Provided by Synchronized
Saya dalam perjalanan.
Saya bukan sengaja lambat.
Saya penat bekerja lebih masa.
Janganlah cakap begitu.
Hei!
Kalau awak merepek lagi, saya letak telefon.
[Wi Hajun]
Tak guna. Hei!
Saya yang jumpa dulu!
Berhenti!
[Park Hoon]
[Gil Haeyeon, Kim Hyeyoon]
[Karya dan arahan Kwon Ohseung]
Naiklah. Saya bawa ke jalan utama.
Tak mengapa.
Jomlah, tak banyak teksi sekarang.
Saya tak ikut lelaki sembarangan.
- Ya. - Maaf.
Saya tak berniat buat awak marah.
Percakapan awak buat saya terasa hati!
- Nak makan ayam? - Ayam?
Itu kesukaan awak.
Saya akan ke sana, bersiaplah.
Baiklah. Cepat datang.
- Baik. - Okey.
Helo...
- Helo... - Apakah itu?
Helo?
Ada apa?
Tolong saya.
Ada yang tak kena?
Helo?
Helo.
Tolong saya.
Tolong selamatkan saya.
Tolong.
Tolong!
Encik yang hubungi 911, kan?
Encik?
Di sana...
- Pergi periksa. - Baik, tuan.
Adakah encik okey?
Awak mesti terkejut.
Nak minum air?
Tidak... Saya okey.
Kalau ada rokok, boleh beri saya sebatang?
Boleh, tapi kenapa awak begitu terkejut?
Nah.
Tuan! Ada mayat!
Apa? Mayat?
Mayat wanita.
Saya nampak semuanya.
Awak tahu pekerja asing...
Tiga orang menikam dia dengan kejam secara bergilir.
Baiklah, tunggu sekejap.
Okey.
- Ambilkan kapur. - Baik.
Encik jangan kemana-mana.
Apa yang berlaku?
Apa yang mereka dah lakukan?
Buat bulatan yang lebih besar.
Baik.
- Alamak! Tuan! - Ada apa lagi?
Ada mayat lelaki juga!
Apakah...?
[MIDNIGHT]
Terima kasih kerana menelefon 'Care with You'.
Nama awak ialah...
Kami dah semak tarikh pendaftaran...
Boleh saya bantu?
- Baiklah. - Ya, encik.
- Terima kasih kerana memesan. - Nikmati hari anda.
Mestilah.
Ada pertanyaan lain?
Tidak, terima kasih.
Nikmati hari anda.
Terima kasih.
[PERKHIDMATAN PELANGGAN BAHASA ISYARAT]
[PANGGILAN]
Helo, puan. Boleh saya bantu?
Boleh saya dapat bayaran balik?
Saya perlu gunakannya kalau berfungsi!
Bagaimana nak tahu berfungsi atau tak?
Siapa ajar awak layan pelanggan begini, bahlul?
Puan tak boleh mencarut.
Kalau puan mencarut lagi,
saya letak telefon.
Hei, Choi So-jung!
Tukar baju kalau taknak mati.
Baiklah.
Tapi semua orang bersiap begini!
- Betulkah? - Ya.
Tukar baju kalau taknak mati.
Tolonglah... Sekali saja.
Saya dah cakap ada janji temu hari ini.
Taknak tengok adik awak nampak cantik?
Nak saya balik sambil menangis
sebab ditolak oleh lelaki?
- Mestilah tak. - Betul tak?
- Kalau begitu... - Ya?
Tukar baju kalau taknak mati.
Tak senonohnya!
- Jaga mulut awak! - Tak pernah basuh kakikah?
Saya pergi dulu.
Hei, Choi So-jung!
Berhenti.
Pemeriksaan!
Saya pakai seluar, encik.
Seluar pun pendek.
Tengoklah seluar awak!
Seluar pendek askar Marin!
Balik sebelum pukul sembilan.
Tak, saya balik tengah malam.
Dah mula buat perangai.
Hei!
Jangan nak libatkan ayah dan ibu!
Ibu, ayah, apa patut saya buat
bila si kecil ini berperangai nakal...
Baiklah, saya balik awal. Puas hati?
- Sekejap! - Apa lagi?
Untuk apa ini?
Jangan rasa rendah diri. Awak belanja dia makan.
Sebelum pukul berapa?
Pukul sepuluh. Tak kira apa jadi.
Sepuluh? Okey.
Saya balik tengah malam!
Hei!
Dasar nakal.
Beri perhatian, semua! Pengumuman penting.
Siapa nak sertai sesi minum dengan klien malam ini?
[Ibu, jom pergi Pulau Jeju.]
[Kenapa Pulau Jeju?]
[Untuk... Hirup udara segar?]
Dia dah mula.
Lagi sekali?
Kenapa mesti kami yang hiburkan mereka?
- Betul! - Bukannya...
Bermaksud saya gadis pelayan,
dan En. Nam pula gigolo?
Tapi bukan tugas kami untuk minum dengan klien!
Betul! Kenapa asyik suruh kami?
Jika kita hilang klien, awak nak runding dengan siapa?
Siapa akan bayar gaji awak?
Tahu tak yang organisasi.. syarikat ini...
Kenapa?
Bacakan.
"Saya akan pergi.
Saya juga kakitangan,
jadi saya boleh ikut.
Orang bijak seperti awak
takkan mendiskriminasi saya."
Baiklah.
- Awak faham, kan? - Ya, puan.
Badan saya cantiklah.
Awak rasa tarikan dia apa?
Sebenarnya, dia gadis idaman saya.
Saya rasa badannya...
Awak tak rasa ia melampau?
Diam. Jangan rosakkan suasana.
Bukannya dia dengar.
Tuangkan saya air.
Saya akan canai muka awak.
Oh, berlembut!
Awak patut cuci mata awak.
Minuman bom!
Saya kata awak hodoh! Mesti tak faham.
Nak mabuk?
Bagus! Tuangkan air!
Tuan.
Patutkah saya letak awak dalam keranda
dan tutup?
- Dia mencarut, kan? - Saya akan tanam awak!
Bukanlah.
Tidak sama sekali.
Itu hati K. Dia suka awak.
Maksudnya, nikmati hidangan awak.
Pekerja saya kuat bekerja.
Nah.
Kerja yang bagus bulan ini!
Untuk awak.
Saya tandakan nombor pada sampul surat,
semak jika salah.
- Jangan merungut pula. - Usah risau.
Banyaknya awak dapat!
Dua kali ganda jumlah saya!
Tidak, tiga kali ganda!
Awak akan guna duit itu untuk apa?
Awak nak pergi Pulau Jeju?
Anak saya ajak pergi.
Dia pergi dengan anaknya.
Saya pun faham.
Tengoklah senyuman dia.
Nampaknya dia begitu gembira.
Aduhai.
Dia tak balas selepas baca mesej saya.
Dia fikir saya siapa?
Sudahlah. Awak kata dia ada janji temu.
Mereka mesti sedang... Tahu-tahu sajalah...
Tahu apa?
Masing-masing...
Mereka buat apa?
Cakaplah!
Awak memang suci orangnya.
- Tak guna. - Awak fikir mereka buat apa?
Hati-hati.
Jangan lintas!
Jangan! Berhenti!
Berhenti!
Ibu okey?
Ibu baik-baik saja.
Lain kali hati-hati! Jangan terburu-buru!
Selalu perhatikan sekeliling.
Kalau ditimpa kemalangan?
Bila kita nak pergi Jeju?
Jom pergi nanti. Ibu dah dapat gaji.
Apa? Tidak.
Saya yang ajak
jadi saya akan bayar.
Tak dengar!
Ibu yang akan bayar! Ibu kaya!
Sebab itukah ibu berlari?
Nak tunjuk ini?
[PEMBANGUNAN SEMULA DISAHKAN AKAN DIROBOH NANTI]
So-jung,
[AKAN DILEPASKAN]
marilah cerita soal janji temu awak.
Awak tidurkah?
So-jung?
Dasar si budak nakal.
Saya nak letak kereta.
Tunggu di sana.
Nak pesan apa-apa?
Saya dah kenyang. Betul.
Jangan beli begitu banyak.
Saya lalu depan pasaraya.
Pasaraya! Awak dah pekak?
Ya, saya dah nak sampai.
Laporan? Laporan apa?
Awak tak percayakan adik sendiri?
- Sial. - Abang jenis apa awak ini?
Mestilah! Dia bukan lelaki kalau tak sukakan saya.
Jangan mulakan!
Saya kata dah nak sampai!
[Ada masalah?]
[Kenapa tak datang?]
Kenapa dia belum sampai?
[Si Nakal]
Hei!
Panggilan ini sambungkan ke pesanan mel.
Sila tinggalkan mesej selepas bunyi bip.
Dia dah hilang akalkah?
Maafkan saya, puan.
Nasib baik tak rosak.
Maaf sebab buat puan terkejut.
Maafkan saya.
Puan ada nampak seorang gadis di sini?
Maaf. Jumpa lagi.
Dia pergi mana?
Kalau sentuh, awak mati.
Tolong saya.
Sial!
Selamatkan saya.
Di sini... di perut saya...
terlalu sejuk.
Saya...
akan... panggil... seseorang.
Dasar betina!
Hei!
Tengok. Dia mati sebab awak!
Sebab awak!
Jangan bergerak. Saya kata jangan bergerak!
Tak guna!
Mari sini!
Tak guna!
Saya akan ke sana.
Jangan kemana-mana.
Ada apa?
[PANGGILAN TAMAT]
Telinga saja yang pekak, mulut tak bisu.
[Ada apa?]
[Cepat.]
Ibu awak tengah tunggu.
Jalan.
Menyakitkan hati saja.
Saya kata jalan.
Hidupkan enjin kalau taknak mati!
Tak guna! Awak nak buat apa?
Berhentikan kereta!
Mari sini!
Dasar betina.
[LAMPU KECEMASAN]
Ini kawasan rondaan polis.
Boleh saya bantu?
Helo? Boleh dengar tak?
Puan, boleh dengar?
Kami sedang memerhati. Cakaplah.
Helo?
Kami sedang memerhati. Beritahu kami.
[TEKAN BUTANG UNTUK PANGGIL POLIS RONDAAN]
Jom pergi balai polis.
Boleh dengar?
Helo, boleh dengar tak?
Lelaki berpakaian sut?
Helo?
Maaf. Boleh saya tanya?
Saya mencari adik saya.
Hei, ia rosak lagi! Buat sesuatu.
Beri saya telefon ibu.
Tunggu di situ. Kami akan uruskan.
[Adik awak?]
Ya!
Awak tak boleh bercakap?
Begitu.
Saya sepatutnya jumpa dia di sekitar ini
tapi saya tak dapat hubunginya.
Dia setinggi ini...
berbaju kuning
dan berkasut tumit tinggi putih.
Awak ada nampak, kan?
Ada nampak lelaki aneh?
Saya nampak lelaki pakai topi dan bertopeng muka lari...
Arah situ.
Kenapa?
[Kalau dia adik awak,]
[Rasanya dia tercedera.]
Cedera?
Di mana?
Adik saya di mana?
Di mana? Beritahulah!
Jom pergi bersama.
Jangan ikut.
Tapi dia cedera teruk.
Kalau begitu, ibu ikut.
Dengan saya?
Terima kasih.
Sial, hampir berjaya.
Kita tak perlu risau lagi.
Saya harap dia selamat.
Cuma basikal dan tong sampah.
Awak pasti ini tempatnya?
Di sini. Dia ada di sini.
Langsung tiada kesan.
Mungkin awak terkeliru?
- CC... - Apa?
CC...T
Tengok? Saya dah kata.
Kalau sudut lain?
Budak-budak akan alihkan kamera
bila mereka merokok!
Sila semak lagi sekali untuk kepastian.
Periksalah tahap alkohol darah dia.
Ini milik awak, kan?
Apakah ini?
Tanyalah dia.
Dia buang di jalan.
Milik awakkah?
Saya tengah... berlari...
Saya tak faham.
Ber... lari...
Saya datang nanti.
Sila tunggu di bawah.
Usah terburu-buru.
Saya rasa nak gila.
Saya tak tipu. Ibu percaya, kan?
Awak perasan tak
lelaki ini asyik pandang kita?
Itu sebab dia tak faham kita.
Ibu pun tahu adik dia terlibat.
Tadi dia sedih,
sekarang tenang pula.
Dia bukan adik saya.
Bukan. Adik. Saya.
Dia baru balas mesej.
Mungkin terlepas pandang.
Dia dah jumpa adiknya.
Ya, saya sangat lega.
Baju kuning, seluar denim pendek.
Kasut tinggi putih.
Jadi, dia di mana sekarang?
Awak tak tahu?
Lelaki itu pula memakai topi dan bertopeng muka?
Awak tak nampak muka dia?
Aduhai.
Ada lagi yang awak ingat?
Ketinggian atau saiz badan...
Saya boleh jawab.
Dia 170cm tinggi dan sangat kurus.
Saya akan ambil keterangan encik nanti.
Sila tunggu.
Encik tak sepatutnya ganggu sesi orang lain.
Baiklah, maaf.
Hei!
Awak fikir awak siapa, mencelah begitu?
En. Polis akan uruskan semuanya.
- Budak tak guna. - Encik.
Jangan bergaduh. Duduklah!
Awak fikir awak bijak?
Encik.
Saya dengar, sudahlah.
Berani awak tenung begitu bila orang tua bercakap?
Sudahlah, encik.
Inikah cara awak dibesarkan?
- Encik! - Tak guna.
Baliklah rumah jika dah sedar.
Saya bersimpati dengan ibu bapa awak...
Kami takkan izinkan awak masuk kalau berperangai begini.
Jaga kelakuan, bodoh.
Saya tiada ibu bapa, bahlul.
Awak cakap apa?
- Maaf? - Awak panggil saya bahlul?
Sudahlah!
Cakap lagi sekali!
Periksa jika semuanya betul.
Janganlah bergaduh dengan orang tak dikenali.
- Awak cakap saya bahlul? - Sudahlah!
- Dia maki saya. - Saya pesan apa?
Dia panggil saya bahlul!
- Saya tak cakap begitu. - Menipu!
Cakap sekali lagi!
- Cakap sekali lagi! - Sudah-sudahlah.
Saya punya.
- Dia kurang ajar. - Sudahlah.
Lepaskan saya!
- Tolonglah! - Mari sini!
- Maaf. - Baliklah rumah!
Nahas awak!
Boleh saya tengok?
Yang itu.
[NAMA: KIM KYUNGMI]
[ALAMAT: #13, SANGWOL-RO 102, NAMYOUNG-GU, SEOUL]
Anehnya.
Apa yang aneh?
Tadi dia pakai telefon hitam.
Kemudian?
Telefon yang ibu nampak tadi warna putih.
Putih?
Gambar hadapan pula
gambar perempuan.
Sial, banyak yang awak nampak.
Awak berdua cakap pasal apa?
Tiada apa-apa.
Apa yang tiada apa-apa?
Kenapa?
Ibu, sudahlah.
Dia rasa tersinggung.
Cakaplah awak berdua bincangkan apa!
Cakap! Apa yang awak kata?
Sial, saya dah letak tadi. Mana benda itu?
Kami tengah bercakap,
tapi sekarang dia hilang.
Saya dah cakap, dia hilang!
Tak dapat hubungi dia, tak bermakna hilang.
Bukan sekali dua, beratus kali saya hubungi dia!
Ya, saya faham.
Awak dah selesai menyemak?
Fikirkanlah, encik.
Katanya,
dia di kawasan kejiranan,
kemudian tiba-tiba hilang. Masuk akalkah?
Kawasan kejiranan? Pada waktu?
Sekitar pukul sepuluh.
Pukul sepuluh?
- Dia pakai baju apa? - Baju kuning dan...
untuk janji temunya...
dia pakai kasut tinggi putih.
Kasut tinggi?
Ada gambar?
Ada, sekejap.
Nah...
Tunjukkan kepada orang di sini.
Apa?
Kami sedang siasat laporan
untuk kes yang sama, jadi tunjuklah.
Baiklah!
Maafkan saya, awak ada nampak gadis ini?
- Tidak. - Baik, terima kasih.
Puan, ada nampak gadis ini...
Awak orang yang sama...
Maaf.
Tumpang tanya.
Ada nampak gadis ini?
Awak nampak adik saya? Cakaplah!
Dia tak dengar, baca ini.
- Diakah orangnya? - Ya.
Ya? Ini bermaksud ya?
Ini adik dia...
- Dasar tak guna! - Encik, tolonglah!
- Tak guna... - Sudahlah.
- Baliklah, encik. - Saya tak boleh bernafas.
Diam.
Kalau tidak, anak awak mati.
Ini... Ini di mana?
Dia hilang?
Cik...
Awak nampak orang yang cederakan adik saya?
Awak nampak mukanya?
Topeng.
Dia pakai topi?
- Bukalah. - Awak tak nampak?
Mukanya?
Awak sepatutnya tengok.
Dia pakai baju apa?
Merah? Awak pasti?
Lagi?
Apa masalah?
Saya tengah berseronok.
Sayalah orangnya yang tikam adik awak.
Apa?
Awak cari pasal dengan orang yang salah.
Dia fikir ini tempat apa? Tempat melepak warga tua?
- Apa? - Kenapa mereka belum pulang?
Cakaplah! Mana adik saya?
Cakap!
Jangan bunuh saya.
- Tolonglah. - Apa?
Abang saya...
lelaki yang kuat.
Lepaskanlah saya.
Jadi, saya beritahu adik awak.
Kalau abang awak jumpa saya,
saya akan bunuh dia juga!
Cakap!
Mana adik saya?
Jangan marah-marah.
Lagi cepat dia akan mati.
Ada apa? Saya dah cakap tak perlu risau.
Tuan!
Encik, letakkan pisau itu.
Tolong saya!
Tolong. Saya sangat takut.
Awak tak boleh buat begini!
Si tak guna ini tahu lokasi adik saya.
Dia seorang saksi!
Tidak, dialah pelakunya!
Saya faham awak risaukan dia.
Tapi awak tak boleh begini!
Tidak! Dialah dalangnya!
Tolong!
Saya tak boleh bernafas.
Dasar tak guna!
Awak okey?
Kenapa jadi begini?
Apa yang berlaku?
Wanita-wanita itu... disebabkan mereka bisu,
dia tanya saya pasal adiknya dan tiba-tiba naik angin,
dan keluarkan pisau untuk ugut saya.
Kononnya lelaki itu berbahaya.
Tidak!
Adik... adik saya.
Adik saya...
Saya dah cakap jangan marah-marah.
Encik.
Betulkah encik okey?
Ya.
Saya cuma pening saja.
Apa yang berlaku?
Entahlah.
Maaf pasal tadi.
Awak berniat baik.
Dia sangat risaukan adiknya.
Saya faham. Tak perlu dibesar-besarkan.
Betulkah, encik? Terima kasih banyak.
Tak mengapa, dia tak cedera. Tak perlu risau.
Dia baik-baik saja. Jangan risau.
Encik!
Hati-hati di jalan.
Selamat malam.
Ya, dia baik-baik saja.
Ya, kami dah periksa semuanya!
Tolonglah. Baik.
Kami minta maaf.
Kalau awak beritahu...
Saya asyik cakap
yang dialah pelakunya!
Ya, betul tapi...
macam mana nak percaya
kalau awak halakan pisau?
Cari adik saya sekarang!
Kami dah hubungi semua wad kecemasan terdekat,
- jadi sila bersabar... - Awak berguraukah?
Alamat Kim Kyung-mi,
Sangwol-ro...
[#13, SANGWOL-RO 102]
Butiran orang yang hilang,
perempuan, tinggi 163cm, kuning...
Kami akan buat rondaan, jadi jangan risau.
Diulangi. Butiran orang hilang...
Ibu awak kata...
tinggi 163cm, baju kuning,
dan kasut tumit tinggi putih.
Balai lain juga sedang mengawasi,
jadi tak perlu risau.
Boleh kita pergi?
Minumlah air teh.
Gadis itu akan selamat, kan?
Semestinya.
[Lampu akan menyala bila ada bunyi.]
Siapa yang datang waktu begini?
Jangan.
Tak apa, ikut belakang saya.
Kenapa lama nak buka jika awak di dalam?
Kenapa tak jawab panggilan?
Kenapa datang waktu begini?
Saya dah kata nak datang ambil barang.
Saya kesuntukan masa. Cepatlah.
Kenapa dengan awak hari ini?
Kyung-mi, masuklah!
Bila awak nak pindah?
Kejiranan ini jadi menakutkan bila ramai pindah.
Ayah!
Ibu pergi ke mana?
[CHOI JONGTAK, PENGURUS PERKHIDMATAN KESELAMATAN]
[Saya bersimpati soal adik awak...]
[Saya harap awak jumpa dia...]
Tak perlu risau pasal orang lain.
Saya dah cakap jangan sentuh kasut itu.
Apa awak nak buat sekarang?
Awak tak boleh dengar,
penggera pula dimatikan.
Awak tiada pilihan lain
selain mati.
Masih hidup?
[Tolong saya.]
So-jung!
[Lelaki itu di rumah saya.]
[Ibu, jangan balik rumah. Dia ada di sini.]
[Apa maksud awak? Kenapa pintu terbuka?]
[Kyung-mi]
[Ada seseorang]
[di sini.]
[Di sini.]
[Ada seseorang]
[Kyung-mi.]
[Apa maksud awak? Kenapa pintu terbuka?]
[Kenapa tak datang? Nak ibu ke sana?]
Mari sini. Tiada apa-apa.
Tak guna!
[Buka pintu. Buka!]
[Anak kesayangan ibu.]
[Jangan buat ibu marah.]
[Buka pintu. Buka!]
[Sekarang!]
[Sekarang.]
So-jung...
Kenapa duduk di situ?
Mari sini bersama ibu.
Awak nak ke mana?
Sial! Lepaskan!
Lepaskan!
Sial...
Dasar betina...
Berhenti, tak guna!
Sial!
Betina...
Tak guna, berhenti!
Awak dah hilang akal.
Mari sini.
Hei!
Berhenti!
Saya akan bunuh awak.
Dasar tak guna...
- Hebatnya. - Saya tahu.
Awak perlu dipukul.
Dasar gila, apa yang awak buat?
Letakkan benda itu.
Kenapa? Nak pukul saya lagi?
Jangan. Saya tak suka dipukul.
Apa awak cakap?
- Saya rela mati. - Tak guna.
Mana adik saya? Cakaplah!
Jadi awak bukan nak selamatkan dia
tetapi adik awak.
Apa?
Awak pun tak guna.
Kalau begitu, saya jaga dia. Pergilah cari adik awak.
Tak guna...
Jangan mainkan nyawa orang!
Adik awak...
Nanti saya beritahu lokasinya.
Hubungi saya jika tak jumpa.
Bagaimana kalau awak tipu?
Ikut suka awaklah.
Apa lagi?
Awak masih risaukan dia?
Ambillah dia. Saya ambil adik awak.
Diam.
Buat pilihan.
Dia?
Atau adik awak?
Tak guna.
Adik awak dah nak mati.
Saya minta maaf.
Nampak?
So-jung.
Tolonglah bertahan.
Sojung! Jawablah! Ini abang, Jong-tak!
Mana awak, So-jung?
Sial.
Dah sampai?
Mana adik saya?
Cari dengan betul. Dia mungkin bersembunyi.
Jangan berdalih. Dia di mana?
Saya dah pesan, marah takkan membantu.
Baiklah.
Beritahulah lokasi dia.
Awak tinggalkan betina ini,
untuk selamatkan adik awak.
Jangan melebih-lebih!
Baiklah, saya minta maaf.
Diam dan...
nikmati perjumpaan dengan ibunya.
Buka mata awak.
Salahkah saya cakap?
Sial!
Aduhai.
Puan! Sekejap!
Tolong!
Saya merayu, tolonglah saya!
Tolong saya.
Apa nak buat sekarang?
[911]
Hubungi abang awak. Dia berdekatan.
Awak di sini?
Cepatlah keluar.
Apa awak buat?
Dasar betina...
Dia di sini, kan?
Saya tahu dia sini. Cakaplah.
Hei!
Kalau awak tak keluar, dia akan mati.
Anak... saya... dia... di... mana...?
Dia...
Sekejap, puan.
Nombor dia.
Anak awak menelefon.
Helo?
Jong-tak.
Sojung...? Sojung, awak okey?
So-jung!
Sekejap! Saya abang dia.
- Abang! - So-jung, awak okey?
Kasihannya, awak berdarah teruk...
Jong-tak...
Anak... saya... di... mana...?
Puan!
Dia di mana?
Dia pergi ke...
pusat bandar untuk selamatkan saya.
Saya minta maaf sangat-sangat.
Puan!
Tolong... saya.
Kenapa dengan dia?
Puan tunggu di sini. Biar saya cari dia.
Tolong... saya... merayu...
Jangan, cik!
Letakkan pisau itu.
Saya tak tahu apa yang berlaku.
Awak akan ditimpa masalah jika ada yang cedera.
Bukan... saya... dia...
Ia merbahaya!
Helo? Polis? Di pusat bandar Sangwol-dong...
Jangan! Dia adik saya.
Hei!
Awak tak nampakkah dia menakutkan orang?
Bagaimana kalau dia cedera? Awak nak buat apa?
Saya telefon sebab mereka takut.
Baiklah...
Encik!
Di sini!
Kita boleh dapat cuti!
Kita tak buat untuk itu.
Manalah tahu.
Dia sembunyi di belakang tong sampah.
Terima kasih. Saya terhutang budi.
Dia ada bawa ini.
Kami balut dengan kertas.
Jomlah. Selamat maju jaya, encik.
Terima kasih banyak.
Terima kasih.
Betina gila.
Awak fikir boleh selamat jika datang sini?
Awak fikir...
orang akan tolong awak?
Kenapa? Nak cakap sesuatu?
Saya tak nak mati.
Saya benar-benar...
tak nak mati.
Masih banyak yang saya
nak lakukan...
dan melancong dengan ibu saya.
Saya nak berkahwin...
dengan lelaki yang baik...
dan ada dua anak.
Kalau awak bunuh saya sekarang,
saya tak boleh buat semua itu.
Saya merayu.
Jangan bunuh saya.
Tolonglah,
kali ini saja,
dengarlah cakap saya.
Saya tak nak mati.
Disebabkan awak fasih bercakap,
saya jadi lebih yakin.
Saya boleh ditimpa masalah
jika ada yang beri perhatian kepada awak.
Awak tengok apa?
Awak pandang apa?
Awak fikir ia akan ubah apa-apa?
Dasar tak guna!
Awak okey? Awak tercedera?
Tak guna. Saya akan bunuh awak.
Si gila macam awak layak dipukul sampai mati!
Sial!
Awak okey?
Saya minta maaf.
Adik awak...
Adik?
Adik saya? Dia dibawa ke hospital.
Dia baik-baik saja.
Ibu awak!
Ibu? Ibu saya?
Dia pun ikut sekali.
Saya dah halang tapi dia terlalu risau.
Terima kasih banyak.
Dasar tak guna!
Saya dah kata saya benci dipukul.
Sial!
Awak memang layak mati! Mati!
Tak guna!
Awak tahu cara gunakannya?
Undur diri.
Saya dah kata saya akan bunuh salah seorang.
Apa?
Ibu dia pun ada di sini?
Tidak.
Cik.
Ibu!
Anak saya...
Dia di mana?
Anak? Anak ibu?
Saya bersusah payah cari ibu.
Anak ibu, ada di sana.
Pergilah, saya cakap dia di sana.
Pergilah!
Jangan datang.
Saya akan uruskannya.
Awak fikir awak boleh halang saya?
Saya tanya awak tahukah guna?
Apa awak nak buat? Awak baru saja tersasar.
Awak cederakan tangan sendiri.
Apa yang awak buat?
Awak buat apa?
Dia tikam wanita itu, kan?
Tidak... Bukan... Bukan saya...
Saya tak tikam dia.
Fikirkan cara. Fokus!
Fokus!
Dia cuba tikam saya...
tapi tiba-tiba dia berhenti.
Sial!
Kosongkan parameter.
Awak patut tikam saya.
Kenapa cederakan diri sendiri?
Letakkan pisau itu sekarang!
Habislah saya.
Encik, letakkan pisau itu.
Jangan bergerak! Berhenti!
Awak senyum?
Awak ketawakan saya?
Jangan senyum.
Sial...
Orang tak guna
macam awak
layak diperlakukan begini...
Pergi mati!
Saya akan bunuh awak...
Bunuh...
Anak ibu sangat cantik.
Saya tahu.
Ibu suka datang sini?
Ya, lagi suka bersama kamu!
Jom makan makanan mewah
dan ambil banyak gambar!
Boleh! Ibu ada banyak duit!
Cakap soal duit lagi? Saya tak faham.
Kakak!
Helo. Apa khabar?
Maaf sebab lambat.
Kakak sihat?
Saya perlu buat begini? Betul?
Bukan begitu!
- Itu pun tak pandai. - Terlalu susah.
Mari ambil gambar bersama
dan berseronok!
Betul, mari berseronok!
- Abang, senyum. - Senyum?
Provided by Synchronized
[Jin Kijoo]
[Wi Hajun]
[Gil Haeyeon, Park Hoon, Kim Hyeyoon]