NA SPRZEDAŻ
NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
Sąsiadko!
Nareszcie zrozumiałeś, że ten styl życia nie jest dla was.
Zwłaszcza pływanie w basenie pełnym wszy sąsiadów.
Już wcześniej były w nim wszy.
Będziemy za wami tęsknić.
- Serio. - Tak? Niby za czym?
Za osłem?
Czy za praniem?
Nie, najbardziej będę tęsknić za tobą.
Serio?
Ale co zrobić?
Zgodnie z zasadami loterii musieliście tu mieszkać tylko pół roku.
- Jaka szkoda! - Prawda?
- O rety! - Właśnie.
Co się stało, mamo?
Matko przenajświętsza!
To Maryja Dziewica!
Zostajemy.
Nie!
NAJLEPSZA BABCIA NA ŚWIECIE
- Musimy sprzedać dom. - Broń Boże!
Ledwo stać nas na opłacenie rachunków.
Pensja Genara starcza tylko na czynsz.
Płacimy aż tyle?
Jeśli mają się uczyć lub jechać na wakacje…
Byłoby fajnie.
…musimy sprzedać dom.
Maryja Dziewica nie pojawia się bez powodu.
Albo to znak, że musimy zostać, albo przyszła ukarać nas za grzechy.
Broń Boże!
O nie!
Okropnie nagrzeszyłem, odkąd zacząłem słuchać rad wujka.
- Wszystko wina przystojniaka. - Mama ma zawsze rację.
Nie marzyłeś o bogactwie?
O odrzutowcu?
Po co mi pieniądze w piekle?
Od kiedy jesteś taki religijny?
Przyjąłeś komunię, bo byłeś głodny.
Nie kłóćcie się przed Maryją, bo naskarży na nas u góry!
Od kiedy jesteście tacy pobożni?
Pablo boi się kościołów, bo święci na niego patrzą.
Bo robią tak.
Jani, ty nawet nie poszłaś do komunii.
A ty, Tere?
Mówisz, że religia jest jak podium.
Opium, mamo.
Nieważne. Nie byliście w kościele od wieków.
Maryja wyciągnie nas z długów.
Nie, posłuchajcie mnie.
Mów.
Matkę Bożą z Lourdes odwiedza rocznie sześć milionów osób.
Moglibyśmy wziąć dziesięć peso darowizny od osoby.
Do tego woda święcona w butelce, święcone szkaplerze i tak dalej.
Jestem przeciwko robieniu biznesu na religii.
To nie kradzież, tylko dobrowolne datki.
Nie możemy zabronić ludziom oddawania czci Matce Bożej z Raju.
Oszuści idą do piekła.
Ta Maryja to tylko plama z wody.
Przepraszam.
Miałeś pogadać z żoną już kilka tygodni temu.
I zrobię to.
Jak mogłeś nazwać Silvię „Beatriz”?
Kupisz jej jakiś prezent na przeprosiny?
Będę milczał, to w końcu zapomni.
Kobiety nigdy nie zapominają.
Po prostu gromadzą amunicję w oczekiwaniu na kolejną wojnę.
Za to ty nie gromadzisz amunicji, a stare ubrania.
Musisz coś wyrzucić.
Może ty tak robisz. Ja nie mam nic do wyrzucenia.
- A ta szmata? - Wyczyszczę nią lustra.
Zastosuj zasadę Marie Kondo.
Zostaw to, co cię uszczęśliwia.
Spójrz, Neto.
Ta koszulka to symbol naszej przyjaźni.
Nie mogę jej wyrzucić.
Będę za tobą tęsknił.
Nie mogę dłużej ukrywać uczuć.
Wyjeżdżam.
Nikt mnie tu nie lubi…
Nie możecie wyjechać. Nikt nie kupi domu z Maryją Dziewicą.
Nie znasz mojej Leo. Zawsze dostaje to, czego chce.
Zaczekaj.
- Co tam? - Przez tę Maryję Leonor zmieniła zdanie!
Oni chcą być biedni!
Już myślałam, że wreszcie się od nich uwolnimy.
Aż mam ochotę kogoś uderzyć!
Gdzie jesteś?
W klubie tenisowym. Zaraz będę.
Musiałem skłamać. Wiesz, jaka ona jest.
To nie twoja wina, a moja.
Co?
Mogę wziąć wolne po południu, żeby zobaczyć Maryję?
Nie ma mowy.
Nie pomogę tym ludziom zostać na naszym osiedlu.
Muszę się ich jakoś pozbyć.
Karzesz mnie.
Nie chciałam ukraść tego losu na loterię.
Chciałam tylko dostać pieniądze za drzwi.
I Bóg chciał, żebym wygrała.
Nie, czekaj.
Już wiem!
Karą było to, że zamieszkałam obok Silvii.
Więc już odpokutowałam.
Proszę cię. Nie stać nas na ten dom.
Albo Bóg wyśle miliony, albo muszę go sprzedać.
Otóż to. Co ty na to?
WITAJCIE, PIELGRZYMI
Szybciej, wujku. Obróć go trochę, bo…
Jeśli podjadą tu ludzie…
Crista, możemy pogadać?
Crista, proszę!
Nie zasługuje na ciebie.
- Na twoim miejscu… - Nie, wujku.
Nie chcę twoich rad.
Pablito.
TOALETA 5$ – DATKI
Bóg jest z nami.
Więc bądźcie cierpliwi.
Proszę wejść.
To nie fair.
Byłam tu przed nią, tak jak wielu innych.
Spokojnie.
Co powiedział Jezus? „Ostatni będą pierwszymi w niebie”.
Ale na ziemi…
najpierw wchodzą ci, którzy dają większe datki.
To nie fair. Wychodzę.
- Nie było wspaniale? - Tak.
Idzie ci coraz lepiej, Diego.
Ale to mógł być ostatni raz.
Naprawdę wyjeżdżacie?
Do bani.
Nigdy nie byłem z kimś takim jak ty.
Serio?
- Ja też nie. - Nie? Jak to?
Ty pierwszy.
Golisz się golarką.
Chodziłaś do publicznej szkoły.
I jeździsz metrem.
Nigdy nie byłam z gościem, który się woskuje i tak jęczy.
Ale nie miałaś lepszego. Będziesz za mną tęsknić.
Powiedziałam, że idzie ci lepiej, ale słyszysz tylko to, co chcesz.
To ty będziesz tęsknić za mną.
Nawet jeśli tego nie przyznasz.
To chyba plama od wody. Co pan sądzi?
Matka Boża z Tepeyac!
Nie ma mowy.
Nie dotknę Najświętszej Dziewicy.
- To zapłać za wstęp! - Co?
Drań.
Leo, skarbie.
Mówiłam ci. To naprawdę Maryja Dziewica.
- Alberto del Arco tu jest. - Kto?
Pogromca duchów i laureat konkursu na straszny film.
- Tatuś Małego Ducha! - Tak, to on.
- Alberto del Arco, pogromca duchów? - Do usług.
- Jestem Leonor, właścicielka domu. - Jasne.
- Jest na sprzedaż. - Z Dziewicą?
- A jakże by inaczej? - To prawdziwy cud.
Dam pięć procent więcej niż ten…
farbowaniec.
Kto ci zrobił taką krzywdę?
Najpierw zaoferowała go mnie. Mam wielu świadków, prawda?
- Tak. - Powiedzcie jej.
Beto! Beto!
Zapłacę 5% więcej niż ta oszustka.
Nie słuchaj, ona jest jak ta wiedźma, która goniła cię w lesie.
Widziałam twój film. Masz żyłkę do interesów.
- Pewnie. - To kopalnia złota. Błogosławieństwo.
Matka Boża z Lourdes przyciąga rocznie sześć milionów osób.
- Poważnie? - To jak?
Nikt nie pójdzie do piekła,
sprzedamy dom,
a Betito pozwoli ludziom odwiedzać Dziewicę.
Jeśli jej nie usunie, to w porządku.
- Co takiego? - Byle wypełniła się wola Boża.
- Czyli tak? - Tak!
Będziemy bogaci, a ja kupię nowe auto.
- Nie będę musiała wyprowadzać psów. - A ja z tobą.
Pójdę do dobrej szkoły.
Tak.
- Kocham cię, mamo. - Ja też was kocham.
Ale wciąż musimy podpisać umowę.
I oby to była prawdziwa Dziewica, żeby ludzie przychodzili ją odwiedzać.
Jedzcie, bo wystygnie.
Racja.
Daj guacamole.
Wszystko w porządku? Może wodę święconą?
Nie? Jasne.
Cześć.
Cześć. Jestem Jean Michel.
Z Haiti.
Jadę do Kalifornii.
Nie trzeba. Możesz wejść za darmo.
To nie fair. Wszyscy muszą płacić.
Jean Michel nie musi.
Pewnie chcesz ją prosić o bezpieczną podróż do USA?
Myśli, że zgubisz się na lotnisku.
Proszę.
Dzięki.
Przepraszam.
- Co to za jeden? - Jesteś zazdrosny?
Czemu nie zapłacił?
To imigrant, więc na pewno wiele wycierpiał.
Oddam mu swój pokój. Pewnie nie ma gdzie spać.
O rety, Dieguito!
Tere ma rację.
Pewnie wiele wycierpiał, ale Bóg daje nam tyle, ile zdołamy unieść.
Stworzył go Czarnym, ale dał mu coś w zamian.
Talent do różnych sportów?
To też.
Potrzymaj to, Jani.
Słyszałeś o Czarnym z Whatsappa?
Co ty na to?
Walczyć z takim o kobietę to zwykła strata czasu.
„Spróbuj Czarnego, a nie wrócisz do innego”?
- I kobiety w to wierzą? - Chyba tak.
Nieprawda!
To typowy przykład rasizmu i seksizmu.
To mit, że Czarni mają duże penisy, a dla kobiet liczy się tylko rozmiar.
Jesteście żałośni.
Nie słuchaj jej, Diego. Jest za młoda.
Myśli, że Zague zyskał sławę dzięki piłce.
Pomyśl tylko.
Taki wielki.
Nie musisz płacić za wstęp.
To trwa zbyt długo. Zmówmy ekspresowy różaniec.
A wtedy Bóg pośle cię autostradą do piekła, Genarito.
Mogę ci coś powiedzieć?
W mojej telenoweli bogacz Guillermo Rivera Duffour
spotyka się z Sebastiánem Romero, biedakiem o wielkim sercu.
No i do tego jest biały.
W telenowelach wszyscy są biali.
- Wieżo z kości słoniowej. - Módl się za nami.
Kochają się, ale nie mogą o tym nikomu powiedzieć.
Spotykają się w tajemnicy.
Czy Sebastián powinien nakłonić Mema do ujawnienia prawdy?
Jeśli Maryja wie, niech dowie się cały świat.
Amen.
Potrzebuję porady. Nie byłem najlepszym katolikiem.
Nie śpiewałem ci, odkąd skończyłem sześć lat.
Ale dzięki babci kocham cię i szanuję.
Spójrz.
CRISTA, PROSZĘ!
Crista nie odpisuje na moje wiadomości.
Może ma mnie za stalkera?
Tak, to wszystko wina tych mediów społecznościowych.
Ale nigdy nie próbowałem udawać kogoś, kim nie jestem.
Tak nie można, dzieciaczki!
Nie pytajcie pani, czy możecie wyjść do sklepu kupić klej.
No chodź!
Tak!
Słuchaj, ten osioł jest mądrzejszy, niż się wydaje.
Ale Tik Tok faktycznie był kiepski.
Nie powinienem podglądać Cristy.
NOWA WIADOMOŚĆ NA TIK TOKU
Masz rację! Usunę konto na Tik Toku.
Jesteś super, Maryjo!
Do bani.
Wiem, że to szpaner, ale przynajmniej nie słucha reggaetonu.
Cokolwiek to jest, brzmi okropnie. A on nie jest taki zły.
Odkąd poznałam Pabla, czuję się odizolowana od świata.
Nie byłam z mamą w galerii ani spa, ani nie używałam karty.
Kiedy ostatnio byłam w klubie z Marianą?
Wszystko dlatego, że siedzę z Pablem.
Wiedziałem, że wrócisz.
Zrozumiałaś, że jestem lepszy niż twój mąż?
Silvia.
Myślę o tobie, gdy słyszę reggaeton.
A on go nie lubi.
Skarbie.
Możesz zrobić tylko jedną rzecz, żeby mnie uszczęśliwić.
Co tylko zechcesz.
Umiesz się modlić?
Dobrze.
Klasy nie powinny się ze sobą mieszać.
- Chyba. - O rety, tato.
Gadasz jak mama.
Bez przesady.
O Boże!
O mój Boże!
Zmieniam się w Lópeza.
O nie! Kiedy to się stało?
Znów ten strój? Nie za wcześnie?
Znam tę piosenkę,
bo Pablo wciąż ją śpiewa.
I wiesz co? Podoba mi się.
Ale nie mów mamie, bo mnie zabije.
Doskonale rozumiem.
To przykre, że według Silvii zadawanie się z niższą klasą nam uwłacza.
Właśnie.
Ale skąd wiesz?
Twoja mama mnie zabije, jeśli dowie się o moim przyjacielu.
Na pewno tak.
MARIANA: JESTEŚ Z TYM STALKEREM?
CRISTA: TO NIE BYŁAM JA
MARIANA: TWÓJ TATA USUNĄŁ MU KONTO?
Usunąłeś Pablowi konto na Tik Toku?
Niby czemu? Nawet nie wiem jak.
Usunął konto!
Nie! Pablito!
Muszę go przeprosić.
Ale bogacze nie przepraszają.
Prawda?
Dziękuję bardzo!
Zapraszam do środka!
Woda święcona w sprayu, fotki na Facebooka.
Maryjna Cola, oficjalny napój.
Polecam czapkę z Matką Bożą z Raju.
Przepraszam, Maryjo, ale tu chodzi o miłość.
Przestań, grzeszniku!
Przepraszam! Maryja kazała mi to zrobić!
Objawiła mi się jak Juanowi.
Juan Diego, ten hindus.
Kazała przynieść młotek. Chyba chce emancypacji.
Już ja ci dam emancypację. Zapłacisz mi za wszystko.
Idziemy na policję.
Zobaczymy, co zrobią ze świętokradcą.
Przepraszam!
- Rusz się! - Heretyk!
Zlinczują nas, jeśli poznają prawdę.
Wiem, skarbie. Potrzebujemy prawdziwego cudu.
To diabeł.
Żaden problem, naprawimy to.
Spójrzcie na te rogi!
Zmieniłem zdanie. Nie chcę mieć z tym nic wspólnego.
Ale…
Szlag!
DOBROWOLNE DATKI
- Heretyk i grzesznik! - Ja już sobie pójdę.
- Bandyta! - Proszę!
Dokąd go zabierasz?
Nie udawaj. Wiem, że to twoja sprawka.
- Moja? - Tak. Policja go przesłucha.
Zrobią mu waterboarding we wszystkich otworach ciała.
Wystarczy nos.
To nie ja.
A on jest ateistą.
Dlatego musiałam go zwolnić.
On się nie boi Boga. Nie ma sensu zabierać go na policję.
Komu uwierzą? Mnie czy tobie?
AMLO obiecał równość. Zobaczymy.
Zarabianie na kapliczce jest nielegalne, więc kazałam ją zniszczyć.
To nagranie wystarczy, żeby cię pogrążyć. I wysłać cię do piekła!
Powiem twojej rodzinie, że ukradłaś mi dom.
Co ty na to?
Pamiętaj, że mam nagranie, jak całujesz tego gamonia.
Ernesto cię zostawi,
gdy dowie się, ile cię kosztował ten romans.
Chyba mamy problem, córciu.
Betito nie chce już kupić domu.
Nasza Maryja to tylko plama od wody.
Jaka szkoda! Teraz musicie sprzedać go mnie!
Kiedy ty i twoja rodzina zrozumiecie, że to nie jest miejsce dla was?
Takie jest życie. To nie moja wina.
Ależ tak. Mogłaś zostawić nas w spokoju.
Wcale nie! Tu jest Meksyk!
- Tu wygrywają bogaci. - Jeszcze zobaczymy.
Ale co zobaczymy?
- Skarbie… - Ty idioto!
Nie chcę cię więcej widzieć!
Kotku.
Czemu mnie podglądasz?
Chciałem zobaczyć…
jak dużego masz.
Dobra.
Ja ci pokażę mojego, a ty mi swojego.
Jeden.
- Dwa. - Trzy!
Jean.
- Co jest? - To nie to, co myślisz!
Chciałem potwierdzić mit o Czarnych.
- Co? - Co?
- Wychodzę. - Ale z ciebie prostak!
Jean Michel!
Tere!
Jean Michel!
To…
jedzenie dla ciebie.
Nie jesteś imigrantem!
Nie.
Mój klub motocyklowy podróżuje Autostradą Panamerykańską.
Miałem się tu spotkać ze znajomym.
To dlaczego nocowałeś u nas?
Liczyłem na trójkąt.
Ale jesteście tylko parą rasistów.
Podaj mi plecak.
Ale miałem rację.
Ma dużego.
DLA NETA OD GENIEGO ŚWIETNY Z NAS ZESPÓŁ
Gdy Silvia cię znajdzie, dowie się, że Neto to mój kumpel.
Cześć.
Crista. Nie powinienem…
Muszę powiedzieć ci coś ważnego, a to trudne dla kogoś takiego jak ja.
Więc posłuchaj, dobrze?
- Chciałem powiedzieć… - Nie!
Zrozumiałam, że Mariana i reszta nie są moim przyjaciółmi.
Mówiłem ci.
Pozwól mi skończyć. Zrozumiałam też, że ty…
jesteśmoimprzyjacielem.
- Co? - Moimprzyjacielem.
- Co? - Ty jesteś moim przyjacielem!
- Serio? - Tak.
Bez przesady.
To nie jesteśmy przyjaciółmi?
- Jesteśmy, ale są różne etapy. - Etapy?
Najpierw jest wzajemne zaufanie, potem przytulanie.
A potem pożyczanie ubrań.
Może lepiej nie.
Ale dopiero na ostatnim etapie możesz napisać o tym w sieci.
Łapiesz?
Jasne, rozumiem.
Muszę już iść.
Dokąd?
Jadę do Tulum z Marianą.
- Nie lubisz jej. - Nie oceniaj, to skomplikowane.
Potrzebuję twojego wsparcia.
Dobra.
Miłej podróży.
Dzięki.
Pa.
To na pewno ta, szefowo?
Tak. I nie nazywaj mnie szefową.
Teraz Leonor sprzeda mi dom.
O nie!
DLA NETA OD GENIEGO
Diego! Crista!
Silvia! Cata!
Wybacz mi, Maryjo,
że nie byłam dość pobożna.
Nie nadstawiałam policzka.
I nie czułam się wszystkiemu winna.
Los był w torbie Silvii, bo Bóg chciał, żebym wygrała.
Nigdy nie powiem o tym rodzinie.
Wiesz dlaczego?
Bo nie chcę, żeby myśleli, że to nie jest miejsce dla nich.
Chryste!
Mój Boże!
O rety!
Co to ma być?
To, co udało nam się uratować.
- Będą musieli nosić to samo. - Cicho.
Możemy zostać u was?
Silvia widziała moją koszulkę?
Nie chcę być niegrzeczny, ale jedno z was chyba gnije.
Co tu robicie?
Ten dom zaraz zostanie zalany ściekami.
Już tu cuchnie!
To twoja sprawka.
To ty zalałaś nasz dom ściekami.
Nie mamy dokąd pójść.
Niemożliwe.
O co wam chodzi?
Chcecie zostać lokalnym pośmiewiskiem?
Żaden program nas potem nie wybieli.
Chcesz spać z osłem na podłodze?
Nieważne. Z nimi będzie nam lepiej niż z tobą.
- O rety! - To było poniżej pasa.
Bądź męczennikiem, jeśli chcesz. Cata, weź bagaż.
Kocham Tere!
- Jak to? - Dlatego podglądałem Jeana Michela.
Kto to jest i czemu go podglądałeś?
Bo chciałem o ciebie walczyć, Tere.
Ale bałem się ci powiedzieć z powodu Silvii.
Więc przyznajesz, że za mną szalejesz.
Niemożliwe. Za tobą nikt by nie szalał.
- Spójrz tylko na siebie. - Nie obrażaj mojej Tere!
Ja spotykam się z Genarem.
Co?
- To kłamstwo. - Chwileczkę.
Jesteśmy przyjaciółmi.
I lubimy tę samą telenowelę, prawda?
I napisałeś mi taką miłą dedykację.
Ale przez ciebie się zmyła.
Wszystko wyjaśnię.
To wszystko wina Leonor.
Myśli, że może tu mieszkać.
W jakim wszechświecie ty żyjesz?
Ernesto, nasze problemy się skończą, kiedy sprzedadzą dom i się stąd wyniosą!
Zostajemy. Nie sprzedamy domu ani tobie, ani nikomu innemu.
Więc będziemy żyć w biedzie z powodu tej waszej kłótni?
Coś wymyślimy.
Żyliśmy tak pół roku.
Mieliśmy sprzedać dom, by żyć lepiej.
- Właśnie. - Godność jest ważniejsza niż forsa.
Tak, ale godnością się nie najemy.
- Właśnie. - A co ze szkołą?
- Nie dbasz o nas. - Ani trochę.
Nie obchodzi ją własna rodzina, bo straciła rozum!
A ty i ja musimy pogadać.
Zamieszkam z nią.
Tylko spokojnie!
- Dla kogo on to śpiewa? - Nie wiem.
- Dla niej. - Co?
To jej kochanek.
- Leo! - Co?
To nie mój kochanek.
Ale to prawda.
On się we mnie zakochał.
Ernie, Diego, dzieciaki, wejdźcie wszyscy do środka.
Chodźmy.
Co ty tu robisz?
Szanuj się trochę, młody! Nic nie rozumiesz.
Wynoś się stąd!
A sio!
Chryste!
Ty nie, Leo.
Zdrajczyni!
Nie wiem, co zamierzasz,
ale jesteś samolubną i zawistną osobą.
Byliśmy tak blisko sukcesu, a ty nam to odebrałaś.
Dla ciebie liczy się tylko wygrana.
Lópezom i Espinozom będzie o wiele lepiej…
bez tej waszej kłótni.
Ty też zostajesz, Silvia.
Zamieszkajcie sobie razem w tym zalanym domu.
Wszystko przez waszą wojnę.
Co?
Nie myśl, że ci za to podziękuję.
Nie posądziłabym cię o to.
Miałam swoje powody.
- Jeśli Ernesto dowie się o Roberze… - Twoi usłyszą o loterii.
Biedacy są tacy samolubni.
A bogacze zawsze znajdą sposób, by obwinić o wszystko biednych.
Biorę główną sypialnię!
Nie! To moje łóżko!
Ani mi się waż!
- Biegnij! - Fuj!
- Co za smród! - Nie!
O rety.
Chryste!
Nie wchodź do środka. Zostań tu.
Zmykaj do domu!
Napisy: Marta Racka