Santi.
Tak bardzo cię kocham.
Nie wiem, co ja sobie myślałem. Miałaś rację.
Powiedz to.
Chcę się z tobą ożenić.
Tak!
Tak, kochanie.
Tak, papi.
Tak.
Podoba ci się?
Tak.
Masz takie sprawne dłonie, Nick.
Wiem.
Dlatego trzymasz mnie w obiegu, bo mogę ci to dać...
Po prostu rób palcami to, co sprawia, że...
To?
Tak.
Tak!
Gorąca baristka z Grind w Bridge City?
Cześć. Mam nadzieję, że nie masz nic przeciwko, po prostu lubię oglądać.
No jasne.
Hej.
Henry, wynoś się stąd.
Jesteś strasznie seksowny, ale jesteś zaręczony z moim bratem.
Jesteś pewna?
Kuszące.
Ale nie. Nie!
- Wróciłeś. - Nigdy nie odszedłem, kochanie.
Tak, kochanie.
Tak.
Poczekaj.
Tak!
Wszystko stracone. Wyjdź.
Nieważne! Tak!
Tak!
z miłością
#JORGEHENRY SIĘ HAJTAJĄ
4 MARCA
Dzień dobry, kochanie.
Wyrzuciłaś moje resztki pierogów z XLB?
Tak, były sprzed pięciu dni.
Oszczędzam na lunchu, żeby się wyprowadzić i nie słuchać waszych jęków
zamiast budzika.
Nie wiem, o czym mówisz.
Zmiana tematu. Co u ciebie?
Cieszysz się szczęściem brata,
ale jego przyjęcie zaręczynowe będzie ciężkie
dwa miesiące od rozstania.
Jak sobie radzisz?
Raz lepiej, raz gorzej. Tęsknię za nim.
Ale było jasne, że chcemy różnych rzeczy.
Na szczęście mam co robić. Na przykład znaleźć mieszkanie.
Po co? Możesz tu zostać na zawsze.
Mamo, to takie słodkie.
I przygnębiające.
Co za piękny widok.
Moje dwie dziewczyny.
Dzień dobry.
Muszę się stąd wynieść.
Powiedziałem wyciskany czosnek, nie siekany.
Nie jesteśmy w Olive Garden.
Tam na pewno bym się nie stresował.
Co tam? Nie powinniście odpoczywać przed imprezą?
Powinniśmy. Ale Jorge uważa, że moi rodzice go nie lubią,
więc gotuje filipiński brunch, by zdobyć ich serca.
Tak, i to zadziała.
Nie spędzałem z nimi dość czasu,
więc nie miałem szansy ich oczarować.
- Kiepsko. - Uwielbiają cię.
Niewystarczająco.
- Nakryj do stołu. - Mam zadanie.
To musi być idealny wieczór, a nie będzie taki,
jeśli nie oszaleją na moim punkcie.
Najszybsza droga do czyjegoś serca prowadzi przez żołądek.
Ten posiłek będzie dla twoich rodziców jak afrodyzjak.
Twoja mama będzie chciała kochać się z adobo.
- Hura? - Jeśli do tego dojdzie,
nagrajcie to, bo ja muszę spadać. Mam kolejną dostawę do mojej siłowni.
„Moja siłownia”. Brzmi wspaniale.
To ekscytujące. Masz już nazwę?
Myślałem o „Pakerze”, ale wszyscy tak reagowali.
Więc stanęło na „Treningu”.
Tak. „Idę na Trening”.
- Podwójne znaczenie. - Podoba mi się.
Prosta, jasna nazwa. Gratulacje, stary.
Ale będziecie dzisiaj z Aną?
- Tylko ja. Nie zaprosiłem Any. - Zerwaliście?
Nie.
Nie zapraszasz swojej dziewczyny
na przyjęcie zaręczynowe dobrych przyjaciół, o którym wie?
Odważny wybór.
Nie, jest bardzo wyluzowana.
Nie musimy robić wszystkiego razem. Na razie.
Oby potem nie żałował.
Proszę. Spróbuj.
O tak. Będą oczarowani.
Żadnego całowania w kuchni.
- Wracaj do pracy. - Tak jest.
Dzień dobry.
A to co? Śniadanie w łóżku?
O mój Boże, to szaleństwo.
Cześć.
Dzień dobry, kochanie.
Dzięki, że pozwoliłeś mi pospać.
- Obchód ciągnął się w nieskończoność. - Nie ma sprawy.
Ale musimy się zbierać, bo Luis i Marta się nas spodziewają.
Nie chcę się spóźnić.
Fajnie, że tak się cieszysz z tego spotkania.
Nie ma dziś przegranych.
Ja mam dzień rozpieszczania z abuelą,
a wy możecie się nad nami pozachwycać.
To będzie prawdziwe spotkanie hermano.
Nie rób tego.
Jesteś zazdrosna, bo znam więcej hiszpańskich słów niż ty.
Dzięki, Duolingo.
Dobra. Masz mnie.
Nie musisz wstawać. Możesz zjeść.
Zabiorę to do kuchni,
gdzie powinno się jeść. Śniadanie w łóżku jest słodkie,
ale obrzydliwe.
Nie chcę mieć okruchów rogalika w łóżku.
- Tak się robi. - Tak się nie robi.
Czas pospacerować!
- Jak tam? - Głośniej się nie da?
- Da! - Dzień dobry. Gotowy wspiąć się na górę?
Czyli wciągnąć tam ciebie? Nie mogę się doczekać.
Kochanie. Przestań węszyć.
Szukam dowodów kobiecej obecności, bo on nic nam nie mówi.
Muszę bawić się w Sherlocka.
Mówiłem wam, wychodzę do ludzi.
- Co to jest? - Nie rób tego.
To coś, co budowałem
- dla kogoś. - Dla Lily?
Zerwaliśmy, zanim jej to dałem...
- Chcesz wody? - Nie, spoko.
Nic mi nie jest.
Po prostu nie zdążyłem zanieść tego do garażu.
Przez dwa miesiące nie miałeś czasu?
Potrzebuję wózka. Nie mogę... To bardzo ciężkie.
Mówi, że potrzebuje wózka.
Chodzi o wózek. Tak, rozumiem.
Może lepiej zostanę w domu i poczytam książkę,
- a ty sama wniesiesz Andresa na górę... - Dobra.
Przestanę. Już.
Uprzedzam was, że trochę boli mnie kolano.
I będę na nie dużo narzekać.
- Oczywiście, kochanie. - Tak...
- Chodźmy. - Dziękuję, tak dobrze mnie znasz.
Robiłeś pompki, zanim przyszliśmy?
Muszę się ubrać do pracy, kochanie.
Do pracy? Mieliśmy wspólnie spędzić dzień przed imprezą.
Muszę iść do restauracji.
Między brunchem a imprezą jest mało czasu.
Tak, ale twój bardzo odpowiedzialny syn
zorganizował każdy szczegół, masz dobrze opłacany personel,
Lily jest w pracy, a moich rodziców nie ma.
Wiem. Ale dawno tam nie byłem
i chcę się upewnić, że robią wszystko po mojemu, mi amor.
Naprawdę? Dobra.
Strasznie utrudniasz mi to wyjście.
Taki był mój zamiar.
Nie, kochanie, zabijasz mnie, ale muszę iść. Muszę!
Później to dokończymy.
Co ze mną nie tak?
Zostawił gołe cycki w kuchni.
Musicie spróbować tych empanad.
Więcej już nie zmieszczę.
Szczerze mówiąc, Jorge,
przenieśli nas do klasy biznes, więc już jedliśmy.
Podawali stek.
Nie podałem jeszcze piątego dania, więc...
Jest więcej?
- Tak. - Jak miło.
Od dawna nie jadłem filipińskiego jedzenia. Pyszności.
Jorge zrobił porządny research na temat Filipin.
Nasz ślub to połączenie dwóch kultur.
Chcę, by nasze rodziny były jednakowo reprezentowane.
To takie słodkie, Jorge.
Nie, nalegam. Co możemy zrobić, by uhonorować waszą rodzinę?
Widziałem niesamowity wstępniak o filipińskich zwyczajach ślubnych.
Gdzieś go mam. Przyniosę.
W naszej rodzinie nie mamy wielu filipińskich tradycji.
Ale są pewne rzeczy, które cenimy jako dumni Teksańczycy.
- Jako kto? - Tak. Świetny pomysł.
Nie będzie ślubu w Teksasie, ale Teksas może przyjechać na ślub.
- Wiesz, o czym myślę? - Tak.
Kowbojskie tańce!
Tak.
Jesteś najlepsza, Lily.
Dzięki tobie nie będzie widać stresu,
który mam teraz w życiu.
Proszę cię, Erin. Jesteś przepiękna.
Opuchlizna to normalna sprawa, po całej nocy wypłakanej za byłym.
Skądś to znam.
Lily, jesteś jak darmowa terapia.
Wiesz co?
Zamów mi tę maseczkę na opuchliznę.
- Dodaj ją do rachunku. - Oczywiście.
Dobra robota, Diaz. Kaska leci.
I pozostajesz na szczycie.
Właśnie, masz chwilę?
Tak. Chodź, a ja uzupełnię zapasy.
Jestem najlepsza w sprzedaży
od trzech i pół roku,
szkolę personel i ogarniam umowy z markami.
Nie wiem, co bym bez ciebie zrobiła.
Dlatego nadszedł czas na małą podwyżkę.
Chciałabym,
ale pensje są renegocjowane tylko podczas rozmowy rocznej.
Ale to będzie dopiero za pół roku.
Moja pensja nie odzwierciedla inflacji ani rosnących kosztów życia.
Nie stać mnie nawet na sałatkę.
Wiesz, ile kosztują sałatki?
Wiem. Bycie żywym i pięknym jest potwornie drogie.
Dina, mieszkam z rodzicami, którzy mają bardzo zdrowe życie seksualne.
Proszę, pomóż.
Wiem, jak ci pomóc.
Nie ma za co.
Luis, twoja randka już jest.
Masz na myśli randkę hombre.
Jak słodko.
Pa, kochana.
- Bawcie się dobrze. - Dziękuję.
- Będziemy. - Ty też.
- Miłej zabawy. - Adios.
Miłej zabawy.
To co robimy?
Pogramy w domino, pooglądamy Sędzię Judy, zdrzemniemy się?
Myślisz, że tylko to robią starzy ludzie?
Będziesz miał dziś zaszczyt uczyć się o romansach od mistrza.
To wspaniale.
Ale już jestem całkiem romantyczny.
Dziś rano przyniosłem Sol śniadanie do łóżka.
Tak, słyszałem. Co następne? Ciasto w toalecie?
Potrzebujesz mojej pomocy.
Vámonos. Chodźmy.
Dzięki Bogu, że pogadałem z DJ-em o liście piosenek,
bo planował puszczać Chainsmokers.
To ociera się o przestępstwo.
Dzięki Bogu, że ją przerobiłem.
Ta emocjonalna podróż przebiegnie następująco.
„Szok i podziw na powitanie. Szaleństwo na parkiecie w trakcie”.
A na koniec zostawiamy ściskające za serce
„Czy kiedykolwiek przeżyjemy taką miłość jak Jorge i Henry?”.
Ale pamiętaj,
gdzieś między szaleństwem na parkiecie a ściskaniem serca
proszę kumpli, by zostali moimi drużbami.
Tak, wszystko jest zaplanowane. To takie urocze.
A co z tymi teksańskimi tradycjami, o których wspominali twoi rodzice?
Ciągle mi o nich piszą.
A ciebie uwielbiają.
Właśnie tego chciałem.
Muszę iść. Zabieram rodziców na zakupy.
Zostawili teksańskie stroje formalne w domu.
Dzięki tobie poczuli się bezpiecznie.
Chcą reprezentować Teksas.
Nie potrzebują nowych strojów.
Wystarczająco dobrze reprezentują Teksas.
Co, chyba żartujesz.
Motto taty brzmi: „ Kapeluszy nigdy dość”.
To takie zabawne.
Super.
T TRENING
- Gotowa? - Tak.
Tylko uważaj.
Gotowa?
Tak.
- Nick! - Tak!
- Co? - Wiem!
- To niesamowite! - Zobacz.
Stacje do napełniania butelek z wodą. Bez plastiku.
Przyjmij mały prezencik
od prezesa, dyrektora generalnego i założyciela
tej siłowni Trening.
Dziękuję.
Jestem też ekipą sprzątającą.
Super będzie tu ćwiczyć!
Czasem tylko tak powiem, a będę jeść doritos w łóżku.
A czasami przyjdę w dopasowanym zestawie,
zrobię selfie i wyjdę.
To dzięki tobie, zasiałaś ziarno.
To słodkie, ale to ty znalazłeś miejsce, kupiłeś sprzęt,
zająłeś się ubezpieczeniem, licencjami i zezwoleniami.
To ja muszę to zrobić?
Żartuję. Już zrobiłem.
Było ciężko, ale udało się i czułem się świetnie.
Spójrz na siebie, wymiatasz na wszystkich frontach.
Masz własne mieszkanie,
super dziewczynę no i założyłeś firmę.
Zainspirowałeś mnie, ale też wzbudziłeś zazdrość.
- O mnie? - Tak.
Jestem do tyłu.
Spójrz na siebie. Ja nie mogę nawet dostać marnej podwyżki.
Jakim cudem stałeś się tak poukładany przede mną?
To wymagało dużo dyscypliny.
Pobudka o 6 rano, medytacja, wpis w dzienniku,
plus niesamowicie zamożni, choć zaniedbujący emocjonalnie rodzice.
Głównie to ostatnie.
Nie bądź dla siebie zbyt surowa, Diaz.
Morał z tej historii jest taki: jeśli mnie się udało, tobie też się uda.
Będzie super.
Ale to legalne, prawda?
Zadajesz zbyt wiele pytań.
- To co zwykle? - Dzisiaj trochę więcej.
- Musimy już iść. - Dlaczego?
Po prostu...
Dzień dobry.
Dzisiaj ja stawiam.
Gracias, mija.
Już zapłacono.
Nie rozumiem. Ten...
Zadbał o to bardzo elegancki dżentelmen.
Zostawił też wiadomość.
„Można tu znaleźć brązowy cukier i przyprawy.
Ale to ciebie uwielbiam, zdałem sobie sprawę”.
- Czy to jest to, o czym myślę? - Tak.
Gra w podchody twojego abuelo.
- Dokąd teraz? - Za mną.
Wskazówki prowadzą do ulubionych miejsc Marty w mieście.
Widzisz? Spójrz.
Dzięki Bogu.
Już się martwiłem, że to jakaś nielegalna loteria.
Ja już wygrałem. Nagroda ma na imię Marta.
Widzisz? Świeże powietrze, trochę ruchu.
Gadasz, jakbym był samotnikiem. Przecież ćwiczę.
Nie mam problemu z ruchem.
- On ma. - Nie mogę być dobry we wszystkim.
Lubimy cię widzieć.
A ja was. Nie mam nic przeciwko byciu piątym kołem.
Byłyby cztery koła, gdybyś umawiał się na randki.
Możemy na chwilę zwolnić?
Słuchaj, doceniam to. Naprawdę.
Ale nie jestem taki jak wy. Nie podoba mi się małżeństwo.
Kolano mnie dobija, jakby miało własne serce.
O mój Boże, Melanie!
Co ty tu robisz?
Mówiłam ci wczoraj, że ćwiczę tu w każdą sobotę.
Zgadza się. Wypadło mi z głowy.
To mój przyjaciel Santiago.
Santiago, to jest Melanie.
Ona też nienawidzi małżeństwa.
Cześć.
Mieli podzielić się swoimi tradycjami,
ale myślałem, że będą filipińskie,
bo krzyżują się z naszymi. Wiesz, hiszpańscy kolonizatorzy.
Ale nie, to dumni Teksańczycy.
Ich tradycje są prawie tak złe,
jak ich osiągnięcia z praw reprodukcyjnych.
Dowód A. Henry napisał dziś do mnie:
„Który z tych kowbojskich kapeluszy pasuje do garnituru?”.
Żaden, Henry. Żaden nie pasuje.
Wyluzuj, bo ciężko jest robić
drenaż limfatyczny, jak oko ci tak drga.
Dobra, rozumiem.
To naprawdę pomaga przy obrzękach
i mam nowe serum, które mieszam z kremem tonującym,
żebyś wyglądał świeżo. W stylu „taki się obudziłem”.
Zapomniałem, że jesteś w tym dobra.
Naprawdę dobra.
Dzięki. Dlatego chciałam zostać wizażystką.
Robić to wszystko, co pozwalałeś mi
na sobie ćwiczyć, odkąd chwyciłam pędzel do makijażu.
Cóż, jestem idealnym płótnem.
Niestety w Lash
chodzi głównie o sprzedaż produktów, a ja uwielbiam to.
Chyba skupię się na budowaniu własnej listy klientów
i obsłudze prywatnych imprez.
Poradzę sobie, prawda?
No pewnie.
Byłaś tak zapatrzona w fiuta Santiago,
że zaniedbałaś rzeczy, na których ci zależy.
Wybacz, ale często ci się to zdarza.
Zatracasz się w związku.
Pojawia się słodki facet i żegnasz się ze wszystkimi fajnymi rzeczami.
Nie dostanę tej podwyżki, więc tym bardziej mam motywację,
- by zacząć coś swojego. - Tak.
Inaczej będę tu mieszkać, póki nie odziedziczę domu.
Słodko, że myślisz, że go dziedziczysz.
Ja jestem ich ulubieńcem.
Lil!
- Lily! - To spray utrwalający.
- Nie martw się. - Boże!
Na moje przyjęcie zaręczynowe.
Spójrz, jak pięknie wyglądasz.
- Masz rację. - No...
Przepraszam, że cię tak zaskoczyliśmy.
Nie, miło mieć towarzystwo.
Ale ty i ja spotkaliśmy się już wcześniej.
Tak.
Pamiętasz? Miałem nadzieję, że nie.
- Kilka lat temu poszliśmy na randkę. - Bardzo krótką.
Musiał iść do domu, bo nie mógł się doczekać,
aż dokończy jakąś książkę, co było błogosławieństwem,
bo szukałam pretekstu, by iść na terapię.
To nie było kłamstwo.
Znam go od dawna. Straszny z niego nerd.
I pamiętam tytuł tej książki.
- Listowieść. - Richarda Powersa?
Uwielbiam tę książkę.
Sama bym się zostawiła.
Przepraszam za to. Byłem wtedy dość zamknięty.
- A teraz? - Teraz?
Jestem na tyle bystry, by odłożyć dobrą książkę,
jeśli to oznacza poznanie pięknej kobiety.
Dobra odpowiedź.
- Mój chłopak. - Świetna odpowiedź!
Świetna.
PIEKARNIA I KAWIARNIA
- Miły dzień, prawda? - Bardzo.
- To jest to? - Tak.
Twój abuelo przywiózł mnie tu na pierwszą randkę w Portland.
Dobra. Uroczo.
Na początku nie mieliśmy pieniędzy,
ale to nie powstrzymało twojego abuelo.
Dziękuję.
Abuelo to taki uwodziciel.
Kolejna wskazówka.
„Jeden zionie ogniem.
Całowaliśmy się pod nim
wiele razy podczas schadzek”.
Abuelo chyba zmęczył się rymowaniem.
„Zionie ogniem”?
- Smok. - Tak.
Smoczy most?
Smoczy baldachim? Ławka kościelna ze smokiem?
Wszędzie się całowaliście?
Tak. Ukrywaliśmy się przed rodzicami.
Smocze drzewo.
Dragontree Spa!
- Uwielbiam to miejsce. - Ja też.
Dobra. Najpierw zjemy, a potem damy się rozpieszczać.
Napijmy się.
Dziękuję, że zdradziłeś mi swoje sposoby, romantyku.
Mówię poważnie.
Nie ma sprawy. Marta chciała spędzić czas z Sol.
Ale potrzebowała trochę rozpieszczenia.
Znakomicie.
Nie przestajesz się bawić na starość. Starzejesz się, gdy przestajesz się bawić.
Rozumiem.
Chwila.
Tego jeszcze nie miałem w Duolingo.
Luis, ja... Kim jest Gabriel?
Jestem Miles, nie Gabriel.
Wiem.
Przypominasz mi mojego kuzyna Gabriela.
Ta sama fryzura.
Jasne.
Dzięki, stary.
Proszę bardzo.
- Daj znać o tym podpisywaniu książki. - Dobrze.
Dzięki, że wbiliście na mój spacer.
- Fajnie było. - Miło cię poznać.
Wzajemnie.
Podpisywanie książki. To takie seksowne.
Tak myślisz?
Tylko cię wspieram.
Oj weź. Coś się zadziało.
Tak, wiem. Melanie była fajna.
Ale musisz wyluzować.
Wiem, że jesteś introwertykiem, który nie lubi ckliwego romantyzmu,
ale masz też skłonności do depresji.
Odkąd zerwaliście z Lily, odizolowałeś się.
- Więc martwimy się o ciebie. - Tak.
Wiem, że jeśli będę konsekwentna, wypchnę cię ze strefy komfortu.
Więc tak, kocham cię,
- dlatego to zrobię. - Zuch laska.
Wiem, że to prawda.
Masz rację.
Dziękuję. Doceniam gest.
Zadzwonisz do niej?
Myślę nad tym.
Może. Nie rób sobie nadziei.
Jasne.
- Wybierzemy imię dla dziecka? - Już czas.
Moglibyśmy nazwać go Santiago Junior albo SJ, albo Santito.
- Tito jest fajne. - Tak!
RESTAURACJA MEKSYKAŃSKA - CASA
- Hej, chłopaki! - Cześć.
To James i Javier. Przyjaciele Henry'ego z dzieciństwa.
Miło was poznać.
Dziękuję, że przyszliście.
Nie przegapilibyśmy tego.
Tak się cieszymy.
Był taką ofermą, że myśleliśmy, że nikogo nie znajdzie.
Nie wierzę w to.
Macie rację. Wszyscy go kochali.
Zawsze był przystojny.
Oprócz okresu z plerezą.
Pewnie wyglądał super.
Właściwie to tak.
Odbiera rodziców, więc niedługo tu będzie.
Świetnie. Skoczymy do baru.
- Miłej zabawy. - Miło was poznać.
- Wyglądają na miłych gości. - Cześć.
Tu jest jak na twojej stronce na Pintereście.
Mam wizję i ją realizuję.
Zdecydowanie.
Czy to...
HENRY JESTEŚMY. ALE SIĘ CIESZĘ!
Przyjechali. Zaraz wracam.
To drobiazg od Any.
- Przyjdzie później? - Nie.
Jest chora?
Nie, nie zaprosiłem jej.
Ale wiesz, że mogłeś.
Wiem. Po prostu tego nie zrobiłem.
Chociaż wysłała prezent.
- Oczywiście, że tak. Jest kochana. - Tak.
Zaczynam się czuć niezręcznie.
A teraz niezręcznie się czuję.
Sam nie wiem.
Nie wierzę.
Jeszcze jedno.
Jorge! Chodź do zdjęcia.
Nie! To tylko dla waszej rodziny.
- No chodź. - W porządku.
Chodź.
- Cześć. - Chwila. Zdjęcia wyjdą żenująco.
Dziękuję. Tak.
Jorge nie ma kapelusza.
- Boże. - Daj Jorge kapelusz.
- Nie... - No jasne.
Proszę bardzo.
Idealnie!
Powiedzcie...
Tak się cieszę.
Odkąd Henry poznał Jorgego, przychodzi do pracy jak na skrzydłach.
Jest jak motyl, którego chcesz walnąć w twarz.
Są obrzydliwie uroczy.
A Jorge jak zwykle wygląda niesamowicie. Zabiłabym za taką skórę i brwi.
To nie on. Jestem wizażystką. Zrobiłam mu makijaż.
- Ma makijaż? - Tak. I to mocny.
Dziewczyno, dobra jesteś.
Dziękuję. Bardzo mi miło.
Jeśli ty albo jakaś znajoma
potrzebujecie makijażu, zadzwoń.
Robię różne makijaże.
Przyjmuję prywatnych klientów.
W przyszły weekend mam ślub, na którym będzie
dużo moich byłych.
Chciałabym sprawić, żeby płakali z żalu.
To moja specjalność.
Tak, dziewczyno. Wezmę twój telefon od Henry'ego.
- Jestem w piekle. - Co? Czemu?
Ta impreza jest niesamowita.
Oczywiście, że jest,
ale rodzice Henry'ego robią układy do kowbojskiego tańca.
Raz, dwa, klaśnięcie...
Co dalej? Ślub w stodole?
Tak się martwiłem, że mnie nie polubią,
że nie przyszło mi do głowy, że może być na odwrót.
To jest na całe życie.
Tak, to właśnie małżeństwo.
Czuję się przytłoczony tym wszystkim.
Spokojnie, będzie dobrze. To naturalna reakcja.
Tak, masz rację.
Będzie pięknie.
À propos, przyszedł Dinesh. Pychotka.
No i proszę. Typowa Lil.
Co to znaczy?
Że kilka godzin temu
rozmawialiśmy o twoich kolejnych krokach
i nie chcę, żeby jakiś słodki chłopak to zepsuł.
- Prawda. - Dobrze.
Ale jest taki seksowny!
Dobra, zepsuj to. Ktoś musi się dziś dobrze bawić.
Przestań dramatyzować.
Poślubisz miłość swojego życia. A ja jestem sama i mieszkam z rodzicami.
I jesteś starsza.
Poprawiłaś mi nastrój. Dziękuję.
Nie ma sprawy.
O nie. Mama Henry'ego rozmawia z DJ-em.
Muszę iść.
- Hej. - Cześć.
Chciałem zaczekać, aż sam napiszesz, ale nie mam na to czasu.
- Cześć. - Hej.
Zabawne, że się spotykamy,
bo dopiero wczoraj siedziałam na twojej twarzy.
Jasne. Moja reklama w autobusie.
Życie pośrednika.
Powinieneś zgolić brodę. Jest trochę kłująca.
Niektórym się to podoba.
Jasne.
- Gratuluję siłowni. Super pomysł. - Dziękuję.
A gdzie Ana? Naprawdę ją lubię.
Przegapiliśmy jakieś chisme?
Tak. Nie zamierzam przestać.
Nie zaprosiłem jej. Dobra?
Każdy Diaz robi z tego problem.
Chciałbym myśleć, że wszyscy się mylą,
ale wiem, że wszyscy zwykle mają rację.
Bo mamy. Dlaczego jej nie zaprosiłeś?
Nie wiem. Ja tylko... Boże!
Wiecie co? Nie. Nic nie szkodzi. Jest bardzo wyluzowana.
Wyślę jej teraz wiadomość.
„Hej, kochanie. Emotka serca, emotka serca”.
ANA CZEŚĆ.
„Cześć.
Kropka”.
Brak emotek. Nie ma emotek.
Kuźwa.
Idę po drinka.
- Tu masz drinka. - Tu masz...
Jeszcze jednego.
Tak, jeszcze jednego.
Pamiętam te dni, jak facet czuje się bezradnie.
To już nigdy nie będziesz ty po dniu spędzonym z moim abuelo.
Słuchaj, muszę z tobą o czymś porozmawiać.
Miałem poczekać,
ale nauczyłem się, że przemilczanie spraw nie jest mądre.
Chodzi o Luisa.
Świetnie.
Jak to zniknie, wróć po empanady. Dziękuję.
Kochanie, moi rodzice mają wieści, którymi chcą się z tobą podzielić.
Jesteśmy absolwentami Uniwersytetu Teksańskiego.
- Do boju, byczki! - Tak, pamiętam.
Ich maskotką jest Bevo, wół Texas Longhorn.
Tradycyjnie musicie mieć Bevo na swoim ślubie.
Przynosi szczęście.
Nie.
- Co? - Tak.
Nie da się go zarezerwować, ale zadzwoniłem w kilka miejsc.
Tak!
Niech Bevo przyniesie wam błogosławieństw.
Część twojego budżetu trzeba przeznaczyć na sprzątanie po nim,
bo to więcej, niż możesz sobie wyobrazić, ale warto.
Do boju, byczki!
Powiedz to z nami, Jorge. „Do boju, byczki!”
Do boju, byczki!
To już przesada! Nie mogę!
- To go wręcz fizycznie boli. - Zdecydowanie.
Taką minę robi, gdy zakładam coś łososiowego.
Co się dzieje?
Tylko się z tobą droczymy.
Jesteśmy z Teksasu, ale nie jesteśmy tandetni.
Lubimy żartować. Kto chciałby mieć byka na ślubie?
Witaj w rodzinie, Jorgito.
Dziękuję.
Co się właśnie stało?
Moi rodzice tak wyrażają uczucia.
Droczą się tylko z tymi, których kochają.
Jeśli ktoś z nich będzie dla ciebie za miły,
- wtedy powinieneś się martwić. - Naprawdę? Kochają mnie?
- Koniec z teksańskimi tradycjami? - No.
O mój Boże. Co za ulga. To idealny wieczór.
Czekaj. Czas zapytać moich drużbów.
Fajnie, że pokażę ci tę magiczną sztuczkę.
Dobra. Koniec żartów.
Mówię poważnie. To będzie niesamowite.
Magiczna sztuczka?
Przy wszystkich na moim przyjęciu zaręczynowym?
Naszym przyjęciu zaręczynowym.
Henry, nie możesz tego zrobić. To bardziej tandetne niż kapelusze.
Wiesz, że kocham magię. Przykro mi, że tego nie lubisz,
ale mam prawo realizować swoje pomysły.
- Nie, jeśli są zawstydzające. - Więc wstydzisz się mnie?
Nie o to mi chodziło. Wiesz przecież.
Kurwa.
Rozumiem.
Gladys Delgado. Enchanté.
Pocałuj.
Dobrze.
Jestem bardzo młodą ciocią Lily, więc jeśli z nią ci się nie ułoży,
stanę się singielką.
Dinesh Mondal.
I wiem, kim jesteś. Jorge często o tobie mówił.
Tak? A wspomniał, jaka jestem giętka?
- Tia. - Naprawdę.
Nic nie mówił.
Nie? To dziwne.
Rozkładam nogi w każdą stronę.
Bądź milusi i przynieś nam
nowe koktajle, żebyśmy mogły o tobie porozmawiać.
- Oczywiście. - Dziękuję.
Ten facet, ten garnitur,
ta podłoga grozi teraz poślizgiem.
- Powiedz mi, że się tym zajmiesz. - Zobaczymy.
Jest słodki jak wisienka na torcie,
ale muszę się skupić na pracy.
Szukam prywatnych klientów. Powiedz znajomym, że jestem dostępna.
Muszę wrócić na właściwe tory.
Nie jesteś na nich?
Mam prawie 30 lat i mieszkam z rodzicami.
Czy to właściwe tory?
Nie. Zdradzę ci mały sekret.
Tory nie istnieją.
Istnieją.
Muszę rozwijać biznes, wyprowadzić się,
wyjść za mąż, kupić dom, mieć dzieci,
zostać wizażystką Beyoncé i żyć długo i szczęśliwie!
To fikcyjny plan, który wbija ci do głowy społeczeństwo.
Nie rób tego w tej kolejności.
Nie potrzebujesz męża, żeby kupić dom. Halo!
Nie musisz czekać na spotkanie z miłością swojego życia, by pokochać swoje życie.
Twoje długo i szczęśliwie może zacząć się już teraz.
Cześć. Mogę prosić wszystkich o uwagę?
Co się dzieje?
Najbardziej upokarzająca część wieczoru.
Nie, poczekaj.
Cześć wszystkim.
Wspaniale jest rozejrzeć się po tej sali
i zobaczyć tak wielu ludzi, których Jorge i ja znamy i kochamy.
Na myśl przychodzi mi ta teksańska tradycja ślubna,
którą zawsze podziwiałem,
by formalnie poprosić przyjaciół, by byli częścią przyjęcia weselnego.
Więc teraz chciałbym to zrobić za pomocą magii...
magii.
Dlaczego wszyscy klaszczą? Nic nie zrobił.
Musisz wyluzować.
Jak widzicie, mam na sobie piękną koszulę.
Zaraz się odwrócę, a gdy to zrobię,
ujawnię swój wybór na pierwszego drużbę.
Jak on to zrobił?
Nie wiem.
James, zostaniesz moim drużbą?
Oczywiście. Uwielbiam cię, stary.
- To takie słodkie. - Tak!
Czas na drużbę numer dwa,
który, jeśli mogę dodać,
jest nie mniej ważny niż numer jeden.
I to jest...
To ja! Jestem Javier!
Kocham was, chłopaki.
Zaraz wracam. Muszę się tylko przebrać.
Czyli to ja jestem dupkiem.
- Tak. - Zgadza się.
Wiem, że to nic wyszukanego, ale ten dupek chciałby,
byście byli jego drużbami.
Oczywiście.
Kocham was.
- Stary. - Kocham cię.
A teraz wybaczcie, muszę przeprosić.
Powiedział, że idzie przeprosić?
Tak.
Mój chłopiec dorósł.
- Udało się, rodzinko. - Tak.
Przepraszam. Myliłem się co do tej magicznej sztuczki.
- Dzięki. - Nie.
Nie byłbym łatwym celem
dla twoich rodziców, gdyby nie obsesja,
by wszystko było idealne,
i tak jak... Henry, proszę, nie.
Dorastając, czułem, że bycie idealnym może mnie chronić.
Że nikt nie mógł mnie odrzucić,
jeśli każdy szczegół mojego stroju lub imprezy będzie idealny.
A teraz wiem...
Teraz wiem, że trzeba to odpuścić.
Nie musisz już tego robić.
Kocham cię. Nawet z wadami.
Jakimi wadami?
A ten kapelusz jest cholernie szykowny. Uwielbiam go.
Jak bardzo?
Naprawdę jesteś facetem moich marzeń.
Za piękny dzień.
- Hej, Sol. - Cześć.
- Dzisiaj było super. - To prawda.
Twój abuelo wie, jak się mną opiekować.
A ty robisz notatki, prawda?
Oczywiście.
Miles powiedział mi coś, co się stało dzisiaj
i jest zmartwiony.
Marta...
Luis był zdezorientowany.
Pomylił cię z kimś?
- Tak. - Więc wiesz?
Oczywiście. Spędzam z nim każdą chwilę.
Dlaczego nic nie mówiłaś?
Musimy go zbadać, dowiedzieć się, co się dzieje.
Nie powinnaś brać tego na siebie. To trudna sytuacja.
Wiem, co się dzieje.
Lekarze powiedzieli, że to wczesne stadium demencji.
Abuela, tak mi przykro. Czy mogę coś zrobić?
Nie zdarza mu się to często.
A kiedy zapomina, ja pamiętam za niego.
Jest moim chłopakiem.
To błogosławieństwo zestarzeć się razem.
Chodź, Marto. Cały dzień czekałem, żeby z tobą tańczyć.
Dziękuję, Sol. Miło wiedzieć, że mogę na ciebie liczyć.
W porządku?
Wiem, że nie było ci łatwo powiedzieć, co się dzieje.
Więc dziękuję.
Zaczynam to lubić.
Wiem.
Chodź.
Można?
Ależ oczywiście.
Fajna fryzura.
- Naprawdę? - Tak.
- Przystojniak z ciebie. - Zgadzam się.
Spójrz, jacy słodcy.
- A gdzie Ana? - Nie zaprosiłem jej.
Nawaliłem. Jestem gównianym chłopakiem.
Przepraszam. Po prostu każdy ciągle o tym gada.
Bo jesteś częścią rodziny.
Jeszcze wczoraj to lubiłem.
Czemu jej nie zaprosiłeś? Wiedziała o tym.
Dała mi prezent do przekazania.
Mogłem ją zaprosić, ale nie wiem...
- Może nie chciałem. - Dlaczego?
Chyba martwiłem się, że przyprowadzając ją,
wyślę wiadomość, na którą nie byłem gotowy.
A teraz?
Myślę, że jestem tchórzem.
Nie masz zbyt dużego doświadczenia w byciu partnerem.
- Tak. - Ale masz duży potencjał.
Serio?
Tak.
I co teraz?
Idź przeprosić.
Tak? Uwielbiamy, jak przepraszacie.
Dzięki za radę, Lil.
Zawsze pomagasz mi być lepszym człowiekiem.
Twoja przemiana była inspirująca.
Może sama stworzę biznes i kupię własny lokal.
Na co jeszcze czekam?
Myślałam, że to moja przyszłość.
A może teraźniejszość?
Stajemy się najlepszymi ludźmi na świecie?
Już prawie.
Dzięki za taniec.
- Hej. - Zawijam stąd.
Mogę dostać twój numer?
Tak.
Tak? Super.
Może wyjdziemy gdzieś w przyszłym tygodniu?
Będę szczera. Jesteś niesamowicie seksowny.
Fajna szczerość.
- Ale... - Żadnych „ale”.
Ale właśnie się z kimś rozstałam
i muszę przez chwilę skupić się na sobie.
Na przykład... I tu się możesz przydać.
Własny dom.
Znasz jakiegoś przystojniaka,
który pomoże dziewczynie z małym budżetem?
- Cały ja. - Świetnie.
Napisz.
Pewnie.
W porządku. Posłuchaj,
tym razem naprawdę się rozłączę.
Tak, do zobaczenia w środę.
Pa.
Zapomniałem sprawdzić maila.
Nie!
Wybacz, ale muszę się sprzeciwić.
To zajmie sekundę. Obiecuję, mi amor. Zrelaksuj się.
Życie z pracoholikiem nie jest relaksujące.
Spójrz na to.
Co to?
NASZA WYCIECZKA DOOKOŁA ŚWIATA!
GDZIE SIĘ ZATRZYMAMY CO ZOBACZYMY
Nie rozumiem. Czy to jest...
Niespodzianka.
Co?
To plan naszej podróży dookoła świata.
A co z restauracją,
tymi telefonami i kontrolami?
Organizacja takiej podróży nie była łatwa.
Musiałem zadbać, by wszystko z Casa było dopięte na ostatni guzik.
Ale wiesz co?
Obiecuję ci tę podróż od ponad 30 lat.
Musiałem się upewnić, że będzie idealna.
Jedziemy na Bora-Bora?
Zawsze chciałem się zatrzymać w jednej z tych chatek nad oceanem.
I tak zrobimy, kochanie. Właśnie tam.
Widzisz? Mówiłem ci, że się tym zajmuję.
Faktycznie.
- O mój Boże! - Będzie niesamowicie.
Wyjeżdżamy za tydzień?
Tu jest napisane. Nie wiem.
TE MOGĄ BYĆ POZA TWOIM BUDŻETEM, ALE MAM NADZIEJĘ, ŻE ZAOSTRZĄ CI APETYT.
DINESH MONDAL NIERUCHOMOŚCI
Kupiłam ten dom.
Mieszkam tu.
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem: Maciej Kowalski