(แคสเซิลเวเนีย: น็อกเทิร์น)
ไม่ชอบกลิ่นนั้นเลย
มันคืออะไรน่ะ
เปลือกต้นวิลโลว์น่ะ มันช่วยลดความเจ็บปวดได้
ช่วงนี้ได้กลิ่นนี้บ่อยเชียวละ เพราะมีแต่เรื่อง... โอ๊ย!
- อยู่นิ่งๆ สิ - เจ้ามือหนักขนาดนี้ตลอดเลยเหรอ
ข้าไม่ใช่พยาบาลนี่
ลึกกว่าที่ข้าคิดซะอีก
ข้าเคยลองทำแบบนี้แค่สองสามครั้ง
- โอ๊ย! - และมันเคยได้ผลแค่ครั้งเดียว
ข้าทำได้แค่กับแผลสด
พยายามฝึกรักษากระดูกแล้วนะ แต่ว่า...
นี่มัน... เจ้าเก่งมากเลย
ภรรยาเขาบอกว่านางอยากจะเก็บหัวเอาไว้
ไม่อยากนึกเลยว่านางจะเอามันไปทำอะไรกัน
ข้าทนเห็นน้ำตาไม่ค่อยได้ นิโคไล ช่วยปลอบนางแทนข้าทีได้ไหม
บอกนางว่ามันน่าเศร้า เราจะคิดถึงเขา เขาเป็นข้ารับใช้ที่ภักดี...
แล้วก็มีรสนิยมเครื่องใช้ที่ทำจากผ้าดีทีเดียว
ข้าจะบอกนางว่าข้าจะตามล่าตัว ไอ้เด็กเบลมอนต์แล้วกุดหัวมันมาให้
นางจะได้เอาไปประดับข้างๆ หัวมาร์ควิสสินะ
ท่านแม่
ท่านร้องไห้หรือ
เปล่า แค่...
เหมือนข้ามองมันจากตรงนี้ได้เสมอ
ทำไมล่ะ
ตอนที่ข้ามายังมาเชคูลครั้งแรก เมื่อ 17 ปีก่อน ข้าไม่มีอะไรเลย
ชาวเมืองสงสัยในตัวแม่ซึ่งเป็นชาวต่างชาติ
แต่ข้าไม่เคยลืมว่า พวกเขาเห็นใจข้าแค่ไหนที่โบสถ์
รู้สึกเหมือนนั่นเป็นที่ที่ปลอดภัย สถานที่ศักดิ์สิทธิ์
ริคเตอร์!
ทำอะไรน่ะ
อย่าบอกนะว่าจะกลับไปที่โบสถ์
ไม่ต้องมากับข้าหรอก
อย่าไปเลย ขอร้องละ
ข้าบอกเอดัวร์ว่าข้าจะกลับไปช่วยเขา
แอนเน็ต ตอนนี้ไม่เหมาะหรอก เจ้าแค่หัวเสีย
ข้าไม่ได้หัวเสีย ข้าโกรธ
- ข้าเองก็เช่นกัน แต่เราต้องรอก่อน - รออะไร
รอรวมกลุ่มใหม่ รอวางแผนใหม่ รอให้ดวงอาทิตย์ขึ้น รอริคเตอร์
ข้าไม่มีเวลารอริคเตอร์หรอกนะ
เอดัวร์ไม่มีเวลาแล้ว เขาถูกล่ามโซ่
ข้าจะดื่มด่ำกับอิสระได้ยังไง ในเมื่อเขาถูกขังอยู่
ทั้งที่เขาเคยช่วยปลดแอกข้า
ออลร็อกซ์กับดรอลต้าเป็นแวมไพร์ที่มากพลัง
ข้าไม่รู้ว่าพวกนั้นวางแผนจะทำอะไรที่มาเชคูล แต่ถ้าเจ้าไปตอนนี้ ก็เหมือนไปรนหาที่ตาย
เดี๋ยวริคเตอร์ก็กลับมา แล้วพอกลับมาแล้ว
เราจะสืบเรื่องดรอลต้ากับอสูรราตรีกัน
ต้องรู้จักศัตรูก่อน ถึงจะเอาชนะและช่วยเอดัวร์ได้นะ
ด้วยกัน
มาเรีย เจ้าขวางทางข้าอยู่
ข้าจะยอมหลบ ก็ต่อเมื่อเจ้าบอกมาว่าจะไม่ไปโบสถ์คืนนี้
ก็ได้
ปราสาทด้วย
- ข้าจะไม่เข้าไปข้างใน - แอนเน็ต
เจ้าพูดถูก เราต้องรู้จักศัตรูถึงจะเอาชนะมันได้
ถ้าเจ้าจะสอดแนมพวกเขา ก็อย่าให้ใครเห็น ถ้าริคเตอร์อยู่ที่นี่ด้วย...
