Co do...
HENRY CHCĘ POCAŁOWAĆ CHŁOPAKA,
ZANIM ZOSTANIE MOIM MĘŻEM.
Oto mój piękny narzeczony cyborg!
To wymaga pracy, Henry. Co ty tu robisz?
Mieliśmy spędzić ostatnią noc przed ślubem samotnie.
Chciałem tylko buziaka. W takim razie idę.
Nie! Czekaj.
Już tu jesteś. Nie bądź okrutny.
To niewiarygodne. Marzyliśmy o tym dniu tak długo
i wreszcie nadszedł! Nadszedł ten dzień.
A potem każdego dnia będziemy budzić się i wspominać
ten dzień. Dzisiaj!
Jesteś na haju?
Trochę.
Chcesz to zrobić w grzechu po raz ostatni?
Ludzie, którzy uważają,
że to grzech, myślą tak o każdym razie.
Fakt, zdecydowanie.
Sorki. Chce mi się pić.
Ostatnio często tak miewasz.
Serio? Moglibyście już to przegadać.
Staram się, ale on jest totalnym...
Czym?
To twój wyjątkowy dzień. Będę mądrzejsza
- i nic nie powiem. - Czekasz na oklaski?
- Widzisz, jaki niedojrzały... - Nie. Wychodzę dziś za mąż.
Nie biorę udziału w dramach. Potrzebuję co najmniej 24 godzin spokoju.
- To właśnie mówię. Ja... - Tu nie chodzi o ciebie!
Pewnie trudno ci to zrozumieć. Więc może po prostu dziś nic nie mów.
To będzie mój prezent ślubny.
Kupiłam już ekspres do kawy z twojej listy prezentów.
Był tam najdroższy!
- Psujesz niespodziankę! - Przestańcie.
Wiesz co? Przyniosę jej wodę.
- Pewnie do niej napluje. - Wiem.
Nie wierzę, że to ciągnie się już dwa tygodnie.
Nigdy się tak nie kłóciliśmy. Nie wiem, co robić.
Nick już mi wybaczył, a Jorgito po prostu nie potrafi.
Jak wrócimy z miesiąca miodowego, obiecuję przyspieszyć to pojednanie.
- Dobrze? - Dziękuję.
Wszystko będzie dobrze.
Proszę.
Pa!
Z miłością
HENRY I JORGE #HENRYJORGESIĘHAJTAJĄ
10 GRUDNIA
- Hej! Co wy tu robicie? - Nie ma czasu na gadanie.
- Spóźniliśmy się dwie minuty. - Spóźniliście się.
- Wybacz, szefie. - Co się dzieje?
- Jesteśmy koordynatorami. - Asystentami.
Ja tu rządzę.
Robiłyśmy to z mamą Sol na ślubie Beatriz z Jorge.
Wspieramy się w ważne dni.
Dziś przekazuję pałeczkę Sol.
Następne pokolenie. Choć jesteśmy w tym samym wieku.
Myślałem, że masz...
- Racja. - Ani słowa!
Zadbamy o to, by nasz chłopak miał wymarzony ślub
i wszystko działo się na czas.
- Twoja rodzina jest taka wyjątkowa... - Tak, tak.
Trochę mniej tego, a więcej „Co mogę zrobić?”.
Pierwsze na liście, los abuelos.
Musimy przygotować się na Abuelitę i klątwę.
Wybaczcie... Klątwę?
Mówi, że na każdym weselu w tej rodzinie ciąży klątwa.
Ciężko się nie zgodzić.
Niektórzy są bardziej wrażliwi na świat duchów.
Jest na to jakaś rada?
Wszystko spryska wodą święconą.
Świetne rozwiązanie.
Tak. Rozmawiałam z Beatriz.
Rano będzie jej cieniem, a na miejscu
przekaże ją Lisette.
A my będziemy lśnić od wody święconej.
Świetnie. Miles, abuelo jest twój.
- Jasne. Uwielbiam spędzać czas z Luisem. - Super.
Proszę.
- Po co to? - Gdyby klątwa była prawdziwa.
Bo jest.
Nie!
Wejdź.
- Dzień dobry, ślicznotko. - Przystojny mężczyzna z kawą!
- Czy jest coś lepszego? - Przyniosłem też babeczki.
Moje ulubione! Dziękuję, kochanie.
Widziałaś Jorge dziś rano?
Jeszcze nie.
- Chcesz o tym pogadać? - Nie bardzo.
Stresuję się. Potrzebuję jakiejś rozrywki.
Ja będę twoją rozrywką.
Czasami lepiej jest dawać niż brać.
To cię obudzi!
Todo bien? Chcesz, żebym znów wyprasował ci sukienkę?
Nie wierzę, że nasze dziecko wychodzi za mąż.
Przecież dopiero wczoraj odwoziliśmy go do przedszkola.
Był taki przystojny w tej marynareczce!
Poprosił mnie o spinki do mankietów, chciał mieć dodatki.
Były za duże, więc użył moich kolczyków!
Martwiliśmy się, bo nie chciał iść do szkoły,
ale na miejscu zostawił nas i nawet się nie obejrzał.
Niektóre rzeczy się nie zmieniają.
Nigdy nie przestaniemy się o nich martwić.
Czy nie wydaje ci się, że...
małżeństwo Jorgito sprawi, że zostaniemy zwolnieni jako rodzice?
Dobra robota, mamo i tato. To już koniec.
Ale ja nie chcę kończyć.
Czuję nadchodzące łzy.
Poryczę się na ceremonii. Czuję to.
Nie chcę być taką mamą.
- Moja mama była tą mamą. - Dobra.
W porządku. Po kolei.
- Po pierwsze, żadnego płaczu dzisiaj. - Dobrze.
Po drugie, nie mogą nas zwolnić z bycia rodzicami. Mamy stałą posadę.
Zawsze będą nas potrzebować.
Przytulić cię?
Wiem.
Que paso?
Zwolnij trochę, GQ!
Chodzisz dziś po wybiegu?
No co? Nie mogę dobrze wyglądać na śniadanie z synem?
Dobrze wyglądać? Nowa guayabera. Nowy kapelusz.
To moja woda kolońska?
Nigdy nie wiadomo, na kogo wpadniesz.
Jestem jedyną osobą, na którą wpadasz.
A może nie?
Ten uśmiech mnie cieszy i przeraża zarazem.
Pozytywną stroną starzenia się jest to, że mężczyzna w końcu
ma czas na realizację swojej pasji.
A świat wie, że twój papi umie się ruszać.
Świat nie może przestać o tym mówić.
Więc zacząłem chodzić na lekcje tańca. Dam ludziom to, czego chcą.
A chcą zobaczyć kocie ruchy tego starego lisa!
Lekcje tańca! To wyjaśnia strój.
Byłem już kilka razy. Jest super.
To dobre na serce. I jest tam kilka uroczych pań.
Może mógłbyś pójść ze mną dzisiaj.
Poznałbym cię z jedną.
- Próbujesz mnie swatać? - Nie. Ta jest moja.
Co? Papi, to wspaniale! Tak się cieszę.
W końcu zastosowałeś się do własnej rady.
I miałem rację. Przyjdziesz?
Nie musisz mnie przekonywać, będę.
Jak dobrze to rozegrasz, czeka cię tango.
Wolałbym bachatę.
Dios, por favor, dodaj nam sił, byśmy przetrwali ten dzień,
by ceremonia była piękna i by nikt nie umarł.
By rodzina była silna. Bym wyszła najlepiej na zdjęciach ślubnych.
Nie pogardzę też seksownym członkiem zespołu.
Pogadamy później. Amen.
Amen.
Dobra. Musicie wyluzować. Jestem pewien, że wszystko gra.
Pierwszy ślub Diazów?
Najwyraźniej.
- Idziemy? - Proszę.
To katastrofa!
Wyjdziemy na zewnątrz?
Jesteś w środku, kochanie. Nie ma już wyjścia.
Ktoś mi pomoże, czy tak tylko gadamy?
Jasne, pomożemy.
Jak go nie znajdę, to będzie po ślubie!
- Będziecie tam tak stać? - Musimy się uspokoić.
Jest czarny!
Oye gente! Ważny dzień, dużo się dzieje.
Przygotowywałam Sol na ten dzień od narodzin. Dasz radę.
Dziękuję, tia.
Przestańcie robić to, co robicie, i posłuchajcie.
- Jorge, idź na górę i się zrelaksuj. - Super.
Z chęcią, ale nie mogę znaleźć czarnego pudełka, a bez niego
- nie mogę zrobić... - Zajmę się tym! Idź już.
A niech mnie. Dobra.
- Było za ostro? - Nie. Do twarzy ci z tym.
Dobrze. Bo jestem odurzona władzą!
To będzie najlepszy dzień w twoim życiu!
I nagle ogarnęła mnie fala spokoju. Kontynuuj.
Jak stoimy z ozdobami?
Gdzie są migdały?
Kto ma butonierki? Czekam na odpowiedź!
Moje pisklę wyfrunęło z gniazda. Ale poważnie, ludzie, do roboty!
Czujemy, jak nasze mięśnie się budzą, zaczynamy zauważać otoczenie
i powoli wracamy do teraźniejszości.
Jestem taka zrelaksowana, Henry. Dziękuję.
To wyleczyło pewne rany z dzieciństwa.
Żyję, by służyć.
Tato, dodać ci jarmużu do soku?
- Poproszę, synu. - Idę!
Jesteście gośćmi. Zwinę maty,
jak tylko skończę robić soki.
Jesteś najlepszy, człowieku! Jaki pan młody spokojnie robi soki
- w poranek swojego ślubu? - Masz rację. Ten dzień jest najważniejszy!
Nigdy nie skupisz na sobie
więcej uwagi, niż na drodze do ołtarza.
Na twoim miejscu byłbym w toalecie.
Ohyda! Ale tak, byłby!
Chuey, co robisz?
Powinieneś pakować ozdoby do samochodu.
Jorge wariuje, bo nie ma tego pudełka.
Przemyślmy to.
Gdzie Jorge by coś ukrył?
Jak był młodszy,
chował trawkę pod umywalką
w pudełku z zestawem do woskowania.
Idź do niego, może nadal to robi.
Nie pytaj, skąd wiem. Nie kradłam mu trawki.
- Kradłam mu trawkę. - Órale! Wiadomka.
Nick, sprawdź to,
ale tak, by Henry nie zobaczył. Widzimy się na ceremonii.
- Idź! - Przyjąłem. Czuję się jak agent FBI.
Wymiatasz w tym! Może zmienisz zawód?
Albo zostań lekarzem i lecz pacjentów z rakiem.
- Nick! - Tak jest, doktorze!
Mujer, to nie jest taquito. Teraz nie mogę nawet zjeść pan dulce?
Nie. Klątwa może uderzyć znikąd.
Abuelo, ona ma rację.
Pamiętasz ślub Rogelio? Jeden kęs huevos rancheros.
Rozchorował się i zwymiotował na dziewczynkę sypiącą kwiaty.
- Oye, ja byłam tą dziewczynką. - Nieźle, tia!
To było z nerwów.
Nie. To klątwa, jestem tego pewna.
Abuela, w porządku.
Sol, musimy być czujni.
Coś pójdzie nie tak. Zawsze tak było.
To lepsze niż te białe anglosaskie śluby, gdzie ludzie dużo piją
i nie rozmawiają ze sobą. A każdy ma smutne romanse.
To tylko moja rodzina?
A jak zaczęła się ta klątwa?
Mami myśli, że zaczęła się,
bo jej bisabuela wyszła za mąż dla forsy, a nie z miłości.
Wiodła luksusowe, ale nieszczęśliwe życie.
Od tamtej pory na każdym ślubie coś szło nie tak.
- Słuchajcie, to nie ten klimat. - Wyszła za mąż z miłości.
Kochała pieniądze.
Zajmę się tym. Mami, chodźmy pobłogosławić dom wodą święconą.
- Już ja go pobłogosławię. - Okej.
Dziękuję.
Mnie smakuje.
Luis, przyjacielu! Zagramy partyjkę szachów?
- Jasne. - Super.
- Jak mogę pomóc? - Idź sprawdzić, co z Jorge.
Nie powinnam. Nadal jest wściekły.
- Nadal? - Tak. Kazał mi dzisiaj nie zbliżać.
Choć unikanie dramatu powoduje jeszcze większy dramat.
Nie interesuje nas potworny pan młody. Jak chcesz pomóc,
- skołuj szampana do limuzyny. - Robi się.
Skoro już idziesz do sklepu, kupisz mi KitKata?
- Spoko. - I Red Doga.
Dla mnie też.
- I Almond Joya. - Co?
- Uwielbiam kokosy. - To dla mnie też.
Wiecie co? Mam... Na razie.
Macie tu wręcz nieziemski spokój.
Cześć, Nick!
Nie dzisiaj, chłopcy. Co ty tu robisz?
Jorge dał nogę?
W życiu, wiesz dobrze, że nienawidzi biegać.
Przeciwieństwa naprawdę się przyciągają. Wszystko gra.
Potrzebuję czegoś dla Jorge. Mogę iść do łazienki?
- Śmiało. - Świetnie!
ZESTAW DO WOSKOWANIA
Gladys, ty seksowna geniuszko!
Znalazłeś, co trzeba?
- Tak. Wszystko dobrze. - Fajnie.
Hej, coś się stało?
Czy coś się stało? Wręcz przeciwnie!
Pełnia szczęścia. Jestem podekscytowany, ale jednocześnie taki spokojny.
Ciągle drapiesz się po karku, zrobił się cały czerwony.
Jestem pewien, że to nic takiego. Ale trochę swędzi.
- Mógłbyś rzucić okiem? - Oczywiście.
O mój...
Mam wysypkę?
To zależy. Wpadłeś ostatnio w ogień?
Nie.
- W takim razie wysypka. - Co?
Czemu? Nie! Mam skłonność do wysypek, ale tylko wtedy, gdy jestem zestresowany,
a na pewno się nie stresuję. Mam wszystko pod kontrolą.
Nie!
- Ciebie też miło widzieć. - Nie dziś! Czego chcesz, wszechświecie?
- Zostawiłam to w spokoju. - Wyglądasz wyjątkowo spokojnie.
Santi, to był ciężki dzień. Za trzy godziny mój brat bierze ślub.
Nie potrzebuję tego spotkania.
Jasne. Udawajmy, że na siebie nie wpadliśmy, dobrze?
Nie! To najwyraźniej miało się wydarzyć. Miejmy to już za sobą.
- Czy mogę pomóc... - Nie teraz!
Przepraszam!
Pewne rzeczy zostały niewypowiedziane. Więc powiem coś
i to zakończymy.
- Jasne. - Ostatnio się pocałowaliśmy.
- Jorge to zobaczył i mam przerąbane. - Tak, widziałem to.
To był błąd. Jestem z kimś, na kim mi zależy.
Jestem szczęśliwa. Nie możemy być przyjaciółmi.
Kiepsko sobie pościeliliśmy, więc tak musimy się wyspać.
- Czy wszystko omówiłam? - Tak.
Fajnie.
Dobrze cię widzieć.
Cieszę się.
Dobra. Twój ruch.
Y... Este? Para qué sirve?
Testujesz mnie! Super.
- Esa pieza... Va diagonal. - Gracias, Gabriel.
Jestem Miles.
Oczywiście.
Jasne.
Wiem, że cię to przeraża. Ale masz mnie.
I Sol. I Martę.
Masz nas wszystkich.
Bardzo cię kochamy.
Nie zawsze pamiętam, kim jesteś,
ale zawsze pamiętam, że cię lubię.
- To mi wystarczy. - A przy okazji...
Szach mat!
Nie rozumiem tego. Nie mam powodów do niepokoju.
To dosłownie najlepszy dzień w moim życiu.
Nie. Żadnego drapania. W porządku, to ważny dzień.
Nie chodzi tylko o rozpoczęcie życia z Jorge.
Chodzi także o oczekiwania przyjaciół, rodziny. To duża presja.
Chyba zawsze najpierw sprawdzam, czy inni mają się dobrze.
- Tak. - Jeśli z nimi w porządku, to ze mną też.
Ale dzisiaj spędziłem tyle czasu, martwiąc się o innych,
że nie dostrzegłem, że może ze mną nie jest w porządku.
- O Boże, co mi jest? - Nic ci nie jest.
To po prostu pełen emocji dzień.
- Tak, to jest to. Wielkie emocje. - Zgadza się.
Wiesz co? Dzisiaj będę twoim „tobą”.
Będę „Henrym” i upewnię się, że wszystko u ciebie gra.
- Jesteś dobrym przyjacielem, Nick. - Proszę cię.
Jorge cię kocha i teraz ja też.
Ja tak samo!
Patrzysz na moją wysypkę?
- Tak. Przyniosę kortyzon. - Proszę.
Jedna butelka? Potrzebne są co najmniej cztery.
Co się dzieje? Masz minutę i 14 sekund, zanim wsiądziemy do limuzyny.
Dobra. Właśnie wpadłam na Santiago.
Nie to. Nie dzisiaj.
Wiem. Ciągle próbuję zamknąć te drzwi,
ale wszechświat popycha nas ku sobie.
Lily, nie chcę cię o to prosić, ale musisz wejść w tryb najstarszej córki
i stłumić te uczucia dla dobra reszty.
- Możemy o tym porozmawiać jutro. - Masz rację. Tak. Stłumione.
- Dobrze. - Jestem gotowy.
- Nie chcę jej w limuzynie. - Co?
Nie chcę Lily w limuzynie.
Chcesz. To było jedno z twoich życzeń.
Będziemy pić szampana w drodze na twój ślub, marzyłeś o tym,
odkąd skończyłeś 12 lat.
- Cóż, marzenia się rozwiewają. - Jorge, serio?
- Potrzebuję spokojnej przestrzeni. - Byłam aniołem.
Kupiłam twojego ulubionego szampana i niosę twoje ubrania!
Miło z twojej strony. Dzięki. Sol i ja napijemy się go w drodze na mój ślub.
- Do zobaczenia. - Jorge!
Rozmawialiśmy o tym dniu od zawsze.
Pozwolisz, by jedna mała kłótnia to zepsuła?
- Jedna mała kłótnia. Znowu to samo. - Daj już spokój.
Dość! Pakować tyłki do limuzyny, już!
- Zaraz to rzucę. - Nie jesteś zaproszona.
- Serio? Nie jestem zaproszona? - Zamknij się!
TIA BEATRIZ SOS: MAMY PROBLEM!
DOSTARCZONO
Rusz się!
Nie wiem, co się między wami dzieje,
ale to koniec.
Tak, jesteście dorośli, ale jesteście też naszymi dziećmi.
To wielki dzień. Więc będziemy szczęśliwi i będziemy się kochać.
- Ona zaczęła. - On nie chce skończyć.
O mój Boże.
- Jak zawsze uparty! - W dniu ślubu! Masz tupet!
Nie chcesz słuchać.
- W dniu ślubu... - Dość! Basta!
Na kanapę, już!
Boże!
Skoro zachowujecie się jak dzieci, to tak będziemy was traktować.
Nie! Oddałam go dla potrzebujących.
Niespodzianka! Odkupiłam go.
Tak. To sweter zgody i teraz go założycie.
- Tato, proszę, nie róbmy tego. - Mamo, por favor.
Nie! Mówimy poważnie!
- Ale moje włosy! Nie, moje! - Ale moje włosy! Nie, moje!
Spójrz na te włosy.
Znacie zasady. Ręce do góry!
Szlag. Podnieś rękę.
- Hej. - Wszystko w porządku?
- Tak. - Gotowy, żeby się zabawić?
Jak zaczniesz twerkować, wychodzę.
Można przecież twerkować z klasą.
A gdzie ona jest?
Wyluzuj. Zabijasz mój czar.
Bez jaj!
- Hola, guapo! - Hola, preciosa!
Nieźle!
O mój Boże. Ty musisz być Santi. Tak się cieszę, że w końcu cię poznałam.
Ja cieszę się bardziej.
Fajnie, że znowu ma z kim tańczyć.
I nieźle się rusza.
Ale akurat tu nie możemy razem tańczyć.
- Co masz na myśli? - Nie powiedziałeś mu?
Zajmijcie pozycje. Zaczynamy lekcję.
- Spodobała ci się nauczycielka, co? - Sí, señor.
To głupie.
NIE KŁÓĆCIE SIĘ
Durne kłótnie durnie się kończą.
Wychodzimy stąd. Spróbujcie zdjąć sweter,
- a będzie po waszych fryzurach. - O tak.
Zadowolona?
To miał być najlepszy dzień
mojego życia, a jestem tutaj, spętany obrzydliwym swetrem
z najbardziej powaloną suką w tej części kraju.
Teraz będziesz płakać?
Przepraszam. Co jeszcze mam zrobić? Czego ode mnie chcesz?
Bo dłużej tego nie zniosę.
A ja nie zniosę tego, że ciągle kłamiesz.
Nie kłamię.
Jestem zakochana w Nicku.
- Naprawdę? - Tak.
Naprawdę wiążę z nim przyszłość.
W Święto Dziękczynienia nawaliłam.
Santi mówił, że kocha mnie bardziej, niż nie znosi małżeństwa.
Zatraciłam się w tym uczuciu na chwilę. Ale znalazłam wyjście.
Wtedy zrozumiałam. Chcę Nicka.
Więc to właśnie widziałem?
Kurde.
- Ciężka sprawa. - Wiem.
A jedyna osoba, z którą chciałam porozmawiać,
która zawsze była przy mnie, nie chciała pogadać.
Zamiast tego była wredna całymi tygodniami.
Bardzo mi źle z tym teraz.
Nie chcę, byś czuł się źle.
Chcę tylko, byś zobaczył, jakie to było trudne.
Nie chcę być najbardziej popieprzona na świecie.
Nie powiedziałem, że na świecie, tylko że w tej części kraju.
Jedno jest pewne.
Bez ciebie jestem w rozsypce.
A nie chcę już być.
Przepraszam, że byłem dla ciebie taki surowy,
ale bałem się, że wrócisz do Santiago, a wtedy
oboje stracilibyśmy Nicka,
bo za każdym razem wybierałbym ciebie, Lily.
- Naprawdę? - Oczywiście.
Dobra. Powiem to tylko raz.
Dostrzegłem u ciebie ogromny postęp.
Oszczędzasz na własny dom,
założyłaś własną firmę i przyznajesz się do błędów.
Poza tym Nick nigdy nie był tak szczęśliwy.
Wygląda więc na to, że ktoś się w końcu ogarnął.
- Jorgito! - Lil, zawsze jesteś moim numerem jeden,
nawet gdy cię nienawidzę.
- Po prostu... to takie... - Wiem, to...
Czekaj. O tak. To... O tutaj.
- Znowu się kochamy. Wypuśćcie nas! - Czy mogę teraz wziąć ślub?
Udało się! Wciąż nas potrzebują.
Jeśli jeden włos będzie nie na miejscu, zbuntuję się.
Mówię poważnie, tato.
- Ja pierwszy. - Tak.
Tato, podnieś go i obróć.
Lily, uważaj na kolczyk.
- Tak. - O mój Boże!
- W samą porę! - Dziewięć minut na poprawę makijażu.
- Dobrze. - Idź!
Chodźmy.
Świetnie wyglądasz. Skończyłam.
Nick. Cześć. Masz?
A czy ludzie w XVII-wiecznej Anglii nosili obrączki na kciukach?
- Tak. Mam. - No to poproszę.
- Jasne. - Dziękuję.
- Było tam, gdzie mówiłam? - Tak.
Boże, dobra jestem.
W porządku. Gotowy.
Dobrze. Bo ciasteczko właśnie weszło.
W porządku, zacznijmy tę imprezę.
Podoba mi się to uczucie.
To cię nie przeraża?
Z tobą?
W życiu.
Dziękuję!
Tato? Weź się w garść, dobrze?
Dasz radę.
Witajcie wszyscy.
Jesteśmy tu dziś z okazji ślubu
Henry'ego Cruza i Jorge Diaza.
Nie ma nikogo, kto bardziej zasługiwałby na miłość Jorgego niż Henry,
który natychmiast zdobył moje serce swoją dobrocią, wdziękiem i bicepsami.
Nie ma nikogo, kto bardziej zasługiwałby na miłość Henry'ego niż Jorge.
Który, podobnie jak ja, wszędzie wnosi śmiech, radość i ponadczasową klasę.
Tak bardzo cię kochamy, Jorgito, i wiem, że mówię w imieniu wszystkich,
chcemy dziś świętować twoją miłość.
Czas na przysięgi. Henry?
Jorge, ponieważ cię znam, nie zamierzam śpiewać ani czarować.
Zamiast tego powiem to, co powinieneś usłyszeć.
Masz świetny garnitur
- i najlepszą skórę ze wszystkich tutaj. - Dziękuję. Wiem.
Spotkanie cię było najwspanialszą rzeczą, jaka mi się przydarzyła.
Ludzie chodzą po Ziemi od trzystu tysięcy lat, więc...
Co za fart, że mogę tu być w tym samym momencie co ty?
Teraz będę dzielić z tobą życie.
Mój najlepszy przyjaciel.
Sto lat temu musielibyśmy żenić się z kobietami
i spoglądać na siebie z tęsknotą.
Chociaż nie, sto lat temu byłbyś w Meksyku,
a ja na Filipinach.
Nieważne, co myślisz o przeznaczeniu, ale to, że jesteśmy tu razem,
musi nim być.
Najdroższy Jorge,
nigdy nie spocznę na laurach.
Obiecuję codziennie udowadniać ci, jak bardzo cię kocham.
Obiecuję, że moje ramię zawsze będzie gotowe na twoje łzy.
Moje ucho zawsze cię wysłucha, a moja dłoń zawsze będzie trzymać twoją.
Tato, serio?
Kocham cię, Jorge Diaz.
Jorge?
Jasne.
Po pierwsze, piątka z plusem. Dobra robota. Bardzo mi się podobało.
Henry, ponieważ cię znam, wiem, czego potrzebujesz w tej chwili.
Więc...
Przepraszam. Nie mogę znaleźć mojej przysięgi.
Nick, masz kopię?
Nie. No dobrze.
Ale wstyd. Nie mogę znaleźć przysięgi na własnym ślubie.
Bardzo przydałoby się teraz
trochę magii. Ale wiesz co?
Może właśnie przyszedł na nią czas.
Henry, możesz zajrzeć do kieszeni marynarki?
Nie!
Jak ty...
- Potrzebuję tego. Dzięki. - O mój Boże! Co?
Muszę wam coś wyznać.
Nie sądziłem, że znajdę idealnego kandydata na męża,
więc wyobraźcie sobie moje zdziwienie, gdy ten szczery,
przystojny i słodki mężczyzna wkroczył w moje życie i otworzył mi serce.
Nikt nie był bardziej zaskoczony niż ja, gdy wkroczyłeś do mojego życia, Henry.
Ta słodka dusza, która mnie kocha i o mnie dba, pozwala mi być sobą,
z całym tym sarkazmem i przesadyzmem, sami spójrzcie
na te materiały.
I spójrz na ten ślub. Nie wszyscy to rozumieją, więc dziękuję.
Henry, obiecuję, że nasze życie nigdy nie będzie nudne.
Obiecuję, że zawsze będę twoim największym fanem.
Obiecuję, że codziennie będę próbował sprawić, że się uśmiechniesz.
Przerosłeś moje najśmielsze oczekiwania.
Dzięki tobie stałem się lepszą osobą.
Gdybyś powiedział, że będę robił sztuczki na swoim weselu, nie uwierzyłbym.
To szaleństwo. Wiesz, co mam na myśli?
Miłość sprawia, że robisz niewiarygodne rzeczy. Rozpala twoje serce.
Co?
- Niesamowite! - Ja też nie pomagałem!
Kocham cię, Henry Cruz.
A ja ciebie.
Mocą nadaną mi przez stronę w Internecie,
- która mówi, że jestem czarownicą... - No raczej.
...ogłaszam was mężem i mężem.
Chłopcy, dajcie czadu.
Rodzinie i przyjaciołom przedstawiam po raz pierwszy
pana i pana Cruz-Diaz.
Prawdziwa miłość, czuję się tak dobrze Prawdziwa miłość
Słyszałam o tobie tyle wspaniałych rzeczy, Santi.
- Tak? - Chociaż ten dżentelmen nie chciał
- mówić o twoim życiu miłosnym. - Tak.
- Za wcześnie, żebym się wtrącała? - Nie. Po prostu nie ma o czym mówić.
- Próbuję rozgryźć parę spraw. - Ay, dios mio. Dobra. Nie. Było tak.
Jest pewna młoda dama, Lily. Byli ze sobą z przerwami.
Nigdy nie widziałem go szczęśliwszego niż z nią.
- Co ty robisz? - Poznamy kobiecy punkt widzenia.
Ona chciała wyjść za mąż, on nie.
Zmienił zdanie, ale za późno. Ona jest z kimś innym.
- O nie! - Tak.
- Wyszła za mąż za kogoś innego? - Nie wyszła za mąż. Po prostu są razem.
Nie ma pierścionka na palcu? Nie, kochany, wciąż jest singielką.
Jak to? Czyli ty też jesteś singielką?
Zgadza się! A ten kelner jest całkiem uroczy.
Nawet na niego nie spojrzę.
Wiesz, że jestem twoja.
- Mówił ci już, jak się poznaliśmy? - Nie.
- Mogę? - Śmiało.
Wracając z pracy, prawie zrezygnowałam z wejścia do Whole Foods.
- Ich parking jest okropny. - Najgorszy!
Szłam do baru sałatkowego, ale pomyślałam: „Potrzebuję pomarańczy”.
- Babka uwielbia cytrusy. - Idę po pomarańcze...
Po czerwone. Te dramatyczne.
Pomarańcza wypadła mi z ręki i się potoczyła,
a ten papi chulo złapał ją i spojrzał na mnie.
Poczułam niesamowitą wieź.
Jak przyjaciel, za którym nieświadomie się tęskni.
Tak? To było to. Poczułem, że to przeznaczenie.
Wierzysz, że jakieś siły zewnętrzne pchają nas ku sobie?
Dobra. Widzę, co się tu dzieje.
Masz ten wielki mózg, który ci dałem.
Za dużo myślisz, próbujesz znaleźć jakąś logikę.
Mijo, nie wszystko da się wytłumaczyć, zwłaszcza w sprawach sercowych.
Czy myślę, że istnieją siły, których mózg nie jest w stanie zrozumieć?
Tak.
Tak myślę.
Mój mężczyzna jest romantykiem,
ale ma rację.
Kiedy życie puka cię w ramię, lepiej bądź uważny.
- Ja na tym skorzystałam. - Ja też.
Poproszę rachunek.
Gdzie ten seksowny kelner?
Single na parkiet. Czas na rzut butonierką!
Gotowi?
Tak.
Gotowi? W porządku, zróbmy to!
Raz, dwa, trzy!
Lil, nic ci nie jest?
- Potrzebuję trochę lodu. - Prosto w oczodół.
Serio? Nasza piosenka? Naprawdę?
Świetnie. Przez nią gadam teraz do nieba.
Dobra. Rozumiem. Słucham.
No nie! Serio?
No nie. Nic ci nie jest?
Nie. A tobie?
- Wszystko w porządku. - Dobrze. To co jest, kurwa?
Co? Przecież to ty we mnie uderzyłaś.
Ale to ty we mnie cofnąłeś.
Twoja wina, ale da się to naprawić.
Mój ziomek Cy z Burnside ogarnie temat.
Jasne. Cy jest super. Znasz go?
To wyjaśnia, dlaczego twój corsair jest w dobrym stanie.
Masz niezłe oko, mustang!
Lepiej zobaczyć jak nim jadę.
- Nie każdy to robi. - Wymaga umycia.
- Wymieńmy się numerami. - Do ubezpieczenia czy na kurs jazdy?
Boli mnie szyja. Muszę wiedzieć, komu wysłać rachunki za leczenie.
Jasne.
Nadal boli?
Dostałam prosto w rogówkę.
Wysłałam twoją kuzynkę po apteczkę.
Nic mi nie jest. Wszechświat dziś ze mną pogrywa.
Co? Myślałam, że ty i Jorgito się dogadaliście.
No tak. To inny problem.
Nie ma na to swetra.
Co się stało? Chętnie pomogę.
Mamo, dlaczego wydajesz się tym podekscytowana?
Wybacz. Chętnie pomogę. Co się dzieje?
Mam mętlik w głowie. Kocham Nicka i wszystko z nim jest jak trzeba,
ale gdy próbuję się tym cieszyć, wszechświat rzuca mi na drogę
Santiago i tak mną wstrząsa, jakby sam los mnie sprawdzał.
O wiele łatwiej jest obwiniać wszechświat, niż ponosić konsekwencje za swoje decyzje.
Więc to nie był znak, że w dniu ślubu mojego brata
wpadam na byłego?
Takie znaki to raczej bzdury.
Co?
Fajnie, jak je widzisz i czujesz się usprawiedliwiona,
możesz udawać, że jesteś w bajce, i przez sekundę robi się pięknie.
Ale wiesz, co jest lepsze od magii?
Rzeczywistość.
Mogę codziennie myć zęby obok mężczyzny, którego kocham,
i to jest lepsze niż jakakolwiek bajka, przyrzekam.
- Skąd wiedziałaś, że papi to ten jedyny? - To proste.
Sama zdecydowałam.
Ze wszystkich mężczyzn na Ziemi zdecydowałam się pokochać twojego tatę,
a on postanowił odwzajemnić tę miłość.
I każdego dnia ponawiamy ten wybór.
Ciągle szukasz potwierdzenia na zewnątrz, ale to zadanie wewnątrz ciebie.
Spotkanie z Santiago oznacza,
że oboje byliście w tym samym miejscu w tym samym czasie.
Ty tu rządzisz, kochanie.
Bądź szefową i zapytaj samą siebie, czego chcesz.
Dziękuję, mami. Kocham cię.
Ja ciebie też!
To wszystko, co mieli. Przyniosłam maść i okład z lodu.
Pomyślałam też, że ta przepaska na oko pasuje ci do sukienki.
Wybacz, że tak długo.
- Miałam małą stłuczkę. - Nic ci nie jest?
Skąd. Uderzyłam w seksownego faceta, mam jego numer.
Dopiero wróciłaś do miasta i już masz numer jakiegoś faceta?
Moja prima!
- Dalej. - Chodźmy.
Widziałem cię z Lily. Poważna rozmowa?
Kochanie, o mój Boże! Potrzebują nas bardziej niż kiedykolwiek!
Jak będą mieli dzieci, będzie niezły bajzel!
NOWOŻEŃCY
Un momento! Muszę coś zrobić, zanim odjedziecie.
Oczywiście. Doña Marta. O co chodzi?
Już. Jesteście teraz bezpieczni. Udanego miesiąca miodowego!
- Dziękuję! - Nie ma za co.
Wreszcie mogę się zrelaksować.
- Możesz mi pomóc, Nick? - Oczywiście.
Było tak, jak sobie wymarzyłeś?
Nawet lepiej.
Daj mi to.
- Kocham was! - Kocham cię, Lil.
- Bawcie się dobrze! - Pa!
Pa!
Widzisz, Marto? Mówiłem ci, że nie ma klątwy!
Luis, nie było klątwy, bo trzymałam ją na dystans!
Nie ma za co, familia!
Niech mi ktoś poleje!
Pa, chłopaki!
Kochamy was! Pa!
Gladys, co robisz?
Co ze mnie za tia, jeśli nie kradnę kwiatów?
Szybko znikają!
Dobranoc wszystkim.
- Dobranoc, kochani. - Dobranoc.
- Dziękuję. - Do zobaczenia.
W porządku?
Tak.
Jesteś gotowa?
Gotowa...
by zacząć szukać z tobą domów.
- Jesteś pewna? - Jak nigdy w życiu.
- I wiesz co? - Co?
Nick,
- myślę... - Że jestem twoim przyjacielem?
Tak.
I chcę być twoją żoną.
- Nie miałem na myśli teraz. Po prostu... - Dzięki Bogu, bo nie mam pierścionka.
- Musisz poznać moich rodziców. - Racja. Po prostu...
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski