Nie znoszę tego zapachu.
Co to jest?
Kora wierzby. Uśmierza ból.
Jej zapach kojarzy mi się już tylko z b… Auć!
- Nie ruszaj się. - Zawsze jesteś taka niedelikatna?
Nie jestem pielęgniarką.
Rana jest głębsza, niż myślałam.
Próbowałam tego tylko kilka razy.
A udało się raz.
Zaklęcie działa tylko na rany.
Nie opanowałam jeszcze kości.
Jesteś genialna.
Jego żona chce zatrzymać głowę.
Mam dreszcze na myśl o tym, co z nią zrobi.
Nie znoszę widoku łez. Przekaż jej moje kondolencje.
Powiedz, że nam przykro, że będziemy tęsknić za wiernym sługą…
Miał nienaganny gust, jeśli chodzi o wystrój wnętrz.
Powiem jej, że znajdę małego Belmonta i przyniosę jej jego głowę.
Położy ją na tacy obok głowy markiza.
Mamo?
Płaczesz?
Nie, tylko…
Zawsze lubiłam ten widok.
Dlaczego?
Gdy 17 lat temu przybyłam do Machecoul, byłam bez grosza.
Mieszkańcy mi nie ufali. Byłam obca.
Ale nigdy nie zapomniałam, ile współczucia okazano mi w opactwie.
To było dla mnie bezpieczne miejsce. Święte.
Richter!
Co robisz?
Nie mów, że wracasz do opactwa.
Nie musisz iść ze mną.
Nie idź. Proszę.
Obiecałam Edouardowi, że po niego wrócę.
To nie jest właściwy moment. Jesteś zdenerwowana.
Nieprawda.
- Jestem wściekła. - Ja też, ale musimy zaczekać.
- Na co? - Musimy się pozbierać.
Opracować nowy plan, za dnia. Zaczekać na Richtera.
Nie mam na to czasu.
Edouard też nie. Zakuli go w łańcuchy.
Nie znajdę spokoju, póki go nie uwolnię.
On pomógł wyzwolić mnie.
Olrox i Drolta to potężne wampiry.
Nie wiem, czego tu szukają,
ale zginiesz, jeśli tam pójdziesz.
Richter wróci.
A wtedy poszukamy informacji o Drolcie i nocnych stworzeniach.
Musimy zrozumieć wrogów, by ich pokonać i ocalić Edouarda.
Razem.
Zejdź mi z drogi.
Najpierw obiecaj, że nie pójdziesz dziś do opactwa.
Dobrze.
Ani do pałacu?
Ani do pałacu.
- Nie wejdę do środka. - Annette!
Masz rację.
Musimy zrozumieć naszych wrogów.
Jeśli chcesz ich szpiegować, nie rzucaj się w oczy. Gdyby Richter…
Pytacie Richtera o zgodę na wszystko?
On uciekł.
Spróbuj mu wybaczyć. To Olrox zabił jego matkę.
To potwór, który od dziecka nawiedzał go w koszmarach.
Wszyscy śnimy koszmary.
Niewolnikowi po pierwszej ucieczce wypala się na ramieniu ten znak.
Za drugim razem się go okulawia, a za trzecim – zabija.
W dzieciństwie nauczono mnie strachu przed ludźmi z tym znakiem na ciele.
Przed wichrzycielami.
Ale zmieniłam podejście, gdy sama uciekłam.
Naznaczeni znają cenę wolności jak nikt inny.
Każdego dnia noszą ją na sobie, więc ja też to robię.
Gdybym żyła w strachu przed przeszłością,
nigdy bym się od niej nie uwolniła.
Bawisz się w potwora z dziecięcych koszmarów?
Wolę błękitną krew.
- Mówię o małym Belmoncie. - Ach tak.
To syn starego wroga.
Niedługo będzie trupem.
Zajmujemy się tym.
Może w Nowym Świecie panują inne zasady,
ale my nie żerujemy na bogaczach.
Miejscowi zaczęliby zrzędzić.
Przepraszam.
Nie sądziłem, że aż tak ci zależy na zadowalaniu śmiertelników.
Staram się.
Kiedy już zepsuję całe mleko i rzucę urok na każdego wieśniaka.
Zawarliśmy kruchy sojusz z mieszkańcami miasta.
Tymczasowo.
Mnie też to obrzydza.
Układamy się z nimi i żywimy się motłochem
w zamian za wpływy wśród arystokracji.
Tolerujemy opata, a on dostarcza nam nocnych stworzeń.
Niedługo wzejdzie słońce. Nie powinnaś wracać do pałacu?
A ty gdzie rezydujesz?
W gospodzie na drugim końcu miasta. Jest przyjemna i spokojna.
Zapewnia prywatność?
Podoba mi się w mieście.
Wolę wiedzieć, co w trawie piszczy.
Już niedługo.
Nadchodzi świt.
Zawsze go wyczuwam.
Z chwilą wschodu słońca
coś się zmienia w powietrzu.
Wszyscy czujemy ten strach.
Ale mamy kilka godzin wytchnienia.
Wyobraź sobie całkowitą wolność. Kres ucieczki przed światłem.
Nie marnuję czasu na mrzonki.
To się ziści, Olroksie.
Wampiry w całej Europie ślubują wierność Erzsebet Bathory.
Dołączysz do nich?
Nigdy w nic nie wierzyłem.
Zawsze potrzebuję dowodu.
Słyszałem, że jest potężna.
Potężna i wspaniała. To lwica.
Drży przed nią całe zło.
Budzi grozę.
Obserwowaliśmy upadki wielkich imperiów.
Śmiertelnicy są kapryśni.
Buntują się o chleb, uciekają od boga do boga.
Byłam kapłanką Sechmet,
egipskiej bogini wojny i zemsty.
Pamiętam zapach ciał śmiertelników w świąteczne dni.
Kadzidło, żarliwość tłumu, uczucie obcowania z nieśmiertelnymi.
A teraz…
Dawne świątynie pogrzebał pył.
Właśnie.
Rozejrzyj się.
Ludzie żyją przez krótki moment.
Ich lojalność jest równie ulotna.
A my trwamy.
Gdy z miasta i opactwa zostaną ruiny, czy my wciąż będziemy czaić się w cieniu?
Czy będziemy szukać niepewnych sojuszników pośród śmiertelnych?
Stwórzmy nowy świat, Olroksie.
To też już kiedyś słyszałem.
Sprawmy, by ten świat przetrwał.
Uciekaj!
Gdy cię ostatnio widziałem, byłaś z tamtym Mulatem.
Ty byłeś wtedy latającym szczurem.
Przynieśli mi cię kilka godzin po twoich narodzinach.
Maleńką, wrzeszczącą istotę,
szkaradną niczym świeżo wyklute pisklę.
Z szyją niczym drobna kosteczka.
Trzeba ją było wtedy złamać.
Obserwowałam cię latami.
Zapamiętałam, jak kulisz się przed chrześcijańskim Bogiem.
To zapach przypalonego ciała.
Znajomy, prawda?
Wiem, jaki dźwięk wydała twoja matka, gdy umierała.
Znam piosenki, które śpiewałaś z innymi,
gdy myślałyście, że wszyscy śpią.
Wiem, co się czai w twoich koszmarach.
To nie ja siedzę w klatce.
Na pewno budzisz się czasem
z zapachem palonego cukru w gardle
i zapominasz, że uciekłaś.
To dlatego, że nie znalazłaś prawdziwej wolności.
To ty nosisz piętno na czole.
Na znak lojalności wobec mojej pani!
Erzsebet Bathory.
Nie waż się wymawiać jej imienia! Przez ile lat byłaś niewolnicą?
Piętnaście? Więcej?
Byłaś zniewoloną córką zniewolonej.
Przodkowie i potomkowie niektórych to sami niewolnicy.
Ty i twoi ludzie jesteście moją własnością.
Co to ma wspólnego z Erzsebet?
Ona przywróci światu naturalny porządek.
Nieśmiertelni, królowie, ludzie,
wieśniacy, niewolnicy.
I ty.
Jak tego dokona?
Jest tylko wampirem.
Erzsebet to bogini!
Wypiła krew Sechmet.
Egipskiej bogini?
Tak.
Sechmet jest córką Ra, lwicą.
Jej oddech jest niczym pustynny wiatr.
Kazano nam wypatrywać znaków. Zamęt, powstania niewolników, wojna…
To miały być dla nas zwiastuny.
Erzsebet nadciąga z całą mocą Sechmet,
by wszystko przywrócić.
Co to ma znaczyć?
Możesz mnie zabić,
ale Erzsebet nie pokona nikt.
Ona sprowadzi wieczną noc.
Zniszczy wszystkich i wszystko, co ci drogie.
Słońce wschodzi.
I pożera ciemność.
Jak zawsze.
To naturalny porządek.
ANI BOGA, ANI PANA
To niesprawiedliwe.
Kochana…
Każda z nas chce być Wolnością.
Mogłaby być Równością. Albo Braterstwem.
Musiałaby być mężczyzną. Braterstwo to braterstwo.
No to Siostrzeństwem.
Pasuje ci.
Dołączysz do nas?
- Do święta czy do rewolucji? - Jedno i drugie.
Nie potrzebujecie mnie.
Ktoś musi o nas walczyć.
A ty wyglądasz na całkiem walecznego.
Może mam już dość walki.
Emmanuel.
Tera, proszę.
Chcę tylko porozmawiać.
Proszę.
Nie mamy ci nic do powiedzenia.
Jesteś ranna?
Rozmyślam o tym od wczoraj.
O tym, co widziałam, i o tobie.
Powiedziałeś mi kiedyś, że powołał cię Bóg.
Że wezwał cię do walki ze złem.
Kiedyś w to wierzyłem.
A teraz?
Teraz walą się kamienie węgielne, na których zbudowałem swoje życie.
Może najwyższy na to czas.
Kolejne romantycznie brzmiące hasło.
Jak każde, które wciskają nam rewolucjoniści.
Ale ciekawe, kto odbuduje ten kraj,
gdy już zrównacie go z ziemią.
Mówisz o wolności.
Dla kogo?
Dla wszystkich!
Mam w parafii pewną 82-latkę.
Codziennie kuśtykała do komunii,
a teraz wnuk zabronił jej tego w imię rozumu.
Myślisz, że gdy obudzi się w nocy, będzie krzyczeć: „Rozum!” albo „Wolność!”,
by przegnać demony ciemności?
To tylko jedna kobieta.
W Verdun zmasakrowano ponad 200 księży.
Niedługo księża zostaną wygnani albo posłani na szafot.
Mówi się o przetapianiu kościelnych dzwonów na kule armatnie.
Barbarzyńcy są już u bram.
Dla nich nikt nie będzie wystarczająco oddany i lojalny.
Skąpią nas we krwi.
- Twoje nocne stworzenia będą pierwsze. - Tworzę armię.
Walczysz po złej stronie! U boku wampirów!
Zawieram tymczasowe, konieczne sojusze.
I ponoszę ofiary.
Mężczyzna, którego znałam, brzydziłby się samym sobą.
Grzeszyłem już wcześniej, Tero.
Ukrywanie nocnych stworzeń to nie jakiś tam, kurwa, grzeszek!
Ile razy historia potoczyła się tak, a nie inaczej,
w wyniku wyboru jednego człowieka?
Wyboru Konstantyna, Karola Wielkiego. Mojego wyboru.
Kto wie, jakie ohydztwa przyniesie jeszcze ta rewolucja?
Jeśli twój Bóg naprawdę jest tak potężny, to nie musisz za niego walczyć.
Nie robisz tego dla Kościoła, tylko dla własnej próżności.
Często rozmyślam o Judaszu.
Zdrajcy. Sprzedawczyku.
Ale co by się stało, gdyby dokonał innego wyboru?
Czy świat został zbawiony dzięki zdradzie jednego człowieka?
Jak mogłam ci ufać? Żałuję, że cię poznałam.
Wtedy Maria nie przyszłaby na świat.
Mówiłaś, że ojciec nie żyje.
Żeby cię chronić.
Obiecuję ci, Tero,
że Maria będzie bezpieczna.
Ile kosztuje…?
Więcej, niż masz.
Zapłacę ci w martwych wampirach.
Możesz zapłacić, zmywając naczynia.
Tamten człowiek mówi, że to na jego rachunek.
Dzięki za kolację.
Znasz powiedzenie o darmowej kolacji?
A istnieje jakieś?
Tak: „Idź, skąd przyszedłeś, i nie oczekuj kolejnej”.
Ale mogłem to zmyślić.
O nic cię nie prosiłem.
Gdzie ten jebany staruch?
Kurwa, znowu?
Mówiłeś, że mnie zabijesz, jeśli pokażę tu jeszcze swoją gębę.
Oto i ona. Pokaż jej, co potrafisz.
Wygląda na to, że dotrzymuję słowa.
Dobrze, że już dopiłem.
A możesz zapłacić w stolarce?
Oddawaj.
Powinieneś bardziej o niego dbać.
Zapomniałem już, jaki jest ciężki.
Za ciężki.
Hej! Kim jesteś?
- Myślałem, że jesteś bystry. - Co?
Julia tak twierdziła.
Coś za jeden?
Jestem Juste.
Jaki Juste?
Juste Belmont.
Jestem twoim dziadkiem.
NA PODSTAWIE SERII GIER STUDIA KONAMI
Napisy: Aleksandra Basińska