ISANG SERYE MULA SA NETFLIX
Paningin, normal.
Pandinig, normal.
Pang-amoy…
normal.
Pandama ng sakit, normal.
Ang glucose sa dugo, mga electrolyte, mga enzyme, lahat ay abnormal na normal.
Gaya ng inaasahan mula sa isang bagong katawan.
Ang emosyonal na pantugon at toleransiya sa stress, normal.
Mga alaala, malinaw.
Ako ay tao.
Magandang umaga, Nina.
Hi, Mack.
Pwede ka bang pumunta sa medical room?
Para sa pisikal?
Bigyan mo lang ako ng ilang sandali para matanggap ang lahat ng ito.
Kakapanganak ko lang sa mundong ito, alam mo.
Maayos ang pag-print, hanggang sa mga pattern sa iris.
Kahit ang mga kambal ay hindi ganoon katugma.
Mukhang maayos naman ang panlasa ko.
Kahit na mukhang hindi kagana-gana ang mga ito,
hindi na rin masama.
Kapag kinakain ko iyan, masasabi kong masarap naman.
Ikinukumpara natin ito sa pagkaing kinakain natin noon.
Paano ang mga alaala mo? Kamusta ang koneksyon?
Nung bina-back up ako, humiga ako sa kama at pumikit.
At nang buksan ko ulit ang mata ko, nasa kabilang bahagi na ako ng kalawakan.
Nakakabigla ito.
Ganun din ako.
Mayroon mga ilusyon ng kamalayan ko na nagpapatuloy lamang mula sa araw na iyon.
Pero ang pisikal na pagkatao ko ngayon, ito ay…
Hindi ito ang taong na-back up na ang memorya.
Tapos na ang pag-print kay Oscar.
Kahanga-hanga.
Wala na ang cavity. Ang ganda ng bagong katawan na ito.
Oo!
Uy, sa tingin ko ay oras na para magtrabaho tayo.
Oo, pagkatapos ma-print ang lahat.
Kailangan na nating umalis bago makarating dito ang migranteng barko.
Kalokohan.
Hindi darating ang mga migrante sa susunod na isa pang daang taon.
Ang mga nilalang ay hindi makakadaan sa subspace, kahit na sa cryosleep.
Hindi sila pwedeng mag-warp dito.
Letse.
-Hello, Patty. -Uy, Patty.
Magandang umaga sa lahat.
Habang hinihintay natin si Lewis, mag-usap muna tayo.
Malapit na tayo sa ating destinasyon na Planetang X-10.
Nakapasok na tayo sa sistemang bituin nito.
Ilang araw na ba mula nang umalis tayo sa mundo?
Isang linggo?
Pero siyempre, iyon ay mga araw batay sa pag-ikot ng Mundo.
Nasaan na ang ating mga orihinal na sarili?
Hindi natin sila masusubaybayan sa ngayon.
Pero kung tatantyahin natin…
dapat nasa paligid lang ang migranteng barko.
Mahabang biyahe ito, kaya lahat ay nasa cryosleep
para maiwasan ang pagtanda.
Ang mga orihinal na sarili natin ay nananaginip.
Kakaiba din siguro ito para sa kanila.
Isa pang bersyon ng sarili nila ay nilikha
sa kabilang panig ng kalawakan at gising habang sila ay natutulog.
Pinili tayo at binigyan ng espesyal na pahintulot
na ma-print ng Womb.
Ito ay isang karangalan.
Pinili tayo dahil tayo ang pinaka-naaangkop.
Kaya kailangan nating gawing komportableng tirahan ang Planetang X-10
bago sila dumating.
Anong nangyayari?
Bwisit! Isang electromagnetic wave. At napakalakas nito.
Hindi pwede.
Isang flare.
Kinabahan ako saglit.
Walang ulat ng sunog.
Pero may ilang mga lugar na hindi ko makumpirma.
Mukhang hindi tumutugon ang ilan sa mga elektronikong kagamitan.
Sige, maghiwa-hiwalay tayo at mag-inspeksyon kung may sira.
-Nakuha niyo? -Nakuha namin.
Buti na lang hindi nangyari habang nageehersisyo ka doon.
Maaari kang malantad sa radyasyon.
Nasa tabi ko ang suwerte.
Gusto kong malaman kung bakit walang nagsabi na ang araw ay bumabahing.
Oo, medyo malapit iyon sa kaginhawaan, kung ako ang tatanungin mo.
Minalas lang tayo ng kaunti.
Wow. Napakalaki nito.
Ano iyan, Mack?
Ang transpormer ng atmospera.
Dapat talagang malaki iyan.
Babaguhin ng bagay na iyan ang buong planeta.
Oo.
Mga halaman ang talagang gagawa.
Pero kailangan muna natin ang reaktor para pirmihin ang atmospera.
May makapagsasabi ba kung ano ang nangyayari sa silid ng pagpi-print?
Dapat ay tapos na ang Womb sa pag-print kay Lewis,
pero hindi pa siya lumalabas.
Saglit lang. Kasalukuyan pang gumagawa ang Womb.
Kakaiba ito.
Mayroong mensahe ng pagkakamali.
Gusto kong tingnan ang loob,
pero ang pagpasok habang nagpi-print ay isang paglabag sa privacy.
Ayos lang ba sa lahat na pumasok ako?
-Siyempre naman. -Binibigyan ng pahintulot.
Sumasang-ayon din ako.
Ano ito?
Ano ang problema?
-Si Lewis, siya… -Nina?
Pumunta kayo dito! Dalian niyo!
Diyos ko!
Salamat.
Maayos na ba ang pakiramdam mo?
Sa tingin ko.
Ipinapakita ng pagsusuri ng DNA na si Lewis talaga ito.
Pero malinaw na hindi siya iyan. Tingnan mo siya.
Baka nagkaroon ng pagkakamali habang nagpi-print.
Siguro ay nagmula sa siklab.
Baka nagdulot iyon ng pag-taas sa Womb na humantong sa hindi paggana nito.
Buhay ba siya?
Tumitibok ang puso.
May aktibidad ba sa utak?
Oo, pero mahihinang aktibidad lamang.
Ito ay isang estado na kilala bilang isang alpha coma.
Mayroon pa bang mga kaso ng pagkabigo ang Womb habang nagpi-print?
Wala pang naisasapubliko.
Maaaring mayroon sa yugto ng pagbuo nito.
Tandaan, hindi ito gawa ng kamay ng tao.
Kapag nakakita ng mga kamalian sa pagpi-print,
ang mga nasa eksena ang magpapasya kung anong aksyon ang gagawin, tama?
Oo, tama.
Kailangan nating mag-reprint ng tamang Lewis.
Para ito sa ikabubuti ng misyon.
Dapat nating itapon ang isang ito.
Pero pagpatay iyon, hindi ba?
May karapatan ba tayong kitilin ang buhay niya dahil lang sa kawalan niya ng malay?
Isa pa rin siyang buhay na nilalang.
Patty, kailangan natin ng materyal na may genetikong impormasyon ni Lewis
para mai-print natin siya muli.
Ang pinakamabilis na paraan para gawin iyon ay kalasin ang isang ito
at gamitin ito bilang biomaterial.
At hindi ito maaaring galing lang sa sinuman.
Para likhain si Lewis, kailangan natin ang biomaterial ni Lewis.
Makakagawa tayo gamit ang paglilinang. Ang mga katawan dito ay gawa
sa pagpapatubo ng materyal mula sa mga naani na selula, tama?
Nagpatuloy ako at sinimulan ang paglinang ng selula,
kung sakali lang.
Pero magtatagal iyon.
Kung maghihintay tayo, maaantala ang iskedyul natin.
Si Lewis ang responsable sa transpormer ng atmospera.
Dapat nating sirain ang isang ito at mag-print ng bago at tamang Lewis.
Sumasang-ayon ako kay Mack.
Kung ako ang nasa ganiyang estado, hindi ko nanaisin na manatiling buhay.
Sinusubukan mo lang na iwasan ang katotohanan na pagpatay ito.
Hindi iyon tao. Laman pa lamang iyon.
Patty…
Ayon sa mga panuntunang itinakda ng Planetary Development Agency,
ang mga pangunahing desisyon ay kailangan ng nagkakaisang pahintulot.
Kung hindi kayo magkakasundo, hindi natin siya pwedeng patayin.
Maaari nating ilagay sa rekord na tumutol ka,
para hindi ito mailagay sa konsensya mo.
Iginagalang namin ang mga prinsipyo mo, Patty, totoo iyon.
Lahat ng buhay ay dapat protektahan, nang walang eksepsyon.
Pero nasa isang espesyal na sitwasyon tayo.
Hindi lang naman iyon.
Kaya kong asikasuhin ang procedure.
Matutulog lang siya ng mahimbing, nang hindi nalalaman na ipinanganak siya.
Okay, kung wala ng ibang pagpipilian.
Parang hindi lang tama na hayaang masira ang isang kaluluwa.
Isang kaluluwa, ha?
Mayroon ba tayong mga kaluluwa?
Hindi ko rin alam.
Seryoso, lahat ba ng mga botanista ay katulad niya?
Sa tingin ko ay baka mahabagin lamang siya.
Sabi pa niya kaya niyang makipag-usap sa mga pusa at aso.
Mahalaga ang pagkakaroon ng botanist para sa misyong ito.
Kung walang mga halamang mabubuhay sa ibabaw ng Planetang X-10,
walang magiging matatag na suplay ng oxygen.
Oo, sigurado, pero hindi ito normal.
Hindi siya ang tinutukoy ko. Ibig kong sabihin ay tayong lahat.
Hinihiling natin sa kanya na pumayag na patayin ang isa sa atin.
Wala na sa atin iyon.
Sisihin niyo ang sinumang nakaisip na magprint ng mga tao
noong una palang.
Alam mong hindi makapaglalakbay ang mga nabubuhay sa subspace.
Ito lang ang pagpipilian natin.
Hi, Nina. Kumusta ang pakiramdam mo?
Nakita mo na ba ang Planetang X-10?
Ako ang orihinal na bersyon mo.
Ni-record ko ito bago umalis sa mundo.
Nag-iwan ako ng regalo para sa iyo. Sana nahanap mo iyon.
Kung ikaw, ang naka-print na bersyon ko,
ay may parehong kamalayan at alaala ng nakaraan,
dapat alam mo kung ano iyon.
Yung manika ng pusa mula sa pagkabata natin.
Lagi itong nasa tabi ko na nagbabantay sa akin
at… at ngayon ay ibinibigay ko na ito sa iyo.
Iniisip niya ako.
Upang, bilang naka-print na kopya, hindi ko makakalimutan na ako ay tao.
Magkita nalang tayo pagkalipas ng isang daang taon.
Sa oras na iyon, isang berdeng paraiso ang uusbong
sa ibabaw ng Planetang X-10.
Ibinabalik ako sa mundo ng amoy na ito.
Ang hangin, ang araw…
yung duyan na nasa likod bahay ko.
Kakailanganin ng tatlong hiringgilya?
Ang una ay pampakalma, ang susunod ay pampakalma ng kalamnan,
at ang huli ay pumipigil sa pagtibok ng puso.
Pampakalma?
Ito ang pinaka-makataong proseso.
Kasama niyo ba si Patty?
Hindi. Nasa Greenhouse siya.
Ayaw niyang makita ito.
Okay, tingin ko dapat na akong magsimula.
Pakiusap.
Wala kang dapat maramdaman.
Magsisimula ka lang matulog nang mas malalim kaysa sa ngayon.
Isisilang kang muli.
Isang pagkakamali ang pagdating mo rito.
Teka.
Ano?
Wala. Guni-guni ko lang siguro.
Magandang gabi.
Matulog ka ng mahimbing.
-Nina! -Letse!
Patty! Naririnig mo ba ako?
Oscar, ano ang problema?
Manatili ka kung nasaan ka.
Bakit, anong nangyayari?
Si… si Lewis. Tumayo siya at…
Sunog!
Lahat ng mga tripulante, mangyaring lumikas kaagad.
Sunog!
Oscar, tulungan mo si Nina.
Sunog!
-Lahat ng tripulante, mangyaring lumikas… -May nakakarinig ba sa akin?
Si Patty ito. Pakiusap tumugon kayo. Anong nang…
Lewis?
Patty! Takbo!
Nina! Ayos ka lang ba? Nina…
Hindi.
Lewis?
Lewis!
Pakiramdam ko may dapat tayong sabihin.
Sige mauna ka na. Wala akong maisip na salita.
Paalam, Nina.
Pa… patawad.
Parang mas "Ang Puntod" ito kaysa Ang Womb.
Mas konektado ang mga salitang iyon kaysa sa iniisip mo.
Sinasabi nila, noong unang panahon, na nagtayo ng libingan at templo ang tao
para muling ipanganak ang mga namatay.
Huwag mong sabihin sa akin na iyan ang ipangtatanggol mo sa sarili mo.
Hindi, para sa pangangaso.
Alam mong hindi tayo hahayaan ng printer na gumawa ng mga armas.
Heto lang ang mayroon tayo.
Masyadong delikado iyon para hayaan doon.
Nagsisimula na ang muling pag-print. Makikita natin si Nina sa kalahating oras.
Paningin, normal.
Pandinig, normal.
Pang-amoy…
normal.
Pandama ng sakit, normal.
Mga alaala, malinaw.
Ako ay tao.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Angelica Bayot