SERIAL NETFLIX
Morning, morning!
Podaj!
Gol!
Morning!
Myślałam, że zapomniałeś angielskiego.
Kochanie, nie musiałaś się fatygować.
- Co dziś jest? - Wypłata ze wspólnej kasy?
Zapisałeś się do niej?
Rigo mnie wciągnął.
Świetnie się składa. Dziś jest nasza rocznica.
Wszystkiego najlepszego, Chivis.
Będziemy świętować w najlepszej knajpie w mieście.
Dziś jest sobota. Wiesz, co to znaczy?
- Happy hours. - Wszyscy tam będą.
- To dobrze? - Oczywiście, Ernie!
To nasza szansa, by pokazać, że wciąż jesteśmy w grze.
Nie istniejesz, dopóki cię nie widać.
- Pamiętasz Acostów. - Co to za jedni?
O tym właśnie mówię.
- Smacznego. - Dziękuję, skarbie.
Czasem mam wrażenie, że mamuśki
zatrudniają mnie na dziwny miks zabawy dla dzieci i wieczoru panieńskiego.
Czemu tak myślisz? Nie ruszaj się, bo ześlizgnie mi się ręka.
Mogę ci się zwierzyć?
Zapomniałem o rocznicy ślubu, ale Silvia się nie wściekła.
Uważaj na ten temat, compadre.
Kobiety są jak skarbówka. Wszystko niby dobrze,
ale zjawiają się po podatki w najgorszym momencie.
Chce iść do najlepszej restauracji w mieście.
Muszę się zgodzić, a moja kolej na wypłatę z kasy jeszcze nie nadeszła.
Chciałem coś zastawić, ale nic mi nie zostało.
Jeśli jesteś biedny, zaakceptuj to. Spójrz na pozytywy.
Ja zrobiłbym wszystko, by dać Tinie bajkowy wieczór.
Zaimponować jej jak mój idol, Roberto Carlos.
Mogę być też staromodnym kochankiem.
Możesz to zrobić. Nic prostszego.
Musisz tylko wyhodować parę jaj.
Po prostu idź do niej na pewniaka.
I zaproś ją na kolację.
Zawsze to powtarzałem, compadre. Jesteś zawodowcem. Naprawdę.
Zajebiście.
Wybierz sobie, co chcesz.
Ja stawiam.
Co słychać, Lulu? Wszystko gra?
Bywało lepiej.
- Zapisz to na mnie. - Nie dostaniesz już nic na zeszyt.
Daj spokój, żartujesz, prawda?
Zgrywa trudną do zdobycia.
W tym tygodniu wisisz już 300 peso.
A jest dopiero wtorek.
Daj spokój.
Lulu.
- Lulu. - Nie.
Po ile są te ogórki, Elvira?
- Trzy za 18. - To daj mi trzy takie bardziej zielone.
Kwiaty dla mojego kwiatuszka.
Nieźle, compadre.
Nie takie rzeczy powiem ci przy kolacji.
Rigo! Zapłacisz za ten kwiat dyni, czy tylko pajacujesz?
Spokojnie, pani Elviro.
Wiesz co, compadre?
Nie mogę. Właśnie przeszłam na dietę.
Nie potrzebujesz jej.
Zresztą możesz zacząć od jutra
i robić to, co ludzie robią, zanim przejdą na dietę.
- Czyli co? - Obżerać się.
Przemyśl to i daj mi znać.
Dobra.
Nad czym się tu zastanawiać?
- Zamknij się i pakuj moje ogórki. - Proszę.
To dla mnie nowość. Nie mam pojęcia, co się stało.
Czy wykorzystywanie swojego wyglądu nie jest niemoralne?
Nie chodzi tylko o wygląd.
Raczej o mój urok.
Niewielu może się tym pochwalić.
Na przykład Canelo, Adrian Uribe i Luismi, choć jest pulchny.
Widzisz Aurelio? Bardzo się ucieszy, gdy się przywitam.
Tak jest codziennie. Patrz.
Aurelio!
Co tam?
Żartuje sobie.
Ale żeby dwa razy dziennie?
- Straciłem swój urok. - Skończ już.
Aurelio! Nie wierzę.
Idę na randkę z Cristiano! Boże! Cris i Cris.
Nie widzę twojej ekscytacji, Pablo.
Musisz iść ze mną.
To niemożliwe.
Jeśli nasi fani dowiedzą się o tej randce,
zorientują się, że tak naprawdę się nie spotykamy.
Nasze marzenia o byciu influencerami pójdą na marne.
Wszędzie czają się paparazzi.
- Tutaj? - Nie rozumiesz.
To tak, jakby wyciekło, że Belinda i Nodal to wymysł ich menedżerów.
- Wybuchłby skandal. - No dobrze.
Dla dobra Toxicutes.
Tak.
- Co ty na to? - To tylko randka, a nie ślub.
Sama mówiłaś, że mojej mamie nie zależało na Rigo.
Cóż. A ty, mamo? Nic nie powiesz?
Rigo jest żonaty.
Chayo zostawiła go lata temu. To się nie liczy, prawda?
To po co pytasz, jeśli nie obchodzi cię, co powiem?
Obchodzi mnie, ale Tere ma rację.
To tylko randka, nie wychodzę za niego.
- Właśnie. - Rób, co chcesz.
Zgodzę się.
- Musisz nam wszystko opowiedzieć. - Ja nie chcę o tym słyszeć.
Wszystko. Jakiego koloru miał bieliznę i kto pierwszy się rozebrał.
- Patrz, Mister Dzielnicy. - Cześć.
Tak, to on.
Potrzebuję twojej rady, wujku.
Nie mam dla ciebie żadnych rad.
Straciłem swój urok.
Jak mam teraz żyć, skoro to ty zostałeś samcem alfa?
Cześć, Pablo.
Jestem samcem alfa?
Cóż mogę rzec?
Będę na doczepkę na randce Cristy z Cristiano,
ale nasi fani muszą pomyśleć, że to on jest piątym kołem u wozu.
Cristiano piątym kołem?
- Tak. - Nie widziałeś, jak wygląda?
Co mam robić?
Wiem.
Mógłbyś wziąć inną laskę i wtedy nie czułbyś się zbędny.
- Inną laskę? - Tak.
Chodzi ci o dziewczynę!
Tak.
- Dzięki. - Nie ma za co.
Najpierw zrób mi blow-dry, a potem, żeby moje włosy wyglądały messy.
Co to za okazja?
Obchodzimy z Erniem rocznicę.
Pójdziemy do najlepszej restauracji, a w sobotę wszyscy tam będą.
Kim są ci wszyscy?
Wszyscy, których nie znasz.
To znaczy, ważni ludzie, ale nie tak ważni jak ty.
Jak ci mija dzień, Anita?
Dulce? Gur morning.
- Dzień dobry, Tina. - Dzień dobry.
Invierno, pomóż mi z Tiną.
Jestem zajęty, Raquel!
Tak jak wtedy, gdy cię urodziłam, a mimo to przetrwałam 15 godzin porodu.
Piętnaście! Chodź tu. Migiem!
Cześć. Chcę zrobić makijaż i fryzurę, ale bez efekciarstwa.
Elegancko, ale naturalnie.
O rany.
Dokąd pójdziesz tak elegancko i naturalnie?
Idę na randkę ze srebrnym lisem.
Z pewnością do wypasionego miejsca.
Nie musisz się stroić, żeby skoczyć na tacos.
Chivis. Nie zauważyłam cię. Czy ktoś pytał cię o zdanie?
Jak już mówiłam, Raquel, idę do bardzo drogiej restauracji.
Daj spokój. Ledwo cię stać na garnachas u mojej mamy.
Karmi was na kredyt. Chyba że zaoszczędziliście,
bo wasz syn zawsze jada u mnie z Tere. Na pewno coś oszczędziliście.
- Odbiorę cię o 20. - Dobrze.
- Nie o 20.10. - Będę o 19.55.
Hej, Diego.
Nie idź jeszcze, musisz mi pomóc.
Straciłem swój urok.
Zdobyłeś moją nieznośną…
To znaczy niedostępną siostrzenicę.
Daj mi jakieś rady. Jestem zdesperowany.
Moim sekretem…
jest uległość.
Nie kłam, Diego Espinoza. Nasz związek jest bardzo komunikatywny.
Wybacz. Masz rację.
Świetnie, już rozumiem.
Kluczem jest bycie frajerem i pozwolenie, by inni tobą rządzili.
Pójdziecie ze mną tam, gdzie nawet frajerowi się poszczęści?
To wieczór singli w barze El Beso, znany jako wieczór zdesperowanych kobiet.
To takie mizoginiczne, wujku.
Mężczyźni też bywają zdesperowani.
Pomóżcie mi. Chodźcie ze mną.
Sam nie zniósłbym odrzucenia.
Cześć, Brittany, chciałbym zaproponować ci ekskluzywną kolację z Misterem Dzielnicy.
Wszystkie będą ci zazdrościć, a sama zaspokoisz żądzę posiadania mnie.
Cześć, Brittany, chciałbym zaproponować ci
ekskluzywną kolację z Misterem Dzielnicy i Cristiano.
- Z Cristiano? - Tak.
Stary! Bardzo dziękuję.
Jesteś super!
Nazwała mnie „stary”?
Co tutaj robisz?
Fuj! To ma brązowe paski!
Jesteś dewiantką, która kradnie majtki Tomásowi!
Kradniesz też ubrania mojej Jani?
Przysięgam, że je oddam.
Tylko jeśli powiesz mi, po co ci one.
Mam randkę z Cristiano i chcę wyglądać jak dziewczyny stąd.
- Dlaczego? - Bo takie mu się podobają. Chyba.
Chcesz całkowicie zmienić siebie, żeby go zadowolić?
- Właśnie. - Nieźle.
Brzmi zdrowo. Bardzo dojrzale.
Twoja decyzja.
Wiem. Kobieta musi robić to, co musi robić kobieta.
Jasna cholera! To jak kraina snobów, prawda?
Racja.
Może pójdziemy gdzieś na carnitas? Pewnie znajdziemy coś w pobliżu.
Nie, Tina. Chcę ci zaimponować.
Długo czekałem na tę szansę.
- Kiedy skończyliśmy liceum? - Jakiś czas temu.
Dlatego postanowiłem pójść na całość i zabrać cię do tego eleganckiego miejsca.
Nawet menu jest po francusku.
I nie ma w nim cen.
No to do dzieła.
Excusez moi.
Kobiety są bardzo życzliwe.
Czuję, że przy tym stoliku będzie ciężko.
Siedzimy w samym przejściu.
Dostaliśmy to miejsce, bo straciłem swój urok.
To nie przytrafiłoby się staremu Tomásowi.
Poproszę o inny stolik, by kobiety mogły się mną nasycić.
Nie, Tomás. Uległy facet nigdy by tego nie zrobił.
Dlaczego?
Nie podoba mi się twoje zgrywanie macho, ale jeśli to poprawi ci humor, to zapytaj.
Siedzenia są niewygodne, prawda?
Tak. Bardzo niewygodne. Bolą mnie plecy.
Masz rację, Diego. Dziś będę uległy jak ty.
Diego nie jest uległy. Powiedz mu.
Nie jestem uległy. Może być?
Wiecie co? Do zobaczenia.
Słuchaj. Chcesz zamówić kilka browarów?
Jasne.
- A może piña coladę? - Super. Świetny pomysł.
Diego, wkręcam cię! Nienawidzę piña colady.
Tylko cię sprawdzałam. Czemu zawsze się ze mną zgadzasz?
- Inaczej się wściekasz. - Nieprawda.
Chcę, żebyś był asertywny. Zamów, co chcesz. Nie wkurzę się.
To jakiś test?
Kelner, butelkę Dom Pérignon.
Albo dwa razy cuba campechana.
Mam mało forsy.
Diego! Rum to produkt niewolnictwa. Powinien być zakazany.
I nikt nie może nas zobaczyć z jakimś donem.
Wyjdziemy na szpanerów. Pójdę do łazienki.
Nie, Diego!
Zamówiłem cuby.
Spokojnie, kochanie. Wyglądasz wspaniale.
- Zapnij to, proszę. - Dobrze.
- Stań prosto. - Jasne.
Patrz, Lemusowie. Przywitaj się.
Nie zauważyli nas.
Jest rezerwacja?
Nie. Jestem Ernesto Espinoza de los Montero.
Panie Espinoza, bez rezerwacji nie mogę państwa wpuścić.
- Co? - Co?
Panie Gomez del Río, zapraszam. Miło pana widzieć.
- A jego rezerwacja? - Nie potrzebuje jej.
Zdrówko.
Nie pozwolę im stroić sobie z nas żartów.
Dokąd państwo idą?
Ktoś na nas czeka.
Kto?
Oni.
Znają państwo pana Rigo? Trzeba było powiedzieć.
- Tak? - Byłam bardzo szczupła.
- Hej! - Cześć.
Miło was widzieć! Co za zbieg okoliczności, prawda?
Nie sądziliśmy, że was tu spotkamy.
- My też nie, więc spadajcie. - Tina.
W porządku. Jeśli jest miejsce dla dwojga, to jest też miejsce dla czworga.
- Jasne! - Cześć, Chivis.
Rigo.
- Dziękuję. - Przynieście krzesła.
To niesamowite. Miło cię widzieć.
Daj to.
Nie ma lepszego połączenia niż zimne piwo i chipsy, prawda, Pablo?
Co słychać?
To ciuchy Janet?
Ernie, pamiętasz Paryż?
Je l’adore.
Poproszę zupę vichyssis.
Pani zamawia zupę vichyssoise.
Compadre?
Mówię trochę po francusku.
Ściągnąłem apkę. Jest niesamowita.
Polecam, poprawisz swoją wymowę.
No proszę.
Garçon, poprosimy też ciepłe tortille.
- S’il vous plaît. - Garçon!
Mogę też prosić o nopale?
Le nopalé malutkié.
Le petit nopal.
Mini.
Le petit.
Jeszcze jedno piwo.
Co z tobą? Pijesz mojego drinka.
Przepraszam.
Nie musisz czuć się niezręcznie.
Prawda jest taka, że jestem bardzo nieśmiały.
Chciałem z tobą porozmawiać, ale czułem się zawstydzony.
Przecież właśnie rozmawiamy.
Nazywam się Consuelo, ale ludzie mówią na mnie Chelo.
Rozumiem, Chelo.
A co z tobą?
Jestem Tomás, ale nazywaj mnie, jak chcesz.
Co tu robisz, Tomás?
Szukam kogoś, z kim mógłbym wrócić do domu.
I kto skarci mnie za bycie niegrzecznym.
- Tak. - Jaki niegrzeczny chłopiec.
Tak.
Zrobisz wszystko, co każę?
Tak, proszę pani.
Tak.
Idzie tu.
Rety!
Nie wierzę! Jak wsadzili misia do balonu?
To drobiazg dla ciebie za przyjęcie zaproszenia na kolację.
Rigo, to bardzo miłe z twojej strony!
Toast.
Za stare i nowe przyjaźnie. W końcu na tym polega życie.
Zostawiamy przeszłość i próbujemy nowych rzeczy.
- Zdrowie. - Zdrowie.
Na zdrowie.
To twoi znajomi?
Tak, to oni.
Zaczekaj. Pożegnam się i zabiorę cię do mojego mieszkania.
- Jasne? - Tak, Chelo.
Tak.
Miałeś rację, Diego!
Jestem całkowicie uległy, a ona chce mnie zabrać na chatę!
Jesteś geniuszem.
Przygotujcie się, bo tygrys wrócił na całego!
Tomás?
Tak…
Co robisz w tym burdelu?
Przyszedłem z Tere i Diego, chcą razem coś zaliczyć.
Nie dziwi mnie to. To miejsce przyciąga zdesperowanych facetów.
- O tak. - Gotowy, Tomás?
- Cata. - Chelo!
Podrywałeś moją siostrę?
- Nie. - Nie.
To ja go podrywałam.
Jest tak nieśmiały, że aż myślałam, że go wykorzystuję.
- Prawda, Tomás? - Tak.
Aleś ty naiwna.
Zgrywa nieśmiałego, żeby wykorzystać ciebie.
I nieźle to działało.
- Kłamca! - Daj spokój.
- Pomyśleć, że chciałam cię ukarać. - Tak.
- Jesteś bardzo niegrzeczny. - Tak.
Skoro jestem taki niedobry, to obie mnie ukarzcie!
Bez sensu.
Zrób coś.
Ta randka tonie szybciej niż Titanic i nawet Rose zginie!
- Jack zmieściłby się obok niej. - Porozmawiamy o tym później. Zrób coś.
Teraz ta.
Już wiem.
Super! To świetny kawałek, Pablo!
Czemu tak stoisz? Chodź.
Że co, do cholery?
Myślałem, że lubisz płynność seksualną i poliamorię.
Nie! Flirtowałam z tobą godzinami!
A ja myślałam, że to nasza randka.
Mylisz się. Kręci mnie tylko Pablo.
Ale możemy zabawić się wspólnie.
Dzięki, szkoda, że nie jesteś w moim typie.
Crista!
Chyba serio kręci mnie poliamoria.
- Yul! Ale niespodzianka. - Silvia!
Pokazujemy Tinie i Rigo, jak wygląda restauracja dla pięknych ludzi.
Błagam cię.
Wszyscy wiemy, że jesteście spłukani.
I to nie jak Trump. Jesteście biedni jak Lopezowie.
Musisz zrozumieć, że już tu nie pasujesz.
Zastanawia mnie tylko, jak zapłacicie rachunek.
To w końcu nie jest stoisko z tacos. Ani nic takiego.
- Chodź tu. - Co?
Masz coś za uchem.
Nie pogrywaj sobie ze mną.
Podnieca cię ganianie za brązowymi, czy mam spytać Tomása?
Przeproś Blondynę i to już.
Albo stary pierdziel odzyska aparat słuchowy,
a ja mu wszystko wypaplam, ty sprośna latawico.
Przepraszam, Sil.
- Pójdziemy już. Kierowca czeka. - Miłego wieczoru.
Twoje nazwisko panieńskie to Pérez!
Bez myślnika! Tylko Pérez!
Dowal jej!
- Pójdę do łazienki. - Ja też. Nie jedz mojego jedzenia!
Nie do wiary!
Świetnie było poczuć się jak wy!
- Co to znaczy? - Mówić, co się myśli.
Nie być hipokrytami.
Biedni też bywają hipokrytami.
Wiem, ale widziałaś jej jaszczurczą minę, kiedy powiedziałam, że nazywa się Pérez?
To gorzej niż bycie Espinozą.
Żartuję.
No dobrze…
Dzięki za pomoc.
Gardzę nękaniem bezbronnych, a ty wyglądałaś na przerażoną.
Dziękuję.
Skoro już tak gadamy, to o co chodzi z Rigo?
Chodzi ci o randkę? Zaprosił mnie jako kumpelę.
Daj spokój, coś jest na rzeczy.
Na taką kolację nie zabiera się koleżanek.
Wiesz co? Nie wiem, co robić.
Część mnie darzy Rigo uczuciem,
ale minęło za mało czasu od tego, co spotkało moją siostrę.
Był z nią, gdy ze mną flirtował.
Leonor już tu nie ma.
Zasługujesz na szczęście, Tina.
Zdecydowanie zasługujesz na szczęście.
Twój urok wraca. Już ją miałeś.
Tak, ale teraz Cata jest na mnie wściekła.
Cholera, jaki ten świat jest mały.
Raczej ta dzielnica.
Wiem, co się dzieje. Cata to twój kryptonit.
Mój co?
Zakochałeś się w niej i straciłeś swój „urok”.
Co teraz zrobisz, Tommy?
To, co zrobiłby każdy dojrzały i rozsądny mężczyzna.
Tak.
Zrobię sobie maraton Słonecznego patrolu i He-Mana,
będę też robił pompki na pięściach, aż tygrys powróci.
Dajcie znać, gdy dzielnica będzie mnie potrzebowała.
Do zobaczenia.
No dobrze.
Chodźmy do mnie. Chcę obejrzeć film z polskiego festiwalu.
Opowiada o koniu Freuda.
Możemy przy okazji zjeść ekologiczną owsiankę.
Wrócę do domu. Obejrzę Jedz, módl się, kochaj.
Są tam stereotypowe kobiety i romantyczna miłość.
Uwielbiam Julię Roberts.
I zjem gorditę twojej babci.
Crista! Co u ciebie? Jak się czujesz?
Nie za dobrze. Naprawdę lubiłam Cristiano.
Zmieniłam nawet dla niego swój styl.
Ten wygląd ci nie pasuje.
Gust Janet budzi wątpliwości.
Nie jest źle. Cristiano cię pocałował. To musi coś dla ciebie znaczyć.
Ale ciebie też pocałował!
- Mam go pocałować, żeby pocałował ciebie? - Ohyda!
Niczym się nie dzielę, dlatego nie mam młodszej siostry.
PRZESTAŃ OBSERWOWAĆ CRISTIANO
Wiesz co?
Nigdy nie brałam nic na wynos.
- Poprosiłeś kelnera o tortille? - Tak.
Jak się czujesz ze swoją pierwszą torbą na resztki?
- To nie resztki. - Owszem.
Nie. Poprosiliśmy po prostu o jedzenie na wynos.
Wiesz co?
Po raz pierwszy mam gdzieś, że wszystko straciłam.
Wszystko poza stylem i klasą. Z tym się człowiek rodzi.
Nigdy tego nie stracisz. Zgadzam się z tobą, kochanie.
Po raz pierwszy z dumą płacę taki rachunek.
No dobra, połowę rachunku.
Wiesz, ile tańców Tarzana kosztuje mnie butelka wina tutaj?
- Skarbie. - Nie.
Dużo więcej, niż mój mały tyłek może znieść.
- I love you. - Me too.
Patrz.
Kotku. Proszę bardzo.
Merci.
Nie musiałeś mnie odprowadzać.
Nie jestem 15-latką, którą trzeba odstawić pod dom.
Nie robię tego dla ciebie,
ale ze strachu przed panią Dolores. Wiesz, że jest na mnie cięta.
Dlatego lepiej upewnię się, że wrócisz cała i zdrowa do domu.
No dobrze.
Wiesz, Rigo?
Na początku miałam wątpliwości, czy chcę się z tobą spotykać.
Ale teraz wiem, że dokonałam dobrego wyboru. Dziękuję.
Chcę cię tylko prosić o to, żebyś się nie spieszył.
Słuchaj, Tina. Jesteś dla mnie bardzo ważna.
Nigdy nie zrobiłbym niczego, czego byś nie chciała.
Słowo.
Jutro pewnie będę żałował,
bo od dawna o tym marzyłem,
ale jeśli mamy mieć drugi pierwszy pocałunek,
wolałbym, żeby doszło do niego na trzeźwo.
Bo jesteś dla mnie ważna.
Napisy: Tomasz Suchoń