Zatrzymaj.
NAKAZY
W RAZIE NIEUDANEGO CZYSZCZENIA NALEŻY PRZYGOTOWAĆ SIĘ NA WOJNĘ
Carl?
Proszę zostać w środku.
Co się dzieje?
Szeryfka nie wyczyściła.
Proszę natychmiast wrócić do mieszkań
ze względu na wymogi bezpieczeństwa.
Proszę natychmiast wrócić do mieszkań
ze względu na wymogi bezpieczeństwa.
Proszę natychmiast wrócić do mieszkań...
Przeszła przez wzgórze.
- Wiem. - Nie było cię.
Zarządziłem alarm.
Zwołałem rezerwowych agentów.
Dobrze. Ogłoś godzinę policyjną o 20.00.
Przejmij dowództwo nad zastępcami.
I obserwuj ojca Nichols.
Nie nękaj go.
Sprawdź tylko, z kim rozmawia.
Wypędzenie Nichols miało temu zapobiec.
Wygłoszę dziś przemówienie.
Słyszysz, co się dzieje?
Ludzie mówią, że czas na kolejny bunt.
Muszą wiedzieć, co się stało.
Sprawdzamy to. Rozmawiamy z każdym, kto ją znał.
Wiem, co się stało.
Musimy zatrzymać dwie osoby z głębin. Aresztować je.
Na dole pewnie się cieszą.
Ludzie, uspokójmy się.
Uspokójmy się. Proszę. Bądźcie cicho.
Słuchajcie mnie.
Proszę natychmiast wrócić...
Nie możecie przerywać oficjalnych ogłoszeń!
...ze względu na...
Hej! Nie. Przestańcie.
No już.
- Nie ja ustalam zasady. - Pierdol się!
Ja tylko patrzyłem, tak jak wy.
Przeszła przez wzgórze. To znaczy, że jest bezpiecznie.
Ja też chcę wyjść.
Nie mów tak. Nie można.
Proszę, uspokójcie się. Nie można tak mówić.
Odsuńcie się.
Hank! Cicho bądź.
- To cię przerasta. - Tak!
Musisz się zamknąć i ich posłuchać.
Tak!
- Mamy prawo zadawać pytania. - Tak!
- Prawda? - Tak!
Widzieliśmy coś, czego nikt jeszcze nie widział.
- I chcemy wiedzieć, co to znaczy. - Tak!
Juliette Nichols była jedną z nas.
To czemu ją wydałeś?
To prawda.
Jules jest dla mnie jak rodzina, ale musiałem wybrać.
Wiedzieli, że tu jest.
Rozwaliliby nam mieszkania.
Szukają tylko pretekstu.
Mają nas za głupie zwierzęta. Musimy pokazać...
Zmienią zdanie, kiedy odetniemy prąd i wyłączymy Silos.
Tak!
Raz!
Możemy wyłączyć Silos tylko raz.
Potem nas zmiażdżą.
Wszyscy widzieliśmy, że przeszła.
Nie będziemy już słuchać kłamstw. Chcemy prawdy.
Słuchajcie mnie!
Słuchajcie.
Większość z nas musi wracać do roboty, nie?
Musisz przestać.
To beczka prochu.
Czy to rozkaz?
Tak.
NA PODSTAWIE SERII KSIĄŻEK SILOS
SILOS
Panie doktorze?
Doktorze Nichols?
Dziecko Andersonów wciąż płacze.
Jak to zrobiłaś, malutka?
Co?
Zwichnęła łokieć.
Już dobrze.
Gotowe.
Chce pan, żebym...
Biedna dzidzia.
Poważnie?
Wydział Szeryfa podlega tobie?
To stan przejściowy, Paul.
Opróżniamy mieszkanie szeryfki.
Bernard chce, żebyś jak najszybciej się tam wprowadził.
Żeby znów było normalnie.
Przeszła przez wzgórze.
Jak ma być normalnie?
Dzięki nam wszystkim. Naszym spokojnym, opanowanym działaniom.
Inne części Paktu Bernard też planuje ignorować?
To stan wyjątkowy.
Mam spisać raport z jej czyszczenia?
Oczywiście.
Nie mam twojego oświadczenia.
Kiedy powiedziała, że chce wyjść.
Dobra. Oto moje oświadczenie.
Bernard sądził, że naruszyła prawo dotyczące reliktów.
Chciał aresztować ją bez zakłóceń na polu kukurydzy.
Kiedy spytał o posiadany przez nią relikt...
Który potem zniszczył.
Dla bezpieczeństwa Silosu.
Kiedy ją o to spytał, co słyszałem, powiedziała, że chce wyjść.
Kiedy pojawili się agenci, uciekła.
Gonili ją i złapali. Koniec oświadczenia.
Wystarczy?
Jedna rzecz.
Jeśli Nichols powiedziała, że chce wyjść, to dlaczego uciekała?
Nie wiem.
Musiała zmienić zdanie.
A jeśli wciąż żyje?
Nie możemy tak siedzieć, kiedy ona gdzieś tam jest.
Nie żyje.
Kombinezon ma za mało powietrza.
Co to za wiadomość jej przekazałaś?
Myślałam, że przeczytasz.
Jasne, że przeczytałam, ale nie zrozumiałam.
Nie miałaś zrozumieć.
To taki nasz prywatny żart.
„Ci z Zaopatrzenia są dobrzy”.
Chodzi o taśmę?
Dasz mi spokój, żebym mogła się dołować?
Przepraszam, Walk.
Ale...
żałoba to za mało.
Hej, Shirl.
Czego chcesz?
Muszę pogadać z Walker na osobności.
Wejdź.
Jak się czujesz?
A jak ci się wydaje?
Tak, to było głupie pytanie. Wybacz.
Słuchaj...
przepraszam, Walker,
ale Sądowi mają do ciebie parę pytań.
Wiedzą, gdzie jestem.
Mam cię aresztować.
- Zastępcy pracują teraz dla Sądowych? - Od godziny. Tak.
Musisz ze mną pójść, Walk...
No i...
musi to odpowiednio wyglądać.
To niemożliwe.
Wszyscy w końcu czyszczą.
Widziałam to.
Wyciągnęła wełnę do czyszczenia, a potem ją upuściła.
- Ale potem... - Postanowiła też nie umierać?
Przeszła przez wzgórze.
Nie wierzę.
Wszyscy to widzieli.
Idź już, proszę.
Co teraz, Bernard?
Hołota z Mechanicznego miała się tu nie pałętać.
Dobrze cię widzieć, sukinsynu.
Tęskniłem.
Słyszałem, co nawywijał twój cień.
Góra musiała się wkurzyć.
Tak, mocno po nas jadą.
Walić ich. Potrzebują nas bardziej niż my ich.
Teraz jest inaczej.
Tak. Ale sobie poradzisz.
Jaki ojciec, taki syn.
Czasem nie wiem, czy to dobrze, czy źle.
Wierz mi. To dobrze.
Gdyby nie on, nie przeżyłbym.
Musisz mi pomóc.
Jasne. Jeśli dam radę.
Mam dwie prośby.
Jeśli ktoś będzie chciał, żebyś zrobił broń, odmów.
To niebezpieczne.
A druga prośba?
Wiesz, po co przyszedłem.
Mniej więcej.
Zrobiłabym ci drinka, ale zaraz wychodzisz.
Rozumiem.
Możesz zrobić sobie. Nie krępuj się.
Przestałam pić.
Przestałaś?
Kiedy?
Dzisiaj.
Będę dziś przemawiał do całego Silosu i chciałbym, żebyś mnie poparła.
Poparła?
W ramach pokazu jedności. Żeby uspokoić ludzi.
Ale to nie rozkaz.
Zagrożone jest życie 10 000 ludzi. Nie myślałem, że jest potrzebny.
Przyszedłem tu sam, żeby cię poprosić, bo cię szanuję.
Wiesz, jak przeszła przez wzgórze?
To musiała być taśma.
Prędzej czy później ktoś musiał na to wpaść.
Powinienem był wysłać ją do kopalni, kiedy ją ukradła.
Boisz się.
Nikt nie zna mnie lepiej niż ty.
Boisz się, że wściekły tłum
rozwali drzwi i zabije nas wszystkich?
Nie. Boję się tego, co widziałem.
Co widziała ona. Po drugiej stronie. Wiele tysięcy ciał.
Wszyscy mieszkańcy martwi. Jakby Silos poszedł na wojnę z samym sobą.
To mnie przeraża. Bo tutaj też może do tego dojść.
Twoje ukochane Nakazy zawierają protokół.
Kiedy ktoś nie czyści.
Ale nie ma nic o tym, co robić, kiedy ktoś wyjdzie poza zasięg wzroku.
Założyciele nigdy nie przyznali, że to możliwe.
Ale dzisiaj do tego doszło i wszyscy w Silosie to widzieli.
Więc co zrobisz?
Właśnie po to przyszedłem. Żeby to rozwiązać.
Ja nie mogę ci pomóc.
Byłaś moim cieniem.
- Do czasu. - To stan wyjątkowy.
Nigdy cię nie zrozumiem.
Co to było, Mary?
Twój sekret od 25 lat.
Co zataiłaś?
Czego mi nie mówisz?
Coś ukrywasz.
Potrzebuję twojej pomocy
i jeśli nie chcesz tego zrobić przez wzgląd na stare czasy i Silos,
to czego, kurwa, chcesz?
Większego mieszkania?
Nowych reliktów?
Więcej personelu? No czego?
Wciąż mnie nie znasz, co?
Dobrze. Powiem ci, czego chcę.
CZARNOKSIĘŻNIK Z KRAINY OZ
Jest tu potężny czarnoksiężnik,
którego nikt nigdy nie widzi.
A potem okazuje się oszustem...
który chowa się za tanimi sztuczkami.
Jestem oszustem?
Nie. Ja jestem.
Na końcu książki wsiada do balonu i odlatuje.
Tego właśnie chcę.
Zrobisz to dla mnie?
Jeśli tak, to ci pomogę.
Ale jeśli nie...
to spierdalaj.
Nie chcę tego robić, ale muszę cię zamknąć.
Co jest, Hank? Odkąd to zamykasz staruszki?
Odkąd Sądowi kazali mi zatrzymać was na przesłuchanie.
Jeśli będziecie czegoś potrzebować, wołajcie do skutku.
Dokąd idziesz?
Musimy dopilnować, żeby wszyscy wysłuchali przemowy.
Najpierw chcą, żeby siedzieli w mieszkaniach,
teraz chcą, żeby wyszli.
Chodź. Idziemy.
No to co im powiedziałaś?
Nic a nic. Myślałam, że ty coś powiedziałaś.
Przecież mnie znasz.
Hank zamknął ją w celi na posterunku.
McLain też tam jest.
Musi chodzić o taśmę.
Ta, którą ukradła Jules, była do dupy.
Walker i McLain musiały wymienić ją na naszą taśmę grzewczą.
Czekaj. Myślisz, że Sądowi wiedzieli, że taśma nie działa?
Musieli wiedzieć.
Jeśli dowiemy się, co wie Walk, będziemy mieć dowód.
I ludzie uwierzą Walker, a nie Sądowym?
Widzieli, jak Juliette przechodzi przez wzgórze.
- Chodzi o to... - Mam plan.
Sądowi mogą nas podejrzewać, ale nie są pewni.
Nie co do ciebie.
Ale taśma wyszła bezpośrednio ode mnie.
- Może, ale... - Nie ma „ale”.
Juliette przyszła do mnie i błagała, żebym wymieniła taśmę.
- Nie miałaś z tym nic wspólnego. - Nie. Walić to.
Będziemy siedzieć cicho. Niech sami powiedzą, co myślą, że zaszło.
Wtedy zaprzeczymy.
Wiedzą o taśmie.
Tylko my wiemy to na pewno.
Możemy iść w zaparte.
Ty stara kretynko.
Nie musimy nic im mówić.
Znajdą jakiegoś męta, który nas wyda,
i wyślą nas do kopalni albo czyszczenia.
Zablokujemy ich tylko wtedy, kiedy się przyznam.
Akurat pozwolę im ukarać cię za coś, co sama zaczęłam.
To zabiją nas obie.
I tak to zrobią, prędzej czy później.
Tak chociaż odejdziemy razem.
Wiem, że wielu z was czuje niepewność
albo niepokój po tym, co dziś zobaczyliście.
Ale chcę wam powiedzieć, że dzisiejszy dzień był dobry.
Dzisiejszy dzień rozpoczął nową epokę.
Odkąd tylko pamiętamy,
każdy, kto wyszedł czyścić, umierał na tamtym wzgórzu.
Zabijały go groźne toksyny niebezpiecznego świata.
Ale dzisiaj się to zmieniło.
Pani szeryf Nichols poprosiła, żeby wyjść.
Pani szeryf Nichols wyszła.
Postanowiła nie czyścić.
- Zdrajczyni. - Nie. Nie była zdrajczynią.
Juliette Nichols była bojowniczką.
W wielu sprawach się nie zgadzaliśmy, ale ją szanowałem.
Nigdy bardziej niż dzisiaj.
Ona żyje.
Nie.
Nie. Chciałbym, żeby tak było...
Naprawdę chciałbym.
Ale zginęła jako bohaterka Silosu.
To niemożliwe.
Chcecie słuchać, co krzyczą ci panowie?
Czy chcecie usłyszeć, dlaczego Juliette była bohaterką?
Zanim wyszła...
spytałem ją, czy możemy uszczelnić jej kombinezon nową taśmą,
którą opracowali ostatnio nasi genialni technicy.
A ona...
odważnie się zgodziła.
Jej wyprawa za wzgórze
dowiodła, że nasza nowa taśma zapewniła lepszą ochronę
przeciw zewnętrznym zagrożeniom.
A to jest pierwszy krok naprzód w trakcie naszego życia.
I to wcale nie koniec.
Będziemy wciąż znajdować nowe sposoby, by ulepszać i wzmacniać nasze kombinezony
i wyprodukować taśmę, która być może ochroni kiedyś nas wszystkich
przed zagrożeniami
i przybliży nas do ostatecznego celu, jakim jest bezpieczne opuszczenie Silosu.
Chcę podziękować panu burmistrzowi za ten modelowy postęp
i pochwalić go za stanowcze przywództwo
w tym kluczowym okresie.
Niniejszym zarządzam, na mocy nadanej mi przez Pakt,
że każde gospodarstwo domowe otrzyma pięć kredytów,
żeby uczcić to wspaniałe osiągnięcie.
Miejmy nadzieję, że ta nowa taśma rozpocznie nową epokę
dla każdego i każdej z nas.
Oni kłamią.
Juliette odkryła, że IT celowo używało złej taśmy.
To nie jest nowa taśma, tylko dobra taśma, której my używamy.
I nie planowali jej użyć. Ktoś z Mechanicznego je zamienił.
- Burmistrz kłamie. - Hej!
- Jak się nazywasz? - Juliette Nichols.
- Chodź ze mną. - W czym problem?
- To moja pracowniczka. - Aresztuję ją.
Odsuń się.
To twój pierwszy raz poniżej 120?
Jestem Knox.
Obiecuję, że nie sprawia kłopotów.
Po prostu ma zły dzień.
Straciła przyjaciółkę i za dużo wypiła, ale to jedna z najlepszych techniczek.
Ten zastępca za nią poręczy.
Hank?
Próbuję wyjaśnić, że nie mogę stracić teraz Shirley.
Tak, będziemy jej pilnować.
Wróci do domu na czas.
Przez taką gadkę trafi do kopalni.
Dzięki. Mam u ciebie dług.
Oboje macie.
Chodź. Musimy pogadać.
Nie mamy o czym.
Kurwa.
Idź za nią.
Dodaliśmy trochę tekstów od siebie, żeby to uwiarygodnić.
Dostaliście za to uczciwą zapłatę.
W razie potrzeby daj nam znać.
Na razie trzymajcie język za zębami.
Albo to nie do więzienia traficie.
Dobra, zająłem się krzykaczami.
Byli nieźli, tak w ogóle.
Brawo.
Dzięki.
Wiesz, co to jest?
Tak.
Było ważne?
Nie. Ale teraz już jest.
Jaka panuje atmosfera? Jakieś zajścia?
Ludzie wrócili do siebie. Nie ma zgłoszeń.
Wszyscy zastępcy są z nami.
Obserwatorzy pilnują wichrzycieli.
Załagodziłeś sytuację.
Na razie.
Nie musisz robić tego sam.
Gdybym był twoim cieniem, mógłbym dopilnować...
Ta przemowa kupiła nam dzień, może dwa.
To nie koniec kryzysu. Musisz dalej robić swoje.
Lepiej już pójdę.
Nie chcę naruszać własnej godziny policyjnej.
Nie zapomniałem o was.
Szkoda, że przegapiłyście przemowę.
Już...
jesteście wolne.
Do godziny policyjnej zostało 30 minut.
Ponoć Sądowi mieli pytania.
Tak. Mieli wcześniej, ale już nie mają.
Burmistrz wyjaśnił, jak Juliette przeszła przez wzgórze.
Co powiedział?
Że to dzięki nowej taśmie od IT.
Chodźcie.
Dziękuję.
Panie burmistrzu.
Dziękuję wam za służbę.
Wybacz spóźnienie.
Anthony śpi?
Pytał, gdzie jesteś. Powiedziałam, że chyba nas już nie kochasz.
Skarbie, żartuję.
Przepraszam. Jestem skołowany z wyczerpania.
Będzie tak aż do końca stanu wyjątkowego.
Proszę.
Podgrzeję ci kolację.
Dzięki.
Miałeś okazję porozmawiać z Bernardem?
Spytałem go wprost i powiedział, że jestem zbyt potrzebny tutaj.
Przynajmniej na razie.
Potrzebuje cienia.
Nawet jeśli to nie ja.
Wiemy, że to powinieneś być ty.
To musisz być ty.
Na co on czeka?
Próbuję to rozgryźć.
- Wiedziałeś, że będzie Meadows? - Nie.
Nikt nie umie mi powiedzieć, co tam robiła.
Nie pamiętam, kiedy ostatnio się pokazała. Wywołała niezłe zamieszanie.
Pracowałaś z nią w Sądowym?
Nie wiedziała nawet o moim istnieniu.
Ale podobno przed Sądowym była w IT.
Czy Meadows i Bernard się wtedy znali?
To możliwe.
Zarządzał już wtedy IT. A co?
Powiedziałem mu, że nie musi robić tego sam
i nie wyglądał na przejętego.
Zaczynam myśleć, że może nie robi tego sam.
Myślisz, że rozmawia z Meadows?
Nie wiem.
Znacząco dziś na nią patrzył.
Wciąż potrafisz zaskoczyć.
Wejdź.
Dziękuję, że mnie poparłaś.
Czemu zmieniłaś zdanie?
Szczerze? Poszłam zobaczyć twoją porażkę.
Upadek wszystkiego dookoła.
I?
Nie sądziłam, że masz talent do polityki.
Ale w świetle dzisiejszego wystąpienia
mogę się mylić.
Nie poszło mi źle, co?
Zakładam, że wynająłeś tych krzykaczy?
Tak. W takich sytuacjach lepiej nie ryzykować.
I myślę, że nasza historyjka się sprawdza.
Sprawdza?
Jest absurdalna.
Ale w obecnej sytuacji działa tak, jak powinna.
Podszedłem do tego jak do równania.
Ludzie widzieli cud i gdybym próbował mu zaprzeczyć,
niektórzy by to kupili, ale reszta nie.
Dlatego wyjaśniłem im, skąd wzięły się dwie różne taśmy.
Jeśli ktoś spróbuje powiedzieć coś innego,
będzie musiał obalić moją wersję.
A jeśli to się nie uda,
zawsze pozostaje prosta siła.
Prosta siła przez chwilę działa, ale...
Ale co?
Musisz dać im coś, w co mogą wierzyć.
Dlatego potrzebuję ciebie.
Wcale nie.
Dzisiaj tego dowiodłeś.
Idąc tutaj, widziałem trzy razy to samo graffiti.
„JŻ”.
A to było na górze.
Kto wie, co dzieje się w głębinach?
Przemowa kupiła nam parę dni, ale nie zażegnam tego kryzysu bez ciebie.
Bo tylko ja poza tobą byłam w krypcie.
Bo tylko ciebie poza sobą będę słuchać.
Próbowałem znaleźć innego cienia, ale...
Zawyżyłaś standardy.
Kiedy prosiłem cię wcześniej o pomoc,
zaoferowałem ci bonusy i łapówki...
i zdaję sobie sprawę, że to było wobec ciebie obraźliwe.
I protekcjonalne.
I dlatego...
przepraszam cię.
Dziękuję.
Chcę ci coś pokazać.
Do komunikacji używamy sygnałów ręką.
Jeśli ludzie ze środka do nas dołączą, to ich nauczymy.
Wyjdź na światło albo cię tu wyciągniemy.
To ja.
Co ty tu robisz, Cooper?
Knox kazał mi cię śledzić.
Szpiegujesz, kurwa?
Domyśliłam się.
No to idź mu powiedz, co widziałeś i o czym gadaliśmy.
Nie powstrzyma nas.
Powiem mu, że byłaś w domu.
Wszyscy byliście.
Dlaczego?
Bo byłem cieniem Juliette.
Byłem z nią przy generatorze, kiedy wszystko się waliło.
To dzięki niej żyjemy.
Nie przyszedłem dla Knoxa.
Tylko dla Juliette.
Cokolwiek robicie, jestem z wami.
Historyjka Bernarda o taśmie to kłamstwo.
Wiem, że Walker ją podmieniła, bo...
Gówno wiesz.
Gadaj tak dalej, a wszyscy wylądujemy w kopalni.
Wszędzie mają oczy i uszy.
Jak nas znalazłaś?
Poszłam za tym mózgowcem.
Żadne z was nie jest do tego stworzone.
Nie radzicie sobie. Przestańcie gadać o taśmie i Juliette.
To niebezpieczne dla zdrowia.
Jesteś z nami?
Co zamierzacie zrobić?
Znaleźć takich jak my.
Takich, co myślą jak my.
Wiedzą, że są okłamywani i chcą poznać prawdę.
A kiedy będzie was już dość?
Zażądamy odpowiedzi.
Jasne. Nie dostaniecie ich.
To będziemy walczyć.
Są na to gotowi.
Widzieliście tych wszystkich agentów i zastępców.
Czekają tylko na wasz pierwszy ruch.
- Mają broń. - Może niektórzy agenci
i zastępcy też zechcą poznać prawdę.
Może.
Niedawno słyszałam przez radio, że w całym Silosie
pojawia się nowe graffiti.
„JŻ”.
Juliette żyje.
Dobrze.
Dobrze, bo myślę, że to prawda.
Myślę, że żyje.
A ty jak myślisz, Walk?
Przy takich poszukiwaczach prawdy jak wy mogę się zgodzić.
Żyje.
Po raz pierwszy od 25 lat nie chcę być pijana.
Chcę podejść do tego maksymalnie na trzeźwo.
Do naszej przyszłej współpracy też.
Pomogę ci, Bernard.
Dziękuję. Wiem, że razem...
Najpierw ci powiem, co musisz dla mnie zrobić.
Dam ci wszystko.
To zdobądź dobrą taśmę i odłóż ją do końca kryzysu.
Po co?
Chcę być wolna.
Nie wiem, co...
Nie dasz mi balonu czarnoksiężnika,
więc chcę tego, co dostała dziś Juliette Nichols.
Chcę wyjść.
Napisy: Marzena Falkowska