Έζησαν μια ζωή ευτυχισμένη και ήρεμη.
Και κάηκαν μαζί.
Κι εγώ πώς θα κάνω αγρύπνια στην Πούκι μου;
Στην ποια;
Τη σκυλίτσα της. Κάηκε μαζί με τη μαμά και τον μπαμπά.
Όχι… Η Πούκι μου ανακατεμένη μ' αυτούς.
"Αυτοί" είναι οι στάχτες μας.
Της αδερφής και του γαμπρού μου, αιωνία τους η μνήμη.
-Ο Θεός να τους αναπαύει. -Αμήν.
-Γι' αυτούς είναι η αγρύπνια. -Είσαι πεισματάρα σαν την αδερφή σου.
-Πώς σε λένε, είπαμε; -Αγουστίνα Σαλσίδο.
-Σαν την αμυντική στο… -Μου το είπε η αδερφή σου.
Δεν με αφορά, αλλά ίσως πρέπει να κάνουμε αγρύπνια και στο σκυλί.
Να δώσουμε στην ξανθιά 100-150 γραμμάρια στάχτης να ηρεμήσει.
Δεν κόβουμε ζαμπόν, Ρίγο.
-Συγγνώμη. -Εγώ θα πάρω τις στάχτες μου.
Της Λεονόρ και του Χενάρο. Ο Θεός να τους αναπαύει.
-Αιωνία τους η μνήμη. -Αμήν.
-Δικές μου είναι οι στάχτες. -Όχι.
Δικές μου και της Πούκι.
Εσύ και η Πούκι φταίτε.
Τον δάγκωσε, αυτός έπαθε ηλεκτροπληξία, πήγε η Λεό να βοηθήσει και κάηκαν.
Γι' αυτό θα πάρω τις στάχτες!
Όχι την Πούκι μου!
Όχι, είναι η Πούκι μου.
-Τσίβις. -Η Πούκι μου!
Δώσ' της χρόνο.
Δώσ' της χρόνο. Έλα, πάμε.
Είναι κι η Πούκι μου.
Συλλυπητήρια.
Δώσε χρόνο.
-Πούκι μου! -Παρέμβαση των Εσπινόσα.
Δεν καταλαβαίνω γιατί το κιτσαριό η ξανθιά θέλει να κηδέψει το παλιόσκυλό της.
Οι πλούσιες αγαπούν τα σκυλιά τους. Πάνω από τα παιδιά.
Ό,τι πεις.
Η αδερφή μου κι ο γαμπρός μου αξίζουν την καλύτερη κηδεία.
-Και θα τους τη δώσουμε, ναι ή όχι; -Ναι!
Έχω μια σούπερ ιδέα. Γιατί δεν…
Θα σερβίρουμε μπίρια, το αγαπημένο του γαμπρού μου.
Μπίρια;
Δεν του άρεσε το μπάρμπεκιου;
Και θα φέρουμε ένα τρίο χαρότσο. Της άρεσε της αδερφής μου.
-Δεν προτιμούσε τους μαριάτσι; -Ναι.
Θα παίξουν το αγαπημένο της.
Το "Libre" της Μανουέλα Τόρες.
-Αυτό της άρεσε, την… -Αυτό.
Το "El Querreque". Και θα σκορπίσουμε τις στάχτες στη θάλασσα.
Τίνα, οι κουμπάροι φοβούνταν τη θάλασσα.
Από τότε που είδαν Τα Σαγόνια του Καρχαρία.
Μεγέθυνε αυτήν τη φωτογραφία, είναι ωραίοι εδώ.
Τη μισούσαν!
Η κηδεία θα γίνει στη γειτονιά.
-Στο σπίτι σου, Ρίγο; -Ό,τι θέλεις.
Καλύτερα ανάμεσα στους δικούς τους παρά μ' αυτούς τους φαντασμένους. Τέλος.
Μεταξύ μας, τώρα,
από πότε ξέρει τη Λεό καλύτερα από μας;
Δύο χρόνια δεν μιλούσαν.
Η μαμά έβαζε μουστάκια στις φωτογραφίες.
-Έλεγε ότι της πάνε. -Ναι.
Αφήστε τις ίντριγκες.
Τα αδέρφια, ακόμα κι όταν μισιούνται, αγαπιούνται.
Με καταλαβαίνετε;
Ναι;
Πρέπει να πάρουμε την Πούκι.
Όχι, αγάπη μου. Πρέπει να χαλαρώσεις
και ν' αφήσεις την Αγουστίνα ν' αποχαιρετήσει τους δικούς της.
Ο Χενάρο ήταν φίλος μου. Τυπάρα!
Πήρα μέντιουμ για ν' αποχαιρετήσουμε σωστά την Πούκι.
Θα κάνουμε όλα όσα της άρεσαν.
Θα κάνουμε πιπί στο κρεβάτι μου;
Θα παίξουμε "φέρ' το πίσω", που τόσο της άρεσε.
Θα σας πετάω πράγματα και θα τα πιάνετε.
Εύκολο.
Και θα θάψουμε τις στάχτες στο δέντρο Μπεατρίς,
που από τώρα θα λέγεται δέντρο Πουκιτρίς.
ΠΟΥΚΙΤΡΙΣ
Κατανοητό;
Ωραία.
Και πώς θα πάρουμε τις στάχτες;
Ανοίγω εγώ.
Ήρθα για τη φανέλα του Μπρόντι, που μου την άφησε ο κουμπάρος.
Μου την άφησε γραπτώς, μια φορά που ήταν λιάρδα,
κάτι χρόνια πριν. Κοίτα.
ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΥΜΠΑΡΟ ΤΟΝ ΡΙΓΟ
Ο Χενάρο το έγραψε;
Ναι. Με συμβολαιογράφο, σφραγίδες, όλα.
Συγγνώμη, αλλά μου τη χάρισε.
Αν δεν θες να έρθει ο πεθαμένος να σε κυνηγάει τη νύχτα,
τίμα την επιιθυμία του και δώσ' τη.
Τώρα καταλαβαίνω τι γίνεται.
Ζηλεύεις που ο Τζίνι με είχε για καλύτερο φίλο του.
"Τζίνι";
Του έδωσα δουλειά στη διαφημιστική μου όταν το χρειάστηκε.
Στάθηκα πλάι του στα δύσκολα.
-Κι εγώ στα θλιβερά. -Αλήθεια;
Όταν το Μεξικό έχασε από τη Γερμανία το '98,
από τη Βουλγαρία το '94.
-Από την Αργεντινή το 2006. -Όχι.
Εκτός από το Μεξικό-Αργεντινή το 2002. Είχα πάει στο Μουντιάλ.
Αυτός δεν είχε λεφτά. Δεν μου το συγχώρεσε.
Τρομερή ήττα εκείνη.
Πώς βγάζεις έξω τον Ραμόν Μοράλες και βάζεις τον "Ματαδόρ" Ερνάντες;
-Μας σκότωσες το όνειρο. -Και τις ελπίδες.
Συμφωνώ απολύτως.
Ήταν τρομερό.
Αν θέλεις λεφτά για τη φανέλα, μη σε νοιάζει.
Θα σου βάλω στον λογαριασμό.
Το δέχομαι μόνο και μόνο επειδή ο κουμπάρος μου ο Χενάρο,
αιωνία του η μνήμη, θα το ήθελε.
-Με 50 είμαι εντάξει. -Σου δίνω πέντε.
-Ας τα βρούμε στα μισά. 30. -Εντάξει.
Περίεργο. "Ανεπαρκές υπόλοιπο".
Δεν πειράζει. Δέχομαι γραμμάτια, κουπόνια, ρολόγια.
Γκις…
Ηρέμησε. Τι έγινε;
Να δω τους λογαριασμούς.
Μου άδειασαν τους λογαριασμούς.
Κάποιος μου φούλαρε την πιστωτική.
Πώς θα το εξηγήσω στη Σίλβια;
Ιδίως τώρα, που έχει συντριβεί για την Πούκι.
Θα ήταν φρικτό νέο.
Άσε το νέο.
Την κατάθλιψη την ξεπερνάει με ψώνια. Πώς θα της το πω;
Μην πεις τίποτα στη γυναίκα σου. Αν θες λεφτά γρήγορα, έχω κάποιον.
Μου δίνει πληροφορίες για το μποξ.
-Τώρα αγωνίζεται ο Κανέλο. -Και;
Αυτός νικάει πάντα επειδή τον βάζουν με λαπάδες.
Αυτήν τη φορά θα χάσει.
Αν θες, σου δανείζω για να ποντάρεις και να ρεφάρεις λίγο.
Ευχαριστώ πολύ, αλλά δεν το ρισκάρω.
Καλά, εσύ χάνεις.
Τι λέει, Κάτα, πώς πάει;
Με βοηθάς; Άνοιξε την πίσω πόρτα.
Αυτήν, ναι.
Ευχαριστώ.
-Γεια. -Όλα καλά;
Η κυρία Σίλβια θέλει να σου μιλήσει.
Εντάξει.
Θέλω τις στάχτες της Πούκι μου.
Αυτό δεν γίνεται, κυρία.
Στη στενή έμαθα να σέβομαι τους νεκρούς.
Εντάξει.
Δεν μπορώ να το κάνω αυτό στην αδερφή μου.
Ούτε να ρισκάρω να με κυνηγάει ο κουνιάδος μου τη νύχτα.
Ξέρετε κάτι; Δεν μπορώ.
Γι' αυτό είσαι φτωχός. Δεν έχεις όραμα.
Πού την πας την Πούκι μου;
Θα κηδέψουμε τη Λεονόρ και τον Χενάρο στην παλιά γειτονιά.
Ελάτε, αν θέλετε.
Η Πούκι δεν πατάει σε φτωχογειτονιά χωρίς μποτάκια!
Πάω να τα φέρω.
Είδες; Γι' αυτό έχουμε γίνει έτσι.
Είμαι υπερθλιμμένη.
Ούτε μια σέλφι δεν έβγαλα με το πτώμα της Πούκι.
Κρις, γλυκιά μου.
-Πώς είσαι; -Αλήθεια σε νοιάζει πώς είμαι;
Χαίρομαι που πέθανε η Πούκι.
Πώς μπορείς να το λες αυτό;
Παιδί μου,
είναι ώρα ν' αρχίσεις να κερδίζεις πράγματα με τον ιδρώτα σου.
Θες να δουλέψω;
Για τι μάνα με πέρασες;
Όχι βέβαια.
Πείσε τον Πάμπλο να σου δώσει την Πούκι.
Μα πώς;
Όπως κάνω εγώ με τον πατέρα σου.
Φλερτάροντας.
Η Πούκι θα το ήθελε.
Αλήθεια, είμαι υπερθλιμμένη.
Τι τρέχει, μπαμπά;
Μισό, τσεκάρω τα αποθέματα.
Ντιέγο, δεν έχουμε λεφτά.
Στείλε την Κάτα στο ΑΤΜ.
Όχι, Ντιέγο.
Χρεοκοπήσαμε.
Μας άδειασαν τους λογαριασμούς.
Όλους;
Χρεοκοπήσαμε σαν ποιον;
Τον Τραμπ, τον Λουίς Μιγκέλ, τον Ασκάραγκα; Έχουμε λιγότερα;
Όχι. Σαν τους Λόπες.
-Όχι. -Ναι.
Πες μου τι να κάνω τώρα που είμαστε σε ευάλωτη τάξη.
Εσύ ανάλαβε τη Σίλβια. Να μη μάθει τίποτα απ' αυτά.
Και να μην ξοδέψει τα ελάχιστα λεφτά μας.
Και τα ψώνια; Πώς θα ξεπεράσει την Πούκι;
Δεν ξέρω. Δεν με αφορά.
Σε παρακαλώ, βοήθησέ με.
Εσύ πάντα έχεις ωραίες ιδέες.
Αποφάσισα. Θα ανανεώσω όλη μου την γκαρνταρόμπα.
Όλα μου τα ρούχα έχουν τρίχες.
Όλα θυμίζουν Πούκι.
Κάτα!
Γιατί να συναντηθούμε σε τόσο γραφικό μέρος;
Κάποτε ζούσαμε εδώ. Η θεία μου θέλει να γίνει εδώ η κηδεία.
Νεκροί είναι. Γιατί να τους βασανίσετε φέρνοντάς τους εδώ;
Λοιπόν…
Πώς είναι να φασώνεσαι σ' ένα… τέτοιο πάρκο;
Τι έπαθες, Κρίστα; Πρώτη φορά μου την πέφτεις.
Καλά. Η μαμά μου θέλει να σε πείσω να μου δώσεις την Πούκι.
Θα κάνει μια συνεδρία. Θέλω να τη βοηθήσω.
Άλλωστε, τα καλά κορίτσια αποχαιρετούν τους νεκρούς.
Όπως στο Κόκο.
Ναι.
Εμπρός;
Ερνέστο, ο λογιστής σου είμαι. Το πρόβλημα λύθηκε.
Τα κλεμμένα λεφτά ξαναμπήκαν στον λογαριασμό σου.
Είσαι πάλι πλούσιος.
Χίλια ευχαριστώ! Δεν το πιστεύω!
Νέτο!
-Είσαι εκεί; -Τζίνι;
Εσύ είσαι;
Άκουσέ με, Νέτο.
Αδερφέ! Πώς είναι ο παράδεισος; Είδες τον Μαραντόνα;
Θα σου πω κάτι για τον κουμπάρο και τον αγώνα του Κανέλο.
Να ποντάρεις στον…
Τζίνι;
Με ποιον… Τζίνι!
Ήρεμα.
Κι εγώ τρομάζω όταν ονειρεύομαι την πλέμπα.
Πέρασε τώρα.
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΡΙΓΟ
Κίκε, έλα δω.
Κουνήσου.
Κουνήσου. Πάμε.
-Εμπρός; -Ρίγο;
Πόσα μου δανείζεις για να ποντάρω στον Κανέλο;
Έτσι σε θέλω! Ατρόμητο.
Σου τα φέρνω.
Έχουμε ένα πρόβλημα ρευστότητας.
Πρέπει να μην αφήσω τη μαμά μου να ξοδέψει.
Η οικογένειά μου δεν ξέρει πώς είναι να μην ξοδεύεις.
Θέλει δημιουργικότητα για να ψωνίζεις χωρίς λεφτά.
Τα ρούχα-μαϊμού είναι πολύ πιο φτηνά από τα γνήσια
κι ο καταναλωτής χαίρεται το ίδιο.
Λες να μην το προσέξει η Σίλβια;
Είναι πώς τα πουλάς. Σαν τα τάκος αμάραντο.
Στα εστιατόρια είναι πανάκριβα. Εμείς τρώμε κάθε μέρα.
Δεν θα την πάω σε φτηνομάγαζο.
Όταν δεν πάει ο Μωάμεθ στο βουνό, πάει το βουνό στον Μωάμεθ.
Ξέρεις τους βοηθούς αγορών;
Φέρε στη Σίλβια μια "πριβέ" κολεξιόν μαϊμούδων στο σπίτι.
Μα πώς; Θα είναι ψέμα.
Αν κάποιος ξέρει να πουλάει μαϊμούδες, είσαι εσύ.
Σωστά, αλλά δεν ξέρετε τη Σίλβια.
Θέλω βοήθεια από μια ειδική.
Αυτό.
Κι αυτό.
Κι εκείνο εκεί.
Έχουμε όλες τις μάρκες. Οι καλές μου πελάτισσες είναι πλούσιες
που πάνε τις Κυριακές στα παζάρια.
Έτσι θα κοροϊδέψουμε την κυρία Σίλβια.
Τα ρούχα πρέπει να έχουν το στιλ της εταιρείας
χωρίς να φαίνονται περασμένης σεζόν.
Είναι λεπτό. Το επόμενο.
Αυτή η γούνα!
Να είναι φτιαγμένα σε γαλέρα του Βιετνάμ ή της Ταϊλάνδης.
Ποτέ της Κίνας.
Ναι, ήθελα λίγη σαμπάνια, Κατ.
Το ρούχο να μυρίζει καινούριο.
Μια μυρωδιά που αντέγραψα τέλεια έπειτα από χρόνια
που δανειζόμουν τα ρούχα της χωρίς να το ξέρει.
Τέλος, όσο πιο ακριβά πουλάς στους πλούσιους,
τόσο πιο εύκολα αγοράζουν.
Αυτό τους κάνει να νιώθουν ξεχωριστοί.
Δεν ξεφεύγει λίγο από το στιλ της κολεξιόν;
Όχι.
Είναι τελευταία λέξη. Δεν βγήκε ακόμα στις πασαρέλες.
Αλήθεια;
Να δω.
Είναι πολύ ακριβό.
Άρα ναι, θα είναι το γνήσιο.
Της πάει πολύ ωραία.
Δεν είναι το στιλ της.
Θα τα πάρω όλα.
Τυλίξτε μου τα για δώρο, παρακαλώ.
Μένει ν' αλλάξω το τζιπ μου και να πάρω Πόρσε.
Πάμε αύριο στην αντιπροσωπεία μετά τη γυμναστική;
Ευχαριστώ, παιδί μου.
Όχι.
Μαμά, μ' ακούς;
Μαμά!
Πού είσαι;
Μαμά, μ' ακούς;
Εσύ είσαι, Λεό;
Ναι!
Θα σου πω κάτι για τον κουμπάρο.
-Όχι! -Μη φεύγεις!
-Μαμά! -Βοήθεια!
Θεέ μου.
Χτες βράδυ είδα τη Λεό.
Αποκλείεται. Πρώτα σ' εμένα θα ερχόταν.
Δεν νομίζω.
Ξέρεις ότι δεν σ' εμπιστευόταν.
Με ζήλευε επειδή είμαι πιο ανοιχτόχρωμη.
Σε μισούσε που πήγες στο Χουάρες κι έπαψες να τηλεφωνείς.
Παρεξηγηθήκατε; Γιατί δεν πήρατε εσείς;
Είσαι σοβαρή; Παίρναμε και το έκλεινες.
-Αποκλείεται. -Φτάνει πια!
Το θέμα είναι ότι η Λεό ήθελε να μου πει κάτι για τον Ρίγο.
Θα θυμήθηκε ότι την κυνηγούσε στο λύκειο.
Και την Τίνα, την Τσάγιο κι όλες τις άλλες.
-Παιδί μου! -Καλά, το κόβω.
Έχω την αίσθηση ότι δεν της αρέσει η κηδεία που της ετοιμάζετε.
Έλα τώρα, μαμά. Ξέρω τη Λεό πιο καλά απ' όλους.
Στο ίδιο δωμάτιο κοιμόμασταν πάντα. Τελειώνετε το πλέξιμο, λοιπόν!
-Εντάξει. -Δουλεύετε.
Γιατί να θέλει η μαμά θάλασσα; Δεν ήξερε κολύμπι.
Ακριβώς. Του μπαμπά, η μπίρια του έφερνε βαρυστομαχιά.
Κι η Λεό άκουγε το "Libre" της Μανουέλα Τόρες.
Κι αναστέναζε. Έτσι, μαμά;
Ναι, παιδί μου.
Κι εκεί φαίνονται χάλια.
-Η μαμά έχει μουστάκι. -Αλήθεια;
Καλά λες. Απαίσιο.
Παιδιά, σεβασμό!
Ώρα να κάνω κάτι για να κηδευτούν οι δικοί μου όπως θα ήθελαν.
Καλά λες.
Αδερφούλα…
Γιατί δεν ήρθες σ' εμένα κι όχι στη μαμά;
Δεν το ξεπέρασες που σου έκλεψα το αγόρι.
Αλλά πες μου το αν δεν θες τις στάχτες σου στη θάλασσα.
Κι η τελευταία σου επιθυμία;
Δώσ' μου ένα σημάδι.
Λεό.
Έτσι θα γίνει; Σοβαρά;
Μη σε πιάνει πείσμα, Λεονόρ.
Μίλα μου, Λεό! Πες κάτι!
Τι στα κομμάτια;
Αδυνάτισες;
Παλιο…
Με συγχωρείτε.
Συγγνώμη, αλλά…
Αφήνετε το κουδουνάκι; Εκνεύριζε την Πούκι.
Χους ει…
Και εις καπνόν απελεύσει.
Πνεύμα της Πούκι…
Φανερώσου!
Συγγνώμη. Η Πούκι εγώ έχουμε αλλεργία στο πατσουλί.
Το βγάζετε;
Θέλετε να μιλήσετε στη σκυλίτσα;
Ναι, θέλουμε να της μιλήσουμε.
Πιαστείτε από τα χέρια και μην τ' αφήσετε με τίποτα.
Πού ξέρεις; Ίσως την πήγε ο Ερνέστο για καφέ.
Μην υποτιμάς τη νοημοσύνη μου.
Όχι.
Τι κάνεις εδώ, θεία;
Ήρθα να πάρω τους γονείς σου. Εσύ;
Είδα ότι δεν ήταν στην τεφροδόχο αλλά δεν ήθελα να σε ταράξω.
Κι αυτοί εκεί μέσα…
κάνουν μάγια.
Θα της πω εγώ τώρα της μάγισσας.
-Όχι. Θεία, στάσου… -Σκασμός.
Να σου εξηγήσω.
Ήρθε!
Νιώθω την παρουσία της.
Καλέστε την.
Πούκι, έλα, μωρό μου.
Η Πούκι μισούσε τη φωτό με το ίσιο μαλλί.
Ήρθε!
-Όχι! -Πούκι!
Θεέ μου! Πούκι!
-Πούκι. -Η Λεό είμαι.
Δεν είναι δυνατόν.
Λεονόρ!
Είναι μαζί σου η Πούκι;
Είναι εδώ μαζί μου.
Πούκι!
Θα είναι κόλαση μια αιωνιότητα μ' αυτήν τη γυναίκα!
Η Πούκι, ο Χενάρο κι εγώ έχουμε μια τελευταία επιθυμία.
Δώσε να μιλήσω στην Πούκι!
Λεονόρ, ο Νέτο είμαι. Ο Τζίνι;
Εδώ είμαι. Τι θέλεις, Νέτο;
Η Κρους Ασούλ νίκησε τους Πούμας 2-0 στα πλέι οφ.
Τι έπαθες, Ερνέστο; Κανείς δεν νοιάζεται γι' αυτό.
Θέλω να βάλω κεφαλιά σαν του Πελέ στην Ιταλία στο Μουντιάλ του '70.
Κι εγώ θέλω μια βραζιλιάνικη ισιωτική.
Εντάξει. Θέλω να μάθω την τελευταία επιθυμία της Πούκι.
Η Πούκι θέλει να κάνει πιπί στο κρεβάτι της Κρίστα.
Σου το είπα, μαμά.
Δεν νομίζω ότι είναι αυτή η τελευταία επιθυμία της.
Θέλω απόδειξη!
Η Πούκι μ' έγλειψε!
Δεν πειράζει. Έλα!
Μη σε νοιάζει, αδερφούλα. Θα σου κάνω βραζιλιάνικη.
Κάρβουνο έγιναν, έλεος!
Όχι!
Ο Κανέλο νίκησε!
Μη σε νοιάζει, θα τα πάρουμε πίσω.
Έτσι ξαφνικά, έρχομαι εγώ Απ' τους εραστές ο πιο πιστός
Δεν με νοιάζει τι λένε Εγώ τρελά σ' αγαπώ
Ταμάλε;
Αχ, βρε Χενάρο.
Ήρθα στο παραθύρι σου
Ταμάλε; Έχει με κόκκινη και πράσινη πιπεριά.
Ταμάλε; Ναι, έχει με κόκκινη και πράσινη πιπεριά.
Τομάς.
Δεν είπες στη γειτονιά για την κηδεία;
Δεν ξέρω κανέναν εδώ.
Έκανες λάθος τη διεύθυνση;
Όχι, τους το είπα. Δεν ξέρω γιατί δεν ήρθαν.
Οι συγκρατούμενοί μου ήρθαν, όμως. Γεια!
Ο Μπούκλας, ο Καπέλος κι ο Καράφλας.
Καλή όρεξη, παιδιά.
-Καλή όρεξη, Καπέλο, Μπούκλα, Καράφλα. -Ναι.
Ευχαριστώ, Καπέλο.
Ευχαριστώ, Καπέλο…
Δεν σ' άρεσε το ταμάλε;
-Ωραίο ήταν. -Έτσι.
Λορένα! Χεράρδο!
Λεονόρ και Χενάρο!
Τους έλεγαν Λεονόρ και Χενάρο.
Λεονόρ και Χενάρο!
Γιατί έφυγαν;
Χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία, φιλεύσπλαχνη μητέρα.
Φορέα ζωής, καλοσύνης και ελπίδας.
Πάτερ ημών, ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά Σου…
Ρίγο.
-Ρίγο. -Τι;
Ο Κανέλο νίκησε.
Ωραία. Συγχαρητήρια.
Τι λες τώρα; Σ' άκουσα και πόνταρα εναντίον του.
Και γιατί μ' άκουσες;
-Εσύ είπες ότι νικάει πάντα. -Κι εσύ είπες…
Υπάρχει τρόπος να ρωτήσουμε τον δικό σου αν μπορεί να γίνει κάτι;
Όχι. Τα στοιχήματα είναι σαν τις ερωμένες.
Περνάς καλά για λίγο, αλλά δεν τα δίνεις όλα.
Ορίστε.
Σουβενιράκι.
Ο Τζίνι.
Αφού ήσουν κουμπάρος του κουμπάρου, τώρα είσαι κουμπάρος μου.
Οι κουμπάροι βοηθούν ο ένας τον άλλον.
Και τις κουμπάρες.
Είσαι τυχερός που δεν μ' αρέσουν οι ξανθιές.
Χαλάρωσε.
Με ξεπληρώνεις αργότερα.
…και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών.
Και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού…
Ο Τομάς και ο Πάμπλο θα πραγματοποιήσουν
την τελευταία επιθυμία της Λεονόρ και του Χενάρο.
Τι;
Πέτα την μπάλα για το κόρνερ.
Έτσι ήθελε ο Χενάρο. Ένα, δύο, τρία, τώρα.
Όχι!
Τι κάνεις εσύ εδώ;
-Μαμά; -Τι κάνεις εδώ;
Άσε με. Δεν θα σας αφήσω να σκοράρετε με την Πούκι μου.
Πού πας την αδερφή και τον κουνιάδο μου, μάγισσα;
Το σκυλί μου λες. Η αδερφή σου είναι μάγισσα.
-Πάμε, ξανθιά! -Άσ' το!
Όχι.
Εξαιτίας σου δεν μπόρεσα να πραγματοποιήσω την επιθυμία της.
Δεν θα με συγχωρέσει ποτέ.
Και λοιπόν;
Η Πούκι δεν θα κάνει πιπί στο κρεβάτι της Κρίστα.
Εγώ σκέφτηκα τις επιθυμίες των γονιών.
Τι;
Κι εγώ της Πούκι.
Νιώθω την παρουσία της!
Ήρθε!
Πούκι, εσύ είσαι;
Η Λεό είμαι.
Είναι μαζί σου η Πούκι;
Ναι, είναι εδώ μαζί μου.
Πούκι.
Θέλω να βάλω κεφαλιά σαν του Πελέ.
Κι εγώ θέλω μια βραζιλιάνικη ισιωτική.
Θέλω απόδειξη!
Η Πούκι μ' έγλειψε!
Έτσι είναι, Τίνα.
Πήραμε μέρος στο σχέδιο επειδή είστε και οι δύο τυφλές.
Συγγνώμη, Αγουστίνα.
Όλοι θέλουμε να τους αποχαιρετήσουμε.
Και την Πούκι.
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΕΛΕΤΩΝ
Δεν ήταν σημαντικοί μόνο για σας, αλλά και για μας.
Είδες τι έκανες, Λεό;
Θα ήταν πιο εύκολο να μου πεις την τελευταία σου επιθυμία.
Αυτά παθαίνεις για να μη μου μιλάς.
Ούτε εσύ μου μιλούσες!
Λεονόρ;
Εσύ είσαι;
Φαίνεσαι θολή.
Δεν έχουν ακόμα οπτικές ίνες εδώ.
Γιατί έπαψες να μου μιλάς όταν πήγες Χουάρες;
Ήσουν έξαλλη από τότε που μου την έπεσε ο Ρϊγο.
Το αγόρι μου ήταν.
Δικό σου κι όλων των άλλων.
Ένα φιλάκι ήταν μόνο.
Δεν με νοιάζει.
Δεν την πέφτεις στο αγόρι της αδερφής σου.
Μου άρεσε πολύ.
Συγγνώμη, αδερφή.
Γι' αυτό δεν σου μιλούσα.
Επειδή ντρεπόμουν πολύ.
Και μου λείπεις τρελά.
Συγγνώμη που φέρθηκα τόσο άθλια.
Τίνα, σ' αγαπώ μ' όλη μου την καρδιά, αλλά ξεπέρασες τα όρια.
Τι να κάνω για να με συγχωρέσεις;
Να φροντίζεις την οικογένειά μου.
Με συγχώρεσες, λοιπόν;
Στάσου, Πούκι, μη!
-Δεν σ' ακούω. -Όχι!
Λεονόρ, είσαι εκεί;
Θεέ μου!
Τέλειωσε το ζεστό. Λεονόρ!
Λεονόρ! Μη μ' αφήνεις έτσι.
Τι κάνεις, μαμά;
Θάβω τις στάχτες της Πούκι μου.
Στο δέντρο Πουκιτρίς.
Δεν διψάω, ευχαριστώ.
Για την Πούκι. Της άρεσε η γεύση της άνοιξης.
Ζορίστηκα να ξεπλύνω τις στάχτες της Λεό.
Είναι σαν να την αποχαιρετάω ξανά.
Τουλάχιστον κατάφερες να τη στείλεις στη θάλασσα.
Από το σιφόνι, εννοώ. Κάτι είναι κι αυτό.
Ξέρεις κάτι, Ρίγο;
Με όλα αυτά, κατάλαβα ότι δεν μπορώ ν' αφήσω την οικογένειά μου.
-Δεν θα γυρίσω στο Χουάρες. -Σοβαρά;
Αυτό είναι τέλειο, Τίνα.
Ένας νοικάρης μου έφυγε από ένα σπίτι εδώ κοντά.
Μείνετε εκεί
κι εγώ θα βοηθήσω να πουληθεί η σπιταρώνα της αδερφής σου
και να πάρουν τα παιδιά πίσω τα λεφτά.
Θέλω να πω…
δηλαδή…
έτσι θα είμαστε κοντά.
Σοβαρά μιλάς;
Τι ωραία. Ευχαριστώ, Ρίγο.
-Σ' ευχαριστώ πολύ. -Όχι.
Δεν χρειάζεται να…
-Σκούπισε τα πιάτα. -Ναι.
Έλα.
Έλα, μαμά, δώσ' το μου.
Προσοχή, είναι καλό κομμάτι.
Αυτόματο. Τι σας είπα;
Προσέξτε τα σαν να ήταν δικά σας.
Λόπες μου!
Αγουστίνα!
Μπράβο, Αγουστίνα.
Τι χαρά που επιτέλους τους παίρνεις από δω.
Δική μου η χαρά, δεν θα ξαναδώ τη μούρη σου με το μπότοξ.
Δόξα τω Θεώ. Δεν καταλαβαίνω πώς έμεινε μαζί σου έξι μήνες η Λεό.
Αντίο. Τα λέμε.
Αντίο, Λόπες!
Θα μας λείψεις! Αντίο!
Δεν θα σας ξανάρθουμε.
ΠΩΛΕΙΤΑΙ
ΦΥΛΑΣΣΟΜΕΝΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ
Ερνέστο!
Πήρες καινούρια έπιπλα;
Όχι, Σίλβια. Τα κατάσχουν.
Μου έκαναν υπεξαίρεση. Χάσαμε τα πάντα.
Ακόμα και το σπίτι.
Τι; Όχι!
Αυτό θα μείνει εδώ. Μου κόστισε μια περιουσία.
-Μαμά, ήρεμα. -Αυτό θα μείνει.
Είναι φυσιολογικό να χρεοκοπούν οι πλούσιοι.
Ο Μάικ Τάισον χρεοκόπησε. Ο Αντρές Γκαρσία δύο φορές.
Κι ο Τραμπ, κι έγινε πρόεδρος.
Μπορούμε να πάμε στο Four Seasons μέχρι να πάρει ο μπαμπάς πίσω τα λεφτά.
Δεν γίνεται να τα πάρω πίσω.
Ούτε έχουμε λεφτά για Four Seasons.
Για Sheraton;
Ούτε για Best Western.
Όχι!
Η ασφάλεια ζωής σου;
Δεν σκοπεύω να πεθάνω.
Φορτώστε ό,τι μπορείτε στο αμάξι του Χοέλ και τέλος.
-Αυτό εκεί; -Χοέλ, οι βαλίτσες μου.
Οι δικές μου;
Όχι!
Είμαστε λίγο στριμωγμένα εδώ, αλλά δεν έχουμε ξινές ξανθιές.
Καλά που μου είπες ν' ακούσω τον κουμπάρο, Λεό.
Στο εξής θα ζήσουμε ευτυχισμένοι στη γειτονιά μας.
-Έτσι. -Αυτό θα κάνουμε.
Ήρθαν νέοι γείτονες. Πάω να τους γνωρίσω. Να ξεκινήσω με το δεξί.
-Βέβαια! -Έτσι.
Φέρ' το αυτό.
Παμπλίτο, πρέπει να μοιράζεσαι.
Στη στενή έμαθα να είμαι γενναιόδωρος.
Να το κόψω πρώτα.
Γεια σας.
Με συγχωρείτε.
-Εσύ; -Εσύ;
Να πάρει.
Υποτιτλισμός: Σοφία Σκουλικάρη