SERIAL NETFLIX
GŁÓD
Wysokość orbity stabilna.
Kontrola wysokości bez zarzutu.
Na dole jest chyba ciężko.
Macku, jak tam u ciebie?
Nie widziałem go, ale chyba jest w Strefie H.
Skąd wiesz?
Sprawdziłem zapisy czujników. Ktoś tędy przeszedł o 0900.
Uważaj na siebie.
Porażką zakończył się druk Lewisa, inżyniera od transformowania atmosfery.
Podejrzewam, że flara solarna wpłynęła na biodrukarkę 3D, Łono.
Stawiam teorię, że wydrukowano z błędem
płat czołowy, odpowiadający za logiczne i racjonalne procesy myślowe.
Stał się niebywale brutalny
i mnie zamordował.
POMOCY
Co to niby jest?
To krew Lewisa. DNA pasuje.
Czyli umie pisać.
Nie lepiej go złapać, niż zabijać?
Dlaczego?
Rozumie ludzką mowę.
Nie czyni to go człowiekiem takim jak my?
Zgadzam się. Okoliczności się zmieniły.
Mimo tego, że cię zabił?
Jestem lekarką. Nie zignoruję wołania człowieka o pomoc.
Oscarze, co o tym myślisz?
Zgadzam się z Patty i Niną,
ale chcę dowodów, czy jest człowiekiem, czy czymś innym.
To skany Lewisa?
Tak, tuż przed wybudzeniem.
Jak widać zapisałam to przed śmiercią.
Czy rozmawiałyśmy o Lewisie?
Ty i moja poprzednia kopia?
Nieszczególnie.
Rozumiem.
Co myślisz o Lewisie?
Sprawa jest złożona.
Wiesz, od czego Łono zaczyna druk ludzkiego ciała?
Od środka na zewnątrz, prawda?
Tak, a dokładnie
to zaczyna od środka mózgu i centralnego układu nerwowego
w sztucznym płynie owodniowym.
Wspomnienia są wypalane, gdy drukuje się sieć neuronowa.
Według tych skanów proces drukowania początkowo przebiegał normalnie.
Czyli…
Środek mózgu wydrukowano normalnie.
Wydaje się być ludzki.
Ale zewnętrzna część nie jest normalna.
Czyli jest pół człowiekiem, pół czymś innym.
Ale napisał słowo.
Tak, ale czy to czyni go człowiekiem?
Człowiek to jedyne zwierzę, znające słowo „pomocy”.
Robię się głodny. Może skończymy na dziś i coś zjemy?
Jasne. Spotkamy się w kantynie.
Macku, wydrukujesz narzędzie numer 18?
Będzie mi potrzebne.
Jeśli ty, wydrukowana wersja mnie,
posiadasz tę samą świadomość i wspomnienia,
powinnaś wiedzieć, co to jest.
To lalka kota z dzieciństwa.
Zawsze miałam ją u swego boku, opiekowała się mną.
Teraz przekazuję ją tobie.
Tylko to wzięłam ze sobą, gdy opuściłam dom i zostałam sama.
Zawsze ze mną była. Na dobre i na złe.
Tędy, musisz to zobaczyć.
- Co się dzieje? - Nie wiem.
Dla jasności, nie jestem typem gościa, który demoluje imprezy.
Mam lepsze maniery.
Ewidentnie.
Nie było alertów, gdy wszedł do części mieszkalnej?
Statek nie ma alternatywnej inteligencji,
a my nie możemy na okrągło zajmować się ochroną.
Ma niezły apetyt.
Zniszczył całą żywność w kantynie.
Lepiej przypilnujmy magazynu z żywnością.
Jeśli tam się dostanie, to po nas.
Zgoda, ale najpierw musimy ustalić, gdzie ten stwór ukrywa się na statku.
Oscarze, pomóż mi.
Wiem, że chcesz ochronić Lewisa.
Nigdy nie umiałam bezczynnie stać z boku,
gdy ktoś lub coś potrzebowało pomocy.
Walczysz po stronie słabszych.
Też nie odpowiada mi zabijanie go,
ale jeśli załodze grozi niebezpieczeństwo…
Tak, ktoś ewidentnie tędy przeszedł, gdy byliśmy w kantynie.
Czyli lubi kręcić się w Strefie H.
Ma to sens. Nikt tam nie chodzi.
Możemy odciąć tę część, ale to potrwa.
Rozłóżmy czujniki w przyległych korytarzach i śledźmy go.
No to mamy plan.
Pieczona jagnięcina. Homar. Tu mamy kaczkę.
Jeśli tu wejdzie, umrzemy z głodu.
Co proponujesz? Nie ma zamków na drzwiach.
Możemy na zmianę pilnować pokoju.
Nie, załoga musi się skupić na misji, a nie stać na warcie.
Przenieśmy zapasy w bezpiecznie miejsce, żeby mieć je na oku.
Czyli gdzie?
Mam pomysł.
Może idź odpocząć.
Kiedy ostatni raz spałeś?
Nic mi nie jest. Ruszajmy.
Pomóżcie nam, dobrze?
Ten Lewis jest niczym wygłodniałe zwierzę.
Ale czasem widać przebłyski człowieczeństwa.
Teraz.
Przełącza się między byciem człowiekiem a tym czymś.
POMOCY
Musiał napisać słowo na ścianie, gdy chwilowo odzyskał człowieczeństwo.
Jako lekarz,
czy uważasz, że Lewis jest w stanie wykonać misję
terraformowania planety?
- Nie. - Rozumiem.
Zatem nie mamy wyboru i musimy ukrócić jego cierpienia.
Twierdzisz, że wartość jego życia zależy od tego,
czy może wykonać misję?
Oczywiście.
Ludzkość liczy na nas, że ją wykonamy.
Po to nas wydrukowano.
To prawda. Wydrukowano nas, ale zgodnie z Kartą Rozwoju Planetarnego
mamy te same prawa, co ludzie na Ziemi.
Rozumiem.
Ale wygląda na to, że w nim zostało już niewiele z człowieka.
Nina ma najlepsze kwalifikacje, by zdecydować.
Popieram Macka.
Co?
Lewis momentami przejawia człowieczeństwo.
Jednakże w każdej chwili może stać się agresywny.
Priorytetem jest życie czterech członków załogi.
Lepiej będzie zająć się nim teraz.
Zróbmy to zgodnie z procedurami Agencji Rozwoju Planetarnego.
Proponuję eutanazję Lewisa.
To wymaga zgody wszystkich.
Głosuję za.
Za.
Czyli trzy głosy za.
Patty?
Muszę to przemyśleć.
Znalazłeś pozostałości po rzekach lub oceanach?
Jeszcze nie.
Z alternatywną inteligencją zajęłoby to sekundę.
Myślisz, że przywieźlibyśmy istotę,
która próbowała zgładzić ludzkość?
Tamta wojna to stare dzieje.
Bez ich technologii nie doszłoby do tej misji.
Ale opuściliśmy Ziemię,
żeby się od nich uniezależnić.
To musi być on.
Szuka czegoś.
Ja pierniczę!
Macku, Patty, nie opuszczajcie pokoi!
Lewis idzie korytarzem.
Może zmierzać do głównej sali sterowania.
Będzie dobrze. Powinny wytrzymać.
No bez jaj.
Lewisie!
Kij bilardowy długo nie wytrzyma.
Trzymajmy kciuki, aby Mack wytrzymał.
Patty!
Nic ci nie jest?
Tak. Nina poszła po leki.
Przynajmniej drony działają.
Lepiej sprawdzę resztę statku.
Gdzie jest stwór?
Nie wiem. Najadł się i zniknął.
Karta Rozwoju Planetarnego mówi,
że szkodniki czy niszczycielskie zwierzęta na pokładzie
mogą być tępione bez zgody całej załogi.
Niszczycielskie zwierzę?
To już nie jest głosowanie. Musimy dokonać jego eutanazji.
Oscarze, gdzie reszta żywności?
Tobie też życzę dobrego dnia, Macku.
Przeniosłem odratowaną żywność w bezpieczne miejsce.
Gdzie?
Na zewnątrz. Nie będzie mógł tam oddychać.
Dobry pomysł.
Ale przynieś porcję żywności na pokład.
Dlaczego? Zgłodniałeś?
Nie, zastawię pułapkę.
Lewis jest niszczycielskim zwierzęciem i czeka go eutanazja.
Nie sprawia mi to przyjemności, ale…
ulżyło mi.
Nie traktując go jak człowieka, unikamy brzemienia winy.
Okropne, prawda?
Nie, kiedy zobaczę Macka, powiem mu, że się zgadzam.
Muszę pogodzić się z rzeczywistością.
Tu obowiązują inne zasady.
Patty, przywiozłaś coś z Ziemi?
Z Ziemi?
Moje źródłowe ja zostawiło mi w kwaterze pluszaka, kota.
Trzymanie go pomaga mi odnaleźć moje człowieczeństwo.
Ja mam poduszkę.
Korzystałam z niej w domu. Zanurzając w nią twarz,
myślę o dzieciństwie.
To wydrukowane wspomnienia, ale…
wydają się naszymi przeżyciami.
Dopóki mamy tę ostoję, pozostaniemy ludźmi.
Ludźmi…
Czy Lewis przywiózł coś takiego?
Cokolwiek miał, będzie tutaj, ale nie wejdziemy bez kodu dostępu.
Wszystko, co miał na pokładzie, zarejestrowano w logach.
Mam!
To naszyjnik?
Uwaga! Wykryto spadek stężenia tlenu.
Załoga musi natychmiast opuścić Hangar A.
Uwaga! Wykryto spadek stężenia tlenu.
Załoga musi natychmiast opuścić Hangar A.
Dorwaliśmy go?
Tak. Teraz go wykończę.
Macku!
Cholera!
Muszę coś zrobić.
Patty!
- Przywróć tam tlen! - Otwieram drzwi do hangaru.
Lewisie!
Lewisie.
- Kate! - Co?
Kate!
Na razie powinno być bezpiecznie.
On…
On przemówił.
Nie zrozumiałam, co mówił.
Powiedział: „Kate”. Czyżby ją pamiętał?
Woda.
Niewiele jej, ale w atmosferze jest woda.
Napisy: Przemysław Stępień