‎(ผลงานซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
‎โซฟีคือศูนย์กลางของเรื่องนี้
‎แต่มันก็จริงที่ว่า 23 ปี
‎มันมักถูกหลงลืมไปแล้วว่าน้องสาวผมเป็นใคร
‎นิยายอาชญากรรมหลายเรื่อง ‎เกี่ยวข้องกับเหตุทารุณฆาตกรรมผู้หญิง
‎ปกนิยายน่าสะพรึงกลัว ‎ของเรื่องราวนักสืบแบบเดิมๆ
‎โซฟี ดู แพลนเทียร์เป็นผู้หญิงที่สวยมาก
‎แต่เธอมีอะไรมากไปกว่านั้น
‎เธอเป็นคนรักสันโดษ
‎ช่างคิด
‎เป็นกวีโรแมนติก
‎ฉันคิดว่า สำหรับเธอนั้น ‎เวสต์คอร์กคือสถานที่ให้สะท้อนความคิด
‎ให้ขีดเขียน ให้อ่าน
‎เธอรักบทกวีไอริช
‎ฉันนึกภาพเธอใส่เสื้อขนแกะ ‎ดื่มชากับน้ำผึ้งและอ่านหนังสือ
‎แสงสว่างจากประภาคารฟาสต์เน็ตด้านนอก
‎มนุษย์มีความปรารถนาที่จะเข้าใจปริศนา
‎ที่ซ่อนอยู่ภายใต้เรื่องราวเลวร้ายนี้
‎นี่คือกลอนวรรคหนึ่งจากกลอนผมเอง
‎"อีกหลายบทยังมิถูกบอกเล่า ‎ก่อนเรื่องราวจะอวสาน"
‎(โซฟี: ฆาตกรรมในเวสต์คอร์ก)
‎(กุมภาพันธ์ ปี 1997 ‎เจ็ดสัปดาห์หลังจากเหตุฆาตกรรมโซฟี)
‎เอียน เบลีย์ผู้รายงานข่าวให้หนังสือพิมพ์ท้องถิ่น
‎ถูกสอบสวนเรื่องเหตุฆาตกรรมโซฟี ‎และถูกปล่อยตัว
‎สิ่งที่เกิดตอนนี้ขึ้นอยู่กับผู้อำนวยการอัยการรัฐ
‎เราคงต้องรอการตัดสินใจจากผู้อำนวยการครับ
‎แต่คุณจะบอกผมว่าคุณไม่ได้ฆ่าโซฟี ดู แพลนเทียร์
‎และคุณไม่มีส่วนรู้เห็นด้วย
‎ผมขอบอกว่าผมไม่ได้ฆ่าเธอ
‎ผมไม่รู้เรื่องการฆาตกรรม ผมเป็นคนบริสุทธิ์
‎ผมอยู่ในอาการช็อก ‎และจูลส์ก็ช็อกเช่นกัน
‎ที่จริงพอมองย้อนกลับไป ‎คิดว่าเราเครียดจากเหตุสะเทือนจิตใจ
‎สัปดาห์หลังเหตุฆาตกรรม ‎และสัปดาห์หลังจากนั้น
‎สื่อมากมายแห่กันมา ‎เรื่องราวต่างๆ นานาแพร่สะพัดไปทั่ว
‎ทุกคนแถวนี้รู้เรื่องและเหตุการณ์เล็กๆ น้อยๆ ‎พวกนี้เป็นอย่างดี
‎และทุกคนจะพูดคุยกัน ทุกคนเลยละครับ
‎คือมันแปลกประหลาดขึ้นเรื่อยๆ
‎("เอียน เบลีย์" ใจร้อนที่ฉันรู้จัก)
‎เขารู้ว่างานอดิเรกของเอียน เบลีย์ ‎คือทำลายวัตถุทางศาสนา
‎ตำรวจถามว่าจริงไหม ‎ที่มีคนเห็นเขายืนกลางสายฝนในค่ำคืนหนึ่ง
‎ใส่แค่กางเกงในและสวมหมวก
‎เธอได้ยินข่าวลือ ‎ว่าเขาหอนใส่ดวงจันทร์ตอนกลางคืน
‎ด้วยสิ่งที่เขาบรรยายว่าเป็น ‎"ไม้เท้าช่วยคิดของคุณเบลีย์"
‎มีคนเห็นเขาใส่แค่กางเกงในวิ่งไปบนถนน
‎เบลีย์อยู่นอกบ้าน ‎เอาแต่เห่าหอนและคร่ำครวญ
‎มันเกิดขึ้นหนึ่งเดือนหลังเหตุฆาตกรรม
‎แต่เป็นวันพระจันทร์เต็มดวง
‎ฉันคิดว่าเขาบอกว่าเขาพูดคุยกับพระจันทร์
‎นั่นแหละที่เรียกว่า "วิกลจริต"
‎เขาจะเห่าหอนไปที่ดวงจันทร์
‎กับไม้เท้าของเขากลางถนน ‎นั่นแหละครับที่เกิดขึ้น
‎นี่คือเรื่องราวที่มีคนเล่าให้ฉันฟัง ‎ฉันสันนิษฐานว่าจริงค่ะ
‎คือผมรู้จักคนที่... ‎พวกเขาสาบานว่ามันเกิดขึ้นจริงๆ
‎มีข้อกล่าวหาและข้อเสนอแนะน่าตลกสิ้นดีมากมาย
‎มีข้อกล่าวหานึงว่าผมเห่าหอนใส่ดวงจันทร์
‎บอกว่าตอนพระจันทร์เต็มดวง ‎พวกเขาบอกว่า "โอ้ เบลีย์ เขาบ้าไปแล้ว"
‎"เขามีไม้เท้าด้วย ไม้เท้ากายสิทธิ์"
‎ผมไม่ยักรู้ว่าผมมีไม้เท้ากายสิทธิ์ที่มีมนต์วิเศษ
‎ผมใช้มันร่ายเวทมนต์และอะไรทำนองนั้น
‎ข่าวลือและข้อมูลผิดๆ สารพัดแพร่ไปทั่ว
‎และใครกันที่อยู่เบื้องหลัง
‎ผมไปหาเขาในฐานะเพื่อนเพื่อบอกเขา ‎ว่าคนอื่นพูดถึงเขายังไง
‎ผมแวะไปหาเขาที่บ้านโดยไม่คิดอะไร ‎เคาะประตู เขาให้ผมเข้าไป
‎เขานั่งลง เขามีเหล้าเต็มบ้าน ‎อาหารมันๆ หวานๆ เพียบไปหมด
‎เขาว่า "เอาไซเดอร์สักแก้วไหม" ‎ผมว่า "ฉันทำงานอยู่ แค่แวะมาหานาย"
‎เขาดูผ่อนคลายจนกระทั่งผมพูดว่า ‎คนอื่นๆ พูดถึงเขายังไง
‎ว่าเขาเห่าหอนใส่ดวงจันทร์อะไรพรรค์นั้น
‎ทันใดนั้นเอง ตูม ‎เขาสติแตกระเบิดอารมณ์เลยครับ
‎เขาลุกจากที่ที่เขานั่ง
‎และเขาดูท่าทางตื่นกลัว ‎สีหน้าเปลี่ยนไปเลย
‎เขาคว้าของที่อยู่ด้านหลังเขา ‎และเขาดูประหลาดใจ
‎และเขาพูด "ไอ้เวร" ใส่ผม ‎และผมก็ "อะไรนะ"
‎เขาบอกว่า "นายเห็นเธอในร้านสปาร์ ‎หนึ่งวันก่อนถูกฆ่า
‎และเห็นก้นแน่นๆ ของเธอ ‎และอยากจะเอาเธอสักที"
‎เขาบอกว่า "ตอนนายไปบ้านเธอตอนตีสอง
‎เธอวิ่งหนีพลางกรีดร้อง ‎เพราะนายทำเธอกลัว"
‎"นายไล่ตามเธอ ‎ขว้างอะไรสักอย่างโดนหัวเธอ
‎และรู้ตัวว่าทำเกินไปแล้ว" ‎ส่วนผมได้แต่...
‎"เรื่องพวกนี้มาจากไหนกันเนี่ย"
‎มันรู้สึกเหมือนเขากำลังพูดสิ่งที่เขาทำลงไป ‎แต่พูดผ่านผม
‎ผมกลัวแทบแย่ตอนออกจากบ้านเขา
‎ผมเพิ่งนั่งคุยกับคนที่โคตรจะอันตรายเลยครับ
‎และผมกลัวสุดๆ
‎ตอนที่เขาเล่าเรื่องนี้ให้คุณฟัง ‎มันเหมือนเป็นการรับสารภาพรึเปล่า
‎ใช่แน่นอนเลยครับ
‎ผมว่าใช่แน่ ‎เขาทำแบบนั้นกับทุกคนที่เขาสารภาพด้วย
‎เรามารู้ทีหลัง
‎ว่าเขาสารภาพกับคนอื่นหลายๆ คนในชุมชน
‎ในค่ำคืนหนึ่ง
‎พูดให้ชัดคือวันก่อนปีใหม่
‎คู่รักในท้องถิ่น ริชชี่และโรซี่ เชลลีย์
‎กำลังดื่มกันในผับท้องถิ่นในเมืองสกัลล์
‎และได้คุยกับเอียน เบลีย์และจูลส์ โธมัส
‎พวกเขาเชิญทั้งคู่ไปที่บ้าน ‎เพื่อดื่มต่อในคืนก่อนวันปีใหม่
‎เอียนเริ่มคุยเรื่องเหตุฆาตกรรม
‎และเขาเริ่มสะเทือนใจและร้องห่มร้องไห้
‎และมันเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นตอนเช้าตรู่หลังดื่มเหล้า
‎ตอนที่เขาทำตัวแปลกๆ
‎เขาเริ่มร้องไห้และกอดริชชี่ เชลลีย์
‎และพูดว่า "ผมเป็นคนทำ ผมเลยเถิดไป"
‎พวกเขาวิ่งกรีดร้องออกมาจากบ้าน
‎พวกเขาวิ่งหนีออกไป
‎และร่างทรงอีกคนจะบอกคุณ
‎ว่าเมื่อคุณถูกบังคับให้พูดอะไรสักอย่าง ‎คุณจะพูดมันออกไป
‎มีเพื่อนชาวเยอรมันคนหนึ่งที่จัดปาร์ตี้
‎เอียนก็อยู่ในงานปาร์ตี้เหมือนคนอื่นๆ
‎มันเป็นแค่ช่วงเวลาสั้นๆ ‎ที่เราบังเอิญได้อยู่ด้วยกัน
‎ในโลกของฉัน เรื่องบังเอิญไม่มีจริงหรอกค่ะ
‎สิ่งเหล่านี้ถูกจับวางเอาไว้แล้วค่ะ
‎ฉันบอกเขาว่า "คุณฆ่าผู้หญิงคนนั้น"
‎เธออยากเผชิญหน้าเขาด้วยความจริงนั้น
‎และเขาจ้องตาฉันเขม็งเลยค่ะ
‎และเขาพูดว่า ‎เขาไม่ได้ตั้งใจลากทุกคนเข้ามาเกี่ยวด้วย
‎เขาพูดแบบนั้นค่ะ
‎ฉันรู้จักจูลส์ก่อนรู้จักเอียนซะอีกค่ะ
‎เธอเป็นเพื่อนบ้านฉัน
‎เธอมีลูกสาวสามคน
‎แล้วเอียนก็โผล่มา
‎ไม่กี่ปีหลังจากนั้น
‎ในชุมชนนั้น ‎คุณแวะรับและส่งคนอื่นจนเคยชินค่ะ
‎เพราะไม่มีรถเมล์สาธารณะค่ะ
‎พวกสาวๆ จึงต้องให้แวะรับส่งจากโลเวอร์ทาวน์
‎ฉันมักขับไปส่งพวกเธอถึงบ้านบ่อยๆ
‎หรือถ้าพวกเขาจะรับเด็กสาวคนอื่นๆ ‎พวกเขาจะแวะส่งมาลาไค
‎ลูกชายคนโตของฉัน
‎ตอนนั้นมาลาไคอายุแค่ 14 ปีเองค่ะ
‎เขาอยู่บ้านเพื่อนหลังเลิกเรียน
‎และเขาเห็นเอียนอยู่ด้านนอกคอร์ตยาร์ด
‎และเอียนอาสามาส่งเขาที่บ้าน
‎เอียนดูเครียดมาก
‎และฉันคิดว่าเขาดื่มเหล้ามาค่ะ
‎ด้วยความสุภาพ ‎มาลาไคถามเขาว่างานเขาเป็นยังไงบ้าง
‎แล้วเอียนก็หันมาพูดว่า
‎"ฉันขึ้นไปบนนั้นและทุบสมองเธอด้วยก้อนหิน"
‎จู่ๆ เขาก็โพล่งออกมาแบบนี้
‎เกิดความเงียบขึ้น
