(บอสตัน แมสซาชูเซตส์ ปี 1783)
ข้านึกว่าข้าต้องสู้กับปีศาจ นึกว่านั่นคือเป้าหมายหลักเสียอีก
ให้ตาย ทำไมเจ้าต้องเถียงทุกเรื่องด้วยนะ
ข้าคือแม่เจ้า และข้าคิดว่าเจ้าจะปลอดภัยดีหากอยู่ฝรั่งเศส
ไม่เห็นเข้าใจเลย
ท่านป้าเทร่าเป็นนักล่าแวมไพร์หรือ ก็เปล่า
ไปอยู่กับนางจะปลอดภัยกว่าหรือ ก็เปล่า
ข้าควรอยู่นี่สู้กับปีศาจกับท่าน
ขอโทษนะ ริคเตอร์
ข้ารู้ว่ามันเหมือนข้าผลักไสเจ้าไป
ท่านก็ผลักไสข้าไปจริงๆ
ขอโทษจริงๆ ลูกรัก
แต่ข้าไม่มีทางอื่น
อย่าฟังนาง ริคเตอร์
มีทางอื่นเสมอแหละ
จูเลีย เบลมอนต์
ในที่สุด
ออลร็อกซ์
ขึ้นเรือซะ ริคเตอร์
เดี๋ยวข้าตามไป
เจ้าทำพลาดครั้งใหญ่แล้ว
แม่ข้าจะสับเจ้าเป็นสองเสี่ยง
ตลอด 250 ปี
เจ้ารู้ไหมว่ามีนักล่าแวมไพร์ สัญญาว่าจะสับข้าเป็นสองเสี่ยงกี่คน
เดี๋ยวนี้เลย ริคเตอร์ รีบไปขึ้นเรือ
สู้เขาแม่
ริคเตอร์
ให้ตาย!
แม่
แม่ขอโทษ ริคเตอร์
ขอโทษจริงๆ
เจ้าหนูเบลมอนต์
ข้าเข้าใจความรู้สึกนั้นดี
ความเจ็บปวด ความเกลียดชัง
ความต้องการจองเวรที่ไม่อาจทานทนได้
นั่นก็เพราะว่า
แม่จ๋าของเจ้าพรากคนที่ข้ารักไป
เหมือนที่เจ้ารักนางนั่นแหละ
นางจึงต้องตาย
ข้าจะฆ่าเจ้าด้วยก็ได้
และได้ฆ่าแน่
สักวันหนึ่ง
แต่ไม่ใช่คืนนี้
(แคสเซิลเวเนีย: น็อกเทิร์น)
พวกเขาอ้างว่าเป็นกฎธรรมชาติ
(วองเด ฝรั่งเศสตะวันตก เก้าปีต่อมา)
พวกเขาเกิดมาร่ำรวย แต่เราเกิดมายากจน
และนั่นก็คือพระประสงค์ของพระเจ้า
มันคือกฎธรรมชาติ ที่พวกเขาจะรีดไถเราจนร่ำรวย
จากเงินค่าเช่าสูงลิบและภาษีที่เราไม่มีปัญญาจ่าย
แม่ข้าไม่ได้จ่ายภาษีมาหลายปีแล้ว
เพราะนางยากจนข้นแค้น
อีกไม่ช้าไม่นานพวกเขาก็จะส่งอันธพาลมา
แล้วพวกเจ้าก็รู้ดีว่าจะเป็นเช่นไรต่อ
พวกเขาคิดว่ามันจะเป็นเช่นนั้นไปจวบกัลปาวสาน
พระราชาคิดว่า พระองค์มีเทวสิทธิราชย์ที่ได้เป็นพระราชา
แต่รู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับพระองค์
พระองค์ถูกจับกุม
รัฐบาลในปารีสล้มล้าง ระบอบกษัตริย์และประกาศเป็นสาธารณรัฐ
ช่างหัวกฎธรรมชาติสิ
ไม่มีกษัตริย์ ไม่มีขุนนาง
อยู่ใกล้ๆ กันไว้ อย่าแตกกลุ่ม อย่าเข้าไปในป่า
เจ้าฆ่าข้าได้ ริคเตอร์ เบลมอนต์ แต่มันคงไม่ก่อประโยชน์อันใดหรอก
ก่อนจันทราเต็มดวง แวมไพร์เมสสิยาห์จะมาเยือน
ผูู้กลืนกินแสง ผู้จะกลืนกินดวงอาทิตย์
เจ้าจะทรมานจนตายไปพร้อมกับทุกคนที่เจ้ารัก
พูดพล่ามอะไรไม่เห็นรู้เรื่อง
บอกแล้วไงว่า ที่นี่มันไม่เหมาะเป็นที่ชุมนุมปฏิวัติเลย
เราต้องเริ่มไปจัดในเมืองกันแล้ว
ข้าแค่กังวลว่าคนจะไม่มากัน
มาเรีย หากพวกเขากลัวจะถูกนินทา มากกว่าแวมไพร์
ก็คงไม่มีคุณสมบัติจะมาร่วมปฏิวัติหรอกมั้ง
ที่ว่า "แวมไพร์เมสสิยาห์" คืออะไรกันนะ
ใครจะไปรู้เล่า แค่แนวคิดบ้าๆ ล่ะมั้ง
อาจเป็นคำตอบว่า ทำไมช่วงนี้แวมไพร์แถวนี้ถึงได้เยอะขึ้น
พวกมันกำลังรวมตัวกัน
น่าจะเป็นที่ปราสาท
ถ้าข้าเป็นแวมไพร์ก็คงไปที่นั่นแหละ
อยากลองไปดูไหมล่ะ
ฌัคส์ พาทุกคนกลับเข้าเมือง
มันบอกว่า "ผูู้กลืนกินแสง"
ฟังดูไม่ค่อยดีเลยแฮะ
แล้วมาที่นี่ทำไม ที่นี่มันพิเศษยังไง
แฮมกับถั่วไง
แฮมและถั่วของที่นี่มันรสเลิศ
ทำให้เลือดคนที่นี่มันอร่อยและมีกลิ่นรมควัน
เฮอะ เจ้านี่หยาบช้าจริงๆ
บางทีเราน่าจะคุยเรื่องนี้กับอธิการอารามนะ
ข้ารู้ว่าเขาไม่เป็นมิตรกับกลุ่มปฏิวัติ
แต่เขาก็ไม่เป็นมิตรกับแวมไพร์เช่นกันน่า
แล้วเขาก็มีพระนักสู้ นั่นคือพลัง โดยเฉพาะเรื่องจำนวน
เจ้าพูดถูก
จริงเหรอ
เราขอเสนอสัญญาพันธมิตรชั่วคราว
พวกเขาช่วยเราสืบว่าเกิดอะไรขึ้น แล้วก็ช่วยเราต่อสู้
อะไรเนี่ย นึกว่าเจ้าจะเถียงข้าคอเป็นเอ็นเสียอีก
แต่อย่าเล่าเรื่องนกเวทมนตร์ให้เขารู้ดีกว่านะ
เขารู้นี่ว่าเจ้าฆ่าแวมไพร์
ข้าน่ะมีชื่อเสียง
แล้วคนก็ยอมรับ เพราะข้าดูเป็นวีรบุรุษรูปงาม
แต่สาววัยรุ่นไล่ปราบสิ่งมีชีวิตจากโลกอื่นเหรอ
เดี๋ยวได้มีก่อกองไฟต้อนรับแน่นอน
เจ้าพูดอย่างกับว่า ข้าพูดไม่มีกาลเทศะอย่างนั้นแหละ
สวัสดีมิซรัก เราต้องคุยกับท่านอธิการอาราม
ท่านสวดภาวนาอยู่
หากเจ้าต้องการร่วมสวดด้วย ท่านคงไม่ว่าอะไร
เราไม่ได้มาเพื่อสวดภาวนา
คืนนี้เราฆ่าแวมไพร์ไปสามตัว ในป่าใกล้ๆ ปราสาท
และหนึ่งในนั้นพูดถึงแวมไพร์เมสสิยาห์
พวกเขาบอกว่ามีธุระสำคัญเกี่ยวกับแวมไพร์ขอรับ
เมื่อก่อนพวกมันมีไม่มาก
ไม่กี่ปีก่อน ราวสองสามเดือน ข้าถึงจะได้ฆ่าสักตน
ซึ่งมาเชคูลซาบซึ้งใจตลอดไป
แต่นี่มีถึงสามตนในคืนเดียว
สามตนในหนึ่งคืน
แปลว่าต้องมีเรื่องแน่ๆ เรื่องใหญ่ด้วย
ก่อนมันจะตาย มีตนนึงใจดีเตือนข้ามา
ว่าแวมไพร์เมสสิยาห์กำลังมา
เป็นผูู้กลืนกินแสงน่ะ
ผูู้กลืนกินแสง
ซึ่งอาจอธิบายได้ว่า ทำไมแวมไพร์ถึงมารวมตัวกันที่ปราสาท
แวมไพร์เหรอ ที่ปราสาทเหรอ
ไม่งั้นพวกมันจะไปที่ใดได้อีก
มาร์ควิสคือเสาหลักของชุมชนนี้
ดั่งเช่นบรรพบุรุษในตระกูลเขาเป็นมารุ่นสู่รุ่น
นับหลายศตวรรษ
ข้าไม่ค่อยอยากจะเชื่อเลยว่า เขาจะต้อนรับแวมไพร์เข้ามาในบ้าน
เขาไม่ใช่เสาหลักของชุมชนนี้นะ
ก่อนการปฏิวัติ เขามัวแต่ขลุกอยู่ในศาล
น่าจะลืมไปแล้วว่าชาวบ้านมีตัวตน ทั้งที่ตัวเองร่ำรวยมาได้
ก็จากหยาดเหงื่อและน้ำตา ของประชาชนทุกคนในรัศมี 40 ไมล์นี้
โถ มาเรีย
ข้าปวดใจเหลือเกินที่ได้ยินเจ้าพูดเช่นนี้ ท่องจำคำพูดของกองโจร
- กองโจรหรือ - ความเกลียดชังเช่นนี้ไม่นำพาสิ่งดีๆ มาหรอก
ความเกลียดชัง ความอิจฉา และความแตกแยก
มันจะนำไปสู่การนองเลือด และความทุกข์ทรมานที่ยิ่งใหญ่กว่า
แต่ข้าจะสวดภาวนาให้เจ้า
และเจ้าด้วย ริคเตอร์ เบลมอนต์
ข้ารู้ดีว่าใจเจ้าเจ็บปวดแค่ไหน
ว่าเจ้าเศร้าและสูญเสียเพียงใด
มีเมตตาจริงๆ
ขอบคุณที่ภาวนาให้เรา
แต่เราคิดว่ามีพวกแวมไพร์มารวมตัวกัน ที่ปราสาทและนี่อาจเป็นเหตุผล
เราไปดูเองก็ได้ ดูว่ามีเพียงแค่ชนชั้นสูงไร้พิษภัย
ที่ฟันไม่ได้กำซาบอะไรนอกจากไวน์เก่าเก็บ แต่เราอยากได้คนช่วย
ก็ได้ ข้าจะลองสืบดูให้
ข้าพอมีสายลับอยู่
อย่าทำอะไรบุ่มบ่าม
ไปปรักปรำเขาแบบนี้ ทางมาร์ควิสคงไม่ชอบใจหรอก
แต่แน่นอน
หากเขาเปิดประตูต้อนรับพวกแวมไพร์จริง
เราก็ร่วมมือกันไปเผาพวกมันให้วอดได้
เราต่างกันตรงไหนเล่า มาเรีย
เราต่างมีศัตรูผู้ชั่วร้ายคนเดียวกัน
ถึงแม้ความชั่วร้ายจะลึกลับกว่าที่เห็น
ขอบคุณ
"ข้ามีสายลับ"
โห สายลับ มีสายลับเต็มไปหมด
พวกเขาอยู่ทุกที่แหละ ริคเตอร์ ทั้งเมืองเลย
เราถึงได้เข้าป่าไง
แต่เราทำถูกแล้ว ที่ไปพูดกับเขาน่ะ
แล้วเจ้าก็เรียบร้อยไม่เบาเลยนะ
พูดจารู้กาละเทศะจริงๆ
มีแต่เรื่องเคร่งศาสนานี่แหละที่เกินทนได้
เจ้าน่าจะลองฝึกไว้หน่อยนะ
(แอนทีกีเต้)
อยากดื่มก็เชิญเถอะ
เราสัญญาแม่เจ้าแล้วว่าจะกลับบ้าน
- เราก็จะกลับบ้าน - พูดมาเถอะว่าเจ้าหิวแล้ว
แม่เจ้าทำอาหารแล้วนะ ไม่ไปก็หยาบคายเกินไป
ทุกๆ คืนวัน ทุกๆ ช่วงเวลาในแวร์ซาย
จะมีเรื่องตื่นเต้น เพลิดเพลินให้ทำ
แต่ที่นี่น่ะ แม้แต่พวกชาวบ้าน…
พวกชาวบ้านอย่างเจ้านี่มันอะไรกันนะ ทำไมถึงได้ทำให้ทุกอย่างรวมทั้งเลือดเจ้า
น่าเบื่อได้ไม่บันยะบันยังเช่นนี้
ข้าไม่ต้องบอกอะไร ชาวบ้านก็รู้ดีว่าชีวิตตัวเองนั้นลำเค็ญ
แต่พวกเขายังแคลงใจเรื่องการปฏิวัติ
พวกเขาถูกคนที่เชื่อใจโกหกในทุกๆ เรื่อง
อธิการอารามเป็นคนดี มาเรีย แล้วสิ่งที่เขาพูดนั้นไม่ใช่คำโกหก
สำหรับเขาแล้วน่ะ
เจ้าพูดเองนี่ว่าผู้คนเชื่อในตัวเขา
ขอโทษนะ ริคเตอร์
เชื่อโบสถ์มาหลายศตวรรษ
ขอโทษจริงๆ
โลกกำลังเปลี่ยนไป แม้แต่ที่นี่ในมาเชคูล
โลกกำลังเปลี่ยนไป
เช่นคืนนี้ ก่อนที่พวกแวมไพร์จะโจมตี
ผู้คนก็รับฟังจริงๆ นะ
ใช่ไหม ริคเตอร์
อะไร
คืนนี้ผู้คนฟังกันจริงๆ นะ
แต่ข้าเปล่า
งั้นเจ้าฆ่าแวมไพร์ทำไมกัน หากเจ้าไม่สนใจน่ะ
เป็นเรื่องสนุกที่สุดที่ทำได้ ทั้งที่ยังสวมเสื้อผ้าไง
สมเป็นเบลมอนต์ ปล่อยไปเถอะ
ชะตาเขาลิขิตไว้แล้ว
ข้าไม่เชื่อในโชคชะตาหรอก
เจ้าไม่เชื่อในอะไรทั้งนั้นแหละ เพราะพวกนั้นมันชั่วร้าย ริคเตอร์
แวมไพร์นี่ชั่วร้ายเหรอ พระเจ้า เจ้าแน่ใจเหรอ
และเราต้องสู้กับความชั่วร้าย
ข้าเชื่อในตัวเจ้าและแม่เจ้า
ข้าเชื่อว่าเจ้าคือคนที่ใจดี และกล้าหาญที่สุดในโลกนี้
ดังนั้นข้าไม่จำเป็นต้องเข้าใจ ในสิ่งที่เจ้าเชื่อหรอก
และข้าก็ไม่จำเป็นต้องเชื่อมันด้วย
ข้าแค่ต้องอยู่เคียงข้างเจ้า
เสมอไป
เจ้านี่บ้าบอจริงๆ
แกเป็นตัวอะไรวะเนี่ย
- รู้ไหมว่ามันคือตัวอะไร - ไม่
ไม่ว่าจะเป็นตัวอะไร ก็คงตายได้นั่นแหละนะ
นั่นคืออสูรราตรีเหรอ
ข้าไม่รู้ว่ามันคืออะไร ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย
พวกมันคืออสูรราตรี
ปีศาจที่สร้างจากศพมนุษย์ ทาบใส่วิญญาณจากนรก
ไม่มีใครทำมาหลายศตวรรษแล้วนะ
พวกเจ้าคือใคร
ท่าทางจะเป็นแม่มดนั่นแหละนะ แต่มาจากไหนกันน่ะ
ไม่ว่าพวกเจ้าจะเป็นใคร… ขอบคุณมาก
มันไม่ได้เกิดขึ้นเอง ต้องมีใครสักคนทำขึ้น
- เจ้าพูดเรื่องอะไร เจ้าเป็นใคร - แบบนั้นต้องมีช่างหลอม
จอมเวท นักร่ายคาถา เนโครแมนเซอร์
ที่มีพลังอันยิ่งใหญ่
คงจะมีช่างหลอมอยู่แถวนี้แน่
ช่วยตอบคำถามข้าทีได้ไหม
ข้าชื่อแอนเน็ต
ส่วนข้าชื่อเอดัวร์
เรามาจากเกาะแซงต์ ดอแมงก์ ในทะเลแคริบเบียน
อีกฟากของมหาสมุทรน่ะ
เรากำลังตามหาคนชื่อเบลมอนต์
เจ้าคนไม่สำนึกบุญคุณคนนี้แหละ
ไม่ใช่ว่าพวกเจ้ารู้อะไร เกี่ยวกับแวมไพร์เมสสิยาห์ใช่ไหม
ใช่
นั่นแหละเหตุผลที่เรามาที่นี่
(นองต์ ฝรั่งเศสตะวันตก)
ยินดีที่ได้พบเจ้านะ โวบล็อง แต่ข้าไปเองได้
แต่ว่า…
ไปบอกเมสสิยาห์ของเจ้า…
ว่าข้ามาถึงแล้ว
(อ้างอิงจากวิดีโอเกมโดยโคนามิ)
คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร