Aan haar voor wie het kwaad siddert…
Geef ik mijn toewijding.
Aan de verslinder van licht, de messias…
Beloof ik voor eeuwig mijn dienst.
De vampiers en nachtwezens kwamen van alle kanten, Annette.
We moesten ons wel terugtrekken.
Dit is niet jouw schuld. -Edouard zou mij nooit in de steek laten.
En nu is hij dood.
Hij kende het risico toen hij besloot mee te gaan.
Hij was mijn familie.
Ik had niemand na de dood van m'n moeder.
Nadat ze was vermoord.
zonsopkomst, zonsondergang
in de nacht
wordt je moeders Iwa
ontketend
Sorry. Het spijt haar.
Ziet u? Haar zak is bijna vol.
Ze doet het goed. Heel goed. De oogst wordt helemaal binnengehaald.
daalt over je neer
en beschermt
jou
Er zijn zo veel dingen die je pijn kunnen doen, kind.
Slangen, heksen, geheimen.
Heb jij geheimen, Esther?
Op mijn plantage worden geen betoveringen uitgesproken.
Geen bezweringen, geen dansen, geen gezang.
zonsopgang, zonsondergang
in de nacht
wordt je moeders
Iwa
ontketend
Ik weet hoe het is om je moeder te zien sterven.
Ik ben gevlucht…
…maar dat kon jij niet.
Ik draag mama's slaapliedjes in mijn hart.
Het zijn voorouderlijke oproepen…
…die me binden aan Afrikaanse goden buiten de plantage…
…voorbij oceanen en sterfelijk vlees.
Ik kon niet opgesloten worden. Hoe vaak ze het ook hebben geprobeerd.
Ik was altijd bezig met ontsnappen. Maar de slavendrijvers hielden me in het oog.
TIEN JAAR LATER
Ik was 16 toen ze me wilden brandmerken.
Maar ik liet me niet brandmerken.
Van vaderskant had ik de kracht van de god van oorlog en ijzer geërfd: Ogun.
Ik wist niet wat er gebeurde, maar mijn gids hoorde me toen ik hem hard nodig had.
Ren maar gauw weg, meisje.
Ren zo snel als je kunt.
Edouard geloofde dat zingen de ziel was die sprak.
Daarom voelt ieder, van pauper tot staatsman, zich aangetrokken tot muziek.
Hij zei dat als hij op het podium stond en naar het publiek keek…
…hij de kleuren van ieders ziel kon zien.
De mijne was roze.
Maar dat had hij mis.
Groen is mijn lievelingskleur.
Stop.
Wie ben jij en waar denk je dat je mee bezig bent?
Mijn slaaf is hier geweest. Mijn honden ruiken haar.
Er zijn 500 mensen in dit theater en wij ruiken alleen je honden.
Ik wil m'n bezit terug.
Maar ik kan wachten.
Nee, niet nu. Nee.
Je staat op mijn Franse zijde.
Die natte kleren moeten uit.
Pak maar iets.
Prachtig. Dat is uit De Bedelaarsopera.
Hij is een vampier, hè?
Je meester.
Is hij weg? -Dat betwijfel ik.
Ik ben snel. Ik kan rennen. -Dit is een eiland. Kun je zwemmen?
Ik ben Edouard.
Annette.
Mensen die eruitzien zoals wij hebben niet veel verstopplekken.
Nu denk je: hij is vrij geboren. Hij is niet zoals ik.
Het gaat om wat in ons hart zit, Annette. -Waarom zing je dan voor deze mensen?
Ik maak ze blij, ze ontspannen zich en dat maakt hun tongen los.
Zo hoor je nog eens wat nuttigs.
Handig als ik weglopers moet verstoppen.
Edouard bracht me naar de Marrons in de bergen…
…ontsnapte slaven die een verzet mobiliseerden waar ik nu bij hoorde.
Cecile was de hogepriesteres.
Ze leerde me spreuken.
Hoe je spirituele kruispunten opent voor ceremonies.
Hoe ik mijn angst kon wegnemen zodat ik Ogun duidelijk kon horen.
Doe je ogen dicht.
Adem in. Adem uit.
Wapenbroeders.
Familie in onze harten.
De revolutie verovert Frankrijk…
…en vernedert lords, lady's en hertogen en misschien zelfs koningen.
Vrijheid, gelijkheid, broederschap, zeggen ze…
…maar hun revolutie zal onze ketenen niet verbreken.
Slaven worden nog steeds geslagen, gemarteld en onderdrukt.
We moeten de god van de blanken verwerpen…
…en luisteren naar de stem van de emancipatie.
Het is tijd voor Saint-Domingue…
…om te branden.
Het klinkt als een epische strijd.
Vrijheid was zoeter dan de suiker die wij oogstten.
Ik heb Vaublanc opgejaagd.
Wat denk je dat deze opstand zal veranderen?
Er zullen altijd meesters en bedienden zijn.
Slavernij is de natuurlijke orde.
Je kunt ons niet allemaal doden.
Ik kan jou doden.
Je bent nog steeds dat bange meisje…
…dat liedjes zingt bij het baden.
Vaublanc veranderde in een vleermuis. Wat kunnen ze nog meer?
Cecile, wat is er?
Ik ben er, Cecile.
Lijden, dood, honderdduizenden doden.
Ze is erger dan Vaublanc ooit kan worden.
De messias der vampiers, noemt ze zich.
Hier in Saint-Domingue? -Nee. Nog niet.
Over de oceaan.
Ze zal eerst Europa veroveren…
…tenzij wij haar tegenhouden.
Ik moet naar Frankrijk. -Dan ga ik mee.
Hij wacht op me als ik terugkom. Wapenbroeders, Annette.
Familie in onze harten.
Hij was zo dapper. Zo toegewijd aan onze vrijheid.
We zullen hem wreken. Dat zweer ik.
Wie ben jij en wat moet je?
Waarom smeedt je abt nachtwezens voor de messias der vampiers?
Het past niet bij je geloof.
Wat weet jij over geloof?
Geloof is een basis. Geloof is orde.
'Gaat gij door vuur, u zult niet verbranden, de vlam zal u niet aansteken.'
Jesaja, 43:2.
Het geloof is een metgezel in zware tijden.
Als de wereld je in de steek laat. -Heeft de wereld je verlaten, Mizrak?
Je kent mijn naam, zeg de jouwe.
De revolutie dwingt iedereen een kant te kiezen.
Geestelijken die niet trouw zijn aan de staat krijgen de guillotine.
En jij bent liever trouw aan Erzsebet Bathory?
Heb je enig idee wie ze is?
Waartoe ze in staat is?
Zodra je geen nut meer hebt, keert ze zich tegen jullie en vermoordt jullie langzaam…
…één voor één.
Moet ik geloven dat je daar om geeft, vampier?
Laten we dit nog eens doen op een aangenamere plek.
Ik heet trouwens Olrox.
Is alles klaar in Machecoul? -Volgelingen vullen het chateau.
De markies wil je dolgraag ontmoeten en ik spreek de meestersmid morgen.
Vannacht droomde ik over de wereld die we maken.
De keizerin van Rusland, de Rooms-Duitse keizer…
…de Ottomaanse sultan, de paus, allen knielden voor me…
…en kusten mijn voeten.
Wat een heerlijke droom.
Ze zullen allen knielen, gravin.
Stuk voor stuk.
Iedereen heeft gehoord van de slavenopstand in Saint-Domingue.
Vanavond is hier iemand die daaraan heeft meegedaan.
Een groot revolutionair leider.
Ik presenteer: Annette.
Ze zullen dol op je zijn.
Egun mojuba. Voorouders, ik respecteer u.
Ik ben geen revolutionaire leider.
Ik ben een meisje dat een slavin was…
…tot slavernij niet langer getolereerd kon worden.
Deze revolutie spreekt van wat het rede noemt…
…maar alleen God kan jullie zielen redden.
We ontstaken een vonk, eerst met weinigen, verscholen in de bergen.
Maar de suiker- en tabaksvelden waren verdroogd in de zon…
…en de vonk werd een vlam en de vlam werd een inferno…
…en al hun macht en wreedheid stortten voor ons in.
Vrijheid, gelijkheid, broederschap.
Ze verbranden kerken en vernielen beelden van Maria en de heiligen…
…en noemen het rede.
Ik noem het het werk van de duivel.
Het is in orde, blijf zitten. We zijn veilig.
God zal ons beschermen.
Opsplitsen. Maak paden vrij.
Ga.
Wat was dat nou?
Het was Edouard.
Ik zag zijn ogen.
Wat? Hoe bedoel je?
Hij is dood.
Ze gaan naar de abdij.
Hij is een nachtwezen.
Mijn lieve, mooie Edouard is veranderd in een monster uit de hel.
Ondertiteld door: Jolanda van den Berg