Gaz!
Sprzedaję gaz!
Cata!
Cat!
Crista, wyłaź wreszcie!
Łazienka jest maleńka i nie ma ciepłej wody.
Dzieci, gdzie jest wasz tata?
A gdzie jest Cata?
Tata szuka pracy, a Caty nie ma.
Kto nam zrobi śniadanie?
To jakiś koszmar.
Wcale nie, mamo. Uszczypnij się.
Zabrakło mi internetu.
Cata.
Gdzie jesteś?
Zapraszamy na pyszne tamales.
Już jestem głodny.
TARG DZIELNICY DZIECIĄTKA JEZUS
Nowa sąsiadka ostro wali w gong.
Tak, ta nowa, która twierdzi, że jest naturalną blondynką.
Kim ona jest?
Nikim godnym uwagi.
Wiecie, co jest godne uwagi? Powrót ekipy Lopezów.
Jasne.
Poproszę kilo pomidorów.
Weź je sobie.
Słyszysz, Elvira?
Elvira.
Pewnie udaje głupią, bo to małe zamówienie.
- Na pewno. - Mogę dostać 20 kilo pomidorów?
- Elvira. - Dzień dobry.
- Cześć. - Poproszę jedną limonkę.
- Proszę. - Co jest, Raquel?
Byłam pierwsza. Nie jesteś przezroczysta.
A kim ty jesteś?
Tina. Córka Dolores.
Przepraszam.
Nawet cię nie poznałam po tak długiej przerwie.
Pamiętacie, jak jej siostra Leo też nas nie poznawała po przeprowadzce?
Carmen Salinas pamiętała o swojej dzielnicy.
- Tak. - I Cuauhtémoc Blanco też.
- Nawet w Morelos. - Tak daleko?
Nie odpowiadam za siostrę, ale nigdy nie wyparłam się korzeni.
Lady Elviro, dobrze wyglądasz. Zmieniłaś fryzurę?
Mam melasmę twarzy.
A ta wariatka znowu to samo.
Czy wasza sąsiadka naprawdę oszalała?
Sprzedaj mi kilogram awokado, to ci opowiem.
- Wszyściutko. - Bierz, co chcesz.
Ładuj.
Mówią, że blondyna…
mówi językami.
- Tak. - Co to znaczy?
Słyszałaś o amarantusie?
Albo o spangliszu?
Jasne, że tak.
Na pomidor mówią „keczup”.
Co ty mówić?
Założę się, że Mariana wypisuje o mnie okropne rzeczy.
Co zrobimy, jeśli zabraknie nam papieru toaletowego?
Mnie skończył się internet.
Słuchaj, Cris. Spójrz mi w oczy.
Potrzebujemy ważniejszych rzeczy, żeby nie podcierać się skarpetami.
Co chcesz powiedzieć?
Widziałem na Instagramie sztuczki dla biednych.
Przerażasz mnie.
Spokojnie, załatwię to.
To okazja, by wykorzystać moje zdolności przywódcze.
Czuję się jak w Survivorze.
IMPREZY U RIGO
Hej, Neto! Co tam, compadre? Jak się masz?
- Wyśmienicie. - To świetnie.
Chcę zaoferować ci swoje usługi, aż moja sytuacja się poprawi.
Dobra, chodź.
Czym się zajmujesz?
Początki Imprez u Rigo sięgają organizacji tajnych imprez.
A teraz spójrz.
Organizuję śluby, chrzty, urodziny,
studniówki, wieczory kawalerskie i walki kogutów.
Zorganizowałem pierwszą komunię Janet.
Rany.
Powinieneś być na okładce Forbesa.
Jeszcze się nie odezwali. Wejdź.
Siadaj. Jaki masz pomysł?
Pierwsze, co przychodzi mi do głowy, to…
rebranding.
Odświeżymy twoją markę.
Będę potrzebował zaliczki.
Około 250 tysięcy peso.
Dwieście pięćdziesiąt?
Utnij zero i podziel przez dwa. Tyle mogę zapłacić.
Rigo, to ledwie pokryje czynsz
za domek, który mi wynająłeś, i wycieczkę do supermarketu.
Wyciągam do ciebie rękę.
W takim razie zapomnij o tym.
Już zapomniałem.
Poszukam forsy gdzie indziej.
Śmiało!
Dzięki.
Nie ma za co.
Co ty tu robisz?
Czemu nie przyszłaś do pracy?
Skoro nie możecie mi już płacić, zatrudniłam się u pana Rigo.
- Cata! - Dzień dobry.
Witaj w nowej pracy.
Bardzo panu dziękuję.
Wszyscy już wiedzą, że nie jestem bogaty.
Tylko ty mnie obserwujesz.
Czemu mnie usunąłeś?
Nie masz postów z twoją laską, Belindą.
Nie nazywa się Belinda i nie jest moją laską. Jeszcze.
Złapałeś za cycka?
Nie do końca.
Raz myślała, że nas napadnięto i złapała mnie za rękę.
Widzisz? Jesteś żałosny.
Pablo!
Crista? W końcu wyszłaś z domu?
Żeby sprawdzić, co o mnie mówią.
Jasne.
Użyczę ci internetu,
ale opublikujesz post o mnie, bym odzyskał obserwujących.
Zapomnij o tym. Przyjaźnimy się, ale nie mogę trafiać na byle profile.
No to zapomnij o internecie.
Fuj.
Muszę coś zrobić.
Cała dzielnica nas olewa.
Wiem.
Musiałem wymyślić historyjkę, by kupić awokado. Dziwne, co?
Mnie kazali stanąć w kolejce do pustego sklepu mięsnego.
Nie.
Zabrali mi solniczkę na stoisku z tortillą.
A ja straciłem obserwujących.
Leo nie wysłała im adresu na komunię Janet i to ich uraziło.
Przestań obwiniać Leo!
- Będzie cię nawiedzała. - Nie!
Tylko nie to.
Musimy zrobić wszystko, by odzyskać ich sympatię.
Powiedzmy, że tata zapomniał wysłać adresu.
- Tak! - Nie.
Nie będziemy się tłumaczyć. Mam plan.
Urządzimy imprezę, jakiej jeszcze świat nie widział.
Jak? Jesteśmy spłukani.
Nie zniechęcaj się. Wiem, do kogo uderzyć.
Wszyscy będą się świetnie bawić aż do rana.
Ciociu!
Odezwał się jej wewnętrzny Lopez.
- Lopez? - Lopez!
Dawajcie.
Lopez!
O tak.
Ernesto, musisz znaleźć pracę.
Zapytałem compadre. Proponuje grosze.
Co? Nie wierzę, że zwróciłeś się do trzeciorzędnego sklepikarza.
Słuchaj, skarbie.
Obiecuję, że otworzę własny interes.
To nie może być takie trudne, skoro Rigo sobie poradził.
Dlatego się w tobie zakochałam.
Jesteś prawdziwym facetem.
Tak przy okazji, Rigo zatrudnił Catę.
Co? Najpierw ten plebs wsadził nas do tej dziury, a teraz ukradł mi Cat?
Pozwala nam tu mieszkać, choć nie musi. A zatrudnił Cat, bo nie możemy jej płacić.
Oby twój biznes wypalił na tyle, by uratować Cat przed tym złodziejem.
Nie będę swoją własną gosposią. Jasne?
W porządku.
Zgaś światło.
Tutaj nie można. Od tego są targowiska.
To coś jak centra handlowe, tylko na ulicy.
I zamiast burgerów sprzedają tam esquitos.
Co tam, Neto?
Sprzedajesz swoje skarby?
Potrzebuję gotówki, żeby założyć firmę. Zacznę od handlu na targu.
Masz kasę na stoisko?
To za to się płaci?
Dobre.
Tonito! Przynieś mi pęsetę.
Miałaś nazywać mnie Zimą, mamo.
A czemu nie Latem?
Dzień dobry paniom.
Dzień dobry.
Zapraszam was na wielką imprezę z okazji naszego powrotu do dzielnicy.
I ponownego otwarcia Fondy Dolores.
Rany.
Jesteśmy tak zajęte, że nie damy rady.
Prawda, dziewczyny?
Prawda.
Idziemy na komunię kuzyna siostrzeńca compadre.
Dokładnie.
W Lomas de la Alcurnia.
Znacie te rejony, prawda?
Ale szkoda.
Ominie was uczta.
Zabiłam nawet jagnię.
A nawet dwa. Idziemy na całość. Wszyscy przyjdą.
Nawet ta blond sąsiadka?
Jeśli ona przyjdzie, to my też. Prawda, dziewczyny?
- Tak. - Pewnie.
Będzie. Znamy się jak łyse konie.
Chyba szkapy.
Dorodne klacze.
To do zobaczenia, laleczki.
Świetnie.
Pa.
Dacie wiarę?
Mam mapę dzielnicy, ale pogubiłem się. Nie widzę galerii handlowej.
Bo jej tu nie ma.
To skąd bierzecie zakupy?
Z targu albo ze sklepu pani Lulu.
Jak chcesz coś kupić bez forsy?
Posługując się starożytną metodą: barterem.
Wymienię swoje pomysły marketingowe na towary.
Tu akceptują tylko gotówkę, a pani Lulu to rottweiler.
- Zagryzie cię. - Rany.
Bardzo trudne warunki. Super. To niełatwe wyzwanie.
Skąd ta ponura mina?
Nie bądź smutny, Neto.
Nic nie sprzedałem.
Twoje ceny są za wysokie.
Tutejsi nie są do nich przyzwyczajeni.
To, co sprzedaję, jest bezcenne.
Spójrz tylko na to.
Koszulka Cabañasa.
A to koszulka Pelégo z autografem z mundialu w Meksyku w 1970.
Pelé.
To świętość.
Murawa z Wembley, na której Meksyk wygrał olimpiadę.
Nie martw się, Neto.
Pozbawię cię tego problemu. Kupię wszystko.
Naprawdę?
Umowa stoi.
Za Cabañasa wezmę tylko 20 tysięcy.
Za Pelégo 50 tysięcy.
Wszystko za pół miliona.
Utnij zero, podziel przez dwa i umowa stoi.
W ratach.
Nie mówisz chyba poważnie.
Nie brakuje ci przypadkiem gotówki?
Nie chcę być niedelikatny,
ale musisz zapłacić mi czynsz za dom
i za ten skromny kąt, który ci wynajmuję.
Zastanawiam się, czy twoja rodzina ma dość jedzenia.
Nie sądzę.
Zastanawiam się, czy macie dość papieru toaletowego.
Nie wydaje mi się.
Pomyśl o zapachu… Sam nie wiem.
Przemyśl to.
Masz dobrze zaopatrzony sklep.
Ale spróbuj może ułożyć produkty inaczej.
Podstawowe rzeczy, takie jak elektryczne szczoteczki
ułóż z przodu.
Nie sprzedaję ich.
Ojej. Przepraszam.
- Zapłacisz? - A może zapłacę ci pomysłami?
Na przykład darmowym kursem, jak lepiej traktować klientów?
Jesteś synem tej blondyny, która się wprowadziła?
W pewnym sensie.
Czy to naprawdę osobista asystentka Thalíi?
Thalíi?
Tak, ciągle do nas wpada.
Bierz, co chcesz, na zeszyt!
Dziękuję.
Później się tym zajmiemy.
To też wezmę.
Weź jeszcze trochę. Proszę.
Wielkie dzięki.
Znajdę cię, przystojniaczku.
To przecież bzdura.
Myśli, że Silvia zna Thalíę.
To zasługa mojego rapportu.
Czego?
To technika marketingowa. Buduje kredyt zaufania.
I to dosłownie.
Chodźmy tam.
Po co?
- Po szampon i kurację do włosów. - Nie bądź zachłanny.
Dlaczego? Talent mi pomógł. Zasługuję na wszystko.
Talent? To dlatego, że jesteś biały.
Udowodnię to.
- Dobry wieczór. - Dobry wieczór.
Jestem Diego Espinoza. Chciałbym wypróbować wasze produkty.
W zamian mogę udzielić porad marketingowych.
Pewnie! Bierz, co chcesz. Na zeszyt, oczywiście.
Wejdź, słodziutki.
Dziewczyny, zajmijcie się tym młodzieńcem.
Jak się pani ma?
Jeśli pozwoli mi pani wypróbować swoje produkty, dam pani wskazówki…
Słuchaj, brązowiutka.
Brudaski mają zakaz wstępu. Jeśli nie kupujecie, spadajcie stąd!
No już.
Słyszałam plotki, że jest żoną mordercy na zlecenie.
A nie laską dilera narkotyków?
Ty byś się na nią nadawała.
Cześć!
Om. Shanti.
Słuchajcie.
Podobno jest wiedźmą i albinoską.
Tak. I pochodzi ze wschodniej Rosji.
- To bardzo daleko. - Racja.
Mówią, że jest trochę zakręcona.
- Naprawdę? - Całkowicie.
A nie mówiłem?
- To nie jest normalne. - Nie!
Opowiem wam całą historię, jeśli rzucicie groszem.
- Słucham? - Nie ma nic za darmo.
Bardzo dziękuję.
Ale jesteś hojna.
A więc było to tak.
Na Dalekim Wschodzie żyła kiedyś blondyna…
Nie, wiele blondynek
z darem spojrzenia, które niewoliło mężczyzn.
NIE WCHODZIMY NA STRONY Z PORNO
PRZERWA TOALETOWA
Podobno Crista Espinoza de los Montero mieszka w biednej dzielnicy.
PABLO, RATUNKU! OPUBLIKUJĘ POST! POMOCY!
Dobra.
Opublikuj fotkę ze mną, a ja zadbam o twój wizerunek.
Innymi słowy,
ta kobieta to tajemnica.
Tak.
- Kto ma Netfliksa? - Ja.
Kręcą drugi sezon Marii z przedmieścia.
Przepraszam.
Pójdę ją zaprosić na jutrzejszą imprezę.
- Ciągnie swój do swego. - Zobaczymy.
To patrzcie.
Zobaczymy.
- Nie otworzy. - Otworzy.
Pewnie jest w łazience.
Blondyna!
Wpuściła ją!
Pomocy, banda zombie chce uczynić ze mnie plebsiarę.
Zadzwoń na policję czy coś.
- Wpuściła ją. - Przyjaźni się z Thalíą.
I to jeszcze jak.
Nie przesadzaj.
Chcą sprawdzić, czy jesteś naturalną blondynką.
Nie kłam. Wszyscy macie czipy w mózgu, które każą wam nas atakować.
Nie jesteśmy zombie i nie jemy chipsów. Przyjdź jutro na moją imprezę.
Poznasz sąsiadów i zobaczysz, jacy są mili.
Pewnie, chcesz mnie pokazać jak jakieś zwierzę w cyrku.
Nigdy bym tego nie zrobiła.
Córka prezydenta ujęła to najlepiej, was, biedaków, przepełnia zazdrość.
Spadaj mi stąd.
Daj mi spokój.
- Chcę tylko pomóc. - Nie.
Nie przyjdę. Ci ludzie śmierdzą miejską komunikacją.
Zapomnij o tym.
Dasvidaniya, pa. Do zobaczenia!
Ale mocna paczula.
I co?
Czy nowa sąsiadka przyjdzie na imprezę?
Przyjaciele dzielnicy Dzieciątka Jezus!
Blondyna przyjdzie na imprezę u Lopezów i Salcidów!
Mam pytanie. Przyprowadzi Thalíę?
Może jest w trasie.
Ale pewnie tak!
Czemu umieściłeś Espinozów obok nas?
Zapomniałeś, jaka jest Blondyna?
Wybacz, Tina. Serce mi się kroi, że rodzina Neto została bezdomna.
Jak mogę ci to wynagrodzić?
Może kolacja?
Myślisz, że to naprawi wszystkie szkody? Potrzebuję czegoś więcej niż kolacji.
Załatw DJ-a, parkiet, jedzenie i dużo alkoholu.
Urządzam wielką imprezę,
by odzyskać należne nam miejsce w tej dzielnicy.
- Czy to jasne? - Tak.
Będzie pasował do mojego makijażu.
Jest twój, jeśli chcesz.
Weź go sobie.
Dzięki. Poradzę sobie sam. Dziękuję.
Silvia, wytłumaczysz mi te tłumy przed naszym petit chalet?
Hołota chce zobaczyć, jak żyjemy.
Brytyjska rodzina królewska ma prywatną ochronę, ale my nie.
- Nie można postawić choć bramy? - Obiecuję, że wkrótce ją zamontujemy.
I przysięgam, że wcześniej wyprowadzimy się stąd.
Dobrze? Słuchaj. Przyniosłem jedzenie.
Wziąłeś mój wegański bowl?
Mają tu tylko zupę z makaronem i sałatkę ziemniaczaną.
I horchatę.
Tęsknię za Catą!
- Nie, to obrzydliwe. - Jest z ryżu.
Też za nią tęsknię i zamieściłem ogłoszenie.
„Szukam gosposi, która będzie pracowała…
za darmo”.
Co to za ludzie?
To tłum, który chce mnie poznać.
Agustina urządza przyjęcie. Nie pójdę za żadne skarby.
Rany.
- Tere miała rację. - Z czym?
Dostaję gratisy, bo jesteś tutejszą celebrytką.
Mam próbki francuskich kremów.
A to oznacza, że stać cię tu na wszystko.
Może nawet na tyle, co przed przeprowadzką?
Dziś mamy wyprzedaż! Weźcie udział w promocji!
Kupcie czapeczkę z blond włosami, które powiewają na wietrze.
Dziś promocja!
Śmiało. Podejdźcie. Kupcie własne blond włosy.
Zachęćmy panią, naszą żywą legendę.
Wyjdź do nas!
W dowód dobrej woli
kupcie butelkę ze zdjęciem tajemniczej blondynki!
Zapraszam do mnie!
Pomachajcie jej!
Ma się za księżniczkę.
Musimy coś zrobić, by odzyskać ich aprobatę.
Zaprosiłam ją na imprezę, a ona miała tupet odmówić.
- Co zamierzasz zrobić? - Niech ludzie myślą, że przyjdzie.
Na imprezie o niej zapomną.
Dodamy podwójną dawkę rumu do ponczu.
Nieważne, czy ta wiedźma przyjdzie.
- Prawda? - Masz całkowitą rację.
Wiem.
Dziś specjalna promocja. Chcecie poznać tę tajemniczą blondynkę?
Kupcie bilety, by porozmawiać z Blondyną na imprezie.
Za dodatkowe 200 peso zrobicie sobie z nią zdjęcie.
- Kto chce? - Ja! Chcę dziesięć.
Ta impreza będzie lepsza od odpustu.
I o to chodzi! To ile chcecie?
Dziesięć? Robi się. Pięć? Jasne.
Neto!
Co słychać?
Przeprowadzka nie nastąpi jednak tak szybko,
przywiozłem ci więc trochę więcej towaru.
Idealnie! Wszystko już prawie sprzedaliśmy.
200 PESO TYGODNIOWO
- Mówiłeś, że nie pójdą za tę cenę. - Ty byś ich nie sprzedał.
- Ja mogę. - Przeliczę.
Compadre, nieważne, ile co kosztuje.
Ważne, jak ludzie za to płacą.
Kup koszulkę kibica
w ratach zero procent, płacąc tylko 50 peso tygodniowo.
Proszę bardzo.
To ile chcesz za tę kupę złomu?
Nie…
to dla dzieci z sierocińca.
Jestem tu z moim przyjacielem, Pablo Lopezem.
Wiem, że moja nieobecność doprowadziła do różnych plotek.
Ale nie martwcie się, nadal korzystam z życia na plaży. Zdrowie.
Plaża na dachu? Nieźle.
- Wujku, co tu robisz? - Tylko nie to!
Idź stąd!
- Nie mogę już być na własnym dachu? - Idź.
- Kurwa. Widzieli to na żywo. - Nie.
Co się stało?
Zużyłaś moje dane komórkowe. Miałaś nie wchodzić na żywo.
Nie znosi frustracji.
Jest zła, bo jestem biały?
Ty jesteś jak Staś, a ona to Kali.
Dlatego powinna mnie docenić.
Jestem białym chłopcem żyjącym w nieludzkich warunkach.
Co proponujesz?
Pogódź się z nią na imprezie. Alkohol ją odpręża.
Spróbujcie nie stawiać zawsze na swoim.
Tylko idioci tak robią.
#ELCHAKA I #LAFIFÍ SĄ JAK BELINDA I NODAL
Belinda i Christian Nodal?
Znowu mnie wykiwano.
Rigo kupił moje pamiątki za bezcen, a potem sprzedał je o wiele drożej.
Serio, Ernesto?
Miałeś przecież zarobić kokosy.
Tak, ale brakuje mi wiedzy tych, którzy naprawdę je zbijają.
Zacząłem od odziedziczenia agencji reklamowej.
Nie miałem pojęcia, co robię.
Ale teraz rozumiem.
Kluczem do sukcesu jest sprzedawanie na raty biednym ludziom.
Tak. Teraz wiem, jak Salinas Pliego zbił fortunę.
Muszę się wiele nauczyć od mojego compadre.
Ostatnia osoba, od której musisz się uczyć, to ten akwizytor.
Ernesto, proszę!
A jeśli nasi znajomi dowiedzą się, że pracujesz z kimś takim?
Silvia, zajmę się tym.
Wiem, co muszę zrobić.
Oby.
I zgaś światło.
Otworzyłeś mi oczy.
Biednym sprzedajemy drogie rzeczy, ale tak, by wyglądały na tanie.
Właśnie.
Ludzie chcą czegoś, na co ich nie stać, za połowę tego, co zapłacili sąsiedzi.
Potem popisują się po mszy w niedzielę.
Dlatego chcę z tobą pracować. Ucz mnie!
Wyśmienicie.
Witamy w Imprezach u Rigo.
Zaczynasz dzisiaj.
Naprawdę?
Świetnie, mam mnóstwo pomysłów.
- Od rebrandingu… - Nie.
Na spokojnie.
Mam własny plan. Catita.
Będziesz nową twarzą Imprez u Rigo.
Będziesz miał szansę zadebiutować na dzisiejszej imprezie.
Nie włożę tego. Żona mnie zabije.
A idzie na imprezę?
Dobry wieczór wszystkim.
- Co za ogier! - Blondasku!
- Wypnij się. - Potrząśnij sprzętem!
Co tam, piękni ludzie?
Świętujemy powrót Lopezów do dzielnicy.
Brawa dla nich.
Dziękujemy!
Gdzie są singielki?
Nasz DJ zapoda zaraz najgorętsze hiciory.
Tak trzymaj!
Kto by pomyślał? Sąsiad ma niezłe nogi.
Tina, gdzie ta blondynka?
Nie mogę jej znaleźć.
Jest w drodze. Pójdę po nią.
- Idź. - Już idę.
- Tina. - Co?
Czemu nie ma tu twojej blondynki?
Sprzedałem kilka zdjęć z nią, a zapłacili z góry.
Nie przyjdzie.
Co?
- Cicho. - Musimy coś zrobić.
Już nas nienawidzą. Nie chcę iść do więzienia.
Dobrze.
Graj na zwłokę.
Trust me.
Że co?
Pablo, musimy pogadać.
Nasz filmik ma dużo lajków.
Założymy nowe konto i będziemy udawać, że się spotykamy?
Na pewno? Jestem brązowy.
Przecież Belinda spotyka się z Christianem Nodalem.
Powiemy, że wpadłam do waszej dzielnicy z wizytą.
Co ty na to?
Myślę, że to nie taki głupi pomysł.
- Tak? - Tak.
Wiem, czego chcesz.
Wykorzystasz mnie, by cię zaakceptowano.
Obie byśmy na tym zyskały.
Co mam na tym zyskać?
Darmowe posiłki w naszej Fondzie.
Fuj. Macie wegańskie jedzenie?
Do wszystkiego używacie smalcu.
Tere.
Wiem, że jesteś outsiderką.
Mój sukces cię denerwuje, ale to nie moja wina.
Ech, Diego!
Jaki tam sukces. Pozwoliły ci wziąć towar, a teraz masz długi.
Co?
„Na zeszyt” znaczy, że musisz to spłacić. Inaczej cię zlinczują.
Naprawdę?
Ostrzegam. Jeśli nie przyjdziesz, ludzie poczują się odrzuceni.
Nie darują ci tego.
Czekaj.
Wiem już, czego chcę.
Powiedz temu Rigo, żeby oddał mi Cat i płacił jej pensję.
Nie.
No dobrze.
Dobra.
Porozmawiam z nim. Strasznie leci na to ciałko.
Pięć godzin i zdjęcia ze wszystkimi.
Godzina i zdjęcia tylko z tymi jaśniejszymi.
Moja kochana Cat!
Wiesz co? Możesz wrócić do pracy w naszym domu.
Jestem gwiazdą tej dzielnicy.
Co z tego? Nie możesz mi zapłacić.
Rigo zapłaci ci za pracę u mnie.
Wolę być sprzedawczynią niż gosposią.
To dla mnie krok naprzód.
Nie znoszę ludzi bez wizji. Nigdy nie zajdziesz daleko.
Na pewno dalej niż twój mąż, bo teraz zarabiam więcej niż on.
Ernesto. Ernesto!
Silvia! Mówiłaś, że nie przyjdziesz.
Co to ma znaczyć? Robisz za żigolaka?
A sio!
Skarbie.
Utracona forsa nie wróci. Księgowy uciekł do Gwatemali i zniknął.
Musimy się jakoś dostosować.
Księżniczko.
Księżniczko-albinosko, złóż autograf na kilku zdjęciach.
Tutaj, byle szybko.
Zuch chłopak.
Czapeczko! Zrób im zdjęcie.
Wejdź na scenę z Blondyną i wygłoś zabójczą mowę.
Dobra.
Jeśli nam się uda, pogodzę się z tą landryną.
- Zróbmy to. - Dawaj.
Panie i panowie, naturalna blondynka,
nasza rosyjska księżniczka,
Silvia Espinoza de los Montero!
Wielkie brawa!
Spójrzcie na nią.
I jak tam, sąsiadko?
Przekonałam Rigo.
Uścisk dłoni?
I co jeszcze?
Wszystko sobie wyjaśnią.
Obyś miał rację i unikniemy kłótni z twoją drugą siostrą.
Kobiety z klasą nigdy nie zapominają.
Witajcie, przyjaciele dzielnicy Dzieciątka Jezus!
Dzięki za udział w tej pięknej imprezie,
o którą poprosiłam moją asystentkę Tinę.
Dziękuję wam, mieszkańcy tej pięknej dzielnicy,
w której my, Espinozowie de los Montero, zostaniemy już na dobre!
Ty szmato, to ja jestem gospodynią, nie ty.
Drodzy sąsiedzi!
Znowu się zaczyna.
Znów ta sama śpiewka.
Tym razem z siostrą.
To o wiele gorsze, wierz mi.
Stawiam wszystkim, co sobie zażyczycie! Łącznie z tym, co jest w lodówce Lopezów!
Blondyna!
Słyszysz?
Napisy: Tomasz Suchoń