ROLBA
Wypad z lodu, póki nie zamknę drzwi!
Wypad z lodowiska!
Wypad...
Spieprzać z lodowiska!
Mam tego po dziurki w nosie.
Wiesz, jak trudno znaleźć dobrego operatora rolby?
Myślisz, że jakiś robot dałby sobie radę? W siedem minut wyczyścił lód co do centa?
Sporo tych centów pomijasz, Beau.
Nie chcę być chamski,
ale robot spokojnie by cię zastąpił.
Jeśli nie chciałeś być chamski, to spektakularnie ci nie wyszło, Trevor.
Miasto ma problem ze zwierzchnictwem,
gdy ludzie patrzą z góry na operatora rolby.
I listonosza. I listonoszkę.
I woźnych.
Ludzi, którzy są podporą społeczeństwa i powinni być traktowani jak bohaterzy!
Nie będę już dłużej podporą.
Będę nadporą. I wiesz co?
Odchodzę!
Wiem, co zaraz powiesz.
Że potrzebujesz tego na piśmie z dwutygodniowym wyprzedzeniem.
Proszę, oto moje wypowiedzenie.
SZERYF
Chcę, żebyś dokończył zmianę.
Nie.
To ja chcę dokończyć swoją zmianę.
LODOWISKO DEERFIELD ZOSTAW PROBLEMY NA LODZIE
NAGRODA NA DZIEŃ DOBRY
Tato?
Ktoś nam podprowadził stół z jadalni.
Czołem, partnerze!
Pewnie się zastanawiałeś, co to za hałasy, kiedy odpaliłem wczoraj piłę.
Wiedziałem, że to piła, ale nie chciałem wiedzieć, co nią robisz.
Urządzałem saloon Kovaca!
Przerobiłem stół na kontuar, skoro i tak go nie używamy.
Ja go ciągle używam. Odrabiam przy nim lekcje.
Chodzi o tę kartę „szeryf”?
No wiesz, tak i nie. Od zawsze lubiłem westerny.
Jeszcze nie wiem, co ta karta oznacza, ale każdy szeryf potrzebuje saloonu.
Więc zacząłem od tego.
Czy szeryf nie potrzebuje raczej więzienia?
Może i tak, partnerze.
Ale sąsiedzi krzywo by patrzyli,
gdybym zbudował w garażu więzienie!
Skoro to cię uszczęśliwia...
Tak czy siak, muszę lecieć. Uważaj na siebie.
Tak sobie rozmyślałem o tym, że Trina zdradziła Koltona.
No.
Zastanawiałem się, czy wiesz z kim?
Nie jestem pewien.
To pewnie ktoś z drużyny koszykówki.
Zmykaj, partnerze.
ARYSTOKRATKA
Hej, Cass.
Nie patrz w tę stronę, chyba że chcesz się podniecić.
- Za późno. - Już cała płoniesz?
- Czemu ją założyłeś? - Eagleson zrezygnował
i zgadnij, kto będzie trenował drużynę?
Trenerzy noszą takie koszulki?
To oddychający materiał, a może będę musiał poćwiczyć.
Chcę być przygotowany.
Kto jest „amatorką”?
Nie, to „domatorka”.
To dla Marthy.
Oby twoja mama się o tym nie dowiedziała.
Izzy się wkurzy.
Mam nadzieję. Okłamywała mnie na temat Marthy przez całe moje życie.
Staram się przekierować energię na coś pozytywnego.
Super! W pełni cię popieram.
Właśnie dlatego przyjąłem tę fuchę.
Dobrze.
Postanowiłem nieco bardziej rozprzestrzenić mój potencjał.
Wiesz, inspirować uczniów nie tylko w klasie, ale też poza nią.
Świetnie.
- Żebyś wiedziała. - Tak.
Ty też masz dobry potencjał. Arystokratka. Bajer.
Ale nauczyciel może się dzielić swoim potencjałem.
Może go szerzyć wśród młodzieży.
- Jak HPV. - Nie, nie jak HPV.
Typowa arystokratka, zadziera nosa.
- Masz dziurę w spodenkach. - Wiem.
RACICE DO BOJU!
BOHATER
ANIOŁ
To, że wyszło ci „malarz”, nie znaczy, że powinieneś chwytać za pędzel.
Koltonowi uciekały oczy?
Nie żeby coś, ale chyba bym pamiętał.
Co za bohomaz.
Nie odpisujesz mi. Jesteś zły czy coś?
Nie jestem zły. Tylko nie rozumiem, czemu przyznałaś się tacie do zdrady.
Chciałam poprawić mu humor. Zadręczał się tym, że jest złym ojcem.
Po twoim wyznaniu przez całą noc przerabiał garaż na saloon.
- Co? - Domowa masakra piłą mechaniczną.
A gdyby się dowiedział, że to ze mną?
Nie wiem, ale może fajnie byłoby się dowiedzieć?
Myślałam, że tego chciałeś.
Niczego z tego nie chciałem. Jest do bani.
Jak wrócę do domu, pewnie przytknie mi piłę do twarzy.
Nawet nie powinienem z tobą gadać.
- Co? - To nie jest związek.
Naprawdę ciężko mi udawać, że jesteśmy...
To jest ten wasz mural?
Tak, właśnie ten.
- Tak. - Z bliźniakami.
Przepraszam. Mówiłeś, że ciężko ci udawać, ale teraz wyszło bez zarzutu.
LICEUM W DEERFIELD
Dobra, chłopaki. Zbiórka. Zbiórka jak wiewiórka.
Jak wiecie, trener Eagleson zrezygnował,
bo ma na głowie skandal wokół oszustw.
- Jak trener oszukiwał? - On...
Przyłapano go na spuszczaniu powietrza z piłek.
Poważna sprawa.
- Jak to miało nam pomóc? - Nie wiem.
Ponoć zdradzał żonę z jakąś Vicky.
To nieprawda! Nie.
- To nieprawda. - Tak słyszałem.
Vicky to dobra znajoma. Nieważne...
Chodzi o to, że dyrektorka Pat poprosiła mnie o zastępstwo
i nie zrobiła tego dlatego,
że jestem mistrzem koszykówki...
Przede wszystkim jestem nauczycielem.
Czy chodzi o historię,
życiowe umiejętności, czy właśnie sport.
Racice z Deerfield, jesteście gotowe?
Słodki Jezu.
To największa gwiazda sportu, jaką widziało to miasto.
Ma najpiękniejszą twarz i włosy.
To wasz nowy główny trener.
G-G-G-G-G-G-G-G-G-G-G-Giorgio!
Dalej, chłopaki! Widzę was!
Co tam, Duży D? Lecimy, drużyno!
Lecimy, chłoptasie!
- Dalej, D! Klata! - Nie...
Czuję się świetnie.
O cholera!
Dobrze jest tu wrócić. Znowu jestem w domu!
Wyglądaj dobrze, czuj się dobrze! Trenuj ostro, baw się ostro!
Dalej! Podania oburącz.
Z życiem, chłopaki!
SUPERGWIAZDOR
Możemy ci pomóc? Właśnie mieliśmy zacząć trening.
No weź, stary!
- A niby co tu robię? - Nie wiem.
Dyrektorka nie chciała zostawić marzeń tych chłopców
w rękach niesportowca.
Co tu robi pan Kovac?
- Tak jest! Chodź tu, Beau! - Rany boskie...
Jego też dyrektorka wezwała?
Nie, to ja go wezwałem.
Kiedy Dusty grzał ławę,
Beau Kovac był podstawowym rozgrywającym Racic z Deerfield,
gdy na ostatnim roku skończyliśmy z bilansem 3-7.
Bez Beau pewnie skończyłoby się na 1-9.
Osoby, które nie są nauczycielami, nie mogą tak sobie tu wchodzić.
Nikt nie musi mnie nazywać nauczycielem.
- Mówcie mi „trenerze”. - Super.
Albo „trenerze szeryfie”.
Mamy teraz trzech trenerów?
Lepiej mieć trzech niż jednego, który jest oszustem.
To jakiś obłęd.
Powiało chłodem.
Nie masz litości, Beau! Tak trzymaj!
Właśnie to zapewnia bilans 3-7, chłopaki!
Dobra, wszyscy na trumnę. Rozciągamy się.
Pewnie, nie słuchajcie nauczyciela.
To nieprawda, D. Jesteś też gwizdusiem, słonko.
Nie potrzebuję go.
Jeśli nie masz nic przeciwko, chciałbym przycisnąć tych gnojków.
Przetestować ich psychikę.
Mam sporo przeciwko, zdecydowanie.
Ściągnij ten kapelusz i bądź normalny.
Dobrze.
Jestem normalny.
SKLEP WIELOBRANŻOWY JOHNSONA
To nie jest zwykła bluza, panie Johnson.
To nowa linia produktów inspirowanych maszyną MORPHO,
a pan może zostać aniołem tego biznesu.
Ja bym w to weszła.
To są tylko próbki,
ale z chęcią wykupiłabym wszystkie te malutkie breloczki MORPHO.
- Sa takie urocze! - Urocze!
Żartujesz sobie?
Nalepki na zderzak ze swoim potencjałem?
SURFER NA POKŁADZIE
Prawda, że fajne?
- Bardzo fajne. - Megafajne.
- Twoja mama nie chce ich sprzedawać? - Ta lokalizacja ma więcej sensu.
To pozwoli panu zwiększyć wpływy generowane przez maszynę.
Właściwie to nie zarabiam na niej ani grosza.
Próba otwarcia uruchamia alarm i nie mam jak wyciągnąć monet.
Widzi pan? Potrzebuje pan tego.
No nie wiem.
Tak jak wszyscy, jestem miłośnikiem MORPHO,
ale co, jeśli ludzie się znudzą?
Jeśli przestanie być nowinką?
To nie jest nowinka.
To nie są malowane kamienie i jeleni szajs z Droga Izzy.
To ma znaczenie dla ludzi.
Daje im nadzieję. A nadziei...
Nadziei nie można porzucić.
- I ryczę. Przepraszam. - Rozkleiła się.
- Muszę to zapisać. - Tylko na czym?
Gdybym tylko miała jakiś uroczy notatnik.
Słodki, prawda?
Mnie wyszła „opowiadaczka”,
więc kręcę się przy Cass. Jestem tak jakby jej biografką.
Mówię panu, ona wpada na takie rzeczy...
Jak to ujęłaś, Cass?
- To coś więcej niż tylko moje słowa. - Masz rację.
Ja w to wierzę.
Chcę, żeby tutejsza młodzież dorastała,
mając w perspektywie coś więcej niż Deerfest i mecze kosza.
Pora zainwestować w marzenia.
Niech pan sam powie.
ILUZJONISTA
Czy to wygląda na nowinkę?
Postaw zasłonę.
I rolujesz pod kosz! Dalej...
- Mamma mia! Co jest, 25? - Myślałem, że znowu zrobi pan wsad.
No to teraz pomyślisz sobie na ławie.
- Axel nie grzeje ławy! - Wypad! Bez dyskusji.
- Co za makaroniarz z koziej... - Spokojnie.
Zbiórka.
Zbiórka!
Co tam, Axel?
Jak tam drużyna?
Nie jest dobrze.
Mówiąc szczerze, ciężko się skupić.
Dorośli powariowali przez tę maszynę MORPHO,
a już i tak było dziwnie bez Koltona.
Wiem, że go wam brakuje. Mnie też.
Ale jedyne, co nam zostało, to wygrywać dla niego mecze.
I pozbyć się łajdaków.
Macie jakichś w drużynie?
Komuś nie ufasz?
- W trakcie meczu? - Tak.
Ktoś wydaje się rozproszony innymi sprawami?
W moich czasach największym rozpraszaczem były dziewczyny, czyli słaba płeć.
Wiesz, który z nich randkuje
albo który z tych chłopaków jest uważany za najatrakcyjniejszego?
Beau, to jest szalenie niestosowne.
Żeby wygrać, muszą się skupić.
Pytałem tylko Axela, który z nich ma największe powodzenie u dziewczyn.
Może nawet cudzych dziewczyn.
- Może Tucker. - Serio?
Ten koleś?
W połowie nie tak ładny jak Kolton. I to niby jemu dają?
Dobra.
Koniec treningu.
Beau. Stary, no weź.
Granice. Jesteśmy ich opiekunami.
Nauczycielami i trenerami.
Powinniśmy świecić przykładem.
Widzieliście tego jebakę Fuckera? Koleś może rozłupywać dupą orzechy.
Na bank łóżko mu nie stygnie.
On ma na imię Tucker i nie możesz tak mówić, Giorgio.
Serio? Nazywałem go Fucker. Myślałem, że to ksywka.
- Skąd wiesz, że ma powodzenie? - Widzę, jak bajeruje kelnerki w knajpie.
Moja córka tam pracuje.
Wiele córek tam pracuje i wszystkie są jednego zdania.
Fucker jest jak młody Giorgio i może mieć je wszystkie.
Dobra, kończymy na dziś.
Widzimy się jutro. Może coś się rozjaśni w kwestii trenera.
Już kończymy? Pociągnijmy ten dobry klimacik.
Co powiecie na integrację w moim saloonie?
- To kiepski pomysł. - Wszyscy?
Tak, koledzy Koltona na pewno.
Tucker, pasuje ci?
Dla mnie spoko.
Tak jest, Fucker. Ja na bank się piszę.
Jeśli chcesz zostać i poćwiczyć gwizdanie...
Nie.
Idę z wami. Przyda się choć jeden dorosły.
Ktoś zmieści w bagażniku moją hulajnogę?
Wiesz, gdzie jest glina?
Tam.
Luz.
Pamiętasz, jak mówiłam, że nie chcę się spotykać,
bo jesteś w żałobie?
Przepraszam za to.
Czasem mówienie kiepsko mi wychodzi.
A tak dla twojej wiadomości, impreza Megan była słaba. I nudna.
Tak dla twojej wiadomości, słabe i nudne jest tym, czego mi trzeba.
Ponoć Kyle zerwał z Megan, bo wyszła jej karta „kucharka”.
Poleciał po bandzie. A może będzie kuchmistrzynią?
No wiem, ale zdaje się,
że od razu na cmentarzu spiknęła się z Mattem Reindersem, bo wyszła mu „sława”.
Widziałam, jak gadałaś z Jacobem pod muralem.
Wy się jakoś spotykacie czy...
Nie bardzo.
Czasem pogadamy o Koltonie, ale to tyle.
Myślisz, że chciałby mieć dziewczynę?
Tak. Myślę, że chciałby mieć kogoś, z kim chodziłby na randki,
- trzymał się za ręce... - Czyli dziewczynę?
Zaprosić go na randkę?
Czemu nie?
Nie zdziwcie się, jak poczujecie, że wróciliście do czasów Dzikiego Zachodu.
Zbudowałem go sam zaledwie w kilka dni.
W większości to sklejka sosnowa, ale bar jest z solidnego dębu.
Nie żeby dzieciaki zauważyły. Pewnie nigdy nie pracowaliście fizycznie.
To jest chyba brązowy klon.
Widzi pan, jak układają się słoje? Prosto.
A tutaj, jeśli się pan przyjrzy, widać mineralne smugi...
Nie! To dąb.
Nieważne.
Wasze pokolenie nie zna kowbojów, ale nasi ojcowie ich uwielbiali, co nie?
Tak. Irlandia to sami kowboje i psy pasterskie.
Musiałbym zapytać ojca, ale wrócił do Puerto Rico i nie gadamy.
Twój ojciec nie jest Włochem?
- Nie, ojczym jest. - Nie jesteś nawet Włochem?
Wiecie, skąd nazwa Dziki Zachód?
Bo wtedy mężczyźni brali ład i porządek w swoje ręce.
A to co?
Tak kiedyś odsiewano chłopców od mężczyzn.
Stała w sklepie Johnsona.
Jako jedyny byłem Chłopem z krzepą, więc pan Johnson pozwolił mi ją zabrać.
Jak to działa? Trzeba walnąć?
CHŁOP Z KRZEPĄ
Brawo, Fucker!
Łatwizna.
Bo źle to robisz, Tucker.
Nieprawidłowo wyprowadziłeś cios.
Nie można we wszystkim oszukiwać.
Patrz.
Taki jesteś twardy? Sam spróbuj.
Nie śmieję się z ciebie, tylko z tego. To takie staroświeckie.
Uderzanie gruszki, żeby udowodnić, że jest się mężczyzną? Co my, jaskiniowcy?
Dzięki jaskiniowcom mamy wiele przydatnych rzeczy.
Otwórz podręcznik, panie belfer. Koło...
Dziwne masz problemy.
- Wybacz, rozproszyła mnie twoja pipka. - Co tu się dzieje?
Nie wiem, ale zdaje się, że twój tata mnie nienawidzi.
Co to w ogóle ma znaczyć?
- Co? Nie, wcale nie. - Cholera.
...rękę od mojej pi... Nie mam pipki!
Przepraszam.
Pewnie, że potrafię. Gdybym chciał... Dobra.
Jesteś chuchrem?
- Nie jestem chuchrem! - Nie?
- Kabum! - Nie najgorzej.
Wyżej! Czapa.
- Nieźle. - Byczek!
Teraz ty, supergwiazdorze.
Z chęcią, ale twoja mama mi zabroniła.
- Daj spokój. - Mówię serio.
Leczy mnie. Mam uważać, żeby nie pogłębić kontuzji.
Dobra.
Kiedy ją posuwam!
- Złapał się! - Posuwał twoją mamę?
Nie! Raz powiedziała, że jest słodki,
- a on to ciągnie. - Mogę?
Czekaj, Axel.
Jeszcze raz chcę zobaczyć Tucka.
Tym razem nie oszukuj.
Okej.
Masz coś do żarcia?
Tak.
Byczek!
„Arystokracja - elitarna grupa ludzi wyróżniających się w jakimś środowisku”.
- Widzisz? - Nie ma nic o królach ani królowych?
Nie, nie tutaj.
Myślę, że to oznacza osobę, którą wszyscy podziwiają
i która wskazuje drogę.
I ty taka jesteś.
Możesz być drogowskazem dla mieszkańców miasta.
Spójrz, zapisałam to, kiedy mówiłaś.
„Diana z Deerfield”.
- Ta Diana? - Tak. Diana z Deerfield.
Cześć.
- O matko, dziewczyny. - Cześć, mamo.
- Hej, Nat. - Cześć.
Nie wiedziałyśmy, że znów się spotykacie.
To miło.
Bardzo miło.
Mam zrobić nachos, bułeczki pizzowe i salsę pico de gallo?
Tak właściwie to nie mogę zostać.
Muszę się pouczyć na jutrzejszy sprawdzian.
Odwieziesz mnie?
Czekaj!
Twoja mam wpadła na mnóstwo odjechanych pomysłów
i chcemy poznać waszą opinię.
Kim chcesz być w przyszłości?
Zostanę bezrobotną, jeśli nie nauczę się na sprawdzian.
Tak!
A ty, Savannah?
Wyszło mi „francuski”.
- To byłoby idealne, nie? - Tak.
Idealne do czego?
Cass myśli o zorganizowaniu uroczystej gali charytatywnej,
żeby pomóc miejscowej młodzieży osiągnąć jej potencjał.
A ja napiszę o tym w Kurierze.
Gala?
Albo po prostu zbiórka.
Po to, żeby osoby takie jak Savannah mogły polecieć do Francji
lub zrobić cokolwiek, co „francuski” dla ciebie oznacza.
U la, la!
Osobiście wybrałabym wycieczkę.
Poleciałabym do Francji, bo studiowałam we Włoszech.
- Najlepsze trzy miesiące mojego życia. - Tak.
Nie licząc wszystkich miesięcy, które spędziłam z Triną.
Ale wybrnęłaś.
Odkąd wyszedł mi „meteorolog”, starzy oczekują, że stanę się geniuszem.
A że mój brachol jest przegrywem
i wciąż pracuje u Giorgia, jestem pod presją.
Starzy projektują na nas swoje kryzysy wieku średniego.
Mój ojciec kompletnie mnie olał.
Interesują go tylko zdjęcia kory i randki z jego dziewczyną, Hawaii.
Czaję, czemu ukrywałeś tego „bohatera”.
Kolton wysoko zawiesił poprzeczkę.
I jesteś jego bliźniakiem. Żyjesz tak jakby za dwie osoby.
A twój ojciec wyraźnie sobie nie radzi.
Tylko Kolton miał zadatki na profesjonalistę.
A teraz, gdy wiemy, że nie mamy potencjału...
Jaki w tym sens?
Ale to też jest presja, co nie?
Wszystko musi mieć sens.
Ktoś zdecydował, kim masz być, a ty musisz to robić i tyle masz z życia.
Właśnie. Nasi rodzice tak żyli i wszyscy są kurewsko nieszczęśliwi.
Nie chcę wiedzieć, kim powinienem zostać.
Chcę robić to, co lubię i co mnie uszczęśliwia...
Nie wiem, może to naiwne.
To przywilej. Zgadzam się, ale niektórzy marzą, by wiedzieć,
co ze sobą zrobić.
My tu smęcimy o swoich problemach, a Jake ma dużo gorsze.
Nie no, rozumiem.
Wydaje nam się, że mamy prawo do szczęścia.
Tak.
Ale jesteśmy w liceum.
To wszystko nie powinno być takie trudne.
Zdrowie.
Dobra, teraz ja.
Nie!
Może już skończmy, panie Kovac.
Nie ma mowy. Skończymy wtedy, kiedy komuś wyjdzie Chłop z krzepą.
- Komu polać? - Giorgio, no weź.
Nie możemy pić przy uczniach.
No tak, zapomniałem. Dusty nie lubi na ostro.
Znowu przerabiamy skrzydełka Cass. Co, chucherko?
- Dajesz! - I tak ma być!
Mnie podwójną.
À propos ostrości, słyszałem, że spędziliście z Cass noc w zajeździe.
- Skąd wiesz? - Trener Eagleson mi napisał.
Zmartwiłem się, bo widział Cass płaczącą na korytarzu...
Może nie powinien plotkować o związkach innych ludzi, co?
Zluzuj szelki, stary. Uśmiechnij się.
- Jesteśmy kumplami. - Uśmiecham się.
Masz, napij się.
Wyładuj tę złość. Jeśli musisz, potrzyj głowę Beau na szczęście.
Zostaw mój kapelusz.
Wyluzuj. Chuchro też łysieje na czubku.
Nie każdy może mieć czuprynę,
którą kobiety uwielbiają przeczesywać palcami.
Przestań gadać o swoich włosach!
Nikt nie chce słuchać o twoich włosach!
Durny, nawet nie włoski, mały...
- Dajesz! - Wal!
Ja...
Mam wrażenie, że uważasz mój pomysł ze zbiórką za głupi.
Nie za głupi.
Ale nie rozumiem, czemu to musi być takie wielkie halo z tobą w centrum.
Wcale nie będę w centrum.
A jeśli komuś wyszło coś złego? Nie zasługuje na twoje wsparcie?
Nie znam nikogo ze złym potencjałem. A ty znasz kogoś, komu wyszło coś złego?
Poczekaj.
Od Giorgio. Cassie, przyjedź do Beau.
Dusty jest pijany i nie powinien wracać hulajnogą.
Emotikony: rower, zamroczona buźka, trumna.
Tak jest!
Dajesz!
- Zaraz wrócę. - Okej.
- Hej. - Hej, mój tata cię widział?
Nie, ale rodzice są na zewnątrz, więc mam tylko chwilę.
Okej.
Nie znoszę tego, że oboje jesteśmy smutni
i wrażenia, że może byłbyś szczęśliwszy, gdybyś umawiał się z kimś innym.
- Trina. - Ale nie widzę możliwości,
żebyśmy mogli być kiedyś normalną parą. A ty?
Może bycie razem
będzie nam ciągle przypominać o tej okropnej rzeczy, którą zrobiliśmy
i zawsze będziesz się czuł jak oszust, a ja na zawsze pozostanę kłamcą.
- Wcale nie. - Serio?
Powiedz to maszynie i całemu miastu, które święcie w nią wierzy.
Okej.
To weź jedną z tych pustych kart.
Wiem, że to ma być miły gest,
ale w zasadzie mówisz mi, że mam zerowy potencjał.
Nie.
Mówię, że możesz być kimkolwiek chcesz.
- Nie! Zepsuła się. - Sorki, że napisałem.
Po prostu martwiłem się o D.
Pił przy uczniach.
Hej, Cass. Możemy już jechać.
Chyba że chcesz się napić?
- Nie. - Jesteś w innym nastroju.
No dobra, to ja będę w samochodzie.
Dobrze.
- Gdzie moja hulajnoga? - Też się o niego martwię.
Ale nie mam na to czasu.
Mam zbyt wiele na głowie. W zasadzie to...
organizuję galę charytatywną albo „potencjalną” zbiórkę
i zastanawiałam się, czy gdybym potrzebowała lokalu...
Tak. Nie ma sprawy. Zgadzam się.
- Urządź ją u mnie. - Tak?
Cass, od tego momentu
to już nie jest potencjalna zbiórka pieniędzy. To gala.
Tak myślałem!
- Wiem, co zrobiłeś, Fucker. - Przepraszam! Naprawię to, obiecuję!
- Co naprawisz? - Bar!
To.
Nieważne, Tucker. Wracaj do domu.
Okej.
To byłeś ty, prawda?
To już skończone.
To tyle ze świecenia przykładem.
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI AUTORSTWA M.O. WALSHA
Napisy: Daria Okoniewska