‎และฉันคิดว่ามาลาไคแค่อยากกลับบ้านให้เร็วที่สุด
‎ค่ำวันนั้นเขาไม่ได้พูดอะไรมากเท่าไหร่
‎เขาไม่อยากแกว่งเท้าหาเสี้ยน
‎เพราะเขาเพิ่งติดรถคนเมากลับมาบ้าน
‎แต่ในวันถัดมา เขาอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้น
‎แล้วฉันก็พูดว่า
‎"เรื่องนี้ใหญ่เกินกว่าแม่หรือลูกจะตัดสินใจได้"
‎เราเลยไปให้การกับตำรวจ
‎ตำรวจบอกว่าเป็นเบาะแสที่ช่วยคดีคืบอย่างมาก
‎ในกระบวนการสืบสวนจากมุมมองพวกเขา
‎เช่นเดียวกับชาวชุมชนที่เหลือ
‎เราไม่รู้ว่าทางตำรวจมีหลักฐานในขั้นตอนสืบสวน ‎มากแค่ไหนในตอนนั้น
‎ฉันรู้แค่เพียงสิ่งที่เกิดขึ้นในครอบครัวฉันเอง
‎คุณต้องเข้าใจ
‎ว่าพื้นที่นั้นของประเทศ ‎และพื้นที่ส่วนใหญ่ของไอร์แลนด์
‎ผู้คนไม่พูด ‎เอาจริงๆ คือคุณไม่ปริปากพูดอะไรเลย
‎คุณอาจรู้บางอย่าง
‎แต่คุณเก็บเอาไว้ในใจ ‎มันไม่ใช่ธุระกงการของคุณ
‎หลักฐานเริ่มเผยออกมาทีละน้อยๆ
‎จากชาวบ้านที่กล้าพอจะพูด ‎ไปจนถึงผู้ดูแลความปลอดภัยท้องถิ่นอะไรแบบนั้น
‎มาลาไคสับสนและกลัวมาก
‎มันฝังลึกในใจเขาอยู่หลายปี
‎ผมไม่รู้ว่าคนอื่นๆ ทำแบบนี้ไหม
‎แต่ผมใช้คำพูดเสียดสี ‎และผมใช้คำพูดประชดประชันอยู่บ้าง
‎และมันน่าตลกสิ้นดี
‎เขาเรียกมันว่า "อารมณ์ขันร้าย"
‎ตอนนั้นประชากรไอร์แลนด์มีประมาณห้าล้านคน
‎และจากห้าล้านคน
‎มีเพียงคนเดียวที่พูดถึงการสังหารโซฟี
‎คุณจะอธิบายอย่างไร
‎ตอนมีใครสักคนร้องไห้และกอดคนคนหนึ่ง
‎และยอมรับว่าลงมือฆาตกรรม ‎ว่ามันเป็นแค่อารมณ์ขันร้าย
‎ไม่มีใครสักคนเดียวที่เขายอมรับสารภาพด้วย
‎ตีความว่าเป็นอารมณ์ขันร้าย
‎(วันที่ 23 ธันวาคม ปี 1997 ‎หนึ่งปีหลังเหตุฆาตกรรมโซฟี)
‎เก้าโมงเช้า ณ ต้นฤดูหนาว
‎ท้องฟ้ายังมืดอยู่ที่คาบสมุทรมิเซ็นเฮด
‎จอร์จส์กับมาร์กูริต บูาวเนียล ‎พ่อแม่ของโซฟี ทัสกัน ดู แพลนเทียร์
‎อยากให้ชาวเมืองร่วมพิธีทางศาสนา ‎จากบริเวณนี้ของไอร์แลนด์
‎ซึ่งเป็นที่ที่เธอรักมาก
‎สองสามวันนี้ ‎ไฟที่บ้านหลังนี้เปิดสว่าง
‎ซึ่งเคยดับสนิทมาแสนนานในย่านชนบทนี้
‎ที่ซึ่งในวันนี้เมื่อหนึ่งปีก่อน
‎ศพของโซฟี ทัสกัน ดู แพลนเทียร์ถูกพบ
‎ผมได้รับการคุ้มครองทันทีหลังจากแม่ผมเสีย
‎ผมไม่ได้เจอตำรวจเลย ‎ไม่ว่าจะตำรวจฝรั่งเศสหรือไอริช
‎ผมไม่ได้เจอนักข่าว
‎(ปิแอร์-ลูอิส์ บอเดย์-วินก์โย ‎ลูกชายโซฟี)
‎ผมอยู่ห่างไกลเรื่องพวกนั้นมาก
‎ผมยังเป็นแค่เด็กน้อย
‎พูดง่ายๆ คือเป็นแค่เหยื่อ
‎นานนับวัน ผ่านเป็นสัปดาห์ ‎และหลายเดือน
‎ตำรวจบอกครอบครัวว่ามันใกล้จบแล้ว
‎อีกแค่นิดเดียวทุกอย่างก็จบ
‎ตำรวจไม่เคยหยุดเพิ่มสิ่งต่างๆ ใส่ในแฟ้มคดี
‎แต่เราไม่ค่อยรู้อะไรมากนักหรอกครับ
‎เรายังอยู่ในภาวะเศร้าโศกสะเทือนใจอย่างหนัก
‎ฉันคิดว่าความยุติธรรมจะบังเกิด ‎เราทุกคนคิดแบบนั้นค่ะ
‎แต่บางครั้งเราก็หมดหวังบ้างเหมือนกัน
‎และแล้วต้นเดือนมกราคม
‎เป็นอีกครั้งที่ตำรวจบอกกับครอบครัว
‎ว่าคดีกำลังจะคลี่คลายในไม่ช้า
‎(วันที่ 27 มกราคม ปี 1998 ‎13 เดือนหลังเหตุฆาตกรรมโซฟี)
‎สวัสดียามบ่ายครับ ‎พาดหัวข่าวยามเที่ยงวันอังคารนี้
‎ชายผู้หนึ่งถูกจับกุมในเวสต์คอร์ก
‎โดยตำรวจสืบสวนคดีฆาตกรรม ‎หญิงชาวฝรั่งเศสชื่อว่าโซฟี ดู แพลนเทียร์
‎หนึ่งปีหลังการจับกุมครั้งแรก ‎ผมถูกหมายจับเป็นครั้งที่สอง
‎เขายืนขึ้นและบอกคนอื่นว่าเขาเป็นคนลงมือทำ
‎ดังนั้นอย่าประหลาดใจถ้าคุณถูกจับ
‎พวกเขาว่า "เราเป็นพนักงานสืบสวนพิเศษ"
‎"เราเป็นสมาชิกสำนักงานสืบสวน ‎อาชญากรรมแห่งชาติ"
‎และพวกเขาควรจะเป็นตำรวจสืบสวนชั้นอภิชน
‎- คอน เรื่องราวเป็นยังไงบ้าง ‎- ผมไม่รู้ ผมก็อยากรู้หรอกนะ
‎ภายใต้กฎหมายไอร์แลนด์ ‎คุณมีช่วงเวลากักกันตัวสองช่วงด้วยกัน
‎แต่ละช่วงกินเวลา 12 ชั่วโมง
‎กรมตำรวจไม่มีโอกาสที่สาม ‎ที่จะสอบปากคำผู้ต้องสงสัย
‎ผู้อำนวยการอัยการรัฐ ‎ยังตรวจสอบแฟ้มคดีฆาตกรรมอยู่
‎ผ.อ.อัยการรัฐหรือดีพีพีเป็นเจ้าหน้าที่กฎหมาย ‎ที่ประเมินการสืบสวนของกรมตำรวจ
‎และตัดสินใจว่า
‎ตำรวจรวบรวมหลักฐานได้มากพอ ‎ที่จะออกหมายจับได้หรือไม่
‎เขาถูกควบคุมตัวตามมาตราสี่ ‎ของกฎหมายยุติธรรมทางอาญา
‎และสามารถถูกกุมตัวได้ถึง 12 ชั่วโมง
‎ผมคุยกับจูลส์ตอนที่มาถึงตอนเช้า
‎(แดเนียล คารอน ‎อาร์ทีแอล นักข่าวไอร์แลนด์)
‎ผมไปบ้านเธอ ไปบ้านพวกเขา ‎เพราะเราเป็นเพื่อนกัน
‎และผมถามเธอว่า ‎"คุณคิดว่าเอียนมีความผิดไหม"
‎เธอบอกว่า "ฉันไม่รู้"
‎ตำรวจยังคงสอบสวนชายคนหนึ่ง
‎ที่เกี่ยวข้องกับเหตุฆาตกรรมหญิงชาวฝรั่งเศส ‎โซฟี ทัสกัน ดู แพลนเทียร์
‎มีนายตำรวจอยู่สองนาย
‎และผมจำได้ว่าพวกเขาบอกว่า ‎"เราจะพักกันก่อนตอนนี้"
‎ผมบอกพวกเขาว่า "ไม่ ผมไม่อยากพัก"
‎"ฟังนะ เราต้องการให้คุณพัก"
‎ผมสงสัยอีกว่าพวกเขากำลังหาคำสารภาพ ‎จากเอียน เบลีย์
‎มีคนโทรมาหาฉันแล้วพูดว่า
‎"มารี-แมเดอลีน คืนนี้ผมมีข่าวดีมาบอกคุณ"
‎แต่แล้วคืนนั้นก็ไม่มีข่าวดีเลย
‎ดีพีพีบอกว่าไม่มี
‎เขาถูกปล่อยตัวอีกครั้งโดยไม่ถูกตั้งข้อหา
‎เพราะตำรวจไม่ได้คำรับสารภาพ
‎และหลักฐานที่พวกเขามี ‎ก็ยังเป็นแค่หลักฐานแวดล้อม
‎เราอึ้งกันไปตามๆ กัน
‎มันทำใจยากสำหรับพ่อแม่ผมมาก
‎ในไอร์แลนด์ ครอบครัวของเหยื่อไม่มีอยู่จริง
‎ตำรวจเป็นผู้ดำเนินการสอบสวน
‎และต่อมาก็ส่งผ่านคดี
‎ไปให้ผู้อำนวยการอัยการรัฐ หรือดีพีพี
‎ผมบอกว่าจะไม่มีอะไรมากไปกว่านี้ทั้งนั้น
‎ดังนั้นเราขอให้พวกคุณแยกย้ายกันไปเงียบๆ ‎และให้ไวด้วยครับ
‎เข้าใจใช่ไหม
‎แล้วเขาทำอะไร
‎เขาพลิกอ่านปึกเอกสาร
‎และเขาเป็นคนตัดสินใจ ‎ว่าจะส่งฟ้องหรือไม่ส่งฟ้อง
‎ถ้ามีข้อพิสูจน์ไม่มากพอ ‎หลักฐานไม่มากพอ
‎เขาก็จะไม่ส่งฟ้องคดี
‎ถ้าคุณจะให้ฉันพูด ฉันว่าหลายหน
‎เบลีย์กุมไอร์แลนด์ทั้งประเทศไว้ซะอยู่หมัด
‎หลังจากที่เขาถูกจับ
‎เอียน เบลีย์สร้างความบันเทิงให้สื่อ
‎ถึงขนาดเชิญพวกเขามาที่บ้าน
‎เขาตอบคำถามพวกเราพร้อมด้วยคู่รักของเขา
‎และยืนยันในความบริสุทธิ์ของตัวเอง
‎เขาผูกสัมพันธ์กับสื่อ ฉันขอพูดแบบนั้นแล้วกัน
‎เขาเกี่ยวพันกับสื่ออย่างเห็นได้ชัดในตอนนั้น
‎เราไม่แน่ใจชัดเจนว่าใครได้รับประโยชน์ ‎จากเรื่องโกหกทั้งหลายเกี่ยวกับเรา
‎แต่ที่ผมรู้คือตำรวจพยายามเชื่ออย่างผิดๆ ‎ว่าผมเป็นฆาตกร
‎รวมถึงจูลส์ คู่รักผมด้วย
‎เราทั้งคู่ไม่มีส่วนรู้เห็นอะไรด้วยเลย
‎เห็นไหมคะ ‎นั่นคือความอ่อนแอในบุคลิกของเขา
‎เขาเรียกร้องหาความสนใจ
‎เหตุฆาตกรรมเกิดขึ้นในเดือนธันวาคมปี 1996
‎เราออกหมายจับในปี 1997 และ 1998
‎เรื่องราวค่อยๆ เงียบหายไป ‎ทว่าการสืบสวนสอบสวนยังดำเนินอยู่
‎ปรากฏว่าโลกภายนอกไม่มีอะไรเกิดขึ้นนานนับปี
‎แล้วจู่ๆ มันก็กลับมา ‎เป็นที่สนอกสนใจของสาธารณะ
‎เอียน เบลีย์อ้างว่าชีวิตของเขาถูกทำลาย ‎โดยบทความต่างๆ เรื่องโซฟี ทัสกัน...
‎เบลีย์อ้างว่าหนังสือพิมพ์ ‎ทำลายชื่อเสียงเขาป่นปี้
‎ด้วยการอ้างชื่อเขาว่าเป็นฆาตกร ‎ผู้สังหารโซฟี ทัสกัน ดู แพลนเทียร์
‎บางครั้งก็จะมีเรื่องราวคาวโลกีย์เสื่อมเสีย
‎ตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์สักฉบับ
‎เห็นได้ชัดว่าพนักงานสืบสวนบางคนปล่อยข้อมูลลับ ‎ให้สำนักข่าวที่พวกเขารู้จัก
‎ส่งผลให้ผมต้องดำเนินการทางกฎหมาย
‎เพื่อเป็นการลบล้างข้อกล่าวหา ‎เขาได้ฟ้องร้องข้อหาหมิ่นประมาทโดยการโฆษณา
‎(ธันวาคม ปี 2003 ‎เจ็ดปีหลังจากเหตุฆาตกรรมโซฟี)
‎วันนี้คดีฟ้องร้องฐานหมิ่นประมาทของเอียน เบลีย์
‎ที่กล่าวหาหนังสือพิมพ์อังกฤษและไอริชเจ็ดฉบับ
‎เกิดขึ้นจากการรายงานข่าวคดีฆาตกรรม
‎ที่เปิดว่าความ ณ ศาลวงจรในเมืองคอร์ก
‎ทนายความของเขาพูดว่าเกือบเจ็ดปี
‎คุณเบลีย์ถูกว่าความโดยสื่อมวลชนที่บิดเบือน
‎ซึ่งกล่าวหาว่าลูกความเขาโหดร้ายเยี่ยงปิศาจ
‎แต่แน่นอนว่าหนังสือพิมพ์ ‎หาวิธีเข้าถึงแฟ้มคดีกรมตำรวจ
‎และพวกเขาได้มันไป
‎ซึ่งจะพิสูจน์ได้ชัดเจนอย่างมาก
‎พวกเขาออกหมายเรียกพยาน ‎ที่ให้ปากคำกับทางตำรวจ
‎คนที่ไม่อยากอยู่ที่นั่น
‎จู่ๆ ก็พบว่าตัวเองต้องถูกนำตัวไปขึ้นศาล
‎เห็นได้ชัดว่าฉันดูข่าวอาร์ทีอี ‎และฉันเห็นพยานชาวเมืองชูลล์
‎ที่รอกันอยู่ด้านนอกศาล
‎พยายามหลบเลี่ยงไม่ออกกล้อง
‎เพราะไม่มีใครอยากถูกถ่ายออกทีวีไปทั่วประเทศ
‎เราทุกคนต่างให้ความสนใจในคดี
‎เพราะมันเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์เราแล้ว
‎เราเรียนรู้หลายอย่างเกี่ยวกับคดีนี้ ‎เกี่ยวกับการสืบสวนของตำรวจ
‎และมันเป็นครั้งแรกที่ประชาชน ‎ได้รับรู้รายละเอียดต่างๆ
‎ของคดีที่ทางตำรวจฟ้องเอาผิดเอียน เบลีย์
‎ศาลได้รับฟังพยานหลักฐานในคดีนี้
‎และจะดำเนินไปจนถึงปลายสัปดาห์
‎ดังนั้นเราจึงเห็นภาพรวมของคดี ‎ที่ทางตำรวจได้สร้างไว้
‎ซึ่งส่วนใหญ่เป็นพยานแวดล้อม จะว่าไปน่ะครับ
‎แต่ก็ค่อนข้างละเอียดพอสมควร
‎ก่อนหน้านี้เราไม่มีสิทธิ์เข้าถึงแฟ้มคดีไอริช
‎สิ่งที่น่าทึ่งคือพยานทุกคนที่ถูกสอบปากคำ
‎ก็ออกมาพูดแบบเดียวกันในการพิจารณาคดีนี้
‎พวกเขาไม่ใช่คนที่พูดโกหก
‎จากสถานการณ์ที่เราไม่รู้ ‎ว่าทำไมเบลีย์เป็นผู้ต้องสงสัย
‎เราก็เริ่มจะเห็นว่า "เดี๋ยวนะ"
‎"นี่คือเหตุผลว่าทำไมพวกเขาถึงชี้นิ้วไปที่เขา"
‎แม้ว่าเอียน เบลีย์ ‎จะฟ้องร้องหนังสือพิมพ์ในชั้นศาล
‎ที่สุดแล้วมันกลายเป็นคดีฆาตกรรม
‎บิล ฟูลเลอร์บอกว่าคุณเบลีย์บอกเขาว่า
‎"เธอวิ่งกรีดร้องออกไป ‎และมันทำให้บางอย่างในหัวคุณปั่นป่วนไปหมด"
‎"คุณทำเลยเถิดไปและต้องกำจัดเธอซะ"
‎คุณฟูลเลอร์รู้สึกว่าคุณเบลีย์พยายามจะสารภาพ…
‎มาลาไค รีดอ้างว่าเอียน เบลีย์ตอบกลับว่า
‎"มันปกติดีจนกระทั่งฉันขึ้นไปที่นั่นพร้อมก้อนหิน ‎และทุบสมองเธอเละ"
‎เขาเอาแขนโอบริชาร์ด เชลลีย์ ‎แล้วพูดว่า "ฝีมือฉันเอง"
‎"ฉันทำเลยเถิดไป"
‎มันแปลกที่เขาไม่คิดว่ามันจะเป็นผลเสียกับเขา
‎เบลีย์ยึดมั่นถือมั่นอยู่กับความโอหัง
‎ซึ่งเขามักจะเป็นคนแบบนั้น
‎และคิดว่าตัวเขาเองจะทำเงินมหาศาล ‎และล้มล้างสื่อได้
‎หนึ่งในหลักฐานชิ้นที่น่าสนใจ
‎ที่ปรากฏในคดีฟ้องร้องหมิ่นประมาทนี้
‎มีศูนย์กลางอยู่ที่สะพานเคลฟัดดาแห่งนี้
‎ซึ่งห่างจากบ้านโซฟีประมาณหนึ่งไมล์
‎เจ้าของร้านจากสกัลล์บอกศาลว่า ‎เธอเห็นเอียน เบลีย์ที่นี่
‎ตอนตีสามในคืนที่โซฟีถูกฆาตกรรม
‎จากมุมมองตำรวจ ‎มารี ฟาร์เรลล์เป็นคนสำคัญ
‎เพราะเธอเป็นคนเดียวที่บอกว่า ‎เอียนอยู่นอกบ้าน
‎และอยู่ในบริเวณใกล้เคียงกับบ้านโซฟี
‎มารี ฟาร์เรลล์บอกตำรวจว่าเธอเห็นชายคนหนึ่ง
‎ภายหลังเธอระบุว่าชายคนนั้นคือเอียน เบลีย์ ‎ที่สะพานเคลฟัดดา
‎ที่อยู่ห่างจากบ้านพักตากอากาศ ‎ของโซฟี ทัสกัน ดู แพลนเทียร์ไปหนึ่งไมล์
‎มารี ฟาร์เรลล์เป็นตัวละครหลัก
‎เพราะเธอเห็นเบลีย์…
‎(เฟรเดอริก เกโซ ‎ลูกพี่ลูกน้องโซฟี)
‎...ในคืนเกิดเหตุฆาตกรรมที่สะพานเคลฟัดดา
‎เธอเป็นพยานคนสำคัญครับ
‎คุณแน่ใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าเอียน เบลีย์ ‎อยู่บนสะพานใช่ไหมครับ
‎หนึ่งร้อยสิบเปอร์เซ็นต์ค่ะ
‎และเอียน เบลีย์ยืนยันสิ่งนั้นกับฉัน ‎ตอนเขามาที่ร้านค้าฉัน
‎เพราะเขาพูดว่า ‎"ผมรู้ว่าคุณเห็นผมบนสะพาน"
‎เธอน่าเชื่อถืออย่างมากครับ
‎แน่วแน่ ยืนกราน มั่นใจชัดเจนในสิ่งที่เธอพูด
‎และเธอพูดชัดเจน
‎เรื่องที่ถูกเอียนทำร้ายและข่มขู่หลังจากนั้น
‎มารี ฟาร์เรลล์บอกกับศาล
‎ว่าเอียน เบลีย์พยายามบังคับเธอ ‎หลายครั้งหลายครา
‎เพื่อให้ถอนคำให้การที่เธอบอกกับตำรวจ
‎เธอพูดว่าเขาบอกเธอว่า ‎เขารู้หลายเรื่องเกี่ยวกับเธอ
‎และขอให้เธอเปลี่ยนคำให้การซะ
‎เธอยื่นคำร้องทางการหลายฉบับกับตำรวจ
‎อันเกี่ยวเนื่องกับเหตุถูกทารุณและข่มขู่ ‎ที่เธอต้องทนทุกข์
‎จากน้ำมือของเอียน เบลีย์
‎เขามาถึงร้านค้า
‎และเขาพูดว่าเขารู้ว่าฉันเห็นเขาบนสะพาน
‎และเขาว่าเขาอยากให้ฉันบอกทนายเขา
‎ว่าตำรวจบอกให้ฉันกุเรื่องเกี่ยวกับเขาขึ้นมา
‎และถ้าฉันยอมทำตาม ‎เขาจะไม่มาวุ่นวายกับฉัน
‎และพอฉันไม่ยอมทำตามคำขอเขา
‎เขาทำให้ชีวิตฉันราวตกนรกค่ะ
‎และถึงจุดหนึ่ง ฉันคิดว่า
‎"เขาตัวใหญ่มาก ‎เขาอาจฆ่าฉันตายในแค่สองนาที
‎แถมไม่มีใครรู้ใครเห็นอีกด้วย"
‎เรากำลังรอให้ร้านขายไอศกรีมเปิดให้บริการ
‎และเธอวิ่งลงมา
‎หน้าตาท่าทางตื่นกลัวสุดขีด ‎และเราพูดว่า "เกิดอะไรขึ้น"
‎และเธอว่าเบลีย์จอดรถประจันหน้ากับเธอ
‎และเขาทำท่าแบบนี้
‎เขาจะทำท่าทางเหมือนปาดคอแบบนี้ ‎ถ้าเขาเจอฉันตามท้องถนนค่ะ
‎หรือไม่ก็ทำท่านี้
‎การข่มขู่คุกคามแบบนั้นเกิดขึ้นเรื้อรังหลายเดือน
‎เธอบอกว่าเธอกลัวว่าอันตราย ‎จะเกิดกับตัวเองและลูกๆ ของเธอ
‎ผมสืบสวนสอบสวนมาเยอะ
‎ผมพบว่ามีพยานและเพื่อนบ้านคนอื่นๆ ‎ที่เขาข่มขู่อีกมากครับ
‎มันจึงเป็นอะไรที่พอเข้าใจได้
‎ว่าประชากรหญิงในพื้นที่ดังกล่าว
‎ควรหวาดกลัวเอียน เบลีย์
‎ผู้หญิงหลายคนกลัวเอียน เบลีย์ขึ้นสมองค่ะ
‎และมีผู้หญิงหลายคนที่ต้องย้ายหนีไปไม่บอกกล่าว
‎พวกเธอจากไปและไม่กลับมาอีกเลย
‎เอียน เบลีย์อยู่ในคอกพยานเป็นวันที่สาม
‎ในศาลวงจรของคอร์กวันนี้
‎สิ่งที่ปรากฏออกมามันเหลือเชื่อมาก
‎คุณเขียนอะไรเอาไว้ตอนเที่ยง
‎พอตกบ่าย มันก็หายวับไปกับตาซะแล้ว
‎กระบวนซักถามค้านของเอียน เบลีย์ ‎เริ่มต้นในช่วงบ่ายแก่วันนี้
‎และเกือบจะทันที
‎เขาถูกท้าทายด้วยคำถาม ‎เรื่องความสัมพันธ์รุนแรงของเขา
‎กับคนรักของเขา จูลส์ โธมัส
‎เขาซ้อมจูลส์อย่างทารุณ ‎เธอเกือบเสียดวงตาไปข้างนึงค่ะ
‎เพื่อนของลูกสาวของจูลส์ โธมัส ‎ปีเตอร์ บีเลคกี้
‎บอกศาลเรื่องเหตุทำร้ายร่างกาย ‎จูลส์ โธมัสโดยฝีมือเอียน เบลีย์ในปี 1996
‎มีคนมาเคาะประตูบ้านผม ‎และเธอคือเวอร์จิเนีย ลูกสาวของจูลส์
‎ให้ผมพาจูลส์ไปโรงพยาบาลหน่อยได้ไหม
‎จูลส์นั่งอยู่บนเตียง
‎เธอนั่งขดตัวเป็นลูกบอล
‎ดวงตาใหญ่และเหล่ ‎ผมเผ้าครึ่งนึงหลุดจากศีรษะ
‎มีรอยเล็บเต็มหน้าเธอไปหมด ‎ปากเธอฉีกขาด
‎เฟเนลล่า เด็กสาวตัวน้อยๆ มองมาที่ผม
‎และจนถึงวันนี้ ผมไม่สามารถ...
‎โทษที ขอเวลาผมแป๊บนึง
‎สีหน้าของแม่หนูน้อยคนนั้น
‎แบบว่า "ช่วยที ช่วยหนูด้วย ได้โปรด"
‎และผมช่วยไม่ได้ นึกออกไหม
‎และผมไม่เคยรู้สึกไร้ประโยชน์ ‎ขนาดนี้มาก่อนในชีวิต
‎ผมช่วยเด็กคนนี้ไม่ได้น่ะครับ
‎มันกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตพวกเขา
‎และเพื่อนบ้านเห็นเธอฟกช้ำจนชาชิน
‎หลังจากครั้งที่สามหรือสี่ ‎พวกเขาจะเห็นเธอตาเขียวช้ำ
‎พวกเขาตกใจกับความป่าเถื่อน ‎จากการถูกทำร้ายร่างกาย
‎พอล กัลลาก์เฮอร์ ‎ตัวแทนฝ่ายหนังสือพิมพ์บอกว่าเขา
‎ก่อเหตุทำร้ายร่างกายคุณโธมัสอย่างน้อยห้าครั้ง
‎ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากกลับไปหาอะไรพวกนั้น
‎แต่ผมหมายถึงว่ามันผ่านมานานแล้ว
‎ในตอนนั้น เราทั้งคู่กำลังดื่มกันอยู่
‎ผมอาจจะ... ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ‎แต่เธอเริ่มคว้าตัวผม
‎และผมก็ผลักเธอออก
‎และจังหวะนั้นเองผมก็ทำเธอบาดเจ็บ
‎คุณเบลีย์ยอมรับแล้ว
‎ว่าคุณโธมัสถูกทิ้งเอาไว้พร้อมกระจุกผม ‎ที่หลุดจากศีรษะเธอ
‎ตาเธอเขียวช้ำ บวมโตขนาดเท่าส้มโอ
‎และริมฝีปากฉีกขาดจากเหงือก ‎เธอต้องเย็บถึงแปดเข็ม
‎คุณเบลีย์บอกว่าเขาดื่มเหล้าและคุมตัวเองไม่อยู่
‎แต่เขาปฏิเสธว่าเขาเป็นคนใช้ความรุนแรง
‎ผมได้คุยกับตำรวจท้องถิ่น
‎และผมบอกว่า "เธอจะไม่แจ้งความ"
‎และเขาบอกว่า ‎"เธอต้องแจ้ง เพราะถ้าเธอไม่แจ้ง
‎คราวหน้ามันอาจเลวร้ายกว่านี้ ‎และอาจไม่ใช่ตัวเธอด้วยซ้ำ"
‎สืบเนื่องกับเหตุฆาตกรรมโซฟี ‎เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อไหร่ครับ
‎หกเดือนก่อนหน้านั้นมั๊งครับ
‎อย่างมาก
‎ผมต้องรับผิดชอบเต็มที่ละครับ
‎แต่ตบมือข้างเดียว...
‎รู้ไหมว่าตบมือข้างเดียวมันไม่ดังหรอกนะ
‎แต่ผมก็ไม่ได้พยายาม ‎ยกโทษให้การกระทำผมเองเลยสักนิด
‎เอียนคือความขัดแย้งที่น่าสนใจมาก ‎ระหว่างความไร้ยางอายและน่าอับอาย
‎วันนี้ ตุลาการแพทริค โมแรน ‎ได้พิพากษาโทษเอาผิดเอียน เบลีย์
‎หนังสือพิมพ์ไม่ได้ตีตราว่าเขาเป็นฆาตกร
‎และตุลาการโมแรนไม่ลังเล ‎ที่จะบรรยายว่าคุณเบลีย์เป็นผู้ใช้ความรุนแรง
‎เขาแพ้คดี
‎มันดูเหมือนเป็นการทำร้ายตัวเอง…
‎(ลาร่า มาร์ลโลว์ ‎ไอริช ไทม์ส นักข่าวปารีส)
‎...แท้ๆ ที่เขาฟ้องคดีนี้ ‎จนมันย้อนกลับมาทำร้ายเขาซะเอง
‎ในปารีส ที่บ้านของพ่อแม่ ‎ของโซฟี ทัสกัน ดู แพลนเทียร์
‎ครอบครัวของเธอยินดีกับคำตัดสินของตุลาการ
‎ฉันคิดว่าคำพิพากษาถูกต้อง ‎ที่แน่ๆ คือผู้พิพากษายืนกราน
‎ว่าเอียนเป็นคนรุนแรงน่ากลัว ‎โดยเฉพาะกับผู้หญิง
‎เราหวังว่าคำให้การพยานใหม่นี้
‎ทางดีพีพีจะตัดสินใจในไม่ช้า
‎เพื่อจับกุมฆาตกร
‎คุณรู้สึกได้ทันทีว่าสิ่งที่จะเกิดขึ้น
‎คือเขากำลังจะถูกจับ ‎และจะมีบางอย่างเกิดขึ้นจากเรื่องนี้
‎เราก็ยังหวังว่าดีพีพีจะดำเนินการส่งฟ้องต่อไป
‎ผู้อำนวยการอัยการรัฐของไอร์แลนด์
‎บอกว่าเขาไม่มีแผนจะตั้งข้อหาฆาตกรรม ‎กับเอียน เบลีย์
‎สำหรับฉัน
‎มันอึ้งเหมือนกันนะคะ ‎หลังจากเกิดเรื่องราวทั้งหมด
‎ทุกคำให้การและหลักฐานทั้งหมด ‎น่าแปลกใจที่ไอร์แลนด์ไม่ดำเนินคดีกับเขา
‎เห็นได้ชัดว่าเบลีย์ดูมีความผิดมากกว่าเดิมเสียอีก
‎แต่กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
‎ตั้งแต่แม่ผมเสียชีวิต
‎ผมยังพอโชคดี ‎ที่ได้สร้างกำแพงกั้นตัวเองจากเรื่องราวนี้
‎แต่เวลาดำเนินผ่านไป
‎ตอนนี้ก็ผ่านมา 23 ปีแล้ว ‎มีสองช่วงเวลาด้วยกัน
‎ช่วงแรกที่ผมยังเป็นเด็ก
‎เด็กที่ทุกข์ทรมาน ร้องไห้ฟูมฟาย ‎เศร้าโศกที่สูญเสีย
‎และช่วงต่อมาที่ผมตัดสินใจสู้
‎(กรุงปารีส ‎ฝรั่งเศส)
‎(สมาคมเพื่อความจริงในคดีฆาตกรรม ‎โซฟี ทัสกัน ดู แพลนเทียร์)
‎สมาคมนี้สำคัญมากสำหรับผม ‎และการค้นหาความจริง
‎ทุกเดือน เราจะเจอกัน ‎ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในชีวิตแต่ละคนบ้าง
‎สมาคมนี้ก่อตั้งโดยน้องชายคุณยายผม
‎เรามั่นใจมาก ตำรวจไอริชหรือการ์ดา
‎กำลังจะคลี่คลายคดีได้ ‎"เราเจอตัวฆาตกรแล้ว"
‎(ณอง-ปิแอร์ เกโซ ‎ลุงของโซฟี)
‎แต่แล้วก็เห็นว่ามันไม่ออกมาเป็นเช่นนั้น
‎ณ ตอนนั้น ผมเริ่มพูดกับพี่สาวว่า
‎"เราเจอทางตันแล้ว เราอาจต้องรอเป็นปีๆ ‎ไม่มีอะไรคืบหน้า"
‎เราจึงก่อตั้งสมาคมขึ้นในปี 2007
‎เกิดอะไรขึ้น
‎คุณลดน้ำหนักมาเหรอ
‎ผมไม่รู้เรื่องกฎหมายอาญาเลย
‎ผมเรียนรู้ความแตกต่างของสารพัดระบบกฎหมาย
‎เป็นไปได้ไหม ‎ที่จะตัดสินโทษลับหลังจำเลยในไอร์แลนด์
‎ระบบกฎหมายฝรั่งเศสเป็นระบบที่ต่างออกไป
‎มันแตกต่างอย่างเหลือเชื่อจริงๆ ‎คุณไม่ได้กล่าวเกินจริงไปหรอกครับ
‎ในไอร์แลนด์ซึ่งวางรากฐานมาจาก ‎ระบบตุลาการอังกฤษ
‎คุณต้องพิสูจน์ความผิด ‎จนสิ้นความสงสัยไร้ข้อกังขาตามสมควร
‎ส่วนในฝรั่งเศส มันคือ "กลุ่มก้อนหลักฐาน"
‎มันเหมือนพวงช่อหลักฐานมัดรวมกัน
‎หลังการพิจารณาคดีหมิ่นประมาทในปี 2003
‎เรามีบัญชีพยานทั้งหมด ‎เรามีทุกอย่างครบเป็นครั้งแรก
‎และมันเป็นจุดเริ่มต้น ‎การต่อสู้ทางกฎหมายในฝรั่งเศส
‎เพื่อความจริงและความยุติธรรมสำหรับโซฟี
‎ทุกคนที่รู้จักแม่รู้ว่าเธอเป็นนักสู้
‎และผมจะพยายามและเป็นนักสู้เช่นกัน
‎สิ่งหนึ่งที่แน่นอน
‎เบลีย์จะไม่มีวันหนีความยุติธรรมไปตลอดชีวิต
‎เราก่อตั้งสมาคมในเดือนกันยายนปี 2007
‎และกระบวนการสืบสวนของฝรั่งเศส ‎เริ่มขึ้นในปี 2008
‎สิ่งที่ผมได้เรียนรู้จากเรื่องนี้ ‎หลังทำข่าวมาตลอด 24 ปี
‎คือทุกครั้งที่คุณคิดว่ามันสิ้นสุดแล้ว
‎มันยังมีสิ่งใหม่เซอร์ไพรส์คุณอยู่เสมอ
‎มีความคืบหน้าในคดีที่เป็นที่พูดถึงในวงกว้าง ‎ในไอร์แลนด์กับฝรั่งเศส
‎ฉันมั่นใจว่าไม่ใช่เอียน เบลีย์ค่ะ
‎(มารี ฟาร์เรลล์)
‎- คุณแน่ใจนะว่าไม่ใช่เอียน เบลีย์ ‎- แน่ใจค่ะ
‎มารี ฟาร์เรลล์ถอนคำให้การของเธอ
