Lody?
Chcesz?
Nie, dziękuję.
SZYFROWANIE
PRZESZUKIWANIE BAZY DANYCH
Hej.
Przepraszam. Ja...
To świetnie, że Richard cię wybrał.
Należy ci się to.
Ja po prostu... - Wiem.
Słuchaj... Nie będę ci wchodził w drogę.
Nie musisz mnie unikać.
POŁĄCZENI PRZESZŁOŚCIĄ
Brytyjczycy zmagają się
z coraz groźniejszymi cyberatakami.
Uważają, że nasz agent odpowiada
za atak na jednego z syryjskich hakerów w Londynie.
To prawda? - Oczywiście, że nie.
Zatrudniliśmy kogoś z zewnątrz, żeby nie angażować DGSE.
Chronisz DGSE, Didier?
Jeśli go aresztują, możemy się wszystkiego wyprzeć.
Na razie nie widziałam zbyt wielu efektów.
Gdzie znalazłeś tego „agenta”?
Przez Telkis, firmę Alaina Dumasa.
Kim on jest?
Dumas to legenda DGSE. Na emeryturze założył własną agencję ochrony.
Uważam, że powinniśmy współpracować z Brytyjczykami.
Absolutnie nie. Syryjczycy skontaktowali się najpierw z nami.
Nie wiem, dlaczego mielibyśmy pozbawiać Francję tej przewagi.
Bo planują ataki, których celem jest Wielka Brytania.
Prawdopodobnie również na Francję i Europę.
Jeśli tak, to zapewniam, że Brytyjczycy
wcale nam nie pomogą. Zadbają o siebie,
jak zwykle.
Jak z ich cyberbezpieczeństwem?
Wciąż należą do unijnej tarczy, prawda?
Tak. Podpisali porozumienia o współpracy.
Więc postanowione.
Dziękuję, pani Saint Roch.
Miłego dnia, panie prezydencie.
Trwa operacja oczyszczania Londynu po awarii zapory na Tamizie,
która spowodowała najpoważniejsze od stu lat zalanie stolicy.
Okej. - Setki zabytkowych budynków...
Księżniczko.
Proszę.
Jest cola? - O nie...
Żadnego: „Dzięki za lunch, tatusiu”?
Dzięki za lunch, tatusiu.
Kim, baw się dobrze na wycieczce.
Hej, Kim.
Dzięki, Alison.
Trzymajcie się. Do zobaczenia.
No tak.
Nie jestem małym dzieckiem.
Chodź tu.
Chodź.
Zawsze będziesz moim dzieckiem.
Co za mina.
ALKOHOL POTRZEBUJESZ POMOCY?
KOŚCIÓŁ METODYSTÓW BRICK LANE 8.00
Cześć. Witaj.
Usiądź, gdzie tylko masz ochotę.
Dobrze.
Okej.
Mam na imię Martin i jestem alkoholikiem.
Cześć, Martin.
Witajcie.
Od czego zaczniemy w tym tygodniu?
Kto ma ochotę się podzielić?
Simon, może zaczniemy od ciebie?
Dobrze. Cześć.
Ostatnio mówiłeś, że jest ci ciężko.
Tak. Cześć.
Jak mnie znalazłeś?
Zawsze wiem, gdzie jesteś.
Nie tak trudno cię znaleźć, wiesz?
Ale nie martw się, nie chodzi o ciebie. To czysty przypadek.
To czego chcesz?
Walida Hamzy.
Powiedz, gdzie on jest, a zniknę. - Dlaczego?
Jesteś mi to winna, nie?
Chcesz go zabić? Widziałam zdjęcia. Zrobiłeś z niego miazgę.
Umarł? Nie? No to o co chodzi?
Powinnam od razu wezwać gliny. - Powinnaś.
Nie możemy tu zostać.
Wsiadaj. - To zaproszenie?
To żadna odpowiedź. Mów.
To nie tak, że jej nie lubię... - Ale?
Po prostu jest zupełnie inna.
Ona pierwsza mnie ignorowała.
Ten jej chłód to tylko pozory. Obiecuję.
Daj jej szansę, dobrze?
Mama mówiła, że ona za ciebie nie wyjdzie.
Twoja matka nigdy nie starała się poznać Alison.
Jeśli mi obiecasz, że pod tą powłoką jest prawdziwa osoba.
Po kim taka jesteś?
Walid i Samir Hamza są kuzynami.
Zdołali zhakować syryjskie serwery i wszystko wyczyścić.
Odkryli też plany ataku terrorystycznego na Anglię.
Jakiego ataku? Czyjego?
Nie wiemy.
Skontaktowali się z nami, mieliśmy ich wydostać z Syrii
w zamian za informacje. - Jacy „my”?
My. Francja. Francuzi. DGSE.
Czekaj. To czemu Walid cię dźgnął, skoro miałeś go ściągnąć do Francji?
Myślą, że ich zdradziliśmy.
Nie chcą już z nami współpracować.
Przypuszczamy, że zamierzają zawrzeć układ z kimś innym.
Powiedziałam, że spotkamy się przy schodach.
Są.
Oderwij wzrok od telefonu,
to może zobaczysz York Minster.
Napisz, kiedy wrócisz na King's Cross, dobrze?
Okej. Napiszę.
Dobra.
Pa, tato. - Na razie.
Baw się dobrze.
Zachowuj się.
Hej. Jak tam? - Spoko.
Spóźnimy się na pociąg? Która jest?
Mój tata w kółko chrzani głupoty.
Nie wiem... Ta jego dziewczyna, czy kim tam ona jest...
Po prostu mnie irytuje.
Irytuje mnie.
Ktoś się przygotowywał do egzaminu?
Wiem, gdzie są plany ataku.
Potrzebuję Walida, by je odczytać. Nie chcę go zabić.
Tylko jego odcisk palca otwiera klucz USB.
Jeśli nie wierzysz, możesz ze mną jechać.
Najpierw oddaj się w ręce policji.
Znowu?
Odważna jesteś, że mnie o to prosisz.
Jako agent DGSE nie masz się czego bać.
No jasne.
A co u ciebie? Jak tam?
Rodzina i reszta. Twój mąż, dzieci?
Nie mam dzieci.
I nie jestem mężatką.
Cholera.
POLICJA
Hej, Alison. - Hej.
Słuchaj, chciałam odwiedzić Hamzę.
Dokąd go zabrali?
Chwileczkę.
Jest na OIOM-ie w St. Callum's.
Jedziesz tam?
Alison?
Jesteś tam?
Dzięki. - Nie ma sprawy.
Wie pani, że nie wolno tu parkować?
Mówiłem. Przepraszam.
Przepraszam. Już przeparkowuję.
Co jest?
Jedziemy do Walida?
Na pewno nie z tobą.
Gabriel!
Kurwa.
BIURO DS. ANTYTERRORYZMU, LONDYN
Naprawdę jest członkiem delegacji?
Tak, a jego paszport się zgadza,
dlatego nie uchylą mu immunitetu.
Co teraz?
Mam jeszcze parę asów w rękawie.
Przepraszam.
Tak.
Znają rejestrację?
Dobrze, słuchaj,
niech kilka zespołów przeczesze okolicę,
ale jeśli go zobaczą, niech go nie aresztują. Okej?
Dziękuję.
Rozpoznano go na Brick Lane.
O co tu tak naprawdę chodzi?
Zadaje sobie pani wiele trudu,
jak na zwykłą bójkę w windzie.
Możliwy związek z planowanym atakiem terrorystycznym.
To Walid Hamza.
Studiował w Paryżu,
kiedy jego ojca zamordowali w Damaszku syryjscy agenci.
Wrócił do domu.
Myślimy, że mogło go zrekrutować ISIS.
ISIS?
To mało prawdopodobne.
Dlaczego?
Jest Druzem.
Nosi druzyjską gwiazdę.
Druzowie są przeciwni radykalnemu islamowi.
Nie miał jej na sobie po ataku.
Tak.
CENTRUM ZARZĄDZANIA SYGNALIZATORAMI KOLEJOWYMI, LONDYN
UWAGA: RESET USTAWI SEMAFORY NA ZIELONO
WYMAGANE HASŁO ADMINISTRATORA
NAZWA UŻYTKOWNIKA: ADMINISTRATOR HASŁO:
Co się dzieje? - Ktoś jest w systemie.
To nie ja.
Pięknie.
Kolejna stacja: King's Cross.
Prosimy upewnić się, czy zabrali państwo bagaż.
Tak.
Próbuję.
Nie mogę.
O rany.
Straciliśmy kontrolę nad semaforami.
Wszystkie są na zielono.
Muszę wyłączyć sieć. To chyba atak hakerski.
Richardzie. Przepraszam.
Doszło do zderzenia pociągów między Yorkiem a Londynem.
Coś poważnego?
W jednym jechali uczniowie. - Gdzie to się stało?
Tuż pod King's Cross.
Zadzwoń do Evansa z London Rail.
ZDERZENIE DWÓCH POCIĄGÓW W LONDYNIE.
Nie tędy... Okej.
Tędy. Przejmiecie? - Jasne.
Uwaga.
Proszę uciskać.
Pomocy! - Co się stało?
Jest ktoś jeszcze. - W górę.
W porządku? - Tu!
Pomocy!
Wychodzimy. Proszę oprzeć tu ręce. Tak jest.
Kim.
Kim! - Alison!
Alison! Alison.
Nic ci nie jest?
Wszystko będzie dobrze.
Alison, wszystko mnie boli.
Wszystko będzie dobrze.
Tak. Wszystko w porządku. Mieliśmy ogromne szczęście.
Okej.
Alison.
Alison!
Szybko. - Do tyłu.
Chwyć i podnieś.
Dr Martin Wells
proszony na oddział ratunkowy.
Dr Martin Wells proszony na oddział... - Potrzebują cię!
REJESTRACJA BAZA DANYCH ST CALLUM'S
OIOM / POKÓJ 314
Uwaga, nosze.
Jest tu mój tata?
Jest w drodze, kochanie...
Gdzie jesteś? - To on?
Nie widzę cię.
Proszę.
Tato?
Przyjedziesz po mnie?
Tak.
Alison!
Tato? - Nic ci nie jest?
Już dobrze.
Doktorze, proszę dać jej coś na ból.
Znajdę kogoś.
Już dobrze. Gdzie cię boli?
Kochanie, już dobrze.
Richard?
To potwierdzone. Znów zhakowali system.
Muszę odebrać. - Okej.
Spójrz na mnie. Nic ci nie będzie.
Prosto. Tutaj.
Wszyscy dostępni lekarze proszeni są do pokoju 314.
KATASTROFA KOLEJOWA W LONDYNIE
Doszło do kolizji
dwóch pociągów pod Londynem. Według naszych informacji
pociągi znajdowały się na linii York-Londyn.
Jest wielu rannych, wciąż nie mamy pełnych danych.
Do wypadku doszło o kilka kilometrów na północ od dworca King's Cross.
Pociąg pasażerski zderzył się z towarowym.
Według brytyjskich władz
do wypadku doszło w wyniku awarii systemu sygnalizacji.
To cyberatak, panie prezydencie. Jeszcze nie znamy sprawców.
Tu też może dojść do ataku?
Teoretycznie tak.
A co z unijną agencją ds. cyberbezpieczeństwa?
Tyle im płacimy i nic nie mogli zrobić?
Od czasu Brexitu Brytyjczycy nie należą już do agencji.
Czy nie mówił pan, że podpisali nowe porozumienie?
Tak myślałem, ale to skomplikowane.
Należało to od razu sprawdzić!
Jeśli nie są chronieni, jesteśmy... zwykłymi świniami!
Mają własne centrum ds. cyberbezpieczeństwa.
Wiele razy to powtarzali.
To poważna sprawa.
Musimy im powiedzieć, co wiemy o syryjskich hakerach.
Jeśli Sophie pozwoli mi mówić, mam dobre wieści.
Znaleźliśmy hakerów. Wkrótce przewieziemy ich do Paryża.
Otrzymałem wiadomość tuż przed spotkaniem.
Zostaną od razu przesłuchani.
Przez ciebie?
Tak. Osobiście się tym zajmę.
Panie prezydencie.
Żądam, by hakerów mogło przesłuchać DGSE.
Przykro mi, ale tym razem zgadzam się z Sophie.
DGSE przejmuje sprawę.
I co, Didier, co powiemy Brytyjczykom?
Wiedzieliśmy o katastrofie, ale zapomnieliśmy ich ostrzec?
Zostawię ci to.
Daj znać, jak ci poszło.
Znaleźli Walida.
Nie żyje.
Jacy „oni”?
Nie wiem, ale potrafią wykolejać pociągi. Wiedzą, co robią.
Masz klucz USB?
Tak. Ale nie mogę go otworzyć.
Ma podwójne zabezpieczenie. Potrzebujemy odcisków palca i hasła.
Muszę znaleźć Samira.
Dopóki masz immunitet dyplomatyczny,
możesz przebywać w Anglii.
Znam w Londynie kogoś, kto może nam pomóc, ale musimy podzielić się informacjami.
Nie możemy się niczym podzielić. Ale możemy zapłacić.
Nie, to się nie uda.
Ona nie zrobi tego dla kasy.
Ona? Kto to taki?
Ona.
Oddzwonię. - Dobra.
Pan Taraud nalegał, żeby go wpuścić.
Panie Taraud.
Czuje pan zapach krwi?
Ta suka Sophie Saint Roch
doprowadziła do przekazania sprawy DGSE.
Bez obaw. DGSE jest w tej sprawie daleko w tyle.
Zanim nas dogonią, będzie za późno.
Kiedy chce pan ściągnąć Hamzę do Paryża?
Gdy wyląduje, należy do pana.
DUNKIERKA - FRANCJA
Nie ma sprawy.
Daj...
Zostaw jebany telefon!
Nie ruszaj się! Brać ich!
Brać ich! - Zostaw go!
Za nimi!
Brać ich!
Nic ci nie jest? - Nie.
Kim oni byli? - Nie wiem. Kurwa!
Wstawaj.
Kim jesteś?
Skąd się, do diabła, wziąłeś?
Mówię do ciebie!
Skąd jesteś, stary? Kim oni są? - Nie wiem.
W porządku, stary. Już dobrze. Jesteś z Syrii?
- Z Syrii.
Chodź ze mną. Chodźmy.
Jest z Syrii!
Nie martw się. Chodź ze mną.
Chodź. Bez obaw.
Pobili go.
Nie martw się. Już nie wrócą.
Proszę.
Zrobię ci herbaty, co? - Okej.
Nic ci nie jest?
Niewiele brakowało.
Hej.
Jesteśmy tutaj.
Wszystko w porządku.
Dobrze. Okej.
Tak.
Detektyw Hobbs.
Proszę.
Dobrze, że jesteś.
Zasnęła.
Dobra.
Według naszych źródeł Petit nie jest z unijnej delegacji ani z DGSE.
Chwila. Rano powiedziano nam... - Ma dobrą przykrywkę.
Był w Legii Cudzoziemskiej, został najemnikiem. Nazywa się Gabriel Delage.
23 LISTOPADA – PARYŻ TAJNY AGENT
Jaki ma związek z katastrofą?
Wiemy, że pracował dla Telkis.
Firmy, która zatrudnia takich jak on do brudnej roboty na całym świecie.
Sądzę, że przyjechał do Londynu, żeby zabić Walida i Samira.
Wiecie, gdzie jest?
Namierzamy go monitoringiem.
Czekamy, aż ambasada francuska wyda zgodę na jego aresztowanie.
Po co czekacie? Ja mogę o tym zdecydować.
Albercie. - Nie.
Pani detektyw, zrobię to.
Jeśli miał coś wspólnego z katastrofą...
Widzicie podejrzanego?
Okej. Świetnie.
Aresztować go.
Zgubiłem go.
Goniłem go. - Halo.
Co z Samirem?
Zdołaliście go namierzyć?
Jeszcze nie.
Jeśli aresztujemy Delage'a, może pójdzie na ugodę i powie nam, dla kogo pracuje.
Przepraszam. Dziękuję.
Policja mnie ściga. Musimy się spotkać.
Gdzie? - W City.
Co mówił Richard?
Będzie spotkanie COBRA.
Okej. - Muszę iść.
Też się wybieram. Podwieźć cię?
Nie, dziękuję.
Księżniczko.
Nie mogę zasnąć.
Alison.
Dziękuję.
Już dobrze, kochanie.
Odezwę się. - Pani detektyw.
Chodź.
Telkis? Jesteś najemnikiem. Wstyd.
Wstyd?
Przyganiał kocioł garnkowi.
Jesteś poszukiwany za morderstwo.
Nie masz immunitetu. Musisz wyjechać.
Wróć do Francji czy dokądkolwiek chcesz.
Spadaj stąd. - Chciałabyś, co?
Jedno się nie zmieniło.
Wciąż skupiasz się na ratowaniu siebie.
Nie ratuję siebie. Ratuję ciebie, idioto.
Alison.
Alison, spójrz.
Są na nim plany ataku,
ale nie znam hasła. Pliki też są na pewno zaszyfrowane.
Daj mi go. Znam wielu ludzi, którzy zdołają go otworzyć.
Możesz pomarzyć. Ci faceci mają algorytmy nie do złamania.
Dlatego muszę znaleźć Samira.
Atak miał już miejsce. - Nie.
To nie był atak, tylko ostrzeżenie.
Dopóki ktoś nie przyzna się do ataku, to nie koniec.
Zginęły dziś dzieci.
Kto odpowiada za atak? Powiedz mi.
Nie wiem.
Wiem tylko, że Samir i Walid nie są w Londynie przypadkiem.
Muszą mieć tu kontakt.
Okej.
Zobaczę, co mogę zrobić.
Halo? - Mamy trop w sprawie Samira.
Jego żona i syn wyjechali z Syrii i są w Europie.
Okej.
Wracam.
Wiemy, że Samir Hamza
wsiadł na dworcu Victoria w autokar Megalines do Dunkierki.
Czyli jest we Francji?
I zgubiliście Delage'a?
Obawiam się, że tak.
Kto nas, do cholery, atakuje?
Chińczycy? Rosjanie? Papież?
Na razie nie ma dowodów na udział obcych rządów.
Okej. Przejdźmy do konkretów.
Alison.
Nasze mechanizmy cyberbezpieczeństwa
nie sprawdzają się w przypadku problemu o tej skali.
Całkowicie się zgadzam.
Ataki staną się bardziej dotkliwe?
Sugerowałabym natychmiastowe zawarcie porozumienia z Europą.
Bzdura.
Przygotowanie porozumienia trwa latami.
Niekoniecznie.
Nasz departament pracował nad takim dokumentem.
Będą mieli nad nami przewagę.
Wynegocjowaliśmy całkiem rozsądne warunki.
Zapomnij o tym. Nie wracamy do Brukseli.
Toby. - Powiedziałem: zapomnij o tym.
Toby.
Może i doradzasz premierowi,
ale w kwestii bezpieczeństwa kraju
to ja decyduję.
Jasne?
Twój szacunek do naszych wrogów naprawdę mnie zaskakuje.
Europa nie jest naszym wrogiem.
Jeśli tak sądzisz,
to nadajesz się na to stanowisko jeszcze mniej, niż sądziłem.
Prawie podpisaliśmy porozumienie.
A potem premier znów zmienił zdanie.
Nie boisz się Toby'ego, co?
Toby'ego?
Toby Gleason to pajac.
Jutro pojedziesz do Brukseli i się tym zajmiesz, dobrze?
Nie mam uprawnień.
Zabierz ze sobą Boltona.
Może na coś się przyda.
Wreszcie.
Powiadomię komisję.
Zadbam, żeby współpracowali.
Nie spuszczaj Boltona z oczu, dopóki nie podpisze porozumienia, dobra?
Gleason w końcu się dowie.
Nie obchodzi mnie to.
Nie będę stał bezczynnie i patrzył,
jak ten człowiek sprzedaje bezpieczeństwo kraju bandzie najemników.
Kochanie! Spóźniłeś się.
Robiłem, co mogłem. - Czeka ponad pół godziny.
Wybacz, Bob. Prezydent trzymał mnie dłużej, niż sądziłem.
Bez obaw. Miałem się czym zająć.
Co sprowadza cię do Paryża?
Ty, Didier. Co ty, kurwa, wyprawiasz?
Obiecywałeś, że zajmiecie się Syryjczykami.
Chwila. Niczego nie obiecywałem.
To nie koniec. Drugi haker się ukrywa.
W międzyczasie Brytole podpiszą układ z Unią.
Co? Gdzie o tym słyszałeś?
Właśnie się dowiedziałem. Jutro będą w Brukseli.
Twój kontakt w Komisji Europejskiej.
Może ona może pomóc?
Cześć, tato.
Pa!
Zapewniam, że Anglicy nie podpiszą porozumienia z Komisją.
Zajmę się tym.
To z nią spotkacie się jutro z Boltonem.
Sabine Louseau.
Szefowa sztabu Vandermeera.
Jest wystarczająco kompetentna i zna te dokumenty.
Podczas waszych prac
skontaktuję się z premierem i spróbuję uzyskać zgodę.
Okej?
Durny telefon. Nie wiem, gdzie go zostawiłam.
Może zadzwoń na swój numer.
BRUKSELA: REJESTR PRACOWNIKÓW
BRUKSELA, BELGIA
PARK ANDRÉ CITROËN, PARYŻ
Cześć.
Tęskniłem za tobą.
To czemu nie odwiedzasz mnie częściej w Brukseli?
Nie mam czasu.
Masz czas na kieliszek wina?
Czy nie?
Przyjechałam, żeby cię zobaczyć.
Chciałem porozmawiać, ale nie przez telefon.
Chodź.
Jak mogłam sądzić, że chodzi o moje piękne oczy?
Pracuję teraz nad dużą sprawą.
Może zmienić moje i twoje życie.
Boże, dopomóż.
Kiedy ostatnio to mówiłeś, przeniosłeś mnie do Brukseli.
Masz prestiżowe stanowisko i zarabiasz dwa razy więcej.
Nie denerwuj się.
O co chodzi?
Brytyjczycy chcą wrócić do agencji ds. cyberbezpieczeństwa.
To nic nowego. Od dwóch lat mamy gotowe dokumenty.
Nie mogą ich podpisać.
Widziałeś katastrofę w Londynie?
Mówią, że to cyberatak.
Nie dziwię się, że zwracają się do Europy.
Oczywiście, pomożemy im. Chodzi o timing.
Nie mogą jeszcze podpisać porozumienia.
To kluczowe dla interesów Francji.
Francji czy twoich?
Nie pożałujesz. - Nie, dzięki.
Byłeś już dostatecznie hojny.
Nie chcę nic więcej.
A Pierre?
Spójrz.
Czy twój syn nie jest przystojny?
Spójrz na to.
Osobiście wynegocjuję ci pensję.
Nie,
Nie odmawiaj.
To nie dla ciebie. To dla niego.
Odwiedzaj nas częściej.
Zobaczysz, jak wyrósł.
Mogę na ciebie liczyć w kwestii Brytyjczyków?
Okej.
Ale to ostatni raz, dobrze?
Dziękuję.
Samir? - Myriam.
Nagrałam ci wiadomości. Zmieniłeś telefon?
Tak. Nie martw się. Dotarliście? Jak Hicham?
Bogu niech będą dzięki.
Wszystko dobrze, kochanie. Właśnie dotarliśmy do Belgii. A ty?
Przyjadę do was. Okej?
Gdzie Walid?
Został w Londynie.
Dlaczego? Gdzie teraz jesteś?
Wszystko w porządku, Myriam. Nie martw się.
Jestem ze znajomymi.
Napisz do mnie na ten numer, gdybyś chciała pomówić, a oddzwonię.
Bardzo za wami tęsknię.
Pa.
Udało się?
Mogę zachować ten telefon?
Tak, jasne.
Takie rzeczy wywierają głęboki wpływ.
Mamo, nie potrzebuję terapeuty.
To najlepszy specjalista.
Nie proponowałabym byle kogo.
Wiem. Ale...
Zrób tę jedną rzecz.
Nie tylko ja tam byłam.
Kim, proszę. Tu chodzi o ciebie.
W porządku? - Proszę.
Tak.
Wydzwaniam do ciebie od wielu godzin.
Wybacz.
Zgubiłam telefon.
To mnie jeszcze bardziej stresuje.
Gdzie go ostatnio widziałaś?
Nie wiem.
Wybacz. - Nie szkodzi.
Zdrowie.
Tato.
Przyjdziesz mi pomóc?
Spytaj tatę. Powie to samo. To niepotrzebne.
To ci może pomóc. - Lindo.
Chcę dla ciebie jak najlepiej.
Jestem twoją matką. Martwienie się o ciebie to moje zadanie.
Próbuję tylko pomóc. Robię, co mogę.
Spróbujmy rano. Zobaczysz, jak to wygląda. Okej?
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK