Na co czekasz?
Wypróbuj ją.
MORPHO ODKRYJ SWÓJ ŻYCIOWY POTENCJAŁ
ODKRYJ
SWÓJ
ŻYCIOWY
POTENCJAŁ
TWÓJ ŻYCIOWY POTENCJAŁ
Niech nam żyje...
Chwilunia, czyje to...
- ...Dusty - ...tata
Niech nam żyje sto lat
Ma się te płuca.
Czego sobie życzyłeś?
Zapomniałem o tym.
Serio?
Z taką rodziną niczego mi nie brakuje.
Co za bzdety.
Mam oddać te 40 prezentów?
Dostanę 40 prezentów? Dawaj je!
Przyspieszmy trochę.
Mieszanka studencka.
Nowa czołówka!
Baterie.
Tak lepiej.
Co tam masz? Co jesz?
MAM 40 LAT: ZASTRZELCIE MNIE
Zabawna i jednocześnie dołująca.
Jestem z niej dumna.
Cztery dolary...
- zszyte razem. - Kocham cię.
Hulajnoga! Ja cię sunę!
Idealny prezent dla dorosłego faceta.
W zestawie z maskującym kaskiem,
czyli jesteś już prawie wojskowym.
- Tak jakby. - Dobra, leć do szkoły.
Dzięki.
- Dziękuję. - Sto lat.
Dzięki, Tri.
- No nie, jesteś niesamowita. - Słodziak.
Ale będziesz śmigał. Nie mogę się doczekać.
Usiądę z nią, oswoję się.
A to niespodzianka.
- To zbyt wiele. - Dobra.
Gotowy?
Rany. No proszę.
To...
Theremin.
- Theremin. - Tak.
Starodawny instrument wykorzystujący fale elektromagnetyczne.
Nie trzeba go dotykać.
- Prosiłem o to? - Nie.
Pomyślałam, że ci się spodoba. Masz zmysł muzyczny.
Ciągle pogwizdujesz.
Zaskoczyłam cię?
Przeszłaś samą siebie.
A wiesz, że to nie wszystko?
To nie byłyby twoje urodziny,
gdybym nie przygotowała wieczornej niespodzianki.
O niebiosa.
Cassandro Hubbard, do weekendu jeszcze daleko.
Wiem.
Cholera.
SKLEP WIELOBRANŻOWY JOHNSONA
Hej! Dzieńdoberek, Izzy.
Raczej: „Dzień dobry, burmistrzynio Fontaine”.
Nie inaczej. Dzięki za sprostowanie.
Dusty! Widzę, że masz nową brykę.
Cudowna maszyna.
Na paliwo rakietowe.
Dwa mleka, jeden cukier.
Na koszt firmy, jubilacie.
Wydało się.
Kończę 21 lat.
Zauważyłeś moją nową zabawkę.
Wierz lub nie, ale w cenie jednej kawy
odkryje twój życiowy potencjał.
Co ty nie powiesz? Skąd ją masz?
Cholera wie.
Jacob był na zmianie, kiedy dotarła tu w piątek.
Sporo ludzi skorzystało z niej w weekend,
interes się kręci, więc nie zadaję pytań.
I jak tam, panie Malik? Najlepiej wydane dwa dolce w życiu?
NAGRODA NA DZIEŃ DOBRY
Jimbo!
Dzień dobry, Larry. Dzień dobry, Lisa!
LICEUM W DEERFIELD
Hej, Jamie! Siema, Jamie C!
Cześć, Jasmine. Nowa fryzura, podoba mi się.
Cześć.
Cześć, jak leci?
Hejka.
- Niezła hulajnoga, jubilacie! - Dzięki. Dam ci się karnąć!
- Trzymam za słowo. - Może.
- Hej, co słychać? - Panie Hubbard, niech pan patrzy.
Proszę zgadnąć, kto zostanie następnym wielkim „meteorologiem”?
Ktoś tu był w sklepie Johnsona.
Axel, to twój życiowy potencjał?
Tak jest. MORPHO stwierdziła,
że pewnego dnia będę budował rakiety.
Nie jesteś nawet blisko.
Pewnie spreparował wynik.
Co? Nie!
Na co komu głupia maszyna?
Savannah udowodniła, że ma zadatki na prokuratorkę.
Nie. Jacob! Jacob tam był. Widział mnie.
Jake, no weź. Powiedz im.
To jakieś pierdololo.
Dobrze.
Uważajmy na język i otwórzmy podręczniki.
Byliśmy przy żonach Henryka VIII.
Skończmy z nimi szybciej niż on sam.
Chociaż jemu to długo nie zajęło.
U GIORGIA DOŚWIADCZ PRAWDZIWYCH WŁOCH
Podoba mi się.
Jeśli chcesz wiedzieć, czy jutro będzie padać,
wystarczy zadzwonić do największego nieuka, Axela.
Może zadzwonię.
Kto wie?
Może to zmotywuje Axela do...
Czego? Zostania meteorologiem?
Albo uwierzenia w siebie.
Nat wyszła „opowiadaczka”.
Ponoć poczuła, jakby ktoś sięgnął w głąb jej duszy
i wypowiedział na głos skrywane marzenie.
Marzenie nie jest skryte, jeśli nieustannie o nim gadasz.
Plotkara z niej i tyle.
No dobrze, ale skąd maszyna o tym wiedziała?
To jakiś przekręt.
Chwalą się tylko ci, którym wyszło coś dobrego.
Nikt się nie przyzna do „trzeciego najlepszego śmieciarza w mieście”.
Czyli to ci wyszło?
A ty?
Jaki byłby twój życiowy potencjał?
Miłego świętowania To twój wyjątkowy dzień
Cieszymy się, że wpadłeś I z bliskimi spotkałeś się
U Giorgia we włoskiej restauracji I centrum sportowym
Zawsze będziesz w najlepszym nastroju
Tutaj nie brakuje zabawy Jedzenia i napojów
Jakie to miłe.
Ale chyba nie wszyscy śpiewali.
Masz rację. Zdaje się, że ta sekcja tutaj
- unika kontaktu wzrokowego. - Stoi jak trusia.
Musieliście tu przyjść?
Tu nie brakuje zabawy,
jedzenia i napojów.
Dobra, wracajcie do pracy.
Nie wie, że jesteśmy jej rodzicami.
Nie rozpoznałaś nas? To twoja mama i twój tata.
Mieszkamy razem!
- Zrobiliśmy cię! - Właśnie! Trina!
Kochamy cię!
Hej, co mogę powiedzieć?
Ciężko o dobrych pracowników.
Musi mieć coś w genach
i to na pewno nie po Cass, więc patrzę na ciebie!
Dobra, Giorgio.
Tak sobie tylko żartuję.
Bawimy się. Tylko się bawimy.
Młoda ma potencjał.
A właśnie, obczailiście już tę maszynę MORPHO?
- Jezu. - Właśnie o niej rozmawialiśmy.
Wiecie, co mi wyszło?
„Supergwiazdor”.
Ryje banię, co nie?
Normalnie miałem ciary.
- Ciary na całego. - Niepokojące.
Może nie pamiętacie,
ale byłem pierwszym włosko-amerykańskim bramkarzem w historii New York Rangers.
I najmłodszym.
- Jak mogliśmy zapomnieć? - Jest na karcie.
Kipiałem potencjałem...
HISTORIA GIORGIA REKORDOWE ODSZKODOWANIE!
...ale trwale uszkodziłem sobie rękę,
- wyciskając 210 kg w martwym ciągu. - Znamy tę historię.
- A w żywym? - Ale gdyby nie to,
nie miałbym tej knajpy,
o której też zawsze marzyłem.
Czyli ta upiorna maszyna może poświadczyć,
że „Supergwiazdor” ma wiele definicji, Duży D.
Dusty nie chce spróbować.
Poważnie?
Czemu nie, stary?
Nie masz zawodu, o którym marzyłeś?
Ukrytych ambicji albo talentów?
Dusty świetnie gwiżdże.
Poza innymi ukrytymi talentami.
Dobrze gwiżdże. Rany.
Cass to szczęściara.
A ty, przyjacielu, jesteś szczęściarzem. Powtarzam ci to od liceum.
Chajtnąć się z tą tutaj?
Może to jest twój życiowy potencjał: „największy szczęściarz świata”.
Co ty na to?
Mam wszystko, czego pragnąłem.
Może pragnąłeś zbyt mało.
Miłego wieczoru.
Pograjcie w jakieś gry, dobra?
- Dajesz, misiu. - Tak, za każdym razem.
Szlag! Uwaga.
- Zmień technikę. Gorąco ci? - Krępuje mnie.
- Ogranicza mi ruchy. - Ściągnij ją.
Żyjesz?
- Nic mi nie jest. - Zero punktów.
- To wszystko? - Tak.
Coś jest nie tak z waszymi maszynami.
- Są zepsute. - Bez dwóch zdań.
Gratulacje. Wygrałeś ołówek.
Dziękuję.
Czuję się wyjątkowy.
Może mam więcej ukrytych talentów.
Myślałaś o tym?
Parę razy mi się zdarzyło.
A ja?
Ty? Byłaś niesamowita.
- Nigdy nie miałeś lepszej? - Jesteś jedyną, którą miałem, więc tak.
Dusty?
Masz siły na powtórkę?
Co mówiłaś?
Masz siły na powtórkę?
No pewnie.
- Tak? - Tak.
Chodzi ci... Tak jak wcześniej, ale znowu?
Tak.
To coś nowego.
Ale że teraz?
- Jeśli dasz radę. - Pewnie, że dam.
Dla ciebie wszystko.
Okej, pomogę ci.
Rozluźnij się.
Wiesz co, jednak teraz nie dam rady.
Przepraszam, ale...
- Wypiłem drugą piña coladę. - Nie szkodzi.
Część mnie myślała, że to drink przed snem.
Już dobrze. Tylko żartowałam.
Dopiero co się kochaliśmy.
Cass?
Umiesz gwizdać?
No tak.
Co, do chuja?
WYSZUKAJ NIEBIESKIE KROPKI NA DUPIE POWODY
Do kogo piszesz?
Do nikogo.
Czekam tylko na śniadanie.
Sorki, nie ma pankejków.
Świętowanie się skończyło.
Nie dołączam przecież do gangu.
Ale coś ojcu powiem.
Od małego marzyłam o jeżdżeniu motocyklem.
W najgorszym razie
ta maszyna daje mi znać, że może nie byłam taką wariatką.
A może jestem!
Wydałam cały fundusz emerytalny na nowego Harleya.
Spójrz na ojca Reubena.
Myśli sobie: „Dyrektorce Pat odjebało!”.
To sobie ojciec myśli?
Myślę, że to normalne,
że chcemy wierzyć w coś, co jest zbyt piękne, by było prawdziwe.
Tak jak wtedy, gdy Dawn Caswell dostrzegła twarz Boga w hortensjach.
Ale, tak jak powiedziałem Dawn,
co chciałaś zobaczyć?
Spokojnie.
Byłem trzeci najlepszy w zbieraniu piłki spod kosza.
Tłum gapiów gromadzi się,
by obejrzeć Queen Mary, nazwaną tak na życzenie Jerzego V
po najwybitniejszej królowej...
W opactwie westminsterskim
jeszcze większy tłum jest świadkiem koronacji
Jerzego VI i jego żony Elżbiety na króla i królową...
KŁAMCA
...Brytyjskiej Wspólnoty Narodów oraz cesarza i cesarzową Indii...
...wstąpił na tron
po abdykacji swojego brata, Edwarda.
Jacob! J-Pop! Poczekaj.
- Hej. - Pan Hubbard. Jak minęły urodziny?
Było całkiem aldente. Aldente bibka.
Chyba coś pokręciłem.
W każdym razie niedługo będziemy omawiać Henryka I,
więc jakbyś chciał, no wiesz, ominąć tę lekcję, to nie ma problemu.
Będzie o przemocy między braćmi.
Odrobinę się martwię, że to cię może striggerować.
Nie sądzę, bo nie zabiłem swojego brata.
No i on nie był królem.
Słuszne uwagi. Bardzo trafne.
Chciałem jeszcze powiedzieć,
że chociaż nie mówi się o tym, co spotkało Koltona,
to nie znaczy, że o tym zapomniano.
Ufam, że to wiesz.
Nie wyobrażam sobie, co przeżywasz,
próbując ogarnąć tę sprawę, powrót do szkoły
i jeszcze pracę u Johnsona.
Musiało być dziwnie, kiedy pracowałeś na swojej zmianie
i pojawiła się ta przeklęta maszyna.
- Nie chcę gadać o MORPHO. - Ja też nie.
Wszyscy pytają: „Skąd ona się wzięła?”.
„A kogo to obchodzi?”
Mnie nie. Mam to w nosie.
W obu dziurkach.
Ale że Johnsonowi też to wisi?
Dziwi mnie to, mówiąc szczerze.
Gdyby w sklepie pojawiło się pięć automatów do pinballa,
- toby mu nie wisiało. - Nie wiem.
Zdaje się, że nikt nie wie.
- Powinienem wracać do klasy. - Jasne, ja też.
Skąd wiedziałeś, że miałem urodziny?
Trina mówiła.
Macie razem jakieś lekcje?
Wypisała się z większości, więc... nie.
No tak. Wypisała się.
Musimy pogadać o Trinie.
Wypisała się z większości przedmiotów.
- Niespecjalnie, co? - Daj spokój.
Sporo przeszła.
Wiem. Wiem o tym, ale...
Nie chcę, żeby tego nadużywała czy coś.
Nadużywała?
To się później zemści. Ten rok jest dla niej bardzo ważny.
Ma nie nadużywać faktu, że zginął jej chłopak?
Myślisz, że to robi?
Nie. Nie wiem, co ona robi.
Kiedyś o wszystkim nam mówiła.
A teraz o niczym nie mam pojęcia.
I co w tym złego?
Może nie musisz wiedzieć wszystkiego o wszystkich.
Może ludzie chcą zachować pewne rzeczy tylko dla siebie.
Dziwne i dołujące słowa. Wszystko gra?
Tak.
Jesteś jakaś niewyraźna.
- Niewyraźna? - Nie że niewyraźna, tylko...
- Co to znaczy? - Nie niewyraźna, tylko nie wyraźna.
- Chodzi o tę maszynę? - Nie.
Użyłaś jej?
Nie.
- Jesteś nieszczęśliwa? - Jak mam to rozumieć?
Czy to życie nie daje ci szczęścia?
Mógłbyś zabrać swoje rzeczy?
Muszę zrobić miejsce dla prasy termicznej.
Nauka historii jest nauką o zmianie.
Badamy nie tylko przeszłe wydarzenia, ale również ich czas, miejsce i przyczyny.
Zamki są budowane, bitwy są staczane...
rządy i prawa obalane.
Ale nic nie dzieje się z dnia na dzień.
Napięcia tlą się i buzują.
Konflikty przychodzą i odchodzą, karta stopniowo się odwraca.
I to, co mogło zdawać się nagłą i szokującą zmianą,
przez pryzmat historii...
wydaje się nieuniknione.
Jesteś spóźniony!
Co ty robisz?
Niech pan ją otworzy, żebyśmy zobaczyli, jak to działa.
Myślisz, że ja ją zbudowałem? Telefon ledwo obsługuję.
Nikt jej nie dotyka, zrozumiano?
Oddać ci pieniądze?
Proszę bardzo.
Jak pan to zrobił?
Nigdy nie pozbyłem się książek o iluzji z dzieciństwa.
A kiedy użyłem tej maszyny...
ILUZJONISTA
...zrozumiałem dlaczego.
Kto następny?
Nikt, kto zmienił historię,
nie potrzebował do tego małej, niebieskiej koperty.
Wyznaczano sobie misje i wierzono we własne możliwości.
Przejmowano kontrolę, ciężko i wytrwale dążąc do celów.
Nie rzucano wszystkiego
i nie zawierzano w pełni przypadkowej sile zewnętrznej.
Przepraszam.
Nie chcę przerywać, ale o co panu chodzi?
To trochę dziwne, że pan to sobie spisał.
To się nazywa wykład.
Już wam mówię, o co mi chodzi.
Wyciągnijcie kartki.
Możecie to zrobić?
Zapiszcie na nich dwie rzeczy.
Na jednej stronie napiszcie „Jestem”,
a na drugiej „Będę”.
Zdecydujecie o własnym potencjale.
Kim jesteście teraz? Kim będziecie w przyszłości?
A pan, panie Hubbard? Kim pan będzie?
Dusty Hubbard.
Dawno cię tu nie było. Co podać?
Coś mocnego.
Nie, piwo.
Dobrze.
Szczęść Boże.
Co ojciec tu robi? Spowiada?
Na zdrowie.
Dobre.
Ile procent?
Alkoholu?
Pewnie 4,5.
Dobre. Chmielowe.
A nie powinno.
Chwileczkę.
Proszę ojca, chciałbym się z czegoś wyspowiadać, jeśli można?
Przepraszam.
Pewnie nie chce ojciec gadać o robocie.
Mam ucznia, któremu pojawiły się...
dziwne niebieskie kropki na... odbycie?
- Na odbycie? - Nie znam fachowej nazwy.
Półrzytku. Nieważne.
Co by ojciec na to zaradził?
Przede wszystkim poradziłbym mu, żeby nie pokazywał odbytu nauczycielom.
Nie pokazał mi tyłka.
Po prostu mi to opisał.
Nie, to nie...
Będę z ojcem szczery. Chodzi o mój własny tyłek.
W takim razie zalecam wizytę u lekarza.
Nie no, poszedłbym,
gdyby jedyną lekarką w mieście nie była moja matka.
Chyba nie jestem gotowy na to, by na nowo zapoznała się z moją gołą pupą.
Sorki, wezmę tylko naczynia.
Zrobię wam miejsce.
- Dziękuję, Hana. - Pyszne piwko.
Wiesz, Dusty, jestem już po godzinach,
więc jeśli to problem medyczny...
Nie tylko medyczny.
Chodzi o tę durną maszynę ze sklepu Johnsona.
Przepraszam. Nie wiem, czemu to nie daje mi spokoju.
Nie żebym wierzył, że jakaś magiczna maszyna
może ludziom powiedzieć, co mogą osiągnąć.
Ale, no kurde, dosłownie wszyscy się na to złapali.
- Nie wszyscy. - No dobra, nie wszyscy.
Ale rozumie ojciec. Ci, którzy skorzystali,
z jej powodu przewracają teraz swoje życie do góry nogami.
Szaleństwo.
Ja te wielkie zmiany mam już za sobą.
Po przyjeździe z Irlandii musiałem się trochę oswoić,
ale teraz już jest dobrze i chcę się po prostu tym cieszyć.
Tak miało być. Tak miało...
Taki miał być następny rozdział mojego życia.
Myślisz, że książki mają tylko dwa rozdziały?
Nie. Przynajmniej nie te dobre.
A co będzie później?
Mam 40 lat.
Jakieś powalone rzeczy wyskakują mi na ciele.
W każdej chwili mogę się przekręcić.
Nie mam specjalnych talentów, poza gwizdaniem.
I byłem tylko w jednym związku.
No, ja też.
- Z Bogiem. - No tak.
Wiesz, co Kierkegaard mówi o niepokoju?
Tak. Ale chętnie posłucham ojca interpretacji.
Mówi, że niepokój pojawił się przed grzechem pierworodnym.
Kiedy Bóg powiedział Adamowi, by nie jadł jabłka, Adam poczuł niepokój,
bo po raz pierwszy zdał sobie sprawę, że istnieje inna opcja.
Zdał sobie sprawę, że ma wybór.
A ta maszyna,
czy jest magiczna, czy nie,
przypomina ludziom, że życie można przeżyć na wiele sposobów.
A to budzi niepokój.
Podobny do tego, który czujesz, przechadzając się brzegiem klifu.
Ponieważ wiesz, że możesz zostać tu, gdzie jesteś,
albo możesz...
rzucić się w głęboką niewiadomą.
I wiesz, że decyzja należy do ciebie.
Poczciwy Kierkegaard.
Na co czekasz?
Wypróbuj ją.
NUMER UBEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO
PROSZĘ PRZYŁOŻYĆ DŁONIE!
MORPHO ODKRYJ SWÓJ ŻYCIOWY POTENCJAŁ
UJAWNIONO TWÓJ ŻYCIOWY POTENCJAŁ!
NAUCZYCIEL/POGWIZDYWACZ
Coś fajnego?
Zadowolony?
Ja pierdolę!
Ja pierdolę.
Dusty?
Wszystko w porządku?
W końcu będzie.
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI AUTORSTWA M.O. WALSHA
Napisy: Daria Okoniewska