Santi.
Mahal na mahal kita.
Di ko alam ang iniisip ko. Tama ka.
Sabihin mo.
Gusto kitang pakasalan.
Oo!
Ganyan nga, baby.
Ganyan, papi.
Ganyan.
Gusto mo iyan?
Oo.
Mahusay ang mga kamay mo, Nick.
Alam ko.
Kaya naka-rotation pa rin ako, dahil kaya kong ibigay 'to sa 'yo…
Basta gamitin mo lang ang daliri mo na nagpapa…
Ganito?
Oo.
Ganyan!
'Yong magandang barista sa Bridge City Grind?
Hi. Sana ayos lang, gusto ko lang manood.
Sige lang.
Uy, ikaw.
Henry, lumabas ka rito.
Diyos ko. Napakaguwapo mo, pero engaged ka na sa kapatid ko.
Sigurado ka?
Nakakatukso.
Pero hindi. Hindi!
Sige.
- Nagbalik ka. - Hindi ako umalis, baby.
Oo nga, baby.
Oo nga.
Sandali. Teka lang.
- Iyan! - Ganyan!
Wala na. Umalis ka na lang.
Di bale na! Ganyan!
- Iyan! - Ganyan!
MARSO 4
Magandang umaga, iha.
Tinapon mo 'yong tira kong XLB dumplings?
Oo, limang araw na iyon diyan.
Sinusubukan kong magtipid, para makaalis na at di ko na maging alarm
ang mga ungol n'yo.
Di ko alam ang tinutukoy mo.
Babaguhin ko ang paksa, gusto kitang kumustahin.
Masaya ka para sa kapatid mo,
pero magiging mahirap gawin ang engagement party niya,
ngayong dalawang buwan na kayong hiwalay.
Kumusta ka?
May mga araw na ayos lang. Nami-miss ko siya.
Pero malinaw na iba ang mga gusto namin.
Buti na lang, maraming nakaka-distract sa akin. Kailangan ko lang ng malilipatan.
Bakit? Puwede ka rito habambuhay.
Ma, napaka-sweet n'on.
At sobrang nakaka-depress.
Ang gandang tanawin.
Ang mga dilag ng buhay ko.
- Magandang umaga. - Magandang umaga.
Kailangan ko nang umalis dito.
Sabi ko, minced garlic, hindi chopped.
Hindi ito Olive Garden.
At least kapag naroon ka, pamilya ka.
Ano? Di ba dapat nagpapahinga kayo bago ang party n'yo?
Dapat. Pero iniisip ni Jorge na di siya gusto ng pamilya ko
at nagluluto ngayon ng putaheng Pilipino para matuwa sila.
Oo, at gagana ito.
Di ko pa sila nakakasama,
kaya kaunti pa lang ang natutunghayan nila sa husay ni Jorge.
- Delubyo ito. - Natutuwa sila sa 'yo.
Di sapat iyon.
- Ihanda mo ang mesa. - Trabaho. Sige.
Kailangang perpekto ang gabing ito, Henry, at di mangyayari iyon
kung hindi sila mababaliw sa akin.
At ang pinakamabilis na paraan para mapaibig sila ay sa sikmura nila.
Kaya magiging gayuma sa mga magulang mo ang pagkaing ito.
Mababayo ng nanay mo ang adobo.
- Yehey? - Kapag binayo ng nanay mo ang adobo,
bidyohan mo dahil aalis na ako. May delivery ulit para sa gym ko.
"Gym ko." Masarap sa pandinig iyon.
Nakakasabik iyan. May naisip ka na bang pangalan?
Gusto ko sana ng "Swole," pero ganyan ang opinyon ng marami.
Kaya, "Workout" na lang ang pinili ko.
Ayos. "Magwo-Workout ako."
- Doble ang ibig sabihin. - Gusto ko iyon.
Simple, malinaw. Binabati kita, p're.
Makikita namin kayo ni Ana mamaya?
- Ako lang. Di ko inimbitahan si Ana. - Naghiwalay na kayo?
Hindi.
Di mo inimbitahan ang nobya mo
sa engagement party ng best friend mong kilala niya?
Ang tapang.
Hindi, ayos lang sa kanya.
Di namin kailangang magkasama sa lahat. Mamaya na lang.
Hindi dapat lumala ito mamaya.
Heto. Tikman mo.
Sige.
Iyon. Napakasarap.
Bawal maghalikan sa kusina.
- Bumalik ka sa trabaho. - Opo, sir.
Magandang umaga.
Ano 'to? Breakfast in bed?
Diyos ko, grabe 'to.
Hi.
Magandang umaga, honey.
Salamat sa pagpapatulog sa akin dito.
- Napuyat ako sa rounds kagabi. - Syempre.
Kumilos na tayo dahil sinabi ko kina Luis at Marta na papunta na tayo.
Ayokong mahuli.
Sabik ka nang makasama ang lolo ko.
Panalo pareho sa sitwasyong ito.
Nakakasama ko ang lola ko,
at nakakapag-usap kayo kung gaano kami kagaling.
Oo. Hermano sa hermano iyon.
- 'Wag mong gawin iyan. - Sige.
Naiinggit ka lang dahil mas marami na akong alam na Espanyol kaysa sa 'yo.
Salamat, Duolingo.
Sige na. Huli mo na ako.
Di mo kailangang tumayo. May oras para kumain.
Ang totoo, dadalhin ko 'to sa kusina,
kung saan mas maayos kumain dahil sweet man ang breakfast in bed,
pero nakakasuya.
Ayokong magkaroon ng croissant crumbs ang kama ko.
- Uso iyan. - Hindi ito uso.
Oras na para mamundok!
- Kumusta? - Wala na ba kayong mas iiingay pa?
- Meron pa! - Magandang umaga. Handa ka nang mamundok?
Handa na ba akong buhatin kayo sa bundok? Nakakasabik.
Uy, baby. 'Wag kang mangialam diyan.
Naghahanap lang ako ng bakas ng babae dahil wala siyang kinukuwento sa atin.
Kailangan kong magpaka-Sherlock.
Sabi ko na sa inyo, hindi ako lumalabas.
Okey.
- Ano 'to? - Puwede ba?
Binubuo ko iyan
- para sa isang tao. - Kay Lily?
Naghiwalay kami bago ko iyan maibigay sa kanya…
- Kailangan mo ng tubig? - Hindi, ayos lang ako.
Ayos lang ako, okey?
Wala pa lang akong oras para itabi iyan sa garahe.
Dalawang buwan kang walang oras?
Kailangan ko ng hand truck, okey? Di ko… Malaki kasi iyan.
Hand trucks daw.
'Yong isyu sa hand truck. Kuha ko na.
Malapit na akong magbasa na lang ng libro, manatili rito sa bahay,
- buhatin mo na lang si Andres paakyat… - Sige.
Titigil na ako. Tigil na.
Para lang alam n'yo na, medyo masakit ang tuhod ko.
Pero magrereklamo ako tungkol doon.
- Syempre, baby. - Sige…
- Tara na. - Salamat at nakilala mo ako.
Nagpu-pushup ka bago kami dumating?
Magbibihis na ako para sa trabaho, baby.
Trabaho? Akala ko, magpapahinga lang tayo bago ang party.
Pupunta ako sa restawran.
Maraming tao sa pagitan ng brunch at ng party.
Oo, pero ang responsable mong anak,
inayos na ang bawat detalye, may tauhan ka roong maayos ang sahod,
nasa trabaho si Lily, at wala ang mga magulang ko.
Alam ko. Pero ang tagal ko nang hindi nakakapunta roon
at gusto kong makasigurong ginagawa nila ang gusto ko, mahal.
Talaga? Sige.
Pinapahirapan mo akong umalis.
Oo, iyon nga ang balak ko.
Hindi, babe, binabaliw mo ako, pero aalis na ako. Kailangan kong umalis!
Magtuos tayo mamaya.
Ano'ng problema ko?
At ngayon, nakalabas lang ang dibdib ko sa kusina.
Okey. Kailangan n'yong tikman ang mga empanadang ito.
Naku, hindi na ako makakakain.
Sa totoo lang, Jorge,
na-upgrade kami sa business class, kaya kumain na kami.
Nag-serve sila ng steak.
Ni hindi ko pa nase-serve ang ikalimang putahe, kaya…
Meron pa?
- Oo. - Ang thoughtful.
Matagal na akong di nakakakain ng putaheng Pinoy. Masarap ito.
Hindi, maraming ni-research si Jorge sa kahit anong Pinoy.
Oo, ang kasal namin ay pagsasanib ng dalawang kultura,
gusto kong masigurong pantay ang representasyon ng mga pamilya.
Napaka-sweet niyan, Jorge.
Hindi, gusto ko iyon. Ano'ng magagawa namin para parangalan ang pamilya n'yo?
May nakita akong magandang editoryal sa mga tradisyon sa Pilipinong kasalan.
May bookmark nga ako n'on. Kunin ko lang.
Ang totoo, wala kaming masyadong tradisyong Pilipino sa pamilya.
Pero may ilang mga tradisyong mahalaga sa amin bilang proud Texans.
- Proud na ano? - Oo. Magandang ideya.
Hindi namin madadala ang kasal sa Texas, pero puwedeng dalhin ang Texas sa kasal.
- Naiisip mo ba ang naiisip ko? - Oo.
Line dancing!
Yee-haw!
Oo.
Napakahusay mo talaga, Lily.
Salamat sa 'yo, mawawalan ng bagahe ang mukha ko,
kahit hindi ang buhay ko.
Utang na loob, Erin. Napakaganda mo.
Kahit sino, mamumugto ang mata pagkatapos iyakan magdamag ang ex.
Naranasan ko na iyan.
Seryoso. Lily, para kang free therapy.
Alam mo?
Gusto kong orderin mo 'yang depuffing mask.
- I-charge mo sa akin. - Sige.
Mahusay, Diaz. Cha-ching.
Ganoon manatili sa tuktok.
Tungkol doon, puwede kang makausap?
Sige. Samahan mo akong mag-restock.
Palagi akong nangunguna sa sales
sa loob ng tatlo't kalahating taong narito ako,
at ako na ang nagsasanay sa staff at namamahala sa brand deals.
Oo nga. Di ko alam ang gagawin kung wala ka.
Kaya panahon na para mag-umento sa sahod.
Sana puwede,
pero napag-uusapan lang ang sahod sa taunang review.
Pero anim na buwan pa iyon.
Hindi pa nakakasabay ang sahod ko sa inflation at tumataas na cost of living.
Nag-loan pa ako para makabili ng salad.
Alam mo kung magkano ang salad?
Alam ko. Sobrang mahal mabuhay at magpaganda.
Dina, nakatira ako sa mga magulang ko, at napakasigla ng sex life nila.
Tulungan mo ako, parang-awa.
Ito ang magagawa ko.
Titingin ako sa kabila at puwede kang mag-uwi ng ilang returns.
Walang anuman.
- Uy. - Uy.
Luis, narito na ang man date mo.
Ibig mo yatang sabihin, "hombre" date.
Nakakatuwa iyan.
Paalam, mahal.
- Magpakasaya kayo. - Salamat.
- Oo naman. - Kayo rin.
- Magpakasaya kayo. - Adios.
Ingat.
Buweno, ano'ng gagawin natin?
Maglalaro ng domino, manonood ng Judge Judy, o iidlip?
Masyadong limitado ang pagtingin mo sa ginagawa ng matatanda.
Sa araw na ito, señor, may pribilehiyo ka na matuto ng romansa mula sa maestro.
Ayos iyan.
Pero romantiko na ako.
Kaninang umaga, dinalhan ko si Sol ng breakfast in bed.
Balita ko nga. Ano'ng kasunod? Tres leches sa banyo?
Kailangan mo ng tulong ko.
Tara na. Tara na.
Buti na lang tinanong ko ulit ang DJ tungkol sa playlist,
kasi puro iyon, The Chainsmokers?
Parang hate crime na iyon.
Buti na lang, inayos ko,
at ganito ang magiging emotional journey.
"Gulat at pagkamangha sa pagdating. Magwawala sa sayawan sa gitna."
Tapos, tatapusin natin iyon sa malakas na suntok ng,
"Magkakaroon ba tayo ng pag-iibigang gaya ng kina Jorge at Henry?"
Tapos, tandaan mo,
sa pagitan ng pagwawala at suntok ng pag-ibig,
aayain ko ang mga kaibigan kong maging best men ko.
Oo, kasama iyon sa agenda, at napaka-sweet n'on, babe.
Isa pa, paano itong mga tradisyong Texans na binanggit ng mga magulang mo?
Di sila matigil sa kaka-text tungkol doon.
At gustong-gusto ka nila.
Iyon mismo ang gusto ko.
Aalis na ako. Sasamahan kong mag-shopping ang mga magulang ko.
Naiwan nila ang Texas formal wear nila sa bahay.
Sabi nila, pinaramdam mo sa kanilang komportable sila.
Gusto nilang mag-represent.
Henry, di rin nila kailangan ng mga bagong damit.
Maganda na ang representation nila.
Ano, nagbibiro ka ba?
Ang motto ng tatay ko, "Di sasapat ang 10-gallon na sumbrero."
Nakakatawa iyan.
Masaya iyan.
- Okey, handa ka na? - Oo.
Ingat.
- Okey. - Handa ka na?
Handa na.
- Nick! - Di ba!
- Ano? - Alam ko!
- Ang ganda! - Tingnan mo iyan.
Refillable water stations. Zero plastic, baby.
Hayaan mong bigyan kita ng eco-friendly giveaway
mula sa president, CEO, at founder,
ng Workout Gym.
Salamat.
Cleaning crew din ako.
Gusto ko nang mag-workout dito!
Minsan, magwo-workout ako, tapos matutulog, at magdo-Doritos.
Minsan, darating akong nakaternong damit,
magse-selfie, tapos, aalis na.
Nangyari ito dahil itinanim mo ang binhi.
Ang sweet niyan, pero ikaw ang humanap ng lokasyon at kumuha ng equipment,
at nag-ayos ng insurance, license at mga permit.
Teka, kailangan kong gawin iyon?
Biro lang. Ginawa ko lahat iyon.
Mahirap na trabaho iyon, pero nagawa ko, at masarap sa pakiramdam.
Tingnan mo ang sarili mo, mahusay sa lahat ng bagay.
May sarili kang apartment,
may magandang nobya, at nagsimula ng negosyo.
Sobrang nakaka-inspire, kung di lang medyo nakakainggit.
- Sa akin? - Oo.
Para akong napag-iiwanan.
Tingnan mo ang sarili mo. Ni hindi tumataas ang sahod ko.
Paano mo naayos ang buhay mo bago ko maayos ang akin?
Matinding disiplina.
Paggising ng alas-sais ng umaga, meditation, manifestation journal,
at napakayaman pero pabayang mga magulang.
Pero higit ang huli.
Uy, 'wag mong pagmalupitan ang sarili mo, Diaz.
Ang aral mo dapat dito ay kung kaya ko, kayang-kaya mo rin.
Magiging maganda ito.
Pero hindi ilegal, tama?
Ang dami mo masyadong tanong.
- 'Yong karaniwan? - Medyo ekstra ngayon.
- Umalis na tayo rito. - Bakit?
Basta…
Hello.
Hindi ngayon. Ako ang taya.
Salamat, iha.
Bayad na.
Hindi ko maunawaan. Mag…
Isang napakakisig na binata ang nagbayad niyan,
at iniwan niya sa 'yo ang note na ito.
Okey.
"Ang brown sugar and spice ay dito rin makikita.
"Ngunit ang 'everything nice' ay ikaw sa aking alaala."
- Ito ba ang iniisip ko? - Oo.
Isa sa mga scavenger hunt ng lolo mo.
- Saan tayo susunod na pupunta? - Sundan mo ako.
Dadalhin sila ng mga clue sa mga paboritong lugar ni Marta sa siyudad.
Kita mo?
Salamat sa Diyos.
Sa totoo lang, nag-alala akong baka backroom lotto iyon.
Nanalo na ako sa lotto. Marta ang pangalan niya.
Kita mo? Sariwang hangin, gumagalaw-galaw tayo.
Umaarte kayong para akong ermitanyo. Nagwo-work out ako, okey?
Hindi ko problema ang pagkilos.
- Problema niya iyon. - Di puwedeng magaling ako sa lahat.
Gusto ka lang naming makasama.
At gusto ko kayong makasama. Ayos lang sa aking maging third wheel.
Puwede uling magka-four wheels kung makikipag-date ka ulit.
Puwede ba tayong magdahan-dahan.
Nakakataba ng puso ito. Totoo.
Pero hindi ako gaya ninyo. Di ako naeengganyo sa kasal.
Guys, pinapatay na ako ng tuhod ko, parang may sarili nang pusong tumitibok.
Diyos ko, Melanie!
Ano'ng ginagawa mo rito?
Sabi ko sa 'yo kahapon, nagwo-workout ako tuwing Sabado ng umaga rito.
Tama. Nalimutan ko yata.
Ito ang kaibigan kong si Santiago.
Santiago, si Melanie.
Ayaw niya rin ng kasal.
Hi.
Nang ayain ko mga magulang niya na magbahagi ng tradisyon,
akala ko, mga tradisyong Pilipino iyon
dahil magkaugnay ang atin. Mga buwisit na kolonyalistang Espanyol.
Pero hindi, mga proud Texan sila.
Kasingpangit ng mga tradisyong Texan
ang track record nila sa reproductive rights.
Exhibit A. Nag-text si Henry kanina, ang sabi,
"Alin sa mga cowboy hat na ito ang bagay sa suit ko?"
Walang sumbrero, Henry. Bagay ang walang sumbrero, okey?
Kalma, kasi napakahirap
mag-lymphatic drainage kapag kumikislot ang mata mo.
Sige, tama naman.
Nakakatulong talaga 'to sa pamamaga,
at may bago akong serum na hinahalo sa tinted moisturizer
para magmukha kang dewy at fresh, parang, "I woke up like this."
Wow. Nalimot ko kung gaano ka kagaling dito.
Sobrang galing.
Salamat. Kaya nga gusto ko dating maging makeup artist.
Lahat ng mga pinagagawa mo sa akin
para makapagpraktis dahil kaya kong hawakan ang blush brush.
Ako ang perpektong canvas.
Sayang, kasi sa Lash,
mas nagbebenta kami ng produkto, at ito ang gusto ko.
Gusto kong magpokus sa pagbuo ng sarili kong client list
at gumawa ng maraming private events.
Kaya ko iyon, hindi ba?
Syempre, kaya mo iyon, Lil.
Masyado ka lang hibang noon kay Santiago,
na nalimutan mo na ang mga bagay na mahalaga sa 'yong,
pasensya na, posible mong gawin.
Nahihibang ka kapag nasa relasyon ka.
'Pag may dumating na pogi, namamaalam ka sa magagandang ginagawa mo.
Hindi ako tataasan ng sahod, kaya mas may rason ako
- para gawin ang gusto ko. - Tama.
O titira ako sa bahay na 'to hanggang mamana ko ito.
Nakakatuwang iniisip mong ikaw ang magmamana ng bahay.
Ako ang paboritong anak.
Lil!
- Lily! - Setting spray iyan.
- 'Wag kang mag-alala. - Diyos ko!
Sa engagement party ko pa.
Tingnan mo kung gaano ka kaganda.
- Tama ka. - Oo nga…
Pasensya na, naistorbo ka namin sa hike mo.
Hindi, natutuwa akong may kasama.
Pero nagkakilala na tayo dati.
Oo nga.
Tanda mo iyon? Umaasa akong di mo naalala.
- Nag-date kami, mga taon na ang nakalipas. - Napakaikling date.
Kailangan niyang umuwi noon dahil sabik na sabik siyang
matapos ang binabasa niyang libro, na isang biyaya,
dahil naghahanap lang ako noon ng dahilan para mag-therapy.
Di naman kasinungalingan iyon.
Matagal ko nang kilala 'to. Ganoon siya ka-nerd.
At tanda ko ang pamagat ng libro.
- The Overstory. - Ni Richard Powers.
Gusto ko ang librong iyon.
Aalis nga rin ako, gaya mo.
Pasensya na sa ginawa ko, medyo mailap ako sa tao noon.
- At ngayon? - Ngayon?
Ngayon, matalino na ako para ihinto ang pagbasa ng libro
kung mas makikilala ko naman ang isang magandang babae.
Magandang sagot.
- Ganyan nga. - Ayos iyan!
Ayos.
- Medyo maganda ang araw. - Magandang araw nga.
- Ito na ba? - Oo.
Dinala ako rito ng lolo mo sa una naming date sa Portland.
Okey. Cute.
Wala kaming masyadong pera nang pumunta kami rito,
pero di n'on napigilan ang lolo mo.
Salamat.
Sobrang husay ng lolo mo.
Tingnan mo po, clue na naman.
"Bumubuga ng apoy,
"at naghalikan tayo sa ilalim nito
"nang maraming beses noong tayo ay nagliligawan."
Mukhang napagod nang mag-rhyme si Lolo.
"Bumubuga ng apoy"?
- Dragon. - Oo nga.
Dragon bridge?
Dragon canopy? Dragon church pew?
Naghalikan kayo sa ilalim ng gaano karaming bagay?
Marami. Nagtatago kami sa mga magulang ko.
Dragon Tree.
Dragon Tree Spa!
- Gusto ko ang lugar na iyon. - Ako rin.
Sige. Kumain muna tayo, tapos, magpapa-pamper tayo.
Uminom tayo.
Salamat sa pagtuturo sa akin ng iyong mga paraan, Ray ng romansa.
Dahil hari si Raymond.
Opo, kuha ko na. Gustong makasama ni Marta si Sol.
Pero alam ko ring kailangan niya ng kaunting kasiyahan.
Ang galing n'on.
'Wag kang titigil sa laro sa pagtanda. Tatanda ka kapag tumigil ka na.
Kuha ko na.
Sandali.
Di ko pa naabot ang bahaging iyan ng Duolingo.
Luis, ako si… Sino si Gabriel?
Ako si Miles. Di ako si Gabriel.
Alam ko.
Naaalala ko sa 'yo ang pinsan kong si Gabriel.
Parehas kayo ng buhok.
Okey.
Salamat. Salamat.
Okey, heto.
- Sabihan mo ako tungkol sa book signing. - Sige.
Salamat sa pag-crash ng hike ko.
- Ang saya nito. - Masayang makita kayo.
Oo nga.
Book signing. Ang hot n'on.
Hot ang book signing?
Sumusuporta lang ako.
Ano ba? May spark kayo.
Oo, alam ko. Astig si Melanie.
Pero, Annie, kumalma ka.
Alam kong introvert kang ayaw ng mga kakornihan sa pag-ibig,
pero may mga depressive tendency ka rin.
Mula nang maghiwalay kayo ni Lily, in-isolate mo na ang sarili mo.
- Nag-aalala kami sa 'yo. - Oo nga.
Alam kong 'pag nagpumilit ako, mapapalabas kita sa comfort zone mo.
Kaya, oo, dahil mahal kita,
- gagawin ko ang kailangan. - Nobya ko iyan.
Alam ko.
Tama ka.
Salamat. Nakakataba ng puso.
Tatawagan mo siya, di ba?
Pinag-iisipan ko.
Siguro. 'Wag kayong umasa.
Hindi, di ako aasa.
- Baby names na ba ang pag-uusapan? - Tama.
Puwede siyang tawaging Santiago Jr., tapos, "SJ" o "Santito" ang palayaw.
- Gusto ko 'yong Tito. - Tama!
Uy!
- Uy, guys! - Hi.
Ito sina James at Javier. Matatalik na kaibigan ni Henry sa pagkabata.
Masayang makilala kayo.
Maraming salamat sa pagpunta.
Di namin palalagpasin 'to.
Masaya kami para kay Henry.
Napakatorpe niya dati, akala namin, di na siya makakahanap.
Di ako naniniwala.
Tama ka. Gusto siya ng lahat.
Guwapo na siya dati pa.
Hindi noong naka-mullet siya.
Tiyak na nairaos niya iyon.
Alam mo? Totoo.
Sinundo niya ang mga magulang niya, parating na iyon.
Ayos. Doon muna kami sa bar.
- Pakasaya kayo. - Masayang makilala kayo.
- Mukha silang mababait. - Hi.
Parang nabuhay na Pinterest page mo ang lugar na ito.
May vision ako at isinasakatuparan ko iyon.
Oo nga.
Siya ba…
HENRY Nagpa-park na. Nakakasabik!
Ayos. Nandito na sila. Babalik ako.
Regalo ni Ana.
- Pupunta ba siya? - Hindi po.
May sakit siya?
Hindi po, di ko lang siya inimbita.
Sana alam mong puwede naman.
Opo. Di lang talaga ako nag-imbita.
Pero nagpadala siya ng regalo.
- Syempre. Napakabuti niya. - Oo nga po.
Parang nawiwirduhan na ako rito.
Nawiwirduhan na talaga ako.
Hindi ko alam.
Hindi.
Isa pa, isa pa.
Jorge! Sumama ka sa kuha.
Hindi! Para lang iyan sa pamilya mo.
- Tara na. - Sige. Okey.
Halika.
- Hi. - Sandali. Katawa-tawa 'tong litrato.
Salamat. Oo nga.
Walang sumbrero si Jorge.
- Diyos ko. - Isa pang sumbrero.
- Hindi… - Sige.
Heto.
Tamang-tama.
Mag-"yee-haw" tayong lahat.
Yee-haw!
Masayang-masaya ako para sa kanila.
Mula nang makilala ni Henry si Jorge, araw-araw na siyang lumulutang sa trabaho.
Para siyang paruparong gusto mong sapakin sa mukha.
Nakakasuya ang cuteness nila.
At napakaguwapo ni Jorge, gaya ng dati. Papatay ako para sa balat at kilay niya.
Hindi siya iyan. Ako ang makeup artist niya. Ako ang nag-makeup.
- Naka-makeup siya? - Oo. Sobra.
Lupit, girl, mahusay ka.
Salamat.
Kung gusto mo o ng mga kaibigan mong
magpa-makeup, tawagan n'yo lang ako.
Kaya ko ang natura o full glam.
Kumukuha na ako ng private clients.
Sige, may kasal akong pupuntahan sa susunod na weekend,
na puno ng ex-boyfriends.
Gusto kong paluhain sila ng pagsisisi sa presensya ko.
Iyan ang specialty ko.
Sige, girl. Kukunin ko ang info mo kay Henry. Ciao.
- Nanggagalaiti ako. - Ano? Bakit?
Ang ganda ng party na 'to.
Syempre naman,
pero nagko-choreograph na ang mga magulang ni Henry ng line dance?
One, two, clap…
Ano'ng susunod? Barn-raisin' wedding?
Alalang-alala akong baka di nila ako magustuhan,
di ko naisip na baka di ko sila magustuhan.
At, Lil, habambuhay na ito.
Oo, ganyan ang pag-aasawa.
Nao-overwhelm lang talaga ako sa tindi ng lahat ng ito.
Magiging maayos ang lahat. Natural na reaksyon iyan.
- Okey? - Oo, tama ka.
Magiging maayos ang lahat. Okey.
Nabanggit na lang din ang maayos, nandito si Dinesh. Ang sarap.
Tama. 'Ayun na siya. Magpapaka-Lil si Lil.
Ano'ng ibig sabihin n'on?
Ibig sabihin, kani-kanina lang,
nag-usap tayo tungkol sa mga susunod mong gagawin,
at ayokong masira iyon ng kung sinong guwapo.
- Totoo. - Mabuti.
Pero napakaguwapo niya!
Itapon mo iyon lahat. May dapat magsaya ngayong gabi.
Ang drama mo.
Pakakasalan mo ang mahal mo. Mag-isa ako, nasa bahay nina Mama.
Mas matanda ka pa.
Gumaan ang pakiramdam ko roon. Salamat.
Syempre.
O, hindi. Kausap ng nanay ni Henry ang DJ.
Aalis na ako.
- Uy. - Hi.
Hinihintay kong i-text mo ako, pero wala akong panahon para doon.
- Hi. - Uy.
Nakakatuwang makita ka rito,
kasi kahapon lang, nakaupo ako sa mukha mo.
Tama. 'Yong bus advertisement ko.
Ang buhay ng realtor.
Pero dapat mong ahitin 'yang balbas mo. Medyo makati.
May ilang gusto ito.
Oo nga.
- Congrats sa gym. Ang galing n'on. - Salamat.
Nasaan si Ana? Gustong-gusto ko siya.
May tsismis ba kaming di nasagap?
Oo. Hindi ako titigil.
Di ko siya inimbitahan. Okey?
Ngayon, sinermunan na ako ng mga Diaz.
Gusto kong isiping mali ang lahat,
pero kung iniisip ng mga Diaz na nagkamali ka, mali ka.
Oo, Nick, nagkamali ka. Bakit di mo na lang siya inimbitahan?
Hindi ko alam. Basta… Diyos ko!
Alam n'yo? Hindi. Ayos lang ito. Wala lang sa kanya ito.
Ang totoo, ite-text ko siya ngayon.
"Uy, babe. Heart emoji, heart emoji."
"Hi.
Tuldok."
Walang emoji. Walang emoji. Na…
Lintik.
Kukuha ako ng inumin.
- May inumin ka riyan. Okey. - May…
Isa pang inumin.
Tapos isa pa.
Tanda ko 'yong mga araw na iyon, walang kaalam-alam.
Hindi ka na magiging ganoon ulit pagkatapos makasama si Lolo.
Kailangan kitang kausapin tungkol sa isang bagay.
Maghihintay dapat ako,
pero natutunan kong hindi matalinong maglihim sa iyo.
Okey.
Tungkol kay Luis.
Masarap ito.
Bumalik ka at kunin ang mga empanada kapag naubos na. Salamat.
Mahal, may balita ang mga magulang ko at sabik silang ibahagi iyon sa 'yo.
Gaya ng alam mo, mga alum kami ng University of Texas.
- Hook 'em Horns. - Opo, tanda ko nga.
Ang school mascot ay si Bevo, isang Texas Longhorn steer.
Tradisyong makasama si Bevo sa kasal.
Nagdadala iyon ng suwerte.
Ah. Hindi.
- Ano? - Oo.
Imposibleng ma-book siya, pero may mga kinausap ako.
Ayos!
Sana pagpalain kayo ni Bevo gaya ng sa amin.
Bahagi ng badyet n'yo ay dapat ituon sa paglilinis pag-alis niya
dahil higit pa iyon sa aakalain n'yo, pero sulit na sulit naman.
- Hook 'em Horns. - Hook 'em Horns!
Sabayan mo kami, Jorge. "Hook 'em Horns!"
Hook 'em Horns.
Sobra na! Hindi ko na kaya!
- Halatang nasasaktan siya. - Talaga.
Ganyan ang mukha niya kapag nakasuot ako ng pink.
Ano'ng nangyayari?
Niloloko ka lang namin.
Proud Texans kami, pero di kami ganoon ka-jologs.
Nagbibiro lang kami. Sino'ng magdadala ng toro sa kasal nila?
Welcome sa pamilya, Jorgito.
Salamat.
Ano'ng nangyari?
Ganoon magparamdam ng pagmamahal ang mga magulang ko.
Oo. Niloloko lang nila ang mga mahal nila.
Kung meron man sa pamilya ko ang malambing sa 'yo,
- doon ka mag-alala. - Talaga? Mahal nila ako?
- Wala nang kalokohang Texan? - Wala na.
Diyos ko. Para akong binunutan ng tinik. Napakaperpekto ng gabing ito.
Sandali. Oras na para ayain ko ang aking groomsmen.
Nasasabik na akong ipakita sa 'yo ang magic trick na ito.
Okey, Henry. Tapos na ang biro. Wala nang pranks.
Hindi, seryoso ako. Magiging malupit ito.
Magic trick?
Sa harap ng mga taong ito sa engagement party ko?
Engagement party natin.
Henry, 'wag mong gagawin iyan. Mas korni pa iyan kaysa sa sumbrero.
Alam mong mahilig ako sa magic, at pasensya na kung ayaw mo,
pero may karapatan akong magbigay ng ideya ko rito.
- Di puwede kung nakakahiya. - Kung gayon, nakakahiya ako?
Di iyon ang ibig kong sabihin. Alam mo iyon.
Lintik.
Kuha ko.
Gladys Delgado. Enchanté.
Halikan mo.
Tama iyan.
Ako ang batang tiyahin ni Lily, kaya kung walang mangyari sa inyo,
puwede akong maging single.
Dinesh Mondal.
At kilala kita. Palagi kang nakukuwento ni Jorge.
Talaga? Nabanggit ba niyang double jointed ako?
- Tita. - Totoo naman.
Di niya nabanggit.
Hindi? Ang wirdo n'on.
Ang mga binti ko, kung saan-saan nakakapunta.
Magpakabait ka at kunan kami ni Lily
ng bagong cocktails, para mapag-usapan ka namin.
- Sige. - Salamat.
Sa lalaki at damit na iyon,
biglang dumulas ang sahig na 'to.
- Sabihin mong tutuluyan mo iyon. - Tingnan natin
Guwapo siya at puwedeng cherry sa ibabaw ng sundae ko,
pero nagtatrabaho rin ako.
Dinodoble ko ang private clients ko. Sabihan mo ang mga kaibigan mo.
Kailangan ko ng pera magkadireksyon ang buhay ko.
Walang direksyon buhay mo?
Magtitrenta na ako, nakatira pa rin ako kina Mama.
Anong bahagi ng buhay ko ang nasa ayos?
Hindi. May sasabihin ako sa 'yong sikreto.
Walang direksyon.
Walang ganoon.
Kailangan kong magnegosyo, lumipat,
magmahal, mag-asawa, bumili ng bahay, magkaanak,
maging makeup artist ni Beyoncé at sumaya habambuhay!
Pekeng iskedyul iyan na pinupokpok sa ulo mo ng lipunan.
Di kailangang sunod-sunod.
Di mo kailangan ng asawa para bumili ng bahay. Hello?
Di mo kailangang maghintay sa mahal mo para mahalin ang buhay mo.
Puwedeng magsimula ngayon ang happily ever after mo.
Hi sa inyo. Puwede ko bang makuha ang atensyon n'yo?
Ano'ng nangyayari?
Ang pinakanakakakilabot na bahagi ng gabi.
Hindi, abangan mo 'to.
Hi sa inyong lahat. Wow.
Nakakatuwa talagang tingnan ang kuwartong ito
at makita ang maraming taong kilala at minamahal namin ni Jorge.
Na nakakapagpaalala sa akin ng tradisyon sa kasal sa Texas
na matagal ko nang hinahangaan,
ang pormal na ayain ang matatalik n'yong kaibigan na maging bahagi ng kasal.
Kaya, ngayon, gusto kong gawin iyon sa mahika ng…
magic.
Bakit pumapalakpak ang lahat? Wala pa siyang ginagawa.
Kumalma ka.
Kita n'yo naman, nakasuot ako ng magandang damit.
Ngayon, iikot ako, at pag-ikot ko.
ang pipiliin kong unang best man ay malalantad.
Paano niya nagawa iyon?
Hindi ko alam.
James, puwede ka bang maging best man?
Syempre, ako ang magiging best man mo. Mahal kita, pare.
- Napaka-sweet. - Ayos!
At ngayon, para sa ikalawang best man,
na, kung maidadagdag ko lang,
ay hindi bawas ang halaga kaysa sa unang best man.
At iyon ay si…
Ako iyon! Ako si Javier!
Mahal ko kayo.
Babalik ako. Magpapalit lang ako.
Napagtatanto ko ngayong isa akong gago.
- Oo. - Tama.
Alam kong hindi ito magarbo, pero ang gagong ito
ay gustong makasama kayo bilang wedding party.
Syempre naman.
Mahal ko kayo.
- Kaibigan. - Mahal kita.
At kung di n'yo mamasamain, may ihihingi lang ako ng tawad.
Sinabi ba niyang manghihingi siya ng tawad?
Oo nga.
Malaki na ang baby boy namin.
- Nagawa natin. - Oo nga.
Patawad. Mali talaga ako tungkol doon sa magic trick.
- Salamat. - Hindi.
Di sana ako naging madaling target
ng mga magulang mo kung hindi ako obsessed
sa lahat para maging,
at… Henry, pakiusap, huwag.
Habang lumalaki ako, akala ko, mapoprotektahan ako ng pagiging perpekto.
Na walang makakahindi sa akin
kung bawat detalye ng damit o party o kung anuman ay perpekto.
At alam ko na ngayon…
Alam ko na ngayong kailangan ko 'yong kalimutan.
Di mo na kailangang gawin iyon.
Mahal kita. Pati kapintasan mo.
Anong kapintasan?
At sa totoo lang, ang gara ng sumbrero. Gusto ko 'to.
Gaano mo kagusto?
Yee-haw.
Ikaw talaga ang dream man ko.
Para sa magandang araw.
- Uy, Sol. - Hi.
- Ang sayang araw kanina. - Oo nga.
Alam ng lolo mo kung paano ako alagaan.
Sinusulat mo iyon, tama?
Syempre po.
May sinabi sa akin si Miles na may nangyari kanina
na ipinag-alala niya.
Marta…
Nalito si Luis.
Inakala ba niyang ibang tao ka?
- Oo. - Kung gayon, alam mo?
Syempre. Minu-minuto kong kasama ang lalaking iyon.
Bakit wala kang sinabi?
Kailangan natin siyang ipasuri, alamin kung ano'ng nangyayari.
'Wag mong saluhin ang lahat ng ito. Mabigat ito masyado.
Alam ko kung ano'ng nangyayari.
Sabi ng mga doktor, early stages iyon ng dementia.
Lola, ikinalulungkot ko. May magagawa ba ako?
Hindi na siya madalas malito.
At kapag nakakalimot siya, ako ang umaalala para sa kanya.
Siya ang nobyo ko.
At isang biyayang makasama siya sa pagtanda.
Halika na, Marta. Buong araw na akong naghihintay na makasayaw ka.
Salamat, Sol. Masayang malamang nariyan ka kapag kailangan kita.
Ayos ka lang?
Alam kong hindi madali para sa 'yong sabihin sa akin ang nangyayari.
Kaya, salamat.
Nagugustuhan ko na.
Alam ko.
Halika.
Puwede ba?
Syempre naman.
Gusto ko ang gupit mo.
- Talaga? - Oo.
- Napakaguwapo. - Sa tingin ko rin.
Hoy!
Tingnan mo kung gaano sila ka-sweet.
- Nasaan si Ana? - Di ko siya inimbitahan.
Nagkamali ako, okey? Wala akong kuwentang nobyo.
Patawad. Ang dami nang nagsasabi sa akin.
Kasi bahagi ka ng pamilya.
Gusto ko nga iyon dati.
Bakit di mo siya inimbitahan? Alam niya ang tungkol dito.
Nagpaabot nga siya ng regalo.
Puwede ko siyang imbitahan, pero di ko alam…
- Baka ayaw ko? - Bakit?
Siguro nag-aalala akong sa pagsama sa kanya rito,
magbibigay ako ng mensaheng di pa ako handang ibigay.
At ngayon?
Ngayon, tingin ko, duwag ako.
Wala ka rin naman gaanong karanasan sa pagiging nobyo.
- Oo nga. - Pero malaki ang potensyal mo.
Sa tingin mo?
Oo.
Ano na?
Manghingi ka ng tawad.
Ha? Gusto namin kapag nanghihingi kayo ng tawad.
Salamat sa payo, Lil.
Lagi mo akong tinutulak para maging mabuting tao.
Nakaka-inspire ang pagbabago mo.
Baka puwede rin akong magnegosyo at bumili ng sarili kong bahay.
Ano pa bang hinihintay ko?
Akala ko, iyon ang ako sa hinaharap.
Pero paano kung ngayong ako iyon?
Tayo na ba ang pinakamahuhusay na tao sa planeta?
Papunta na tayo roon.
Salamat sa sayaw.
Uy.
- Uy. - Paalis na ako.
Puwede kong makuha ang number mo?
Sige.
Sige? Ayos.
Baka puwede tayong lumabas sa susunod na linggo.
Magpapakatotoo ako. Napakaguwapo mo.
Magpakatotoo ka lang.
- Pero… - Bawal ang "pero."
Pero kagagaling ko lang sa hiwalayan
at kailangan kong magpokus muna sa buhay ko.
Gaya ng… At ito ang magandang bahagi para sa 'yo.
Pag-aari ng bahay.
May kilala ka bang tuso
na makakatulong sa babaeng may maliit na badyet?
- Ako iyon. - Magaling.
I-text mo ako.
Sige.
Ayos. Ganito,
ibababa ko na talaga 'to. Okey?
Sige, magkita tayo sa Miyerkules.
Sige. Paalam.
Nalimutan kong mag-check ng email.
Hindi. Hindi, hindi, hindi!
Pasensya na, pero kailangan kong magmatigas.
Sandali lang ito. Pangako, mahal. Kalma.
Hindi nakakakalma ang mabuhay kasama ng workaholic.
Puwedeng patingnan ito?
Ano 'to?
BIYAHE NATIN PALIBOT NG MUNDO!
SAAN TAYO TUTULOY ANG MAKIKITA NATIN
Nalilito ako. Ito ba ay…
Surprise.
Ano?
Iyan ang itinerary para sa biyahe natin palibot ng mundo, babe.
Pero paano ang restawran
at ang mga tawag at mga check-in?
Babe, napakahirap ayusin ng trip na 'to.
Isa pa, siniguro ko pang maayos ang Casa.
Pero alam mo?
Higit 30 taon ko nang pinapangako ang trip na 'to sa 'yo.
Kailangan kong siguruhing perpekto ito.
Pupunta tayo sa Bora Bora?
Matagal ko nang gustong tumuloy sa mga kubong iyon sa dagat.
At magagawa mo na, mahal ko. Diyan mismo.
Kita mo? Sabi ko sa 'yo, ako ang bahala.
Totoo nga.
- Diyos ko! - Magiging masaya ito.
Sa susunod na linggo na ang alis?
Iyon ang sabi. Di ko alam kung bakit.
BAKA MAS MALAKI 'TO SA KAYA MO, PERO SANA MAGUSTUHAN MO.
Binili ko ang bahay na 'to.
Nakatira ako rito.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Erika Ivene Columna