Oboje wiedli szczęśliwe, spokojne życie.
I razem obróciło ich w proch.
Jak zorganizuję stypę dla Puky?
Dla kogo?
Dla jej psa. Spłonął razem z mamą i tatą.
O nie, moja Puky została zmieszana z tymi ludźmi.
To nasze prochy.
Niech moja siostra i szwagier spoczywają w pokoju.
- Pokój ich duszom. - Amen.
- Stypa jest tylko dla nich. - Jesteś uparta jak twoja siostra.
- Jak się nazywasz? - Agustina Salcido.
- Jak obrońca… - Naszej drużyny, twoja siostra mi mówiła.
Nie chcę się wtrącać, ale może zróbmy stypę też psu.
Dajmy blondynie 150 gramów prochów, żeby ją udobruchać.
Nie kroimy szynki, Rigo.
- Wybacz. - Zabieram prochy.
Prochy Leonory i Genaro. Niech spoczywają w pokoju.
- Pokój ich duszom. - Amen.
- Prochy są też moje. - Nie.
Tak. Moje i Puky.
To twoja wina i Puky.
Ugryzła Genaro, on utknął, moja siostra próbowała pomóc i wszyscy spłonęli.
Zabieram prochy!
Nie, moja Puky!
To moja Puky!
- Chivis. - Moja Puky!
Daj sobie trochę czasu.
Uspokój się. Chodź.
Tam jest moja Puky!
Moje kondolencje.
- Puky! - Interwencja Espinozów.
Nie rozumiem, czemu ta tandetna blondyna chce stypy dla swojego psa.
Bogaczki kochają zwierzaki bardziej niż dzieci.
Mniejsza z tym.
Moja siostra i szwagier zasługują na najlepszą stypę.
- A my im ją damy, prawda? - Jasne.
- Mam świetny pomysł… - Podamy birrię, mój szwagier ją kochał.
Birrię?
A czy nie wolał mięsa z grilla?
Zagra też trio z Veracruz. Moja siostra ich uwielbiała.
- A nie wolała mariachi? - Racja.
- Zaśpiewają jej ulubioną piosenkę. - „Libre” Manoelli Torres.
- Uwielbiała to. - Fakt.
„El Querreque”. Wrzucimy ich prochy do morza.
Ale przecież compadres bali się morza.
Byli ostrożni, odkąd obejrzeli Szczęki.
Powiększymy to zdjęcie, świetnie wyszli.
Nienawidzili go.
Zrobimy to w starej dzielnicy.
- Możemy u ciebie, Rigo? - Oczywiście.
Wasi rodzice wolą być wśród swoich niż z jakąś nadętą elitą. Załatwione.
Tak między nami,
od kiedy ona zna Leo lepiej od nas?
- Nie gadały od lat. - Mama dorobiła wąsy na jej zdjęciach.
- Niby tak wygląda lepiej. - Tak było.
Przestańcie spekulować.
Rodzeństwo, nawet gdy się nienawidzi, to się kocha.
Rozumiecie?
Mam rację?
Musimy odzyskać Puky.
Nie, skarbie. Musisz tylko wyluzować.
Niech Agustina zorganizuje stypę dla siostry i szwagra.
Był moim najlepszym przyjacielem.
Zatrudniłam medium, by pożegnać się z Puky.
Będziemy robić to, co kochała.
Będziemy sikać na moje łóżko?
Pobawimy się w aportowanie, kochała to nad życie.
Będę rzucała, a wy będziecie łapali.
Łatwizna.
Potem zakopiemy jej prochy pod drzewem Beatriz,
które od teraz będzie się nazywało drzewem Pukitriz.
Czy to jasne?
W porządku.
Jak zdobędziemy jej prochy?
No dobra.
Otworzę.
Przyszedłem po koszulkę Brody’ego, tę, którą zostawił mi compadre.
Zapisał mi ją na piśmie, gdy był najebany kilka lat temu. Spójrz.
DLA COMPADRE RIGO
To pismo Genaro?
Tak. Notariusz przybił nawet pieczątkę.
Przykro mi, ale Genaro oddał ją mnie.
Jeśli nie chcesz, by truposz nawiedzał cię w nocy,
uszanuj jego wolę.
Już wszystko rozumiem.
Zazdrościsz, że Genie był moim najlepszym przyjacielem.
- Genie? - Zatrudniłem go, gdy tego potrzebował.
Byłem przy nim w jego trudnych chwilach.
- A ja w jego najgorszych chwilach. - Czyżby?
Gdy Meksyk przegrał z Niemcami w 1998 roku
i z Bułgarią w 1994 roku.
- I z Argentyną w 2006. - Co?
Z wyjątkiem meczu Meksyku z USA w 2002, bo poleciałem na mundial,
a jego nie było stać. Nigdy mi nie wybaczył.
To była straszna porażka.
Po co zdejmować Ramóna Moralesa, by zastąpić go Luisem Hernándezem?
Zniszczył nasze marzenia.
- Nasze nadzieje. - Zgadzam się z tym.
To było okropne.
Jeśli potrzebujesz pieniędzy na koszulkę, bez obaw.
Przeleję je na twoje konto.
Przyjmę tę propozycję tylko dlatego, że mój compadre Genaro,
świeć Panie nad jego duszą, chciałby tego.
- Pięćdziesiąt wystarczy. - Dam pięć.
- Niech będzie trzydzieści. - Dobrze.
Dziwne, brak środków na koncie.
W porządku. Wezmę weksle, talony i zegarki.
Gis…
Uspokój się. Co się stało?
Sprawdzę konta.
Moje konta są puste.
Ktoś zablokował moją kartę kredytową.
Jak mam to wytłumaczyć Silvii?
Zwłaszcza teraz, gdy jest zdruzgotana stratą Puky?
- To byłyby dla niej straszne wieści. - Nieważne.
Robi zakupy, by radzić sobie z depresją. Jak jej to powiem?
Nic nie mów żonie. Znam gościa, który szybko załatwi ci kasę.
Daje mi cynk na temat wszystkich walk.
- Canelo będzie walczył. - I co? Zawsze roznosi wszystkich w pył.
Tym razem przegra.
Pożyczę ci forsę, żebyś mógł postawić i odzyskać część swoich pieniędzy.
Dzięki, ale wolę nie ryzykować.
Cóż, twoja strata.
Cata, co słychać?
Pomożesz? Otwórz tylne drzwi.
Właśnie te.
Dziękuję.
Dzień dobry.
Pani Silvia chce z panem porozmawiać.
No dobrze.
Potrzebuję prochów mojej Puky.
Nie da rady, proszę pani.
Nauczyłem się szanować zmarłych, siedząc w pudle.
No dobrze.
Nie mogę tego zrobić mojej siostrze.
Tym bardziej, że mój szwagier będzie nawiedzał mnie w nocy.
Wie pani co? Nie mogę tego zrobić.
Widzisz? Dlatego jesteś biedny.
Gdzie zabieracie moją Puky?
Na stypę Leonory i Genaro w naszej starej dzielnicy.
Zapraszamy.
Puky nigdy nie postawiłaby tam łapy bez butów!
Pójdę po nie.
Widzisz? Dlatego ten kraj tak wygląda.
Przykro mi z powodu Puky.
Nie mam nawet selfie z jej zwęglonym ciałem.
Cris, kochanie.
- Jak się trzymasz? - Naprawdę cię to interesuje?
Cieszę się, że nie żyje.
Jak możesz tak mówić?
Kochanie,
czas, byś zaczęła zarabiać na siebie w pocie czoła.
Mam iść do pracy?
Za jaką matkę mnie uważasz?
Oczywiście, że nie.
Przekonaj Pabla, żeby oddał ci Puky.
- Jak mam to zrobić? - Tak, jak dogaduję się z twoim tatą.
Flirtując.
Puky by tego chciała.
Jest mi naprawdę bardzo smutno.
Co tam, tato? Chwila, sprawdzam notowania akcji.
Diego, nie mamy pieniędzy.
Wyślij Catę do bankomatu.
Nie, Diego.
Jesteśmy bankrutami.
Nasze konta są puste.
Wszystkie?
Jak bardzo zbankrutowaliśmy?
Jak Trump, Luis Miguel czy Azcárraga? Stracili majątek.
Nie. Jak Lopezowie.
- Nie. - Tak.
Jak mogę pomóc w tej trudnej sytuacji?
Zajmiesz się Silvią. Nie może się o tym dowiedzieć.
I nie może wydawać pieniędzy, które zostały.
Jak sobie poradzi z żałobą bez zakupów?
Nie wiem. Mam to gdzieś.
Proszę, pomóż mi.
Zawsze masz świetne pomysły.
Jestem zdecydowana. Zmieniam całą garderobę.
Na moich ciuchach jest sierść. Przypomina mi o Puky.
Cata!
Czemu spotykamy się w tak osobliwym miejscu?
Kiedyś tu mieszkaliśmy i ciotka chce, żeby stypa odbyła się tu.
Nie żyją. Po co ich torturować, sprowadzając ich tutaj?
A tak w ogóle,
to jak ludzie mogą całować się w takim parku?
Co jest? Nigdy byś ze mną nie flirtowała.
No dobra. Mama chce, żebym cię przekonała do oddania Puky.
Planuje zorganizować seans. Chcę pomóc mamie.
Poza tym elitarne dziewczyny żegnają się ze zmarłymi. Jak w Coco.
Racja.
Halo?
Neto, tu twój księgowy. Sprawa rozwiązana.
Cała skradziona gotówka wróciła na twoje konto.
Znów jesteś bogaty.
Milionowe dzięki! Nie wierzę!
Neto.
- Jesteś tam? - Genie?
Czy to ty?
Posłuchaj, Neto.
Bracie! Jak wygląda niebo? Poznałeś Maradonę?
Musisz wiedzieć coś o moim compadre i walce Canelo.
Musisz postawić na…
Genie?
Na kogo mam postawić? Genie!
Uspokój się.
Spokojnie.
Ja też miewam koszmary o hołocie.
Już dobrze.
Chodź, Quique.
Ruszaj się.
Migusiem. Chodź.
- Tak? - Rigo?
Ile możesz mi pożyczyć na walkę Canelo?
Zajebiście. Nie bój nic.
Wpadnę z forsą.
Mamy problem z przepływem gotówki.
Muszę powstrzymać mamę przed wydatkami.
Unikanie wydatków to zupełna nowość dla mojej rodziny.
Zakupy bez pieniędzy wymagają kreatywności.
Podróbki są sto razy tańsze od oryginałów, a dają tyle samo radości.
Myślisz, że Silvia nie zauważy?
Tak samo jest z tacosami.
Ceny w knajpach to kosmos, a my jemy je codziennie.
Nie zaciągnę jej do taniego sklepu.
Jeśli nie chcesz, by Mahomet przyszedł do góry, zanieś mu ją.
Słyszałeś o osobistych stylistach?
Załatw Silvii „ekskluzywną” odzież z dostawą do domu.
Ale to będzie ściema.
Jeśli ktoś ma talent do sprzedawania podróbek, to ty.
To prawda, ale nie znasz Silvii.
Potrzebuję pomocy ekspertki.
Ta.
I ta.
I tamta też.
Mamy wszystkie marki. Moje najlepsze klientki to bogate panie,
które kupują na niedzielnych straganach.
I właśnie tak oszukamy panią Silvię.
Ubrania muszą pasować do koncepcji marki
i nie wyglądać jak te z ostatnich kolekcji.
Może być. Następna.
Daj tę z futerkiem.
Muszą być wyprodukowane w kieracie w Wietnamie lub Tajlandii.
Nigdy w Chinach.
Potrzebowałam trochę bąbelków, Cat.
Potrzebują zapachu nowości.
Opracowałam jego formułę po latach pożyczania jej ubrań bez jej wiedzy.
Wreszcie, dla bogaczy im wyższa cena, tym łatwiej jest im coś kupić.
Dzięki temu czują się wyjątkowo.
Czy to nie odbiega trochę od wizerunku marki?
Nie.
To najnowszy projekt. Nie wyszedł jeszcze na wybieg.
Naprawdę?
Spójrzmy.
Ależ to drogie.
Nie ma wątpliwości. To musi być oryginał.
- Do twarzy ci. - To nie w jej stylu.
Wezmę wszystko.
Zapakuj je dla mnie jako prezent.
A teraz muszę wymienić mojego SUV-a na nowe porsche.
Przyjdziesz do salonu po treningu?
Dziękuję, synu.
Mamo, słyszysz mnie?
Mamo!
Gdzie jesteś?
Mamo, słyszysz mnie?
To ty, Leo?
Tak.
Musisz wiedzieć coś o naszym compadre.
- Nie! - Nie odchodź!
- Mamo! - Pomocy!
Boże drogi.
Leo pojawiła się w moim śnie.
Nie żartuj, mamo. Ukazałaby się mnie.
Wątpię.
Nigdy się nie dogadywałyście.
Zazdrościła mi jaśniejszej skóry.
Miała żal, że nie zadzwoniłaś po przeprowadzce do Ciudad Juárez.
Sami też mogliście zadzwonić.
Serio? Dzwoniliśmy, a ty się rozłączałaś.
- Nie do wiary. - Wystarczy!
Leo chciała mi powiedzieć coś o Rigo.
Przypomniała sobie, że ganiał za nią w liceum.
I za Tiną, Chayo i całą resztą.
- Synku! - Przepraszam.
Mam wrażenie, że nie podoba jej się stypa, którą planujecie.
Daj spokój, mamo. Znałam ją najlepiej na świecie.
Całe życie dzieliłyśmy pokój. Róbcie lepiej te wieńce!
- No dobrze. - Ruchy.
Czemu mama chciałaby skończyć w morzu? Nie umiała pływać.
A tata nie lubił birrii, bolał go po niej brzuch.
Leo uwielbiała „Libre” Manoelli Torres.
- Ależ do niej wzdychała. Prawda, mamo? - Tak, synku.
Wyszli okropnie na tym zdjęciu.
- Mama ma dorysowane wąsy? - Serio?
Masz rację. Źle to wygląda.
Trochę szacunku!
Czas wkroczyć do akcji i przygotować stypę, na jaką zasłużyli.
Masz rację.
Siostro.
Czemu nie ukażesz się mnie?
Masz mi za złe, że ukradłam ci chłopaka,
ale daj znać, jeśli nie chcesz skończyć w morzu.
Jaka jest twoja ostatnia wola?
Daj mi znak.
Leo.
Tak to ma wyglądać? Naprawdę?
Dałabyś już spokój.
Mów do mnie, Leo! Powiedz coś!
Co, u licha?
Schudłaś?
Ty mała, przebiegła…
Przepraszam.
Wybacz,
ale Puky zawsze się denerwowała na dźwięk tego dzwonka.
Prochy do prochów.
Dym do dymu.
Niniejszym przyzywam ducha Puky.
Ujawnij się!
Przepraszam. Widzisz, Puky i ja mamy alergię na kadzidełka paczuli.
- Zgasisz? - Chcesz rozmawiać z tą suką czy nie?
Tak, chcemy z nią porozmawiać.
Trzymajcie się za ręce, choćby nie wiem co.
Kradzież? Może Ernesto zabrał ich na kawę.
Nie obrażaj mojej inteligencji.
- Co tu robisz, ciociu? - Chcę odzyskać twoich rodziców. A ty?
Nie było ich w urnie, ale nie chciałem cię denerwować.
A co dopiero tym, że są teraz
na seansie.
Już ja pokażę tej wiedźmie.
- Ciociu! - Zamknij się.
Muszę ci coś wyjaśnić.
Jest tutaj!
Wyczuwam jej obecność.
Przyzwijmy ją.
Puky, chodź do mnie.
Nie znosiła kiepsko wyprostowanych włosów.
Jest tutaj.
- O nie! - Puky!
Nie, Boże. Puky!
To ja, Leo.
Niemożliwe.
Leonor!
Czy Puky jest z tobą?
Tak, jest tu ze mną.
Puky!
Spędzenie wieczności z tą babą będzie dla niej piekłem!
Puky, Genaro i ja mamy ostatnie życzenia.
Niech Puky coś powie!
Leonor, tu Neto. Jest tam Genie?
Jestem tutaj. Co tam, Neto?
Cruz Azul pokonał Pumas UNAM 2-0 w play-offach.
Co z tobą? Nikogo to nie obchodzi.
Chciałbym strzelić główkę, tak jak Pelé na mundialu w 1970 roku.
A ja chciałabym zrobić brazylijskie prostowanie włosów łonowych.
Fuj.
Chcę wiedzieć, jakie jest ostatnie życzenie Puky.
Puky chce sikać na łóżko Cristy.
Mówiłam ci, mamo.
Nie wierzę, że to jej ostatnie życzenie.
Chcę dowodu!
Puky mnie polizała!
Ostrożnie.
Nie przejmuj się, siostro. Załatwię ci to prostowanie.
Przecież są zwęgleni, co wy!
Nie!
Canelo wygrał!
W porządku, tato. Odzyskamy pieniądze.
Może tamales?
Byłeś najlepszy, Genaro.
Może tamales? Mamy czerwony i zielony sos.
Może tamales? Mamy sos zielony i czerwony.
Tomás.
Rozpowiedziałeś w okolicy o stypie?
Nikogo tu nie znam.
A może pomyliłeś adres?
Dałem wszystkim znać. Nie wiem, czemu ich tu nie ma.
Przyszli za to moi kumple z więzienia.
Warkocz, Czapeczka i Łysy.
Miłej zabawy, ziomki.
Miłej zabawy, Czapeczko, Warkoczu i Łysy.
Dzięki, Czapeczko.
Dziękuję.
Czy tamales były dobre?
- Pyszne. - Racja.
Loreno! Gerardo!
Leonor i Genaro!
Nazywali się Leonor i Genaro.
Leonor i Genaro!
Czemu już ich z nami nie ma?
Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławionaś Ty między niewiastami.
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje…
Rigo.
Co?
Canelo wygrał.
Świetnie. Gratulacje.
Serio? Posłuchałem cię i postawiłem przeciw niemu.
Czemu mnie posłuchałeś?
- Mówiłeś, że zawsze wygrywasz. - Tak, ale ty mówiłeś…
Mógłbyś zapytać swoich kumpli, czy coś można z tym zrobić?
Nie. Zakłady są jak kochankowie.
Ciesz się chwilą, ale nie oddawaj wszystkiego.
Masz.
Na pamiątkę.
Genie.
Byłeś compadre mojego compadre, więc jesteś moim compadre.
Compadres cię nie zostawią.
I comadres też nie.
Masz szczęście, że nie lubię blondynek.
Uspokój się.
Zapłacisz mi później.
…i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom.
I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego.
Tomás i Pablo wypełnią ostatnią wolę mojej siostry i szwagra.
Podrzuć piłkę na główkę.
Tego chciał Genaro. Raz, dwa, trzy, teraz.
Nie!
- Mamo? - Co ty robisz?
Oddaj. Nie pozwolę ci strzelić gola moją Puky!
Nie zabierzesz mojej siostry i jej męża, wiedźmo!
- Twoja siostra jest wiedźmą. - Puść!
- Blondyna! - Puszczaj!
Och, nie.
Przez ciebie nie mogłam wypełnić ostatniej woli siostry.
Nigdy mi nie wybaczy.
I co z tego?
Puky nie będzie mogła sikać na łóżko Cristy.
Wymyśliłem ostatnią wolę rodziców.
Co?
A ja wolę Puky.
Wyczuwam ich obecność!
Ona tu jest!
Puky, to ty?
To ja, Leo.
Puky jest z tobą?
Tak, jest ze mną.
Puky.
Chcę strzelić gola główką jak Pelé.
A ja chcę brazylijskiego prostowania włosów łonowych.
Chcę dowodu.
Puky mnie polizała!
Taka jest prawda.
Wzięliśmy w tym udział, bo obie byłyście zaślepione.
Wybacz, Agustino.
Chcemy pożegnać moich rodziców.
I Puky.
Byli tak samo ważni dla nas, jak i dla ciebie.
Widzisz, co zrobiłaś, Leo?
Łatwiej byłoby zdradzić mi swoje ostatnie życzenie.
Nie odezwałaś się i dostałaś za swoje.
Też byś się do mnie nie odezwała.
Leonor?
Czy to ty?
Jesteś rozmazana.
Nie mają tu jeszcze światłowodów.
Czemu nie zadzwoniłaś z Ciudad Juárez?
Byłaś wściekła, odkąd Rigo mnie podrywał.
Był moim facetem.
Jasne. Twoim i wielu innych dziewczyn.
To był tylko pocałunek.
Mam to gdzieś.
Nie podrywa się chłopaka siostry.
Bardzo mi się podobał.
Przepraszam.
Dlatego nie zadzwoniłam.
Było mi strasznie wstyd.
Bardzo za tobą tęsknię.
Naprawdę żałuję, że byłam taka okropna.
Tina, kocham cię całym sercem, ale naprawdę przekroczyłaś granicę.
Co mam zrobić, byś mi wybaczyła?
Opiekuj się moją rodziną.
A wtedy mi wybaczysz?
Puky, nie!
- Nie usłyszałam. - Nie!
Leonor, jesteś tam?
Skończyła się gorąca woda. Leonor! Nie możesz mnie tak zostawić.
Co robisz?
Grzebię prochy mojej Puky.
Pod drzewem Pukitriz.
Dzięki, nie chce mi się pić.
To dla Puky. Uwielbiała naturalny wiosenny smak.
Z trudem zmywałam z siebie prochy Leo.
To było jak nieustanne pożegnanie.
Przynajmniej udało ci się wysłać ją w morze.
To znaczy do odpływu. To już coś.
Wiesz, Rigo?
Zdałam sobie sprawę, że nie mogę porzucić rodziny.
Nie wracam do Juárez.
Naprawdę?
To wspaniała informacja!
Jeden z lokatorów opuścił pobliski dom.
Zamieszkaj tam,
a ja pomogę sprzedać ogromny dom twojej siostry,
by dzieci odzyskały pieniądze.
Wiesz…
w ten sposób
będziemy bliżej siebie.
Mówisz poważnie?
To świetna wiadomość. Dzięki.
- Wielkie dzięki. - Nie ma za co.
Nie musisz dziękować.
- Skończ wycierać naczynia. - Jasne.
Tutaj.
Hej, mamo. Daj mi to.
Ostrożnie, to świetny sprzęt. W pełni automatyczny.
Dbajcie o niego jak o swój.
Moi drodzy Lopezowie!
Agustina!
Rany.
Cieszę się, że w końcu ich zabierasz.
A ja, że nie będę musiała oglądać twojego botoksu.
Nie rozumiem, jak moja siostra znosiła taką wiedźmę przez pół roku.
Żegnam ozięble.
Żegnajcie, Lopezowie!
Będziemy tęsknić. Pa!
Do miłego niezobaczenia.
DOM NA SPRZEDAŻ
NIEBIAŃSKI DWÓR
Ernesto!
Kupiłeś nowe meble?
Nie, Silvia. Konfiskują je.
Straciliśmy wszystko.
Nawet dom.
Co? Nie!
Nie weźmiesz tego. Kosztowało mnie fortunę.
- Mamo, wyluzuj. - To zostaje.
To normalne, że bogaci bankrutują.
Mike Tyson zbankrutował. Andrés García nawet dwa razy.
I Trump, który został prezydentem.
Przeprowadzimy się do hotelu Four Seasons, a tata odzyska jakoś pieniądze.
Nie da się ich odzyskać.
I nie stać nas na Four Seasons.
A Sheraton?
Nawet nie na Best Western.
Nie!
- A twoje ubezpieczenie? - Nie zamierzam umierać.
Załaduj, co się da, do auta Joela.
- Mówisz o tym aucie? - Joel, moje walizki.
Moja wejdzie?
Nie!
Trochę tu ciasno, ale za to nie ma sztywnych blondyn.
Dobrze, że kazałaś mi posłuchać twojego compadre, Leo.
Będziemy szczęśliwi w naszej starej dzielnicy.
- Dokładnie. - Tak będzie.
Wprowadzili się nowi sąsiedzi. Pójdę się przedstawić.
- Super! - O tak.
Znalezione nie kradzione.
Powinieneś się podzielić, Pablito.
Więzienie nauczyło mnie hojności.
Dobra, podzielę się.
Dzień dobry.
Proszę wybaczyć.
- Ty? - Ty?
Cholera.
Napisy: Tomasz Suchoń