SERIAL NETFLIX
KONTAKT
Macku, chodź to zobaczyć.
Znalazłeś go?
Nie do końca.
CHCĘ ŻYĆ
Ale Lewisa nie było?
Nie, już się chyba nie ukrywa w Strefie H.
Nie uruchomił czujników
i nie było podejrzanych wejść ani wyjść przez drzwi w strefie.
Gdzie się podział?
A jak idzie badanie planetarne?
Stosunek deuteru do wodoru wskazuje,
że planeta miała niegdyś tyle wody co Ziemia.
Wodór się rozprasza w kosmosie, deuter zostaje, więc łatwo to stwierdzić.
Atmosfera planety nie utrzymała oceanów?
Inaczej niż na Ziemi wszystkie wulkany chyba wygasły.
Mogło to mieć znaczenie.
A gdzie Nina?
Hodowałam więcej biomateriału Lewisa,
gdyż jego recykling będzie trudny i – mówiąc wprost – moralnie wątpliwy.
Ile to potrwa?
Krócej, niż zakładałam.
Wydrukuj go, jak tylko będziesz gotowa.
Czy to prawda, że wadliwy Lewis ma wspomnienia z przeszłości?
Nie do końca wiemy co i ile pamięta.
Ewidentnie domaga się prawa do życia.
- Nie możemy go zostawić w spokoju? - Mądrze prawisz.
Dzięki Ninie pozyskamy biomateriał bez złapania Lewisa.
Wciąż jest niebezpieczny.
Trzeba namierzyć anomalię i ją wyeliminować.
Miejcie się na baczności.
To twoja rodzina?
Odjechane wąsy, Oscarze.
Tak. Tęsknię za wąsami prawie tak bardzo jak za żoną i dziećmi.
Wydruk zdjęcia to rzecz sentymentalna.
Sentymentalny ze mnie gość.
Dziwne uczucie.
Mam wspomnienia z nimi, ale fizycznie nie poznałem mojej rodziny.
Teraźniejszość trwa chwilę.
Jeśli się zastanowić, posiadamy tylko wspomnienia.
A co, jeśli je po prostu wykreowano?
Może moja żona i dzieci nigdy nie istnieli?
Koniec końców, czy to ma znaczenie?
To nagranie z wczoraj.
Unika kamer.
Co on przewozi?
Owinął się jakąś folią.
Tak, niczym ubraniem.
Mówi Nina. Czy ktoś jest w sterowni?
Tak, cała nasza trójka. O co chodzi?
Wyhodowałam dość biomateriału, by wydrukować Lewisa.
Dobra, zlokalizowałem problem z oczyszczalnią ścieków.
Chyba wystarczy nowy filtr.
Nie szkolono mnie do tego.
W rozpaczy sięgamy po rozpaczliwe środki.
Skończ to możliwie szybko.
Trzeba omówić, co robimy dalej.
Jasne, śmiało zaczynajcie beze mnie. Oscar bez odbioru.
Obserwacja i analiza Planety X-10 wskazują,
że możemy realizować pierwotne plany Agencji Rozwoju Planetarnego:
paraterraformowanie z Fasolą
i rozruch transformatora atmosferycznego, by stworzyć strefę życia.
Chciałbym równolegle wypróbować inny pomysł.
Na biegunach jest duża ilość dwutlenku węgla.
Bombą wspomaganą rakietowo roztopimy czapy,
co wytworzy gazy cieplarniane.
Bomba nie jest radioaktywna, jest czysta.
Przy łucie szczęścia cała planeta nada się do życia.
Nie tylko jej część.
Omówmy to jeszcze po powrocie Oscara.
Co do…
Ja pierniczę!
Macku! Macku, odbiór!
Macku? Jest tam ktoś?
Cholera, zepsute.
Os… car.
Oscar.
Powiedziałeś „Oscar”?
Lewis?
Przeczytałem twoją wiadomość na ścianie.
Chcę… negocjować…
Negocjować? Chcesz porozmawiać?
Tak.
Dobra, ale masz chyba dość ograniczone zdolności werbalne.
Może popiszemy do siebie?
Masz złamaną piszczel.
Kurka, szybko piszesz.
To tylko pierwsza pomoc.
Musisz szybko udać się do Niny.
Nie wyglądasz ludzko,
ale zachowałeś człowieczeństwo, przyjacielu.
Pamiętasz, kiedy się poznaliśmy?
Mack przedstawił nas sobie w Agencji Rozwoju Planetarnego.
Poszedłem do baru. Przegrałem zakład…
Dzięki, chłopie.
Ponoć błąd w druku wywołany został
przez flarę solarną, która w nas uderzyła.
Błąd w druku…
To był niefortunny wypadek, niczyja wina.
Jesteś głodny? Następnym razem przyniosę ci jedzenie.
Jakiego smaku chcesz saszetkę? Pieczeń wołowa, a może krewetka?
Chwila. Te już chyba zjadłeś.
Dalej sobie poradzę. Dzięki.
Dam im znać, że nie jesteś zły i chcesz negocjować.
Jeśli zechcą cię schwytać, zrobię, co mogę, żeby ich od tego odwieść.
Dziękuję.
Nie wydrukowali cię z wąsami.
Pamiętasz…
Przegrałem zakład w barze i zgoliłem wąsy.
Takiego Lewisa znałem.
Fajnie cię widzieć, stary druhu.
Jest tam ktoś?
Oscarze!
Gdzie byłeś? Nic ci nie jest?
Jesteś ranny. Co się stało?
Nino, musimy porozmawiać.
O czym?
O Lewisie.
A czego chcesz ode mnie?
Lewis.
Właśnie się wydrukowałem i powiedziano mi, co zaszło.
Jeszcze muszę to wszystko przetrawić.
Chciałeś o mnie porozmawiać?
Cóż…
Ojej, nie wydrukowali cię z wąsami.
Lewisie, dobrze cię widzieć.
Jestem w szoku, że wszedłeś na górę sam.
Czasami opłaca się być wytrwałym.
Naprawa potrwa godzinę, więc leż w bezruchu.
- Nino, jeśli chodzi o Lewisa… - Nie teraz.
Wybaczcie najście. Nino, możemy porozmawiać?
Oczywiście.
Mack zdał mi pełen raport i…
Inną mnie zabił inny ty, więc się nie przejmuj.
I tak chcę cię przeprosić…
Lewisie, nie trzeba.
Zgadzam się z Mackiem. Należy rozważyć pojmanie go i eutanazję.
Lewisie!
Zagroził załodze i zabił jednego z nas.
Ale jest tobą.
Łączy nas tylko to, że stworzono nas z tego samego materiału.
Gdyby twoja zła bliźniaczka była morderczynią,
nie chciałabyś jej powstrzymać?
Chwila, skąd masz ten naszyjnik?
Powinien być tylko jeden.
To oryginał?
Tak, był w mojej kwaterze.
Nie potrzebuję dwóch na pokładzie.
Hej, jeszcze zobaczysz Kate.
O ile misja zakończy się sukcesem.
Macku, myślałem o mojej wadliwej kopii.
Masz pomysł, gdzie się ukrywa?
Nie do końca, ale mam parę pomysłów.
W końcu muszę zmierzyć się ze sobą.
Lewisie?
Dzięki za wczoraj.
Pracuję nad negocjacjami, więc czekaj spokojnie.
To urządzenie wyśle tylko wiadomość do mnie.
Daj znać, jakbyś czegoś potrzebował.
Oscar.
Gdy terraformowanie zrobi swoje i natura przejmie stery,
przejdziemy w kriostazę do czasu przybycia statku migrantów.
Czyli za jakieś sto lat.
Sprawdźmy kompleksowo kokony kriostazy.
Szukamy czegoś szczególnego?
Użyjemy ich dopiero po zakończeniu misji.
Drugi ja może obrać kokon za cel.
W środku nikt go już nie tknie.
Przynajmniej przez kolejne sto lat.
Jasne. To byłaby jego bezpieczna przystań.
Lewisie, chodź zobaczyć.
Tak jak myślałem.
Próbował wejść, ale miał za duże ciało.
Udało się zweryfikować ilość dwutlenku węgla na czapach polarnych.
Wystarczy, aby ogrzać planetę.
Mogę ci ufać?
Oczywiście. Jesteś moim przyjacielem.
Znów cię wydrukowali.
Nagrania z wadliwą kopią sugerują,
że próbuje stworzyć własny kokon gdzieś na statku.
Ja bym tak zrobił.
Skoro to prawda, czy musimy go schwytać?
Gdy trafi do kokona, będziemy bezpieczni i możemy go zostawić.
Zgadzam się z Niną.
A co jeśli się obudzi przed nami?
Jeśli zakłóci terraformowanie, misja zakończy się porażką.
Musimy się nim zająć, zanim skończy tworzenie kokonu.
Gdzie ty byś ukrył kokon, Lewisie?
Jest za dużo możliwości.
Statek jest ogromny.
Na jego miejscu zadbałbym o kamuflaż,
żeby wyglądał jak część statku.
Kamuflaż…
Znaleźć nieuczęszczany sektor i ukryć za fałszywą ścianą.
Nie zauważylibyśmy pokoju, którego nigdy nie widzieliśmy.
A co, jeśli drugi Lewis chce negocjować?
Wtedy wyznaczylibyśmy miejsce rozmów
i tam go schwytali.
Jasne.
Negocjacje nie są możliwe. Przykro mi.
Nie miałem dużych nadziei.
Znajdę własny sposób na przeżycie.
Potrzebuję rdzenia chłodzącego, by zakończyć budowę kokonu.
Nie możesz wziąć tych z sali kriostazy.
Potrzebujemy ich.
Zapasowe rdzenie powinny być magazynowane w Strefie D.
Sam się tam nie dostanę.
Konieczna jest podwójna autoryzacja.
Jasne. I tak są zapasowe.
Myślałam sobie, że ludzie potrzebują nadziei, by żyć.
Nawet ci wydrukowani w dalekim kosmosie.
Musieli oferować załodze coś wyjątkowego, aby się zgodziła, prawda?
Gdy misja zakończy się sukcesem i planeta będzie zdatna do życia,
możemy wydrukować naszą rodzinę i bliskich.
Gwarantowane szczęście.
Dlatego zrobili kopię zapasową mojej pamięci i DNA?
Nie chcę walczyć z drugim mną o twoje względy.
Martwię się.
Czym?
Mam wrażenie, że bawimy się w Boga.
Nie będzie na nas zły?
Pomogę ci wejść do Strefy D.
Dobrze, jesteś tu.
A to co?
Prowadzimy symulacje propozycji Macka,
aby równolegle terraformować z użyciem Fasoli
i roztopić czapy polarne.
Radykalny skok gazów cieplarnianych wywoła olbrzymi planetarny sztorm.
Ale Fasoli to nie zaszkodzi.
Zaprojektowano ją, by wytrzymała najsurowsze warunki.
Po zakończeniu kokonu i zapadnięciu w kriostazę,
ja zajmę się resztą.
Przejmę kontrolę nad twoim sektorem i ukryję cię.
Zaufaj mi.
Dziękuję, Oskarze.
Mam pomysł.
Może zaaranżujmy to tak,
żeby wydawało się, że zmuszono mnie do pomocy.
Uderzysz mnie i będę wydawał się nieprzytomny.
Zaciągniesz do panelu i zeskanujesz oko tak, aby się to nagrało.
Sprawy się skomplikują, jeśli odkryją, że współpracujemy.
Dobrze.
No to przywal mi.
Musi to dobrze wyglądać. Ale nie za mocno.
Chwila, próbujesz mnie zabić?
Użyj małej ręki.
Dobra. Zostaw mnie tutaj.
Strefa D. Tam są rdzenie chłodzące.
Oscar?
Oscarze?
Macku, co się stało?
- Biegnij za nim. Sprawdzę hangar. - Jasne.
Stój!
Cholera! Nie ma jej.
Co tu się dzieje?
Cholera jasna, Lewisie!
Do kitu z takim przyjacielem! Kurwa, zabiję cię!
Uspokój się, Oscarze.
Nic teraz na to nie poradzisz.
Przepraszam was. Byłem idiotą, że mu uwierzyłem.
Mówił, że rdzeń chłodzący pozwoli mu przeżyć…
Trzeba było się domyślić, że chce dorwać bombę. Cholera!
Przepraszam was. Wybaczcie mi!
Ty sukin…
Macku, przestań. Ma już dość.
Przysięgam, był znanym mi Lewisem.
Moim przyjacielem.
To moja wina. Powinienem był się domyślić.
Nie wygłupiaj się. Niby jak?
Wiedział, że przewidzę to, że zechce zdobyć rdzeń, aby przeżyć.
Wykorzystał to, by zmanipulować Oscara.
To bez znaczenia.
Ta bomba może zniszczyć cały statek.
Ale dlaczego ją ukradł?
To jego strategia przetrwania.
Nasze losy są w jego rękach.
Napisy: Przemysław Stępień