Na bijna 20 jaar is Sicilië opgeschrikt door een nieuwe maffiaoorlog.
Het dodental is opgelopen tot vijf.
Ze zijn allemaal gelieerd aan de bende van de voortvluchtige Mariano Suro.
De verdenkingen gaan naar de bazen van de Negen Families van de Commissie.
Onderzoekers zeiden dat er de komende uren nog meer doden zouden kunnen vallen.
Dat was het laatste nieuws. Nu wat muziek.
Dit is Stormi van Iosonouncane.
Hé, baas. Mag ik 20 euro benzine?
Zeg me waar Suro is.
Voor de laatste keer, waar is Mariano Suro?
Ga je praten? Knik met je hoofd.
Zeg me waar hij is, of ik laat je vallen.
Waar is hij?
Ik denk dat dat een nee is.
Waar is Mariano Suro?
Vertel me waar Mariano Suro is.
-Vermoord me. -Wat?
-Vermoord me. -Jou vermoorden?
Prima.
Wat doe je?
Stik erin.
Vermoord me.
Waar zijn Priscilla en de baby?
Ze ging weg.
Ik weet niet waar ze is.
Waar is Marianuccio?
Ze nam hem mee.
Alsjeblieft. Dood me niet.
We wilden alleen weten waar Suro zat.
Niet dit bloedbad.
-Z'n mannen zeiden niks. -Niemand weet het.
Palàmita wel.
Maar Palàmita is in het ziekenhuis.
Don Lillo.
-Vanwaar deze eer? -Mimì Starnace.
-Wie? De metselaar? -Ken je hem?
Hij heeft Suro's bunker gebouwd.
Verdomme. Klootzakken.
Hij weet waar Suro is.
Haal die prop eruit.
We gaan gezellig praten.
Jij en ik.
Mario, zet het uit.
Wat? Wil je hem slachten?
In stukken hakken?
-Ondervragen we hem niet? -Jawel, maar niet zo.
Hoe haal je het in je hoofd? Is dit de manier? Ga weg.
Ga weg.
Zoals Salvatore Tracina zaliger altijd zei.
God, het spijt me voor mijn zonden.
Ik heb tegen U gezondigd,
van wie ik boven alles hoor te houden.
Palàmita, dit moet sneller. U bent de volgende.
NIEUWE MAFFIA-OORLOG
Breng ons onmiddellijk naar Suro.
Het Lupara Bianca-probleem moet snel worden opgelost.
Voelt u zich beter? Kunt u het aan?
-De hechtingen moeten er nog uit. -Goed.
We moeten weg voordat ze u weer de bak in gooien.
Daar bescherm ik u niet.
Dus, de witte haai,
die in gevangenschap sterft,
die ronddwaalt en nooit stopt,
die steeds van thuis verandert,
heeft besloten op een leuke plek te stoppen.
Wie heeft hem geholpen
een mooie bunker te bouwen?
Emidio Starnace.
Ook bekend als Mimì de metselaar.
Rook je er eentje mee?
Jij.
Wie ben jij verdomme?
Ik? Niemand.
Ik ben niemand.
Niemand kent mij.
Jij bent de beroemdheid.
Je stond in alle kranten.
De metselaar van Cosa Nostra.
Degene die de bunker bouwde voor Don Peppino Sgalambro.
Een bunker vol tunnels en geheime kamers,
ondergrondse gangen en vluchtwegen.
Ben je metselaar?
Verdomme, je bent een architect.
Een ingenieur.
Beter nog.
Je bent een kunstenaar.
Maar je bent stom.
Je praat niet. Je zegt geen woord.
Laten we aan de toekomst denken.
Waar ziet Mimì Starnace zichzelf over tien jaar?
Wat ben je dan aan het doen? Stel jezelf in de toekomst voor.
Ondergronds? Nog steeds aan het graven?
Tussen de wormen en insecten.
Vocht dringt door tot in je botten. Waarom?
Je hebt je meesterwerk al voltooid. Don Peppino Sgalambro's bunker.
Je zou heel veel geld moeten verdienen.
En met dat geld
ga je eindelijk naar een zonnig strand en genieten van het leven.
Wil je wat water?
Ik zal wat voor mezelf halen.
Adjudant, pardon. Kunt u even naar buiten komen?
-Wat is het probleem? -Er is geen probleem.
We brengen de gevangene terug naar de gevangenis.
Nu?
Palàmita Cataldo Silvio Maria.
-Wie besloot dit? -Het staat in het bevel.
Als u ons wilt excuseren...
-Nee, wacht. -Pardon.
Hij kan niet mee.
De gevangene is nog niet helemaal hersteld.
De arts heeft ervoor getekend.
-Hij heeft nog hechtingen. -Die worden in de gevangenis verwijderd.
Sorry, de situatie is buitengewoon ernstig.
Het is niet aan ons.
Ik ga over zijn veiligheid.
Adjudant, we doen gewoon ons werk. Laat ons binnen.
Wat? Blijf van me af.
Raadsvrouw. Wat is er gebeurd?
Mijn god. Hij bloedt.
Zie je? Ik zei toch dat hij nog niet hersteld is.
Moeten we ons tijdens deze maffia-oorlog bezighouden met overplaatsingen?
Dat doen de cipiers.
Hij is niet zomaar een gevangene. Palàmita is een mogelijk doelwit.
Met alle respect, ik vertrouw de cipiers niet.
Waarom? Is er nieuws? Wil hij praten of niet?
Nou dan?
Je bent net zo vervelend als je broer, weet je dat?
Ik heb ook gebreken, commandant.
-Ik kan je maximaal twee mannen geven. -Eén is genoeg.
Ik heb je onderschat, Mimì.
Je geeft niets om geld of een fijn leven.
De strijd tegen de natuur in extreme eenzaamheid.
Steden bouwen waar vroeger moerassen en modder waren.
Modder, moerassen. Daar hou je van.
Dat interesseert jou.
En ook...
geheimhouding.
Jij bent de enige die weet waar je kunstwerken zijn.
Ik geef toe dat er schoonheid is in dit alles.
Maar ik vraag me af, waarom mooie dingen maken
als niemand ervan afweet?
Wat zou de Negende Symfonie zijn
als Beethoven hem voor zichzelf had geschreven?
Wat als hij hem speelde op het toilet
zonder gehoord te worden, zonder de partituur achter te laten?
Waarom? Wat is het nut?
Ik wil graag een voorstel doen.
Jij vertelt ons waar Suro's bunker is,
en het hele universum zal weten van jouw grootsheid,
jouw absolute genialiteit.
Wat zeg je ervan?
Wat ben je verdomme aan het doen?
-Het gaat goed. -Stap voor stap.
-Weet je zeker dat je niet... -Ik weet het zeker.
We zijn er bijna.
Kom even hier.
Heeft hij gepraat?
Bijna. Ik werk eraan.
Je werkt eraan.
Dan gaan we Palàmita halen.
Wat? Hij ligt in het ziekenhuis.
Hij wordt morgen om 09.00 uur overgeplaatst.
Zonder zijn hechtingen zou hij vandaag worden overgeplaatst.
We zouden Palàmita niet halen.
-Vanwege zijn opname. -Hij wordt morgen verplaatst.
Hij weet waar mijn vader is.
We vallen het busje aan tijdens de overplaatsing.
Er zullen twee speciale officieren zijn. Betrouwbare bronnen.
Een makkie.
Kom, jongens.
Ja, hoor. We vallen een politiebus aan.
Ja, we vallen een politiebus aan.
Waarom niet?
Omdat die twee arme jongens gewoon hun werk doen.
Ze verdienen minimumloon en wij schieten ze neer?
Ik weet het niet.
We krijgen alleen maar ongewenste aandacht.
Grote kans dat het niet gaat lukken.
Het kan niet lukken.
Wat als er een schot afgaat en we Palàmita doden?
Wie vertelt ons dan waar Suro zich verstopt?
Laat staan dat wij gewond raken.
Die verantwoordelijkheid neem ik niet.
Waarom zou je?
Laten we Palàmita gaan halen.
Ieder één stem. Korinthische democratie en zo.
Geef me tot morgenochtend.
Als de metselaar voor 09.00 uur praat,
halen we Palàmita niet.
Goed?
Mimì, misschien snap je het niet.
Als je niet praat, gaan veel mensen sterven.
Ik weet dat er al veel zijn gestorven,
maar deze mensen zijn onschuldig.
Dit gaat hen niet aan.
Het zijn mensen...
waar ik om geef.
Zeg wat ik moet doen.
Man tot man.
Ik ga op mijn knieën.
Ik smeek het je.
Vertel me waar Suro is, alsjeblieft.
EERSTE HULP UITGANG
Genoeg, verdomme.
De tijd is om.
Heb je de orka's gevoerd?
Schoonmaak dringend vereist in de orkatank.
Nou, Mimì,
wat zeg je?
Geen verdomd woord.
Zakken.
Alsjeblieft.
Lager.
Shit.
-Luvi, eindelijk. -Als ik niet antwoord, kan ik dat niet.
-Wat is er verdomme aan de hand? -Nee, ik wilde me verontschuldigen.
Waarvoor?
-Voor het vonnis van de Casà-zaak. -Welke zaak?
De man die zijn dode moeder voor de vrachtwagen duwde.
Lager.
-Moet ik hem omhoog trekken? -Wacht even.
Ons autopsiekruisverhoor werd afgewezen.
Luister, Matteo...
Omdat hij zei...
Ja.
Hij kreeg 15 jaar wegens de belastende omstandigheden.
-Je hebt het goed gedaan. Doei. -Hoe?
Omhoog.
Dus, wil je ons iets vertellen?
Oké.
Ik begrijp het niet.
Duidelijk praten.
Oké, ik zal praten.
Hijs me op.
Schuif op. Ik rijd.
Kan ik niet rijden?
Vanaf nu doe je wat ik zeg en zit je stilletjes.
Wat bedoel je?
Met Scotellaro. Hoor je me?
We zijn bij kilometer 37 van snelweg 624.
We zijn van de weg gereden. Het was een hinderlaag.
Ze hebben de gevangene. Stuur nu versterking. Over en uit.
-Leo, wat is dit in godsnaam? -Doe je bril af.
Waarom moet hij af?
Sorry hiervoor.
Na het verlaten van het Buccheri La Ferla-ziekenhuis
met aan boord van het busje,
-achterin... -Eruit.
...gevangene Palàmita Cataldo Silvio Maria...
Wat doe je?
We waren op weg naar de gevangenis van Palermo,
Ucciardone Calogero Di Bona,
-toen... -Toen.
Nicola, het is nu jouw beurt.
Sla me.
Wat is dat? Moeilijker. Het moet echt lijken.
Toen bij kilometer 37
van snelweg 624,
ons voertuig vast kwam te zitten in een spike strip.
Spike? Hoe spel je dat?
Het is een lekprikmechanisme.
Het heeft de vier banden leeg laten lopen
en dwong adjudant Scotellaro
een noodstop te maken,
wat een breuk van mijn neustussenschot veroorzaakte.
Het medisch rapport.
Van achter het viaduct verschenen zes gewapende individuen
en we moesten de gevangene bevrijden.
Nadat ze hem in hun auto stopten, reden ze weg in de rijrichting.
En jij vertrouwt cipiers niet.
Godverdomme.
Scotellaro, ik ben genaaid en jij hebt niets te zeggen?
Ik was degene die Palàmita arresteerde.
Je weet niet hoe overstuur ik ben.
Die verdomde klootzakken.
Kom op.
Neem me niet kwalijk.
Na deze recente gebeurtenissen,
ervaar ik nog steeds
intense emotionele onrust.
Vind u het erg als ik de rest van de dag vrij neem?
Palàmita zal ons naar Suro brengen.
Vast. Suro's rechterhand brengt ons naar Suro.
Wij vertrouwen hem.
Nicola, er is te veel om uit te leggen,
dus luister gewoon naar wat ik zeg.
Jij en ik gaan geschiedenis schrijven.
We worden uit het korps gezet. Je bedankte me niet eens voor mijn hulp.
Dank je.
Wat? Ben je geëmotioneerd?
Goed, maar hoe dan ook,
waar is Palàmita?
Verdomd, raadsvrouw.
-Ik kon niet ademen. -Snel.
Snel? Alles doet pijn.
-Voorzichtig, ik heb hechtingen. -Schiet op.
Mijn god...
Dus?
Wat? Ik ben bekeerd, raadsvrouw.
Goed, dan zijn je handen gevouwen.
Langzaam. Buig je hoofd.
Zie je hoe ze zijn veranderd?
We zijn een echt leger.
Jij bent veranderd, Balduccio.
Mijn leven is veranderd, niet ik.
Deze keer hebben we hem.
Dat heb ik al eens gezegd, en dat bracht ongeluk.
-Ik ben niet bijgelovig. -Terwijl je je ballen aanraakt.
Je woonde in Peru
en hoefde nooit te rouwen om je dierbaren.
Waarom haat je mijn vader zo erg?
Ik vertel het je als ik hem heb.
Gaan we hem pakken?
Ik heb Mario om deze gevraagd. Een voor jou en een voor mij.
-Ik wil niet dat je meegaat. -Ik mis de begrafenis van mijn vader niet.
De jouwe mis ik graag.
Kom hier.
Er is een klein huisje
Met veel kleine gekleurde ramen
En een klein vrouwtje
Met twee grote ogen om te kijken
En er is een klein mannetje
Dat altijd laat terug is van zijn werk
Hij heeft een klein, klein hoedje
Met daarin een droom om te vervullen
Hoe meer hij erover nadenkt
Hoe minder geduldig hij is
Mijn liefste, maak je maar geen zorgen
Dit leven is een schakeling
Het doet soms pijn
Kijk hoe kalm ik ben
Zelfs in het woud
Met de goede hulp van God
Altijd oppassend voor de wolf
Pas op voor de wolf
Samenleven
Wij liggen hier en bedrijven de liefde
In deze sprinkhanenzee
Deze kleine liefde
Zo groot dat het lijkt Alsof ik kan vliegen
Raadsvrouw, ik heb nagedacht.
Weten we echt zeker dat we je schoonzus kunnen vertrouwen
om te doen wat we moeten doen?
Met alle respect, ze is tenslotte nog steeds een agent.
-Zijn we er? -Wacht hier.
-Hé, waar ben je? -We zijn onderweg.
Schiet op, ik ben er.
-Luvi, is alles in orde? -Ja.
Luister, je bent toch niet van gedachten veranderd?
Natuurlijk niet. Waarom zou ik?
Ik weet het niet.
Nino zou nooit doen wat wij gaan doen.
Wij zijn de staat. Al die onzin.
Dit gaat niet over Nino.
Hij zou nooit een kans missen om op het podium te staan.
En jij dan?
Wat zeg je, verdomme?
Leo, als je hem 's nachts doodt, in niemandsland,
zal niemand het weten, niemand zal je zien.
En niemand zal je feliciteren met hoe goed je het hebt gedaan.
IJdelheid...
Scotellaro's worden altijd genaaid door ijdelheid.
Nino heeft het je beloofd en ik zal het doen.
Wat er hierna gebeurt, boeit me niet.
Ik ga Suro arresteren.
Oké, we komen eraan.
Nou?
Wat gebeurt er?
We hebben een probleem.
Heeft ze zich bedacht?
Ze wil hem arresteren.
En het eerste wat Suro zal doen,
is de database vrijgeven.
Dus ik zou zeggen dat u een groot probleem hebt.
Bedankt dat u me eraan herinnert.
Ik denk er nooit aan.
-Wat moet ik doen? -Wat wilt u doen?
Het is niet de eerste keer dat u een inval verpestte.
Heb ik gelijk?
Wij passen niet in het paradijs.
Laten we de akte van berouw declameren.
Carabinieri.
Commandant Costardello graag.
-Hé, Leo. -Hou even je mond.
Commandant, ik kan het uitleggen.
Vertel de aanklager waarom je een gangster hielp ontsnappen.
-Dat hoeft niet. -Ja.
Dat hoeft niet.
Laat me mijn auto op slot doen.
Hier, Palàmita. U bent vrij.
Het was me een genoegen.
Wat gaat u nu doen?
Bedevaart naar Medjugorje.
Daarna zien we wel.
U hebt geluk dat u ergens in gelooft.
Maak u niet druk.
U komt nog wel van het verleden af.
Het ga u goed.
Vooruit.
Suro zit in een van deze zes boerderijen, maar we weten niet welke.
Er is hier geen lucht.
Er was mij verteld het hier klote is.
-Wie is dit? -Zet de airco aan, Lukaku.
-Ik raak oververhit. -Hij is stuk.
Kan dit ophouden? We zijn niet op school.
Was er geen grotere ruimte?
Ik tekende het hier.
-Op welke schaal? -Ik weet het niet.
Ik denk dat het een schaal van 1:20 is.
1:20?
Zoals een kleine auto?
Hij is niet op schaal. Kunnen we ons concentreren?
Dus...
Suro zit in een van deze zes boerderijen, maar we weten niet welke.
Wat doen we eerst?
Allereerst gaan we het hele gebied zo afsluiten.
We moeten hem op alle fronten tegelijk aanvallen.
Cinisi en Calatafimi van hier,
Boccadifalco vanaf hier. Passo di Rigano vanaf hier.
Ciaculli
en Porta Nuova vanaf hier.
Alles duidelijk?
Ik twijfel.
Ik ook.
Denk je niet dat Suro een ontsnappingsplan heeft voor noodgevallen?
-Dat klopt. -We moeten onze adviseur bedanken.
Je stomme trut van een zus.
Want Mariano Suro
heeft een ontsnappingsweg dat een technisch meesterwerk is.
Beter dan de paus in Castel Sant'Angelo.
Het is een reeks ondergrondse tunnels
die hier eindigen, op vier kilometer afstand van de boerderijen.
We willen dat hij daarheen gaat.
Want wij wachten hem daar op.
Ik ga daar niet als een rat naar beneden kruipen.
-Het is benauwd. -Het is gevaarlijk.
Wij gaan.
Kom op.
Hou je adem in.
Niet ademen.
Mandorla.
Wat doe je hier? Wat is er aan de hand?
Hoe ben je buiten gekomen?
Je bent een rotzak.
Mijn god.
Rustig aan. Ik ben het.
-Ik schrok me dood. -Sorry, dat was niet mijn bedoeling.
Het was niet je bedoeling, maar...
Waarom ben je hier?
-Ik heb geen tijd. -Wacht.
-Volg me niet. -Wat heb ik gedaan?
Doei.
Ik heb mijn waardigheid, weet je?
Ik heb je een kans gegeven.
Ik verwelkomde je in mijn bedrijf als familie.
Ik hielp je passie voor 't werk terug te vinden en dit is je dank?
Je wees een zaak af en nam hem daarna zelf?
Alsof ik er niet achter kwam.
Je bent een verrader. Is dat wat ik moet denken?
Denk wat je wil.
Deze keer kom je er niet mee weg. We gaan nu zitten en praten.
Ik wil weten wat jij te zeggen hebt.
Werken we nog steeds samen of niet?
Hoe zie jij onze toekomst?
Wat gaat er met ons gebeuren?
Wat moet ik zeggen?
Het ligt niet aan jou, maar aan mij. Dit is het verkeerde moment.
Ik had een moeilijke relatie, enzovoort.
Bedankt dat je me aannam. Je bent een goed man.
Vergeef me.
Je vindt een beter iemand. Je verdient het. Ga weg. Doei.
-Wat was dat? -Niets. Wat?
-Hoorde je dat niet? -De hond.
-De hond is buiten. -Nog een hond.
-Dit meen je niet. -Nee, Matteo.
Sorry, Palàmita.
U bent mijn manier om van het verleden af te komen.
Raadsvrouw, rot op.
Weet jij hoe je een pijl verwijdert?
Scotellaro.
-We schrijven geschiedenis? Klootzak. -Nico, het spijt me.
Geschorst? Nee, we moeten terechtstaan.
Ik heb een vrouw en kinderen thuis, niet zoals...
-Laat maar. -Niet zoals ik.
Je hebt gelijk. Ik ben alleen.
Niemands leven zal veranderen als ik het verknal.
Nee, dat bedoelde ik niet.
Ik zal ze zeggen dat ik je dwong. Mijn excuses.
Nee, Leo, het spijt me. Ik ben alleen een beetje nerveus.
We hebben het samen verknald.
Over dat ding wat je me vroeg. Ik heb eindelijk nieuws van Interpol.
Balduccio Remora stierf twee jaar geleden aan een longembolie.
-Zullen we gaan? -Veel succes.
Scotellaro, kom op.
Niet huilen, opa's lieveling. Je melk is bijna klaar.
Zie je? Mama is wakker.
Laat haar gaan.
Ik vraag me af...
hoe je een gewapende revolutie kon leiden tegen je vader?
Ik droomde van een waardige erfgenaam, en ik wist niet dat ik er al een had.
-Nee, pap, dood hem alsjeblieft niet. -Nee, ik moet hem iets vragen.
Ik ben 76 jaar oud.
Ik heb de linkernier van een ander.
Ik heb een hernia die mijn rug kapotmaakt.
's Nachts word ik zeven keer wakker om te plassen.
Ik mag van de arts niets eten
wat ook maar een beetje smaak heeft.
En toch, met al deze problemen,
heb ik niet alleen leren leven,
maar ik heb ook alles rustig en in perfecte balans gehouden.
Vredig, zelfs.
Tot jij arriveerde.
Geen rust meer. Geen balans meer. Geen vrede meer.
Waarom al dit gedoe? Waarvoor?
Wat win je ermee?
Ik heb het ongemak dat ik weer moet verhuizen,
net nu ik gewend ben aan het comfortabele huis.
Het zij zo.
Gelukkig heb ik nog vrienden die mij als gast willen hebben.
Maar jij?
Op je knieën.
Je hebt de naam van een dode man, dus dood ga je.
Maar vertel me eerst iets.
Balduccio Remora, de neef uit Amerika.
Zuid-Amerika.
Wie ben jij verdomme?
Mijn ouders hebben mij geleerd
dat je je op een nieuwe plek moet voorstellen.
Pardon, dr. Bray, u heeft volkomen gelijk.
Aangenaam.
Ik ben Nino Scotellaro.
Ondertiteld door: Touria Ahli
Creatief supervisor Florus van Rooijen