Albi. -Albi, kijk. Nog meer.
Ja? Die witte? Wauw.
De witte? Wil je die?
Albi. -Ja. Met een steen?
Albi, kijk. Klaar?
Nee.
Dat ging mis.
Waar ren je heen?
Ik heb een zoontje van 3,5. Hij is autistisch.
De eerste 12 maanden van Albi's leven bereikte hij alle mijlpalen.
Hij liep met negenenhalve maand, tien maanden, eerder dan ik.
Hij kopieerde geluiden, hij klapte op bevel in zijn handen...
hij zong liedjes en deed dingen. Alles was prima tot 12 maanden.
Toen begon Albi achteruit te gaan.
Hij maakte geen oogcontact meer met mij en zijn moeder. Met niemand.
Hij kopieerde niet meer, hij probeerde geen geluiden meer te maken.
Wauw, wat een grote.
Hier is hij gelukkig. Hij rent graag rond.
Het is fijn om hier te komen, te relaxen en te genieten van de natuur.
Zolang we hem elke dag laten lachen, doen we iets goed.
Waar ren je heen? -Waar ga je heen?
Waar ren je heen?
Ik pak je wel.
We hebben de diagnose voor hem gekregen...
en we hebben alles voor hem geregeld voor school.
Ik heb je.
Ik voel me altijd schuldig...
dus ik moet dat schuldgevoel proberen te verlichten.
Ja, ik ben misschien iets te hard voor mezelf.
Zo.
Maar voetbal komt op de tweede plek. Het doet er niet toe.
Hij is het belangrijkste voor me.
Het mooiste is...
dat ik veel handtekeningen heb. En ik heb tekeningen gemaakt.
Ik had er meer, maar die heb ik de spelers gegeven.
Aaron Hayden en Lainton.
De bijzondere items... Deze sjaal is voor mij...
Deze was van Rob McElhenney. Hij heeft hem gesigneerd.
Het is een voorrecht om Wrexham-fan te zijn. Geweldig. Ik blijf dat ook.
Door mijn autisme werken mijn hersenen anders.
Als mijn routine verandert, word ik snel boos of verdrietig.
Mijn volgende speciale item is de tas met allemaal trainingsspullen.
Ik zei nooit dat ik autisme had.
Ik was teleurgesteld dat ik het had, want ik hoorde er niet bij.
Millie sliep niet, zelfs niet als baby.
Ze sliep maar twee uur per nacht. Ze huilde nooit.
Ze wilde niet vastgehouden worden, ook niet als baby.
Ze was langzaam met lopen en praten.
Toen ze vijf was, waren we op het punt dat we dachten:
Dit is anders dan het zou moeten zijn.
Toen Millie haar diagnose kreeg...
gebruikte de psycholoog het woord 'complex'.
Dat woord is me bijgebleven, want het is ook echt complex.
Ze speelde voetbal voor kinderen met een beperking toen ze vijf was.
Ze vond dat leuk en niet lang daarna ging ze bij Wrexham...
toen ze daar met het damesteam begonnen.
Daar speelde ze een paar jaar. Ze had het daar erg naar haar zin.
Dat is het probleem met Millie, met haar hechting.
Dat werd beëindigd.
Het jaar voor covid liet Wrexham haar gaan.
Daar had ze het heel moeilijk mee.
Daar heeft Millie veel van geleerd.
Je was... Je hebt een zware tijd doorgemaakt.
Het was heel naar. Heel naar, vond ik.
Wij als gezin hebben daar onder geleden, omdat we haar niet konden helpen.
Maar er was een licht aan het einde van de tunnel.
Ik wil... -Hallo.
Engels.
Ik wil dat ze hem signeren. -Ja?
Dit is Owain Davies. -Hoi, hoe gaat het?
Hoi. Goed, bedankt.
Millie zit in onze stiltezone. -Ja.
Ze is geweldig. Echt geweldig.
Toen ik Millie voor het eerst zag, praatte ze niet tegen me.
Ze was een heel introvert meisje.
Dat zou je nu niet geloven, maar Millie is me er eentje.
De Millie die ik voor het eerst ontmoette is heel anders dan de Millie nu.
Een heel ander, zelfverzekerd meisje.
Bedankt. Leuk om met je te praten.
Millie kocht haar eerste seizoenskaart van Kerry.
Ik zei tegen Kerry: Die dag heeft Millies leven veranderd.
Ben is er.
Millie, hoe is het?
Goed. Bedankt, Ben. -Mooi.
Vandaag scoren.
Proberen te scoren? Ik kom naar jouw hoek.
Je gaat 200 goals scoren. -200?
En mettertijd ging ik Wrexham steeds leuker vinden.
En Rob en Ryan...
Het hielp me zelfverzekerd te worden en vrienden te maken.
Hoi. -Hallo, hoe gaat het?
Ik heb morgen een wedstrijd. -Hoe is het? Ja?
Ik duim voor je. Succes.
Bedankt dat je m'n andere account volgt. -Graag gedaan. Geniet ervan.
Fijn om te zien. Ja. Mooi.
Als ik naar de spelers ga...
praten ze met me. Ze stellen me op m'n gemak.
Ja. Geweldig.
Ik volg Ryan Reynolds op Twitter.
Hij volgt mij en hij liket al mijn posts over mij, mijn autisme en Wrexham...
en de Stiltezone.
Dat is een geweldig gevoel.
Dat Millie haar eigen stoel heeft, elke keer naast dezelfde persoon...
met dezelfde routine, dezelfde stewards, dat veranderde alles.
Ik ben Millie Tipping. Ik zit in iets wat de Stiltezone heet.
Die wordt gerund door de geweldige Kerry. Bedankt. Ik hoop dat we winnen.
Millie leeft een geweldig leven.
Dat valt niet te ontkennen. Ze heeft het enorm naar haar zin...
en als ouders doen we alles om daarbij te helpen.
En door die Stiltezone kan ze zijn wie ze is.
Ze zijn daar dol op haar.
Ze is de koningin van die zone. Daar kan ze zijn wie ze is.
Je stemming is veel beter, hè? Je bent niet meer somber.
Je houdt van het leven. -Ja.
Dat komt doordat we erkennen dat dingen voor jou anders zijn.
Dat je dingen anders ziet. -Ja.
Maar je omarmt ook wie je bent. Je bent Millie Tipping.
HUIS VAN PAUL MULLIN
Goede liedjes.
Goede sprong.
Kom.
Waar is je voetbal, jongen?
Waar is je voetbal gebleven? Zullen we hem zoeken?
Wat wil je?
M'n schouders?
Sinds ik weer thuis woon, kan ik veel tijd doorbrengen met Albi.
Ik heb veel vooruitgang gezien in hem.
Hij volgt nu instructies op.
Als ik hem vraag iets te halen, of vraag of hij de tuin in wil.
Wil je opstaan?
Ja, oké.
Toe maar. Kun je de lucht aanraken? -Ja.
Hij is een blij jongetje.
Hij geniet van elke dag en maakt me aan het lachen.
Hij praat niet, hij is non-verbaal. Het is net of hij praat, want ik weet precies...
wat hij nodig heeft en wanneer. Hij is zo'n fijn mannetje.
Ik zou hem niet anders willen zien, maar het is moeilijk als hij ziek is...
en niet kan zeggen wat er is, of als hem iets dwarszit...
en je niet kunt helpen.
Ga op papa's voeten staan.
Soms draait hij zich om en zegt hij: Dadda.
Dat hoor ik zo graag. Elke keer moet ik daarom huilen en...
Draaien, draaien. Knuffelen. Ik heb je.
Elke dag leg ik druk op mezelf om Albi iets nieuws te leren.
Zit je hier? Oké.
Oké, high five. En de andere.
Als je het moeilijk hebt met je partner om je kind...
voelt het alsof je uit elkaar moet, omdat je steeds ruzie hebt.
Het is echt zwaar. Maar als je blijft omwille van je kind...
en bij elkaar blijft, dan helpt dat je kind.
Je kunt het oplossen. Het is... Je moet eraan werken. Het kost moeite.
Daar is het strand.
Kom maar.
Wil je even pauze nemen?
Nee, hoeft niet. Ik vind het niet erg.
Wil je wat water?
Nee, hoeft niet.
Het gebeurt heel vaak. Ik ben eraan gewend.
Ik wist dat het zou gebeuren. Dat soort dingen.
Vijf. Zes.
Zeven. Acht.
Negen. Tien. -Tien.
Hij praat niet. Vorige week gebeurde het plotseling.
Wat fijn.
We zaten in de keuken bij m'n moeder. Hij telde het fruit in de schaal.
Hij deed het gewoon.
Ik had het nog nooit gehoord. Ik keek op. Waar komt dat vandaan?
Hij herkent echt de cijfers. -Ja, gewoon...
Dan gaat het super, net als alle kinderen. -Hopelijk.
Ze zeggen vaak tegen je: Kijk niet naar de toekomst. Dag voor dag.
En dat doe je. Elke dag weer.
Maar je moet weten dat je het beste doet voor haar.
Maar daar is geen maatstaf voor, dus...
Ik gebruik m'n handen.
Millie is 17.
In die 17 jaar als ouders...
heeft Millie nooit gezegd dat ze van ons houdt.
Zelfs als kind. Ze hield nooit onze hand vast, wilde geen fysiek contact.
We hebben veel fouten gemaakt, en ook geleerd.
Het is een rotgevoel als ouder. Het voelt alsof je faalt.
Dat is zwaar, want je bent haar ouder...
en je wilt haar helpen, maar dat kan niet, want ze wil niet.
Dat is moeilijk om te accepteren.
Ik hoop dat Luke Young z'n snoepjes lekker vindt.
Millie, waar is dit voor? -Voor Mullin met z'n zoon Albi.
Die is gediagnosticeerd met autisme.
Omdat ik dat ook heb, wilde ik iets bijzonders doen.
Om te laten zien dat Mullin en Albi niet alleen zijn.
Het is net een superkracht.
Je moet het niet zien als beperking. Je moet het zien als superkracht.
Paul Mullin is fantastisch met Millie.
Toen het nieuws werd aangekondigd dat zijn zoon...
de diagnose autisme had gekregen...
was dat voor Millie ook een keerpunt.
Hij had voetbalschoenen aan met iets over autisme erop.
Nu heb ik hem als voorbeeld en kan ik met hem praten.
Ik was altijd bang om met Mullin te praten.
Ik heb die schoenen gepost...
omdat er zo veel mensen zijn die zich schuldig voelen...
en denken dat het hun schuld is.
Ze voelen zich vast verloren, alsof er geen hulp is.
Als ik ook maar één persoon kan helpen...
om te gaan met de diagnose van zijn kind...
en hem kan helpen het te accepteren... Het is niet makkelijk.
We scanderen vaak: Wij hebben Mullin, Super Paul Mullin.
Dus ik heb er een bedacht: Wij hebben Albi, Super Albi Mullin.
Dat je iemand anders kent met een kind met autisme...
Ik denk dat Millie dacht dat ze kon helpen.
Deze heb ik het eerst gemaakt.
En Mullin deed zo en zijn zoon ook. Dus ze zijn hetzelfde.
En dat bij zijn naam.
En de A voor Albi of autisme.
En het hart en dan zij met z'n tweeën.
Dat heeft Millie focus gegeven.
Dit is een goodiebag voor Albi.
Met een Paw Patrol-deken.
Ik heb ook autisme en ik hou van zachte dingen.
Dus misschien houdt hij ook van zacht.
Ik heb een fidgetspinner waar ik van hou, dus hij vast ook.
En ik heb een pop-it, een stervorm.
Dit is een...
stressballetje. En een tekening van hem en z'n vader.
Hopelijk vindt hij het leuk.
Van Millie.
Ik sta niet recht geparkeerd. -Nou ja.
We gaan naar Mullin.
Ik ga naar Paul Mullin.
Hoi, Humphrey.
Hoi, Millie. Alles goed? -Ja.
Mijn plekje.
Alles goed? -Ja.
Hoe ziet het eruit? -Goed.
Mooi. Met mij is het goed.
Phil Parkinson. -Bedankt.
Bedankt. Hebbes. -Mag ik een foto?
Natuurlijk. -Bedankt.
Ietsje lager. -Klaar?
Mag ik een foto? -Ja, hoor.
Bedankt.
Dat is hashtag United. -Ze weten niet wie hij is.
Hopelijk kun je scoren. -Ben.
Dag. -Tot later.
Oké. -Bedankt.
Ze weten het niet. Je hebt gelijk.
Waar dan ook? -Overal is goed?
Kom op, Mullin.
Harvey? -Ja.
Mooi.
Millie, misschien komt Paul hierheen. Hier is meer ruimte.
Hoe gaat het, Millie? -Hallo, Mullin.
Wat heb je deze keer? Wauw.
Dat is mooi, zeg.
Ik heb een cadeau voor jou en Albi.
Dingen waar ik rustig van werd. -Echt?
Dat had niet gehoeven. -Ja?
Waarom? -Ik gebruik ze niet meer.
Dank je wel. Mag ik een knuffel?
Om je te bedanken? -Oké.
Dank je wel. Albi is hier vast heel blij mee.
EENHEID VOOR TOEGANG
Bedankt, Paul Mullin. -Veel plezier.
Denk je dat we gaan winnen? -Vijf-nul.
Vijf-nul? -Kun je een penalty faken?
Eentje faken? Zeg dat niet.
Gisteren had ik al genoeg te verduren door die tackle.
O, god. -Kun je ons naar League Two schwalben?
Elke keer als ik scoor...
maak ik een A met mijn vingers voor Albi.
Maar die A kan ook voor autisme staan.
Dus wat je er ook in wilt zien, dat is perfect.
Voor mij is het voor mijn jochie.
Wrexham.
PAUL SCOORDE EEN HATTRICK...
VOOR ALBI
Vertaling: Jolanda Jongedijk Sync: OliverKlozoff