1
00:00:46,171 --> 00:00:48,173
- บอกทีว่าทำไมเรา…
- พวกคุณต้องออกไปข้างนอก

2
00:00:50,926 --> 00:00:52,761
ฉันต้องส่งพวกคุณออกไปตอนเช้ามืด

3
00:00:54,221 --> 00:00:55,471
ไปทำอะไร

4
00:00:55,472 --> 00:00:57,849
- เราจะไปไซโลอื่น
- ใช่

5
00:00:57,850 --> 00:01:01,269
ฉันบอกคามิลล์ว่าจะส่งพวกคุณไปที่นั่น
เพื่อพาเด็กๆ กลับมา แต่ฉัน…

6
00:01:01,270 --> 00:01:03,563
แต่จริงๆ คุณอยากให้เราหา
ว่าพิษมันเข้ามาทางไหน

7
00:01:03,564 --> 00:01:05,857
- ใช่
- ล้อเล่นรึไงวะ

8
00:01:05,858 --> 00:01:07,859
ฟังนะ ผมไปคนเดียวได้

9
00:01:07,860 --> 00:01:10,444
- ไม่ งานนี้ต้องใช้สองคน
- เดี๋ยว ขอเดานะ

10
00:01:10,445 --> 00:01:13,030
- ต้องใช้สองคนเผื่อมีคนตายสินะ
- ใช่ เผื่อคนใดคนนึงตาย

11
00:01:13,031 --> 00:01:15,992
- เยี่ยมว่ะ
- เคนเนดี ฉันไม่เข้าใจนายเลย

12
00:01:15,993 --> 00:01:18,995
นายแหกปากมาตลอดสามเดือนว่า
"ปล่อยเราออกไป"

13
00:01:18,996 --> 00:01:21,330
แต่ตอนนี้ไม่อยากออกซะงั้น

14
00:01:21,331 --> 00:01:25,669
เปล่าๆ ฉันอยากออกไป
ฉันแค่ไม่สนใจอะไรที่เหลือว่ะ

15
00:01:30,340 --> 00:01:35,261
เอางี้นะ ผมจะพาลูกี้ไปไซโล 17 อย่างปลอดภัย
จากนั้นผมทำตามใจผมได้ไหม

16
00:01:35,262 --> 00:01:36,512
แล้วนายต้องการอะไร

17
00:01:36,513 --> 00:01:41,559
ฉันอยากไปไหนก็ได้ที่ไม่ใช่หลุมใต้ดินอีกแห่งโว้ย

18
00:01:41,560 --> 00:01:43,895
โอเค ได้

19
00:01:43,896 --> 00:01:48,108
คุณพาลูคัสไปไซโล 17
แล้วจะทำอะไรก็ทำ ฉันไม่สน

20
00:01:48,859 --> 00:01:51,195
เยี่ยมเลย งั้นไปแต่งตัวกัน

21
00:01:55,824 --> 00:01:57,826
(ทางออก)

22
00:02:19,431 --> 00:02:21,433
เอาละ อย่าให้ใครเห็นพวกเขา

23
00:02:22,309 --> 00:02:23,851
ไปตามแดนนี่ บลายทีสิ

24
00:02:23,852 --> 00:02:27,104
ฉันต้องให้เขาปิดจอภาพในโรงอาหาร โอเคนะ

25
00:02:27,105 --> 00:02:28,606
- โอเคครับ
- โอเค

26
00:02:28,607 --> 00:02:29,691
เดี๋ยวฉันกลับมา

27
00:02:44,331 --> 00:02:45,666
- เฮ้
- ไง

28
00:02:46,250 --> 00:02:47,251
เป็นไงบ้าง

29
00:02:49,795 --> 00:02:51,587
ผมไปดูระบบกรองน้ำมา

30
00:02:51,588 --> 00:02:53,673
มีผู้คุมอยู่ด้านนอก

31
00:02:53,674 --> 00:02:57,552
แปลว่าพวกเขาใส่ยาลงในน้ำแล้ว

32
00:02:57,553 --> 00:02:59,136
นานแค่ไหนกว่าจะออกฤทธิ์

33
00:02:59,137 --> 00:03:01,682
ถ้าตามที่เบอร์นาร์ดบอกก็ทันที

34
00:03:02,599 --> 00:03:08,689
เริ่มดื่มนม น้ำผลไม้ ไวน์
หรืออะไรก็ตามที่ไม่ได้มาจากก๊อก

35
00:03:09,481 --> 00:03:12,693
ไม่ว่าคุณจะทำอะไร รีบทำด่วนเลย

36
00:03:17,155 --> 00:03:18,615
มีคนตามดูผมอยู่

37
00:03:19,783 --> 00:03:22,411
ทั้งส่งคนมาและตามดูทางกล้อง

38
00:03:23,829 --> 00:03:24,830
เพราะงั้น…

39
00:03:25,998 --> 00:03:28,166
เราจะติดต่อกันอีกไม่ได้

40
00:03:34,089 --> 00:03:35,757
นี่ โรเบิร์ต

41
00:03:38,594 --> 00:03:39,678
ระวังตัวด้วยนะ

42
00:03:51,481 --> 00:03:52,900
คุณสองคนมาทำอะไรที่นี่

43
00:03:54,193 --> 00:03:56,527
เราอยู่กับแดนนี่
ตอนที่รองนายอำเภอส่งข้อความมา

44
00:03:56,528 --> 00:03:57,821
เกิดอะไรขึ้น

45
00:03:58,405 --> 00:03:59,488
ผมจะออกไปข้างนอก

46
00:03:59,489 --> 00:04:01,324
เราจะออกไปข้างนอก

47
00:04:01,325 --> 00:04:03,784
- ใช่ เราจะออกไปข้างนอก
- ว่าไงนะ ไปทำไม

48
00:04:03,785 --> 00:04:09,332
คือว่า… ตอนจูเลียตต์ออกไปข้างนอก
จริงๆ แล้วเธอไปที่อีกไซโลนึง

49
00:04:09,333 --> 00:04:10,917
พวกเขารู้แล้ว

50
00:04:10,918 --> 00:04:13,711
ตัวเลขในหมวกนิรภัยไง
เธอไปที่ไซโลหมายเลข 17

51
00:04:13,712 --> 00:04:17,965
ใช่ และไซโล 17 ก็ร้างไปแล้ว
แต่ว่ามีเด็กบางคนยังอยู่

52
00:04:17,966 --> 00:04:20,301
และเธอสัญญาว่าจะพาพวกเขามาที่นี่

53
00:04:20,302 --> 00:04:21,303
ใช่

54
00:04:23,347 --> 00:04:24,681
ยังอยากออกไปอยู่เหรอ

55
00:04:25,891 --> 00:04:27,226
ใช่

56
00:04:28,477 --> 00:04:30,646
คุณอาจไม่ต้องการแล้ว แคธ แต่…

57
00:04:32,189 --> 00:04:36,652
แต่แดนนี่กับผมเห็นวิดีโอทำความสะอาดแล้ว

58
00:04:38,320 --> 00:04:40,697
อาจเป็นอะไรสักอย่าง
ที่อยู่ในกระจกหมวกนิรภัยของเธอ

59
00:04:41,448 --> 00:04:42,573
ไม่ใช่

60
00:04:42,574 --> 00:04:44,075
คุณบอกว่ามันเป็นไปได้นี่

61
00:04:44,076 --> 00:04:46,453
ผมไม่… ผมไม่รู้ว่าข้างนอกมันดีหรือแย่ยังไง

62
00:04:50,290 --> 00:04:52,584
แต่รู้ว่ามีบางคนจะตื่นเต้นแน่ถ้าคุณออกไป

63
00:04:56,213 --> 00:04:57,339
เออ

64
00:05:01,510 --> 00:05:03,428
พวกคุณเคยเจอเมียของเคนเนดีไหม

65
00:05:06,181 --> 00:05:08,100
คิดว่าเธอจะพูดว่าไงถ้าเป็นเธอ

66
00:05:09,810 --> 00:05:13,145
เธอจะพูดแนวนั้นก็ต่อเมื่อซดเหล้าไปบ้างแล้ว

67
00:05:13,146 --> 00:05:15,648
ดอริสไม่พูดออกมาหรอกว่าอยากออกไปข้างนอก

68
00:05:15,649 --> 00:05:17,985
- เธอฉลาดกว่านั้น
- เธอฉลาดกว่าใคร

69
00:05:18,777 --> 00:05:20,904
เธอบอกว่าถ้าเธอฆ่าใครขึ้นมา…

70
00:05:23,574 --> 00:05:25,951
- อาจเป็นเขา
- ก็เป็นไปได้

71
00:05:26,618 --> 00:05:28,119
และถ้าเธอถูกจับได้…

72
00:05:28,120 --> 00:05:29,912
เธอจะต้องหาทางรอดไปได้แน่

73
00:05:29,913 --> 00:05:34,084
เธอบอกว่าถ้าถูกส่งออกไปข้างนอก
เพื่อทำความสะอาด เธอจะออกไปร้องเพลงแทน

74
00:05:34,668 --> 00:05:37,754
มีความสุขที่ได้เป็นอิสระ ได้เจอโลกภายนอก

75
00:05:39,673 --> 00:05:41,842
แม้จะเป็นเวลาแค่นาทีเดียวก็ตาม

76
00:05:45,512 --> 00:05:47,014
แค่นาทีเดียว

77
00:05:53,729 --> 00:05:55,272
ชุดทำความสะอาดพร้อมแล้ว

78
00:05:58,817 --> 00:05:59,860
ไปกันเลย

79
00:06:30,933 --> 00:06:32,600
ฉันรู้ที่ฉันบอกให้พวกคุณไปตอนเช้ามืด

80
00:06:32,601 --> 00:06:34,603
แต่ฉันต้องให้พวกคุณไปตอนนี้เลย ไป เร็วเข้า

81
00:06:48,283 --> 00:06:49,284
ปิดจอแล้ว

82
00:06:50,744 --> 00:06:53,579
เอาละ เราจะเปิดวิทยุไว้ตลอดเวลา

83
00:06:53,580 --> 00:06:57,124
นายจะได้ยินเสียงฉันผ่านหมวกนิรภัยตรงนี้
และฉันจะได้ยินนายผ่านวิทยุ

84
00:06:57,125 --> 00:06:58,918
แต่อย่าลืมใช้รหัสคุยกัน

85
00:06:58,919 --> 00:07:00,211
คุณจะได้ยินเสียงผมด้วยไหม

86
00:07:00,212 --> 00:07:01,295
หวังว่าไม่

87
00:07:01,296 --> 00:07:02,713
- ว่าไงนะ
- ฉันเป็นใคร

88
00:07:02,714 --> 00:07:05,341
คุณคือศูนย์จ่ายงาน
ผมเป็นรองนายอำเภอเทอร์ลีย์

89
00:07:05,342 --> 00:07:06,426
- เธอคือเครน
- ใช่

90
00:07:07,052 --> 00:07:08,344
ใครจะไปจำได้หมดวะ

91
00:07:08,345 --> 00:07:10,388
- ขอใช้ชื่ออื่นที่ไม่ใช่คาลโซได้ไหม
- นี่ แพตทริค เฮ้

92
00:07:10,389 --> 00:07:12,932
เย็นไว้ เราไม่มีเวลา โอเคนะ

93
00:07:12,933 --> 00:07:16,519
วอล์กจะคุยกับลูคัสเท่านั้น
คุณต้องพาเขาไปที่ไซโล 17

94
00:07:16,520 --> 00:07:18,814
แค่นั้น จบนะ

95
00:07:27,281 --> 00:07:28,282
เขาต้องทำได้

96
00:08:18,040 --> 00:08:21,668
ศูนย์จ่ายงานเรียกรองนายอำเภอเทอร์ลีย์
ได้ยินไหม

97
00:08:25,047 --> 00:08:26,131
คือว่า…

98
00:08:28,425 --> 00:08:29,718
สถานการณ์…

99
00:08:33,514 --> 00:08:36,140
มันหนักกว่าที่คิดไว้

100
00:08:47,569 --> 00:08:48,820
ไม่มีอะไรเลย

101
00:08:51,031 --> 00:08:52,449
มันว่างเปล่า

102
00:08:53,450 --> 00:08:54,701
มันไม่มีอะไรเลย

103
00:08:57,162 --> 00:08:58,163
เฮ้ย!

104
00:09:06,547 --> 00:09:08,090
พวกนั้นคืออะไรวะน่ะ

105
00:09:39,788 --> 00:09:41,248
นี่รองนายอำเภอเทอร์ลีย์

106
00:09:43,584 --> 00:09:45,669
เรากำลังเดินขึ้นไปข้างบน

107
00:10:09,902 --> 00:10:10,903
ศูนย์จ่ายงาน

108
00:10:12,738 --> 00:10:15,908
เราเห็น… ความเสียหาย

109
00:10:17,409 --> 00:10:19,286
มันเลวร้ายกว่าที่เราคิดไว้

110
00:10:21,121 --> 00:10:23,332
แต่เรา… เราจะหาทางดู

111
00:10:24,166 --> 00:10:25,250
รับทราบ

112
00:11:03,038 --> 00:11:05,331
- ได้ยินไหม
- อะไร

113
00:11:05,332 --> 00:11:06,542
ได้ยินเสียงนั่นไหม

114
00:11:10,671 --> 00:11:14,591
นี่ ศูนย์จ่ายงาน เราได้ยินเสียงดังหึ่งๆ

115
00:11:15,133 --> 00:11:16,552
คุณได้ยินไหม

116
00:11:27,521 --> 00:11:29,731
ฉิบหายละ หนีเร็ว! วิ่ง!

117
00:11:34,486 --> 00:11:38,615
รองนายอำเภอเทอร์ลีย์ นี่ศูนย์จ่ายงาน
ถ้าได้ยินก็ตอบด้วย

118
00:11:42,244 --> 00:11:45,414
รองนายอำเภอคาลโซ ถ้าได้ยินก็ตอบด้วย

119
00:11:49,209 --> 00:11:50,626
เกิดอะไรขึ้น

120
00:11:50,627 --> 00:11:52,879
เสียงเหมือน… ปืนเลย

121
00:11:52,880 --> 00:11:54,505
- ข้างนอกมีปืนเหรอ
- ไม่

122
00:11:54,506 --> 00:11:55,923
วิทยุหาพวกเขาอีกที

123
00:11:55,924 --> 00:11:58,177
ไม่มีคลื่นซ่าเลย มีแค่…

124
00:12:07,019 --> 00:12:08,020
โอเค

125
00:12:09,438 --> 00:12:13,025
เอาไงดี แดนนี่ คุณเปิดภาพบนจอกลับมาได้ไหม

126
00:12:14,860 --> 00:12:16,736
ไม่รู้สิ ถ้าคุณกลับไปที่เวิร์กช็อปของคุณล่ะ

127
00:12:16,737 --> 00:12:18,614
แล้วฉันจะไปหาคุณถ้าฉันทำได้

128
00:12:19,531 --> 00:12:20,740
- เธอจะไปไหน
- ไม่รู้

129
00:12:20,741 --> 00:12:23,701
แต่ถ้าฉันหนี เธอจะจับกุมฉัน ฉันเลยต้องอยู่

130
00:12:23,702 --> 00:12:26,495
ถ้า… พอเธอมาถึงที่นี่

131
00:12:26,496 --> 00:12:29,166
แซนดี้ คุณช่วยบอกได้ไหมว่าฉันกลับบ้านไปแล้ว

132
00:12:29,666 --> 00:12:31,251
เจอร์รี รหัสเดิมไหม

133
00:12:42,137 --> 00:12:45,015
ลูคัส ไคล์กับแพตทริค เคนเนดีถูกฆ่าตายแล้ว

134
00:12:48,268 --> 00:12:49,353
เกิดอะไรขึ้น

135
00:12:51,563 --> 00:12:54,358
คุณเห็นวิดีโอทำความสะอาด
ที่ยังไม่ได้ตัดต่อของนิโคลส์แล้ว

136
00:12:55,025 --> 00:12:56,276
คุณเห็นอะไรบ้าง

137
00:12:56,777 --> 00:12:57,945
ศพ

138
00:12:59,446 --> 00:13:01,615
จำนวนมากพอๆ กับคนทั้งไซโล

139
00:13:02,282 --> 00:13:04,034
แล้วมันสื่อว่าอะไร

140
00:13:14,169 --> 00:13:16,505
พวกเขาป้องกันระบบคุ้มกันได้

141
00:13:18,423 --> 00:13:20,258
อย่างน้อยก็ระยะเวลานึง

142
00:13:20,259 --> 00:13:22,511
เน้นตรงที่ "ระยะเวลานึง"

143
00:13:24,221 --> 00:13:27,558
มันสำคัญที่คุณต้องรู้เพื่อไซโลของคุณ

144
00:13:28,308 --> 00:13:32,145
ว่าจริงๆ แล้วไม่มีทางป้องกันระบบคุ้มกันได้

145
00:13:32,729 --> 00:13:36,233
ให้ภาพวิดีโอที่คุณเห็น
เป็นหลักฐานของข้อเท็จจริงนั้น

146
00:13:39,236 --> 00:13:40,487
แต่นั่น…

147
00:13:42,573 --> 00:13:44,741
นั่นคือสิ่งที่คุณคิดว่านิโคลส์อยากทำเหรอ

148
00:13:45,492 --> 00:13:46,618
ปิดกั้นระบบคุ้มกันน่ะ

149
00:13:47,703 --> 00:13:48,704
ไปคุยกับเธอ

150
00:13:49,538 --> 00:13:52,332
สืบให้แน่ใจว่าความกลัวนั้นเป็นจริงไหม

151
00:13:52,916 --> 00:13:54,001
ถ้าเป็นล่ะ

152
00:14:01,967 --> 00:14:04,260
เราตกลงกันแล้ว
ว่าจะให้พวกเขาออกไปตอนเช้ามืด

153
00:14:04,261 --> 00:14:08,307
ใช่ เคนเนดีอยากไปจะแย่แล้ว
ฉันเลยต้องให้เขาไป

154
00:14:08,807 --> 00:14:09,808
แหงละ

155
00:14:10,726 --> 00:14:14,730
ขอโทษด้วยที่ต้องบอกแบบนี้
แต่พวกเขาไปไม่ถึงไซโล 17

156
00:14:19,151 --> 00:14:23,030
มีเหตุผลอื่นอีกไหม
ที่คุณอยากให้คนจากไซโลของเราไปที่ไซโล 17

157
00:14:23,530 --> 00:14:24,531
ไม่มี

158
00:14:25,532 --> 00:14:29,410
เด็กๆ พวกนั้นช่วยชีวิตฉันไว้
และฉันอยากพาพวกเขามาที่นี่ ก็แค่นั้น

159
00:14:29,411 --> 00:14:31,330
- ไม่มีอะไรสำคัญกว่านั้นแน่นะ
- ไม่มี

160
00:14:33,123 --> 00:14:36,710
จะมีอะไรสำคัญไปกว่า
การช่วยชีวิตเด็กๆ ล่ะ คามิลล์

161
00:14:39,129 --> 00:14:41,173
คุณรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นที่ไซโล 17

162
00:14:44,384 --> 00:14:46,220
ไม่ คุณล่ะรู้ไหม

163
00:14:47,679 --> 00:14:49,765
ไม่รู้ ฉันถึงได้ถามไง

164
00:14:53,435 --> 00:14:55,145
เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นข้างนอกนั่น

165
00:14:55,938 --> 00:14:57,355
กับลูคัสและเคนเนดี

166
00:14:57,356 --> 00:14:59,106
ชุดทำงานผิดปกติละมั้ง

167
00:14:59,107 --> 00:15:00,692
- ชุดทำงานผิดปกติเหรอ
- ใช่

168
00:15:01,360 --> 00:15:02,903
รีบร้อนทำก็แบบนี้แหละ

169
00:15:05,781 --> 00:15:06,782
อือ

170
00:15:07,824 --> 00:15:11,453
เราน่าจะใช้เวลามากกว่านี้
เพื่อทำให้ชุดกันกระสุนได้

171
00:17:00,103 --> 00:17:01,563
(อิงจากหนังสือชุดเรื่อง SILO
โดย ฮิว ฮาววีย์)

172
00:17:24,086 --> 00:17:25,170
ชาร์ล็อตต์เหรอ

173
00:17:26,171 --> 00:17:27,755
เกิดอะไรขึ้น มาทำอะไรที่นี่

174
00:17:27,756 --> 00:17:28,757
เฮ้

175
00:17:29,258 --> 00:17:32,301
- เธอบอกคุณไม่ได้
- ผมไม่ได้ถามคุณ จบนะ

176
00:17:32,302 --> 00:17:33,303
อือ

177
00:17:37,057 --> 00:17:38,141
เธอโอเคไหม

178
00:17:40,477 --> 00:17:41,895
ฉันปกติดี อือ

179
00:17:43,605 --> 00:17:45,231
รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร

180
00:17:45,232 --> 00:17:46,984
รู้สิ แดเนียล

181
00:17:47,901 --> 00:17:51,321
แต่ฉันพูดมากกว่านี้ไม่ได้
จนกว่านายจะทำตามที่แอนนาบอก

182
00:17:51,947 --> 00:17:53,030
คุณสองคน

183
00:17:53,031 --> 00:17:55,825
- ตามฉันเข้าประตูนี้มาเลย
- โอเค หลังจากรถที่เรานั่งมา

184
00:17:55,826 --> 00:17:58,369
- เราจะไม่ไปไหนกับใครทั้งนั้น
- หลังประตูมีอะไร

185
00:17:58,370 --> 00:18:02,832
ทนายความ
ทนายหลายคนที่เซ็นสัญญาปกปิดข้อมูลไว้

186
00:18:02,833 --> 00:18:05,042
พอพวกคุณเซ็นแล้ว เราจะขึ้นเครื่องบินกัน

187
00:18:05,043 --> 00:18:07,837
และช่วงเวลานี้ของพรุ่งนี้ พวกคุณจะได้รู้ทุกอย่าง

188
00:18:07,838 --> 00:18:11,925
แต่พวกคุณจะไม่สามารถบอกใครเรื่องนี้ได้…

189
00:18:12,426 --> 00:18:13,676
จนกว่าเราจะอนุญาต

190
00:18:13,677 --> 00:18:15,470
อะไร คุณ…

191
00:18:18,098 --> 00:18:21,684
คุณจะฟ้องฉันเหรอ
เพราะบัญชีธนาคารฉันมีอยู่ 700 ดอลลาร์

192
00:18:21,685 --> 00:18:25,730
กิตโม ทนายครึ่งนึงในนั้นเป็นทนายของรัฐ

193
00:18:25,731 --> 00:18:29,026
แปลว่าพวกเขาสามารถส่งคุณ
ไปเสวยสุขในกวนตานาโมได้

194
00:18:31,278 --> 00:18:32,529
ไม่ได้พูดเล่นด้วย

195
00:18:33,739 --> 00:18:34,740
ผมผ่านมาแล้ว

196
00:18:35,532 --> 00:18:38,076
จริงๆ มันก็น่าอยู่นะ ผมคิดอยู่ว่าจะซื้อที่นั่น

197
00:18:38,994 --> 00:18:43,498
เกาะน่ะ ทั้งเกาะเลย ไม่ใช่แค่… ฐานทัพ

198
00:18:46,585 --> 00:18:47,586
ไง…

199
00:18:48,921 --> 00:18:50,505
ผมแพร์ สเตนเซน

200
00:18:50,506 --> 00:18:51,714
เรารู้ว่าคุณเป็นใคร

201
00:18:51,715 --> 00:18:55,384
ผมรู้ ผมแค่ทำตัวสุภาพ
ทีมด้านสังคมบอกว่าผมต้องทำแบบนั้น

202
00:18:55,385 --> 00:18:56,762
คุณเป็นนักข่าวใช่ไหม

203
00:18:57,387 --> 00:18:59,388
ได้ยินมาว่าคุณมีคำถามเยอะแยะเลย

204
00:18:59,389 --> 00:19:01,225
แต่ผมอยากถามคุณข้อนึง

205
00:19:02,267 --> 00:19:03,644
คุณต้องการแบบไหนมากกว่ากัน

206
00:19:04,978 --> 00:19:09,941
ไม่เซ็นสัญญาเก็บความลับ
แล้วขับรถมินิแวนเศษเหล็กที่เช่ามากลับไป

207
00:19:09,942 --> 00:19:11,192
โดยไม่รู้อะไรเลย

208
00:19:11,193 --> 00:19:14,237
หรือตวัดลายเซ็นนิดๆ หน่อยๆ

209
00:19:14,238 --> 00:19:18,158
และได้รู้ความลับที่สำคัญที่สุดของโลก

210
00:19:21,411 --> 00:19:26,040
ผมยอมจ่ายแสนดอลลาร์เลยถ้ามันส่งผลในแง่ดี

211
00:19:26,041 --> 00:19:27,500
แสนดอลลาร์ แหงละ

212
00:19:27,501 --> 00:19:29,418
ชายที่รวยที่สุดในโลก

213
00:19:29,419 --> 00:19:33,005
และคุณจะบอกความลับที่สำคัญที่สุดในโลกให้เรารู้
กับเงินแสนดอลลาร์เนี่ยนะ

214
00:19:33,006 --> 00:19:34,674
โอเค ก็ได้ คนละล้าน

215
00:19:34,675 --> 00:19:37,051
- ให้ตาย… ใช่ว่าคุณซื้อทุกคนได้
- ถ้าคุณเซ็นนะ

216
00:19:37,052 --> 00:19:39,637
- ถ้าไม่เซ็นก็ไม่ได้อะไรเลย
- ผมไม่รู้นะว่าเกิดอะไรขึ้น

217
00:19:39,638 --> 00:19:42,683
ผมแค่อยากรู้ว่า
มันเกิดเรื่องบ้าอะไรกับน้องสาวผม

218
00:19:43,976 --> 00:19:45,227
คุณเซ็นรึยัง

219
00:19:47,479 --> 00:19:51,066
ฉันเซ็นแล้ว
เพราะฉันก็อยากรู้ว่าเกิดบ้าอะไรกับฉัน

220
00:19:59,408 --> 00:20:00,409
ได้

221
00:20:02,160 --> 00:20:05,622
คุณสส.ตอบตกลงแล้ว คุณนักข่าวล่ะ

222
00:20:09,042 --> 00:20:12,712
อีกนานแค่ไหนกว่าฉันจะเขียนข่าวเรื่องนี้ได้

223
00:20:12,713 --> 00:20:16,549
ไม่เกินห้าปี หวังว่าจะเร็วกว่านั้น

224
00:20:16,550 --> 00:20:19,468
และก่อนหน้านี้ฉันไม่ได้พูดเว่อร์ไป

225
00:20:19,469 --> 00:20:22,181
นี่คือการกอบกู้โลกจริงๆ

226
00:20:29,104 --> 00:20:30,105
ก็ได้

227
00:20:30,731 --> 00:20:32,191
งั้นก็ไปกู้โลกกัน

228
00:20:41,658 --> 00:20:42,659
เอ็ด ฮาร์วูด

229
00:20:45,162 --> 00:20:46,621
มีเรื่องอะไร

230
00:20:46,622 --> 00:20:49,208
เราต้องคุยกับคุณเป็นการส่วนตัว

231
00:20:53,128 --> 00:20:56,757
เราคิดว่าออร์ลา เคนต์ถูกฆ่าและย้ายศพ

232
00:20:58,050 --> 00:21:01,844
ที่เราไม่รู้คือศพเธอมาอยู่ที่นี่ได้ไง

233
00:21:01,845 --> 00:21:05,640
ดูเหมือนกล้องที่คุณบอกว่าปิดไปแล้ว
จะไม่ได้ปิดจริงๆ สินะ

234
00:21:05,641 --> 00:21:10,144
ไม่งั้นคุณจะแน่ใจได้ไง
ว่าเธอไม่ได้ขึ้นบันไดมาเอง

235
00:21:10,145 --> 00:21:12,730
พอรู้ไหมว่า…

236
00:21:12,731 --> 00:21:15,733
ว่าย้ายศพโดยที่กล้องไม่เห็นได้ไงน่ะเหรอ

237
00:21:15,734 --> 00:21:17,069
ผมไม่รู้

238
00:21:18,570 --> 00:21:20,197
เว้นแต่ว่า…

239
00:21:22,032 --> 00:21:24,325
อือ มีผู้ชายคนนึงจากชั้นกลาง

240
00:21:24,326 --> 00:21:26,702
เขามักเล่นโชว์ให้พวกเด็กๆ ดู

241
00:21:26,703 --> 00:21:30,832
เขาจะทำให้ของหายไป
แล้วก็พรึ่บ ปรากฏขึ้นมาใหม่

242
00:21:31,416 --> 00:21:33,043
เรียกว่ามายากล

243
00:21:34,545 --> 00:21:38,048
อาจเป็นเพราะสิ่งนั้นก็ได้ มายากลน่ะ

244
00:21:38,549 --> 00:21:42,093
มัวเสียเวลาไปเรื่อย คุณอยากกลับบ้าน…

245
00:21:42,094 --> 00:21:46,390
ฟังนะ นายอำเภอ คุณไม่เข้าใจเลย

246
00:21:47,808 --> 00:21:51,686
ในเหมืองนี้เรามีผู้ชายสักหกคนได้
มีผู้หญิงอีกสองคน

247
00:21:51,687 --> 00:21:55,691
แม่งเป็นพวกอาชญากรทั้งนั้น
นี่คือที่เดียวที่พวกเขาอยู่ได้ ก็ตามนั้น

248
00:21:56,441 --> 00:21:59,194
ส่วนใหญ่เป็นแค่คนที่ทำอะไรโง่ๆ

249
00:21:59,945 --> 00:22:03,699
แล้วถูกส่งมาที่นี่ โดยหินทับตาย

250
00:22:04,366 --> 00:22:07,536
หรือถูกรมยาพิษโดยพวกกำจัดหนู

251
00:22:08,370 --> 00:22:13,457
คนที่เล่นมายากลให้เด็กๆ ดู ทำให้ไข่หายไป

252
00:22:13,458 --> 00:22:18,505
ฝ่ายตุลาการบอกเขาว่า
มายากลคืออนุสรณ์ตามทฤษฎี

253
00:22:19,256 --> 00:22:23,093
อนุสรณ์ตามทฤษฎีแม่งสิ

254
00:22:23,677 --> 00:22:26,847
พวกเขาเลยส่งเขามาที่นี่
ไม่ใช่เพราะทำอะไรผิด

255
00:22:27,347 --> 00:22:29,474
แต่เพราะมีความคิด

256
00:22:31,101 --> 00:22:33,478
สิ่งที่เกิดขึ้นในอุโมงค์พวกนั้น คุณ…

257
00:22:34,146 --> 00:22:37,107
มันคงมีมนุษยธรรมกว่านี้ถ้าแขวนคอคนอย่างเขา

258
00:22:38,025 --> 00:22:40,610
แต่ไม่เลย พวกเขาถูกส่งมาอยู่ที่นี่

259
00:22:40,611 --> 00:22:45,199
ทุกๆ คนที่เพื่อนซี้แสนดีของคุณ
ในฝ่ายตุลาการส่งมา

260
00:22:47,993 --> 00:22:48,994
งั้น…

261
00:22:50,996 --> 00:22:52,998
เห็นได้ชัดว่าคุณไม่เคารพผมในฐานะนายอำเภอ

262
00:22:53,665 --> 00:22:54,708
ฝันไปเหอะ

263
00:22:56,919 --> 00:22:58,336
คุณเคารพจูเลียตต์ไหม

264
00:22:58,337 --> 00:23:01,589
อย่างน้อยเธอก็มาจากฝ่ายเครื่องจักรกล
และทำงานคลุกฝุ่น

265
00:23:01,590 --> 00:23:04,801
แต่ในฐานะนายอำเภอเหรอ ไม่ละ

266
00:23:05,385 --> 00:23:09,096
- โฮลสตันล่ะ
- โฮลสตันเหรอ ผมเคารพเขา

267
00:23:09,097 --> 00:23:12,935
ถ้าเขาจับได้ว่ามีไอ้โง่ที่ไหนทำเรื่องงี่เง่า
เขาอาจปล่อยๆ ไป

268
00:23:13,519 --> 00:23:15,686
เขาคำนึงถึงครอบครัวคนอื่น

269
00:23:15,687 --> 00:23:17,563
และชีวิตพวกเขาที่จำกัดจำเขี่ยในเหมือง

270
00:23:17,564 --> 00:23:18,731
ดีแล้ว

271
00:23:18,732 --> 00:23:25,364
ผมดีใจนะที่คุณเคารพเขา
เพราะเขาคิดว่าคุณคือกุ๊ยที่น่ารังเกียจ

272
00:23:27,074 --> 00:23:31,703
เขาเปิดคดีสืบสวนเรื่องคุณเจ็ดคดี

273
00:23:33,121 --> 00:23:34,623
เขาได้จับผมสักคดีไหมล่ะ

274
00:23:38,585 --> 00:23:41,547
งี้ไม่น่าใช่กุ๊ยที่น่ารังเกียจแล้วมั้ง

275
00:23:42,714 --> 00:23:44,340
ผมเห็นคุณทะเลาะกับออร์ลา เคนต์

276
00:23:44,341 --> 00:23:47,510
หนึ่งวันก่อนพบศพเธอในเหมืองคุณ ลูกสาวคุณ…

277
00:23:47,511 --> 00:23:50,513
ลูกสาวผมเตรียมตัวเป็นหัวหน้าฝ่ายพัสดุคนต่อไป

278
00:23:50,514 --> 00:23:53,307
จนออร์ลา เคนต์แย่งงานเธอไป

279
00:23:53,308 --> 00:23:55,393
เพราะงั้นก็ใช่ ผมโมโห

280
00:23:55,394 --> 00:23:58,855
เกลนดาอุตส่าห์มีโอกาสมีชีวิตห่างไกลจากที่นี่

281
00:23:58,856 --> 00:24:01,983
แต่เป็นเพราะใครหลายคนในที่บ้าๆ นี้

282
00:24:01,984 --> 00:24:04,777
คิดว่าสิ่งต่างๆ มันอิงจากแหล่งกำเนิดของคน

283
00:24:04,778 --> 00:24:06,988
หรือคนที่พวกเขาคบหาด้วย

284
00:24:06,989 --> 00:24:12,119
โอกาสนั้นเลยถูกพรากไป
และมอบให้คุณเคนต์แสนน่ารักแทน

285
00:24:13,078 --> 00:24:15,163
ผมพูดความเห็นให้เธอฟัง ก็แค่นั้น

286
00:24:16,039 --> 00:24:20,294
ถ้าคุณไม่มีหลักฐานมากกว่าที่มีอยู่ในแฟ้มตอนนี้

287
00:24:20,878 --> 00:24:25,716
ผมก็ขอให้พวกคุณไสหัวไปซะ

288
00:24:33,015 --> 00:24:35,474
โอเค คุณมาแล้ว มาดูนี่สิ

289
00:24:35,475 --> 00:24:38,019
เรามีดินปืนเหลือจากการกบฏเยอะเลย

290
00:24:38,020 --> 00:24:40,438
- เราส่งทีมไปฝ่ายตุลาการตอนดึก…
- อือ

291
00:24:40,439 --> 00:24:42,231
ใส่ชุดกันความร้อน

292
00:24:42,232 --> 00:24:44,942
และวางวัตถุระเบิด
กระจายไปตามแนวกำแพงเพื่อเปิดทาง

293
00:24:44,943 --> 00:24:48,821
ตามแนวท่อด้านหลังด้วย รวมทั้งท่อที่มีพิษอยู่

294
00:24:48,822 --> 00:24:52,366
โอเค แล้วปล่อยพิษออกมาหมด
ไงต่อ มีเวลารอดตายถึงนาทีไหม

295
00:24:52,367 --> 00:24:53,618
- เราใส่ชุดทำความสะอาด…
- ไม่

296
00:24:53,619 --> 00:24:55,369
- ไว้ใต้ชุดหมีกันความร้อน
- ไม่เอาน่า

297
00:24:55,370 --> 00:24:56,537
เราจะดูเหมือนช่างไง

298
00:24:56,538 --> 00:24:58,080
เรามีชุดเหลือแค่หกชุด

299
00:24:58,081 --> 00:25:01,709
ฟังนะ มันยาก แต่ถ้าทีมดี ผมทำได้แน่

300
00:25:01,710 --> 00:25:02,878
หมวกนิรภัยล่ะ

301
00:25:03,462 --> 00:25:04,712
ฉันจัดการให้ได้

302
00:25:04,713 --> 00:25:08,925
เราจะให้คนหกคนสวมหมวกนิรภัย
ไปวางระเบิดที่ฝ่ายฝ่ายตุลาการได้ไง

303
00:25:08,926 --> 00:25:11,052
เพราะฉันว่าชุดปิดหมดทั้งตัวไม่น่าพอ

304
00:25:11,053 --> 00:25:13,471
- ซิมส์ให้บัตรผ่านเราได้ไหม
- แล้วแก๊สล่ะ

305
00:25:13,472 --> 00:25:15,932
แก๊สนั่นอาจไม่มีกลิ่น ไม่มีสี ถูกไหม

306
00:25:15,933 --> 00:25:19,769
จูลส์ ประเด็นคือชุดใหม่
จะทำให้พวกเขามีเวลาหนึ่งชั่วโมง

307
00:25:19,770 --> 00:25:21,604
อือ หลายคนตายได้ในหนึ่งชั่วโมง

308
00:25:21,605 --> 00:25:24,148
เคยคิดบ้างไหม มีคนเยอะขนาดไหน

309
00:25:24,149 --> 00:25:27,193
ขึ้นอยู่กับว่าต้องใช้เวลาปิดท่อนานแค่ไหน

310
00:25:27,194 --> 00:25:30,029
และมีคนประจำอยู่ชั้นบนและชั้นล่างมากแค่ไหน

311
00:25:30,030 --> 00:25:33,200
พวกนั้นเป็นชั้นอยู่อาศัย คนเขาจะหลับนอนกัน

312
00:25:35,369 --> 00:25:36,495
บอกมาคร่าวๆ หน่อย

313
00:25:39,998 --> 00:25:41,374
อาจมีตั้งแต่หนึ่งร้อยไปจนถึง…

314
00:25:41,375 --> 00:25:42,960
อาจถึงพัน

315
00:25:44,545 --> 00:25:46,797
พันคน ไม่สิ

316
00:25:49,716 --> 00:25:51,635
มากกว่า 10,000 คน

317
00:25:52,386 --> 00:25:57,224
เราน่าจะดื่มน้ำแล้วลืมๆ แม่งไปให้หมด

318
00:26:00,227 --> 00:26:02,354
- เราควรโหวตกันไหม
- ไม่

319
00:26:03,605 --> 00:26:09,987
ประชาชนในไซโลโหวต
ตอนที่พวกเขาเลือกจูเลียตต์เป็นนายกเทศมนตรี

320
00:26:14,575 --> 00:26:16,409
ขอคิดก่อน ฉันแม่งไม่…

321
00:26:16,410 --> 00:26:19,955
พวกคุณคิดแผนที่ไม่ทำให้คนตายเป็นพันๆ ได้ไหม

322
00:26:31,341 --> 00:26:32,426
คุณโอเคไหม

323
00:26:35,596 --> 00:26:37,097
ผมมีสิ่งที่ต้องทำ

324
00:26:45,564 --> 00:26:50,736
เราเริ่มจากความทรงจำล่าสุดก่อน
การเป็นนาวิกฯ ภารกิจ

325
00:26:51,778 --> 00:26:53,989
อิหร่าน ฉันนึกว่าเขาจะไม่พูดถึงมัน

326
00:26:55,324 --> 00:26:57,825
เขาบอกว่ามันจะมีค่าถ้าฉันนึกออก

327
00:26:57,826 --> 00:26:59,620
ช่วงก่อนถึงตอนที่ฉันได้ขึ้นเครื่องบิน…

328
00:27:01,705 --> 00:27:04,957
แต่เราเก็บความทรงจำที่เหลือ
ไว้ในห้องนิรภัย ก็เลย…

329
00:27:04,958 --> 00:27:07,628
ฉันรู้ว่าฉันบินไปทำภารกิจ ฉันรู้ว่ามันจบไม่สวย

330
00:27:08,962 --> 00:27:13,382
ฉันรู้ข้อเท็จจริง แต่รู้สึกเหมือนมันเกิดขึ้นกับคนอื่น

331
00:27:13,383 --> 00:27:14,801
เธอรู้สึกดีขึ้นแล้วใช่ไหม

332
00:27:15,302 --> 00:27:16,969
ดีกว่าที่เคยเป็นมา

333
00:27:16,970 --> 00:27:19,180
วิกเตอร์ช่วยให้ฉันจำได้

334
00:27:19,181 --> 00:27:20,766
แต่เขาก็ทำให้เธอลืมเหมือนกัน

335
00:27:24,019 --> 00:27:25,521
ฉันจะพยายามข่มตานอนก่อน

336
00:27:27,189 --> 00:27:28,190
ได้

337
00:27:30,275 --> 00:27:32,736
อือ ฉันขอให้นายหลบไปไง ฉันจะใช้เก้าอี้นาย

338
00:27:35,739 --> 00:27:36,740
โอเค

339
00:27:43,747 --> 00:27:44,831
เธอเป็นไงบ้าง

340
00:27:46,124 --> 00:27:48,210
เฉ่งผมน่ะสิ…

341
00:27:49,294 --> 00:27:50,504
แปลว่าดีขึ้นแล้วสินะ

342
00:27:51,380 --> 00:27:52,464
งั้นมั้ง

343
00:27:53,048 --> 00:27:55,092
ว่าแล้วว่าวันนี้ต้องเฮงซวย

344
00:27:55,592 --> 00:27:57,009
พ่อผมตายยังไง

345
00:27:57,010 --> 00:27:58,761
สวัสดีเช่นกัน

346
00:27:58,762 --> 00:27:59,846
เขาตายยังไง

347
00:27:59,847 --> 00:28:01,514
คุณไปเหมืองมาแล้วไม่ใช่รึไง

348
00:28:01,515 --> 00:28:03,349
ฮาร์วูดบอกว่าเขาติดอยู่ตอนอุโมงค์ถล่ม

349
00:28:03,350 --> 00:28:05,018
- งั้นก็ตามนั้นแหละ
- ไม่

350
00:28:05,936 --> 00:28:08,438
เขาชะงักตอนพูด มันต้องมีอะไรแน่ๆ

351
00:28:11,483 --> 00:28:12,651
ขอละ

352
00:28:14,987 --> 00:28:15,988
เขาถูกฆ่ารึเปล่า

353
00:28:16,488 --> 00:28:17,573
ไม่ใช่

354
00:28:20,325 --> 00:28:21,410
เขายังไม่ตาย

355
00:28:22,995 --> 00:28:26,081
มีคนถูกฝังในเหมือง แต่ไม่ใช่พ่อคุณ

356
00:28:27,958 --> 00:28:29,042
เท่าที่ได้ยินมา

357
00:28:30,294 --> 00:28:32,503
พ่อคุณออกแบบอะไรสักอย่างให้ฮาร์วูด

358
00:28:32,504 --> 00:28:37,342
เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน
คนถัดไปที่จะตายในเหมืองเลยไม่ได้ตายจริง

359
00:28:38,135 --> 00:28:39,468
แล้วพ่อคุณก็สวมรอยที่เขาแทน

360
00:28:39,469 --> 00:28:41,137
คนที่ตายชื่ออะไร

361
00:28:41,138 --> 00:28:43,723
ถ้าคุณเริ่มขุดคุ้ยเรื่องของฮาร์วูด

362
00:28:43,724 --> 00:28:45,893
คุณอาจหายตัวไปในหลุมลึกนั่น

363
00:28:48,645 --> 00:28:49,771
รู้จักชื่อเขาไหม

364
00:28:54,776 --> 00:28:55,986
อยากเจอฉันเหรอ

365
00:28:59,656 --> 00:29:03,785
คุณรู้ไหมว่าสมุดบันทึกมิชชันอยู่ไหน

366
00:29:06,788 --> 00:29:10,042
เห็นๆ อยู่ว่าผมไม่ใช่ภัยคุกคามแล้ว

367
00:29:12,377 --> 00:29:13,879
สันดานเก่าๆ แก้ไม่หายหรอก

368
00:29:15,172 --> 00:29:19,176
ถ้ารู้ว่ามันอยู่ไหนและอยู่ที่ใคร

369
00:29:20,177 --> 00:29:21,929
พาคนนั้นมาและเอามันมาให้ผมที

370
00:29:24,681 --> 00:29:25,682
ขอร้องละ

371
00:29:34,483 --> 00:29:35,651
นอนไม่หลับเหรอ

372
00:29:40,614 --> 00:29:45,201
แดเนียลกับฉันหลับที่หลังรถมินิแวน
ตอนคุณควบคุมรถ

373
00:29:45,202 --> 00:29:48,455
ผมไม่ได้ควบคุม และผมรู้ว่าคุณไม่ได้นอน

374
00:29:50,749 --> 00:29:52,084
มีเครื่องดักฟังสินะ

375
00:29:55,796 --> 00:29:56,839
ก็ได้

376
00:29:57,464 --> 00:30:00,801
ผมไม่รู้จริงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น
กับข่าวที่คุณเขียนให้เดอะโพสต์

377
00:30:01,552 --> 00:30:02,760
ดีสำหรับคุณแล้วละ

378
00:30:02,761 --> 00:30:05,013
ค่ะ อย่าบอกใครล่ะ

379
00:30:06,223 --> 00:30:09,476
สัญญาปิดข้อมูลครอบคลุมทุกอย่าง
เกี่ยวกับทุกคนที่เข้าใกล้

380
00:30:11,854 --> 00:30:12,980
เรื่องของคุณเป็นไงมาไง

381
00:30:15,524 --> 00:30:16,816
คุณอยากสร้างประวัติใช่ไหม

382
00:30:16,817 --> 00:30:20,112
นี่แค่นิสัยตามปกติของฉัน
ทุกคนน่าสนใจในสายตาฉัน

383
00:30:21,238 --> 00:30:25,117
ผมทำงานข่าวกรองของกองทัพมา 20 ปี

384
00:30:25,868 --> 00:30:29,246
ลาออกมาตั้งบริษัทที่ประสบความสำเร็จมาก

385
00:30:31,874 --> 00:30:33,292
จนมันล้มนั่นแหละ

386
00:30:34,459 --> 00:30:36,044
ความผิดผมคนเดียว

387
00:30:36,753 --> 00:30:39,673
นิสัยเสียบางอย่างที่ผมไม่ได้จัดการให้เรียบร้อย

388
00:30:40,674 --> 00:30:42,842
นั่นคือตอนที่ผมได้รู้จักวุฒิสมาชิก

389
00:30:42,843 --> 00:30:45,053
เป็นการหาเสียงเข้าสภาครั้งแรกของเธอ

390
00:30:46,930 --> 00:30:48,140
ผมเป็นคนขับรถให้เธอ

391
00:30:50,684 --> 00:30:53,854
และตอนนี้คุณภักดีต่อเธอในหน้าที่ไหน

392
00:30:54,646 --> 00:30:56,397
ผมไม่มีตำแหน่งจริงจังหรอก

393
00:30:56,398 --> 00:30:59,525
ผมแค่คอยดูแลให้วุฒิสมาชิก
กับลูกสาวของเธอปลอดภัย

394
00:30:59,526 --> 00:31:00,736
หมายความว่าไง

395
00:31:03,405 --> 00:31:04,698
หมายความว่ามันสำคัญมาก

396
00:31:20,088 --> 00:31:21,381
ออกมาทำอะไรตรงนี้

397
00:31:22,549 --> 00:31:25,968
- คุณโอเคไหม
- ผมออกมาเพราะว่าเรามีแขก

398
00:31:25,969 --> 00:31:30,181
เธอมีประสบการณ์ที่ไม่ต่างจากคุณ

399
00:31:30,182 --> 00:31:32,892
แปลว่าอะไร คามิลล์ก็วางยาเธอเหรอ

400
00:31:32,893 --> 00:31:33,977
ไม่ใช่คามิลล์

401
00:31:35,020 --> 00:31:36,188
โรเบิร์ตกับผม…

402
00:31:38,065 --> 00:31:39,815
เรากันไม่ให้เธอได้กินยา

403
00:31:39,816 --> 00:31:42,528
เธอจะได้ช่วยพยาบาลสลับยาของคุณ

404
00:31:43,529 --> 00:31:46,114
เพราะเธอเป็นคนเดียว…

405
00:31:48,158 --> 00:31:51,203
ที่เข้าใจได้จริงๆ ว่าคุณผ่านอะไรมาบ้าง

406
00:31:51,870 --> 00:31:58,210
และผมว่าเธอมีมุมมองที่ไม่เหมือนใคร
ถึงอนาคตที่เราทุกคนจะเผชิญ

407
00:32:03,507 --> 00:32:04,883
จูเลียตต์ นิโคลส์

408
00:32:06,468 --> 00:32:07,803
กลอเรีย ฮิลเดอแบรนท์

409
00:32:12,140 --> 00:32:13,725
ถ้าเธอจำฉันไม่ได้ก็ไม่เป็นไร

410
00:32:14,226 --> 00:32:15,726
พวกเขาให้ฉันกินยามานานมาก

411
00:32:15,727 --> 00:32:18,938
จนฉันไม่แน่ใจว่าฉะ ฉันจะจำใครสักคนได้อยู่ไหม

412
00:32:18,939 --> 00:32:23,360
ผมขอให้คุณนายฮิลเดอแบรนท์มาที่นี่
เพราะเราต้องคุยกันเรื่องความทรงจำ

413
00:32:24,486 --> 00:32:26,905
และเพราะสิ่งที่เธอมีอยู่ในมือ

414
00:32:27,865 --> 00:32:29,199
ตอนผมเป็นหัวหน้าฝ่ายไอที

415
00:32:30,576 --> 00:32:36,331
โรเบิร์ตกับผมแกะรอยตามหาอนุสรณ์
ที่ลือกันว่าศักดิ์สิทธิ์

416
00:32:37,124 --> 00:32:42,963
สำหรับกลุ่มประชาชนลับๆ
ที่รู้จักกันในชื่อว่าผู้กุมแสงสว่าง

417
00:32:44,381 --> 00:32:46,341
แม่ของจอร์จเคยเป็นพวกเดียวกับเรา

418
00:32:48,343 --> 00:32:52,764
คนที่ถูกมองเป็นภัยคุกคาม
คนที่ค้นหาข้อมูลในยุคอดีตกาล

419
00:32:53,640 --> 00:32:58,644
และการฟื้นคืนความหวังแห่งอนาคต
ในโลกภายนอกที่สามารถใช้ชีวิตอยู่ได้

420
00:32:58,645 --> 00:33:01,565
เราต้องการความจริงเหมือนเธอ

421
00:33:02,232 --> 00:33:04,526
ของสองสิ่งที่เราอยากหาเจอที่สุด

422
00:33:05,194 --> 00:33:08,947
เป็นเอกสารแห่งชีวิตจากยุคนั้น

423
00:33:09,448 --> 00:33:12,617
สมุดเข้าเล่มกระดูกงู

424
00:33:12,618 --> 00:33:17,539
อดีตหัวหน้าฝ่ายไอทีหลายคนตามหามา 300 ปี

425
00:33:18,165 --> 00:33:19,332
แต่ไม่เคยมีใครพบ

426
00:33:19,333 --> 00:33:22,127
ที่เหลือเป็นความหมกมุ่นของผมเอง

427
00:33:23,837 --> 00:33:25,047
สมุดบันทึกมิชชัน

428
00:33:26,423 --> 00:33:27,507
ภารกิจอะไร

429
00:33:27,508 --> 00:33:31,677
มิชชันคือชื่อเขา
เขาเป็นคนส่งของที่มีชีวิตอยู่เมื่อ 140 ปีก่อน

430
00:33:31,678 --> 00:33:33,513
และตอนเกิดการกบฏครั้งใหญ่

431
00:33:33,514 --> 00:33:36,642
เขาขนย้ายวัตถุระเบิดที่เคยใช้ระเบิดบันได

432
00:33:37,267 --> 00:33:39,186
เพื่อนๆ คุณไม่ใช่กลุ่มแรกที่ทำแบบนั้น

433
00:33:39,895 --> 00:33:43,398
คุณนายฮิลเดอแบรนท์ คุณอ่านตอนท้ายๆ ให้ฟังที

434
00:33:55,869 --> 00:34:01,083
"ผมมีสัญลักษณ์ที่คอและแผลเป็นที่ท้อง

435
00:34:01,625 --> 00:34:04,502
และผมไม่รู้ว่าพวกมันมาจากไหน

436
00:34:04,503 --> 00:34:08,339
ผมรู้สึกเหมือนว่าผมเคยรู้ อาจจะเมื่อวานนี้เอง

437
00:34:08,340 --> 00:34:10,842
แต่ตอนนี้ผมจำเมื่อวานนี้ไม่ได้ด้วยซ้ำ

438
00:34:11,969 --> 00:34:13,219
ผมกลัว

439
00:34:14,388 --> 00:34:16,472
เราหลงลืมอะไรไปมากมาย

440
00:34:16,473 --> 00:34:20,561
หมอเอาแต่พูดว่ามันคือไวรัส เดี๋ยวก็หาย

441
00:34:21,520 --> 00:34:22,855
แต่ไม่เลย

442
00:34:23,688 --> 00:34:25,774
อะไรๆ เลือนหายไปเรื่อยๆ

443
00:34:26,358 --> 00:34:30,195
และสิ่งที่ผมยังจำได้ก็เลือนรางเหมือนความฝัน

444
00:34:30,904 --> 00:34:34,657
ผมไม่รู้จะทำยังไงกับแอลลี่ เรามีแค่กันและกัน

445
00:34:34,658 --> 00:34:39,746
แต่คนที่อยู่ตัวคนเดียว
ผมได้ข่าวว่าพวกเขาหยุดกินอาหารแล้ว

446
00:34:41,873 --> 00:34:46,170
และหลายคนกระโดดจากบันได
ที่พวกเขาเริ่มกางตาข่ายไว้

447
00:34:46,837 --> 00:34:52,176
สาบานได้ว่าถ้าผมลืมแอลลี่
ผมจะกระโดดตามพวกเขาไป"

448
00:34:54,803 --> 00:34:57,431
นั่นคือบันทึกครั้งสุดท้ายของเขา

449
00:34:59,391 --> 00:35:01,143
ฉันเข้าใจสิ่งที่คุณทำและ…

450
00:35:02,769 --> 00:35:06,189
ใช่ มันโคตรเศร้า แต่ฉัน… ฉันบอกแล้วไง

451
00:35:06,190 --> 00:35:08,774
ฉันจะไม่ฆ่าคนเป็นพัน

452
00:35:08,775 --> 00:35:12,111
ซัลวาดอร์ ควินน์ หัวหน้าฝ่ายไอทีในตอนนั้น

453
00:35:12,112 --> 00:35:15,948
เลือกที่จะวางยาคนทั้งไซโล
เพื่อป้องกันระบบคุ้มกัน

454
00:35:15,949 --> 00:35:19,410
เขาไม่เคยตั้งคำถามเรื่องความจำเป็น
ในการลบความทรงจำของคนเลย

455
00:35:19,411 --> 00:35:21,205
แต่ก็ไม่เคยปฏิเสธราคาที่ต้องจ่ายเช่นกัน

456
00:35:21,788 --> 00:35:27,376
ควินน์คำนวณความโหดร้าย
และความสิ้นสติจากยาลบความจำ

457
00:35:27,377 --> 00:35:30,506
ทำให้มีคนตายถึง 2,000 คน

458
00:35:32,925 --> 00:35:36,929
ถ้าคุณไม่ทำอะไร นี่คือสิ่งที่ต้องจ่าย

459
00:35:38,472 --> 00:35:43,060
ผมรู้ว่าคุณไม่อยากเป็นคนที่ต้องตัดสินใจ

460
00:35:43,644 --> 00:35:44,770
- ผมรู้
- งั้นเหรอ

461
00:35:45,812 --> 00:35:49,525
แต่คุณมีภาระที่ต้องตัดสินใจ

462
00:36:06,124 --> 00:36:07,751
- คุณโอเคไหม
- ค่ะ

463
00:36:09,878 --> 00:36:12,506
ดูคุณกระวนกระวายนิดๆ นะ

464
00:36:16,218 --> 00:36:18,011
คุณอาจไม่ชอบนั่งเครื่องบินก็ได้

465
00:36:18,762 --> 00:36:19,888
ใช่

466
00:36:20,931 --> 00:36:22,307
เว้นแต่ว่าฉันเป็นนักบินเอง

467
00:36:23,851 --> 00:36:26,185
- คุณชอบควบคุมงั้นสินะ
- ไม่เลย

468
00:36:26,186 --> 00:36:27,938
ฉันแค่อยากทำทุกอย่างให้มันถูกต้อง

469
00:36:29,189 --> 00:36:32,401
- แล้วคุณล่ะ ไม่นอนเหรอ
- ก็แค่…

470
00:36:34,444 --> 00:36:35,571
พรุ่งนี้เป็นวันสำคัญ

471
00:36:36,280 --> 00:36:38,364
อือ เราจะได้เห็นอะไรเหรอ

472
00:36:38,365 --> 00:36:40,075
อย่างคุณนี่ไม่ควรไปดูโชว์มายากลนะ

473
00:36:40,742 --> 00:36:42,618
คุณคงบอกว่า "เลิกเล่นเว่อร์ๆ ซะที"

474
00:36:42,619 --> 00:36:44,329
ใช่ ดึงกระต่ายออกมาเลยจบๆ

475
00:36:57,926 --> 00:36:59,386
ให้ฉันไปเอาอะไรมาให้ไหม

476
00:37:00,637 --> 00:37:02,264
- ไม่ค่ะ
- โอเค

477
00:37:03,974 --> 00:37:05,976
แต่คุณนวดเท้าฉันได้นะ

478
00:37:22,534 --> 00:37:26,412
- ขอโทษกับเรื่องก่อนหน้านี้ด้วยครับ
- ไม่เป็นไร

479
00:37:26,413 --> 00:37:28,247
ผมนึกว่าคุณเป็นหมอของชาร์ล็อตต์

480
00:37:28,248 --> 00:37:30,875
- ตอนนี้ผมรู้ว่าคุณมีเอี่ยวด้วย
- ไม่ๆ ผม…

481
00:37:30,876 --> 00:37:35,296
ไม่ ผมเป็นหมอของชาร์ล็อตต์
และผมยังต้องให้คุณช่วย

482
00:37:35,297 --> 00:37:37,423
ในการฟื้นความทรงจำ
โดยเฉพาะวัยเด็กของเธอ…

483
00:37:37,424 --> 00:37:40,218
ถ้าเธอจำได้แค่สองสัปดาห์ล่าสุดล่ะ

484
00:37:40,219 --> 00:37:41,552
ไม่ มันต้องได้ผลสิ

485
00:37:41,553 --> 00:37:43,346
แต่คุณบอกว่าไม่มีอะไรรับประกันได้

486
00:37:43,347 --> 00:37:46,600
ก็ถูก แต่สองสิ่งสามารถเป็นจริงได้พร้อมกัน

487
00:37:47,226 --> 00:37:49,645
เธอคืบหน้าขึ้นมาก จริงๆ นะ

488
00:38:00,155 --> 00:38:02,366
ตอนที่ผมอยู่ที่ลอสแอนเจลิส

489
00:38:02,866 --> 00:38:07,162
สิ่งเดียวที่ลูลู่ลูกสาวผมพูดถึงคือแกรนด์แคนยอน

490
00:38:08,747 --> 00:38:11,875
อ้อนเราทุกวันอยู่เดือนนึงให้เราพาไป

491
00:38:13,210 --> 00:38:14,920
สุดท้ายแล้วผมกับแม่แกก็ยอม

492
00:38:15,546 --> 00:38:18,257
คืนวันศุกร์หลังเลิกงาน เราเริ่มออกเดินทาง…

493
00:38:20,759 --> 00:38:23,845
ผมพยายามไปที่ขอบผาด้านใต้

494
00:38:23,846 --> 00:38:25,388
ก่อนดวงอาทิตย์ขึ้น

495
00:38:25,389 --> 00:38:28,141
ผมได้แต่คิดว่าลูลู่จะดีใจขนาดไหนที่ได้เห็น

496
00:38:28,892 --> 00:38:29,893
ใช่

497
00:38:33,981 --> 00:38:37,651
ผมไม่น่าทำเกินตัวเลย ผมเหนื่อย

498
00:38:39,403 --> 00:38:40,988
เควิน บิชอปก็เหมือนกัน

499
00:38:42,823 --> 00:38:47,870
และผมไม่เห็นรถเขาขับข้ามเลนมา
จนมันสายไปแล้ว

500
00:38:52,291 --> 00:38:56,502
แดเนียล ทุกเทคนิคที่ผมใช้กับชาร์ล็อตต์

501
00:38:56,503 --> 00:38:58,546
ทั้งยา การบำบัด

502
00:38:58,547 --> 00:39:03,177
ผมคิดทุกอย่างขึ้นมาเมื่อ 30 ปีก่อน
เพื่อตัวเอง เพราะผมอยากลืม

503
00:39:03,844 --> 00:39:07,805
- และผมลืมจริง ทั้งหมดเลย…
- ไม่ลืมซะหน่อย คุณเพิ่งเล่าให้ผมฟัง

504
00:39:07,806 --> 00:39:11,351
เพราะเราค้นพบได้ทันเวลา
ว่าเราสามารถเลือกได้…

505
00:39:12,769 --> 00:39:15,522
เราเลือกได้ว่าจะเก็บอะไรไว้และจะลืมอะไร

506
00:39:16,815 --> 00:39:18,817
ตามรายงานของหน่วยแพทย์ฉุกเฉิน…

507
00:39:28,911 --> 00:39:31,997
ผมอุ้มลูกสาวไว้ในอ้อมแขนตอนแกตาย

508
00:39:36,793 --> 00:39:39,755
ผมไม่อยากจำตอนนั้นเลย และผมก็จำไม่ได้

509
00:39:40,589 --> 00:39:41,882
มันได้ผลจริง

510
00:39:51,308 --> 00:39:52,351
เราอยู่ที่ไหน

511
00:40:03,445 --> 00:40:04,446
แอตแลนตา

512
00:40:09,451 --> 00:40:11,953
อย่าลืมล่ะ วันนี้แอนโทนีต้องสวมเสื้อแจ็กเก็ต

513
00:40:11,954 --> 00:40:13,037
แม่ ไม่นะ!

514
00:40:13,038 --> 00:40:16,249
รูปถ่ายรวมชั้นเรียนครั้งที่แล้ว
ทุกคนใส่เสื้อแจ็กเก็ต

515
00:40:16,250 --> 00:40:17,959
นั่นมันเมื่อห้าปีก่อน

516
00:40:17,960 --> 00:40:19,294
ลูกดูเนี้ยบมาก

517
00:40:19,795 --> 00:40:21,337
ศิลปินทำงานได้ยอดเยี่ยม

518
00:40:21,338 --> 00:40:23,130
- คามิลล์
- ว่าไง

519
00:40:23,131 --> 00:40:24,758
อย่าบังคับแก

520
00:40:26,009 --> 00:40:27,802
เดี๋ยวนี้คุณเป็นคนตัดสินใจเหรอ

521
00:40:27,803 --> 00:40:29,638
ผมว่าเป็นแกต่างหาก

522
00:40:35,853 --> 00:40:37,020
ก็ได้

523
00:40:38,522 --> 00:40:39,690
เอาเหอะ

524
00:40:54,246 --> 00:40:56,498
แม่เขาน่าจะลืมกุญแจ

525
00:41:00,210 --> 00:41:01,962
มาทำบ้าอะไรที่นี่

526
00:41:03,046 --> 00:41:06,592
- ผมบอกนิโคลส์ว่าห้ามติดต่ออีก
- ค่ะ เธอบอกว่าที่นี่ไม่มีกล้อง

527
00:41:07,092 --> 00:41:09,218
เราต้องการบัตรผ่านเข้าไปฝ่ายตุลาการ

528
00:41:09,219 --> 00:41:10,761
ไปทำอะไร

529
00:41:10,762 --> 00:41:13,848
เธอไม่ได้บอก แต่เธอคงไม่ให้ฉันปีนขึ้นมาร้อยชั้น

530
00:41:13,849 --> 00:41:15,434
ถ้ามันไม่จำเป็นสำหรับเธอจริงๆ

531
00:41:19,563 --> 00:41:23,649
แอนโทนี เปลี่ยนแผนนิดหน่อย

532
00:41:23,650 --> 00:41:25,193
ลูกต้องเอาเสื้อแจ็กเก็ตไปด้วย

533
00:41:25,194 --> 00:41:27,487
- พ่อเพิ่งบอกว่า…
- พ่อเพิ่งบอกว่าให้เอาไปด้วย

534
00:41:29,114 --> 00:41:32,116
ถ้าไม่มีใครใส่ ลูกไม่ต้องใส่ก็ได้

535
00:41:32,117 --> 00:41:37,289
แม่กำลังเหนื่อยกับงาน
แบบนี้จะทำให้แม่มีความสุขนะ

536
00:41:38,207 --> 00:41:39,208
โอเคไหม

537
00:41:41,293 --> 00:41:42,710
ผมเหลืออยู่สามอัน

538
00:41:42,711 --> 00:41:45,214
มานี่หน่อย ขอโทษที
ฉันต้องการเสื้อแจ็กเก็ตนักเรียน

539
00:41:46,131 --> 00:41:48,050
ได้ ไซซ์ไหน

540
00:41:48,634 --> 00:41:49,926
ฉันไม่…

541
00:41:49,927 --> 00:41:51,303
แกสูงประมาณนี้

542
00:41:54,765 --> 00:41:56,432
เดี๋ยวเราไปสายนะครับ

543
00:41:56,433 --> 00:41:59,561
ขอโทษที พ่อถือเสื้อให้ได้นะถ้าลูกต้องการ

544
00:42:01,772 --> 00:42:03,315
เราไปถึงทันอยู่แล้ว โอเคไหม

545
00:42:04,983 --> 00:42:06,359
- ขอโทษค่ะ
- ครับ

546
00:42:06,360 --> 00:42:08,319
นี่ของแอนโทนี ซิมส์

547
00:42:08,320 --> 00:42:11,405
ผู้พิพากษาเพิ่งรู้ว่า
เขาเอาเสื้อผิดตัวไปให้แกเมื่อเช้า

548
00:42:11,406 --> 00:42:13,699
ผมมั่นใจว่าแอนโทนีใส่ได้ครับ

549
00:42:13,700 --> 00:42:16,286
นั่นตัวเก่าของแก ใส่ไม่ได้หรอกค่ะ

550
00:42:17,496 --> 00:42:18,704
ฉันขออีกตัวคืนได้ไหมคะ

551
00:42:18,705 --> 00:42:20,624
ผู้พิพากษาอยากเอาไปฝ่ายรีไซเคิลน่ะค่ะ

552
00:42:21,333 --> 00:42:22,459
สักครู่ครับ

553
00:42:27,089 --> 00:42:28,465
- ได้มาไหม
- นี่

554
00:42:28,966 --> 00:42:29,967
เยี่ยม

555
00:42:30,509 --> 00:42:31,635
ขอบคุณ

556
00:42:34,930 --> 00:42:36,014
มันใช้ได้แน่นะ

557
00:42:36,682 --> 00:42:37,807
- แน่
- เหรอ

558
00:42:37,808 --> 00:42:38,809
หวานเลย

559
00:42:39,476 --> 00:42:40,560
คุณโอเคนะ

560
00:42:40,561 --> 00:42:42,854
รู้ไหมฉันขึ้นลงบันไดขนาดนั้นในวันเดียว
ครั้งสุดท้ายเมื่อไร

561
00:42:42,855 --> 00:42:44,731
ไม่เลย ฉันไม่เคยทำแบบนั้น

562
00:42:55,450 --> 00:42:57,619
- ถึงแล้ว โอเค
- โอเค นี่ของฉันเอง

563
00:42:59,872 --> 00:43:01,372
เฮลิคอปเตอร์เหรอ

564
00:43:01,373 --> 00:43:04,083
ใช่ ขั้นต่อไปของการเดินทาง
เราต้องไปแบบช้าๆ และอยู่ให้ต่ำ

565
00:43:04,084 --> 00:43:05,459
เราจะไปไหนกัน

566
00:43:05,460 --> 00:43:07,628
สินทรัพย์ของผมที่อยู่ไม่ไกลมากนัก

567
00:43:07,629 --> 00:43:11,174
ขนาด 300,000 เอเคอร์
ประมาณ 1,040 ตารางกิโลเมตร

568
00:43:11,175 --> 00:43:14,635
เคยมีฟาร์มเดี่ยวๆ ถึง 42 แห่ง

569
00:43:14,636 --> 00:43:17,556
คุณโน้มน้าวให้ชาวนาจอร์เจีย 42 คน
ยอมยกที่ดินให้เหรอ

570
00:43:18,640 --> 00:43:20,683
ผมมอบความมั่งคั่งหลายชั่วอายุคนให้พวกเขา

571
00:43:20,684 --> 00:43:23,645
พวกเขาจะอยู่ดีกินดีได้ยันหลานของหลานเขาเลย

572
00:43:27,900 --> 00:43:31,402
ขอถามหน่อย ข่าวลือที่แพร่อยู่น่ะ

573
00:43:31,403 --> 00:43:32,945
ผมไม่ใช่หุ่นยนต์

574
00:43:32,946 --> 00:43:34,740
ไม่สิ อีกอันนึง

575
00:43:35,449 --> 00:43:38,492
- ยูนิคอร์นน่ะ
- อันนั้นน่ะจริง

576
00:43:38,493 --> 00:43:40,995
แม่คะ เราจะขึ้นลำหลัง โอเคนะคะ

577
00:43:40,996 --> 00:43:44,123
- ฉันนึกว่ามุก
- ไม่ๆ เรามีวิทยาศาสตร์นี่นา

578
00:43:44,124 --> 00:43:47,084
เราสร้างเทคโนโลยีตัดต่อพันธุกรรมของเราเอง

579
00:43:47,085 --> 00:43:49,837
ทำให้คริสเปอร์ดูเหมือนฟิชเชอร์-ไพรซ์

580
00:43:49,838 --> 00:43:54,634
เราร่ายมนตร์ใส่ดีเอ็นเอของม้า
วาฬนาร์วาล และแรด

581
00:43:54,635 --> 00:43:57,012
มันจะได้ผลเหมือนกันแหละ แต่ผมทิ้งไปซะก่อน

582
00:43:58,472 --> 00:44:01,517
ว่าแต่ไอ้เรื่องลึกลับอะไรก็ตาม
ที่อยู่บนแผ่นดินจอร์เจีย

583
00:44:02,017 --> 00:44:04,185
มันเป็นไอเดียของคุณเท่าไร ของเขาเท่าไร

584
00:44:04,186 --> 00:44:08,564
เขาคือมันสมอง ฉันเป็นแค่คนสนับสนุน
ทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อช่วยเขา

585
00:44:08,565 --> 00:44:14,154
หวังว่าเมื่อคุณรู้เรื่องมากกว่านี้
คุณก็จะทำเหมือนกัน

586
00:44:16,156 --> 00:44:17,241
ไปกันเถอะ

587
00:44:21,954 --> 00:44:25,874
คุณเคยมีความคิดแวบนึงไหม
ว่าไม่อยากเป็นนักวิทยศาสตร์สติเฟื่อง

588
00:44:26,458 --> 00:44:29,460
ผมคุยกับคนที่รวยเป็นอันดับสิบของโลก

589
00:44:29,461 --> 00:44:33,631
และเขาเสนอเงินให้พันล้านดอลลาร์
ถ้าหลังจากที่ผมสร้างยูนิคอร์นเสร็จ

590
00:44:33,632 --> 00:44:35,217
เขาสามารถล่าและฆ่ามันได้

591
00:44:36,468 --> 00:44:37,970
ไอ้พวกมหาเศรษฐีระยำ

592
00:44:38,929 --> 00:44:40,764
พวกเขาทำให้ทุกอย่างย่อยยับ

593
00:44:52,901 --> 00:44:54,026
เฮ้

594
00:44:54,027 --> 00:44:55,611
ลูกเอาแจ็กเก็ตไปด้วยเหรอ

595
00:44:55,612 --> 00:44:56,738
พ่อให้ผมเอาไปครับ

596
00:44:57,614 --> 00:44:58,740
เป็นไงบ้างจ๊ะ

597
00:44:59,408 --> 00:45:02,034
ผมเป็นคนเดียวที่เอาแจ็กเก็ตไป

598
00:45:02,035 --> 00:45:03,119
คิดว่าไงล่ะ

599
00:45:03,120 --> 00:45:04,203
- เดี๋ยว…
- เฮ้…

600
00:45:04,204 --> 00:45:05,330
- เฮ้
- แอนโทนี!

601
00:45:07,249 --> 00:45:08,625
ผมจะคุยกับแกเอง

602
00:45:12,671 --> 00:45:15,506
หลังมื้อเย็น ฉันมีเรื่องให้คุณช่วย

603
00:45:15,507 --> 00:45:18,217
ฉันต้องไปที่ห้องแยกขังของตุลาการ

604
00:45:18,218 --> 00:45:21,138
พยาบาลที่ฉีดยาให้เอเมอร์สันอยู่ที่นั่น
และฉันต้องคุยกับเธอ

605
00:45:21,930 --> 00:45:23,640
ฉันอยากให้คุณไปเป็นพยาน

606
00:45:26,643 --> 00:45:28,228
- ได้
- โอเค

607
00:45:33,984 --> 00:45:36,110
ขอบคุณนะที่ให้ลูกเอาแจ็กเก็ตไป

608
00:45:36,111 --> 00:45:37,112
ไม่เป็นไร

609
00:45:40,407 --> 00:45:42,700
ดอนนี่เรียกศูนย์จ่ายงาน

610
00:45:42,701 --> 00:45:44,203
ว่ามา ดอนนี่

611
00:45:44,828 --> 00:45:47,038
เรากำลังจะออกไปส่งของ

612
00:45:47,039 --> 00:45:48,415
รับทราบ

613
00:46:54,857 --> 00:46:57,233
ครับ ดอนนี่อีกแล้วนะ

614
00:46:57,234 --> 00:46:59,610
มีปัญหากับการส่งของนิดหน่อย

615
00:46:59,611 --> 00:47:01,445
ปัญหาอะไร ดอนนี่

616
00:47:01,446 --> 00:47:03,824
ผมเพิ่งเห็นหมาตัวใหญ่สองตัว
เข้าไปในอะพาร์ตเมนต์

617
00:47:04,491 --> 00:47:06,617
ตัวใหญ่มากๆ ด้วย

618
00:47:06,618 --> 00:47:08,953
- แปลว่าอะไร
- หมา

619
00:47:08,954 --> 00:47:10,746
คนเรียกนักเลงตุลาการว่างั้นไม่ใช่เหรอ

620
00:47:10,747 --> 00:47:12,790
- ว่าไงนะ
- เขาหมายถึงซิมส์เหรอ

621
00:47:12,791 --> 00:47:15,502
- ภรรยาเขาเหรอ
- ว่าไงนะ ไม่ๆ ไม่ใช่

622
00:47:20,966 --> 00:47:22,550
เราไม่…

623
00:47:22,551 --> 00:47:24,636
แน่ใจนะว่าคุณจะมีโอกาสอีก

624
00:47:35,939 --> 00:47:36,940
แค่…

625
00:47:38,317 --> 00:47:39,359
ทำไปเถอะ

626
00:47:41,612 --> 00:47:42,737
รับทราบ ดอนนี่

627
00:47:42,738 --> 00:47:44,239
ส่งของต่อไป

628
00:47:54,291 --> 00:47:55,292
นี่อะไร

629
00:47:56,043 --> 00:47:59,880
หัวหน้าให้เราซ่อมบำรุงปั๊มทุกตัวทีละชั้น

630
00:48:03,383 --> 00:48:06,427
- ต้องใช้หกคนเลยเหรอ
- ชั้นอื่นน่ะไม่

631
00:48:06,428 --> 00:48:09,264
แต่สำหรับฝ่ายตุลาการ
พวกเขาสั่งให้เราทำให้เสร็จในคืนเดียว

632
00:48:42,130 --> 00:48:43,131
เฮ้

633
00:49:09,074 --> 00:49:10,200
เฮ้

634
00:49:10,868 --> 00:49:12,411
อือ ดอนนี่ ว่าไง

635
00:49:12,911 --> 00:49:14,705
ดอนนี่คือใครวะ

636
00:49:18,083 --> 00:49:19,168
ใครน่ะ

637
00:49:20,878 --> 00:49:22,087
นี่รองนายอำเภอคาลโซ

638
00:49:23,046 --> 00:49:25,382
- เอิ่มตอนนี้อยู่ที่ชั้น 17
- แพตทริค

639
00:49:27,718 --> 00:49:32,346
คาลโซ นี่รองนายอำเภอ… เครน
ว่าต่อเลย

640
00:49:32,347 --> 00:49:33,764
รองนายอำเภอเครน ได้ โอเค

641
00:49:33,765 --> 00:49:38,103
คือว่าที่นี่มีเรื่องนิดหน่อย แต่ว่าเด็กๆ ปลอดภัยดี

642
00:49:41,481 --> 00:49:44,817
ดอนนี่ๆ ได้ยินฉันไหม นี่ศูนย์จ่ายงาน

643
00:49:44,818 --> 00:49:48,906
ไม่จำเป็นต้องส่งของแล้ว กรุณากลับไปที่ฐาน

644
00:49:49,489 --> 00:49:50,490
เวรละ!

645
00:49:51,158 --> 00:49:53,451
- ใครคือดอนนี่
- คาลโซ เลิกพูดแทรกซะทีได้ไหม

646
00:49:53,452 --> 00:49:55,453
หุบปากที
ดอนนี่ ได้ยินไหม

647
00:49:55,454 --> 00:49:58,664
ได้ยินฉันไหม ไม่จำเป็นต้องส่งของแล้ว…

648
00:49:58,665 --> 00:50:00,958
หยุดนะ! หยุด!

649
00:50:00,959 --> 00:50:02,669
กรุณากลับไปที่ฐาน

650
00:50:04,254 --> 00:50:07,716
- หยุด! หยุด!
- หยุด! หยุด! หยุด!

651
00:50:09,343 --> 00:50:10,344
- หยุด!
- หยุด!

652
00:50:13,639 --> 00:50:14,764
ดอนนี่นะ

653
00:50:14,765 --> 00:50:18,477
- อือ ว่ามา ดอนนี่
- ปิดแล้ว กำลังกลับไปที่ฐาน

654
00:50:26,568 --> 00:50:27,569
ดีแล้ว

655
00:50:28,737 --> 00:50:31,573
มาร์ธา มีอะไรให้ดื่มไหม

656
00:50:32,574 --> 00:50:34,409
ฉันจะเอาของดีมาให้

657
00:50:40,499 --> 00:50:43,793
คาลโซๆ นี่เครนนะ

658
00:50:43,794 --> 00:50:45,170
คุณได้ยินฉันไหม

659
00:50:54,763 --> 00:50:57,390
บอกทีได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น

660
00:50:57,391 --> 00:50:59,559
ขอละ จะเกิดอะไรขึ้นกับฉัน

661
00:50:59,560 --> 00:51:02,228
เอมี่ คุณต้องหุบปากก่อน โอเคนะ

662
00:51:02,229 --> 00:51:04,021
คามิลล์ เรามาทำอะไรที่นี่

663
00:51:04,022 --> 00:51:05,274
มาทำอะไรที่นี่งั้นเหรอ

664
00:51:08,652 --> 00:51:12,906
ฉันต้องการที่ที่ไม่มีใครเห็นหรือได้ยิน

665
00:51:13,657 --> 00:51:14,992
เพราะเราต้องคุยกัน

666
00:51:16,994 --> 00:51:18,412
- โอเค
- โอเค

667
00:51:19,329 --> 00:51:23,541
ฉันขอให้คุณหยุด โรเบิร์ต

668
00:51:23,542 --> 00:51:24,751
แต่คุณไม่หยุด

669
00:51:25,252 --> 00:51:27,128
ผมไม่รู้จริงๆ ว่าคุณพูดเรื่องอะไร

670
00:51:27,129 --> 00:51:29,715
คุณหลอกใช้ลูกเรา

671
00:51:30,883 --> 00:51:33,844
แจ็กเก็ตที่แอนโทนีเอากลับบ้าน

672
00:51:34,469 --> 00:51:35,596
มันไม่ใช่ของแก

673
00:51:40,976 --> 00:51:42,352
ใช่

674
00:51:49,776 --> 00:51:53,988
ถ้าคุณหยุดเอายาลบความจำใส่ในน้ำ…

675
00:51:53,989 --> 00:51:55,239
ทำอะไรของคุณ

676
00:51:55,240 --> 00:51:57,825
- ผมขอแค่นี้ คือให้หยุด
- คุณทำอะไรอยู่ ร็อบ

677
00:51:57,826 --> 00:52:01,245
- บอกมาสิ บอกมาว่าคุณทำอะไรอยู่
- คุณต้องหยุดได้แล้ว หยุดเถอะ

678
00:52:01,246 --> 00:52:02,956
- ยานี้มัน…
- บอกมาว่าคุณทำอะไร

679
00:52:04,666 --> 00:52:07,753
เราคุยเรื่องนี้ที่อื่นที่ไม่ใช่ต่อหน้าเธอได้ไหม

680
00:52:08,420 --> 00:52:10,464
เอมี่น่ะเหรอ ช่างหัวเอมี่สิ

681
00:52:11,256 --> 00:52:13,633
- อย่านะ ไม่! ขอร้อง!
- ไม่ๆ อย่า!

682
00:52:13,634 --> 00:52:16,135
- ไม่ ขอร้องละ อย่า… ขอละ!
- บอกความจริงมา ขอความจริง

683
00:52:16,136 --> 00:52:17,137
ขอละนะ

684
00:52:19,848 --> 00:52:21,350
อย่างกับคุณไม่เคยทำเหมือนกัน

685
00:52:24,770 --> 00:52:26,313
ผมเคยทำเลวร้ายกว่านี้

686
00:52:28,190 --> 00:52:29,399
ผมทำจริง

687
00:52:30,692 --> 00:52:33,570
ไม่ว่าคุณคิดถูกหรือ… หรือผมคิดถูก…

688
00:52:36,657 --> 00:52:39,368
ไม่ว่าลูกเราจะจำผมได้หรือไม่…

689
00:52:42,579 --> 00:52:49,336
แกก็สมควรมีพ่อหรือแม่อย่างน้อยสักคนนึง
ที่ไม่เคยฆ่าใครตาย

690
00:53:09,398 --> 00:53:10,524
อะไรวะน่ะ

691
00:53:12,150 --> 00:53:13,193
แดเนียลรู้

692
00:53:28,917 --> 00:53:29,918
มันคือสว่าน

693
00:53:31,587 --> 00:53:34,798
สว่านขนาดยักษ์

694
00:54:23,055 --> 00:54:25,057
คำบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี