NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Kazałam Cat usunąć ul z drzewa, a ona powiedziała, że tego nie zrobi.
- Czemu? - Ponoć ma alergię.
- Jest po prostu leniwa. - No wiem.
- A Vicky odmówiła mycia okien. - Dlaczego?
Od wysokości kręci jej się w głowie.
- O nie. - Poważnie.
Trudno w tej okolicy o dobrą pokojówkę.
- No wiem. - Są leniwe, nie to co Leonor.
Byłaby z niej świetna pokojówka. Widziałaś, co zrobiła podczas pokazu?
Jest idealna. Ma jakieś kuzynki?
Potrzebuję kogoś tak pracowitego jak ona.
POMYSŁY NA BIZNES
Spaliłaś sobie rzęsy, włączając bojler u szefowej?
Bolą cię plecy od noszenia jej toreb?
Spokojnie, to koniec waszych problemów.
Ten paryski krem ma taki sam skład jak kremy waszych szefowych.
Ale u mnie dostaniecie go w wyjątkowej cenie.
Prawie po kosztach, w maleńkich ratach.
Kto chciałby słoiczek?
Ja.
Mam propozycję.
„PokojówkApp”.
Co takiego?
To apka dla bogatych pań, które szukają pokojówek.
Pracownic domowych.
- Co mnie do tego? - Te bogaczki chciałyby cię zatrudnić.
Dzięki, mam dość obowiązków we własnym domu.
Oskarżą cię o kradzież telefonu.
Nie, potrzebuję kogoś, kto pomoże mi pozyskać pok…
pracownice domowe do apki.
Ile płacisz?
Chcesz brać udział w wyzysku klasowym?
Oferuję 20 procent zysku.
Mówiłeś, że zależy im na Leo.
Czterdzieści.
- Bez pracownic nie będzie interesu. - Dobra, pięćdziesiąt.
Myśli, że może nas kupić swoim wyglądem i bicepsami,
ale to wyzyskiwacz.
Wystarczy!
Nie mogę się skupić, a muszę podjąć decyzję.
- Co znowu? - Nie stać nas na rachunki.
O rety!
Umowa stoi.
Mama dała mi szlaban.
Odwołała mi lekcje jazdy. Teraz już nigdy nie będę miała auta!
Strasznie mi smutno.
Wysyłajcie uściski.
- Daj mi to. - Co robisz? Oddawaj.
- Oddaj. - Masz.
Niemożliwe.
Będę uczył Cristę jeździć?
I jak?
To twoja najlepsza szansa na to, żeby się z nią umówić, chrześniaku.
Nieźle, co?
Ale jest problem.
- Jaki? - Sam nie umiem jeździć.
Wciąż tu jesteś, skarbie?
Ernesto.
Przepadła.
Koszulka Brody’ego przepadła.
No dobrze.
To znajdź sobie podobną.
Nie ma drugiej z takim samym podpisem.
- Wiesz, czemu Genaro mi jej nie sprzedał? - Uspokój się.
Bo nasza córka oskarżyła jego córkę o porwanie.
Trzy tygodnie temu!
Nie sądziłam, że są tacy pamiętliwi.
Ani że ty masz taką obsesję.
Mają na ciebie zły wpływ.
Nie wiem jak…
ale ta koszulka będzie moja.
Moja!
Chcesz się z nią umówić?
- Naucz się zmieniać biegi. - Dobra.
- Rozumiesz? - Tak.
Nie martw się. Auta są jak kobiety.
Musisz je rozgrzać, wrzucić luz, a potem zwolnić sprzęgło.
- Dobra. - Spróbuj.
- Tak jest, chrześniaku. Widzisz? - Tak.
Stój!
A teraz najważniejsze, więc słuchaj.
Jeśli zrobi się gorąco, a nie będziesz miał ochrony,
zdaj się na ręczny.
- Jasne. - Zamknij oczy.
Nie podglądaj.
Otwórz oczy.
Co ty na to? Masz tu całą wyprawkę.
Włóż to i zrób, jak mówiłem, a będziesz gotowy do akcji.
To nie dla ciebie.
Ta apka jest tylko dla pracownic domowych.
Umiem sprzątać. Czemu nie mogę być facetem-pokojówką?
Przecież już jesteś facetem, Genarito.
Chodzi o apkę, babciu. A jeśli faceci zaczną sprzątać domy,
zażądają wyższych pensji, a paniom się to nie spodoba.
Skoro kobiety mogą być liderkami biznesu i polityczkami,
to czemu mężczyźni nie mogą być pracownikami domowymi?
Kochanie, świat nie jest gotowy na sprzątających mężczyzn.
To nie praca dla ciebie.
To w sam raz dla ciebie.
Która z was przyjdzie? Ty czy mała Janet?
Żadna, Yola.
Ja jestem profeską ds. analizy rynku.
- Prezeską. - Właśnie.
To moja partnerka.
Wielka szkoda. Ale gratuluję feministycznej postawy.
Chciałabym, żeby te pokojówki były takie jak ty.
- Dzięki. - Daj znać, gdy wystartujecie.
Muszę zwolnić tę leniwą Vicky.
Nie chciała zjeść psich ciastek, by sprawdzić, czy są świeże.
Będziemy w kontakcie.
Nie ociągaj się, Vicky.
Pa, skarbie.
- Dzięki. - Pa.
- Idziemy dalej? - Tak.
Tutaj.
Diego!
To ona.
Co…?
Próbujesz wyprać mu mózg, tak jak mojemu mężowi?
Nie mam pojęcia, o czym mówisz, ale wiem za to…
kim jest zamaskowany bandyta, który próbował okraść mój dom.
Ciesz się, że nikomu nie powiedziałam i okaż mi trochę szacunku.
- Diego i ja pracujemy razem. - Słucham?
Diego!
Wkurzyła się.
Chodź tu. Widzę cię.
Wyluzuj, laska.
- Tylko bez takich. - Wybacz.
Otwórz umysł. Myśl pozytywnie.
Robimy to dla twoich koleżanek.
Będą mogły wymienić pracownice domowe na lepsze i tańsze.
Wcale nie.
To profesjonalizacja sprzątania.
Nasza aplikacja pomaga pracownicom.
Zabraniam ci robić interesy z tą kobietą.
Ona chce się wybić kosztem naszej rodziny.
A twoje biznesy zawsze upadają.
Wiesz co, laska?
Nie pozwolę ci stłamsić mojego talentu.
Nie mów tak do mnie.
Mam dość tego, że we mnie nie wierzysz.
Pokażę ci, jaki ze mnie przedsiębiorca.
Diego, posłuchaj.
Zadowolona?
To co, jedziemy?
Oszalałeś, jeśli myślisz, że tu wsiądę.
Nie ma mowy.
- Nie ufasz swojemu instruktorowi? - Nie, po prostu…
Nie wsiądę do czegoś, co nie jest…
Mercedesem…
albo chociaż Audi.
Moja szefowa to wielka elegantka,
a nie uwierzycie, jakie świństwa krzyczy, kiedy spółkuje z mężem.
Czyli tak raz na rok.
To jeszcze nic.
Moja przechwala się nienagannym strojem, a nie umie włączyć pralki.
Strasznie wam wszystkim współczuję. Mnie Silvia traktuje jak rodzinę.
- Jasne. - Cata!
Cata!
Słuchaj.
Przetłumacz to tym pokojówkom, bo nie będę powtarzać 20 razy.
Przecież znają hiszpański.
Dobra, jasne.
Leonor, ta naciągaczka spod ósemki,
namówiła Diego, żeby zrobił z nią apkę,
dzięki której będzie można zatrudnić pokojówki…
Pracownice domowe jak wy, i dać im znacznie niższą pensję.
Co z nimi?
Sprawdź, co mówią.
Albo oddaj okulary, które mi ukradłaś.
Tak jest. I nie ukradłam ich.
To prawda.
Proszą o dowód.
Nie chcą stracić pracy z powodu plotek.
- Plotek? - Tak.
Tak mi się odpłacacie za troskę!
Plotki?
Polecam się!
Sprzątam, piorę, prasuję i gotuję.
Sprzątanie domu. Proszę pani.
Piorę, prasuję, gotuję i sięgam do najwyższych półek.
Ciężko dziś być facetem.
Sprzątanie!
Sąsiedzie!
Sąsiedzie, wypoleruję wasze najbrudniejsze przedmioty.
Polecam się.
Doskonale, sąsiedzie.
- Dziś wieczorem? - Umowa stoi.
W końcu zdobyłem pierwszego klienta!
Ta apka jedynie formalizuje wyzysk pracownic domowych.
Dlatego mają własną sekcję, wyluzuj.
To dyskryminacja. Musisz się z nimi skonsultować.
Dlaczego? Przecież mi nie płacą.
- Pokaż mi tę apkę. - Po co?
Mama kazała mi sprawdzić, czy nie ma tam żadnych głupot.
Pokażę ci, ale to poufne materiały.
Dobra.
To ekran główny.
Prowadzi do głównego menu, gdzie można wyszukać…
pracownice domowe.
Jest też blog ze wskazówkami, jak oduczyć je podjadania szynki.
I jeszcze to.
Jeśli pracownica robi przerwy dłuższe niż 10 minut,
apka daje znać, żeby zagonić ją do pracy.
Poważnie?
Tobie to nic się nie podoba. Ale nie szkodzi.
To ich sekcja. O nich też pomyślałem.
Są tu nagrody dla pokojówek: złote szufelki i diamentowe miotły.
Nie masz pojęcia, jak to wszystko wygląda.
- Co? - Świat poza twoją bańką.
Wiesz, co stało się z babcią López, mamą mojego taty?
Skąd miałbym wiedzieć? Nie znam żadnych Lópezów.
To bardzo popularne nazwisko.
Może López-Jensen albo López-Norton, ale nie samo López.
Pamiętasz te plotki,
że Salinas de Gortari zabił pracownicę podczas zabawy bronią?
To była moja babcia!
Wybacz, Tere. Nie miałem pojęcia.
Zrobimy w apce przypomnienie,
żeby ludzie nie strzelali do pokojówek.
- Diego! - Pracownic domowych.
Co znowu?
Bogaczki to straszne egoistki.
Mają niedorzeczne oczekiwania.
Posłuchajcie. „Ma być niezauważalna jak Alfred od Batmana”.
„Gruba, żeby nie kradła mi ubrań”.
I jeszcze to.
„Niekatoliczka, żeby mogła pracować w święta”.
Widzisz? Mówiłam ci, mamo. To nie klasizm, a niewolnictwo.
Ale zarobią więcej pieniędzy.
A to nasze zyski.
Pokaż.
ZYSKI Z APKI
- Aż tyle? - Tylko za pobranie apki.
A do tego prowizja za każde dopasowanie.
Będziesz bogata.
Dobra.
Ale powiemy im, żeby były dla nich miłe.
Że nie można się nad nimi znęcać.
I że nie mogą opuszczać mszy.
Bo tam spotykają przyszłych mężów.
Zamieniasz się w jedną z tych kobiet.
Zostaw nas samych, skarbie. To spotkanie biznesowe.
Chciałam tylko dopilnować, żeby Diego czegoś nie zepsuł,
ale to niedorzeczne.
Wychodzę.
MISTRZ
- Sąsiedzie. - Zapraszam.
Nie wierzę!
To jak świątynia fanów futbolu.
- Musisz być bardzo ostrożny. - Oczywiście.
Niemożliwe!
O kurczę!
Edson Arantes do Nascimento. Pelé.
- To moja duma. - Miał ją na mistrzostwach w 1970.
- Mogę dotknąć? - Tak, miotełką do kurzu.
Zacznij od mojego największego skarbu.
Od tego.
Mój pierwszy puchar w „Club America”.
Ostrożnie.
Sprawdzę kursy akcji.
Jasne.
O nie!
- Nie dotknąłem go. - Potłukł się.
- Mówiłem, że jest bezcenny. - Ledwo zacząłem.
Wiem, jak możesz się odpłacić.
OSIEDLE STRZEŻONE RAJ
Jak tam, bratanku?
Spójrz na to.
W takiej dużej, szpanerskiej bryce na pewno zapunktujesz.
Ukradłeś ją?
Skąd. Wręcz przeciwnie.
To skąd ją masz?
Cóż…
No wiesz, Pablito…
Nie będę się przechwalać.
- Fajne, co? - Pewnie.
Orientuj się.
- Uważaj. - Jasne.
Wiesz, co robić.
Teraz zwrócisz ich uwagę.
- Dzień dobry. - Witamy.
Dzięki, że zapłaciłeś nasz rachunek za prąd.
Oddam ci pieniądze, kiedy dostanę pierwszą wypłatę.
Nie musisz szeptać, Leonor. Użyj mikrofonu.
Stoimy obok siebie, więc…
- Tak jest bardziej cool. - Cool.
Zaraz zaczynamy. Przygotuj się.
Powodzenia.
Cześć.
Cieszę się, że przyszłaś, i mam nadzieję,
że teraz będziesz mnie wspierać, jak mama.
Jestem tu, bo w głębi serca zawsze w ciebie wierzyłam.
Więc…
- Good luck. - Dzięki.
Macie dość pokojówek, które podbierają wam ubrania?
Dość znikających zapasów, gdy wszyscy są na diecie?
Szukacie kogoś, kto umie zrobić Nespresso?
PokojówkApp znajdzie kogoś w sam raz dla was.
Oto próbka tego, co może zrobić dla was PokojówkApp.
Oto nasz wybór pracownic domowych.
Co robisz?
Piorę koszulę Brody’ego, żeby dać ją Ernestowi.
Ta cała historia brzmi tak, jakby drań cię zmanipulował.
Leonor ma rację.
Żaden ze mnie pracownik domowy ani nawet facet.
Nie wygłupiaj się, Genaro.
Nawet nie umiem utrzymać rodziny.
A kto mówi, że na tym polega bycie facetem?
Może to zabrzmi absurdalnie, ale…
przyjąłeś nas do rodziny.
Moją mamę i mnie, kiedy wyszedłem z więzienia.
To niesprawiedliwe, żebyś musiał za wszystko płacić.
Więc…
chcę cię jakoś wesprzeć.
Pozwól mi pomóc.
Jeden plus tej sytuacji jest taki, że w końcu uprałeś tę brudną koszulkę.
- O nie. - Co?
- Podpis się sprał. - To jak mu się teraz odpłacisz?
Chcesz pomóc?
Pewnie nauczyłeś się fałszować podpisy w więzieniu.
Podpiszesz?
Dzięki za pomoc.
Przynajmniej tyle mogłem zrobić po tym, co powiedziałaś mi o babci.
Zrozumiałem, że wy też macie uczucia.
I że powinienem podziękować.
Muszę ci coś wyznać.
Salinas nie zabił babci López.
To kto ją zabił?
Nikt. Żyje i ma się świetnie.
Powiedziałam to, żeby tobą wstrząsnąć i pozbawić cię burżuazyjnych złudzeń.
POKOJÓWKAPP
Mam nadzieję, że to wystarczy, żebyście coś z tym zrobiły.
Bo od tej pracy zależy los waszych rodzin i dzieci.
Zwolnią nas za sprawianie problemów.
Na pewno was nie zwolnią, bo ja stanę po waszej stronie.
Moja szefowa ma rację.
Precz z tą apką.
- Precz z tą apką. - Tak!
Precz z tą apką!
- Dobrze! Właśnie o to chodzi! - Precz z tą apką!
To będzie wielki sukces.
Muszą tylko ściągnąć aplikację.
Jeśli zatrudnią chociaż dziesięć osób, będziemy ustawieni na pięć miesięcy.
Dobra robota, Diego.
Co?
- Co się stało? - Czytam czat sąsiedzki.
Ktoś powiadomił pokojówki.
Chcą zlinczować twórców apki.
- To my. - Przecież wiem!
Kto nas wydał?
Pokojówki są wściekłe.
Yola skrzykuje sąsiadów, żeby pokazać im, kto tu rządzi.
Nie chcesz, żeby się buntowały?
Chcę, ale jeśli się wyda, że to ja je sprowokowałam,
będę skończona towarzysko.
- Tu jest. - Po co ci pieprz?
- Do obrony. - Raczej gaz pieprzowy, nie pieprz.
Precz z tą apką!
Musimy jakoś z tego wybrnąć.
Może będą kupony na tortille, jak na protestach Moreny.
Pogadamy później. Zaczekaj, mamo. Sprawdzę teren.
- Okulary. - Jasne.
- No dobrze. - Mamo.
Tak?
- Będziesz bronić tej apki? - Pewnie, że nie.
Teraz widzę, że miałaś rację. Nie można zdradzać swoich.
A którzy są nasi?
Sama już nie wiem.
Ale muszę odzyskać własną godność i godność pracownic domowych.
Jestem z ciebie taka dumna, mamo.
Dość wyzysku bogaczy i klasistów!
- Jestem z ciebie dumna. Chodźmy. - Precz z tą apką!
To dopiero auto!
W końcu nauczę się jeździć.
- Ruszajmy. - Otworzę ci.
Dzięki.
Dość wyzysku bogaczy i klasistów!
Precz z tą apką!
Cześć.
Słyszałam o proteście przeciwko twojej apce.
Tak…
Ktoś nas wydał, ale…
to i tak moja wina.
Nie, Diego.
To wszystko wina tej Leonor.
Mogłem wysłuchać robotnic, tak jak mówiła Tere.
To wszystko przez to, że nie widziałem w nich ludzi.
Nie.
Słuchaj.
Bystry z ciebie chłopak.
Poważnie.
Ale zadajesz się z nieodpowiednimi ludźmi.
Gdy poślubiłam twojego tatę, obiecałam traktować cię jak syna.
I wydaje mi się, że właśnie to robiłam.
Nie przejmuj się, mamo. Coś wymyślę.
Ojej!
Pierwszy raz nazwałeś mnie mamą.
- Naprawdę? - Tak.
Nareszcie to zrobiłeś, Diego.
Dość wyzysku bogaczy i klasistów!
O nie!
- Dość wyzysku bogaczy i klasistów! - Co teraz?
Precz z tą apką!
Mam nadzieję, że nie umrę.
Chcę tam wjechać.
Nie ma mowy, maleńka.
Jest zbyt stromo, zawróćmy.
A nie jesteś ekspertem od wrzucania sprzęgła?
Dobra.
Dość wyzysku bogaczy i klasistów!
Precz z tą apką!
Dobrze, że się o tym dowiedziałyśmy, zanim nas zwolnili.
Tak. Precz z tą apką!
Właśnie, precz z nią!
Której dobrej duszy powinnyśmy dziękować za ostrzeżenie?
Pani Silvii. Gdyby nie ona, wszystkie skończyłybyśmy na ulicy.
Precz z tą apką!
Dość wyzysku bogaczy i klasistów!
Dość wyzysku…
WRACAJCIE DO PRACY!
Dość wyzysku bogaczy i klasistów!
Chwileczkę.
Co tu robisz, Vicky?
Kolacja gotowa?
Chayo, wyprowadziłaś Ricardita?
Nie chcemy waszej łaski, bogate brudaski!
Zaraz, zaraz. Spójrzcie.
To ona stworzyła aplikację.
Ta kobieta chce, żebyście wszystkie straciły pracę.
A ty to co? Przestań udawać.
Powiedziałaś koleżankom, jaki z ciebie kabel?
To ona jest mózgiem tego całego buntu.
Jeśli to prawda, już cię nie lubimy.
- Co zrobiłaś? - Nie, to Cata.
Co? Ja?
Ja tylko słuchałam pani poleceń.
Nie zgrywaj idiotki.
To kłamstwa.
I wie pani co? Odchodzę.
Może i jest pani bogata, ale ma pani cuchnące pachy.
Coś ty powiedziała?
Moje pachy nie cuchną.
Zdrajczyni!
- Udało się! - Tak!
- Nauczyłam się prowadzić. - Tak.
Moje koleżanki umrą z zazdrości.
Nagrajmy TikToka. Otaguję cię.
- Naprawdę? - Tak czy nie?
No jasne, to moje marzenie, odkąd się tu przeprowadziliśmy.
No dobra, to…
- Muszę się odświeżyć. - Ja też.
- Dość wyzysku bogaczy i klasistów! - Zdrajczyni!
Wyzyskiwaczki!
Chwileczkę, drogie panie.
Cicho, towarzyszki!
Muszę wyznać, że część winy leży po mojej stronie,
bo współtworzyłam tę aplikację.
Co?
Więc możecie mnie zlinczować.
Ale dajcie mi coś powiedzieć.
Zgodziłam się zrobić tę apkę, bo wierzyłam,
że na tym zyskacie.
Że dostaniecie godziwe pensje.
Że będziecie miały ubezpieczenie i zasiłki.
Że dzięki temu szefowe przestaną was wykorzystywać.
Ale się nie udało, bo one chcą, żeby było jak dawniej albo jeszcze gorzej.
To banda wyzyskiwaczek.
Jak śmiesz?
Możesz zjeść moją szynkę, Teo.
- One nas wykorzystują, a ona kłamie. - Zwolnią nas!
- Wiecie, czyja to wina. - Nie, moje drogie.
Wyzyskiwaczki i marudy! Same pierzcie swoje brudy!
Co?
Przestań się gapić, szajbusie.
Nie musisz się tak malować.
Jesteś śliczna taka, jaka jesteś.
Poważnie.
I kto to mówi.
Ubierasz się jak… Sama nie wiem kto.
Ten łańcuch nawet nie jest złoty.
To nie był mój pomysł, słowo.
Patrz.
Piątka.
- Dobra, zróbmy to. - Jasne.
Pozwólcie. Nie zwolnią was.
Pani del Monte.
Wie pani, że Charo prawie umarła,
bo pani dzieci uderzyły ją kijem zamiast piñaty?
Pani Huarte.
Wie pani, że Lupe utknęła na autostradzie
i musiała dotrzeć do pani rezydencji ciężarówką do przewozu bydła?
Pani Zavala.
Margarita dostała rozwolnienia,
bo kazała jej pani wypić zepsuty kefir.
Pani Rivera.
Pani dzieci skończyły liceum tylko dzięki pomocy Panchity.
Zgadza się.
Nie możecie tak traktować pracownic.
Wszyscy zasługują na godną pracę.
I mają prawo się tego domagać.
No dobra. Ruszajmy.
Jedziemy?
Tak. Co teraz?
Gdy zrobi się gorąco, zdaj się na ręczny.
- Co? - Zaciągnij ręczny!
- Ale jak? - Z drogi!
- Co teraz? - Co tam robi auto mojego męża?
Z drogi!
Mamo!
Napisy: Marta Racka