SERIAL NETFLIX
Hi, everyone!
- Dawaj! - Tak, mamo!
Świetnie!
Kocham Vail.
I love you, Vail!
- Ale śmigasz! - O to właśnie chodzi!
- Byłam niesamowita! - To prawda!
- Taka mistrzyni zasługuje na zakupy. - Tak!
Mogę zrobić zdjęcie?
Jestem z magazynu Hola!
Przepraszam. Chwileczkę.
Co się stało?
Próbowałem cię uratować, ale komar uciekł.
Znowu?
Pewnie głoduje jak wszyscy w tej dzielnicy.
Nie wyglądał jak komar.
Był wielki jak świerszcz i miał twarz małego karalucha.
Przestań, proszę!
Zabierz mnie stąd.
Choćby tylko na wakacje. Zrób coś!
Zapewnienie pracownikom wyjazdu integracyjnego z rodzinami
nie tylko ich uszczęśliwi. O nie.
Zwiększy to ich produktywność o 95 procent.
Co ty na to, szefie?
Wybierzemy się?
Cóż…
Zajebiście!
- Świetnie! - Zróbmy to!
Przygotujcie się. Znam idealne miejsce.
Moja rodzina się ucieszy.
Masz rodzinę?
Córkę, Brittany.
Teraz jest na wakacjach z mamą.
Ale wkrótce będę miał
nową rodzinę.
Mam dla was niespodziankę.
Zapraszam was na firmowy wyjazd integracyjny.
Na wycieczkę?
To całodniowy wyjazd.
Coś jak piknik rodzinny, ale z fajniejszą nazwą.
Nie lubię pikników.
Nie lubię się brudzić, a poza tym dbam o linię.
Wszystkim się zajmę. Odkąd Chayo i Brittany mnie zostawiły,
jesteście dla mnie jak rodzina.
Zwłaszcza teraz, gdy Tina wróciła i jest singielką.
Przestań, mamo.
Poza tym ludzie w dzielnicy uwielbiają plotki i już zaczynają gadać.
Rozumiem.
Wybacz, że jesteś mi bliższa niż każdy compadre.
Nie tak szybko.
Ucieczka stąd jest zawsze mile widziana, nawet na jeden dzień.
Wieki stąd nie wyjeżdżaliśmy.
Odkąd zabraliśmy Pabla do Chimulco, żeby nauczył się pływać.
Spójrz na tego słodziaka. Śliczny, prawda?
Jego oczy wydają się zielone od tego chloru w basenie.
Koło ratunkowe było za duże.
Wiesz co? Masz rację, mamo.
- Czyli jedziecie? - Nie w ten weekend.
- Zabieram Diego na pierwszy protest. - Teresa.
Codziennie chodzisz na protesty i nic się nie zmienia.
Bez wymówek. Już dawno nie spędzaliśmy czasu całą rodziną.
Chętnie przyjmiemy zaproszenie.
- Świetnie. - Pojedziemy.
- Dobrze. - A teraz jedz.
To oczywiste, że compadre na ciebie leci.
Bzdura, umawiał się kiedyś z Leonor.
Plotka głosi, że się całowaliście i dlatego Leonor się na ciebie wściekła.
Nie powinieneś słuchać plotek.
Podobno dedykowałaś mu piosenki w radiu.
Skończ z tymi bzdurami.
Leo będzie zła.
O nie! Broń Boże.
Leo jest w niebie z miłością jej życia.
Poza tym compadre jest żonaty.
To znaczy porzucony.
Tacy jak on wyżywają się na każdej napotkanej kobiecie.
Przestań. Nie zgrywaj zazdrosnego brata.
Ubzdurałeś sobie coś.
Ciesz się wycieczką, przestań pleść bzdury.
Nareszcie!
Zasłużone wakacje!
To się naprawdę dzieje?
Jedziemy tylko na jeden dzień. Po co ci dwie walizki?
W jednej są ubrania, a w drugiej kosmetyki.
Chivis, co to jest?
Tylko podstawowe rzeczy.
No dobrze.
Gdzie jest szofer?
Compadre!
Compadre Neto i rodzinka, co?
Gotowi na rodzinną integrację?
Jedziemy na wycieczkę z nim?
Nie, to nie wycieczka. Raczej coś w stylu szybkiej eskapady.
Po co jechać gdzieś daleko, mając w pobliżu rezerwat Primavera?
Zostawcie bagaże i wskakujcie.
Skończcie gadać i w drogę. Nie ma na co czekać!
Jedźmy.
Nie mam zamiaru jechać tym czymś. Pa.
Co się dzieje, Neto?
To integracja rodzinna, prawda?
Albo się integrujesz, albo tracisz pracę.
Chivis!
Wskakujcie. Park czeka.
Jesteśmy na miejscu!
Rany. Spójrzcie.
- Świetnie, Rigo. - Rozgośćcie się.
Lubię wielkie balony.
Prawie się udusiłam.
Co to jest?
Wiedziałam, Pablo.
Masz zasięg?
Ani jednej kreski.
Co robić? Muszę się odezwać do moich fanów.
Do naszych fanów.
Nieważne. Potrzebujemy zasięgu.
Chodźmy go poszukać.
A gdzie toi toi?
Toi toi?
Po co ci on, skoro masz tak wielką łazienkę?
Czekaj, compadre.
Mam do ciebie prośbę.
Chcę wykorzystać ten piknik, by Agustina się we mnie zakochała,
ale od jej przeprowadzki do Ciudad Juárez wydaje się jakaś inna. Jakby nadęta.
- Agustina nadęta? - Prawda?
Nie mam doświadczenia z kobietami z wyższych sfer.
Ty jesteś w tym ekspertem, masz w sobie urok Aborygena.
Wystarczy spojrzeć na te kobiety, które podziwiają, jak prężysz pośladki.
Znajdziemy sposób.
Compadre.
- Potrzebuję twojej rady. - Muszę…
Przebierzcie się, ale nie zapoćcie ich za bardzo.
Dzięki, zostanę w swoich ciuchach.
Nie, Chivis!
To dzień integracji rodzinnej.
Musimy się integrować.
- To mój szef. - Co z tego?
To będzie koszmar, Ernesto. Chodźmy stąd.
Nie. Musimy zagrać we wszystkie jego gierki.
Witajcie na imprezie integracyjnej Imprez u Rigo!
Mamy wszystko, czego potrzebujemy do dobrej zabawy!
Będzie wyścig w workach w parach.
Ciuciubabka w parach.
I sztafeta w parach.
Zwycięska para
dostanie bilety na koncert Los Ángeles Azules!
Nawet ich nie znasz, daj spokój.
Oczywiście, że znam. Śpiewają z Paty Cantú.
Znasz tylko ten album? To takie przewidywalne.
Proszę o spokój.
Już pokazujemy pazurki, a nawet nie zaczęliśmy.
Zachowajcie energię na zawody!
Zniszczę cię.
I zmiażdżę.
Rigo wylosował pary.
Wyglądają one następująco.
Germán i Tomás.
Tere i Diego.
Cata i Janet.
Chivis i Neto.
Lepiej wygrajmy.
Crista i Pablo.
Agustina i Rigo!
Nic z tego. Musimy znaleźć zasięg.
Poza tym mamy wrzucać posty, a nie ścigać się w workach.
A może nasi fani poznają nasze rodziny?
Chcesz stracić obserwujących?
Chyba nie.
Crista, zaczekaj.
Spokojnie, Pablo. Wyluzuj.
- Widać, kto tu rządzi. - Nikt. Razem decydujemy o wszystkim.
- Na pewno? - Tak.
To czemu nie bierzecie udziału? Uwielbiasz ciuciubabkę.
Nie gadaj, że to jedna z konkurencji.
Nie słyszałeś?
Nie mogę, mamy robotę do zrobienia.
- Crista? - Poszła tam.
Przez ciebie ją zgubiłem. Crista!
Spadam stąd.
Genie, compadre potrzebuje pomocy, by zdobyć twoją szwagierkę.
Compadres nie powinni zbliżać się do krewnych swoich compadres.
Nie pomogę mu.
Chyba że ty tego chcesz.
Przygotuj się.
Bieganie na dworze to nie to samo, co bieganie na bieżni.
Odkąd tu zamieszkałam, codziennie biegam na dworze.
Widzisz te plamy?
Plamy czy nie, wygra prawdziwa fanka Los Ángeles Azules.
Na ilu koncertach byłaś?
W Los Angeles, w Chicago czy tutaj?
Szpanerka.
Co powiesz na to? Będę mówił do niej szeptem,
by musiała się nachylić, a wtedy zaatakuję.
Tak. Kobiety z wyższych sfer to kochają.
Chwytasz za talię, rzucasz komplement i zaczynasz ją obmacywać.
Tak myślałem. Oczywiście z całym szacunkiem.
Szacunku pozbędę się, gdy będziemy sam na sam.
Ale z ciebie tygrys!
Genie, daj mi znak.
Nie wiem, co robić.
Ciuciubabka.
To kolejna konkurencja.
Musicie poprowadzić do mety partnera z zasłoniętymi oczami.
Jakieś pytania?
Rozumiemy się bez słów, na pewno wygramy.
Ciekawe, czy rzuciła urok na Diego.
Hej! Co się dzieje?
Wybacz, myślałam, że oszukujesz.
Musimy wygrać, bo chciałbym iść z tobą na koncert.
Co? Nie słyszę cię. Mów głośniej.
Na miejsca,
gotowi,
start!
- W lewo, w prawo. - Boję się!
A jeśli nadepnę na robala?
Cholera!
W które lewo?
- W moje lewo. - W tę stronę?
Nie, czekaj. W lewo!
- Wybacz. Chodziło mi o prawo. - Ohyda.
Szybko.
Właśnie tak. Idź prosto.
W prawo!
Mówiłam w prawo, Ernesto!
Pokaż. Nic ci nie będzie.
Chodźmy.
Pospiesz się.
Prosto.
Lepiej złapię cię w pasie, żebyś mnie poprowadziła.
Nie bądź obleśny!
Trzymajmy się za ręce jak kiedyś.
Nie! Złap mnie za łokieć.
Przestań mnie łapać, bo się zakocham.
Dalej, Germán!
Miałeś mnie prowadzić!
Pa, sayonara, ciao!
O nie.
- Diego, Tere! Nie obmacujcie się! - Co?
Mamy to!
Nie!
- Wygraliśmy! - Nie!
Z której to piosenki, wielka fanko?
„El listón de tu pelo”.
Źle. „Mis sentimientos”.
Dość, Ernesto. Przegrałeś.
Przegrałeś. To koniec.
Crista!
O nie.
Gdzie jesteś, Crista?
Nienawidzę się pocić.
Zrobiłabym jednak wszystko, by ta tandeciara nie wygrała.
- Założę się, że tańczy salsę, nie cumbię. - Tak jak ty.
Robię to dla zabawy. Znam różnicę.
Jeśli ona wygra, będzie tak, jak zawsze mówisz.
Zawłaszczanie kultury.
Przywłaszczenie kulturowe, ale to nieprawda. Jest Meksykanką.
I co z tego?
Musicie mi pomóc. Jasne?
Jasne!
I o to właśnie chodzi!
- Czemu chce wygrać? - Nie wiem.
Crista!
- Crista! - Tu, przystojniaku.
Co tam, Pablito? Kogo zgubiłeś?
Moją przyjaciółkę.
Widzieliście piękną blondynkę?
Przyjaciółkę? Frajer.
- Co tu robicie? - Urządzimy sobie biwak.
Możemy pomóc ci jej szukać.
Znam ten park.
Nie, dzięki.
Pewnie jest gdzieś tam.
Nad rzeką.
Bądź ostrożny.
Miejscami jest tam naprawdę głęboko.
Już się o tym przekonałem.
No dobrze.
To my już uciekamy.
Trzymaj się.
Crista!
Neto. Nic nie działa.
Tina nie daje się do siebie zbliżyć.
Świetnie ci idzie. Tak trzymaj.
Słuchaj. Kobiety z klasą
są bardzo pewne siebie. Musisz je zmiękczyć.
Jak w piłce nożnej. Atakujesz twardo rywala,
by nie traktował cię jak mięczaka.
Jasne.
Pressing i strzał.
Tak. Wyciągnij ją ze strefy komfortu.
Podnieca je to.
Twarda miłość.
- Dam z siebie wszystko. - Dalej!
Genie, daj znak.
Crista, tu jesteś!
- Co robisz? - Przyniosłem ci tiarę.
Fuj, to nie moje! Nieważne.
Zabierz mnie do limuzyny, żeby naładować telefon.
Limuzyna.
Znasz drogę powrotną?
- Ja nie. - Ja też nie.
Nie znam drogi powrotnej, ale musimy wrócić przed zmrokiem.
Widziałaś Blair Witch?
Nie? Ciesz się, ja musiałem wyłączyć w połowie.
Gdy słyszę głos dziecka, od razu uciekam.
Nie bądź śmieszny.
Ty jesteś blondynką, a blondynki są pierwszymi ofiarami w horrorach.
To walka na śmierć i życie.
Wyścig w workach ziemniaczanych.
Pierwsza para, która przekroczy linię mety, wygrywa.
Łatwizna! To jak CrossFit.
CrossFit?
Uprawiają go bogacze płacący, by poczuć się jak na budowie. Prawda?
Przynajmniej starają się dobrze wyglądać.
Ty nigdy nie biegasz, nawet kiedy twój dom się pali.
Ale z ciebie żartowniś. Naprawdę.
Właź do worka.
Możemy się nie zmieścić.
Trochę ci się przytyło.
Bez pośpiechu, stałym rytmem.
Zresztą zawsze tak robisz.
Za bardzo się ekscytuję.
Miło by było, gdybyś choć raz pozwolił mi się pierwszej podekscytować.
Mówimy o workach?
Nie, Diego!
- Tylko worki ci w głowie. Wychodzę. - Tere.
Na miejsca, gotowi…
start!
Nie przestawaj!
- Zmęczyłam się! - Nie masz butli z tlenem?
Zostawiłam ją w domu. Weź mnie na barana.
Dalej!
Nie!
I to ja jestem w kiepskiej formie? Nie do wiary.
Powinieneś biec szybciej zamiast mnie obrażać.
Chodzi ci o skakanie, nie o bieg.
Espinozowie!
Tere.
- Musisz się uspokoić. - Jak mam to zrobić?
Ludzie tak mówią, gdy protestuję przeciw niesprawiedliwości.
O co ci chodzi?
Prawdziwa gra dotyczy Meksyku, Diego.
Tere!
Nie uwierzysz.
Rigo był totalnym palantem zamiast mnie podrywać.
Rozumiem. Słuchaj, Tina.
Pewnie udaje twardą miłość.
Chce w ten sposób zdobyć twoją uwagę.
Tak, to desperacki ruch z jego strony.
Niedługo wykona jakiś układ taneczny.
Co to znaczy?
Nie mów, ciągle robisz mi mętlik w głowie.
Spadaj. Wkurzasz mnie.
Leć.
Co z tobą nie tak?
- To odstraszy wiedźmę. - Mam zasięg!
Mam zasięg.
Mam zasięg!
Zgubiłam się!
Nie żartuję!
Jeśli to słyszycie, powiadomcie służby.
Zapiszcie naszą lokalizację dla policji.
Rusz się, Pablo!
Módlcie się za mnie i użyjcie hashtagu #FindCrista.
Nie wysłałam tego!
Czemu mnie nie posłuchałaś?
Nawet mnie nie nagrałaś.
Wiedzą, że jestem z tobą, bo mnie uciszyłaś.
To nie czas na kłótnie, Pablo!
Nie pomagasz.
Zmiękczenie przeciwnika nie zadziałało, a ja cię wspierałem.
- Szukałem ci chleba bez glutenu. - To bez glutenu?
Szukałem, ale nie znalazłem.
Rzecz w tym, że compadre, który daje złe rady, nie jest compadre.
Taki, który podrywa siostrę compadre, to też nie compadre.
A Genaro był naszym compadre!
To zasada z Przewodnika Compadre.
Genie zawsze o tym mówił.
Genaro i ja napisaliśmy go razem.
Stoi tam jak byk, że jeśli compadre umrze, drugi opiekuje się jego rodziną.
- Serio? - Słowo.
Pomijając Przewodnik Compadre,
nigdy nie przestałem myśleć o Tinie.
Chciałbym spróbować z nią jeszcze raz.
Dlatego proszę cię o przysługę.
Słuchaj, Tina uwielbia tańczyć, a jeśli jesteśmy w czymś dobrzy
poza udawaniem głupków przy płaceniu rachunków,
to jest to taniec.
Pozwól nam wygrać,
żebym mógł zabrać Tinę na koncert i zdobyć ją tańcem.
Tylko starcy flirtują, gdy tańczą.
Nie, compadre.
Tańczysz tak, jak się pieprzysz.
Chcę, żeby Tina zobaczyła, że mam seksowne, boskie ruchy.
Pomóż mi z tym.
- Nie. - Albo…
poniesiesz konsekwencje.
Pomagasz szefowi dobrać się do złodziejki biletów?
Wiesz, co się stanie, jeśli ta sprzedawczyni za niego wyjdzie?
- Ale… - Poczuje się silniejsza!
Bardziej niż Müller czy Gaviota!
Poza tym jestem fanką tych Ángeles. Nawet jeśli znam ich tylko z duetów.
Musisz wygrać, Ernesto.
Albo poniesiesz konsekwencje. Jasne?
Nie odchodź.
Ciągniesz papier toaletowy.
Jestem wściekła.
Jeśli mi nie pomożecie, ten słomiany łeb wygra bilety.
One i tak nie były dla ciebie, ciociu.
Chcę te bilety, bo Los Ángeles przypominają mi o nastoletnich latach.
Po jednym z ich koncertów z dziewczynki zmieniłam się w kobietę.
- Ohyda. - Uwielbiam ich piosenki.
- Wyobraziłam to sobie. - Dosyć.
Dajcie spokój.
Zróbmy to, czego mnie nauczyliście.
Dobrze. Do dzieła.
Lopez!
Umrę tu!
Pablo, nagraj mój filmik pożegnalny.
Skoro umrzemy, pożegnajmy się razem.
Nie, stary. Najpierw ja, potem ty, jeśli chcesz.
Skoro wiedźma nas pożre, równie dobrze możemy się przyznać.
Mam dość tego, że wszystko musi być po twojemu!
W ogóle cię nie obchodzę. Dbasz tylko o swoje posty.
Jestem pantoflarzem.
Przecież tylko udajemy związek. Beze mnie byłbyś nikim.
Nie chcę być wredna, ale nikt nie obserwuje cię dla ciebie.
Kto byłby Nodalem Belindy, jeśli nie ja?
Przed nami finałowa rozgrywka.
Mamy remis pomiędzy następującymi parami.
Silvią i Ernesto
oraz Agustiną i Rigo.
Ten, kto wygra Wyścig Łyżek, zdobędzie bilety na koncert.
Kaszka z mleczkiem.
Umiem wkładać różne rzeczy do ust.
Jako kelnerka nosiłam po cztery piwa naraz.
Zgadnijcie, gdzie były limonki.
Do dzieła!
Na miejsca.
Gotowi.
Ruszaj się, Ernesto!
- Pospiesz się, Ernesto! - Dasz radę, Rigo!
Szybko.
- Dawaj! - Dalej!
- Szybciej, Ernesto. - Pospiesz się.
Dawaj, Tina!
Dalej, ciociu!
- Do boju! - Dalej, Tina!
Szybciej!
Ostatnia szansa, Genie. Daj znak, żebym pomógł Rigo.
Znak!
Wygrałam!
Idę na koncert!
- Wygrałam! - Nie do wiary.
Doskonale! W końcu zrozumiałeś Przewodnik Compadre.
Dzięki za pomoc.
Tego chciał Genie.
Idzie twoja żona. Weź jutro wolne na wypadek kłopotów w domu.
Kochanie,
co do tej wpadki…
To był wypadek.
Wypadkiem jest też to, że będziesz spał na kanapie.
Dla ciebie, Genie.
Wkurzyłeś się?
Co tam, Pablito?
Nie wróciłeś, więc myślałem, że utonąłeś.
- Nie umie pływać. - Nauczyłem się w zeszłym roku.
W jego basenie.
Cześć, jestem Crista.
Rety, a ja…
Cristiano.
Crista i Cristiano.
Posłuchaj.
Widziałam Toxicutes.
Spotykacie się, czy jesteście przyjaciółmi?
Spotykamy się, ale tylko online.
Robimy to dla obserwujących.
No dobrze.
Daj znać, gdybyś chciała współpracować.
Jestem artystą z kilkoma obserwującymi.
Byłoby super.
Chciałam wprowadzić zmiany w naszym profilu.
Wiem coś o tym.
Nasze imiona to Crista i Cristiano. Niezła jazda.
Wiem.
O nie.
Ostatnie miejsce zajmują Janet i Cata oraz Tere i Diego.
- Nawet przegrać nie umieją porządnie! - Następnym razem będzie lepiej.
Przedostatnie miejsce, Tomás i Germán.
Myślałem, że wygracie, bo znacie się dogłębnie.
Drugie miejsce zajmują Chivis i Ernesto!
Brawa dla nich!
Zachowajcie oklaski dla pary, która zwyciężyła podczas tego wyjazdu.
To Agustina i Rigo!
Chodź po nagrodę, Tina.
- Gratulacje, kochana. - Dzięki.
Co z tobą?
Mówiłem, że od początku nie wyglądało to dobrze.
Ale boli.
W życiu tyle nie ćwiczyłam.
To cena za lekkomyślność.
Zmieniłaś się, Tina.
Nie jestem staruszką, mamo.
Wiem tylko, że Los Ángeles Azules są tego warci.
Kto to?
Moment.
Jasna cholera.
Czego chcesz?
Możemy pogadać?
Przepraszam za dzisiaj. Moje zachowanie było niedopuszczalne.
Zaskoczyłeś mnie, Rigo.
To do ciebie niepodobne.
Wiem, przepraszam.
Myślałem tylko o sobie i o tym, co do ciebie czuję.
Prawda jest taka…
Cóż…
Mimo szkód, które wyrządziłem,
nigdy o tobie nie zapomniałem.
Doceniam twoją szczerość, Rigo.
Ale wciąż jestem w żałobie.
Całowaliśmy się, gdy byłeś z moją siostrą, choć twierdziłeś, że zerwaliście.
Nie odbierała telefonów.
Leonor zawsze tak robiła, gdy się wściekała.
Nie wiedziałem.
Wybacz policzek. Nie wiedziałam jak zareagować.
A co do koncertu…
To byłoby nie fair wobec ciebie. Weź ze sobą kogoś innego.
Nie, to byłoby niesprawiedliwe.
Zatrzymaj je.
Poza tym
jesteś ich fanką.
Prawda?
Czerwony ci pasuje.
- Byłeś tu cały czas? - Tak. Robię za przyzwoitkę.
Potrafię o siebie zadbać. Jestem lekkomyślna, ale nie głupia.
To co, idziemy na koncert?
Nie przepadam za tą kapelą.
Zaproś kogoś, kto o tym marzy.
Dobra. Twoja strata, czyjś zysk.
Wypiję za to.
Nie powiesz, skąd to masz?
Co? To?
Nie.
To tajemnica.
Kiedy wrócisz z koncertu, pozwól mi spać w naszym łóżku.
- To zależy. - Od czego?
Jak dobrze tańczysz.
Podobno tańczymy tak, jak się pieprzymy.
Dalej, skarbie!
Napisy: Tomasz Suchoń