นี่ต้องรอริคเตอร์ก่อนจะทำทุกอย่างเลยเหรอ เขาหนีไปแล้ว
ให้อภัยเขาเถอะ ออลร็อกซ์คือแวมไพร์ที่ฆ่าแม่เขา
มังกรที่ตามหลอกหลอนเขาในฝันร้ายมาตั้งแต่เด็ก
เราต่างมีฝันร้ายทั้งนั้น
หากทาสคนใดหลบหนีเป็นครั้งแรก พวกเขาจะตีตรานี้ไว้ที่ไหล่
ครั้งที่สอง ตัดเอ็นร้อยหวาย
ครั้งที่สาม ฆ่าทิ้ง
ตอนข้ายังเล็ก ข้าถูกสอนให้หวาดกลัวผู้คนที่ไร่
ที่มีตราแบบนี้
พวกก่อปัญหา
แต่พอข้าหนีมาแล้ว ข้าก็มองพวกเขาต่างออกไป
คนที่มีตราเช่นนี้คือคนที่รู้ดีที่สุด
ว่าอิสรภาพนั้นมีราคาแพงแค่ไหน
พวกเขาประทับมันไว้ในทุกวัน ข้าก็เช่นกัน
หากข้ามัวแต่หวาดกลัวอดีต
ข้าคงไม่มีทางเป็นอสระจากมันได้
ไปทำให้เด็กน้อยผวาฝังใจงั้นสินะ
ข้าชอบเลือดพวกชั้นสูง
ข้าหมายถึงเด็กเบลมอนต์นั่น
อ๋อ เขาน่ะเหรอ ลูกของศัตรูเก่าน่ะ
ที่จะกลายเป็นลูกของศัตรูเก่าที่กำลังจะตาย เราจะจัดการเขาเอง
ที่โลกใหม่เจ้าอาจจะทำอะไรอีกแบบ
แต่ที่นี่เราไม่กินพวกคนร่ำรวย
คนท้องที่จะบ่นเอาได้
ขอโทษด้วย
ไม่ยักรู้ว่าเจ้ามุ่งมั่นจะเอาใจพวกมนุษย์ขนาดนี้
ข้าพยายามอยู่...
ระหว่างวางแผนร้ายกับตามดูพวกอสูรราตรี
เราเป็นพันธมิตรกับอดีตคู่ปรับ อย่างมนุษย์ในเมืองนี้
แค่ในตอนนี้
ข้าเองก็ขยะแขยง
ไปตกลงกับพวกมัน หากินแต่เลือดชาวบ้าน
เพื่อแลกกับอิทธิพลของพวกชนชั้นสูง
ทนกับตานั่นในโบสถ์ เพื่อแลกกับอสูรราตรีของเขา
อีกไม่นานดวงอาทิตย์จะขึ้นแล้ว ไม่ต้องกลับไปปราสาทเหรอ
เจ้าพักที่ไหนล่ะ
มีโรงแรมอยู่อีกฟากของเมือง สบายดีนะ เงียบดี
เป็นส่วนตัวเหรอ
ข้าชอบในเมืองนะ
ชอบเงี่ยหูฟังข้อมูลดีๆ น่ะ
อีกไม่นานหรอก
ก่อนรุ่งสาง
แค่มองก็ดูออกแล้ว
ทันทีที่ดวงอาทิตย์ขึ้นมา บางอย่างในอากาศก็เปลี่ยนไป
เราทุกคนรู้สึกได้ มันน่ากลัว
เราเป็นอิสระจากมันในช่วงไม่กี่ชั่วโมง
จินตนาการถึงอิสรภาพโดยสมบูรณ์สิ ไม่ต้องหลบลี้จากแสง
ข้าไม่ชอบเสียเวลา เพ้อพกกับเรื่องที่ไม่มีวันเป็นจริง
แต่มันจะเป็นจริงนะ ออลร็อกซ์
แวมไพร์ทั่วยุโรปให้สาบาน ว่าจะจงรักภักดีต่อเออร์เซเบ็ต บาโธรี่
เจ้าจะสาบานไหม
ข้าไม่เคยศรัทธาในสิ่งใดเลย ไม่ว่าใคร
อาจต้องได้เห็นก่อนถึงจะศรัทธาได้
ได้ยินว่านางน่าเกรงขามมาก
น่าเกรงขาม แสนวิเศษ นางสิงห์
ผู้ที่ความชั่วร้ายยังหวาดหวั่น
ด้วยความกลัว
เราได้เห็นจักรวรรดิ รุ่งโรจน์และร่วงโรย ออลร็อกซ์
มนุษย์นั้นไม่แน่นอน
ก่อจลาจลแย่งอาหาร โผจากเทพหนึ่งไปสู่อีกเทพหนึ่ง
ข้าเคยเป็นนักบวชของเซคห์เมต
เทพีแห่งสงครามและการแก้แค้นของอียิปต์
ฉันจำกลิ่นร่างมนุษย์ในวันเทศกาลได้
เครื่องหอม ความเร่าร้อนของคนในงานเทศกาล ความรู้สึกของการสัมผัสเทพ
และตอนนี้...
ตอนนี้วิหารพวกนั้นต่างถล่มเหลือเพียงซาก
ถูกต้อง
ดูทั้งหมดนี่สิ ชีวิตมนุษย์นั้นสั้นราวกับแมลง
ความภักดีของพวกเขาก็ไม่ต่างกัน
เราอดทน
ตอนที่โบสถ์และเมืองนี้เป็นซากปรักหักพัง เราจะยังซุ่มอยู่ในเงามืดไหม
มองหาความภักดีอันฉาบฉวยในหมู่มนุษย์
ที่เราหวังว่าจะได้พบ
มาสร้างโลกใหม่กันเถอะ ออลร็อกซ์
คืองี้ เรื่องแบบนี้ข้าก็เคยได้ยินมาแล้ว
งั้นมาทำคราวนี้ให้เป็นจริงกัน
หนีไป!
ครั้งก่อนที่เจอเจ้า เจ้าอยู่กับหนุ่มลูกครึ่งนั่นนี่
ครั้งก่อนที่เจอเจ้า เจ้าเป็นหนูบินได้
หลังเจ้าเกิดไม่กี่ชั่วโมง พวกเขาก็นำตัวเจ้ามาให้ข้าดู
เด็กน้อยตัวจิ๋ว น่าเกลียดเหมือนลูกเจี๊ยบที่เพิ่งฟัก
ลำคอเปราะบาง
ข้าน่าจะหักมันไปเสีย
ข้าก็ได้ศึกษาเจ้ามาหลายปีเช่นกัน
ข้าจำไม่ลืมว่าเจ้าหวาดกลัวต่อพระคริสต์
กลิ่นนั้นเหรอ เนื้อไหม้
เจ้าน่าจะรู้จักดีนะ
ข้าจำเสียงแม่เจ้าร้องตอนตายได้
ข้าจำบทเพลงที่เจ้ากับสาวๆ คนอื่นเคยขับขาน
ยามที่เจ้านึกว่าทุกคนหลับใหล
ข้ารู้ว่าว่าฝันร้ายของเจ้าเป็นเช่นไร
ข้าไม่ใช่ฝ่ายที่อยู่ในกรงแล้ว
ข้ารู้ว่าคงมีเช้าบางวันที่เจ้าตื่นมา
พร้อมกลิ่นอ้อยไหม้เหม็นคลุ้งในลำคอ
และลืมไปว่าตัวเองหลบหนีมา
เพราะเจ้าไม่ได้เป็นอิสระจากสิ่งที่สำคัญ
เจ้าต่างหากที่ตีตราหน้าผากตัวเอง
นี่คือสัญลักษณ์แห่งความภักดีต่อนายหญิงของข้า
เออร์เซเบ็ต บาโธรี่
เจ้าไม่สิทธิ์เอ่ยชื่อท่าน! เจ้าเป็นทาสมานานแค่ไหน
สิบห้าปีเหรอ มากกว่านั้นอีกเหรอ
ทาสในเรือนเบี้ย แม่ของเจ้าก็เป็นทาส
ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็มีแต่ทาสทั้งนั้น
เจ้า คนแบบเจ้า... คือทรัพย์สินของข้า
แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเออร์เซเบ็ตหรือ
ท่านจะฟื้นฟูกฎแห่งธรรมชาติกลับสู่โลกนี้
ผู้เป็นอมตะ พระราชา มนุษย์
ชาวบ้าน ทาส
เจ้า
แล้วนางจะทำได้ยังไง
นางเป็นเพียงแวมไพร์
เออร์เซเบ็ตคือเทพี!
ท่านดื่มเลือดเซคห์เมตไป
เทพีอียิปต์
ใช่
เซคห์เมตเป็นธิดาของรา นางสิงห์
ลมหายใจของนางเหมือนลมทะเลทราย
เรารู้มาว่ามันจะมีสัญญาณบอกเหตุ ความผิดเพี้ยน ทาสลุกฮือ สงคราม
เรารู้มาว่าให้คิดเสียว่าทั้งหมดนี้คือถ้อยแถลง
เออร์เซเบ็ตจะมาพร้อมกับพลังของเซคห์เมต
เพื่อฟื้นฟูทุกสิ่งอย่าง
หมายความว่าไง
หมายความว่าเจ้าฆ่าข้าได้
แต่เออร์เซเบ็ตจะไม่มีวันพ่ายแพ้
ท่านจะมาพร้อมกับราตรีนิรันดร์กาล
ท่านจะทำลายล้างทุกคนและทุกสิ่งที่เจ้ารัก
ดวงอาทิตย์ขึ้นแล้ว กลืนกินความมืด
เป็นเยี่ยงนั้นเสมอ
นี่คือกฎแห่งธรรมชาติ
(ไม่มีเทพ ไม่มีเจ้านาย)
ไม่ยุติธรรมเลย
โถที่รัก ใครๆ ก็อยากเป็นอิสรภาพทั้งนั้น
หรือจะให้นางเป็นเสมอภาคดี หรือว่าภราดรภาพ
เจ้าต้องเป็นผู้ชาย ถึงจะเป็นภราดรภาพได้ มันแปลว่า "พี่ชายน้องชาย"
งั้นก็ "ดรุณีภาพ" แล้วกัน
เหมาะกับท่านดีนะ
อยากร่วมวงกับเราไหม
หมายถึงเทศกาลหรือการปฏิวัติกันล่ะ
ทั้งคู่
พวกเจ้าไม่ต้องการข้าหรอก
เราจะต้องการคนมาช่วยสู้เพื่อเรา
และท่านก็ดูจะสู้เก่งไม่เบา
บางทีข้าอาจจะเบื่อสู้แล้ว
เอ็มมานูเอล
เทร่า ได้โปรด
ข้าแค่อยากคุยด้วย
เถอะนะ
เราไม่มีอะไรจะพูดกับท่านอีก
นี่เจ้า... เจ็บเหรอ
ข้าคิดเรื่องนี้ไม่ตกเสียที
สิ่งที่ข้าเห็น สิ่งที่ข้ารู้เรื่องท่าน
ท่านเคยบอกข้าว่าพระเจ้าเรียกชื่อท่าน
บอกให้ท่านสู้กับสิ่งชั่วร้าย
ข้าก็เคยเชื่อเช่นนั้น ใช่แล้ว
แล้วตอนนี้ล่ะ
ตอนนี้เสาหลักที่ข้าสร้างชีวิตเอาไว้ กำลังจะล้มลง
อาจจะถึงเวลาล้มได้แล้วละ
นั่นสิ ฟังดูโรแมนติกดีนะ เหมือนกับคำเชื้อชวนของคณะปฏิวัติ
แต่เมื่อใดที่เจ้าพังประเทศนี้จนสิ้นซาก
ข้าอยากรู้ว่า ใครจะเหลือรอดมาสร้างมันขึ้นใหม่บ้าง
เจ้าพูดถึงอิสรภาพ
อิสรภาพเพื่อใคร
ทุกคน
มีผู้หญิงคนหนึ่งในเขตดูแลของข้า นางอายุ 82
นางเดินงกๆ เงิ่นๆ มาฟังเทศน์ ที่โบถส์ทุกวันมาทั้งชีวิต
และตอนนี้หลานชายนางกลับห้ามไม่ให้มา อ้างว่ามีเหตุผล
เจ้าว่ายามที่นางผวาตื่นกลางดึก นางจะร้องหา "เหตุผล" "อิสรภาพ"
ให้มาช่วยให้นางหายหวาดกลัวไหม
นั่นก็แค่คนเพียงคนเดียว
มีนักบวชกว่า 200 คนถูกสังหารในเวอร์ดัน
อีกไม่นานนักบวชจะถูกเนรเทศ หรือไม่ก็ถูกกิโยตินบั่นคอ
พวกนั้นพูดว่าจะหลอมระฆังโบสถ์ มาทำกระสุนปืนใหญ่
พวกคนเถื่อนมาอยู่ตรงหน้าเราแล้ว
สำหรับพวกนั้นจะไม่มีใคร ที่จริงแท้และภักดีเพียงพอ
พวกมันจะทำให้เราจมกองเลือด
- ไม่หรอก ถ้าอสูรราตรีของท่านลงมือก่อน - ข้ากำลังสร้างกองทัพ
และร่วมรบผิดฝั่ง กับแวมไพร์
ข้าแค่เป็นพันธมิตรกับคนที่จำเป็นต้องทำไปก่อน
นั่นคือการเสียสละ
ผู้ชายที่ข้าเคยรู้จัก คงจะจ้องมองตัวเองอย่างรังเกียจ
ข้ามีบาปติดตัวอยู่แล้ว เทร่า
แค่มีบาปกับการเพาะพันธุ์อสูรราตรี มันต่างกันคนละเรื่องเลย
กี่ครั้งกี่หนที่ประวัติศาสตร์ของโลก
ตกอยู่ในมือชายคนเดียว
คอนสแตนติน ชาร์เลอมาญ ข้า
ใครจะรู้ว่าการปฏิวัตินี้ จะนำมาซึ่งความเสื่อมอะไรอีก
หากพระเจ้าของท่านทรงพลังอย่างที่บอก คงไม่ต้องการให้ท่านต่อสู้เพื่อพระองค์หรอก
ท่านไม่ได้ทำเพื่อโบสถ์ แต่เพื่อความจองหองของตัวเอง
ข้าคิดถึงจูดาสบ่อยๆ
คนทรยศ ผู้แปรพักตร์
แต่จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าเขาไม่ทำอย่างที่เขาทำไป
โลกทั้งใบรอดมาได้ เพราะการทรยศของคนคนเดียวเหรอ
ข้ามันโง่ที่เชื่อใจท่าน ข้าไม่น่าได้เจอท่านแต่แรกเลย
หากเจ้าไม่พบข้า เราก็คงไม่มีมาเรีย
ไหนแม่บอกว่าท่านพ่อตายแล้ว
เพื่อปกป้องเจ้า
ข้าสัญญานะ เทร่า
ข้าจะปกป้องนาง
จานนั้นเท่าไรหรือ
เจ้าจ่ายไม่ไหวหรอก
ข้าฆ่าแวมไพร์ตอบแทนให้ได้นะ
หากยอมล้างจานตอบแทนได้ ก็ตกลง
แต่ชายคนนั้นบอกว่าจะเลี้ยง
ขอบคุณที่เลี้ยงมื้อค่ำ
รู้ไหมว่าเขาพูดกันว่ายังไง เวลามีคนเลี้ยงข้าว
เขาพูดอะไรกันด้วยเหรอ
เขาว่า "มาจากทางไหนก็กลับไปทางนั้น อย่าหวังกินฟรีอีก"
หรืออาจมีแค่ข้ามั้ง
ฟังนะ ข้าไม่ได้ขอให้ช่วยเลย
ตาแก่นั่นอยู่ไหน
เวรละ มาอีกตัวแล้วสิ
ไหนแกสาบานว่า ถ้าเห็นหน้าข้าอีกเมื่อไหร่จะฆ่าข้าไงล่ะ
นี่ไงหน้าข้า จัดมาเลย
เท่านี้ข้าก็รักษาคำพูดแล้วสินะ
ดีนะที่ซดหมดแล้ว
จ่ายค่าอาหารเป็นเครื่องไม้แทนได้...
เอาคืนมานะ
เจ้าน่าจะดูแลมันให้ดีกว่านี้สิ
ข้าลืมไปแล้วว่ามันหนักแค่ไหน
หนักเกินไป
นี่ ท่านเป็นใคร
- เจ้าน่าจะหัวดีไม่ใช่หรือไง - อะไรนะ
จูเลียชอบบอกแบบนั้น
ท่านเป็นใคร
ข้าจูสต์
จูสต์ไหน
จูสต์ เบลมอนต์
ตาของเจ้าไงล่ะ
(อ้างอิงจากวิดีโอเกมโดยโคนามิ)
คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร