บรรยายไทย - อนันต์ โพธิสูง
ขอต้อนรับสู่บริษัทเภสัชกรรมแบล็ควูด
ขอบคุณที่คุณสนใจในการทดลอง เฟสแรกของเรา
แบล็ควูดมุ่งมั่นที่จะสร้างนวัตกรรม
บุกเบิกการค้นคว้าที่จะกลายมาเป็น ยาชนิดใหม่หลายร้อยประเภท ในทุกปี
ในเฟสแรก เราจะใช้ อาสาสมัครสุขภาพดีเช่นคุณ
เพื่อช่วยให้เราเข้าใจ ผลกระทบที่ยามีต่อร่างกายได้ดีขึ้น
ก่อนจะใช้ยาดังกล่าวกับผู้ป่วยจริง
เราคงทำไม่ได้ หากไม่ได้รับ ความช่วยเหลือจากคุณ
สถานที่ของเราเพียบพร้อม
และมีความทันสมัย
หวังว่าคุณจะมีความสุขที่อยู่กับเรา
เฮ้!
เธอต้องเป็นแคลร์แน่เลย ฉันแอลลิสันนะ
ดูเหมือนเราจะเป็นเพื่อนร่วมห้องกัน
เยี่ยมเลย ยินดีที่รู้จักนะ
เฮ้...ฉันแอลลิสันนะ
ดูเหมือนผู้หญิงจะมีแค่เราสามคน
ว้าว...อยู่ 5 วัน เธอเอาของมาเยอะจัง
ฉันไม่เคยทำแบบนี้มาก่อนเลย เธอเคยไหม?
ฉันตื่นเต้นนิดหน่อย
โง่มาก ฉันรู้ เราไม่เป็นไรหรอก
ที่แย่ที่สุดคือตอนรอนี่แหละ...
แอลลิสัน โทษนะ เมื่อคืนฉันหนักมาก ฉันเหนื่อยจริงๆ
แค่อยากงีบก่อนทุกอย่างจะเริ่มน่ะ
- โอเค โทษที ฉันจะเงียบละ - ขอบใจนะ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
ขอเชิญผู้เข้าร่วมทุกท่านมารวมตัวกันที่ห้องตรวจ
ไม่มีไวไฟ ไม่มีสัญญาณ ห่วยมาก!
ก็เราอยู่ชั้นใต้ดินนี่
ไม่หรอก พวกนั้นจงใจให้เรามาที่นี่
เราจะได้ทวีตเรื่องการทดลอง หรือเหตุการณ์ในนี้ไม่ได้
ฉันถึงบอกไงว่าเราต้องมีสหภาพ
พวกนี้พยายามหาเรื่องทุกการทดลองเลย
สวัสดี ทุกคน ฉันดร.เบิร์ก ฉันจะดูแลการทดลองครั้งนี้
พวกคุณคงได้ยินมาหมดแล้ว แต่ฉันขอพูดซ้ำอีกครั้ง
นี่คือการทดสอบความปลอดภัยเฟสแรก ของอเบ็กเซทีน บีอาร์เอ็น 14
ระยะทดลอง 5 วัน
จะเริ่มทดลองที่ปริมาณ 25 มิลลิกรัม
และเพิ่มจนถึง 85 มิลลิกรัมก่อนจบ
นี่คือการทดลองวิจัยแบบสุ่ม
พวกคุณจะถูกตรวจสอบใกล้ชิด หากมีความผิดปกติหรือผลข้างเคียง
แต่...ปริมาณยาที่ใช้จะไม่มาก
เราคาดหวังว่าทุกอย่างจะราบรื่น
แต่ถ้าคุณยังมีคำถาม ขอให้พูดพคุยกับนางพยาบาล...
- ว่าไง เรย์? - เราออกข้างนอกได้ไหมครับ?
เสียใจด้วย ผู้เข้าร่วมทุกคน ต้องอยู่ในชั้นนี้จนจบการทดลอง
นี่พูดเล่นใช่ไหม?
ต้องขอโทษด้วย แต่ฉันไม่ได้เป็นคนเขียนกฏ
ต้นไม้พวกนี้ยังไงเนี่ย?
ไม่รู้สิ
อย่างน้อยของกินก็ดีกว่าที่เบ็ลมอนท์
ใช่ ขี้หมายังอร่อยกว่า ของกินที่เบ็ลมอนท์เลย
เงินก็ดีด้วยนะ
ได้ข่าวเรื่องการทดลองลับ เมื่อปีก่อนไหมล่ะ?
ห้าหมื่นเพื่อหยุดหัวใจคนทดลอง
- นิทานแล้ว - ไม่ใช่นะ!
เพื่อนฉันไปลงทดลองมา
- เพื่อนของเพื่อนน่ะ - แหงล่ะ
ไม่เคยเห็นเธอมาก่อนเลย
- ครั้งแรกเหรอ? - ใช่
ให้ฝฉันเดานะ
เธอได้ยินมาจากเพื่อน แล้วคิดว่าเงินง่ายดี ถูกไหม?
ง่ายไหมไม่รู้หรอก
แต่ฉันร้อนเงิน ทางเลือกก็มีไม่เยอะ ก็เลย...
ยังสาว ไม่มีตังค์ จนตรอก
คอมโบ้การมาทดลองยาเลยแฮะ
นั่นวาเนสซ่า เจอเธอมาทดลองยาประจำ
เธอแปลกๆหน่อย
เด็กเรียนที่บ้านน่ะ
พ่อแม่เธอบ้าศาสนามาก
เชื่อบทลงโทษพระเจ้า
พวกเงียบๆนี่แหละตัวดี
หายใจลึกๆแล้วกลั้นไว้
- โทษที... - แม่ง!
- มีเวียนหัวไหม? - ไม่ค่ะ
- คลื่นไส้ล่ะ? - ไม่มีค่ะ
- ปวดหัว? - ไม่ค่ะ
- ชาหรือเสียวไหม? - ไม่ค่ะ
- ปวดท้อง? - ไม่ค่ะ
- ปากแห้ง? - ไม่ค่ะ
ฉันไม่ไหว ฉี่ไม่ออกแล้ว
- หายใจไม่ออก? - ไม่ค่ะ
อีก 10 นาทีฉันจะกลับมา
แคลร์...
แคลร์ เธอหลับอยู่เหรอท
- แคลร์... - อะไร!
อยากเห็นรูปแมวฉันไหม?
โอเค แมวจริงด้วย
- เธอมีรอยสักรึเปล่า? - ไม่มี
แล้วตรงข้อเท้าเธอล่ะ?
ถ้ารู้คำตอบอยู่แล้วเธอจะถามทำไม?
ก็ฉันชอบมันนี่ หมายความว่าไงเหรอ?
ภาษาจีน แปลว่า 'ช่วยเงียบหน่อย' น่ะ
ฉันน่าจะไปสักบ้าง
แต่ไม่รู้จะสักอะไรดี!
ฉันว่าจะสักอะไรก็เหอะ
อีก 5 ปีต้องดูโง่แน่นอน
ตอนฉัน 15 ฉันอยากสัก รูปเดธลี่ฮอลโลว์
แค่คิดก็อายมากแล้...
แอลลิสัน เธอเงียบที...!
วันนี้เหนื่อยสินะ?
ใช่
ไงก็...ทำเพื่อสิ่งดี ถูกไหม?
ใช่เหรอ? ยานี้เอาไปรักษาอะไรนะ?
พวกนั้นกะจะใช้หลายอย่างเลย
ลดน้ำหนัก แก้แพ้ แก้เมารถเมาเรือ
ใช่ เราทำงานพระเจ้าจริงๆ
เธอก็เป็นนร.แพทย์ใช่ไหม?
อะไรนะ?! เปล่า
นึกว่าจะมีอีกหลายคน
ดูเหมือนจะเป็นฉันคนเดียว
ฉันสมัครทดลองงานช่วงฤดูร้อนที่แบล็ควูด
ยังรอผลอยู่ แต่พวกนั้นบอกฉัน เรื่องการทดลองนี้
บอกว่าหาคนได้ไม่พอ
ฉันเลยคิดว่าน่าจะเป็นโอกาสทำให้เห็น
ว่าฉันเล่นเพื่อทีมไง
แต่ตอนนี้เริ่มสงสัยแล้ว ว่าทำอะไรลงไป
ฉันนอนไม่หลับเลย
ใช่ เรารู้
พวกเราก็ด้วย
นึกว่าจะราบรื่นซะอีก?
ใช่ พวกนั้นชอบพูดแบบนี้แหละ
แต่ความจริงคือการทดลองยา ในมนุษย์ครั้งแรกส่วนใหญ่
พวกนั้นไม่รู้หรอกว่าจะเกิดอะไรขึ้น
มันไม่เหมือนยาบ้าด้วยนะ มัน...
แรงกว่านั้นมาก
มัน...ฉันอธิบายไม่ถูกด้วยซ้ำ
แค่นอนไม่หลับนิดหน่อย ไม่ใช่เรื่องใหญ่นะ
พอทดลองหลายครั้งเข้า
ไม่มีอะไรน่าแปลกใจแล้ว
คุณน่าจะขาดคน เพราะไม่มีพนักงาน กะกลางคืน ถูกไหม?
ถ้าคุณอยากให้ช่วยทำเทสหรืออะไร...
คือ...คงผิดจริยะน่าดู
คุณคงไม่มีทาง...ผมรู้
ผมรู้ ผมแค่...ล้อเล่นน่ะ
ชัดเจนอยู่แล้ว
ดูว่าจะไม่หลับนานแค่ไหน
ฉันไม่ได้หลับมา 30 ชั่วโมงแล้ว
รู้สึกแปลกมาก
ถ้าเราไม่หลับเลยล่ะ?
ตลอดไปน่ะ
มีเวลาเหลือขนาดนั้นจะทำอะไรกันดี
แค่นี้วันก็ยาวมากพอแล้ว
- รุกฆาต - อะไรนะ?
- ไม่... - เรียบร้อย
โอเค ต้องล้างตาหน่อย
เธอบอกว่าเกมเดียวไง ฉันตกลงเล่นเกมเดียว
ฉันรู้ แต่ฉันนึกว่ามันจะนานกว่านี้
อีกเกมนะ ไม่มีอย่างอื่นให้ทำอยู่แล้ว
โอเค ก็ได้
ของเธอหมดเลยเหรอ?
สวยมากเลย
- ภาพพอลเยอะเลยนะ - ไม่หรอก
ฉันวาดทุกคนแหละ
เธอจะคุยกับเขาไหม?
ไม่ ฉันไม่กล้า
ฉันอายมากถ้าต้องคุยกับผู้ชาย คิดอะไรไม่ออก...
- เฮ้ พอล! - แคลร์ อย่านะ...
- มาโพสท่าให้วาดรูปไหม? - อะไรนะ?
- มาโพสท่าให้วาดรูปไหม? - หมายความว่าไง?
เปล่า
ไม่ตลกเลยนะ
ไม่มีใครไม่มีอาการเลย
จะยาอะไรก็แล้วแต่...
นี่มันยิงตรงเข้าระบบประสาทส่วนกลาง
และทำให้สมองอักเสบรุนแรงมาก
แน่ใจนะว่ายานี้เม็ดนึง 25 มิลลิกรัม?
นี่เป็นการทดลองแบบสุ่ม
คุณก็รู้ว่าฉันบอกข้อมูลนั้นไม่ได้
ได้ โอเค...
แล้วเห็นผลสแกนที่ฉันส่งไปไหม?
ฉันกำลังดูอยู่เลย
ผู้ทดลองหมายเลข 7 สแกนครั้งที่สองหลังรับยากี่วัน?
ไม่ คุณไม่เข้าใจ
ทั้งสองภาพนั้นถูกถ่ายไว้ ในการสแกนเดียวกัน
ความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นในการสแกนครั้งเดียว
ฮัลโหล?
สวัสดีครับ ผมจอร์จ แบนน่อน รองประธานอาวุโสฝ่ายวิจัย
คุณพูดอีกครั้งได้ไหม?
แคลร์ ดูสิ ในนั้นมีลูกหนูด้วย!
เหมือนหนูบ้านมากกว่านะ
ไม่หรอก ลูกหนูน่ารักจะตาย
เศร้าจังที่พวกมันอยู่ในกล่องแบบนั้น
ทำไมล่ะ?
ถ้าไม่อยู่ในกล่องมันจะทำอะไรได้?
ก็ตั้งหลายอย่าง
เธอไม่รู้หรอกว่าหนูทำอะไรได้มั่ง
พวกมันอาจจะเจอหนูตัวอื่น แล้วออกผจญภัยกัน...
หรือตกหลุมรัก!
ไม่ก็ถูกกินหรือโดนเหยียบตาย
อย่างน้อยในนี้มันก็ยังมีบ้าน
แล้วเธอมีบ้านไหม?
ฉันยังย้ายไปมาอยู่
แต่เธอมีคนให้ไปอยู่ด้วย หลังการทดลอง
เช่นครอบครัวใช่ไหม?
เอาจริงนะ ถ้าฉันเป็นหนู ฉันอยากจะ...
ถูกขังอย่างปลอดภัย มีคนให้ข้าวให้น้ำ ดูแล
มากกว่าออกไปเอาตัวรอดข้างนอก
ไม่...ไม่จริงหรอก
เธอคงอยู่ในนั้น วางแผนแหกคุกแน่
ดูหมอนั่นสิ
มันอยากออกจะแย่แล้ว
อย่าปล่อยหนูนะ แอลลิสัน ไม่งั้นเธอเดือดร้อนแน่
พวกมันอาจมีค่ามากกว่าเราซะอีก
ตัวแปรของการทดลองเปลี่ยนไปแล้ว
ตอนนี้สิ่งที่เราสนใจจริงๆ
คือพวกคุณจะไม่หลับไปได้อีกนานแค่ไหน
ฉะนั้นพยายามอย่าหลับ
ถ้าคุณเริ่มรู้สึกเหนื่อย ขอให้มาแจ้งฉัน
หรือเจ้าหน้าที่คนอื่นๆทันที
ดร.เบิร์ก...
โทษครับ ดร.เบิร์ก ผมแค่อยากจะ...
อาเมียร์ กลับไปอยู่กับเพื่อนๆ
แคลร์ คุณโอเคนะ?
ค่ะ ฉันแค่...
ฉันไม่ชอบอยู่ในที่แคบๆ
ทำตัวสบายๆนะ ไม่นานหรอก
แคลร์ ฉันยังไม่สะดวกคุยกับเธอ อยู่ในนั้นไปก่อน
หยุดเลย อย่าเพิ่งกวน อยู่ในนั้นเงียบๆไป
จะร้องยังไงก็เชิญ ฉันไม่ให้เธอออกมาแน่
ขอร้องล่ะ...
- จะเสร็จแล้ว - ให้ฉันออกไปที!
ให้ฉันออกไปที!
แย่มากเลยใช่ไหม?
ฉันมีเคล็ดลับนะ
ฉันเคยคุยกับที่ปรึกษาเยาวชนสมัยยังเด็ก
เขาเคยบอกว่าเล่นเกมเตอตริส ช่วยอาการสะเทือนใจได้
เพราะมันจะหยุดสมองเรา ไม่ให้สร้างภาพจำ ประมาณนั้น
ตอนนี้เวลาฉันคิดลบจนจิตตก
ฉันจะเล่นเกมเตอตริสในหัว
ลองสิ ได้ผลนะ จริงๆ ฉันนึกถึงเพลงมันด้วย
แอลลิสัน...?
เธอต้องนึกภาพตอนบล็อคกำลังไหลลงมา
แอลลิสัน พอแล้ว...
- แอลลิสัน น่ารำคาญมากเลย - ดี! แสดงว่าได้ผลไง
แอลลิสัน พระเจ้า! เธอคือคนน่ารำคาญที่สุดที่ฉันรู้จัก!
แบบนี้ไม่ดีกับเราแน่นอน
เรามีเหตุผลที่ต้องนอน ถูกไหม?
คนเราต้องนอน
เพิ่มปริมาณอีกแล้วเหรอ?
ฉันจะกินแค่ครึ่งเดียว
ฉันจะกินครึ่งเดียว แค่นี้ก็ มากกว่าที่ตกลงมาทำแล้วมั๊ง
ไหนบอกว่ามากสุด 85 มิลลิกรัมไง
ใช่ ฉันไม่กินแน่นอน
ฉันเข้าใจว่าพวกคุณกังวล ในทิศทางใหม่ของการทดลองเรา
ฉันขอบคุณมาก
แน่นอนว่าพวกคุณกลับได้เลย ถ้าต้องการ
แต่ฉันต้องได้รับแจ้งว่ามีข้อเสนอเป็นเงินโบนัส
สำหรับผู้เข้าร่วมที่อยู่จนจบการทดลอง
สามหมื่นยูโร
คนละ
ว่าไงนะ?
- ไม่มีทาง... - สามหมื่น!!
- คนละด้วย!
สามหมื่นจ้า ที่รัก!
นี่แหละใกล้เคียงแขมเปญที่สุดแล้ว
ขอเล่นมั่งสิ พอล
เรารวยแล้ว ทุกคน เราจะรวยแล้ว!
มาสิ มาจอยปาร์ตี้กัน
ดูก็รู้ว่าเธอไม่เคยเต้นมาก่อน
พูดอะไรของเธอ? ดูฉันเต้นซะก่อน!
ไม่เอาน่า...ทำไมเธอไม่แฮปปี้ล่ะ?
เธอว่าไม่แปลกเหรอ ที่พวกนั้น เอาเงินขนาดนี้มาให้เรา?
มีแต่เธอนี่แหละ ที่ได้สามหมื่น แล้วยังมองว่าไม่ดีได้
ใช่ เพราะมันมีเงื่อนไขเสมอ
ไม่เสมอหรอก
มันไม่ใช่กฎจักรวาลนะ
- ก็... - พวกเราอาจจะโชคดีก็ได้
มาเถอะ...
- มาเร็ว มา... - ก็ได้!
ขอต้อนรับเข้างานเลี้ยงนะ พวก!
แปลกจัง ฉันว่าฉันไม่เคยเต้นกับคนที่
ไม่พยายามจะเอาฉันเลย
เฮ้ ก็ยังหัววันนี่นะ...!
เธอเริ่มง่วงเหรอ?
เปล่า...
เปล่า แค่...
นิดหน่อยนะ จู่ๆก็เริ่มง่วง
ไปบอกดร.เบิร์กดีกว่า
ไม่ๆ เราต้องหยุดการทดลอง!
ระบบภูมิคุ้มกันพวกเขาผิดปกติไปหมดแล้ว
เราหยุดตอนนี้ไม่ได้
เพิ่มปริมาณไปเรื่อยๆ
ดูว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ฉันจะได้ย้ายไปอยู่ที่ดีๆ
ออกจากที่ตอนนี้ซุกหัวอยู่
นึกภาพว่าอยู่ในแฟลต ที่ไม่ต้องแชร์กับคนอีก 4 คนสิ
ห้องนั่งเล่นที่เป็นของฉันคนเดียว
มันบ้ามาก
ฉันจะหายตัวไปซักพัก
มีบางที่ในอินเดีย ที่เงินสามหมื่น อยู่ได้หลายปี
ไม่ต้องทำงาน แค่อยู่ตัวคนเดียว
ใช้ชีวิตอย่างอิสระ
ฉันจะเป็นคนแรกในครอบครัว ที่ได้เรียนมหาลัย
ฉันเก็บเงินมาหลายปีแล้ว แต่เงินก้อนนี้จะจ่ายได้หมด
พวกเธอคิดเล็กเกินไป
ต้องเอาไปลงทุน
ซื้อคริปโตเก็บไว้
ถ้าเข้าถูกจังหวะ รวยแน่นอน
แล้วเธอล่ะ?
ตั้งสามหมื่น เธอต้องมีแผนแน่
เอ่อ...
คงหาที่อยู่ล่ะมั๊ง
นอกนั้นฉันคงใช้แปปเดียวหมด
หามาง่ายก็ใช้ง่าย
เราหาที่อยู่ด้วยกันก็ได้นะ
เพราะฉันต้องเข้ามหาลัย เราเป็นเพื่อนร่วมห้องกันก็ได้
ไม่ว่ากันนะ แอลลิสัน แต่ฉันว่า หลังจบเรื่องนี้เราจะไม่ได้เจอกันอีก
เธอไม่มีเพื่อนจริงๆเหรอ?
เอ่อ... ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น
ไม่ ไม่เป็นไร จริงๆ
เอ่อ...
ฉันไปยืดเส้นยืดสายก่อนนะ
อะไร?
คุณทำพลาดแล้ว
จากนี้ไป ถ้าเกิดอะไรกับคนพวกนั้น
ฉันจะไม่รับผิดชอบนะ
นี่ไง
ไม่ใช่ อันด้านบน
ด้านบน? ฉันก็ลองแล้วไง
แอลลิสัน ฟังนะ ฉัน...
ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น
ตื่นได้แล้ว
แอลลิสัน...
แอลลิสัน ตื่นสิ! ทุกคน...
- อะไร? - ช่วยด้วย! แอลลิสัน...
ช่วยด้วย!
แอลลิสัน...
- พระเจ้า... - แอลลิสัน!
แอลลิสัน!
แม่งเอ๊ย!
มีการฝ่าฝืนมาตรการความปลอดภัย เริ่มทำการล็อคดาวน์
30 วินาทีก่อนล็อคดาวน์
แคลร์...
แคลร์ เร็ว! เราต้องไปแล้วนะ
20 วินาทีก่อนล็อคดาวน์
10 วินาทีก่อนล็อคดาวน์
5
4
3
2
จับประตูเร็ว
ฉันขอโทษ...
ล็อคดาวน์เสร็จสมบูรณ์
เราพยายามจะหนี แล้ว...
ประตู
แอลลิสัน เธอ...
ไม่ๆๆๆ!
ตื่นไว้นะ ทุกคน อย่าหลับ
จะยังไงก็ตาม ห้ามหลับ อย่าหลับตาเด็ดขาด
ฟังฉันนะ...
ถ้าเผลอหลับ พวกนายจะตาย
อะไรนะ?
ฉันบอกเลย...ฉันเห็นผลสแกนเราแล้ว
- นายเห็นผลสแกนเราเหรอ? - ฉันแอบเข้าห้องทำงานดร.เบิร์กมา
ฉันรู้ว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
4 วันหลังมานี้ สมองเราถูกบีบกระตุ้นมากเกินไป
- และตอนนี้มันกำลังจะปิด - หมายความว่าไง?
- สมองจะถูกกระตุ้นมากไปยังไง? - เธอหมายความว่าไง?
คนเราตอนหลับ สมองยังทำงานปกติ
ที่พวกนายรู้สึกตอนนี้ คือสมองกำลังจะปิดตัวเอง ยานั่นมัน...
- จะบอกว่าเรากำลังจะตายเหรอ? - ไม่ใช่
ถ้าไม่หลับก็ไม่ตาย
เราแค่ต้องตื่นไว้ จนกว่าจะออกจากที่นี่
แล้วขอความช่วยเหลือได้
ดูเหมือนคุณอยู่ในสภาวะล็อคดาวน์
ที่แบล็ควูด ความปลอดภัย เป็นความสำคัญอันดับหนึ่งของเรา
สถานที่ใหม่ๆจะมีมาตรการ รักษาความปลอดภัยอัตโนมัติ
เพื่อจำกัดอันตราย
ไม่ว่าจะเชื้อโรค หรือการรั่วไหล
การก่อการร้ายด้วยอาวุธชีวภาพ และอีกหลายอย่าง
ที่นี่ถูกปิดตาย 24 ชั่วโมง
และทุกช่องทางการสื่อสารถูกตัดขาด
มันเป็นแบบนี้ได้ไง?
ฉันไม่รู้...
สงสัยดร.เบิร์กบังเอิญไปกดเปิดมันเข้า
มันต้องมีทางยกเลิกสิ
ยกเลิกไม่ได้ ปิดก็ไม่ได้
มันถึงถูกสร้างมาไง
ถึงเจ้าของบริษัทอยู่ในนี้ก็ทำอะไรไม่ได้
ประตูจะไม่เปิดจนกว่าเวลาจะหมด
ฉันเจอยาดม น่าจะพอสำหรับ 5 คน
เฮ้ ใจเย็นสิ เรย์!
เราต้องใช้ให้พอทั้งคืนนะ
ใช้ดมในกรณีฉุกเฉินจริงๆ โอเคไหม?
คนละห้าซองนะ
แล้วนี่ล่ะ? แอมเฟตามีน จะได้ช่วยให้ไม่หลับ
ไม่ๆๆๆ...เฮ้
ยังไงก็ห้ามกินยากระตุ้นเด็ดขาด
เป็นฉันจะไม่ดื่มกาแฟด้วยซ้ำ
มันเหมือน...
โอเค นึกภาพว่าสมองนายคือคอมพิวเตอร์ มันกำลังไหม้ไฟอยู่
โอเคๆ...เปรียบแบบนั้นไม่ดี
เอ่อ...
โอเคๆ...นึกออกแล้ว
นึกภาพว่าสมองนายเป็นรถยนต์ มันกำลังไหม้ไฟอยู่
แต่ว่ายังขับได้ โมเมนตัมทำให้รถยังวิ่งอยู่
นั่นคือเหตุผลที่ถ้าเรายังไม่หลับ เราก็จะไม่เป็นไร
แต่ถ้ากินยากระตุ้น ก็เหมือนโยนน้ำมันลงกองไฟ
นั่นคือข่าวร้าย
แต่ข่าวดีคือ มันรักษาให้หายได้
พอเราออกไป พวกนั้นแค่...
ให้ยากดภูมิคุ้มกันเรา และดูอาการ
หรืออย่างแย่ที่สุด คือวางยา ให้เรามีอาการโคม่า
อะไรนะ?
มันฟังดูน่ากลัวกว่าของจริง
ไม่เอาน่า! เราไม่เป็นไรหรอก
แค่ต้องทนให้พ้นไปอีกวัน
พอประตูเปิด เราก็ปลอดภัยแล้ว
เราไม่ได้นอนมากว่าร้อยชั่วโมงแล้ว
อย่างที่เห็น ดูไม่เซ็กซี่เท่าไหร่
แต่...เรากำลังทนสู้
เดี๋ยวก็เหนื่อยตายหรอก
ออกกำลังกายสิดี เลือดลมไหลเวียน
ยังเหลือ 20 ชั่วโมง
6 คน
บอบช้ำแต่ยังไหว อารมณ์ตอนนี้...
เฮ้ เลิกบรรยายได้แล้ว
ฟังแล้วปวดหัว
ต้องมีคนบันทึกเรื่องที่เกิดในนี้สิ
เรื่องนี้จบเมื่อไหร่ ต้องมีคนรับผิดชอบ
เออ นายพูดถูก
ประพฤติผิดพลาด
ประมาทเลินเล่อร้ายแรง
พวกนี้มันก็แค่คำ
พวกเราเป็นมนุษย์
จะเงินกี่แสนก็ไม่สามารถแก้ไข
สิ่งผิดๆที่กระทำกับเราได้
ความเจ็บปวดทรมานมันตีราคาได้เหรอ?
5 ล้าน? 10 ล้าน?
เงิน 15 ล้าน จะทำฉันเหมือนเดิมได้ไหม?
เยี่ยม
เนียนดี
ฉันแค่ติดตามอาการเรา
ดูนั่นนี่ให้ครบ
จะทำการรักษาอะไรในนี้ มันก็คงเสี่ยงเกินไป
มีอีกหลายอย่างที่ฉันยังไม่รู้เกี่ยวกับยาตัวนี้
เพราะฉะนั้นตอนนี้...
ที่ดีที่สุดคือเราต้องทน
แล้วรอความช่วยเหลือ
เลือดเธอยังอยู่ในซอกเล็บฉันเลย
ยังไงก็เอาไม่ออก
ฉันรู้ว่ามันยาก แต่เราต้องคิดบวกไว้
เรายังอยู่ และเราจะไม่เป็นไร
- งั้นเหรอ? - แน่นอนสิ
นี่แหละที่แย่ที่สุด ตอนนี้เราหยุดยาแล้ว
อาการอักเสบจะเริ่มลดลง แล้ว...
โอเค ตอนนี้ฉันขอแค่นี้แหละ
ขอบใจที่ช่วยนะ
ฉันชื่อแคลร์ เบรดี้
ถ้าคุณดูคลิปนี้อยู่ แสดงว่าฉันตายแล้ว
นี่คือข้อความถึงแม่ของฉัน เฮเล็น เบรดี้
เธอเป็นคนไข้ที่โรงพยาบาลเซนต์เจมส์
แผนกดูแลแบบประคับประคอง
หักมุมดีเนอะ?
ปรากฏว่าหนูมีเวลาน้อยกว่าแม่อีก
แม่ใช้เวลาทำลายตับ 20 ปี
หนูใช้เวลาทำลายสมองแค่ 4 วัน
หนูคงใจร้ายน่าดู ที่ไม่โทรกลับหาแม่
ใจร้ายและรุนแรง นั่นแหละหนู
สงสัยจังว่าได้มาจากใคร?
หนูรู้ว่าแม่อยากบอกหนูว่าแม่ขอโทษ แต่...
..คำขอโทษแก้เรื่องนี้ไม่ได้หรอก
มันสายไปแล้ว
แกเป็นอิสระแล้ว
จะทำอะไรล่ะ? อะไรก็ได้ทั้งนั้น
นั่นไง ฉันนึกแล้ว
- นายเหลือยาดมกี่ซอง? - อย่ายุ่งน่า
ไม่เอาน่า อย่ากั๊กสิ
- พระเจ้า อย่าน่า เรย์ - ขอซองนึงไม่ได้เหรอ?
วาเนสซ่า...
- แบ่งยาดมหน่อยได้ไหม? - ไม่ได้
ในพระคัมภีร์บอกว่าไง?
ผู้แบ่งปันจะได้บุญ
ไม่เหมือนพระเจ้าเลยนะ
มาร์คัส! นายมียาดม ฉันรู้
- เฮ้ ขอซองนึงได้ไหม? - ไม่ได้ เสียใจด้วย
เอามาเถอะ ขอซองเดียวเอง
อย่ายุ่งกับมันนะ เรย์! เราก็ได้ยาดมเท่ากัน
ไม่ใช่ความผิดเรานะ ที่นายดมจนหมด
นายเป็นคนประเภทนั้นสินะ?
พวกเก็บไข่อีสเตอร์ทุกปี
ถึงเดือนพฤษภาจะได้มีเหลือฟองนึง
เอามาอวดคนอื่น ทำตัวเหนือกว่า...
- เฮ้! ฉันไม่เชื่อเรื่องพระเจ้า - อะไรนะ?
ฉันบอกว่า... ฉันไม่เชื่อพระเจ้าไง
ฉันเคยบอกแล้วไง
ฉันหนีจากบ้านมาเพราะเรื่องนั้น
นายรู้ไหมว่าเป็นยังไง
ที่โตขึ้นมาโดยถูกบอกว่า ทุกอย่างที่นายทำมันคือบาป
ฉันเกลียดมัน!
พระเจ้า! โทษที...
พวกนายมันบ้า
โอเค...
แกทำได้ อาเมียร์
แค่การทดสอบ แกไม่เคยทดสอบล้มเหลว
แค่ต้องพยายาม
ตั้งใจหน่อย
อย่าหยุด ตั้งใจ
ประสาทหลอนเล็กน้อย
เกิดขึ้นได้ถ้าไม่นอนนานๆ
ทำต่อไป ตั้งใจ
ทำต่อไป ตั้งใจ...
แคลร์...
โอเคนะ?
มาเถอะ
ทำไมนายทำเหมือนง่ายจัง?
ไม่รู้สิ
คือมันก็ยากนะ แต่...
สงสัยฉันไม่กลัวมั๊ง
ฉันรู้ว่าฉันจะต้องไม่เป็นไร
อยากมั่นใจเหมือนนายจัง
เห็นไหม? ฉันไปเดินเขาที่เซียร่า
ตกเขา ข้อเท้าแตก
เจ็บปวดแบบสุดๆ
คิดว่าต้องเดินไม่ได้แน่
ตอนนั้นฉันอยู่คนเดียว
คืนนั้นหนาวแน่ และฉันไม่อยากหนาวตาย
ฉันเลย...เดิน
เธอจะแปลกใจในสิ่งที่เราทำได้ยามจำเป็น
โอเค...
แผนดีมากเลย เรียนชีววิทยาแทบไม่ผ่าน
อีกแปปนึงฉันคงเข้าใจเรื่องนี้แหละ
ฉันพยายามรวมความกล้าเอามืออังไฟ
ชีวิตฉันไม่ง่ายเลย
ฉันก็เหมือนกัน
แต่ฉันยังไม่พร้อมจะให้มันจบ
ฉันก็ด้วย
โอเค ฟังนะ ทุกอย่างยังเหมือนเดิม
เรายังต้องอยู่อีกแค่ 15 ชั่วโมง
แต่เรามาไกลขนาดนี้แล้ว
เฮ้!
พวกเธอรู้ไหมว่านี่แหละ?
เราเสียกันไปสองคนแล้ว คนต่อไปจะเป็นใครก็ได้
คิดว่าแบล็ควูดจะปล่อยเราออกไปงั้นเหรอ?
พวกมันไม่สนเราแล้ว และพวกมันคิดถูก
เพราะถ้ายังไปต่อแบบนี้ เราตายแน่
เราเหลือแค่สองทางเลือก
จะนั่งรอให้ความช่วยเหลือ
จากพวกเหี้ยที่ทำแบบนี้กับเราแต่แรก
หรือร่วมมือกันหาทางออก
ฉันไม่รู้พวกเธอคิดยังไง แต่ฉันเบื่อจะรอแล้ว
โอเค นี่คือตึกนี้
เด็กแปดขวบวาดเหรอเนี่ย?
พวกมันปิดกั้นเราตรงนี้
นี่คือทางออก เราอยู่นี่
เราแค่ต้องพังกำแพงนั่น
ก็ออกได้แล้ว
- ไม่ได้ผลหรอก - นายรู้ได้ไง?
รู้แล้วกันน่า เชื่อสิ พวกนั้นสร้างที่แบบนี้
เพื่อให้หนีไม่ได้ตอนล็อคดาวน์
ดี หนึ่งเสียงว่าไม่ต้องพยายาม
พวกนายที่เหลือคิดว่าไง?
ฉันว่าเธอดูหนาวๆ
อะไร?
เฮ้...
- ฉันว่าได้แล้ว เกือบทะลุแล้ว - อะไรนะ?
เออๆ...ช่วยหน่อย
ได้...ได้
เอาล่ะ...
ไม่นะ ไม่ๆๆ!
อะไร?
ไม่ๆ....
ไม่นะ... เหี้ย!
ไม่!
มันสร้างเหมือนหลุมหลบระเบิด
วัสดุเดียวกับประตู ทุบไม่ได้แน่นอน
โอเค ไม่ดีเลย
แต่ฟังนะ นั่นมันกำแพงด้านเดียว
เราลองทุบอีกด้านได้ ถ้าจำเป็น พังมันทั้งห้องเลย
กำแพงอีกด้านมันจะต่างกันยังไง?
เรากำลังเสียแรงเปล่า
โอเค มาคิดกัน
- เราต้องกินยาพวกนั้น - ไม่นะ!
- เป็นทางเดียวที่เราจะผ่านเรื่องนี้ได้ - ไม่ อาเมียร์บอกว่าเราจะแย่ลงอีกนะ
ช่างหัวอาเมียร์สิ!
เธอจะฟังมันทำไม?
เพราะเขาใกล้เคียงกับหมอที่สุดไง
ฉันไม่เห็นมันเลย ไม่เห็นมัน จะช่วยเราคิดอะไร
เธอเห็นมันช่วยเราคิดอะไรไหม?
โอเค ฉันจะไปคุยกับเขา
มันรู้ได้ไง?
นาย...นายรู้ได้ไง อาเมียร์?
มันรู้ได้ไง?
มันรู้ได้ไงว่าเราไม่มีวันพังกำแพงได้?
มันก็พูดถูกนี่ี แล้วไง?
ใช่ แต่มันรู้ได้ยังไง?
ฉันมาทดลองยามากกว่าใคร
แต่ฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้เลย
แต่อาเมียร์รู้ทุกอย่างก่อนที่จะเกิดขึ้น
มันคงรู้จักแบล็ควูดล่ะมั๊ง
เลยรู้ว่าที่นี่เป็นไง
มันมานี่เพราะมันอยากทำงานกับพวกนั้น
มันอาจจะทำอยู่แล้วก็ได้
คิดสิ มีโอกาสแค่ไหน คนๆนึงจะอยู่กลุ่มทดลอง
คนที่รู้จักยา รู้จักที่นี่ทุกอย่าง...
คนเดียวที่ทำการทดสอบ...
เก็บตัวอย่าง จัดระเบียบให้ทุกคนได้
มันไม่ใช่หนูทดลองธรรมดา
ไม่เลย แค่มันมาอยู่นี่แต่แรกก็แปลกๆแล้ว
นร.แพทย์มารยาททราม มาปนอยู่กับพวกหนูทดลอง
กับพวกไม่มีใครเอาแบบเรา
โอเค...
แล้วอาเมียร์ยังไม่หลับได้ยังไง?
ไม่มีใครที่ไม่กินยานั่น ตื่นได้นานขนาดนี้หรอกนะ
มาดูกัน
อาเมียร์...
เราอยากให้นายมาช่วยหน่อย
นายพูดถูกเรื่องกำแพง
ตอนนี้เรากำลังคิดว่าจะทำยังไงต่อ
งานที่นายทำมันรอได้นะ
อาเมียร์!
ฉันขอโทษ
ฉันไม่ได้ซื่อสัตย์เต็มร้อยกับเธอ
นี่ของเธอ
กับทุกคน
มันจะอธิบายทุกอย่าง
เป็นความผิดฉันเอง
ฉันทำให้เราถูกล็อคดาวน์
ฉันฝ่าระบบรักษาความปลอดภัย เพื่อทำสำเนาผลสแกนของเรา
ฉันโคตรโง่เลย!
ฉันน่าจะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
อาเมียร์ อย่านะ!
อาเมียร์ ลุกขึ้น!
ไม่ได้ยินฉันรึไง? เป็นความผิดฉันเองที่เราติดอยู่ที่นี่
แล้วไง? แบบนี้นายต้องยิ่งช่วยเรา หาทางออกนะ
- บอกแล้วไง ไม่มีทางออกหรอก - ไม่มีทางออก...
ทุกคนเอาแต่พูดแบบนี้!
งั้นนายช่วยเราเองไม่ได้เหรอ?
- ไม่ได้ - ทำไมล่ะ? นายออกจะฉลาด
นายจะเป็นหมออยู่แล้ว แถมมีแล็บเพียบพร้อมขนาดนี้
สมองเราคือรถยนต์ ถูกไหม?
ถ้าความร้อนขึ้น เรา...
..เปิดฝากระโปรงได้ไหม? ไม่ดีกว่า ฟังดูน่าจะเจ็บ
เรา...จั๊มป์มันได้ไหม
หรือออกไปเข็นมันดี?
จริงเหรอ? ฉันเพิ่งทำนายคิดออกใช่ไหม?
เราใช้โมเมนตัมเราก็ได้
เมธิลไอโอไดน์เป็นพิษ มีผลข้างเคียง เหมือนหลอดเลือดสมองอุดตัน
ถ้าใช้เยอะพอ มันจะหยุด เลือดที่เข้าสู่สมองเกือบหมด
ซึ่งปกติจะทำให้สมองตาย
แต่อาการข้างเคียงพวกนี้...
..เราอาจมีระยะผ่อนผัน
พอใช้เมธิลฯแล้วเรารีบฉีดทีพีเอ
จะมีเวลาพอให้เอ็นไซม์
กระตุ้นลิ่มเลือดให้แตกตัว ก่อนผลข้างเคียงจะเป็นอาการถาวร
- แต่มันคือแผนหรือพูดเรื่อยเปื่อยเนี่ย? - ไม่รู้ เธอบอกฉันสิ!
ฉันเหนื่อยมาก จนไม่รู้แล้ว ว่ามันจะเวิร์คไม่เวิร์ค
ใช่ ใช่! ฟังดูดีมาก มากระตุ้นเอ็นไซม์กัน
ฉันเห็นด้วย มากระตุ้นกัน
- ฉันจะไปบอกพวกที่เหลือ - โอเค
- แคลร์... - อยู่นี่เอง
ฟังนะ ฉันคุยกับอาเมียร์แล้ว และ...เป็นอะไร?
- ฉันว่าเราไว้ใจอาเมียร์ไม่ได้ - อะไรนะ? ทำไมล่ะ?
ไม่ ฉันไม่...ฉันไม่เชื่อ
ฟังดูเหมือนเรื่องเล่าไร้สาระของเรย์มากกว่า
ฉันรู้ ฉันก็คิดแบบนั้น
แต่ฉันไม่แน่ใจ
ฉันเลยค้นของๆอาเมียร์แล้วเจอนี่
มันคือยากระตุ้นที่มันบอกไม่ให้พวกเรากิน
ฉันเพิ่งตายเหรอ?
พอล!
เธอไม่ได้ตาย! ไฟมันดับไป
สงสัยมีอะไรผิดพลาด ฉันว่าฉันเห็นฟิวส์นะ
ในห้องเอ็มอาร์ไอ
ไม่เป็นไรนะ
มาเถอะ
แม่ง! แบตฉันจะหมดแล้ว
โอ้ย... เยส! ฉันหาไม่เจอเลย...
แม่ง มือถือฉันดับแล้ว
โธ่ ฉันว่าฉันเห็นภาพหลอน
โอเค นิ่งไว้ ฟังเสียงฉันพอ
หลับตา
- นายว่าไงนะ? - บอกว่าตั้งใจฟังเสียงฉันพอ
หลับตา
ไม่เป็นไรนะ แม่อยู่นี่
นอนลง หลับตาซะ...
ไม่เจอฟิวส์เลย
- พอล! - อุ๊ย! หายไปแล้ว
- ทำไมไม่นอนซะล่ะ! - พอล!
ตื่นเต้นจังเลย!
เขาตายแล้ว พวกนั้นตายแล้ว เหลือเธอตัวคนเดียว
ไปนอนเถอะ! ยอมแพ้ซะ!
อีเลว อีดอก ตายซะ
แคลร์...
พอล!
เกือบแล้วไง
อาเมียร์...นายหายไปไหนมา?
ฉันไปหาฟิวส์ไง
วาเนสซ่า... ค่อยยังชั่วที่เธอปลอดภัย
ทุกคน ทำไม...
- เกิดอะไรขึ้นเหรอ? - นายกินยากระตุ้นใช่ไหม?
- อะไรนะ? - เราเจอขวดยาเปล่า
นั่นมัน...เปล่า ฉันไม่ได้กินนะ!
ฉันเทมันทิ้ง กันไว้ก่อน!
ทำไมนายต้องถอยหนี?
เราแค่ถามเฉยๆ
อย่านะ! อย่าจับฉัน!
เรย์...พอแล้ว!
พอล จับแขนมันซิ!
พอล...อย่า!
- พวกนายบ้าไปแล้วเหรอ? - หุบปาก!
เงียบไปเลย
นายตัดไฟ ฉันบอกแล้วไงว่าต้องเป็นแบบนี้
บอกแล้ว มันรู้ว่าเรารู้ไต๋ เลยพยายามจะเก็บเรา
ฉันไม่ได้แตะฟิวส์เลย ไม่รู้ว่ามันอยู่ตรงไหนด้วยซ้ำ
- เหรอ งั้นใครทำ? - ฉันไม่รู้! ฟิวส์มันก็ขาดเองได้นี่
นายทำงานให้แบล็ควูด รับมาเถอะ
ฉันไม่รู้ว่านายพูดเรื่องอะไร
ทุกคน...ฟังฉันนะ
นายเหนื่อยแล้ว นายกลัวด้วย นายไม่คิดหน้าคิดหลังให้ดี
แก้มัดฉันเถอะ
แล้วฉันจะอธิบายทุกอย่าง
นายบ้าแล้ว! นายไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไร
ขอล่ะ แคลร์...
ไอ้นี่มันมีแผน
ฉันมั่นใจว่ามันรู้บางอย่าง เราต้องรู้ให้ได้ โอเคไหม?
คิดให้ออก
- นายว่ามีแค่มันไหม? - อาจจะใช่
อาจมีคนอื่นด้วย พวกมันอาจจะดูเราอยู่
ที่นี่อาจจะมีห้องลับอยู่ทั่ว
ห้องลับเหรอ? นี่นายฟังตัวเองบ้างไหม?
เราต้องรีดความจริงจากมัน
นายจะทำยังไง?
ลองเดาสิ
นี่เรื่องคอขาดบาดตายนะ จะพูดดีๆหรือเธอยากตายแบบมาร์คัสล่ะ?
เรย์พูดถูก
ถ้าอาเมียร์ปิดบังอะไรอยู่ เราต้องรู้ให้ได้
และฉันว่ามันปิดบังเรา
ฟังที่พวกเธอพูดสิ
ว่าเธอจะทำอะไรกับเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน
ฉันตกนรกแน่นอนอยู่แล้ว
เราทำไม่ได้นะ ไม่ได้...พอล!
พอล พูดอะไรหน่อยสิ! เราทำไม่ได้นะ
ไม่...ไม่ เธอพูดถูก
เราทำแบบนี้ไม่ได้
ช่างแม่ง ฉันทำเอง
เรย์...อย่านะ!
อย่า!
เอางี้นะ ฉันจะใช้มีดนี่
ทุกครั้งที่นายโกหกฉัน ฉันจะเชือดนาย
- ขอล่ะ...หยุดเถอะ อย่านะ - เรย์...อย่านะ อย่า!
- นายทำงานให้แบล็ควูดใช่ไหม? - เรย์ นายทำแบบนี้ไม่ได้นะ เขา...
นายทำงานให้แบล็ควูดใช่ไหม?
เขามีวิธีรักษา!
ฉันทำบางอย่างอยู่
ไม่ใช่วิธีรักษา แต่เป็นเวลา ให้อาการหยุดมากกว่า
ฉันว่าฉันน่าจะช่วยเราได้
อย่างน้อยก็ซื้อเวลาให้เรา
ตอแหล! ไม่...
ไม่ มันโกหกอีกแล้ว มันพูดทุกอย่างเพื่อเอาตัวรอด
- ไม่ นายไม่รู้หรอก - อาเมียร์...
นายคิดแผนอะไร?
สารละลายเมธิลไอโอไดน์
ทำง่ายๆ ฉันสอนพวกนายได้
ไม่ ฉันจะไม่ใช้อะไรที่มันทำ มันอาจทำเราตายทันทีก็ได้
งั้นฉันลองเอง
เราจะทำแล้วฉันจะทดสอบเอง
เรามีอะไรต้องเสียอีก?
โอเค 75 องศาแล้ว แล้วไงต่อ?
อาเมียร์?
อาเมียร์...
ใส่ไอโอไดน์ได้เลย
ช้าๆนะ อย่าให้ร้อนเกินไป
เรามีโอกาสทำครั้งเดียว
ที่นายทำมันโง่มากนะ
- นายตัดฟิวส์ - ฉันไม่ได้ทำ
ฉันเห็นนายทำ
ฉันต้องทำให้อาเมียร์หลับ
พวกเธอไม่เชื่อฉัน ฉันต้องพิสูจน์ ว่ามันไม่ได้กินยาเหมือนเรา
เธอจะบอกทุกคนไหม?
ยากดประสาท ออกฤทธิ์เร็วมาก
ฉันรอให้แคลร์เผลออยู่
ถ้านายช่วยฉัน ฉันเข้าถึงอาเมียร์ได้
เราจะได้รู้ว่ามันโกหกหรือเปล่า
ดีกว่าแผนฉันเยอะเลย
ฉันเหนื่อยเกินไปแล้ว
โอเค...เกือบเสร็จแล้ว
ใส่ซัลเฟตที่เหลือให้หมด แล้วรักษาอุณหภูมิ 70 องศาไว้
จนกว่าจะกลั่นหมด
- ไม่เจ็บเหรอ? - ไม่
ก็เจ็บแหละ แต่...
ดีแล้ว ทำให้ฉันไม่วอกแวก
บอกฉันอีกทีซิว่าจะเกิดอะไรขึ้น
เธอใช้ยาที่ทำ มันจะทำให้หลอดเลือดเธอตีบ
ฉีดทีพีเอเพื่อรักษาอาการ ให้ฟื้นขึ้นมา
แต่รู้ไว้ก่อนนะ ว่าถ้าไม่ได้ผล มันจะฆ่าเธอทันที
ฉันนึกแล้ว
ฉันมาคิดดูแล้ว
จากสิ่งที่เราผ่านมา ถ้าเราต้องทำอีกครั้ง
ฉันคงไม่สมัครมาทดลองครั้งนี้
แบล็ควูดมีคนสมัครทดลองงานหลายร้อยคน
ตอนพวกนั้นขอฉันให้มาทดลองครั้งนี้
ฉันนึกว่าพวกนั้นเห็นคนที่ตั้งใจ
มีความพยายาม
และพร้อมทำทุกอย่างเพื่อการงาน
แต่บางทีพวกนั้นเห็นแค่คนที่ไม่มีครอบครัว
ไม่มีเพื่อน ไม่มีสายสัมพันธ์กับใคร
คนที่จะไม่มีใครคิดถึง
ฉันรู้สึกเหมือนใช้ชีวิตผิดมาตลอด
ถ้าออกไปได้ เราจะได้โอกาสอีกครั้ง
ได้โอกาสอีกครั้ง ฉันก็ไม่รู้ว่าจะทำอะไร
ฉันไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไรอีกแล้ว
ฉันแค่อยากเห็นพระอาทิตย์อีกครั้ง
เราอยู่ใต้ถุนนี้มานาน จนมันเหมือนความทรงจำไปแล้ว
ตั้งเป้าไม่สูงเลยนะ
อย่างน้อยก็เป็นจุดเริ่มต้น
โอเค..
ฉันว่า...
ฉันว่ามันพร้อมแล้ว
พอฉีดแล้ว รอ 30 วินาที ก่อนฉีดทีพีเอให้เธอนะ
วาเนสซ่า!
- วาเนสซ่า! - วาเนสซ่า...
- ดึงเธอขึ้นมา - วาเนสซ่า!
วาเนสซ่า... วาเนสซ่า!
วาเนสซ่า...
ไปเอายามา!
อาเมียร์ หยุดนะ
อาเมียร์ หยุด!
เอาสิ...
ทำเลย..
เธออยากรู้อะไรล่ะ?
ฉันเป็นคนเดียวที่มีข้อมูล ถูกไหม?
อยากให้ฉันพูดว่าพวกเราจะตายที่นี่ใช่ไหม?
ว่าชีวิตเราก็แค่ข้อมูลในตารางงั้นเหรอ?
นั่นแหละ!
นั่นแหละความลับ
แคลร์...เธอโอเคไหม?
- แคลร์... - ฉันไม่เป็นไร
ฉันจะไปดูว่าเราเหลือเวลาอีกเท่าไหร่
ฉันชื่อแคลร์ เบรดี้
นี่คือข้อความถึงแม่ของฉัน
เพลงที่แม่เคยร้องให้หนูฟังสมัยเด็ก เพลงอะไรนะ?
หนูสงสัยมาตลอดว่าแม่แต่งเองหรือเปล่า
คือมันดังในหัวหนูตลอดเลย
ตลกดี เรื่องที่เราย้อนกลับมาคิด
ตอนแม่ดื่ม แม่เลวร้ายที่สุด
แต่ตอนไม่ดื่ม แม่เป็นแม่ของหนู
ตอนนี้หนูเข้าใจแล้ว
ว่ามันยากขนาดไหน ว่าทำไม...
..แม่ถึงหยุดดื่มไม่ได้
เพราะ...
..ถึงหนูจะพยายามสู้มันยังไง
หนูแค่..
หนูแค่อยากนอนหลับ
ไอ้ห้องลับบ้า...
พวกเธอมาดูนี่สิ
เราเจออะไรเข้าแล้ว
แคลร์...
อดทนหน่อย โอเคไหม? ฉันจะกลับมา
ฟังนะ นายไม่ใช่แค่ตัวเลขในตาราง
พวกนั้นคิดว่าเรามันโนบอดี้ แต่เราเราออกข่าวทุกช่อง
เล่าเรื่องของเราก่อนเถอะ
เราจะทำให้บริษัทแม่งพัง
นี่มันห้องชันสูตรศพ
พอล!
ผมจะไม่ฟังคุณ
คุณเป็นแค่ภาพในหัวผม
แต่นายฉลาดที่สุดในนี้นะ อาเมียร์
ถ้าไม่ฟังเสียงในหัวนายแล้วจะไปฟังใคร?
แคลร์เหรอ?
จะหวังให้ผู้หญิงคนนั้นมาช่วยนาย?
เธอทิ้งนายไว้ที่นี่ไม่ใช่เหรอ?
ทั้งถูกมัด
ทิ้งไว้ที่นี่คนเดียว
ถึงพวกนั้นจะหาทางออกเจอ
คิดว่าพวกนั้นจะให้นายไปด้วยเหรอ?
ทางเดียวที่นายจะออกไปจากที่นี่ คือไปคนเดียว
เฮ้! เวลานายเหลือไม่เยอะแล้ว
นายต้องคุมสถานการณ์ให้ได้
แค่นี้เองใช่ไหม?
คือนายแค่ยอมแพ้
บอกตรงๆ ฉันผิดหวังนะ
นายมีศักยภาพมาก
นี่คือการทดสอบ อาเมียร์ และนายสอบตก
นายคุมคนกลุ่มนี้ไม่ได้
นายทนภาวะอดนอนไม่ได้
นายไม่สังเกตเห็นมีดด้วยซ้ำ
ขอบใจที่อยู่เคียงข้างฉัน
ขอโทษที่ฉัน...
ขอโทษที่ฉันไม่...
พวกมันต้องใช้นี่ส่งศพขึ้นไปหลังชันสูตรแน่
ก็เป็นทางออก
ทางออกนี่หว่า!
- ฉันจะไปตามคนที่เหลือ... - ไม่ เดี๋ยว
เราไปเลยก็ได้นะ
ตอนนี้เลย...
เธอกับฉัน
อ่านโน๊ตนายแล้ว
ช่วยด้วย!
เรย์กับอาเมียร์เป็นตัวถ่วง
คุณก็รู้ ไม่มีสองคนนั้นเราปลอดภัยกว่า
เราต้องเริ่มคิดถึงตัวเอง มันเป็นทางเดียวที่เราจะรอด
แคลร์...
นี่แหละ
ฉันรู้สึกได้ว่าฉันไปแน่
แต่นายต้องไปก่อน
ฉันจะทำเจ็บหน่อยนะ
ฉันทำอะไรอยู่เนี่ย?
ใช่
ฉันจะเริ่มจากตาก่อนนะ
อาเมียร์...
อาเมียร์ นี่ฉันเอง วางมีดลง...
เถอะน่า
อีกสองคนเอง
อาเมียร์...
มาเร็ว...
มาเร็ว!
ไม่นะ! พอล!
ผมพอล เมอร์รีย์ กำลังอัดเสียงครั้งสุดท้าย
ผมเป็นผู้รอดชีวิตคนสุดท้ายของการทดลอง บีอาร์เอ็น 14 ในแล็บแบล็ควูด
ถ้าผมไม่... ถ้าผมไม่รอด
ในโทรศัพท์เครื่องนี้ถือเป็น...
ในโทรศัพท์เครื่องนี้ถือเป็นเสียงจริงๆ...
เสียงจริงๆของเรื่องที่เกิดที่นี่
ขอบคุณที่อดทนรอค่ะ การล็อคดาวน์จบลงแล้ว
นี่เรื่องจริงเหรอ?
เคลียร์
ในอาคารเคลียร์
ทุกทีม ไปรวมกลุ่มที่ประตู
โอเค ไปได้
พระเจ้า ระวัง...
หลังการสืบสวนนานสี่เดือน
วันนี้บริษัทเภสัชกรรมแบล็ควูดพ้นผิด
จากทุกข้อกล่าวหาในเหตุการณ์ที่ศูนย์วิจัย
ที่ทำให้มีผู้เสียชีวิต 6 ราย และอีก 1 รายบาดเจ็บโคม่า
โดยมีโอกาสหายดีน้อยมาก
การสืบสวนสรุปว่า
ดร.เอ็ลเล็น เบิร์ก ได้ลักลอบทำการทดลอง
และแบล็ควูดไม่มีส่วนรู้เห็น กับการกระทำของเธอ
แบล็ควูดออกแถลงการณ์ดังนี้
เรารู้สึกได้รับการพิสูจน์แล้ว
แต่ยังคงเศร้าโศกจากการสูญเสียชีวิต
ในโศกนาฏกรรมเช่นนี้
เราหวังว่า การพิสฦูจน์นี้จะหยุด...
ทฤษฎีสมคบคิดที่มีการพูดกัน
ซึ่งถือเป็นการดูหมิ่นทั้งเหยื่อ
และครอบครัวพวกเขา
แบล็ควูดยังคงมุ่งมั่นในวิสัยทัศน์
ของอนาคตที่สดใส ด้วยยารักษาโรคที่ดีขึ้น
จะไม่มีอะไรขวางทางเราได้
บรรยายไทย - อนันต์ โพธิสูง