‎ทั้งหมดในคำให้การ
‎เป็นเรื่องเหลวไหลทั้งเพค่ะ ‎และฉันอยากถอนคำพูด
‎จู่ๆ พยานปากเอก
‎ก็ขอถอนตัวเองออกจากสมการเหตุการณ์
‎มารี ฟาร์เรลล์พลิกสำนวนการสืบสวนสอบสวน ‎กลับตาลปัตรไปซะหมด
‎เธออยู่กับผู้ชายที่ไม่ใช่สามีเธอ
‎ถ้าเรื่องนี้แดงออกมา ‎ทั้งชีวิตฉันพังพินาศแน่ ฉันคิดว่า
‎เพราะฉันคิดว่าชีวิตสมรสฉันจบสิ้นไปแล้ว
‎ถึงฉันจะไม่ได้คบชู้ก็ตาม
‎เมื่อต้องพลิกคำให้การ
‎เธอเลยอ้างว่า ‎ตำรวจบังคับให้เธอระบุตัวผู้ต้องสงสัยหลักไปผิดๆ
‎พวกเขาบอกฉันว่าไม่ต้องกังวล
‎บอกว่าฉันไม่จำเป็นต้องขึ้นศาล
‎ว่าพวกเขาแค่ต้องการให้ฉันพูด ‎เพื่อลงบันทึกเอาไว้
‎("เป็นเขานั่นเอง")
‎(เอียน เบลีย์)
‎ระหว่างการพิจารณาคดีหมิ่นประมาท ผมเชื่อเธอ
‎เธอมีหลักฐาน เธอน่าเชื่อถือมาก
‎พอตอนที่เธอถอนคำให้การ
‎ผมก็เชื่อเธอ ‎เธอน่าเชื่อถือมากอีกเช่นกัน
‎ฉันบอกพวกเขาว่าฉันขอถอนคำให้การ
‎และฉันร้องไห้และบอกเขาว่า ‎"ก็นั่นแหละ ฉันขอถอนทุกคำพูดค่ะ"
‎"ฉันไม่อยากเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้อีกแล้ว ‎ฉันรับไม่ไหวแล้ว"
‎คือว่า
‎ผมก็ไม่รู้สินะครับ
‎เธอยืนยันเรื่องราวที่เคยเล่าเอาไว้ถึงสิบปี
‎ซึ่งผมเชื่อไปแล้วว่ามันถูกต้อง
‎อะไรทำให้เธอพลิกลิ้นเปลี่ยนเรื่องราว
‎คุณคิดว่าไงล่ะ
‎ฉันพูดความจริงนะคะ
‎ทำไมฉันต้องทำให้ตัวเองเป็นจุดสนใจแบบนี้ด้วย
‎ถ้าฉันไม่ได้พูดความจริง
‎บางทีคุณอาจเปลี่ยนคำพูด ‎ถ้าเอียน เบลีย์ข่มขู่คุณ
‎หรือคุกคามคุณ
‎เพราะหลักฐานอยู่ในชั้นศาลจนกระทั่งตอนนี้
‎จากปากคุณเองด้วยซ้ำไป
‎คุณอาจหวาดกลัวเขาก็ได้
‎และนี่คือวิธีที่จะทำให้เขาเลิกข้องแวะกับคุณ
‎ไม่ค่ะ ฉันไม่ได้ถูกเอียน เบลีย์ข่มขู่แต่อย่างใด
‎ครอบครัวเราเสียใจมากที่ไม่ได้ขจัดความกดดัน
‎ที่เบลีย์ทำกับมารี ฟาร์เรลล์
‎หลายปีที่เธออาศัย ‎อยู่ในหมู่บ้านเดียวกับเบลีย์ในสกัลล์
‎และเธอถูกกดดันอย่างหนักหน่วง
‎คดีพลิก ‎และเอียน เบลีย์ก็เริ่มกลับมาเป็นที่สนใจอีก
‎เบลีย์ตื่นเต้นมาก
‎อย่างที่เขาพูด "ยินดีต้อนรับสู่ด้านดี"
‎ตอนนี้พวกเขามีพยานฝั่งพวกเขา
‎คนที่จะอ้างว่าตำรวจทุจริต
‎คุณเบลีย์พูดเสมอว่าการปฏิบัติที่เขาได้รับ
‎โดยฝีมือตำรวจไอริชเป็นเรื่องทุจริตทั้งสิ้น
‎การสืบสวนสอบสวนทุจริต
‎ด้วยเจตนาใส่ร้ายใครสักคน ‎ที่พวกเขารู้ว่าบริสุทธิ์ใช่หรือไหม
‎ผมขอยืนยันว่ามันน่าจะเป็นความไร้ศักยภาพ
‎มากกว่าจะเป็นอะไรที่คิดไตร่ตรอง ‎หรือประสงค์ร้าย
‎โชคร้าย ผมคิดว่าความหายนะทั้งหมด
‎ขึ้นอยู่กับวิธีที่ตำรวจจัดการเรื่องนี้ตั้งแต่วันแรก
‎ความผิดพลาดครั้งใหญ่ตั้งแต่ต้น
‎จากสถานที่เกิดเหตุที่ไม่ถูกกั้นบริเวณ
‎คนยังเดินย่ำเข้าไปได้อยู่
‎วัตถุพยานต่างๆ หายไป ‎พูดกันตามตรงนะครับ มันมีประตู
‎ประตูบานใหญ่เปื้อนเลือดจากทุ่งนา ‎ในกระบวนการสืบสวนหายไป
‎ให้ตายเถอะครับ ‎ของพรรค์นั้นมันจะหายวับไปได้ยังไง
‎ทำไมพวกเขาถึงไม่ให้มีการชี้ตัวคนร้าย
‎หลังจากมารี ฟาร์เรลล์ ‎ระบุว่าเขาเป็นคนที่เธอเห็นที่สะพานเคลฟัดดา
‎ผมคิดว่านั่นเป็นแค่แง่มุมหนึ่ง
‎ที่ตำรวจจะยอมรับโดยส่วนตัว ‎ว่าพวกเขาทำงานล้มเหลว
‎เราก็เหมือนตำรวจทั่วไป ‎เราไม่ได้สมบูรณ์แบบ
‎ผมไม่ได้บอกว่าเราไม่ได้ทำผิดพลาด ‎แต่มันไม่มี…
‎ผมขอบอกว่าที่ไหนก็ตาม ‎ไม่มีการทุจริตหรอกครับ
‎ไม่มีการเอาใครมาจัดฉากทั้งนั้น
‎มันถูกปฏิบัติด้วยความสัตย์จริง
‎ผมไม่คิดว่าจะมีใครยึดถือเอาการสืบสวน
‎เป็นแบบอย่างว่าควรทำสิ่งต่างๆ ยังไง
‎แต่เพราะกระบวนการสืบสวนของตำรวจล้มเหลว
‎นั่นแปลว่าเอียนบริสุทธิ์โดยอัตโนมัติใช่ไหม
‎หกเดือนผ่านไป หนึ่งปี ‎แล้วก็สองปี สามปี สี่ปี
‎และคุณคิดว่า "ทำไมถึงไม่ทำอะไรสักอย่าง"
‎ฉันแค่ไม่เข้าใจว่าทำไมดีพีพีถึงไม่ส่งฟ้อง
‎(ธันวาคม ปี 2011 ‎15 ปีหลังเหตุฆาตกรรมโซฟี)
‎เอกสารทางการที่เพิ่งเปิดเผยใหม่ ‎เริ่มทะยอยปรากฏออกมา
‎สิบปีก่อน สำนักงานดีพีพีบอกว่า ‎การฟ้องร้องเบลีย์ไม่ได้รับการรับรอง
‎ในปี 2011 เรารู้ว่าทำไมดีพีพีถึงสรุปว่า
‎หลักฐานไม่เอื้อมากพอ ‎ให้ตั้งข้อหาเอาผิดเอียน เบลีย์
‎เอกสารประกอบด้วย ‎ความเห็นของเอมอนน์ บาร์นส์
‎ผู้อำนวยการอัยการรัฐ
‎ผู้ตัดสินใจไม่สั่งฟ้องนายเบลีย์
‎เขาบอกว่าในความคิดเห็นเขา ‎หลักฐานในคดี
‎ไม่ชัดเจนมากพอจะตั้งข้อหาเอาผิดนายเบลีย์
‎คุณบาร์นส์บอกว่าการสืบสวนของตำรวจ ‎มีข้อบกพร่องและมีอคติ
‎ต่อตัวคุณเบลีย์
‎ดีพีพีจึงตัดสินใจว่า ‎มีการปฏิบัติงานที่เป็นที่กังขาอย่างมาก
‎ที่ตำรวจใช้ในกระบวนการสืบสวนสอบสวน
‎ผมผิดหวังมากกับหลายๆ อย่าง
‎ผมเป็นตำรวจ
‎หน้าที่ผมในฐานะตำรวจ ‎คือรวบรวมหลักฐานที่เรามี
‎แล้วส่งไปที่สำนักงานดีพีพี
‎และพวกเขาจะเป็นคนตัดสินใจ
‎เราไม่อยู่ในฐานะที่จะโต้แย้งอะไรพวกเขาได้
‎แม้ว่าคุณจะเห็นสิ่งต่างๆ อยู่ตรงนั้น
‎และพวกเขาว่า "เขาเมินเฉยมันได้ยังไง ‎เขาจะเมินเฉยได้ยังไง"
‎(แค่มุกตลกร้าย)
‎ในเกือบทุกคดี
‎ที่พยานให้การ ‎และเอียนให้การในแบบที่ต่างไป
‎ดีพีพีมักจะเข้าข้างการตีความของเอียน
‎เขาโต้แย้งกับพยานทุกคน
‎ในแง่ความน่าเชื่อถือของพวกเขา
‎คนอย่างครอบครัวเชลลีย์ มาลาไค รีด
‎เขาตั้งคำถามว่าคนพวกนั้นไม่ได้ให้การทันที
‎และดังนั้นพวกเขาจึงไร้ความน่าเชื่อถือ
‎ตัวอย่างเช่น มาลาไค รีดตอนอายุ 14
‎ไม่ได้พูดกับแม่เขาในเย็นวันที่เขากลับถึงบ้าน
‎เขารอจนวันต่อมา ‎ดีพีพีจึงมองข้ามคำให้การที่ว่า
‎พยานธรรมดาทั่วไปที่ไร้เหตุผลให้โกหก
‎การตีความพฤติกรรมของเอียน เบลีย์ก่อนหน้านี้
‎ผมไม่แน่ใจว่าคุณจะตีความบางอย่าง
‎ว่าเป็นการประชดจากบทที่เขียนขึ้นได้อย่างไร
‎หนึ่งในเรื่องน่าตกใจที่สุดเกี่ยวกับรายงาน
‎คือมันเขียนว่า "ก็ใช่นะ เบลีย์กระทำทารุณผู้หญิง
‎แต่ก็โชคไม่ดีที่มันเกิดขึ้นตลอดเวลา" ‎นึกออกไหมคะ
‎อารมณ์ประมาณแก้ต่างไปเรื่อย
‎และพูดว่าความจริงที่ว่า ‎เขามีประวัติใช้ความรุนแรงกับผู้หญิง
‎ไม่เกี่ยวกับคดีที่ผู้หญิงคนนี้ถูกซ้อมจนน่วม
‎ที่จริงข้อสรุปท้ายรายงานคือ
‎"เราเชื่อว่าไม่มีมูลเหตุผลเพียงพอ ‎ที่จะส่งเขาขึ้นศาล"
‎เจมส์ ฮามิลตันบอกว่ามีหลักฐานไม่เพียงพอ
‎ที่จะตั้งข้อหาเอียน เบลีย์ ‎ฐานฆาตกรรมโซฟี ทัสกัน ดู แพลนเทียร์
‎เขาบอกว่าพนักงานสืบสวน ‎ปฏิบัติหน้าที่บนความสงสัยได้
‎แต่ดีพีพีต้องปฏิบัติหน้าที่บนหลักฐาน
‎ครอบครัวของโซฟี ทัสกัน ดู แพลนเทียร์
‎ได้ก่อตั้งสมาคมเพื่อสานต่อแรงกดดันต่อเจ้าหน้าที่
‎ในไอร์แลนด์และฝรั่งเศส
‎แรงกดดันที่ว่านำไปสู่การตัดสินใจ ‎ของผู้บัญชาการตำรวจ
‎และรัฐมนตรีกระทรวงยุติธรรม ‎จะส่งต่อแฟ้มกรมตำรวจ
‎ของคดีฆาตกรรมมาดามทัสกัน ดู แพลนเทียร์ ‎เมื่อเดือนก่อน
‎ให้ผู้พิพากษาในปารีส
‎ที่ดำเนินการสืบสวนด้วยตัวเอง ‎ภายใต้กฎหมายฝรั่งเศส
‎เมื่อพลเมืองฝรั่งเศสถูกสังหารในต่างประเทศ
‎ฝรั่งเศสมีสิทธิ์ที่จะสืบสวนด้วยตัวเอง
‎และดำเนินคดีกับผู้ต้องสงสัยหลังจากนั้น
‎ผมคิดและผมหวังว่าจะมีการฟ้องร้องในคดีนี้
‎เรากำลังจัดการเรื่องนี้อยู่ครับ
‎เป็นเพราะครอบครัวฝรั่งเศส
‎ที่คอยกระทุ้งรัฐบาลฝรั่งเศส
‎"เร่งระบบยุติธรรมไอริชจัดการเรื่องนี้ซะที"
‎"จับใครสักคนขึ้นศาลซะที"
‎ผมมีแฟลชไดรฟ์ที่บรรจุเอกสารสำคัญทั้งหมด
‎แฟ้มฝรั่งเศส
‎ผมเห็นอกเห็นใจครอบครัวอย่างสุดซึ้ง
‎แต่ผมไม่เข้าใจว่าทำไม
‎พวกเขาถึงเชื่อตามหลักฐาน ‎ที่เราแสดงให้เห็นในประเทศนี้
‎มันไม่น่าเชื่อถือ ถ้าจะให้พูดนะครับ
‎มีการสมคบคิดที่จะบิดเบือนกระบวนการยุติธรรม
‎ด้วยการให้มารี ฟาร์เรลล์ให้การเท็จ
‎ผมเลยต้องสู้และพยายามดำเนินการทางกฎหมาย ‎เพื่อล้างมลทินให้ตัวเอง
‎(พฤศจิกายน ปี 2014 ‎18 ปีหลังเหตุฆาตกรรมโซฟี)
‎ณ สถานที่นี้ที่พวกเขาเรียกว่า ‎ริเวียร่าแห่งไอร์แลนด์
‎พวกเขากำลังเผชิญกับการเปิดเผยเพิ่มเติม
‎เอียน เบลีย์ฟ้องรัฐ
‎ท่ามกลางข้อกล่าวอ้างว่าเขาถูกเพ่งเล็ง ‎ในทางที่ผิดว่าเป็นผู้ต้องสงสัยในคดีฆาตกรรม
‎เบลีย์กำลังพาเราขึ้นศาล
‎สุดท้ายความจริงก็ต้องปรากฏอยู่ดี
‎มันอาจจะนานหน่อย แต่มันจะเกิดขึ้น
‎คณะลูกขุนถูกบอกว่าตำรวจบางนาย ‎สมคบคิดกันเพื่อดึงเอียน เบลีย์มาเอี่ยว
‎ในเหตุฆาตกรรมโซฟี ทัสกัน ดู แพลนเทียร์
‎และโยนความผิดให้เขา ‎ในอาชญากรรมที่เขาไม่ได้ก่อ
‎จากวี่แววสิ่งที่เกิดขึ้น ‎ดูเหมือนว่าเอียน เบลีย์จะชนะ
‎มารี ฟาร์เรลล์บอกว่าเธอมาขึ้นศาล ‎โดยปราศจากคำข่มขู่หรือสิ่งจูงใจใดๆ
‎และสาบานตนแล้วว่าจะพูดความจริง
‎แน่นอนว่า ‎เมื่อมารี ฟาร์เรลล์ปรากฏตัวที่คอกพยาน
‎เธอถูกมองว่าเป็นพยานปากเอก
‎ช่วงเวลาของมารี ฟาร์เรลล์ ‎ในคอกพยานช่างดราม่าตึงเครียด
‎แต่ทนายฝ่ายจำเลยบอกว่า
‎หลักฐานของเธอไม่น่าเชื่อถือในหลายประเด็น
‎และมันก็มาถึงประเด็นว่า ‎ใครกันคือผู้ชายที่เธออยู่ด้วย
‎ในคืนที่เธอเห็นเบลีย์ที่สะพานเคลฟัดดา
‎มารี ฟาร์เรลล์ไม่เคยเปิดเผย ‎ตัวตนผู้ชายที่เธออยู่ด้วย
‎ในวันที่ 23 ธันวาคม ปี 1996 ‎ในคอกพยานวันนี้
‎เธอยังปฏิเสธที่จะบอกชื่อชายที่เธออยู่ด้วยคืนนั้น
‎"ฉันขอไม่พูดค่ะ" เธอบอก
‎เขากดดันเธอหนักขึ้น
‎และเธอพูดว่า
‎"ฉันเบื่อจะตายอยู่แล้ว ‎มันเป็นเรื่องความสัมพันธ์ส่วนตัวของฉัน"
‎"ฉันจะไม่ทนอีกแล้ว"
‎เธอคว้ากระเป๋าถือและเสื้อคลุม ‎และเธอก็เดินออกจากคอกพยาน
‎และออกจากศาลไปเลย
‎เล่นเอาเบลีย์กับทีมสยองกันไปตามๆ กัน
‎ผมจะบอกว่าการชิ่งจากศาล ‎ของมารี ฟาร์เรลล์กลายเป็นที่โจษจันไปทั่ว
‎ตากล้องจากอาร์ทีอีหัวใสมาก
‎เขาวิ่งตามไปจากด้านหน้าศาล
‎อ้อมไปด้านหลัง ‎และจับภาพเธอเดินออกทางด้านหลัง
‎บัตทิเมอร์ต้องเกลี้ยกล่อมให้เธอกลับมา
‎ท่านผู้พิพากษาเตือนเธอ
‎เขาบอกว่า ‎"นี่จะเป็นการเดินออกครั้งสุดท้ายของคุณ
‎แล้วเขาก็พูดว่า
‎"คุณต้องบอกชื่อชายคนนี้
‎"จะไม่มีความลับในการพิจารณาคดีนี้ ‎บอกชื่อเขามา"
‎เธอพูดชื่อผู้ชายออกมา
‎แต่ก็เป็นแค่อีกคำโกหก
‎เธอเพิ่งโป้ปดต่อหน้าศาลภายใต้คำสาบาน
‎คณะทนายของกรมตำรวจและรัฐ
‎บอกว่าเรื่องราวของมารี ฟาร์เรลล์ ‎พลิกไปมาบ่อยๆ ตลอดหลายปี
‎เสียจนจะเชื่อตามที่เธอพูดไม่ได้อีกแล้ว
‎ผู้หญิงที่น่าสงสาร เธอโกหกไม่หยุดหย่อน
‎เธอไม่รู้ว่าตัวเองพูดอะไร ‎เธอพูดจาไร้สาระ
‎พยานสำคัญของเอียนคือมารี ฟาร์เรลล์
‎มันนับเป็นสิ่งสำคัญที่สุดในคดีของเขา
‎และความน่าเชื่อถือของเธอถูกขจัดสิ้น
‎หลังจากนั้นเขาเจออุปสรรคหนัก ‎และแพ้คดีในศาลสูง
‎เอียน เบลีย์ออกจากศาลสูงบ่ายวันนี้
‎ในสภาพพ่ายแพ้สมรภูมิทางกฎหมายชนิดมาราธอน
‎เพื่อเผชิญกับใบเสร็จค่าใช้จ่าย ‎มูลค่าหลายล้านยูโร
‎ตอนนี้ยังพูดอะไรไม่ได้ครับ ขอโทษด้วย
‎สิ่งสำคัญที่สุดเท่าที่ผมรู้
‎คือเธอเป็นฝ่ายเข้ามาหาเราเอง
‎เราไม่ได้ไปตามหาเธอ ‎และนั่นเป็นประเด็นสำคัญมาก
‎ผมจำเธอได้ดี
‎ที่จริงผมจำได้ว่าโซฟีนั่งอยู่ตรงนี้ที่บาร์
‎ท่าทีไม่โดดเด่นอะไร
‎นั่งอยู่ตรงนั้นเงียบๆ
‎ไม่สุงสิงวุ่นวายกับใคร
‎คุณทำให้ทุกอย่างหวนย้อนกลับมา
‎รู้ไหม 24 ปีมันยาวนานมาก
‎(เดนิส ควินแลน ‎เจ้าของผับ)
‎และความทรงจำมันเลือนลางลงทุกที
‎และมันยากจะจดจำทุกสิ่งอย่างละเอียด
‎มีคดีหมิ่นประมาทในศาลหลายคดี
‎คดีศาลในเรื่องอื่นๆ
‎และมันรู้กันว่าเป็นคดีเบลีย์ตั้งแต่นั้นมา
‎และผมคิดว่าควรหันเหจุดสนใจกลับไปที่โซฟี
‎เหยื่อผู้บริสุทธิ์จากการกระทำอันเลวร้าย
‎และในตอนนั้น มีคำถามมากมาย
‎ที่ยังไม่ได้รับคำตอบอย่างเหมาะสม
‎เราต่างมองหาเงื่อนงำ
‎(โทมา แมคคัลลิม ‎ศิลปินและผู้พักอาศัยในสกัลล์)
‎ถ้าเพียงแต่เราเจอคำตอบ ‎ที่จะทำให้ทุกอย่างโอเคอีกครั้ง
‎มีเครือข่ายท้องถิ่นจำนวนมากที่...
‎มันเหมือนการต่อจิ๊กซอว์เข้าด้วยกันค่ะ
‎เราต่างพยายามทำความเข้าใจ ‎สารพัดข้อมูลเล็กๆ น้อยๆ
‎ที่ทุกคนพยายามถักทอร้อยเรียงเข้าด้วยกัน
‎ให้เป็นเรื่องเป็นราว
‎ที่พังทลายตลอดเวลา
‎มีเหตุผลดีๆ หลายข้อในบางกรณี ‎ว่าทำไมตำรวจไม่ได้รับคำให้การ
‎จนกระทั่งหลายสัปดาห์ หลายเดือน ‎หรือหลายปีต่อมา
‎พวกเขาไม่ได้ตระหนักถึงความสำคัญ ‎ของสิ่งที่คนคนนั้นพูด
‎(แคลิฟอร์เนีย ‎สหรัฐอเมริกา)
‎ฉันจำความหงุดหงิดที่ถูกตำรวจสัมภาษณ์ได้
‎หลายปีหลังจากความจริง
‎ฉันคือคนที่อยู่ในบ้านผู้ต้องสงสัย
‎หนึ่งวันหลังเกิดเหตุ
‎และฉันลบมันออกจากความทรงจำไม่ได้ค่ะ
‎ตอนฉันอายุ 20 ฉันออกจากอิตาลี
‎และย้ายไปอยู่ไอร์แลนด์ ‎ฉันพบกับจินนี่ โธมัสที่นั่น
‎ฉันจำได้ว่าเธอเป็นคนเปิดเผย ‎เรื่องครอบครัวเธอ นึกออกไหมคะ
‎เรื่องแม่เธอ จูลส์
‎และแฟนหนุ่มผู้อื้อฉาว เอียน
‎ฉันมีเหตุต้องไปพักกับพวกเขาตอนคริสต์มาส
‎ฉันจำได้ว่านั่งรถบัสจากคอร์กไปเวสต์คอร์ก
‎ฉันได้ยินเรื่องเหตุฆาตกรรม
‎พอไปถึงที่นั่น ฉันก็จำได้ว่ามีบางอย่างแปลกๆ
‎ฉันจำได้ว่าเอียนรายงานคดีที่ว่า ‎เพราะตอนนั้นเขาเป็นนักข่าว
‎เขาเป็นชายร่างใหญ่และบุคลิกโดดเด่น
‎ฉันจำได้ว่าเห็นรอยขีดข่วนบนแขนเขาด้วยค่ะ
‎รอยขีดข่วนมองเห็นได้ชัดเจนค่ะ
‎และฉันไม่คิดว่ามันเกิดจากต้นคริสต์มาส
‎หรือจากตอนฆ่าไก่งวงหรอกนะคะ
‎ไม่ใช่ว่าฉันพินิจพิเคราะห์จ้องจับผิดเขา
‎แต่นึกออกไหม ฉันพูดได้อย่างสบายใจว่า
‎รอยขีดข่วนเกิดจากหนามอะไรสักอย่าง
‎ฉันจำได้ว่าฉันอาบน้ำ
‎มีถังน้ำขนาดใหญ่อยู่ในห้องอาบน้ำด้วย
‎เสื้อคลุมสีดำเข้มเปียกโชก
‎เนื้อผ้าดูหนัก
‎ฉันเชื่อว่าเป็นเสื้อคลุมของเอียน
‎ฉันว่ามันแปลกนะคะ นึกออกไหม
‎คุณเอาเสื้อตัวใหญ่ที่แห้งยากไปซัก
‎กลางฤดูหนาว แต่ว่า...
‎มันสำคัญและฉันจำได้ชัดเจน
‎ว่ามันผิดปกติค่ะ
‎ผมยังคิดว่ามีคำถามมากมายเกี่ยวกับคดี
‎ที่ยังไม่ได้รับคำตอบที่น่าพอใจ
‎มีความขัดแย้งมากมายในคำให้การของเขา
‎กับคำให้การพยานที่ให้ปากคำกับตำรวจ
‎ยกตัวอย่างเช่นเขารู้จักโซฟีไหม
‎คุณเคยรู้จักผู้หญิงคนนี้มาก่อนไหมครับ
‎คุณเคยเจอเธอมาก่อนไหม ‎คุณสนิทคุ้นเคยกับเธอไหม
‎คุณเคยเห็นเธอมาก่อนไหม
‎ผมไม่เคยเจอเธอ ‎ผมไม่เคยรู้จักกับเธอมาก่อน
‎ผมไม่เคยพูดคุยกับเธอ
‎คุณรู้จักโซฟี ทัสกัน ดู แพลนเทียร์ไหมครับ
‎ผมไม่รู้จักเธอ ก็เลยไม่เคยเจอเธอ
‎แต่ผมเคยเห็นเธอครั้งนึง ‎และมีคนชี้ให้ผมดู
‎คุณรู้ไหมว่า…
‎ผมไม่เคยเจอเธอ ไม่เคยคุยกับเธอ
‎ผมเคยเห็นเธอครั้งนึง ‎ตอนที่เพื่อนบ้านชี้ให้ดูครับ
‎ตอนโซฟีเสียชีวิต มันน่าตกใจที่สุดค่ะ
‎ฉันเลยปิดประตูทุกบาน
‎ฉันไม่อ่าน ไม่ฟังหรือดูอะไรเลยค่ะ
‎ฉันไม่อยากรู้อะไรทั้งนั้น
‎ความทรงจำหวนกลับมา ‎เพียงเพราะเราก่อตั้งสมาคมขึ้นมาค่ะ
‎มันเนิ่นนานมากหลังจากนั้น
‎มันเป็นการทำงานอันแสนใคร่รู้ของความทรงจำ
‎"ชายผู้แต่งบทกวี" หวนกลับเข้ามาในหัวฉัน
‎มันอาจเป็นคืนแรกที่เธออยู่ในไอร์แลนด์
‎ไม่กี่วันก่อนวันเกิดฉัน เธอโทรหาฉัน
‎และเราคุยกันทุกเรื่อง
‎เรื่องชีวิตเธอ สามีเธอ งานเธอ ‎สิ่งที่เธอทำวันนั้น
‎ช่วงหนึงในบทสนทนา ‎เธอเล่าให้ฉันฟังเรื่องงานของเธอ
‎เธอเล่าถึงผู้ชายคนนี้ให้ฉันฟัง
‎ผู้ชายคนนี้อยากเจอเธอ ‎เพื่อคุยถึงโปรเจกต์เกี่ยวกับบทกวี
‎และเธอคิดว่าเขาแปลกๆ
‎เธอมองว่าเขาท่าทีดูกังวลแปลกๆ
‎ฉันเลยบอกว่า "อย่าไปเจอเขาคนเดียว ‎ให้เจอเขาในที่สาธารณะ"
‎เขาบอกว่าไม่เคยเจอเธอ
‎คุณมีคนเหล่านี้
‎อย่างน้อยก็อีกแปดคน
‎ที่ให้การขัดแย้งกับเอียน ‎ตรงที่เขาบอกว่าเขาไม่รู้จักเธอ
‎(กรุงปารีส ‎ฝรั่งเศส)
‎บางทีคนที่สำคัญที่สุดคือกาย จิราร์ด
‎โปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ที่ทำงานกับโซฟี
‎และคุยกับเธอก่อนเธอจะไปไอร์แลนด์
‎และเธอพูดถึงอีกครั้ง
‎ว่าเธอจะไปพบชายคนนี้ ‎ที่เป็นนักเขียนที่อาศัยในสกัลล์
‎เรื่องราวนี้กระทบใจผมมากจริงๆ
‎(เสียงกาย จิราร์ด ‎ผู้สร้างภาพยนตร์และเพื่อนร่วมงานของโซฟี)
‎มันกระทบใจผมหนักมาก
‎มันเป็นตอนเย็นก่อนเธอออกเดินทาง
‎ผมนึกว่าเธอพูดถึงผู้กำกับเบรตง
‎คนที่เสียงชื่อคล้ายๆ กัน
‎ผมเลยบอกเธอว่า "อ๋อใช่ ผมรู้จักเขา ‎ผมเคยดูหนังเรื่องนี้แล้ว"
‎เธอบอกว่า "ไม่ คุณไม่รู้จักเขาไม่ได้หรอกค่ะ"
‎"โออิน เบลีย์เป็นเพื่อนบ้านฉันที่คอร์ก"
‎เธอบอกผมว่าเขามีรายได้จากการเป็นนักเขียน
‎พูดได้ว่าเขาเป็นนักข่าวหรือกวีนี่แหละครับ
‎และเขาสนใจเรื่องราวความรุนแรงในครอบครัว
‎โซฟีรู้จักเบลีย์ เบลีย์รู้จักโซฟี
‎องค์ประกอบที่สองคือคำสารภาพของเบลีย์
‎คำสารภาพของเบลีย์ที่บอกกับมาลาไค รีด ‎และบอกกับคนอื่นๆ
‎"ฉันเป็นคนทำเอง"
‎องค์ประกอบที่สามคือตารางเวลาของเบลีย์ ‎ในคืนเกิดเหตุฆาตกรรม
‎เขาสารภาพเองว่าเขาออกไปข้างนอก ‎ในคืนเกิดเหตุฆาตกรรม
‎จึงไม่มีข้อแก้ต่างที่อยู่สำหรับเบลีย์
‎และแน่นอนว่าอีกประเด็นคือ
‎รอยขีดข่วนและรอยบนหน้าผาก
‎ฉันหมายถึงว่าทั้งหมดนั่น ‎คือส่วนหนึ่งของ "กลุ่มก้อนหลักฐาน"
‎คนฝรั่งเศสบอกว่ามันเป็นส่วนหนึ่ง ‎ของกลุ่มสิ่งบ่งชี้
‎เมื่อคุณปะติดปะต่อมันด้วยกัน ‎มันชี้ว่าผิดเห็นๆ ค่ะ
‎เรามาเจอกับสถานการณ์
‎ที่ฝรั่งเศสตัดสินใจดำเนินการพิจารณาคดี ‎ของเอียน เบลีย์โดยลับหลัง
‎เราได้ดำเนินคดีที่รอมา 22 ถึง 23 ปีจนได้
‎(พฤษภาคม ปี 2019 ‎22 ปีหลังเหตุฆาตกรรมโซฟี)
‎พรุ่งนี้ในปารีส ‎ห่างออกไป 1,000 กิโลเมตร
‎เอียน เบลีย์จะถูกพิจารณาคดีฆาตกรรม ‎โดยเจ้าตัวไม่อยู่ในศาลภายใต้กฎหมายฝรั่งเศส
‎ในทางกฎหมาย มันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ‎ในความสัมพันธ์ระหว่างฝรั่งเศสกับไอร์แลนด์
‎ก่อนการพิจารณาคดีในฝรั่งเศส
‎ผมอยากไปไอร์แลนด์ ‎กับลุงผม แบร์ทรองด์
‎เพื่ออธิบายว่าเกิดอะไรขึ้นกับชุมชนท้องถิ่น
‎และทำไมมันถึงสำคัญกับพวกเขา
‎ที่ผมต่อสู้เพื่อความยุติธรรมให้แม่ผม
‎เพื่อล้างมลทินให้ชุมชนพวกเขา
‎ผมจึงถ่ายทอดเป็นข้อความที่อ่านในโบสถ์
‎"เพื่อนรัก ครอบครัวที่รัก ชาวไอริชที่รัก
‎ในอีกไม่กี่วัน
‎การพิจารณาคดี ‎ของชายที่ถูกกล่าวหาว่าฆ่าแม่ผม
‎จะเริ่มต้นจนได้ซะที"
‎"นี่คือการพิจารณาคดีอาชญากรรม
‎ที่ไม่เข้ากับสิ่งที่ไอร์แลนด์เป็น"
‎"นี่คือการพิจารณาคดีอาชญากรรม ‎ที่คุณกับผมไม่สมควรได้รับ
‎ผมสู้เหมือนหมามาหลายปี
‎ผมทนทรมานมาหลายปี
‎ความเชื่อมั่นของผมตลอด 15 ปีที่ผ่านมา
‎คือทุกอย่างชี้ไปที่เบลีย์
‎ทุกอย่างแสดงให้เห็นว่าเป็นฝีมือเบลีย์
‎ไม่ต้องสงสัยเลย
‎ปิแอร์-ลูอิส์ บอเดย์-วินก์โย ‎เดินทางมาถึงศาลอาญาประจำปารีส
‎ที่ซึ่งชายผู้ถูกกล่าวหาว่าสังหารแม่เขา
‎ได้ถูกพิจารณาคดีลับหลัง
‎ไม่มีคณะลูกขุน
‎โดยผู้พิพากษาสามคนจะตัดสินคดีแทน
‎ผมคิดว่ามันประหลาด
‎คือผมสัมภาษณ์แฟรงก์ บัตทิเมอร์ก่อนหน้านั้น
‎และผมพูดว่า "คุณจะส่งใครสักคนมาหรือเปล่า"
‎เขาว่า "ทำไมผมต้องส่งด้วย ‎ยังไงเขาก็จะถูกตัดสินว่าผิด"
‎ทนายผู้เป็นตัวแทนของเอียน เบลีย์
‎มาเกือบตลอด 23 ปีที่ผ่านมาหลังเหตุฆาตกรรม
‎แย้งว่ากระบวนพิจารณาคดีเป็นโมฆะ
‎ไม่ เขาไม่รู้
‎ว่าที่จริงแล้วกระบวนพิจารณา ‎ยุติธรรมและโดยชอบแล้ว
‎เขาจะไม่มาร่วมฟังการพิจารณาคดี ‎เขาจะไม่ส่งตัวแทนมา
‎ผมไม่ปล่อยไปง่ายๆ แน่
‎ผมไม่ปล่อยเขาแน่
‎มีการเรียกพยานกว่า 30 คน ‎มาให้ปากคำระหว่างการพิจารณาคดี
‎ฉันไปขึ้นศาลและถูกสอบปากคำในฐานะพยาน
‎มันยากมากที่จะผ่านไปได้ค่ะ ‎มันน่ากลัวมาก
‎ฉันต้องบอกว่าโซฟีเคยเล่าเรื่องชายคนนี้ให้ฉันฟัง
‎นั่นคือสิ่งสำคัญ
‎มันน่าหวาดผวาทีเดียวค่ะ ‎แต่ก็เป็นสิ่งถูกต้องที่ต้องทำ
‎ฉันทำได้แค่ในส่วนเล็กๆ น้อยๆ ของฉัน
‎และหวังว่าถ้าส่วนเล็กๆ น้อยๆ หลอมรวมกัน
‎มันจะสร้างความแตกต่างได้ค่ะ
‎คำให้การพยานของฉันเป็นปัจจัยสำคัญ
‎ซึ่ง... ทำให้ฉัน...
‎ทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันกำลังทำสิ่งที่ถูกค่ะ
‎ที่พูดถึงเรื่องนั้นในที่สุด ‎และเปิดเปลือยมันออกมา
‎ฉันคิดว่าคำให้การพยานของฉัน ‎กับคำให้การพยานคนอื่นๆ
‎มีประโยชน์ต่อผลการพิจารณาคดี
‎มันค่อนข้างเครียดแต่ผมอยากพูดว่า
‎สิ่งที่ผมเก็บไว้กับตัวมาตลอด 23 ปีที่ผ่านมา
‎ผมอยากปิดฉากมันซะที ผมต้องการแค่นี้ ‎ทุกคนต้องการแค่นั้นแหละ
‎พวกเขาพิจารณาว่าคำให้การของมารี ฟาร์เรลล์ ‎ชอบโดยกฎหมาย
‎แม้ว่าเธอจะถอนคำให้การก็ตาม
‎ฉันคิดว่าข้อสันนิษฐานในฝรั่งเศส ‎คือคำให้การเบื้องต้น
‎น่าจะเป็นคำให้การที่แท้จริงก็ได้
‎นับเป็นครั้งแรก
‎คนภายนอกที่ไม่ได้เกี่ยวข้องเป็นผู้ตัดสินพิพากษา
‎ทุกอย่างที่เราจินตนาการ ‎ทุกสมมติฐานของเรา
‎ถูกจัดแจงโดยคณะตุลาการ ‎ผู้ทรงความยุติธรรมและมืออาชีพ
‎แน่นอนว่าช่วงเวลาสุดเร้าใจในวันสุดท้าย ‎คือคำพิพากษา
‎หลังจากเฝ้ารอมา 22 ปี
‎ยี่สิบสองปีแห่งความทรมาน
‎ยี่สิบสองปีที่มีแต่คำถาม
‎คณะตุลาการพิพากษาให้เอียน เบลีย์
‎คนที่ฆ่าแม่ผมเมื่อ 22 ปีก่อน ‎ชดใช้กรรมในคุก 25 ปีครับ
‎คุณเบลีย์มีความผิด
‎มันชัดเจน เขาฆ่าเธอ
‎ผู้พิพากษาพูดยังงั้น
‎สาธุคุณจอร์จส์ออกจากศาล
‎ไม่นานหลังจากเอียน เบลีย์ ‎ถูกตัดสินลับหลังในชั้นศาล
‎และถูกพิพากษาจำคุก 25 ปี ‎ฐานฆาตกรรมลูกสาวของท่านสาธุคุณ
‎มันเป็นช่วงเวลาสะเทือนใจมากสำหรับครอบครัว
‎มันเป็นคำตัดสิน คำตัดสินแรก
‎และผมไม่เห็นเหตุผลที่ไอร์แลนด์ ‎จะปฏิเสธการส่งผู้ร้ายข้ามแดน
‎ตอนนี้ความยุติธรรมต้องบังเกิดครับ
‎นี่คือหมายจับของยุโรป ‎และมันกล่าวอ้างว่าผม...
‎มีความผิด...
‎ฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจนา ‎ทารุณและทำร้ายร่างกายสาหัส...
‎อันกระทำกับมาดามทัสกัน ดู แพลนเทียร์
‎ตอนนี้ผมตกอยู่ในสถานการณ์ ‎ที่ถูกตั้งข้อหาฆาตกรรม
‎โดยไม่เคยถูกทางการฝรั่งเศสสอบปากคำเลย
‎เรื่องนี้ยังไม่จบแค่นี้หรอกครับ ‎ผมจะดำเนินการต่อไป
‎ถึงพวกเขาจะส่งตัวผมเป็นผู้ร้ายข้ามแดน
‎และถึงผมต้องเน่าตายในคุกฝรั่งเศส
‎แต่สิ่งเดียวที่พวกเขาทำสำเร็จ ‎คือพิพากษาโทษคนบริสุทธิ์
‎ในคดีอาชญากรรมที่เขาไม่เกี่ยวข้อง
‎(ตุลาคม ปี 2020 ‎24 ปีหลังเหตุฆาตกรรมโซฟี)
‎ข่าวด่วนเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน
‎และเป็นข่าวที่ว่าศาลสูงตัดสิน
‎ว่าเอียน เบลีย์ไม่สามารถถูกส่งตัว ‎เป็นผู้ร้ายข้ามแดน
‎เพื่อรับโทษจำคุก 25 ปีได้
‎จะเกิดอะไรขึ้นต่อไป
‎ผมก็ไม่รู้
‎ถ้าเบลีย์ยังหลุดรอดตาข่ายไปได้อีก
‎ผมรับรองว่าผมจะเหวี่ยงตาข่ายจับเขาไว้ให้ได้
‎เขาถูกตัดสินโทษในฝรั่งเศส ‎ตอนนี้ฉันไม่เข้าใจ
‎ว่าชายคนนี้ยังเดินลอยหน้าลอยตา ‎ในไอร์แลนด์ได้ยังไง
‎ช่วยอธิบายหน่อยได้ไหม ‎ว่าทำไมชายคนนี้ถึงเป็นอิสระ
‎ผมกำลังเขียนบทกวี ‎ที่ผมพยายามถ่ายทอดความทรงจำ
‎ถ้าผมเขียนมันซ้ำๆ และท่องมัน...
‎สุดท้ายมันจะฝังแน่นในหัว
‎เขาชราลง
‎เขาเชื่องช้าลง
‎เขามีอะไรให้คิดในใจเยอะ
‎เขาแบกมันไว้กับตัวมาตลอดกว่า 20 ปี
‎และเขายังแบกรับมันอยู่
‎ไม่ว่าเขาจะบริสุทธิ์หรือผิดจริง
‎ถ้าเขาบริสุทธิ์
‎ก็แปลว่าเขาถูกกลั่นแกล้งมาตลอด 23 ปี
‎ชีวิตเขา มันจะปกติไปไม่ได้ ‎เขารู้ว่าผู้คนหลบเลี่ยงเขา
‎เขารู้ว่าผู้คนไม่คุยกับเขา
‎มันไม่ถูกต้อง
‎ผมคิดว่าเขาถูกพิพากษาจากบุคลิกของเขา
‎บางทีในพื้นที่อื่นๆ ของไอร์แลนด์ ‎เพื่อนบ้านอาจทำให้เขาลำบากใจ
‎และเขาจำเป็นต้องย้ายออกไป
‎แต่ความจริงที่ว่าเขายังอยู่ที่นั่น ฉันคิดว่า
‎มันชี้ให้เห็นว่าเพื่อนบ้านเขาอดทนแค่ไหน ‎แม้กระทั่งหลังเหตุฆาตกรรม
‎แต่มันคือความสะเทือนจิตใจอย่างมาก ‎สำหรับชุมชน
‎ฉันไม่ค่อยได้ไปตลาดด
‎ด้วยเหตุผลที่เห็นชัดอยู่ค่ะ
‎และนี่ก็ผ่านมา 20 ปีแล้วค่ะ
‎ผมสบายดี ผมกำลังแต่งกลอนใหม่
‎สำหรับฉัน มันยากจะยอมรับ
‎ว่าคนคนนี้สร้างความเจ็บปวดมากมายแค่ไหน
‎แต่ก็ยัง...
‎อยู่ดีมีสุขเป็นปกติ
‎ผมเขียนสิ่งนี้เมื่อสัปดาห์ก่อน ‎และนี่เป็นฉบับร่างที่สอง
‎ฉันคิดว่าฉันจัดการมันอยู่หมัด
‎ฉันคิดว่าฉันเห็นมาหมดแล้วทุกสิ่ง
‎ทว่าบางอย่างที่แปลกมากบังเกิดขึ้น
‎และที่จับได้อยู่หมัดก็หลุดลอยไป...
‎ผมเคยเจอเบลีย์อย่างน้อยสองครั้ง
‎ครั้งหนึ่งเขาจำผมได้
‎เขากล่อมให้ตัวเองเชื่อเรื่องราว ‎ในแบบที่ตัวเองสร้าง แต่ว่า...
‎ผมไม่เห็นใจหรอกครับ ไม่เลย
‎แค่ความรู้สึกที่ได้เห็นความว่างเปล่า
‎ความไร้ซึ่งทุกสิ่ง
‎มันไม่เคยจางหายไปจากหัวผม
‎เพราะมีข่าวตามหน้าหนังสือพิมพ์ทุกวัน
‎เดี๋ยวก็มีข่าวศาล ‎เดี๋ยวก็มีข่าวอุทธรณ์
‎มันกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตคุณ
‎แต่ผมรู้สึกสงสารพ่อแม่ของเธอ
‎พวกเขาใช้ชีวิตยังไงตั้งแต่เกิดเรื่อง
‎เธอคือความภูมิใจและปิติของพ่อแม่
‎เธอคือทุกสิ่งที่ให้พวกเขามีชีวิตอยู่ได้
‎สิ่งที่กวนใจผมคือเขายังไม่สารภาพ
‎คุณจะรู้สึกว่าความยุติธรรมบรรลุแล้ว ‎ถ้าเขาสารภาพงั้นเหรอ
‎มาร์กูริตเชื่อว่าเป็นฝีมือเขา
‎แต่มันจะนำความสุขสงบมาได้ไหม
‎ลูกสาวคุณตาย ‎แต่คุณกลับไม่ได้รับความยุติธรรม
‎ไม่
‎สำหรับผม บ้านหลังนั้นในไอร์แลนด์ ‎เป็นสถานที่เดียว
‎ที่ผมจะไปกับแม่ ‎และเป็นที่ที่ผมยังจะไปวันนี้ด้วยครับ
‎มันเหมือนได้ไปเจอแม่เลยครับ
‎เหมือนได้ไปอยู่กับแม่ทุกครั้ง
‎แม่มีตัวตนเสมอในบ้านหลังนี้
‎ดูลูกเห็บขาวโพลนนั่นสิ
‎เธอยังมีตัวตนอยู่
‎(เอียน เบลีย์ยังคงยืนยันหนักแน่น)
‎(ว่าเขาไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ ‎ในเหตุฆาตกรรมโซฟี)
‎(ในแถลงการณ์สาธารณะล่าสุดของจูลส์ โธมัส ‎เธอสนับสนุนว่าเขาบริสุทธิ์)
‎(ในเดือนเมษายน ปี 2021 ‎เธอบอกสื่อว่าเธอแยกทางกับเอียน เบลีย์)
‎(ภายใต้กฎหมายฝรั่งเศส ‎เอียน เบลีย์ยังคงถูกตัดสินว่าผิดฐานฆาตกรรม)
‎(แต่มีสิทธิ์ถูกพิจารณาคดีใหม่ ‎ถ้าถูกส่งตัวเป็นผู้ร้ายข้ามแดน)
‎(ศาลไอริชปฏิเสธคำขอส่งตัวเขา ‎เป็นผู้ร้ายข้ามแดนหลายครั้ง)
‎(พวกเขาไม่มองว่า ‎กฎหมายฝรั่งเศสตัดสินเบลีย์ไปแล้ว)
‎(โซฟี ทัสกัน ดู แพลนเทียร์ ‎ชาตะ 1957 - มตะ 1996)
‎คำบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์