Odpadam.
Podbijam.
Sprawdzam.
Masz.
Kurwa.
Wystarczy!
Skurwysyn!
...karma.
Spójrz na siebie. Jesteś nawalony.
Kompletnie narąbany.
Zdrowie.
- To nie ja! Hej! - Zaraz wracam.
Alex, chodź!
Możemy się zabawić! Chodź, proszę.
DAMASZEK, SYRIA
Nie ruszaj się.
Samir, to ja.
Otwórz drzwi.
USUWANIE DANYCH Z DYSKU
DANE USUNIĘTE.
Nie ruszaj się!
PAŃSTWOWE CENTRUM CYBERBEZPIECZEŃSTWA LONDYN
London Bridge wali się
- Wali się, wali się - Co się dzieje?
London Bridge wali się Moja droga damo
POŁĄCZENI PRZESZŁOŚCIĄ
Sam szef? Czemu zawdzięczamy ten zaszczyt?
Mam dla ciebie robotę. Pilną.
Daj mi chwilę.
Słucham.
Dwóch syryjskich hakerów wystąpiło do ambasady francuskiej o azyl.
- Musimy ściągnąć ich do Paryża. - Mają paszporty?
Przygotowujemy je.
A DGSE?
Są poza rozgrywką. Jesteśmy sami.
Działamy jak zwykle?
Tak.
Okej.
PAŁAC ELIZEJSKI, PARYŻ
- Dzień dobry, panie prezydencie. - Dzień dobry.
- Pani Saint Roch. - Panie prezydencie.
Witaj, Didier.
Poprosimy o kawę.
No dobrze.
Dlaczego niepokoicie mnie o siódmej rano?
Mamy problem w Damaszku.
Dwóch syryjskich hakerów ubiega się w Damaszku o azyl.
Mają ściśle tajne informacje
o planowanych cyberatakach w Europie.
Atakach? Na cele cywilne?
Chwilowo nie znamy szczegółów.
Ale jeśli uderzą w infrastrukturę, mogą być ofiary cywilne.
Wiemy, kim są?
Zniszczyli serwery syryjskiej policji,
a to rosyjska technologia, najlepsza na świecie.
Wiemy tylko, że są genialni i że wszyscy ich chcą.
Dlaczego wybrali Francję?
Ze względu na naszą politykę wobec Assada?
I może dlatego, że jeden z nich studiował w Paryżu i mówi po francusku.
Młodszy nigdy nie opuszczał Damaszku.
Ale wydaje się...
Mamy dwie opcje. Przekazujemy ich syryjskiemu wywiadowi
albo ściągamy ich do Francji.
Syryjskie służby wiedzą, że skontaktowali się z ambasadą Francji?
Jeszcze nie, ale wkrótce się dowiedzą.
Ile czasu potrzebuje DGSE na ekstrakcję?
Dwóch dni.
Za pańską zgodą mogę to załatwić w godzinę.
Rosjanie nie mogą dostać ich w swoje ręce, a tym bardziej Brytyjczycy.
Wybacz, Sophie, ale zostałem szefem grupy zadaniowej,
więc wdrażam nowe metody.
Wykonałem już kilka telefonów.
Mamy kontakt w Damaszku. Może się tym natychmiast zająć.
Powinniśmy to zrobić.
Dobrze. Tak zrobimy.
Pani Saint Roch, liczę, że wszystko pójdzie gładko.
MINISTERSTWO SPRAW WEWNĘTRZNYCH, LONDYN
CYBERBEZPIECZEŃSTWO
- To na pewno włamanie? - Tak mówił.
Ocena ryzyka będzie w środę.
Ministrze.
Wrócimy do tego później.
Słucham, Mark.
To brzmi gorzej niż w rzeczywistości.
Wczoraj w nocy włamano się na nasz mainframe.
Po prostu to panu pokażę.
London Bridge wali się
- Tower Bridge. - Wali się, wali się
- London Bridge wali się - Kot w Butach.
Moja droga damo
Co kur...
Ktoś znalazł furtkę do naszej strefy zdemilitaryzowanej, ale ją zamknęliśmy.
I?
To był krótki dostęp. Żadnych transferów.
Przeanalizowaliśmy serwer. Jesteśmy pewni, że nie wyrządzono szkód.
Kto to?
Analizujemy kod szesnastkowy, żeby zidentyfikować sygnaturę pliku,
ale to trochę potrwa.
Więc Państwowe Centrum Cyberbezpieczeństwa,
odpowiedzialne za cyberbezpieczeństwo całego kraju,
zostało pokonane przez Kota w Butach.
Nie powinniśmy panikować.
To najprawdopodobniej script kiddie.
Co takiego?
Ktoś, kto pracuje z sypialni. Hobbysta.
Znajdują w sieci jakiegoś exploita,
oglądają filmik na jakimś YouTubie,
znajdują wejście, podpalają lont i wciskają go do środka.
Jest wybuch i trochę dymu, ale...
Odpuść sobie te metafory i wymówki i powiedz mi prawdę.
Mów, jak bardzo jest źle.
Naprawdę mogło być gorzej.
Na razie tego nie rozgłaszamy.
Ale Richard ma rację, Mark. To niepokojące.
Musimy przeprowadzić drobiazgowe śledztwo, sporządzić pełny raport.
Tak. Zajmujemy się tym.
- Przykro mi to mówić... - To nie mów.
...ale Bolton może mieć rację. Nie ma śladów poważnych naruszeń.
Wydaliśmy miliony na cyberbezpieczeństwo.
Nie może nas pokonać pierwszy dzieciak, który wejdzie na mur.
Sam go wynająłeś.
Powinnaś była mnie powstrzymać.
Halo.
W porządku?
Tak. Wszystko w porządku.
Śledzą was?
Nie.
No więc...
na drodze do Homs,
przy setnym kilometrze, tuż przed turecką granicą,
Ain Aksa. Zobaczycie znak.
Dobra, dzięki. A paszporty?
Pod siedzeniem.
Bardzo dziękujemy. Jak cię rozpoznamy?
Bez obaw. Ale ruszajcie się. Śmigłowiec nie zaczeka nawet dwóch minut.
REPUBLIKA FRANCUSKA
Są tylko dwa paszporty.
Nie przejmuj się.
To on?
Tak.
Nie bój się, kochanie. Dobrze?
Wysiadajcie.
Weź swój paszport.
- Masz wszystko? - Tak.
- Masz swoje rzeczy? - Tak.
Żołnierze!
Dawaj!
- Skurwysyny! Okłamali nas! - Szybko! Wsiadaj!
- Ruszaj! - Samir!
Jedź!
Szybko. Dawaj.
Nie ruszaj się!
W porządku?
Co za sukces.
Mam zdjęcia satelitarne twojej porażki. Chcesz zobaczyć?
Tak.
Właśnie przysłał to nasz satelita szpiegowski.
Stale obserwujemy ten obszar.
Zakładam, że to twój agent.
Nie wiem. Nie zajmuję się szczegółami.
W tym fachu nie ma „szczegółów”, Didier.
Dzięki tobie ci ludzie zniknęli.
Jak kamień w wodę.
Dziękuję, Sophie.
Nie świętuj za bardzo. Jeszcze żyję.
Spadaj. Zatrzymujemy go.
Francuz, co? DGSE.
Gdzie oni są? Gdzie hakerzy?
Mieliście jakąś kryjówkę?
Hej!
Gabriel? Gabriel!
- Mitia! - Czekajcie!
- To twój kumpel? - Tak.
Byliśmy razem na misji w Liberii.
Nie jest z DGSE. To najemnik.
Monrovia. Lotnisko.
Narobiliśmy burdelu.
Koleś jest szalony.
Bracie.
Nadal pracujesz dla firmy Dumasa?
Tak, dla Telkis. A co?
Szukasz roboty?
Poważnie. Ile zarabiasz na tej operacji?
Zdecydowanie za mało.
Ci, dla których pracujemy, zapłaciliby dużo więcej.
No mów. Ile byś chciał?
Chcę innego życia.
Jestem zmęczony.
Tak, Richard.
Przeczytałaś szkic przemówienia?
Tak.
Brakuje żartów. Wyczaruj coś, dobrze?
- Dobrze. - Pa.
No jasne.
O cholera.
Cholera.
Hej.
Zadzwoń do The Raj i zamów kolację.
Co się stało?
Dzwonił Richard.
I kazał ci podpalić dom?
Richard.
- Jest Alison? - Nie. Ona...
- Wskoczyła pod prysznic. - Pilne?
- To pilne? - Skoro dzwonię, to pilne.
Powiedz, że wychodzę z biura za pięć minut.
Poproszę, żeby oddzwoniła, kiedy tylko będzie mogła.
- Dziękuję. - Dobra. Pa.
Co to za okazja?
Cóż, jesteśmy tu jednocześnie.
Uznałam, że warto to uczcić.
I mamy dziś to miejsce tylko dla siebie.
Mam dziś coś do uczczenia.
Co?
Musisz zgadnąć.
Szczeniaczka.
Wygraliśmy sprawę.
- Jesteś niesamowity! - Wiem.
Albert, to zajebiście!
O tak!
Chodź tu.
Chodź.
GRANICA SYRYJSKO-TURECKA
Gdzie paszport?
Spokojnie. Uda nam się.
Za trzy godziny będziemy w Turcji.
Paszporty.
- Nie możesz go uciszyć? - Nie wiem. Może jest chory.
Ruszajcie.
ZAPORA NA TAMIZIE, LONDYN
Wysoka woda za 90 minut.
Dobra. Podnieść zapory B i C.
Podnoszę B i C.
Odebrałaś.
Hej, Richard. To musi być pilne.
Jestem w pomieszczeniu pełnym ameb udających brytyjskich polityków.
I postanowiłeś się nie upić.
Wiesz, co sobie uświadomiłem?
Dziękuję.
Że nie ma ograniczenia
dotyczącego liczby durniów, których potrafisz znieść jednego dnia.
I czemu dzwonisz?
Wciąż myślę o naszym przyjacielu, Kocie w Butach.
Nie ufam wyjaśnieniom Boltona.
Musimy nad tym zapanować, Alison. Ty i ja.
I muszę poinformować o tym premiera.
Nie. Nie mów mu dzisiaj.
Dlaczego?
Daj Boltonowi jeszcze kilka godzin.
Wiesz, że kryminalistyka cyfrowa jest powolna.
Zdasz mu raport, kiedy wszystko wyjaśnimy.
Jak zwykle masz rację.
Powodzenia z powrotem do domu.
Powodzenia i dobranoc.
Co jest, kurwa?
D nie odpowiada.
BŁĄD KRYTYCZNY
No dawaj.
- Zamknij ją. - Co się dzieje?
Powódź uderzyła w Londyn.
Fala w połączeniu z ulewnym deszczem przełamała wały.
Zapora na Tamizie została przełamana po raz pierwszy,
odkąd zbudowano ją w 1982...
Rozmawiałem z oficerem dyżurnym, nie mogą podnieść zapory.
Co to oznacza?
Wygląda na to, że komputer na to nie pozwala.
Tym razem to prawdziwy atak hakerski.
Pełne śniadanie angielskie.
Bolton tam jedzie, a ty musisz mu towarzyszyć.
Ustal, co się tam, do cholery, dzieje.
Dobrze, Richard.
Liczne grupy...
Rzecznik Transport for London zastrzegł, że nie da się określić,
kiedy sytuacja wróci do normy.
Port lotniczy London-City musiał wstrzymać wszystkie loty do odwołania.
Na razie nie wiadomo, czy są ofiary śmiertelne powodzi.
Premier przekaże więcej informacji po nadzwyczajnym posiedzeniu rady...
POLICJA
Gdy przypływ łączy się z ulewnymi deszczami...
- Podnosicie zapory. - Tak.
Rozumiem. Ale nie rozumiem, dlaczego nas wezwaliście.
Sposób i moment zablokowania zapory...
To wszystko jest zbyt precyzyjne.
To był atak hakerski.
Skąd ta teza?
Ktoś wszedł do systemu.
Zapora padała. Resetowaliśmy ją. I znów się psuła.
Znów resetowaliśmy i szła w górę.
Potem opuszczała się następna i musieliśmy zaczynać od nowa.
Pracuję tu dziesięć lat i nigdy czegoś takiego nie widziałem.
Mówię wam, to było celowe.
Sprawdzałem system, zanim przyjechaliśmy.
- Nie aktualizowano go od... - Od 2002.
No właśnie. Im starszy system, tym większa szansa na błąd.
Albo tym łatwiej go zhakować.
To nie jest zupełnie niespodziewane.
Wczoraj miałeś na ekranach wielkiego kota.
Dobra, przyjrzymy się temu.
Dobrze wiesz, że Banksowi się to nie spodoba.
Tracimy czas na badanie uszkodzonej zapory.
Banksowi spodoba się, kiedy to załatwisz.
Dobrze.
Chcesz śniadanie? Najlepsze w Westminsterze.
Tylko kawę.
Cieszę się, że przeżyłeś zeszłą noc.
A więc?
Operatorzy uważają, że ktoś dostał się do systemu.
Co mówi Bolton?
Jest przekonany, że to błąd oprogramowania.
Jeśli to drugi atak hakerski w ciągu 24 godzin...
Nie wiemy, czy są powiązane. Wydają się różne.
- Pierwszy... - Pierwszy był zapowiedzią.
Jeśli to drugi atak, to jest to danie główne.
Udowodnili nam, że mogą to zrobić
i że mogą rzucić całe miasto na kolana.
A właściwie cały kraj.
Nie możemy nic zrobić, żeby ich powstrzymać.
Dobra.
Powiedzmy premierowi.
PRZYLOTY MIĘDZYNARODOWE
Komunikat bezpieczeństwa.
Proszę nie zostawiać bagażu bez nadzoru.
Wszystkie takie bagaże zostaną uznane za podejrzane
i przejęte przez władze lotniska.
Prosimy o pilnowanie swojego bagażu.
Gdzie on jest?
Tam jest.
- Walid! Samir! - Jak się masz?
- Mój synu, jak się masz? - Cześć, wujku.
Myriam? Hicham? Nie są z wami?
Zostali w Turcji.
Hicham trafił do szpitala. Myriam z nim została.
- Coś poważnego? - Nie. Tylko odwodnienie.
Nie mieli też wizy. Ale są bezpieczni. Nie ma powodów do obaw.
Co za ulga.
Co z twoją twarzą, Walid?
Nic. Miałem wypadek na rowerze.
- Przygotowałeś mulukhiyah? - Jasne.
- Przyjechałeś autem czy taksówką? - Autem.
Chodźmy.
Daj mi torbę.
To też, wujku.
Daj.
Patrz, Samir. Znalazłem go.
PAŃSTWOWE CENTRUM CYBERBEZPIECZEŃSTWA
- To on? - Tak.
Napiszę do niego.
PARYŻ
Co za przystojniak!
Co za słodziak. Jesteś słodziakiem, co?
- Co u ciebie? - Jak tam?
W porządku, a ty?
Co?
Gabriel!
Jesteś w Paryżu!
Co to jest, do cholery? Schudłeś!
- No i co? - Syria ci nie służy.
Nikomu nie służy.
- Jestem głodny. Co masz? - Co zechcesz.
Cokolwiek, byle coś francuskiego.
Francuskiego? Okej.
Adele, nakarm mojego przyjaciela.
Jasne.
- Zaraz zejdę. - Proszę.
Rzeczywiście schudłeś.
Schudłeś.
Wiesz, gdzie byłem?
Pogadamy o tym, jak ktoś sprzedał nas syryjskiemu wywiadowi?
Masz pomysł, kto to był?
Nie mam pojęcia.
Myślałem, że to te gnidy z DGSE,
ale to nie oni.
To nie pochodzi ode mnie.
Nikt w mojej firmie nie wiedział o tej operacji.
Ci Rosjanie o niej wiedzieli.
Co oni tam robili?
Mnie pytasz? Skąd mam wiedzieć?
Z tego, co zrozumiałem,
naciskali na Syryjczyków, żeby ci wydali hakerów. To tyle.
Klient siedzi mi na karku.
Musimy szybko ściągnąć ich do Paryża.
Założyliśmy podsłuch w telefonie jednej z ich matek w Syrii.
Dzwoniła do syna, znamy ich lokalizację.
Są w Londynie.
W Londynie?
Mają tam wujka, który pracuje w hotelu.
Z rozmowy wynikało, że boją się o życie.
Prawdę mówiąc, słusznie.
Jeśli zginą, wyjdziemy na idiotów.
Kim jest twój klient?
Wiesz, że nie mogę ci powiedzieć.
Ale powinieneś szukać klucza USB.
Powinien mieć go przy sobie.
Proszę. Twoje dokumenty i paszport.
Jean Petit? Zawsze mamy dziwne nazwiska...
Jesteś europejskim dyplomatą.
To zaszyfrowany telefon. Dzwoń, kiedy zechcesz.
Ufam ci. Bądź grzeczny, dobrze?
LONDYN
Tu Mark Bolton.
Nie mogę odebrać. Proszę, zostaw...
Szybko. Pytają o ciebie w kuchni.
- Okej. - Udało się?
Nie, wciąż nie odbiera.
Walid!
Uspokój się!
Musimy porozmawiać.
KOD BIOMETRYCZNY PRZYJĘTY WPISZ HASŁO
W porządku?
„W porządku”? Patrz.
Elegancko.
Ale patrz.
Udało mi się to ukraść.
Udało ci się to otworzyć?
Tak, ale potrzebujemy hasła.
Musisz odnaleźć Samira.
Możesz na mnie liczyć.
Tak, panie Taraud. Dobre wieści. Znaleźliśmy Syryjczyków.
Naprawdę? Gdzie są?
- W Londynie. - Żartuje pan?
Zapłaciłem za sprowadzenie ich do Paryża, a są w Londynie?
Ważne, że ich namierzyliśmy.
Zajmę się resztą, dobrze?
Dumas, jeśli sprzedadzą informacje Brytyjczykom, to będzie katastrofa.
Wiem. Ale proszę mi zaufać. Dobrze?
- Wujku. - Samir.
- Co się stało? Gdzie on jest? - Nie wiem.
Samir, policja przesłuchuje personel.
Musisz uciekać.
A co z Walidem? Nie mogę go porzucić.
Ja tu jestem. Znajdę go i się nim zajmę.
Dobrze, zajmij się nim.
Zajmij się nim, wujku.
Samirze, co wy zrobiliście?
Nic. Zhakowaliśmy akta policyjne Assada, ale znaleźliśmy coś dużo groźniejszego.
Z resztą nie mamy nic wspólnego.
Jaką resztą? Co masz na myśli?
Gdyby mówili, że jesteśmy terrorystami, nie wierz im.
Przysięgam, nie mamy złych zamiarów.
Wiem.
Masz. Weź to.
Nie, wujku. Zatrzymaj to.
Bądź cierpliwy. Będziemy mieli mnóstwo pieniędzy.
Ale skąd?
To nie potrwa długo.
To, co wiem, to żyła złota.
Chodźmy.
Proszę.
Nie, stary. Nie ma miejsc!
Dobra, wsiadaj.
- Dzięki. - Nie ma sprawy.
Proszę przechodzić w głąb autobusu.
Proszę uważać.
Co ty robisz? Przednie drzwi się nie otwierają.
Co ty robisz? Przednich się nie otwiera.
Hej!
Brawo, Didier. Coraz lepiej.
Brytyjczycy szukają europejskiego dyplomaty,
który pobił syryjskiego hakera w Londynie.
To nie był przypadkiem twój agent?
Powiedzieliśmy, że to nikt od nas.
Ostrzegam cię. Jeśli go aresztują, jest zdany na siebie.
- DGSE nie kiwnie palcem. - To nie będzie konieczne.
- Tu jesteś. - Alison.
Jak ci idzie raport?
Niedługo zacznie się briefing. Antyterroryści. Mają podejrzanego.
- Od Kota w Butach? - I zapory.
Jeszcze nie ma dowodów, że to był atak.
Więc to przypadek?
Dwa bardzo podejrzane incydenty w ciągu dobry.
Analiza niczego nie wykazała.
Zweryfikowaliśmy system i przeczesujemy bazę SLACK.
Ale, jak mówiłem, to musi potrwać.
Daj spokój, Mark.
Co takiego?
Ciągle powtarzasz: „To ci się musi wydawać dziwne”.
Zajmuję się danymi, Alison. Konkretnymi dowodami.
To kiedy będziesz wiedział? Ostatecznie?
To może potrwać kilka dni. Albo tygodni.
Paradoksalnie zapora na Tamizie ma ogromny serwer.
Widzimy się na górze.
No dobrze. Dziękuję wszystkim.
Dzisiejszą prezentację poprowadzi detektywka Hobbs,
która kieruje śledztwem dotyczącym wczorajszego incydentu.
Podejrzany terrorysta i haker Walid Hamza
trafił do szpitala o 22.30.
Wciąż jest nieprzytomny, jego stan jest stabilny.
Urodził się w Damaszku w 1994 roku.
W 2014 rozpoczął studia na uniwersytecie Paris 6 Marie Curie.
Informatyka. Jest geniuszem.
Ukończył studia z wyróżnieniem w 2017 i wrócił do Syrii.
- W szczytowym momencie konfliktu. - Zgadza się.
Udało mu się zhakować serwery służb bezpieczeństwa Assada.
Nie wiemy, dla kogo pracuje ani dlaczego to zrobił, ale jest dobry.
Nie ma śladu po jego powrocie do Europy.
Musiał dotrzeć do Wielkiej Brytanii nielegalnie, ale nie wiemy kiedy.
Napastnik Hamzy...
System rozpoznawania twarzy wskazuje na Jeana Petita,
Francuza, który należał do unijnej delegacji odwiedzającej Londyn.
MI5 to potwierdza?
Jak dotąd wszystko się zgadza,
co nie pokrywa się z profilem tego człowieka.
To ewidentnie profesjonalista.
To co obstawiacie? Francuski wywiad?
Jeszcze nie wiemy.
Czemu jeszcze go nie aresztowaliście?
Immunitet dyplomatyczny.
Nie wiemy, gdzie jest.
- Prosimy Francuzów o pomoc? - Nie.
Nie chcę otwierać tej puszki Pandory.
Musimy pozbawić go immunitetu.
Nie możemy tego zrobić.
Media i grupy broniące praw człowieka rzuciłyby nam się do gardeł.
Nie, jeśli zrobimy to jak należy.
Jeśli znajdziemy kogoś o nieposzlakowanej opinii,
takiego jak twoja lepsza połowa, Albert.
Zaangażowanie Alberta oznaczałoby dla mnie konflikt interesów.
Konfliktu? Chcesz dorwać tego faceta albo tego nie chcesz.
Jeśli mamy to zrobić, sprawa musi być utajniona.
- Jeśli media to zwietrzą... - Dobrze. Zajmę się tym.
Skupmy się na tym, by odebrać gnojowi immunitet
i ustalić, co się, kurwa, dzieje.
Mogę na słówko?
Postanowiłem odejść.
Oficjalnie składam wypowiedzenie.
To niedobrze.
Mówię to z bólem,
ale potrzebuję cię na razie na stanowisku.
Bez urazy, ale spierdalaj.
Wiem, kiedy robi się ze mnie kozła ofiarnego.
Wystarczająco mnie już upokarzano.
Wyjdź, a ostatni tydzień będzie ci przypominał pobyt w spa.
Napuszczę na ciebie psy.
Uznaj to za szansę na odkupienie.
Co powiedziałaby twoja matka?
The Raj pozdrawia.
- Fajnie. - W porządku?
Hej!
Kim!
Co za dziewczyna.
Ucięliśmy sobie pogawędkę.
Sąsiadka widziała, jak paliła trawę z jakimiś chuliganami.
Linda będzie szczęśliwa.
Nie zamierzam jej mówić.
Och, kochanie. Miałem dziś interesujący telefon.
Pan Banks zaoferował mi dużą sprawę.
- Chodzi o Jeana Petita? - Tak.
Albercie.
Nie chcę tego mówić,
ale nie zaoferował ci jej ze względu na twoje kompetencje.
Co masz na myśli?
Zaoferował ci ją, bo jesteś znanym czarnym adwokatem broniącym praw człowieka,
który nie będzie podejrzewany o łamanie prawa.
Nie zamierzam łamać prawa.
Myślisz, że da się inaczej uchylić immunitet?
Jeśli ktokolwiek może to zrobić...
Wiesz, jaki to byłby dla mnie przełom?
Wiem.
To na czym polega problem?
Martwisz się, że zbliżę się do twojego szefa?
- To się nigdy nie wydarzy. - Czemu nie?
Bo nie tak to działa z Richardem.
Weźmie, czego potrzebuje i cię porzuci.
Albercie.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK