BRUKSELA
Nie możesz zostać.
- Wybacz. Nie chcę, żeby mój syn... - Nie ma sprawy.
Halo?
Mark Bolton nie żyje. Powiesił się w łazience.
Co?
- Przed chwilą. - Jak to możliwe?
- Przyjedziesz? - Wszystko okej?
- Już jadę. - Przykro mi.
- Do zobaczenia. - Na razie.
Coś się stało?
Brytyjski urzędnik Mark Bolton popełnił samobójstwo w naszym biurze.
Bardzo mi przykro. Znałaś go?
Nie. Właściwie tak. To ja...
- To ja odpowiadam za jego akta. - Przykro mi.
Jean-Marc, muszę jechać.
- Nie martw się. - Naprawdę przepraszam.
Potrzebuję pięciu minut.
Zaczekam na ciebie.
To niemożliwe.
- To nie potrwa długo. - Okej.
Daj znać, gdybym mógł ci jakoś pomóc.
Okej.
Mam teraz sporo czasu.
Gdybyś czegoś potrzebowała,
sam nie wiem, choćby zakupów,
koniecznie zadzwoń. To żaden problem.
Poradzisz sobie?
Podkręć głos.
Tak, dziękuję.
Proszę.
Przepraszam.
- Możesz już iść. - Hej.
Dzwoń, gdybyś mnie potrzebowała.
Powodzenia.
POŁĄCZENI PRZESZŁOŚCIĄ
Proszę pokazać, gdzie pani stała, gdy zobaczyła pani tych dwóch mężczyzn.
Tutaj. Przed umywalką.
Źle się czułam, byłam pochylona.
Rozumiem. I...
Zdołałaby pani ich zidentyfikować,
skoro była pani odwrócona?
Proszę posłuchać...
Nie sądzę, żeby Mark się zabił.
Myślę, że to morderstwo.
Morderstwo? W siedzibie Komisji?
Dwóch niezidentyfikowanych mężczyzn w miejscu zbrodni i to nie morderstwo?
Chcieli mnie wystraszyć.
Panna Rowdy jest zmęczona.
Później odpowie na pańskie pytania.
Dobrze, panie Vandermeer. Rozejrzyjmy się.
Nie widzi pan, że to spisek?
Chodźmy.
- Didier? - Tak?
Bolton nie żyje.
Uspokój się. To nie jest twoja wina.
Ponoć przyjmował łapówki od prywatnych firm. Wiedziałaś?
Alison widziała dwóch mężczyzn. Twierdzi, że go zamordowano.
Tak? Mówiła to policji?
Oczywiście!
Nie przejmuj się tą kobietą. Nie masz z tym nic wspólnego.
Gdybym ci powiedział, że Bolton przyjmował łapówki,
musiałabyś to zgłosić do Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych.
Nie możesz tego zataić.
Jeśli to trafi do Urzędu,
nie podpiszemy porozumienia.
To kiepska wiadomość dla Brytyjczyków.
Ale dobra dla Antropy.
Pani Rowdy!
Zostawiła to pani.
- To nie moje. - Ma pani rację.
Zabili Boltona.
Dlaczego mi pani o tym mówi?
Bo jestem wykorzystywana.
Zabili go, żeby sprawa trafiła do Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych.
To potrwa lata. Nie podpiszecie porozumienia z Unią.
Tylko z nimi.
Z kim? Kim są ci ludzie?
Nie, musi pani wyjechać z Brukseli. I trzymać się od tego z daleka.
Katastrofa kolejowa. To oni?
Ma pani dowody? Dokumenty?
Monitorują komunikację elektroniczną.
Jeśli pani pomogę, zginę.
Sabine...
Dziękuję.
Przepraszam. Źle panią oceniłam.
Gabriel. Proszę na niego uważać.
Na kogo?
Widziałam was razem dziś wieczorem.
On pracuje dla Antropy?
Antropy?
Chodziło mi o to...
Proszę uważać, to wszystko.
DUNKIERKA - FRANCJA
Samir. Wstawaj.
- Twój telefon. - A karta kredytowa?
Jest w mojej kieszeni.
Chodź.
- Mam ją wyjąć? - Daj mi kartę.
Popilnuję. Okej?
Popilnuję. Dawaj.
Pospiesz się.
Dawaj.
WŁÓŻ KARTĘ
Działa?
TYLKO DLA UPOWAŻNIONEGO PERSONELU
Co?
Pobrałeś pieniądze?
Co za numer!
- Do zobaczenia. - Na razie.
Samir.
Jak się masz, kochanie?
Gabriel, człowiek, który po nas przyjechał...
Pracuje dla francuskiego rządu.
Chce nam pomóc.
Dlaczego? Co ci powiedział?
Wykradłeś ludziom informacje
i teraz nas szukają. Chcą nas zabić.
Jeśli nas znajdą, zabiją całą naszą trójkę.
Okej.
Możemy ufać temu człowiekowi?
Nie jest sam. Jest z nim kobieta.
Pracuje dla rządu angielskiego.
Dobrze się nami opiekują.
Samir, sami sobie z tym nie poradzimy.
Może to błąd, ale powiedz mi, gdzie jesteś.
Jestem bardzo blisko ciebie.
Jestem w Dunkierce.
W Dunkierce.
Oddasz to swojej dziewczynie.
Co ty z nią, do cholery, robisz?
Podłożyłem pluskwę w jej laptopie. A co?
Wiesz, że to przez nią nie podpisaliśmy?
Kontroluje ją ktoś spoza Komisji.
Co się stało?
Mój współpracownik, Bolton.
Byłam przy tym, jak go zabili.
Widziałaś ich? Naprawdę?
Musisz wracać do Londynu, Alison.
Wiem, że szykują atak i że Samir jest kluczem,
a mimo to mam uciekać?
Za kogo mnie bierzesz? Za jedną z twoich szmat?
O czym ty mówisz? Chodzi ci o Sabine?
Słyszałaś, co mówiłem? Jeśli tu zostaniesz, zginiesz.
Ja też stąd spadam. Dzwonił Samir, jest w Dunkierce.
Szykuj się, Myriam. Rano wyjeżdżamy.
Dobrze.
Jadę z tobą.
- Nie sądzę. - Jeśli tu zostanę, zginę.
Wolę być z tobą.
PARYŻ
Chcę wiedzieć wszystko o tej suce Alison Rowdy.
Jeśli jej nie powstrzymamy, będziemy w dupie.
Alison Rowdy. Sprawdziłem ją.
Spodziewałem się, że spowoduje problemy.
Proszę.
Mam nawet kopię jej komórki, jeśli to pana interesuje.
Mogę zadać jedno pytanie?
Tak.
Dlaczego nie mówił mi pan o Antropie?
A dlaczego miałbym panu mówić?
Bo Antropa ma w mojej branży określoną reputację.
Sprzedają broń hipersoniczną, satelity szpiegowskie i cyberbezpieczeństwo.
Jasne, że mnie to interesuje.
I co?
Chcę wiedzieć, w co się pakuję.
Albo odwołam misję.
To poufne informacje.
Obiecali coś panu?
Powiem panu.
Prezydent uważa, że Antropa
może zostać największym eksporterem w sektorze przemysłu wojskowego.
Mam za wszelką cenę
doprowadzić do podpisania przez firmę kontraktu z Wielką Brytanią.
Co jest nielegalne według europejskich regulacji.
Sam pan rozumie.
Nikt nie może się dowiedzieć, że Francja wspiera jedną ze swoich prywatnych firm.
Dobrze.
Dziękuję za wyjaśnienie.
To prezent.
Dzięki temu Alison Rowdy zostanie pana najlepszą przyjaciółką.
Wbrew temu, co pan insynuuje, nie pracuję dla Antropy.
Pracuję dla rządu francuskiego, który robi coś, czego nie powinien robić.
Jetline 731, odbiór.
Jetline 731, tu kontrola lotów w Londynie. Słyszycie nas?
Jetline 731, jeśli to odbieracie, wybierzcie kod 7600.
Stracili komunikację?
Tak. Cisza w radiu i transponderze.
- Kiedy to się stało? - Dziesięć minut temu.
Ilu pasażerów?
Mniej więcej dwustu pięćdziesięciu.
Chryste.
Mamy niewiele czasu. Zeszli już o pięć kilometrów z kursu
i obniżają wysokość nad miastem.
Gdzie dokładnie?
Na podstawie obecnej trajektorii kontrola lotów wskazuje na EC4.
Okolice katedry św. Pawła.
To kod 37.
- SOS. - Podnieść.
Jetline 731. Odbiór.
Straciliśmy kontrolę nad samolotem.
- SOS. Słyszycie? - Jetline 731, odbiór.
SOS.
Kontrola lotów, zaraz się rozbijemy.
Podnieść.
- Słyszycie? - Wystarczy.
- Jetline 7... - Podnieść.
Zwiększyć wysokość.
Kontrola lotów, słyszymy was.
Wznosimy się na wysokość 2000 stóp.
Nie wiem, co się, kurwa, stało.
Samolot po prostu zwariował.
Zleciłem Jednostce ds. Wypadków Lotniczych
natychmiastowe zbadanie tych wydarzeń.
Poprosiliśmy media o wstrzymanie się...
Oglądasz to, Alison?
- Tak. - ...do czasu publikacji raportu.
Ministrze, może pan potwierdzić,
czy podejrzewacie związek między dzisiejszym incydentem
a cyberatakami na zaporę na Tamizie,
sieć kolejową i krajową sieć energetyczną?
Właśnie o takich pytaniach przed chwilą mówiłem.
Nie ma dowodów na jakikolwiek...
- Ludzie się boją. - Dziękuję.
I zaczynają rozumieć, jacy jesteśmy bezbronni.
Co mówi premier?
Gówno mówi.
Chroni swój tyłek.
Toby. Miło, że dołączyłeś.
Richard. Co jest, kurwa?
Nie wiem, w co pogrywasz, ale wystarczy już.
Ludzie muszą czuć się chronieni.
Powinieneś bardziej wierzyć w ludzi.
Na jakim ty świecie żyjesz?
Obsługa hotelowa.
Kochanie.
Jesteś ubrana?
Chodź.
Przepraszam.
Boże.
Ciekawe, dlaczego przerwali.
Bo nie są prawdziwymi terrorystami.
Oczywiście, że wiesz więcej.
Wszystko okej?
Dziękuję, że przyjechałeś.
Co z tobą?
Hobbs jest na dole.
Przyjechaliście razem?
Musi omówić z Belgami kwestię śmierci Boltona i...
Chce z tobą o czymś porozmawiać.
Co się dzieje, Albert?
Wyjdę za dziesięć minut.
To o co chodzi?
Kochanie, musisz z nią porozmawiać.
Cieszę się, że przyjechałeś.
Gleason zmusza mnie
do podpisania z prywatną firmą kontraktu w sprawie cyberbezpieczeństwa.
Negocjują z prywatną firmą. Antropa.
Antropa?
Rozmawiałam rano z kimś, kto sugerował związek
między nimi a atakami.
Z kim?
Nie mogę powiedzieć, ale warto się temu przyjrzeć.
Spróbuję kupić ci trochę czasu. Ale mamy go niewiele.
Naszą jedyną nadzieją jest Syryjczyk. Liczę na ciebie.
Dobrze. Świetnie.
- Chciała pani porozmawiać? - Tak.
Czy Delage był jednym z mężczyzn, których widziała pani przy Boltonie?
Nie. Rozpoznałabym Delage'a.
Miała pani z nim kontakt, odkąd tu pani jest?
Dlaczego miałabym mieć z nim kontakt?
Monitoring ze szpitala z dnia katastrofy
wskazuje, że była pani w pokoju Walida Hamzy z Delage'em.
Co?
Chwileczkę. Ja...
Rozmawiałam z Richardem i w pokoju istotnie był mężczyzna, pielęgniarz.
- Co robił? - Zmieniał kroplówkę Hamzy.
To był Delage?
Wie pani, jakie są szanse, że to przypadek?
- Co pani sugeruje? - Alison.
Chwila. O co mnie pani oskarża, pani detektyw?
GABRIEL: IDZIESZ? POŁUDNIE. PLACE DU CONGRÈS
Wie pani co? Muszę jechać do kostnicy.
Odebrać wyniki autopsji Boltona.
Nie zatrzymuje się!
Spójrz, ciężarówka.
Odznaka szeryfa!
- Pierre? - Wróciła mamusia.
- Pokaż mamie ciężarówkę. - Mogę zobaczyć.
Jest piękna.
Wspaniała!
Mogłeś mnie uprzedzić.
Zorganizowali mi niespodziewane spotkanie w Brukseli.
Dzięki temu mogłem się z nim zobaczyć.
Prawda?
Heleno.
Chodź. Pobawimy się.
Usiądźmy i pobawmy się po cichu.
Jesteś zdenerwowana?
Wiesz, co powinnaś zrobić? Idź do lekarza
i powiedz, że przeżyłaś wstrząs.
Poproś o przeniesienie do innego wydziału.
Mam zmienić wydziały?
Musisz rozwijać karierę. Zwłaszcza po tym, co przeszłaś.
Jaki masz poziom uprawnień? Pierwszy, prawda?
Tak, najwyższy.
Skoro masz dostęp do ściśle tajnych dokumentów Komisji,
nie zadowalaj się byle czym.
Kochanie, najwyższe unijne uprawnienia są wiele warte.
Kompletnie oszalałeś! Wystarczy, Didier. Dość.
Wykorzystujesz mnie. Wykorzystujesz syna. Jesteś ohydny.
- Do niczego cię nie zmuszam... - Owszem, zmuszasz!
Jesteś dla mnie kimś ważnym. Ojcem mojego dziecka.
Ale znajdź sobie kogoś innego do brudnej roboty. Ja z tym kończę.
Odpocznij. Wieczorem o tym porozmawiamy.
W porządku?
Tak.
Dzięki Bogu.
Halo?
Ludzie, którzy ścigają Samira, nie poddadzą się.
Musimy upozorować jego śmierć, inaczej to się nie skończy.
Wymyśl coś wiarygodnego.
Liczę na ciebie.
Dobrze.
Tutaj, po lewej. O tu, poproszę.
Dobrze.
- Reszta dla pana. - Dziękuję.
Nie masz już kontaktu z Alison, prawda?
Nie.
Gdyby się z tobą kontaktowała, nie odbieraj, dobrze?
Nie zbliżaj się do niej, jasne?
Zrozumiano.
- Co to? - Zagłuszacz sygnału.
Jak skontaktujemy się z Samirem?
Wyłączymy go, kiedy do niego zadzwonimy.
CEL NAMIERZONY
Witamy w Antropie.
Co to za burdel, Bob?
To już prawie koniec.
Brytyjczycy tak się spłoszyli, że postanowili podpisać kontrakt.
Alison Rowdy widziała twoich zabójców.
- Wie, co się stało. - Nic nie może.
Ma duże wpływy. Może wszystko zepsuć.
Uciszymy ją.
Jak Boltona? Brawo, świetny pomysł.
Wiesz, kim jest jej ojciec?
Generał Jack Rowdy, dawniej brytyjskie siły specjalne.
Dziesięć lat na czele NATO w Paryżu.
Odszedł z armii podczas wojny w Iraku i zamieszkał we Francji. Pisze książki.
To mentor i przyjaciel Richarda Banksa.
Mówi się, że gdyby nie wpływy Rowdy'ego, Banks nie zostałby ministrem.
Wyobrażasz sobie, co by zrobili, gdyby coś się stało Alison.
Masz jakieś lepsze pomysły?
To.
Wszystko w porządku?
Co zrobimy, kiedy już znajdziemy Samira?
Chcę, żeby otworzył ten jebany klucz USB,
żebym mogła dać go Banksowi i uniknąć katastrofy.
Udowodnię, że sprzymierzyłam się z tobą, żeby zdradzić swój kraj.
Okej.
A ty? Jesteś ze mną czy przeciwko mnie?
Przeciwko tobie.
Wszyscy przeciw tobie.
Lubisz się ze mną drażnić, co?
Ja? Och, skąd.
PLACE DE LA GARE, DUNKIERKA
DWORZEC W DUNKIERCE
Spójrz.
To musi być kumpel Samira.
Richard,
chyba znalazłam Samira.
Jest z tobą?
Będzie. Za jakieś dwie minuty.
Krimo.
- Krimo. Co jest? - Możesz wyjść.
Możesz wyjść. Nie bój się.
- Bądź ostrożny. - Dobrze.
- Gdzie jesteś? - W Dunkierce.
Pojedziesz do swojego ojca?
- Tak. - Okej.
Dobra. Jedź do swojego taty.
A ja natychmiast wyślę tam ekipę.
Richard.
Samir jest na liście celów Antropy.
I ja też na niej jestem.
Po prostu...
Jedź do swojego ojca, dobrze? Zadzwonię do niego i dam mu znać.
Okej.
Aha!
Myriam!
Czy ja śnię?
Dzięki Bogu nic wam nie jest.
Myriam.
Pospieszcie się.
Samir. Co u ciebie? Jedźmy.
Chodź.
- Chodź. - Dokąd?
No chodź.
- Co to za koleś? - Chodź!
- Znasz go? - Znam. Chodź.
Co on, do cholery, wyprawia?
- Kto to? - Bez obaw.
- Cześć, kochanie. - Cześć, tato.
Wciąż żyje.
A to musi być Samir.
Dzień dobry.
Jack, co?
Piękny dom.
Nie ma za co.
Za bardzo na widoku.
Samir nie będzie tu bezpieczny.
Na ile musi być bezpieczny?
Co u Banksa? Wciąż jest starym zrzędą?
- Właściwie tak. - Nie sprawia ci problemów?
Nikt nie sprawia mi problemów.
Proszę.
Tędy.
Dziękuję, kochanie.
Wszystko, czego potrzebujecie.
Łóżko, prysznic, toaleta.
- Rozgośćcie się. - Proszę pana, nie mogę tu zostać.
Chcesz wyjść? Oddaj nam pieniądze.
Chcesz wyjść? Proszę.
Gdybyś czegoś potrzebował, dzwoń.
To w co cię tym razem wciągnął?
- Tato... - Daj spokój, kochanie.
Raz jest walczącym ekologiem, a raz agentem rządowym.
Jack jest niezadowolony?
Po 20 latach wciąż tu jest, jak nieświeży zapach.
Możemy tego nie robić?
Tato, zadzwoń do Richarda.
Powiedz, że wszystko w porządku. Mamy Samira i czekamy na ekipę.
Dobrze?
- Halo? - Hej.
Alison.
Co to za numer? Gdzie ty, do cholery, jesteś?
Chciałam tylko dać znać, że nic mi nie jest.
Czemu uciekłaś?
Hobbs uważa cię za podejrzaną.
- A ty co myślisz? - Ja...
Powiedz mi, gdzie jesteś.
- Alison? - Tak.
Alison.
Dobry wieczór.
Jest już dość późno.
To dla mnie? Na pewno?
REPUBLIKA FRANCUSKA DGSE
Nie dla energii jądrowej!
Szybko, idą. Masz torbę.
Chodźcie!
Nie dla energii jądrowej!
Przebijmy się naprzód!
No i co z tym zrobicie?
- Co z tobą? - Nie dotykaj mnie!
Halo?
Tak, rozumiem. Kim jesteś, gnoju?
Słuchaj.
Masz pojęcie, kim jestem?
Myślisz, że możesz dzwonić do mojego domu i mnie szantażować?
Powiem ci, co się teraz stanie. Zadzwonię...
Tato, zastanawia...
Co robisz?
Nie jestem zniedołężniały.
Nie będę polegał na tym żałosnym najemniku.
- Jest po naszej stronie. - Jest po swojej własnej stronie.
Nie chcę, żebyś zginął na próżno.
Tam w środku to nie Samir.
To migrant.
Zapłaciliśmy mu, żeby był przynętą.
To gdzie jest prawdziwy Samir?
Na statku w pobliżu Dunkierki. Gabriel zna tam ludzi.
I ufasz temu człowiekowi?
Po tym, co mu zrobiłaś?
Próbuję naprawić to, co zrobiłam. Nie odbieraj mi tego.
Dziękuję.
Ładnie pachnie!
Proszę.
Zanieś to Samirowi.
To co tu tak naprawdę robisz?
Zemsta?
Odkupienie?
Pokazujesz, kogo poświęciliśmy?
Przyznajesz, że to zrobiliście?
To Alison rzuciła to oskarżenie.
- To był twój pomysł. - A jednak jej bronisz.
Wiedziałeś, że to ja.
Nie byłem w pobliżu Nathalie, gdy do tego doszło.
- A mimo to... - Co?
Broniłem córki, tak jak zrobiłby to każdy ojciec.
Jej szczęście to jedyna rzecz, na jakiej mi zależy.
Wygląda ci na szczęśliwą?
Wiedziałeś, że była w ciąży, kiedy wróciłem z nią do Anglii?
Jest zachwycony. Brawa dla szefa kuchni.
Tato, chodź zjeść.
Twój ojciec powiedział, że byłaś w ciąży,
kiedy ostatnim razem się widzieliśmy. To prawda?
Myślałem, że wie.
Dlaczego miałby wiedzieć?
To wyłącznie moja sprawa.
Zaraz wracam.
Co on robi?
Co mu powiedziałaś?
Gabriel.
Mówiłem wam, nie ma tu Samira.
Nie mieszajcie w to mojej córki.
- Słyszycie? - To nie ludzie Banksa.
Idź sprawdź, co z Krimo, żeby nie zrobił czegoś głupiego. Szybko!
Ostrzegam.
Jestem byłym zastępcą naczelnego dowódcy NATO i jestem uzbrojony!
Chodź. Spójrz. Twój ojciec.
- Patrz. - Spieprzaj, Delage.
- Dam sobie radę. - Co się stało?
- Generale. - O cholera.
Hej! Alison!
Generale. Nie idź tam. Wracaj.
Wiedzą, kim jestem.
Mają w dupie, kim jesteś. Chodź.
Delage, zostaw mnie.
Znam ich lepiej niż ty.
- Pozabijają nas. Chodź! - Tato!
Ty nas w to wpakowałeś, Delage.
- Nie wtrącaj się, kurwa. - Tato!
Nie!
- Naprzód! - Za tobą.
Dawaj.
- Puszczaj! - Szybko!
Szybko!
Wchodź!
Zamknij jebane drzwi!
Co się dzieje?
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK