Kötülüğü karşısında tir tir titretene…
Kendimi adıyorum.
Işık Yutan Mesih'in…
İlelebet hizmetinde olacağım.
Dört bir yandan vampir ve gece yaratığı akın ediyordu Annette.
Tek çaremiz geri çekilmekti.
Senin hiçbir suçun yok.
Edouard olsa beni asla bırakmazdı.
Ve o artık yok.
Buraya gelme riskini kendi iradesiyle aldı.
Ailemdi o benim.
Annemin ölümünden sonra kimsem kalmamıştı. Annem öldürüldükten sonra.
Şafak söker
Gün batar
Gece çöker
Annenin Iwa'sı
Kurtulur zincirlerinden
Pardon! Çok özür diliyor!
Bakın, küfesi doldu sayılır.
İyi çalışıyor, çok iyi.
Mahsul iyi ve temiz olacak.
Sana göz kulak olacak
Koruyup kollayacak
Seni
Canını yakabilecek sayısız şey var çocuk.
Yılanlar, cadılar, sırlar…
Sakladığın bir sır var mı Esther?
Plantasyonumda asla büyü yapılmayacak.
Tılsım yapılmayacak, dans edilmeyecek, şarkı söylenmeyecek.
Şafak söker
Gün batar
Gece çöker
Annenin Iwa'sı
Kurtulur zincirlerinden
Annenin ölümüne şahit olmak nasıldır bilirim.
Ben kaçmıştım.
Sen kaçamazdın tabii.
Annemin ninnilerini yüreğime kazıdım.
O şarkılar atalarıma birer çağrıydı.
Plantasyonun, okyanusların, fâni bedenlerin ötesindeki
Afrika ilahlarına ulaştırdılar beni.
Kaç kere yakalasalar da beni zapt etmek mümkün değildi.
Hep bir kaçış planı yapıyordum ama sahiplerin uşakları da hep ensemdeydi.
ON YIL SONRA
Damgalamaya çalıştıklarında 16 yaşındaydım.
Ama asla o damgayı yemeyecektim.
Bana babamın soyundan
savaş ve demir tanrısı Ogun'un gücü miras kalmıştı.
Neler olduğunu anlamasam da
yol göstericim, en ihtiyaç duyduğum anda sesimi duydu.
Kaçsan iyi edersin küçük kız.
Koş, koşabildiğince hızlı koş.
Edouard, ruhun şarkılarla dile geldiğini söylerdi hep.
O yüzden yoksuldan devlet adamına herkes müziği severmiş.
Sahnede seyircisine döner,
her birinin ruhunun rengini görerek söylerdi bunları.
Benimki pembeymiş.
Ama yanılıyordu.
En sevdiğim renk yeşil.
Duralım. Duralım dedim!
Sen de kimsin? Ne yaptığını sanıyorsun?
Kölem buraya girdi de.
Köpeklerim kokusunu alıyor.
Bu salonda 500 kişi var
ve aldığımız tek koku senin o köpeklerinden geliyor.
Malımı geri istiyorum.
Ama acelem yok.
Hayır, şimdi değil. Olmaz, hayır.
Fransız ipeğime basıyorsun.
Çıkar şu ıslak kıyafetleri.
Buyur, ne beğenirsen giy.
Şahane seçim.
Dilenci Operası'ndan.
Vampir, değil mi?
Efendin.
Gitti mi?
Sanmam.
Hızlıyımdır, koşar kaçarım.
Adadayız tatlım. Yüzme biliyor musun?
Ben Edouard.
Annette.
Bizim gibilerin saklanabileceği pek yer yok.
İçinden diyorsun ki "Ama o özgür doğmuş, benim gibi değil."
Önemli olan yüreğimizden geçenler Annette.
Niye onlara şarkı söylüyorsun madem?
Onları memnun ediyorum ki gardları düşsün, dilleri çözülsün.
Böylece faydalı bilgiler ediniyorum.
Kaçak saklamam gerektiğinde işe yarıyor.
Edouard beni dağlara götürdü, Maroon'lara katılmış oldum.
Direniş seferberliği yürüten, kaçak kölelerden oluşan bir örgüt.
Başrahibemizin adı Cecile'di.
Bana büyüler öğretti.
Ayinler için ruhani yollar açmayı öğretti.
Ogun'u net bir şekilde duyabileyim diye korkularımı susturmayı öğretti.
Gözlerini yum.
Nefes al.
Nefes ver.
Nefes al.
Nefes ver.
Savaşımızda yoldaş, gönüllerimizde ise kardeştik.
Fransa'yı saran devrim ateşi
Lordlara, leydilere, düklere, hatta belki krallara hadlerini bildiriyor.
"Özgürlük, eşitlik, kardeşlik!" diyorlar
ama onların devrimi bizi bağlayan zincirleri kırmayacak.
Köleler yine dayak yiyecek, işkence görecek, bastırılacak.
Beyazların tanrısını bir kenara bırakıp kurtuluşun sesini dinlemeliyiz artık!
Gün, Saint Domingue'in
kül olma günüdür!
Destansı bir savaşmış.
Özgürlük, topladığımız şekerden de tatlıydı.
Vaublanc'ın peşine düştüm.
Bu isyan neyi değiştirecek sanıyorsun?
Daima efendiler ve hizmetkârlar olacak.
Kölelik doğanın düzenidir.
Hepimizi öldüremezsin.
Seni öldürebilirim.
Sen hâlâ banyosunu yaparken
sevimli şarkılarını mırıldanan
o ürkek kız çocuğusun.
Vaublanc yarasaya dönüştü. Başka ne büyüler yapabiliyorlar?
Cecile, neyin var?
Buradayım Cecile.
Izdırap, ölüm, yüz binlerce ölü…
Bu kadın Vaublanc'ı mumla aratır.
Vampir Mesih diyor kendisine.
Burada mı? Saint-Domingue'de mi?
Hayır, henüz değil.
Okyanusun karşısında.
Eğer onu durdurmazsak
önce Avrupa'yı fethedecek.
-Fransa'ya gitmem gerek. -O zaman ben de geliyorum.
Dönmemi bekleyecektir.
Biz savaşımızda yoldaş,
gönüllerimizde kardeşiz Annette.
Öylesine cesur, özgürlüğümüze öylesine adanmıştı ki.
Yeminim olsun ki onun intikamını alacağız.
Sen kimsin lan? Ne istiyorsun?
Başrahip neden Vampir Mesih için gece yaratığı yaratıyor?
İnancınıza pek uymuyor da.
Sen inançtan ne anlarsın?
İnanç bir temeldir.
İnanç, düzendir.
"Ateşin içinde yürürken yanmayacaksın, alevler seni yakmayacak."
Yeşaya 43:2.
İnanç en zor günlerde, herkes seni ortada bıraktığında yoldaştır.
Seni ortada mı bıraktılar Mizrak?
Madem adımı biliyorsun, ben de seninkini öğreneyim.
Devrim herkesi taraf seçmeye itiyor.
Devlete sadakatini ilan etmeyen din adamları giyotini boyluyor.
Erzsebet Bathory'yi devlete yeğliyorsunuz yani?
Kim olduğuna, neler yapabileceğine dair herhangi bir fikrin var mı?
İşini gördüğünüz anda
sizi düşman belleyip
hepinizi ağır ağır, bir bir öldürecek.
Sen de bizim iyiliğimizi düşünüyorsun, öyle mi vampir?
Bunu başka bir zaman daha rahat bir yerde tekrarlayalım.
Adım Olrox bu arada.
Machecoul'da her şey hazır mı?
Davadaşlarımız şatoyu dolduruyor.
Marki görüşmenizi iple çekiyor.
Ben de yarın Usta'yla görüşeceğim.
Dün gece rüyamda yaratmakta olduğumuz dünyayı gördüm.
Rusya İmparatoriçesi, Kutsal Roma İmparatoru,
Osmanlı Padişahı, Papa…
Hepsi önümde diz çökmüş
ayaklarımı öpüyordu.
O kadar güzel bir rüyaydı ki.
Zaten diz çökecekler kontesim.
Hem de her biri.
Saint-Domingue'deki köle ayaklanmasını hepimiz duyduk.
Bu ayaklanmaya bizzat katılan biri bu akşam bizlerle.
Büyük bir devrimci lider.
Karşınızda Annette.
Sana bayılacaklar.
Atalarım, size saygılarımı sunuyorum.
Ben devrimci lider falan değilim.
Ben, kölelik düzeni çizmeyi aşana kadar birilerinin kölesi olmuş bir kızım.
Bu devrimciler, adına mantık dedikleri bir şeyden bahsedip duruyor
ama ruhlarınızı ancak ve ancak Tanrı kurtarabilir.
Biz dağlarda bir avuç insandık, sadece ilk kıvılcımı ateşledik.
Ama şeker ve tütün tarlaları güneşte kurumuştu.
O kıvılcım bir aleve, o alev de cehennemî bir yangına dönüştü.
Böylelikle tüm güçleri ve gaddarlıkları karşımızda paramparça oldu.
Özgürlük, eşitlik, kardeşlik!
Katolik kiliselerini yakıp,
Meryem'in ve azizlerin heykellerini yıkıp
bunun adına da mantık diyorlar.
Bense buna şeytan işi diyorum.
Bir şey yok.
Hiç kalkmayın.
Güvendeyiz.
Tanrı bizi korur.
Ayrılıp yolları açalım.
Saldır!
Ne oldu lan öyle?
Edouard'dı o.
Gözlerinden tanıdım.
Ne? Ne diyorsun sen?
Edouard öldü.
Manastıra gidiyorlar.
Gece yaratığına dönüşmüş.
Biricik, güzeller güzeli Edouard'ım cehennemden fırlama bir canavara dönüşmüş.
KONAMI'NIN OYUN SERİSİNE DAYANMAKTADIR