีมอน ฉันเข้าใจว่ามันยาก ‎แต่มันก็หน้าไหว้หลังหลอก
‎ฉันไม่ใช่คนเดียวที่แอบซุกแฟน
‎นายบอกว่าไม่ได้จริงจัง ‎แต่กลับมาจูบกันต่อหน้าฉัน
‎คิดว่าฉันรู้สึกยังไง
‎คบกันแล้วใช่ไหม
‎อย่างน้อยเขาก็เปิดเผยว่าชอบฉัน
‎เขาแนะนำฉันให้เพื่อนเขา ‎ชอบเสียงร้องฉัน
‎ฉันก็เหมือนกัน
‎- เขายอมรับสิ่งที่ฉันเป็น ‎- แล้วฉันไม่เหรอ
‎นายนั่นแหละ ‎ที่ไม่ยอมรับบทบาทฉัน เชื้อสายฉัน
‎ใช่ ฉันคงยอมรับไม่ได้
‎เวรแล้ว
‎"แมดิสัน แมดิสัน ‎เธอทำใจฉันเด้งยังกับแบตมินตัน"
‎"เอาเธอมาเป็นของฉันอาจผิดร้ายแรง
‎เพราะเธอน่าช่างร้อนแรง"
‎- ไม่เอาน่า โคตรแย่ ‎- อย่างแย่
‎"ฉันจะหมอบคลาน ได้โปรด
‎- ขอพาเธอไปงานนะ" ‎- "ขอพาเธอไปงานนะ"
‎- อัลบินแน่ ‎- ไม่ ยอนเต
‎นี่
‎- ว่าไง ‎- ขอเวลาคุยหน่อยได้ไหม
‎- ตอนนี้เหรอ ‎- ใช่
‎ได้
‎อีกทฤษฎี อันนี้นึกยาก
‎- ไปไหนกัน ‎- มีอะไรกัน
‎ฉันไม่รู้มันเกิดอะไร
‎ฉันก็ไม่รู้
‎ฉันว่า…
‎พอฉันเห็นซีมอนกับมาร์คัสหลังแข่ง ‎ทุกอย่างมันดูจริงไปหมด
‎เขาก้าวต่อแล้ว ของจริง
‎- แล้วตอนนี้เขาก็บอกว่าคบกัน ‎- นี่จริงจังไหม
‎คือ ถามจริง
‎ทั้งโรงเรียนเอาฉันไปพูดกันสนุกปาก ‎บอกว่าฉันจะแต่งเข้าไปเป็นราชวงศ์
‎แต่นายกลับทำเพื่อให้ซีมอนหึงนี่นะ
‎- รู้ไหมมันเห็นแก่ตัวแค่ไหน ‎- เฟลีซ ฉันไม่ได้ตั้งใจแบบนั้น
‎ฉันอยากดูว่าความรู้สึกเดียวกับ ‎ที่รู้สึกกับซีมอนไหม
‎อ้อ ฟังขึ้นเยอะเลย
‎ฉันตกหลุมรักนายมานาน
‎นายก็รู้
‎เวร นั่น…
‎มันแย่มาก สิ่งที่ฉันทำ
‎ใช่
‎ฉันชอบเธอมาก
‎เธอเป็นเพื่อนที่ดีจริงๆ
‎ยกโทษให้ฉันได้ไหม
‎ฉันก็ไม่ได้หยุดนายเหมือนกัน
‎ฉันก็ชอบนายมากเหมือนกัน ‎ในฐานะเพื่อน
‎- ขอกอดได้ไหม ‎- ได้สิ มา
‎- อยากไปงานกับฉันไหม ‎- อะไรนะ
‎ก็ ถ้าคนพูดหมาๆ เรื่องเธอ ‎พอเห็นเราไปด้วยกันอาจสงบปากลงบ้าง
‎ไม่ ได้พูดกันหนักขึ้นพอดี ‎คนรู้กันอยู่แล้วว่าฉันชอบนาย
‎และพูดตามตรง ฉันว่าส่วนหนึ่ง ‎ฉันเคยชอบนาย
‎ที่เป็นเจ้าชาย
‎เธอบอกซีมอนได้ไหมล่ะ
‎ว่ามันเป็นสิ่งที่ดีได้
‎ตอนนี้ไม่ได้คบกัน ‎ไม่ได้แปลว่าไม่มีโอกาส
‎ใช่ ฉันคิดว่ามีโอกาส
‎ฉันไม่หวังอีกแล้ว
‎มันเจ็บมาก รู้สึกเหมือนกำลังจะตาย
‎ฉันต้องปล่อยเขาไป
‎ไม่เข้าใจสักนิด โคลงมันมีกี่บรรทัด
‎เดี๋ยว โคลง เขียนโคลงเหรอ ‎เดี๋ยวก็ทำตัวเองขายหน้าหรอก
‎ส่งรูปจู๋สิ ‎จะได้รู้ว่าทำไมโดนปฏิเสธ
‎- เฮนรี่ บอกทุกคนไปไม่เป็นไรหรอก ‎- อะไร
‎อะไร ไม่ได้บอกทุกคน ‎ฉันบอกแค่วัลเตอร์
‎เขาปากโป้งไปบอกทุกคนเอง ‎ฉันไม่ได้พูด
‎นายนั่นแหละพูด
‎โอเค ฉันว่าฉันได้อะไรแล้ว
‎ชื่อ เกล็ดหิมะของฉัน
‎"เธอส่องสว่างเปล่งประกาย"
‎นายโอเคไหม
‎ทำไมไม่โอเคล่ะ
‎ไม่รู้สิ ดูตึงๆ
‎แค่อยากเดินเข้ามา ‎แบบไม่มีสายตาทุกคนจับจ้อง
‎เข้าใจ แต่ถ้างั้น ‎ก็ไม่ควรเข้ามาแต่แรกสิ
‎- ถ้าฉันเริ่มเดต บางที… ‎- อือ
‎คือ ยังไง…
‎แฟนสาวที่เอียริคจริงจังด้วย ‎เป็นลูกสาวของเพื่อนแม่
‎มันไม่ยากที่จะเก็บเงียบในวง…
‎วิลเล นายคิดมากไปแล้ว ‎หยุดทำให้มันซับซ้อน
‎- วันหยุดอัสเตอร์นายทำอะไร ‎- ทำไม
‎มาที่แวร์บีเยสิ
‎เรามีบ้านที่นั่น ‎เล่นสกีกัน ฉันจัดงานเลี้ยงได้
‎ชอบแบบไหน เด็กหนุ่ม หุ่นหมี
‎เอเชีย ลาติน
‎นิสเซ ถ้ามันหลุดไป ‎แม่ฉันคงไม่ชอบใจหรอก
‎ไม่สิ เราจะทำกันเงียบๆ ‎นายไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันเป็นเกย์
‎ใช่
‎- ฟินเซนต์กับออกุสท์รู้ไหม ‎- ไม่รู้สิ
‎ฉันว่าพวกเขารู้ แต่เราไม่พูดถึงกัน
‎อย่าทำให้มันใหญ่โต มีประธานบริหาร ‎คนไหนเป็นเกย์เปิดเผยไหม
‎ไม่มี ฉันมั่นใจว่าจะไม่เป็นคนแรกแน่
‎เข้าใจ
‎ขอถามอะไรหน่อย เรื่องซีมอน
‎เขาคิดจริงเหรอว่านายจะยอมรับ ‎ว่าในวิดีโอเป็นตัวนาย
‎ก็…
‎ฉันบอกไปว่าจะไม่แถลง
‎แต่ฉันก็แถลงอยู่ดี
‎ฉันว่านั่นแหละ ‎เขาเลยรู้สึกไว้ใจฉันไม่ได้
‎มันไม่เป็นปัญหากับเขา ‎เขาคือซีมอน เป็นคนคนหนึ่ง
‎แต่กับนาย มันจะเป็นข่าวออกนอกประเทศ
‎เรื่องใหญ่ที่จะถาม ‎คนเดตด้วยเป็นเดือน
‎- เขาไม่ได้เห็นเป็นแบบนั้น ‎- ใช่
‎เพราะงั้นนายถึงต้องอยู่กับ ‎คนที่ออกจะเป็นกลุ่มเดียวกัน
‎หนึ่งในพวกเรา
‎เอาไง แวร์บีเย
‎- เหนื่อยสุดๆ ‎- ฉันด้วย
‎ไม่เข้าใจ ‎อะไรมันน่าเบื่อขนาดนี้ได้ไง
‎ฉันสู้กับอังกฤษไม่ไหว ‎ต้องการกาแฟก่อน
‎โอเค
‎คุณพระช่วย
‎- เจ๋ง ‎- อะไรน่ะ
‎- หวังว่าจะดีกว่าอีกอันนะ ‎- กวีทั้งดุ้น น่าจะ โอเค
‎"ฉันกระซิบชื่อเธอยามราตรี ‎เปล่งชื่อเธอออกมาทุกวัน
‎ดังกึกก้องเหนือเมือง ‎ได้ยินทั่วทุกสารทิศ
‎แต่ยามนอนนั้นหลับสนิทตลอดคืน ‎ตาบอดจากสิ่งอื่นในทุกวัน
‎ชื่อเธอที่ฉันเอ่ยไม่อาจไปถึงตัวเธอ
‎ในความลับระหว่างเรา ‎รักที่ไม่อาจเอื้อนเอ่ย"
‎- ว้าว ‎- ใช้ได้นี่
‎เฟลีซได้ "อยากนัวกันไหม" ‎สักสิบข้อความได้
‎(ออกุสท์: เงยหน้ามา)
‎หลังเจอประตูวิลเฮล์ม
‎- นึกคนเขียนไม่ออก ‎- ใช่ไหมล่ะ ใช่วัลเตอร์ไหม
‎(ออกุสท์: พักเมื่อไหร่)
‎- หรือเฮนรี่ ไม่รู้สิ ‎- ถ้าเป็นหนุ่มนั่นจากสปรูซวู้ดล่ะ
‎ไม่เอา ถ้าเป็นเขานะ ฉันตายดีกว่า
‎ต้องหาตัวเขา แล้วไปงานกัน
‎(ออกุสท์: ว่างแล้ว)
‎- เอาจริงนะ ช่างผู้ชายมันให้หมด ‎- เธอไม่คิดงั้นหรอก
‎จริง
‎- ระบบปิตาไปตายไป ‎- ให้ตายเถอะ ฉันอายนะ
‎- ไปด้วยกันไม่ได้เหรอ ‎- ใช่
‎- ได้ ‎- ฉันเอาด้วย
‎ได้ ถ้าไม่ใช่คนที่ฉันชอบ ‎เราไปด้วยกัน
‎(ออกุสท์: เร็วเข้า)
‎ครั้งนี้ไม่เหม็นกลิ่นม้าแล้ว
‎ขอรับก่อน
‎ฮัลโหล ยานโอลอฟ
‎ฮัลโหล ออกุสท์ เราต้องคุยกัน ‎เรื่องวางแผนอนาคตนาย
‎แน่นอนครับ
‎นายต้องเริ่มฝึกทหารช่วงใบไม้ร่วงนี้
‎ราชสำนักจะส่งโครงการ ‎ของอีกสิบปีไปให้
‎- เราต้องการ… ‎- สิบปีเหรอครับ
‎สิบปี ใช่ ‎เราต้องเข้าถึงสื่อออนไลน์ของนาย
‎ส่งรหัสมา ทีมข่าวของเรา ‎จะกำจัดทุกอย่างที่เป็นปัญหา
‎- ตอนนี้เลยเหรอครับ ‎- ใช่ ตอนนี้
‎มีอะไรพิเศษที่เราต้องรู้ไหม
‎เช่นอะไรครับ
‎เอาตรงๆ ไปทำใครท้องไว้ไหม
‎มีกามโรคอะไรไหม
‎- อะไรที่เราต้องรู้ ‎- ไม่ครับ
‎ไม่นะ นายสูบ ดื่ม เล่นยาไหม ‎ต้องบอกตามตรงนะ
‎- ออกุสท์ ‎- ไม่มีครับ
‎ผมดูแลสุขภาพดี ออกกำลังเยอะ
‎โอเค และถามยืนยัน ‎นายชอบเพศตรงข้ามใช่ไหม
‎- ครับ ‎- โอเค
‎ชอบแค่ผู้หญิง
‎งั้นก็ ส่งรหัสมา ‎เราจะจัดการจากที่นี่
‎ไว้คุยกันทีหลัง แค่นี้
‎ใครเหรอ
‎โอเคไหม
‎ไม่ได้เป็นสมาธิสั้นแล้วกินยาทำไม
‎ไม่ได้กินบ่อย
‎แค่ตอนมีการบ้านเยอะ
‎หรือต้องเล่นเต็มที่
‎อย่างที่ต้องทำตอนนี้
‎ทำไม
‎เรื่องนี้พูดแค่เรานะ
‎ฉันเป็น
‎แผนสำรองของวิลเฮล์ม
‎ถ้าเขารับภาระเป็นมกุฎราชกุมารไม่ได้ ‎ฉันรับตำแหน่งต่อ
‎แล้วกลายเป็นกษัตริย์สวีเดนคนต่อไป
‎ว้าว
‎ใช่ ว้าว
‎แต่ก็แค่ถ้า… ไว้จะหยุดยาทีหลัง
‎อยากไปงานกับฉันไหม
‎- อะไรนะ ‎- ใช่สิ
‎แต่ถ้าเราไปด้วยกัน ทุกคนจะรู้
‎แล้วไง
‎ว่าฉันชอบคุณ
‎แล้วใครสนความคิดคนอื่นล่ะ
‎- โอเค ‎- โอเคนะ
‎- โอเค ‎- โอเค
‎นี่มันบ้าบอ
‎- ใช่ แต่ดูนี่สิ ‎- ฉันชอบเทอร์ควอยซ์นี่
‎พระเจ้า สีสันเต็มไปหมด
‎มันจะต้องสวยมากแน่
‎- จริง ‎- ว้าว
‎ให้ตายสิ สวยมาก
‎- เห็นวิกวิลเลยัง ‎- ไม่เห็น
‎- สุดๆ ‎- เธอกับวิลเลเดตกันเหรอ
‎ฮะ ไม่ ไม่มีทาง
‎เราแค่เพื่อนกัน
‎- โอเค ‎- แล้วก็ต้องขอบคุณเรื่องนั้น
‎ดูเหมือนคบกับราชวงศ์มันยากลำบาก
‎จริง
‎ดีใจจริงๆ ที่ฉันไม่รักวิลเลอีกแล้ว
‎ฉันล่ะเหลืออดกับพวกผู้ชาย
‎มีแต่ปัญหามีแต่เรื่อง
‎อย่างน้อยก็ถ้าเดตด้วยน่ะนะ
‎แล้วก็
‎วิลเลกับฉัน ‎เป็นเพื่อนกันได้ผลดีกว่าเยอะ
‎ก็นะ ถ้าเขากลายเป็น ‎เพื่อนรักเธอแล้วก็บอก จะได้รู้ไว้
‎ไม่เอาน่าซาร่า คนเรา ‎มีเพื่อนรักสหายรักได้หลายคน
‎แต่เขาชวนฉันไปงานด้วยกัน
‎- เหรอ ‎- แต่ฉันอยากไปกับเธอ
‎- กับฉันเหรอ ‎- ฉันรู้ช่วงนี้ฉันอยู่แต่กับวิลเล
‎แต่พวกเราสาวๆ ต้องอยู่ด้วยกัน
‎พวกผู้ชายมาแล้วก็ไป
‎ฝ่าบาท สนใจดื่มด้วยกันไหม
‎- โธ่เอ๊ย ‎- ได้มาแล้ว
‎เอาละ เสร็จแล้ว
‎นั่นแหละ
‎เธอนี่ก็จู้จี้จัง
‎เฟรดริก้า กวีนั่นไม่มีใครเผยตัวเหรอ
‎ไม่มี ไม่เห็นเข้าใจ
‎เพราะแบบนั้นถึงส่งมาไม่ใช่เหรอ ‎ไม่งั้นก็ไม่เข้าใจแล้วว่าส่งทำไม
‎- โอ๊ย ‎- ขอโทษ
‎ไม่รู้จะทำไงดี ฉันใส่มันไม่ได้
‎- ทำไม ‎- มันไม่รู้สึกเป็นฉันเลย
‎- ก็นั่นแหละประเด็น ‎- ฉันว่ามันสวยมากนะ
‎ไม่ใช่ว่ามันไม่สวย นั่นไม่ใช่ปัญหา
‎แค่รู้สึกมันไม่ใช่
‎แต่มันก็แปลก คนอื่นๆ ใส่กันหมด
‎โอเค ฉันแก้ได้ เอานี่
‎- ฉันล่ะชอบที่เธอเป็นตัวแก้ปัญหา ‎- ขอบใจ
‎ไปด้วยกันมันดีจริงนะ
‎(ออกุสท์: เธอจะมาเมื่อไหร่)
‎(ซาร่า: เราไปด้วยกันไม่ได้)
‎(ฉันจะไปกับสาวๆ ขอโทษนะ)
‎แม่ บอกแล้วไง ผมไม่อยากไป
‎ผมร้องสี่ทุ่มนู่น
‎คิดไว้ว่าถ้าใครถาม ‎ฉันแต่งตัวเป็นเด็กเสิร์ฟ
‎ฉันว่างานเต้นรำมันไม่ใช่นาย
‎ได้หมดเพื่อนาย
‎นายไม่ต้องแต่งตัวเหรอ
‎แต่ง หรือไม่แต่ง
‎เวลาคณะประสานเสียงร้อง ‎ปกติเราใส่ชุดสูทกัน
‎มาก็ดี
‎แน่สิ
‎ไม่รู้ว่าเลี้ยงอะไรไว้ด้วย ‎ชื่ออะไรกันล่ะ
‎ไม่มีชื่อหรอก
‎พระเจ้า อย่างเจ๋ง
‎ล้อเล่น โอเคๆ
‎- ให้ตาย ‎- โคตรแรง
‎ฉันอยากได้แรงๆ
‎- ชนแก้ว ‎- ชนแก้ว
‎- เธอดูดีนะ ‎- ฉันขโมยมา
‎- อุ๊ยตาย เพลงนี้ ‎- ขอโทษที
‎รักเลย
‎- สเตลล่า ‎- ว่า
‎เธอเขียนกวีให้เฟรดริก้าใช่ไหม
‎ฮะ
‎คือ คิดจากสายตา ‎กับการกระทำที่มีต่อกันน่ะ
‎- ห้ามบอกใครเด็ดขาดนะ ‎- ไม่บอกๆ
‎ก็แค่ ฉันไม่เข้าใจ ทำไมไม่บอกไปล่ะ
‎เพราะเราสนิทกันตั้งแต่เด็ก
‎เขาเป็นคนสำคัญที่สุดในชีวิต
‎เขาอาจรู้สึกเหมือนกัน
‎ถึงจะรู้สึกเหมือนกัน
‎เราต้องอยู่นี่ไปอีกสองปี ‎ใช้เตียงใช้ห้องร่วมกัน
‎แล้วถ้าเราเลิกกันล่ะ
‎มานี่สิ มาๆ
‎ขอเป็นคนแอบรัก ‎ดีกว่าเป็นแฟนเก่าที่เขาเกลียด
‎- ฮัลโหล ‎- ฮัลโหล
‎ฮะ
‎- ชุดงานเต้นรำนี่มันสุดกู่ ‎- ฮะ
‎- ชุดงานนี้มันสุดกู่ ‎- ใช่ ก็ฮิลเลร์สกาล่ะนะ
‎ชนแก้ว
‎- ไปเต้นกัน ‎- โอเค
‎วิลเล
‎- เรื่องซีมอนโอเคไหม ‎- ฮะ
‎นายโอเคไหม
‎ต้องโอเค
‎ฉันต้องไปนั่งพัก ร้อนมาก
‎- ไม่เอาน่า ‎- ไม่ล่ะ นายเต้นไปเถอะ
‎- ร้องเมื่อไหร่ ‎- สี่ทุ่ม
‎เสร็จแล้วกลับเหรอ
‎มาคิดดู
‎นายค้างบ้านฉันได้นะถ้าอยาก นั่นแหละ
‎โอเค
‎โอเคนะ
‎เฟลีซกับวิลเล
‎วุ่นวายนะ
‎- สนิทกันแล้วเหรอ นายกับวิลเล ‎- ใช่
‎รู้ไหม เขาเป็นคนตัดสิน ‎ให้นายรับโทษเรื่องยา
‎- อะไรนะ เขาทำทำไม ‎- ฉันว่าเขาอยากปกป้องซีมอน
‎เขาเห็นว่านายเป็นเป้าหมายที่ง่าย ‎มีแค่ฉันคนเดียวที่โหวตไม่เอา
‎เพราะงั้นนายอาจต้องคิดอีกทีนะ ‎ว่าใครเป็นเพื่อนแท้นาย
‎ชอบพวกนี้ไหม
‎- สวัสดี ‎- สวัสดี
‎- ฝ่าบาท ‎- เรียกฉันแค่วิลเลก็พอ
‎แหม เลือกได้ฉลาด แต่งเป็นเด็กเสิร์ฟ
‎วิกนี่เจ็บหัวไปหมด
‎- มันคงไม่ใช่แนวฉันจริงๆ ‎- อะไร กางเกงฟูๆ กับผ้าผูกคอเหรอ
‎ไม่ใช่แนวนายเหรอ
‎ไม่เชิง
‎- สนามยิงปืนเป็นไงล่ะ ‎- ก็ดี
‎ยังไงคนก็ไม่ค่อยมายิงกันหน้าหนาว
‎น่าจะมายิงอีกนะ
‎แน่นอน ไม่ไปด้วยกันล่ะ
‎ไม่ใช่แนวฉัน
‎ส่งช้อนให้หน่อยสิ
‎เดี๋ยวมาเต้นด้วยกันนะ
‎เอาสิ
‎ดี เจอกัน
‎อือ เจอกัน
‎เขาดูนิสัยดีมากนะ
‎ไม่ดูหยิ่งเหมือนตอนมายิงกับเฟลีซ
‎จะไปห้องน้ำนะ
‎นั่นมันอะไร
‎อะไรล่ะ
‎มันแปลกๆ
‎แค่ทำตัวเป็นคนดี
‎ฉัน เข้าใจแล้ว
‎นายไม่รักฉันแล้ว ฉันจะปล่อยนายไป
‎แฟนนายดูนิสัยดีมาก
‎ขอบใจ
‎มีอะไรเหรอ
‎- ฉันจะ… ‎- โอเค
‎ออกุสท์
‎อะไร
‎ฉันขอโทษ
‎งั้นมันก็แค่เซ็กซ์เหรอ
‎- อะไร ‎- แค่นั้นเหรอ
‎- เปล่า ‎- นึกว่าเธอ…
‎นึกว่าเธอชอบฉันจริงๆ ซะอีก
‎- แล้วมันรู้สึก… ‎- ชอบสิ
‎- โอเค ‎- อือ
‎แล้วมีปัญหาอะไร
‎ถ้าเฟลีซรู้เข้า เธอจะเกลียดฉัน
‎และฉันเห็นที่เกิดขึ้น ‎กับซีมอนกับวิลเฮล์ม ไม่อยากจะนึก…
‎ฉันไม่ใช่วิลเฮล์ม โอเคไหม
‎ไม่ใช่
‎- ประหม่าเหรอ ‎- อะไร
‎การแสดง
‎เปล่า
‎อาจจะนิดหน่อย
‎- จะไปดูอะไรกับคณะหน่อย ‎- โอเค
‎ซีมอนอยู่ไหน
‎เห็นซีมอนไหม
‎วิลเล
‎ฉันแค่พยายามก้าวไปต่อ
‎เห็นแล้ว
‎ทุกอย่างระหว่างเรามันผิดไปหมด
‎ฉันรู้
‎ซีมอน
‎ร้องเพลง
‎ซีมอน
‎เริ่มแล้วนะ
‎- ไปไหนมา ‎- ไปสูดอาการ
‎ไป
‎เอาละ
‎หนึ่ง สอง
‎วันคืนที่เรามี ผ่านไปเป็นปี
‎ว่ากันว่าแผลจะหายตามกาลเวลา
‎ฉันเจ็บปวด ฉันไม่เป็นตัวเอง
‎เสียสูญตัวตนสิ้น ก่อนฉันจะพบหนทาง
‎สิ่งที่เราเคยมี ตัวตนที่เราเคยเป็น
‎สิ่งดีๆ ที่เรามีร่วมกัน ‎ฉันลืมมันไม่ได้
‎หากถามว่าอะไรยังคงอยู่
‎ความทรงจำไม่มีวันจางหาย
‎เราโดนทดสอบ เราต้องสู้
‎แต่สิ่งที่เราเป็น ‎ไม่มีใครเขียนใหม่ได้
‎หลังจากนี้เราแยกย้ายกันไป
‎แต่ทุกวันของเรา จะจดจำเธอ
‎สิ่งที่เราเคยมี ตัวตนที่เราเคยเป็น
‎สิ่งดีๆ ที่เรามีร่วมกัน ‎ฉันลืมมันไม่ได้
‎คำตอบนั้นแน่นอน
‎ฮิลเลร์สกาจะคงอยู่ยืนยง
‎ไชโย
‎วิเศษ
‎คำบรรยายโดย ณริตา ศรพุฒทัย