Καλώς ήλθατε στη Γαλλία, μεγαλειοτάτη.
Το μακρύ και κουραστικό ταξίδι σας έλαβε τέλος.
Η αδελφή μου, η Σελήνη, λάμπει έντονα απόψε.
Είναι κατενθουσιασμένη, φυσικά.
Σύντομα θα αναγκάσουμε τον πατέρα μας, Άμμων Ρα, τον Ήλιο,
να γονατίσει και να μας ικετεύσει να τον λυπηθούμε.
Αλλά δεν θα δείξω κανένα έλεος.
Θα του κόψω το κεφάλι, θα ρουφήξω τα μυαλά του
και θα τα φτύσω στο χώμα.
Πάντα αυτόν λάτρευαν.
Τον πατέρα μου.
Τον γαμημένο τον Ήλιο.
Οι θνητοί τον λατρεύουν από τότε που βγήκαν από τις σπηλιές,
επειδή φοβούνται το σκοτάδι.
Σύντομα θα υπάρχει μόνο σκοτάδι.
Και ο τρόμος θα είναι το μόνο που θα ξέρουν.
Προς το παρόν, Κόμισσα, οι νύχτες είναι σύντομες στον Βορρά.
Έχουμε τρόπο να ταξιδεύουμε.
Ναι.
Αλλά διψάω πολύ, Ντρόλτα.
Κόρη υπαρχηγού της Επανάστασης.
Μέλους της Λέσχης των Ιακωβίνων. Δικηγόρος. Του άρεσε ο ήχος της φωνής του.
Έμαθα ότι ικέτευε για τη ζωή του, όχι για τη δική της.
Μα ναι.
Θεσπέσια.
Βαρέθηκα τον κούφιο τρόμο.
Αυτό είναι πολύ πιο γλυκό.
Η απόγνωση.
Περίμενε. Χρειάζομαι απαντήσεις, παππού.
Πες με όπως θες, όχι όμως παππού.
Πού στον διάολο ήσουν όλη μου τη ζωή;
Σε είχα για νεκρό.
Θα σκοτώσω την Τέρα.
Ήρθα εδώ όταν ήμουν δέκα ετών, χωρίς να ξέρω κανέναν.
Αν δεν ήταν η θεία Τέρα, που δεν είναι θεία μου,
μάλλον πολύ μακρινή ξαδέρφη μου…
Είχαμε κάνει συμφωνία.
Τι εννοείς θα τη σκοτώσεις;
Είχε ορκιστεί να μη σου πει πού θα με βρεις.
Τι είναι αυτά που λες;
Δηλαδή, δεν σου το είπε αυτή;
Όχι! Τι; Όχι!
Απαντώντας στην απορία σου για το πού ήμουν όλη σου τη ζωή.
Εδώ ήμουν εξαρχής. Από τότε που ήρθες στη Γαλλία.
Σε πρόσεχα.
Δηλαδή με παρακολουθούσες; Κρυφά;
Αν το θέτεις έτσι, ακούγεται κάπως ανατριχιαστικό.
Η Τέρα το ήξερε;
Συμφώνησε να μη σου το πει.
-Της έδινα λεφτά. -Κι αυτή ήταν η συμφωνία;
Όχι, και βέβαια όχι.
Δηλαδή, στο περίπου.
Όταν μαζεύω τίποτα λεφτά δολοφονώντας ανόητα χωριατο-βαμπίρ,
της δίνω ένα ποσό, να τη βοηθήσω.
Μα της ζήτησα να μη σου πει για μένα επειδή…
Νόμιζα ότι ήταν καλύτερα έτσι.
Δεν ήθελες να μάθω ότι είχα έναν παππού
που ζούσε τόσο κοντά μου;
Όχι, δεν ήθελα. Για να μην περιμένεις τίποτα από μένα.
Συμβουλές, ενθάρρυνση, δώρα γενεθλίων.
Ποιος το θέλει αυτό;
Η μητέρα μου είπε ότι πέθανες.
Μάλιστα, σε ανέφερε μόνο για να πει ότι ήσουν νεκρός.
Πήγε στον Νέο Κόσμο επειδή δεν υπήρχε άλλος.
Είχε κληρονομήσει την αποστολή των Μπέλμοντ,
και υπήρχαν βαμπίρ εκεί που έπρεπε να πολεμήσει.
Όπως ο Όλροξ.
Πού πας πάλι;
Είσαι ένας Μπέλμοντ.
Δεν θα έπρεπε να κρύβεσαι σε καλύβα.
Και δεν θα έπρεπε να σκοτώνεις βαμπίρ επί πληρωμή.
Ήμουν ήρωας… κάποτε.
Έχω χάσει τον αριθμό των βαμπίρ που σκότωσα… "ηρωικά".
Το μαστίγιο ήταν δικό μου τότε, βέβαια.
Μα είχα άλλες δυνάμεις.
Μία πρόγονός μας, 300 χρόνια πριν, ήταν σπουδαία μάγισσα.
Η Σάιφα, ναι. Το ξέρω.
Ξέρω όλη την οικογενειακή μας ιστορία.
Μου την είπε η μητέρα μου.
Και σε άφησε εκτός.
Τώρα βλέπω τον λόγο.
Σαν να ακούω την ίδια.
Ήμουν ο πιο ισχυρός μάγος που έβγαλαν ποτέ οι Μπέλμοντ.
Δεν χρειαζόμουν μαστίγιο.
Με μία μου φλόγα, μπορούσα να κάνω αποκαΐδια τη φωλιά τους.
Πότε μεταμορφώθηκες σε ανατριχιαστικό γέρο;
Πήγαινε έξω. Θα σου φέρω καφέ.
Κάπου έχω και δεύτερη κούπα.
Είπες ότι ήσουν ισχυρός μάγος;
Έμφαση στο "ήσουν".
Είχα γυναίκα.
Τη γιαγιά σου, τη Λίντι.
Κι έναν φίλο, είτε το πιστεύεις είτε όχι.
Τον έλεγαν Μάξιμ.
Τους σκότωσε και τους δύο βαμπίρ.
Ο Λόρδος Ράθβεν.
Θεέ μου, αυτό είναι ένα όνομα που δεν έχω αναφέρει εδώ και χρόνια.
Την κράταγα στα χέρια μου,
την ικέτευα να γυρίσει σ' εμένα.
"Γύρνα σ' εμένα".
Την κρατούσα.
Τόσο αδύναμη.
Τόσο παγωμένη…
Τόσο παγωμένη.
Και στην απέναντι πλευρά του δωματίου, ο Μάξιμ, ο φίλος μου, κατακρεουργημένος.
Ακόμα δεν είχε ξεψυχήσει.
Όλα αυτά εξαιτίας μου.
Η μαγεία με εγκατέλειψε.
Δεν είχα τίποτα.
Δεν είχε απομείνει τίποτα.
Έχασες και την κόρη σου.
Ή μήπως το ξέχασες αυτό;
Που πήγε στην Αμερική να πολεμήσει το κακό μόνη της.
Το κακό πάντα θα νικά, Ρίχτερ.
Ό,τι κι αν είναι αυτό, το κακό.
Και βρίσκεται παντού.
Πάντα θα είναι πιο δυνατό από μας.
Κι εσύ μπορείς να σκοτώσεις έναν διάβολο.
Έναν Λόρδο Ράθβεν, έναν Δράκουλα,
ίσως ακόμα κι έναν Όλροξ.
Μα πάντα θα εμφανίζονται περισσότεροι, περισσότεροι και χειρότεροι.
Και θα δολοφονούν αυτούς που αγαπάς.
Όσοι είναι γύρω σου κινδυνεύουν.
Το κακό πάντα θα νικά.
Γιατί ήρθες εδώ, αν δεν έψαχνες εμένα;
Τι κάνεις εδώ;
Σκότωσες τον Βομπλάνκ.
Η χαρά μας ήταν μεγάλη.
Μα έχασα τον Εντουάρ.
Όχι την ψυχή του.
Άντλησε θάρρος από αυτό.
Ο μικρός Μπέλμοντ αποδείχτηκε άχρηστος.
Το 'βαλε στα πόδια.
Στα πόδια.
Όλοι ξεκινούν μ' αυτόν τον τρόπο, Ανέτ.
Τι;
Αυτό είναι τελείως διαφορετικό. Κάθεσαι και το συγκρίνεις;
Ήρθα εδώ για καθοδήγηση.
Νόμιζα ότι είχα δει το χειρότερο κακό.
Όμως εδώ, απλώνει τις ρίζες του αιώνες τώρα.
Και η Μεσσίας των Βαμπίρ είναι ακόμα πιο παλιά.
Το ίδιο και η δύναμή σου, Ανέτ.
Αν αυτοί είναι πρόγονοί μου, Σεσίλ, δεν προσφέρουν και πολλά.
Δεν μπορούν να τα βάλουν με μια Αιγύπτια διαβολο-θεά.
Δεν προσφέρουν πολλά επειδή εσύ δεν τους ακούς.
Διαμορφώθηκες, Ανέτ.
Τα πάντα σ' εσένα,
από το γεγονός ότι γεννήθηκες σκλάβα.
Και βέβαια αυτή ήσουν.
Αποτελεί πηγή της οργής σου,
αλλά δεν είναι πηγή της δύναμής σου.
Θέλουν να σου περάσουν, διάβολοι σαν τον Κόμη του Βομπλάνκ,
ότι η δουλεία είναι ο τρόπος που λειτουργεί ο κόσμος.
Αυτό κάνουν οι άνθρωποι.
Κι εσύ μπορεί να κοιτάξεις γύρω σου και να πεις ότι έχουν δίκιο.
Κακό, βία και καταπίεση παντού.
Ακόμα και οι Γάλλοι με τα υψηλά ιδανικά τους.
Τι ξέρουν για όσα έχουμε υποφέρει;
Και γιατί να νοιαστούν;
Θα χτίσουν τον νέο τους κόσμο,
αλλά δεν θα υπάρχει ελευθερία ή ισότητα ή αδελφότητα για μας.
Αν τελικά τον χτίσουν.
Μα ξέρουν ότι δεν αληθεύει, Ανέτ.
Άθλιοι σατανάδες.
Τους εξυπηρετεί να το πιστέψουμε.
Η ανθρωπότητα δεν ήρθε στον κόσμο σέρνοντας στρατιές σκλάβων.
Αυτό ακολούθησε αργότερα.
Και οι πρόγονοί σου.
Και βέβαια εννοώ τη μητέρα σου, που σ' αγαπούσε.
Και τον πατέρα σου,
που τον πήραν από κοντά της άντρες με μαστίγια.
Και τη γιαγιά σου,
που έβλεπε τα πλοία να σαλπάρουν, να κλαίει και να τραβάει τα μαλλιά της.
Αλλά επιστρέφουν.
Πέρα από αυτούς
και πέρα από αυτούς.
Πίσω στην πηγή.
Στο πνεύμα του Ογκούν.
Και σ' έναν κόσμο χωρίς σκλάβους ή αφεντικά.
Μάθε ν' ακούς τους προγόνους σου.
Υπάρχει φως σ' αυτό το σκοτάδι.
"Πένθιμη η μέρα,
όταν από το χώμα αναστηθούν ένοχοι άντρες για να κριθούν".
Σε απειλεί.
Ο διστακτικός δαίμονάς σου.
Γιατί σε φοβάται τόσο πολύ ο μικρός Μπέλμοντ;
Έζησα πολύ καιρό ως άνθρωπος και βαμπίρ.
Μα αγάπησα μόνο μία φορά.
Ήταν από μια μικρή πόλη της Μασαχουσέτης,
αν την έχεις ακουστά.
Που τότε ήταν αποικία.
Μα δεν ήταν αποικιοκράτης.
Ήταν περήφανος που ήταν Μοϊκανός, με ρίζες βαθιά στη γη και στο δάσος.
Ήταν πολύ παθιασμένος.
Για τον κόσμο, για το πώς ο λαός,
"ο λαός", έτσι μιλούσε,
μπορούσε να απελευθερωθεί.
Και άνθρωποι σαν αυτόν.
Άνθρωποι που τους είχαν κλέψει τη γη τους.
Όπως είχαν κλέψει τη δική μου, πολύ καιρό πριν.
Μα πολέμησε μαζί τους, με τους επαναστάτες.
Πολέμησε μαζί τους.
Παραλίγο να πείσει κι εμένα.
Και η Γιούλια Μπέλμοντ τον σκότωσε.
Επειδή ήταν βαμπίρ.
Κι εσύ του το έκανες αυτό.
-Ζήτησες την άδειά του; -Ήμουν ερωτευμένος μαζί του.
Ήθελα να είναι μαζί μου για πάντα.
Αυτό είναι το σχέδιό σου για μένα;
Όχι βέβαια, Μιζράκ.
Δεν είμαι ερωτευμένος μαζί σου.
Ποιος ήσουν, φίλε;
Θυμάσαι ποιος ήσουν;
Θυμάμαι να βρίσκομαι έξω στο δάσος.
Και ένα φλύαρο κορίτσι.
Θυμάμαι ότι μου άρεσε.
Και μου άρεσαν αυτά που είπε.
Το όνομά μου…
ήταν Ζακ.
Ξέρουν;
Όλοι τους. Το ξέρουν;
Όχι βέβαια.
Ντρέπεσαι να τους το πεις;
Γιατί;
Είσαι ιερέας. Υποτίθεται ότι δεν υποκύπτεις στον πειρασμό.
Αν και οι περισσότεροι υποκύπτουν. Ακόμα και οι πάπες.
Είναι ανέντιμοι ιερείς.
Άλλο το να αποκτάς μερικά μούλικα, άλλο το να φέρνεις τον ίδιο τον διάβολο.
Το κάνει κι αυτό ο Πάπας;
Κάνουμε ό,τι πρέπει να κάνουμε στο όνομα του Θεού.
Για τον Θεό έγινε;
Το ότι με αγνοούσες όλη μου τη ζωή;
Δεν σε αγνόησα, Μαρία.
Για παράδειγμα, ξέρω ότι είσαι μάγισσα.
Ωστόσο, σε προστάτευσα.
Μη μου πεις ότι με κατηγορείς για μαύρη μαγεία;
Έλα μαζί μου.
Ο Θεός κινείται μέσα από μένα, Μαρία.
Σε ικετεύω.
Σε παρακαλώ, μη στέκεσαι εμπόδιο στον δρόμο του Θεού.
Η σωτήρας μας είναι δω!
Η λυτρώτριά μας έφτασε!
-Η λυτρώτριά μας! -Κάτω η Επανάσταση!
-Δόξα τω Θεώ! -Η σωτήρας μας!
Η σωτηρία είναι κοντά!
-Ανύψωσε την ψυχή μας! -Ήρθε να μας σώσει.
-Η σωτήρας μας! -Έφτασε!
-Αυτή θα μας σώσει!
-Απελευθέρωσέ μας! -Κάτω η Επανάσταση!
Πολύ παλιά, όταν ήμουν ακόμα άνθρωπος,
έβλεπα άντρες να βγαίνουν στη στεριά και να σφάζουν κόσμο.
Τους έσφαζαν κατά χιλιάδες,
εκατομμύρια στο τέλος.
Ποιος θα πίστευε κάτι τέτοιο;
Είπαν ότι το έκαναν για τον Θεό τους.
Ενίοτε και για τον βασιλιά τους, αλλά πάντα για τον Θεό τους.
Μα στο τέλος…
υπάρχει μόνο εκείνη.
Θάνατος στην Επανάσταση!
Κάτω η Επανάσταση!
Σε έψαχνα.
Θάνατος στην Επανάσταση!
Λέει ότι είναι θέλημα Θεού.
Κουράγιο.
Υπάρχει φως σ' αυτό το σκοτάδι.
Και σ' αυτήν τη φυλακή,
εδώ κάτω, στο σκοτάδι, Ζακ.
Κάθεσαι και φρουρείς εμένα.
Το αποδέχεσαι τώρα, ως τη μοίρα σου;
Όχι.
Ήταν γρήγορος;
Ο θάνατος της Γιούλια;
Ήταν γρήγορος;
Όχι, δεν θα το έλεγα.
Με κοιτούσε όταν πέθαινε.
Το καταλάβαινα.
Δηλαδή, κατάλαβα πότε ξεψύχησε.
Το είδα στα μάτια της.
Ακριβώς τη στιγμή που παραδόθηκε.
Και ο Όλροξ με άφησε να φύγω.
Η μητέρα σου ήταν περήφανη.
Έλεγε ότι δεν με χρειαζόταν.
Ότι απλώς θα την καθυστερούσα.
Βέβαια, δεν έπρεπε να την είχα ακούσει.
Ήμουν φριχτός πατέρας.
Όμως, το σημαντικότερο είναι
να αντιμετωπίζεις την αλήθεια για τον εαυτό σου.
Ακόμα κι αν είναι σκληρή.
Πάω για κατούρημα.
Σκατά!
Λοιπόν, έφτασε η στιγμή.
Ο Οίκος Μπέλμοντ σύντομα θα εξαφανιστεί.
Τι, θα ικετεύσεις για τη δική του ζωή πρώτα;
Ίσως όχι για τη δική του. Εξάλλου, ούτε που τον ξέρεις.
Αλλά πίσω στο Μασεκούλ είναι η οικογένειά σου, σωστά;
Στο περίπου.
Η μικρή που δεν είναι αδελφή σου, αλλά είναι σχεδόν αδελφή σου.
Η Ομιλήτρια που δεν είναι μητέρα σου, αλλά την έχεις σαν μητέρα σου.
Και η μαύρη. Απ' όπου κι αν κρατάει η σκούφια της.
Θα μπορούσες να ικετεύσεις για τις δικές τους ζωές.
Δεν έχει νόημα να ικετεύεις εμένα.
Δεν θα είμαι εγώ αυτός που θα τις σκοτώσει.
Αυτό θα είναι το δώρο της Φωτοφάγου.
Σε κρεμάει από τα μπράτσα, με γάντζους να τρυπάνε τα κόκαλά σου,
φροντίζοντας να μην ξεψυχήσεις αμέσως.
Μπορεί να έχεις τις αισθήσεις σου για μέρες.
Είναι υπέροχο.
Αν σταθούν τυχερές,
θα τις μεταστρέψει,
και τότε δεν θα πεθάνουν ποτέ.
Πώς σου φαίνεται αυτό;
Υπάρχει κάτι που ξέχασες για τους Μπέλμοντ…
Μεγάλη ανοησία μου, το είχα ξεχάσει κι εγώ.
Θα έλεγα κάτι έξυπνο, καυστικό και σκληρό
πριν σε αποτελειώσω.
Αλλά δεν γαμιέται.
Η μαγεία επέστρεψε.
Το παρατήρησα.
Πώς έγινε αυτό;
Δεν ξέρω.
Επειδή έπρεπε.
Πρέπει να ζήσω.
Υπάρχουν άνθρωποι που αγαπώ.
Κρίμα που δεν σου συνέβη το ίδιο.
Είμαι πολύ μικρότερός σου.
Μάλλον αυτό είναι όλο.
Ναι.
Μάλλον αυτό είναι όλο.
ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΗΣ ΚΟΝΑΜΙ
Υποτιτλισμός: Αριστέα Μετζητάκου