ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΜΠΟΟΥΙ
Τι στο...
ΧΕΝΡΙ Θέλω να δώσω στο αγόρι μου
ένα τελευταίο φιλί πριν γίνει άντρας μου.
Εντάξει.
Να ο όμορφος σάιμποργκ αρραβωνιαστικός μου!
Αυτό δεν γίνεται έτσι απλά, Χένρι. Τι κάνεις εδώ;
Θα περνούσαμε μόνοι μας την τελευταία νύχτα ως ανύπαντροι.
Ήρθα για ένα φιλί. Καλά, πάω σπίτι.
Όχι, όχι! Περίμενε.
Είσαι ήδη εδώ. Μην είσαι σκληρός.
Είναι τελείως σουρεάλ. Φανταζόμασταν αυτήν τη μέρα
εδώ και τόσο καιρό και τελικά ήρθε! Σήμερα είναι η μέρα.
Κάθε μέρα θα ξυπνάμε μετά από το σημερινό και θα θυμόμαστε
ότι αυτή ήταν η μέρα. Η σημερινή!
Έχεις μαστουρώσει;
Λιγάκι.
Θέλεις να αμαρτήσουμε μια τελευταία φορά;
Είμαι σίγουρος ότι όσοι
το θεωρούν αμαρτία, νομίζουν ότι κάθε φορά είναι αμαρτία.
Ναι, εννοείται.
Συγγνώμη. Δίψασα.
Το συνηθίζεις αυτό τελευταία.
Σοβαρά; Τα βρήκατε ήδη;
Προσπαθώ, αλλά είναι τελείως...
Τελείως τι;
Είναι η μεγάλη σου μέρα. Θα φερθώ ανώτερα,
- δεν θα το συνεχίσω. - Αξίζεις χειροκρότημα.
- Βλέπεις πόσο ανώριμος... - Όχι. Σήμερα παντρεύομαι.
Δεν θα ασχοληθώ μ' αυτό το δράμα. Θέλω 24 ή περισσότερες ώρες ηρεμίας.
- Αυτό ακριβώς λέω και εγώ... - Δεν αφορά εσένα!
Ίσως είναι δύσκολο να το καταλάβεις. Καλύτερα να μη μιλάς σήμερα.
Ας είναι αυτό το γαμήλιο δώρο μου.
Σου έχω πάρει ήδη το Breville Barista Express από τη λίστα,
το πιο ακριβό αντικείμενο!
- Χάλασες την έκπληξη! - Παιδιά, σταματήστε.
Πάω να της φέρω το νερό.
- Μάλλον θα φτύσει μέσα. - Μάλλον.
Δεν το πιστεύω ότι πάει δύο βδομάδες τώρα.
Δεν έχουμε μαλώσει έτσι ξανά. Ποτέ. Δεν ξέρω τι να κάνω.
Ο Νικ με συγχώρεσε ήδη. Ο Χορχίτο απλώς δεν μπορεί.
Όταν γυρίσουμε από το ταξίδι, υπόσχομαι ότι θα βοηθήσω για μια γρήγορη συμφιλίωση.
- Εντάξει; - Ευχαριστώ.
Ναι. Θα είσαι μια χαρά.
Ορίστε.
Αντίο!
ΜΕ ΑΓΑΠΗ
ΧΕΝΡΙ & ΧΟΡΧΕ #ΒΑΖΟΥΝΤΗΝΚΟΥΛΟΥΡΑ
10 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
- Τι κάνεις εδώ; - Δεν έχω χρόνο για κουβέντες.
- Είμαστε δύο λεπτά πίσω. - Aργήσατε δύο λεπτά.
- Συγγνώμη, αφεντικό. - Τι συμβαίνει εδώ;
- Είμαστε οι συντονιστές του γάμου. - Βοηθοί.
Εγώ κάνω κουμάντο.
Όπως κάναμε η μαμά του Σολ και εγώ όταν παντρεύτηκε η Μπιατρίς.
Αλληλοϋποστηριζόμαστε στις χαρές.
Σήμερα, δίνω τα ηνία στο Σολ.
Στην επόμενη γενιά. Αν και είμαστε συνομήλικες.
Δεν είσαι...
- Σωστά. - Μη!
Θα διασφαλίσουμε ότι το αγόρι μας θα έχει ονειρεμένο γάμο
κι όλα θα γίνουν στην ώρα τους.
- Η οικογένειά σου είναι ξεχωριστή... - Ναι, ναι.
Λιγότερο απ' αυτά, και περισσότερο "Τι μπορώ να κάνω;"
Πρώτο στη λίστα, ο παππούς και η γιαγιά.
Πρέπει να προετοιμαστούμε για τη γιαγιά και την κατάρα.
Συγγνώμη... Την κατάρα;
Πιστεύει ότι μια κατάρα χτυπάει κάθε γάμο της οικογένειας.
Δεν μπορώ να διαφωνήσω.
Μερικοί είναι πιο ευαίσθητοι με τον κόσμο των πνευμάτων.
Έχουμε λύση;
Θα ψεκάσει τα πάντα με αγιασμό.
Ρεαλιστική λύση, Τσούι.
Ναι. Μίλησα με την Μπιατρίς.
Θα γίνει σκιά της μέχρι τη δεξίωση,
μετά θα τη δώσει στη Λισέτ.
Όλοι μας θα έχουμε τη λάμψη του αγιασμού.
Εξαίσια. Μάιλς, εσύ προσέχεις τον παππού.
- Έγινε. Λατρεύω να περνάω χρόνο μαζί του. - Τέλεια.
Ορίστε.
- Για τι είναι αυτό; - Αν η κατάρα είναι αληθινή.
Επειδή είναι.
Όχι!
Περάστε.
- Καλημέρα, κούκλα. - Ένας γόης με καφέ!
- Υπάρχει τίποτα καλύτερο; - Έφερα σκονς.
Τα αγαπημένα μου. Σ' ευχαριστώ, μωρό μου.
Είδες τον Χόρχε σήμερα το πρωί;
Όχι ακόμα.
- Θες να το συζητήσουμε; - Δεν νομίζω.
Είμαι αγχωμένη. Θέλω κάτι να ξεχαστώ.
Μπορείς να ξεχαστείς μαζί μου.
Μερικές φορές, καλύτερα να δίνεις αντί να παίρνεις.
Αυτό θα σε ξυπνήσει!
Όλα καλά; Θέλεις να σου σιδερώσω πάλι το φόρεμα;
Δεν πιστεύω ότι το αγοράκι μας παντρεύεται.
Νιώθω λες και ήταν χθες που τον πήγαμε στο νηπιαγωγείο.
Ήταν τόσο όμορφος με το μικρό του μπλέιζερ!
Θυμάσαι που ζήτησε να βάλει τα μανικετόκουμπά μου;
Ήταν πολύ μεγάλα, οπότε πήρε τα σκουλαρίκια μου!
Ανησυχούσαμε πολύ, επειδή δεν ήθελε να πάει σχολείο,
αλλά μόλις φτάσαμε, έφυγε και δεν κοίταξε πίσω του ξανά.
Μερικά πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ.
Δεν θα πάψουμε ποτέ να ανησυχούμε γι' αυτά.
Δεν νιώθεις λες και...
ο γάμος του Χορχίτο σημαίνει ότι απολυόμαστε από γονείς;
Καλή δουλειά, μαμά και μπαμπά. Τέλος τώρα.
Αλλά εγώ θέλω κι άλλο.
Νιώθω τα δάκρυα να έρχονται.
Θα βαλαντώσω στο κλάμα στην τελετή. Το ξέρω.
Δεν θέλω να είμαι τέτοια.
- Έτσι ήταν η μαμά μου. - Εντάξει.
Ας τα πάρουμε ένα-ένα.
- Δεν θα κλάψει κανείς σήμερα. - Εντάξει.
Δεύτερον, δεν μπορούν να μας απολύσουν από γονείς. Είμαστε μόνιμοι.
Θα μας χρειάζονται πάντα. Εντάξει;
Εντάξει;
Θες μια αγκαλιά;
Ξέρω.
Τι τρέχει;
Χαλάρωσε, μοντελάκι μου!
Κάνεις πασαρέλα σήμερα το πρωί;
Τι; Δεν μπορώ να ντυθώ καλά για να πάρω πρωινό με τον γιο μου;
Μπα. Όχι έτσι. Καινούργιο πουκάμισο. Καινούργιο καπέλο.
Φοράς την κολόνια μου;
Ποτέ δεν ξέρεις ποιον θα συναντήσεις.
Εμένα. Μόνο εμένα συναντάς.
Ή όχι;
Ναι. Αυτό το χαμόγελο με χαροποιεί και με φοβίζει.
Το θετικό στο να γερνάς είναι ότι όταν ο άντρας μεγαλώσει
έχει χρόνο να κυνηγήσει το πάθος του.
Όλοι ξέρουν ότι ο μπαμπάς σου είναι φοβερός χορευτής.
Ναι, όλοι έχουν να λένε γι' αυτό.
Γι' αυτό ξεκίνησα μαθήματα χορού. Τους δίνω αυτό που ζητάνε.
Θέλουν να δουν έναν γοητευτικό γκριζομάλλη να τα σπάει!
Μαθήματα χορού! Έτσι εξηγείται η αμφίεση.
Έχω πάει κάμποσες φορές. Είναι υπέροχα.
Κάνει καλό στην καρδιά. Άσε που έχει και πολλές ωραίες κυρίες.
Έλεγα μήπως ερχόσουν μαζί μου σήμερα.
Μπορώ να σε συστήσω σε κάποια.
- Προσπαθήσεις να με προξενέψεις; - Όχι. Αυτή είναι δικιά μου.
Τι; Μπαμπά, αυτό είναι υπέροχο! Χαίρομαι πολύ για εσένα.
Βγήκες στη γύρα, ακολούθησες τη συμβουλή σου.
Τελικά, ξέρω τι μου γίνεται. Θα έρθεις;
Φυσικά. Θα έρθω αργότερα.
Αν το παίξεις σωστά, θα σου κρατήσω ένα ταγκό.
Αν είναι μπατσάτα, μέσα!
Θεέ μου, σε ικετεύω, δώσε μας δύναμη να βγάλουμε τη μέρα σώοι και αβλαβείς,
να το χαρεί το ζευγάρι και κανείς να μην πεθάνει.
Να είναι η οικογένεια δυνατή. Να φαίνομαι υπέροχη στις φωτογραφίες.
Αν έρθει κανένας σέξι μουσικός και παιχτεί τίποτα, μια χαρά.
Θα τα πούμε αργότερα. Αμήν.
- Αμήν. - Αμήν.
Εντάξει. Πάρτε όλοι μια ανάσα. Σίγουρα όλα θα είναι καλά μέσα.
Ο πρώτος του γάμος Ντίαζ;
Προφανώς.
- Κοίτα. - Παρακαλώ.
- Εντάξει. - Εντάξει.
Είναι καταστροφή!
Μήπως να βγούμε πάλι έξω;
Τώρα μπήκες, μωρό μου. Δεν υπάρχει γυρισμός.
Θα με βοηθήσετε ή θα μιλάμε;
Ναι. Βοηθάμε.
Αν δεν το βρω, ο γάμος θα καταστραφεί!
- Έτσι θα στέκεστε; - Εντάξει, παιδιά, ας ηρεμήσουμε.
Είναι μαύρο!
Ακούστε, παιδιά! Μεγάλη μέρα, πολλά συμβαίνουν.
Προετοιμάζω το Σολ γι' αυτήν τη μέρα απ' όταν γεννήθηκε. Μπορείς. Ξεκίνα.
Ευχαριστώ, θεία.
Θέλω να σταματήσετε ό,τι κάνετε και να μ' ακούσετε.
- Χόρχε, πήγαινε επάνω και χαλάρωσε. - Τέλεια.
Πολύ θα το ήθελα, αλλά δεν μπορώ να βρω το μαύρο κουτί. Αν δεν το βρω,
- δεν μπορώ να κάνω... - Το 'χω! Άντε να χαλαρώσεις.
Αμάν. Εντάξει.
- Ήταν υπερβολικό; - Όχι. Μ' αρέσεις έτσι!
Ωραία. Γιατί έχω μεθύσει από την εξουσία, μωρό μου!
Σήμερα θα είναι η καλύτερη μέρα της ζωής σου!
Και ξαφνικά, ένα κύμα γαλήνης με κατέκλυσε. Συνέχισε.
Σε τι φάση βρισκόμαστε με τις συνθέσεις;
Πού βρισκόμαστε με τα κουφέτα;
Ποιος έχει τις μπουτονιέρες; Θέλω απαντήσεις, παιδιά!
Σαν να βλέπω μικρό πουλάκι να πετά! Σοβαρά τώρα, κουνηθείτε!
Νιώθουμε τους μυς μας να ξυπνούν ξανά, καθώς αντιλαμβανόμαστε τον χώρο μας
και σιγά-σιγά επιστρέφουμε στο παρόν.
Είμαι πολύ γαλήνια τώρα, Χένρι. Ευχαριστώ.
Θεραπεύτηκαν παιδικά τραύματα.
Ζω για να υπηρετώ.
Μπαμπά, θέλεις κέιλ στον πράσινο χυμό σου;
- Ναι, παρακαλώ, αγόρι μου. - Έγινε!
Παιδιά, είστε φιλοξενούμενοι. Θα τα μαζέψω εγώ
όταν τελειώσω με τους πράσινους χυμούς.
Είσαι ο καλύτερος. Ποιος γαμπρός φτιάχνει χυμούς έτσι χαλαρός,
- το πρωινό της μεγάλης του μέρας; - Έχεις δίκιο. Είναι πολύ σημαντική μέρα!
Ναι. Θα έχεις
όλη την προσοχή στραμμένη πάνω σου, καθώς προχωράς στον διάδρομο.
Εγώ θα ήμουν στην τουαλέτα.
Αηδία! Αλλά ναι, θα ήταν!
Τσούι, τι κάνεις;
Πρέπει να βάλεις τις συνθέσεις στο αμάξι.
Ο Χόρχε έχει φρικάρει για ένα κουτί που δεν βρίσκει.
Ας το σκεφτούμε.
Πού θα έκρυβε κάτι ο Χόρχε;
Όταν ήταν μικρός,
έκρυβε το χόρτο κάτω από τον νιπτήρα
σ' ένα κουτί αποτρίχωσης.
Πήγαινε στο διαμέρισμα να δεις αν το έχει ακόμα.
Μη ρωτάτε πώς το ξέρω. Δεν έκλεβα το χόρτο του.
- Έκλεβα το χόρτο του. - Έτσι! Εννοείται.
Νικ, τράβα να δεις αν είναι
και σιγουρέψου ότι ο Χένρι δεν θα το δει. Θα τα ξαναπούμε στον γάμο.
- Πήγαινε! - Ελήφθη! Νιώθω σαν πράκτορας του FBI.
Δίνεις ρέστα! Να το κάνεις επαγγελματικά.
Ή μπορείς να παραμείνεις γιατρός και να θεραπεύεις τον καρκίνο.
- Νικ! - Ελήφθη, δρ Λαγωνικό!
Γυναίκα, αυτό δεν είναι τακίτο. Δεν μπορώ να έχω ένα παν ντούλτσε;
Ακριβώς. Η κατάρα μπορεί να έρθει από παντού.
Παππού, έχει δίκιο.
Θυμάσαι τον γάμο του Ροχέλιο; Έφαγε μια μπουκιά χουέβος ραντσέρος
και αρρώστησε τόσο απότομα που ξέρασε πάνω σ' ένα παρανυφάκι.
- Εγώ ήμουν εκείνο το παρανυφάκι. - Να πάρει, θεία!
Απλώς το στομάχι του ήταν κόμπος.
Όχι. Ήταν η κατάρα και το ξέρω.
Γιαγιά, μην ανησυχείς.
Σολ, ας μην εφησυχάζουμε.
Κάτι θα πάει στραβά. Πάντα έτσι γίνεται.
Πιο συναρπαστικό από τους αγγλοσαξονικούς προτεσταντικούς γάμους που πίνουν
και δεν μιλάνε μεταξύ τους. Όλοι έχουν αξιοθρήνητες σχέσεις.
Μόνο οι δικοί μου είναι;
Τέλος πάντων, πώς ξεκίνησε η κατάρα;
Η μαμά πιστεύει ότι άρχισε
επειδή η προγιαγιά της παντρεύτηκε για τα λεφτά και όχι από έρωτα.
Έζησε μια πλούσια, αλλά δυστυχισμένη ζωή.
Έκτοτε κάτι πάει στραβά σε κάθε γάμο.
- Δεν θέλουμε τέτοια ενέργεια. - Εντάξει, μα παντρεύτηκε από αγάπη.
Αγαπούσε τα λεφτά.
Την αναλαμβάνω εγώ. Μαμά, πάμε να ευλογήσουμε το σπίτι με αγιασμό.
- Θα ευλογήσω τα πάντα. - Εντάξει.
Ευχαριστώ.
Εμένα μου φαίνεται μια χαρά.
Λουίς, δικέ μου! Είσαι έτοιμος για σκάκι;
- Εννοείται. - Εντάξει.
- Εντάξει. Πώς μπορώ να βοηθήσω; - Τσέκαρε τον Χόρχε.
Καλύτερα όχι εγώ. Είναι ακόμα θυμωμένος.
- Ακόμα; - Ναι. Μου είπε να τον αποφεύγω σήμερα.
Νιώθω ότι αποφεύγοντας τα δράματα δημιουργούνται περισσότερα.
Δεν επιτρέπεται γκρινιάρης γαμπρός. Αν θέλεις να βοηθήσεις,
- αγόρασε τη σαμπάνια για τη λιμουζίνα. - Έγινε.
Αν πας στο σούπερ μάρκετ, θα μου πάρεις ένα KitKat;
- Ναι. - Κι ένα Red Dog.
Θέλω κι εγώ ένα.
- Και ένα Almond Joy. - Almond Joy;
- Μου αρέσει η καρύδα. - Κάν' τα δύο.
Ξέρετε κάτι; Έχω... Αντίο.
Είναι λες και η εφαρμογή για διαλογισμό να υλοποιήθηκε εδώ πέρα.
Γεια, Νικ!
Όχι σήμερα, αγόρια. Τι κάνεις εδώ;
Μήπως ο Χόρχε πάγωσε από φόβο;
Μπορεί να πάγωσε, αλλά αυτό είναι επειδή έχει χαμηλή θερμοκρασία σώματος.
Είστε τέλειοι ο ένας για τον άλλον. Όλα είναι μια χαρά.
Απλώς θέλω κάτι για τον Χόρχε. Να πάω στο μπάνιο;
- Φυσικά. - Τέλεια!
ΚΟΥΤΙ ΑΠΟΤΡΙΧΩΣΗΣ
Γκλάντις, είσαι μια σέξι ιδιοφυΐα!
Πήρες αυτό που ήθελες;
- Ναι. Όλα καλά. - Τέλεια.
Φιλαράκο, όλα καλά;
Καλά; Αν είναι όλα καλά; Όλα είναι τέλεια!
Δεν θα μπορούσα να είμαι πιο ευτυχισμένος. Είμαι ενθουσιασμένος και ήρεμος, μαζί.
Ξύνεις τον αυχένα συνέχεια και έχει κοκκινίσει.
Δεν θα είναι κάτι. Αν και το νιώθω λιγάκι ερεθισμένο.
- Μπορείς να ρίξεις μια ματιά; - Ναι, φυσικά.
Αμάν...
Έχω βγάλει εξάνθημα;
Αυτό εξαρτάται. Ήσουν σε καμιά φωτιά τώρα τελευταία;
Όχι.
- Τότε είναι σίγουρα εξάνθημα. - Τι;
Γιατί; Όχι! Πετάω εξανθήματα λόγω άγχους, αλλά μόνο όταν είμαι στρεσαρισμένος
και τώρα σίγουρα δεν έχω άγχος. Είμαι καλά. Έχω τα πάντα υπό έλεγχο.
Όχι!
- Και εγώ χαίρομαι που σε βλέπω. - Όχι σήμερα! Τι θέλεις, σύμπαν;
- Έχω συμφιλιωθεί. - Ναι, φαίνεται ότι είσαι πολύ ήρεμη.
Σάντι, είναι δύσκολη μέρα. Ο αδερφός μου παντρεύεται σε τρεις ώρες.
Να μου λείπει το συναπάντημα.
Σωστά. Ας κάνουμε ότι δεν συναντηθήκαμε τότε, εντάξει;
Όχι! Αυτό προφανώς έμελλε να συμβεί. Ας ξεμπερδεύουμε.
- Πώς μπορώ να... - Όχι τώρα!
Συγγνώμη.
Λοιπόν, υπήρξαν λόγια που δεν ειπώθηκαν. Οπότε θα πω αυτό που θέλω
και θα κλείσουμε το θέμα.
- Εντάξει. - Την τελευταία φορά φιληθήκαμε.
- Ο Χόρχε το είδε, αναστάτωσε τη ζωή μου. - Ναι, εκεί ήμουν.
Ήταν λάθος. Είμαι με κάποιον που νοιάζομαι.
Είμαι ευτυχισμένη. Δεν γίνεται να είμαστε φίλοι.
Όπως στρώσαμε, θα κοιμηθούμε. Αφού τα κάναμε έτσι. Και τέλος.
- Σε κάλυψα; - Ναι.
Ωραία.
Χάρηκα που σε είδα.
Χαίρομαι που είσαι καλά.
Εντάξει. Η σειρά σου.
Και αυτό; Τι κάνει αυτό το πιόνι;
Με δοκιμάζεις! Μ' αρέσει.
- Αυτό το πιόνι πάει διαγώνια. - Ευχαριστώ, Γκαμπριέλ.
Λουίς, είμαι ο Μάιλς.
Φυσικά.
Ξέρω ότι αυτή η κατάσταση σε τρομάζει, αλλά είμαι εγώ δίπλα σου.
Και το Σολ. Και η Μάρτα.
Όλοι μας είμαστε δίπλα σου.
Σε αγαπάμε πάρα πολύ.
Δεν θυμάμαι πάντα ποιος είσαι,
αλλά πάντα θυμάμαι ότι σε συμπαθώ.
- Αυτό εμένα μου αρκεί. - Και παρεμπιπτόντως...
Ματ!
Δεν καταλαβαίνω. Δεν έχω λόγο να είμαι αγχωμένος.
Είναι κυριολεκτικά η καλύτερη μέρα της ζωής μου.
Όχι, μη. Μην το ξύνεις. Φίλε, δεν πειράζει, είναι μεγάλη μέρα.
Δεν είναι μόνο το ξεκίνημα της ζωής σου με τον Χόρχε,
αλλά και οι προσδοκίες των φίλων και της οικογένειας. Μεγάλη πίεση.
Μάλλον πάντα κοιτάζω να είναι οι άλλοι καλά, κατάλαβες;
- Ναι. - Αν είναι αυτοί καλά, είμαι κι εγώ.
Αλλά σήμερα πέρασα τόση ώρα ανησυχώντας για όλους τους άλλους
και δεν σκέφτηκα ότι ίσως εγώ να μην είμαι καλά.
- Θεέ μου, δεν είμαι καλά; - Είσαι καλά.
Είναι μια συναισθηματική μέρα.
- Αυτό είναι. Έντονα συναισθήματα. - Ακριβώς.
Ξέρεις κάτι; Σήμερα, εγώ θα γίνω εσύ.
Θα γίνω ο "Χένρι" και θα φροντίσω να είσαι καλά εσύ. Εντάξει;
- Είσαι πολύ καλός φίλος, Νικ. - Έλα τώρα.
Καταλαβαίνω γιατί ο Χόρχε σ' αγαπάει, τώρα σ' αγαπώ κι εγώ.
Φίλε μου, κι εγώ σ' αγαπάω!
Κοιτάς το εξάνθημά μου;
- Ναι. Πάω να σου φέρω κορτιζόνη. - Ναι, παρακαλώ.
Ένα μπουκάλι; Περίμενα τουλάχιστον τέσσερα.
Τι τρέχει; Έχεις ένα λεπτό και 14 δεύτερα πριν μπούμε στη λιμουζίνα.
Εντάξει. Μόλις συνάντησα τον Σαντιάγκο.
Όχι αυτό. Όχι σήμερα.
Το ξέρω. Πασχίζω να κλείσω την πόρτα,
αλλά το σύμπαν μάς σπρώχνει συνέχεια μαζί.
Λίλι, δεν μ' αρέσει που σ' το ζητάω αυτό, αλλά θέλω να μπεις σε φάση μεγάλης αδερφής
και να καταπιέσεις αυτά τα συναισθήματα για το καλό των άλλων.
- Μπορούμε να το συζητήσουμε αύριο. - Έχεις δίκιο. Ναι. Τα καταπίεσα.
- Εντάξει. - Εντάξει. Είμαι έτοιμος.
- Δεν τη θέλω στη λιμουζίνα. - Τι;
Δεν θέλω τη Λίλι στη λιμουζίνα.
Ναι, τη θέλεις. Το κανονίσαμε όπως επιθυμούσες.
Ναι, να πίνουμε μαζί σαμπάνια καθώς πάμε στον γάμο σου,
όπως το ονειρευόσουν από 12 ετών.
- Λοιπόν, τα όνειρα διαλύονται. - Χόρχε, σοβαρά;
- Θέλω έναν γαλήνιο χώρο. - Θα είμαι ένας άγγελος.
Σου έφερα την αγαπημένη σου σαμπάνια και κουβαλάω τα ρούχα σου.
Πολύ ευγενικό εκ μέρους σου. Ευχαριστώ. Με το Σολ θα την απολαύσουμε στον δρόμο.
- Τα λέμε εκεί. - Χόρχε!
Ονειρευόμαστε αυτήν τη μέρα χρόνια.
Θα αφήσεις ένα καβγαδάκι να τη χαλάσει;
- Ένα καβγαδάκι. Άντε πάλι. - Καβγαδάκι. Ξεπέρασέ το.
Εντάξει, αρκετά! Βάλτε τους πάτους σας στη λιμουζίνα τώρα!
- Θα το πετάξω. - Δεν είσαι ευπρόσδεκτη.
- Αλήθεια; Δεν είμαι; - Σκάσε!
ΘΕΙΑ ΜΠΙΑΤΡΙΣ ΣΟΣ: ΕΧΟΥΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
ΠΑΡΑΔΟΘΗΚΕ
Κουνήσου!
Δεν ξέρω τι συμβαίνει μ' εσάς τους δύο,
αλλά λήγει τώρα.
Ξέρω, είστε ενήλικες, αλλά είστε τα παιδιά μας.
Είναι σπουδαία μέρα. Θα είμαστε ευτυχισμένοι και αγαπημένοι.
- Αυτή το ξεκίνησε. - Και αυτός δεν το λήγει.
Θεέ μου.
- Πάντα ήσουν πεισματάρης! - Στον γάμο μου! Υπέροχα!
Δεν μ' ακούς.
- Τη μέρα του γάμου... - Αρκετά! Φτάνει!
Παιδιά, στον καναπέ, τώρα!
Θεέ μου!
Αφού φέρεστε σαν παιδιά, θα σας συμπεριφερόμαστε ανάλογα.
Όχι, αυτό το δώρισα στο Goodwill.
Έκπληξη! Το αγόρασα πάλι.
Ναι. Είναι το Πουλόβερ Συμφιλίωσης και θα το φορέσετε τώρα!
- Μπαμπά, σε παρακαλώ, όχι. - Μαμά, σε παρακαλώ.
Όχι! Σοβαρολογούμε!
- Μα τα μαλλιά μου! Τα δικά μου! - Μα τα μαλλιά μου! Τα δικά μου!
Κοίτα τα μαλλιά μου.
Ξέρετε πώς πάει. Ψηλά τα χέρια!
Γαμώτο. Απλώς σήκωσε το χέρι σου.
- Γεια. - Είσαι καλά;
- Ναι. - Έτοιμος να βρεις τον ρυθμό σου;
Αν κάνεις τουέρκινγκ, έφυγα.
Με βρίσκω πολύ φινετσάτο στο τουέρκινγκ μου.
Λοιπόν, ποια είναι;
Χαλάρωσε. Μου χαλάς τη μόστρα.
Μη μου πεις!
- Γεια σου, όμορφε! - Γεια σου, μονάκριβη!
Αμάν!
Θεέ μου. Εσύ θα είσαι ο Σάντι. Χαίρομαι που επιτέλους σε γνωρίζω.
Εγώ χαίρομαι πιο πολύ.
Χαίρομαι που έχει κάποια για να χορεύει ξανά.
Ξέρει να κουνιέται, ναι.
Αλλά εδώ είναι το μόνο μέρος που δεν χορεύουμε μαζί.
- Στάσου. Τι εννοείς; - Δεν του είπες; Εντάξει.
Παιδιά, πάρτε τις θέσεις. Το μάθημα ξεκινάει.
- Τη δάγκωσες με τη δασκάλα; - Μάλιστα, κύριε.
Αυτό είναι γελοίο.
ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗ
Οι γελοίοι καβγάδες έχουν γελοία κατάληξη.
Θα είμαστε έξω. Αν προσπαθήσετε να το βγάλετε μόνοι σας,
- θα χαλάσετε να μαλλιά σας. - Ναι.
Ικανοποιημένη;
Αυτή θα ήταν η καλύτερη μέρα
της ζωής μου και όμως, είμαι εδώ, παγιδευμένος σ' αυτό το χάλια πουλόβερ
με την πιο τσαπατσούλα σκύλα στα βορειοδυτικά.
Κλαίμε κιόλας;
Συγγνώμη. Τι θέλεις να κάνω; Τι άλλο χρειάζεσαι από μένα;
Δεν αντέχω να είσαι θυμωμένος.
Εγώ δεν αντέχω να λες ψέματα όποτε μιλάμε.
Δεν λέω ψέματα.
Είμαι ερωτευμένη με τον Νικ.
- Αλήθεια; - Ναι.
Βλέπω ένα κοινό μέλλον μαζί του
και τα σκάτωσα στις Ευχαριστίες.
Ο Σαντιάγκο είπε ότι μ' αγαπάει περισσότερο απ' ό,τι μισεί τον γάμο.
Αφέθηκα στο συναίσθημα για μια στιγμή. Αλλά συνήλθα.
Και το ξεκαθάρισα μέσα μου. Θέλω τον Νικ.
Αυτό είδα εγώ;
Γαμώτο.
- Είναι βαρύ. - Ναι.
Επειδή το άτομο που ήθελα να μιλήσω,
το άτομο που ήταν πάντα δίπλα μου, δεν μου μιλούσε.
Και μάλιστα ήταν πολύ κακό μαζί μου για εβδομάδες.
Τώρα νιώθω πολύ άσχημα.
Δεν θέλω να νιώθεις άσχημα.
Θέλω να καταλάβεις πόσο δύσκολο μου ήταν.
Δεν θέλω να είμαι η πιο τσαπατσούλα σκύλα του κόσμου.
Δεν είπα η πιο τσαπατσούλα σκύλα του κόσμου, είπα στα βορειοδυτικά.
Ένα πράγμα είναι σίγουρο.
Χωρίς εσένα είμαι χάλια.
Δεν θέλω να είμαι πια.
Συγγνώμη που ήμουν τόσο σκληρός μαζί σου,
απλώς φοβήθηκα ότι θα επέστρεφες στον Σαντιάγκο και τότε
δεν θα έχανες μόνο εσύ τον Νικ, αλλά και εγώ,
επειδή πάντα εσένα θα βάζω πρώτη, Λίλι.
- Αλήθεια; - Φυσικά.
Εντάξει. Αυτό θα το πω μόνο μια φορά.
Έχω δει τρομερή βελτίωση σ' εσένα.
Όχι μόνο αποταμιεύεις για πάρεις σπίτι,
ξεκινάς τη δική σου δουλειά, αναλαμβάνεις την ευθύνη των λαθών σου,
αλλά και δεν έχω ξαναδεί τον Νικ τόσο ευτυχισμένο.
Φαίνεται ότι κάποιος τελικά έχει ωριμάσει για τα καλά.
- Χορχίτο. - Πάντα θα είσαι πάνω απ' όλα,
ακόμα και όταν σε μισώ απίστευτα.
- Είναι... Απλώς... - Το ξέρω, είναι...
Στάσου. Έτσι μπράβο. Αυτό. Έτσι μπράβο.
- Αγαπιόμαστε πάλι. Βγάλτε μας από εδώ. - Τώρα μπορώ να πάω να παντρευτώ;
Πέτυχε! Ακόμα μας χρειάζονται.
Αν μια τρίχα κουνηθεί, θα εκραγώ.
- Εντάξει. - Σοβαρολογώ, μπαμπά.
- Πρέπει να βγω πρώτος. - Ναι.
Μπαμπά, σήκωσέ το και γύρνα το.
- Λίλι, τα σκουλαρίκια σου. - Εντάξει.
- Ναι. - Θεούλη μου!
- Πάνω στην ώρα! - Εννιά λεπτά για τις τελικές πινελιές.
- Τέλεια. - Άντε!
Πάμε.
Εντάξει.
- Φαίνεσαι υπέροχος. Είσαι έτοιμος. - Εντάξει.
Νικ, γεια. Το πήρες;
Στην Αγγλία του 17ου αιώνα φορούσαν τις βέρες στον αντίχειρα;
- Ναι. Το βρήκα. - Μπορώ να το έχω, σε παρακαλώ;
- Φυσικά. - Ευχαριστώ.
- Ήταν εκεί που είπα; - Ναι.
Εντάξει, είμαι καλή.
Εντάξει.
Εντάξει. Είμαι έτοιμος.
Ωραία. Επειδή το φαγώσιμο μόλις άρχισε να δρα.
Εντάξει, παιδιά, ας ξεκινήσουμε.
Μ' αρέσει το πώς νιώθω τώρα.
Δεν σε φοβίζει;
Μαζί σου;
Όχι βέβαια.
Ευχαριστώ.
Μπαμπά; Προσπάθησε να συγκρατηθείς, ναι;
Μπορείς.
Εντάξει.
Καλώς ορίσατε.
Είμαστε σήμερα εδώ για να γιορτάσουμε τον γάμο
του Χένρι Κρουζ και του Χόρχε Ντίαζ.
Δεν μπορώ να φανταστώ άλλον από τον Χόρχε που να αξίζει την αγάπη του Χένρι,
ο οποίος με κέρδισε με την καλοσύνη του, τη γοητεία του και τους κοιλιακούς του.
Δεν μπορώ να φανταστώ άλλον από τον Χένρι που να αξίζει την αγάπη του Χόρχε,
ο οποίος, σαν εμένα, φέρνει γέλιο, χαρά και διαχρονική φινέτσα όπου κι αν πάει.
Σε αγαπάμε πάρα πολύ, Χορχίτο και ξέρω ότι μιλάω εκ μέρους όλων όταν λέω
ότι χαιρόμαστε πολύ που γιορτάζουμε μαζί σου σήμερα.
Και τώρα, οι όρκοι. Χένρι;
Εντάξει.
Χόρχε, επειδή σε ξέρω, δεν θα τραγουδήσω ούτε θα κάνω μαγικά.
Αντίθετα, θα πω αυτό που ξέρω ότι θέλεις ν' ακούσεις.
Απίθανο το κοστούμι,
- η καλύτερη επιδερμίδα εδώ μέσα. - Ευχαριστώ. Το ξέρω.
Και επίσης ότι η γνωριμία μου μαζί σου ήταν ό,τι καλύτερο μου έχει συμβεί.
Οι άνθρωποι ζουν στη Γη εδώ και 300 χιλιάδες χρόνια...
Πώς στάθηκα τόσο τυχερός να βρεθώ την ίδια στιγμή μαζί σου;
Και τώρα θα μοιραστώ τη ζωή μου μαζί σου.
Τον καλύτερό μου φίλο.
Πριν από εκατό χρόνια, θα έπρεπε να παντρευτούμε γυναίκες
και να κοιταζόμαστε από μακριά.
Καλά, εκατό χρόνια πριν, θα ήσουν στο Μεξικό
και εγώ στις Φιλιππίνες.
Ό,τι κι αν πιστεύεις για τη μοίρα, το ότι βρισκόμαστε εδώ
αυτήν τη στιγμή, εγώ το νιώθω γραφτό.
Λατρευτέ μου Χόρχε,
δεν θα σε θεωρήσω ποτέ δεδομένο.
Υπόσχομαι να σου δείχνω κάθε μέρα πόσο πολύ σ' αγαπώ.
Υπόσχομαι ότι ο ώμος μου θα είναι πάντα δικός σου για να κλαις.
Η προσοχή μου θα είναι στραμμένη σ' εσένα και το χέρι μου δικό σου για να κρατάς.
Μπαμπά, σοβαρά τώρα;
Σ' αγαπώ, Χόρχε Ντίαζ.
Χόρχε;
Ναι.
Πρώτα απ' όλα. Άριστα, μωρό μου. Καλή δουλειά.
Χένρι, επειδή σε ξέρω πολύ καλά, ξέρω ακριβώς τι λαχταράς αυτήν τη στιγμή.
Οπότε...
Συγγνώμη. Απλώς... Δεν μπορώ να βρω τους όρκους μου.
Νικ, έχεις μήπως αντίγραφο των όρκων μου;
Όχι. Δεν έχει. Εντάξει.
Θέλω να ανοίξει η γη να με καταπιεί. Δεν βρίσκω τους όρκους μου.
Αν υπήρχε πότε ανάγκη για να γίνει κάτι μαγικό,
τώρα είναι η ώρα, αλλά ξέρεις κάτι;
Ίσως τώρα είναι η ώρα για μαγεία.
Χένρι, μπορείς να κοιτάξεις στην τσέπη του σακακιού σου;
Όχι!
Πώς το...
- Τους χρειάζομαι. Ευχαριστώ. - Θεέ μου! Τι;
Έχω να κάνω μια εξομολόγηση πρώτα.
Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα έβρισκα κάποιον κατάλληλο για γάμο, οπότε,
φανταστείτε την έκπληξή μου όταν αυτός ο ειλικρινής,
όμορφος, γλυκός άντρας ήρθε στη ζωή μου και άνοιξε την κουρασμένη μου καρδιά.
Κανείς δεν έμεινε άναυδος περισσότερο από εμένα, όταν ήρθες στη ζωή μου.
Αυτή η γλυκιά ψυχή που μ' αγαπάει και μ' αφήνει να είμαι ο εαυτός μου,
μ' όλον αυτόν τον σαρκασμό και την υπερβολή. Δηλαδή,
δες τώρα πράγμα.
Κοίτα αυτόν τον γάμο. Δεν το καταφέρνουν όλοι αυτό, και γι' αυτό σ' ευχαριστώ.
Χένρι, σου υπόσχομαι ότι η ζωή μας δεν θα είναι ποτέ βαρετή.
Υπόσχομαι ότι θα είμαι ο μεγαλύτερος υποστηρικτής σου.
Και υπόσχομαι ότι θα προσπαθώ κάθε μέρα να σε κάνω να χαμογελάς.
Έχεις ξεπεράσει κάθε προσδοκία που θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ.
Μ' έχεις κάνει καλύτερο άτομο.
Αν μου έλεγες ότι θα έκανα μαγικά στον γάμο μου, δεν θα σε πίστευα.
Αυτό είναι τρελό. Καταλαβαίνεις;
Η αγάπη σε κάνει να κάνεις απίστευτα πράγματα. Βάζει φωτιά στην καρδιά σου.
Τι;
- Αυτό είναι απίθανο! - Και χωρίς βοήθεια!
Σ' αγαπώ, Χένρι Κρουζ.
Και εγώ σ' αγαπώ.
Με τη δύναμη που μου δόθηκε από ένα μέρος στο ίντερνετ,
- που επιβεβαίωσε ότι είμαι και μάγισσα... - Λογικό.
...σας ανακηρύσσω συζύγους.
Αγόρια, φιλήστε τον σύζυγό σας.
Οικογένεια και φίλοι, σας παρουσιάζω για πρώτη φορά,
τον κύριο και τον κύριο Κρουζ-Ντίαζ.
Έχω ακούσει πολλά υπέροχα πράγματα για εσένα, Σάντι.
- Ναι; - Αν και αυτός εδώ ο κύριος είναι
- λιγομίλητος για τα αισθηματικά σου. - Ναι.
- Βιάζομαι πολύ για να γίνω αδιάκριτη; - Όχι. Απλώς δεν έχω και πολλά να πω.
- Θέλω να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα. - Θεούλη μου. Εντάξει. Άκου πως έχει.
Υπάρχει μια νεαρή δεσποινίδα, η Λίλι. Μια χωρίζουν, μια είναι μαζί.
Είναι πολύ χαρούμενος όταν είναι μαζί της.
- Τι κάνεις; - Ας ακούσουμε και μια γυναικεία άποψη.
Αυτή ήθελε να παντρευτούν, αυτός όχι.
Άλλαξε γνώμη, αλλά είναι πολύ αργά. Είναι με κάποιον άλλον.
- Ωχ, όχι! - Ναι.
- Παντρεύτηκε κάποιον άλλον; - Όχι, δεν παντρεύτηκε. Απλώς είναι μαζί.
Στάσου! Δεν έχει μπει δαχτυλίδι; Τότε, μωρό μου, είναι ελεύθερη.
Τι λες; Εννοείς ότι είσαι ελεύθερη;
Φυσικά! Και βασικά, εκείνος ο σερβιτόρος είναι γλύκας.
Δεν πρόκειται να γυρίσω να τον κοιτάξω.
Ξέρεις ότι είμαι δική σου.
- Σου έχει πει πώς γνωριστήκαμε; - Όχι.
- Μπορώ να του πω; - Παρακαλώ.
Γύριζα σπίτι, και παρά τρίχα να μη σταματούσα στο βιολογικό κατάστημα.
- Το πάρκινγκ είναι φρικτό. - Το χειρότερο!
Πήγα στον πάγκο με τα λαχανικά, αλλά σκέφτηκα ότι ήθελα ένα πορτοκάλι.
- Της αρέσουν τα εσπεριδοειδή. - Πάω προς τα πορτοκάλια...
Τα σαγκουίνια. Αυτά τα έντονα.
Το πορτοκάλι πέφτει από το χέρι μου και κυλάει.
Αυτός εδώ ο σέξι άντρας το πιάνει και με κοιτάει.
Υπήρχε μια οικειότητα, σχεδόν σαν...
Σαν παλιός φίλος που δεν είχες καταλάβει ότι σου λείπει.
Ναι; Αυτό ήταν. Λες και ήταν γραφτό.
Πιστεύεις αλήθεια ότι υπάρχουν εξωτερικές δυνάμεις που μας φέρνουν κοντά;
Εντάξει. Κατάλαβα τι γίνεται εδώ.
Με το κοφτερό μυαλό που σου έδωσα.
Το παρασκέφτεσαι και προσπαθείς να βρεις τη λογική σ' όλο αυτό.
Αγόρι μου, δεν εξηγούνται όλα, ειδικά τα ζητήματα καρδιάς.
Πιστεύω ότι υπάρχουν δυνάμεις πέρα απ' αυτές που το μυαλό μας αντιλαμβάνεται;
Ναι.
Ναι, το πιστεύω.
Ο άντρας μου είναι ρομαντικός,
αλλά έχει δίκιο.
Όταν η ζωή σε σκουντάει στον ώμο, καλύτερα να προσέχεις.
- Εγώ χαίρομαι που το έκανα. - Κι εγώ.
Τον λογαριασμό. Τον λογαριασμό, παρακαλώ.
Πού είναι ο σέξι σερβιτόρος;
Όλοι οι ελεύθεροι στην πίστα, ήρθε η ώρα για το πέταγμα της μπουτονιέρας!
Έτοιμοι;
Ναι.
Είστε έτοιμοι; Εντάξει, ας το κάνουμε!
Ένα... Δύο... Τρία!
Λιλ, είσαι καλά;
- Θέλω λίγο πάγο. - Κατευθείαν στην κόγχη.
Σοβαρά τώρα; Το τραγούδι μας; Αλήθεια;
Τέλεια. Με έχει κάνει να μιλάω και με τον ουρανό.
Εντάξει, κατάλαβα. Είμαι έτοιμος ν' ακούσω.
Έλα τώρα! Σοβαρά;
Έλα τώρα. Είσαι καλά;
Ναι. Μια χαρά. Εσύ;
- Ναι. Είμαι καλά. - Ωραία. Τότε τι παίχτηκε, ρε φίλε;
Εγώ; Ξέρεις ότι εσύ με χτύπησες, έτσι;
Ξέρεις ότι εσύ έκανες όπισθεν, έτσι;
Σπάσιμο, αλλά διορθώνεται. Αν και είναι δικό σου λάθος,
έχω έναν στο Μπερνσάιτ, ο Σάι, φοβερός. Θα σ' το φτιάξει.
Ναι. Σ' αυτόν πάω. Ξέρεις τον Σάι;
Έτσι εξηγείται που η Corsair του '53 είναι σε καλή κατάσταση.
Εντάξει. Κόβει το μάτι σου, Mustang!
Πού να με δεις να την οδηγώ!
- Σε αντίθεση με άλλους. - Θέλει πλυσιματάκι.
- Να ανταλλάξουμε αριθμούς. - Για την ασφάλεια ή για μαθήματα οδήγησης;
Έχει αρχίσει να με πονάει ο αυχένας μου. Για να σου στείλω τα ιατρικά έξοδα.
Έγινε.
Πονάει ακόμα;
Με πέτυχε κατευθείαν στον κερατοειδή.
Έστειλα την ξαδέρφη σου στο φαρμακείο.
Είμαι καλά. Το σύμπαν απλώς μου κάνει πλάκα σήμερα.
Τι; Νόμιζα ότι τα βρήκατε με τον Χορχίτο.
Ναι. Διαφορετικό θέμα.
Δεν υπάρχει πουλόβερ γι' αυτό.
Έχεις πρόβλημα; Είμαι εδώ για εσένα.
Μαμά, γιατί πετάς τη σκούφια σου γι' αυτό;
Συγγνώμη. Είμαι εδώ για εσένα. Τι συμβαίνει;
Είμαι καταμπερδεμένη. Αγαπώ τον Νικ, μέσα μου νιώθω ότι αυτό είναι το σωστό,
αλλά όποτε πάω να το απολαύσω, το σύμπαν
με φέρνει με τον Σαντιάγκο κοντά. Με ταρακουνά λες και η μοίρα με δοκιμάζει.
Είναι εύκολο να κατηγορείς το σύμπαν απ' το να πάρεις την ευθύνη της απόφασης.
Δεν νομίζεις ότι είναι σημάδι που τη μέρα που ο αδερφός μου παντρεύεται,
πέτυχα τον πρώην;
Εδώ κάπου θα σου πω ότι τα σημάδια είναι βλακείες.
Τι;
Είναι καλά όταν υπάρχουν και νιώθεις επιβεβαίωση,
και ότι ζεις το παραμύθι σου. Είναι διασκεδαστικό για λίγο.
Ξέρεις τι είναι καλύτερο από τη μαγεία;
Η πραγματικότητα.
Εγώ πλένω τα δόντια μου δίπλα στον άντρα που αγαπώ κάθε μέρα.
Αυτό είναι καλύτερο από κάθε παραμύθι, σ' το υπόσχομαι.
- Πώς ήξερες ότι ο μπαμπάς ήταν αυτός; - Εύκολα.
Το αποφάσισα.
Απ' όλους τους άντρες στη γη, αποφάσισα να αγαπήσω τον μπαμπά σου
κι εκείνος αποφάσισε το ίδιο.
Και επιβεβαιώνουμε αυτήν την επιλογή κάθε μέρα.
Συνεχίζεις να ψάχνεις για επιβεβαίωση αλλού, αλλά είναι εσωτερική υπόθεση.
Το ότι πέτυχες τον Σαντιάγκο σημαίνει
ότι ήσασταν στο ίδιο μέρος την ίδια ώρα.
Εσύ αποφασίζεις, μωρό μου.
Γίνε το αφεντικό και αναρωτήσου "Τι πραγματικά θέλω;"
Ευχαριστώ, μαμά. Σ' αγαπώ.
Σ' αγαπώ κι εγώ!
Αυτό είχαν μόνο στο φαρμακείο. Πήρα κρέμα, παγοκύστη,
και νομίζω ότι αυτό το κάλυμμα θα ταιριάζει υπέροχα με το φόρεμά σου.
Συγγνώμη που άργησα.
- Είχα ένα ψιλοτρακάρισμα. - Είσαι καλά;
Μια χαρά. Πολύ σέξι ο τύπος. Πήρα το τηλέφωνό του.
Μόλις γύρισες πίσω και πήρες ήδη το τηλέφωνο κάποιου;
Μπράβο, ξαδέρφη!
- Έλα. - Πάμε.
Είδα που μιλούσατε με τη Λίλι. Φαινόταν σοβαρό.
Μωρό μου! Θεούλη μου! Τώρα μας χρειάζονται περισσότερο από ποτέ!
Όταν θα κάνουν παιδιά, θα είναι ένα μάτσο χάλια!
ΝΙΟΠΑΝΤΡΟΙ
Μια στιγμή! Πρέπει να κάνω κάτι πριν φύγετε.
Φυσικά, δόνα Μάρτα. Τι θέλεις;
Ορίστε. Τώρα είστε ασφαλείς. Να περάστε υπέροχα στο ταξίδι!
- Ευχαριστούμε! - Φυσικά.
Τώρα μπορώ επιτέλους να χαλαρώσω.
- Νικ, με βοηθάς; - Ναι, φυσικά.
Ήταν όλα όσα ονειρεύτηκες;
Κι ακόμα καλύτερα!
Έλα μου.
- Σας αγαπώ! - Σ' αγαπώ, Λιλ.
- Σας αγαπώ. Να διασκεδάσετε! - Εντάξει. Γεια!
- Γεια. - Γεια.
Βλέπεις, Μάρτα; Σ' το είπα ότι δεν υπάρχει κατάρα!
Λουίς, δεν υπάρχει κατάρα επειδή την είχα υπό έλεγχο!
Να 'σαι καλά, φαμίλια!
Κάποιος να μου φέρει ένα ποτό!
Αντίο, παιδιά!
Σας αγαπώ! Αντίο!
Γκλάντις, τι κάνεις;
Τι είδους θεία θα ήμουν αν δεν έκλεβα τα λουλούδια;
Εξαφανίζονται γρήγορα!
Καληνύχτα, σ' όλους.
- Καληνύχτα, παιδιά. - Καληνύχτα.
- Ευχαριστώ. - Εντάξει. Τα λέμε αργότερα.
Είσαι καλά;
Ναι.
Είσαι έτοιμη;
Είμαι έτοιμη
να αρχίσω να κοιτάζω σπίτια μαζί σου.
- Είσαι σίγουρη; - Ποτέ δεν υπήρξα πιο σίγουρη στη ζωή μου.
- Και ξέρεις κάτι; - Τι;
Νικ,
- νομίζω... - Ότι είμαι ο καλύτερός σου φίλος;
Ναι.
Και ότι θέλω να σε παντρευτώ.
- Δεν εννοούσα τώρα. Απλώς... - Δόξα τω Θεώ, επειδή δεν έχω δαχτυλίδι.
- Πρέπει να γνωρίσεις τους γονείς μου. - Σωστά, απλώς...
Απόδοση διαλόγων: Σοφία Τζήμα
Επιμέλεια Έρρικα Πετρωτού