Maligayang pagdating sa France, Kamahalan.
Patapos na ang mahaba at nakakapagod na paglalakbay mo.
Nagniningas ang kapatid kong Buwan ngayong gabi.
Sigurado akong tuwang-tuwa siya.
Konti na lang mapapaluhod na namin ang ama namin, si Amun-Ra, ang Araw,
sa putikan para magmakaawa.
Pero hindi ako maaawa.
Pupugutin ko 'yong ulo niya, sisipsipin ko 'yong utak niya,
tapos idudura ko sa lupa.
Palagi siyang sinasamba.
'Yong ama ko. 'Yong lintik na Araw.
Mula nang makalabas ang mga mortal sa kuweba, minahal na nila ang Araw.
Takot kasi sila sa dilim.
Pero malapit nang mabalot ng kadiliman ang mundo.
At lalamunin sila ng takot.
Pero sa ngayon, Kondesa, maikli ang gabi sa norte.
Mahaba-haba pa ang lalakbayin natin.
Alam ko.
Pero nauuhaw na 'ko, Drolta.
Anak siya ng isang kinatawan ng Rebolusyon.
Miyembro ng Jacobin Club. Abogado. Palaging nagmamarunong.
Sabi sa 'kin mas nagmakaawa pa siya sa buhay niya kesa sa anak niya.
Ayos.
Napakaganda.
Nagsasawa na 'ko sa takot.
Mas matamis 'to.
Kawalan ng pag-asa.
Teka. Sagutin mo nga ako, Lolo.
Puwede ba? Wag mo 'kong tawaging "lolo."
Sa'n ka ba nanggaling? Akala ko patay ka na.
Lagot sa 'kin si Tera.
Sampu lang ako no'ng dumating ako rito, wala akong kakilala.
Kundi dahil kay Tita Tera, na di ko naman tita,
malayong kamag-anak lang…
May kasunduan kami.
Bakit siya malalagot sa 'yo?
Nangako siyang di niya sasabihin sa 'yo kung nasa'n ako.
Ano'ng pinagsasasabi n'yo?
Di niya ba sinabi sa 'yo?
Hindi. Ang ano? Hindi!
Puwes, bilang sagot sa tanong mo, sa'n ako nanggaling?
Nandito lang ako. Mula pa no'ng dumating ka sa France.
Binabantayan kita.
Pinapanood mo 'ko nang patago?
Ang sama naman yatang pakinggan no'n.
At alam ni Tita Tera?
Pumayag siyang itago sa 'yo.
-Binibigyan ko siyang pera. -Ayun 'yong kasunduan n'yo?
Hindi, ah.
Parang gano'n na nga.
Pag kumikita 'ko sa pagpatay ng mga probinsyanong bampira,
inaabutan ko siya nang kaunti.
Pero pinakiusapan ko siya na wag sabihin sa 'yo kasi…
naisip kong mas maigi na 'yon.
Ayaw mong ipaalam sa 'kin na may lolo akong malapit lang sa 'kin?
Oo, ayaw ko.
Baka umasa ka lang na papayuhan kita, susuportahan kita, bibigyan ng mga regalo…
Sino'ng may gusto no'n?
Sabi ni Mama patay ka na.
Hindi ka nga niya nakuwento, eh, sabi lang niya patay ka na.
Kaya siya pumunta sa Bagong Mundo kasi wala nang natira,
siya na 'yong magtutuloy ng misyon ng Belmont,
at may mga bampira na kinailangan niyang labanan do'n.
Tulad ni Olrox.
Sa'n ka na naman pupunta?
Isa kang Belmont.
Di ka dapat nagtatago sa kubo.
At di mo dapat pinagkakakitaan 'yong pagpatay ng mga bampira.
Bayani ako… noon.
Di ko na mabilang kung ilang bampira na 'yong napatay ko "nang magiting."
Nasa 'kin 'yong latigo no'n.
Pero may iba pa 'kong kapangyarihan.
May ninuno tayo, 300 taon nang nakakaraan, na isang magaling na mangkukulam.
Si Sypha. Alam ko.
Alam ko 'yong kasaysayan ng pamilya natin.
Sinabi sa 'kin ni Mama lahat.
Maliban sa 'yo.
Mukhang alam ko na kung bakit.
Parehong-pareho kayo.
Ako 'yong pinakamakapangyarihang salamangkero sa angkan ng Belmont dati.
Di ko na kinailangan 'yong latigo.
Pinapalamon ko silang lahat sa apoy.
Eh, kailangan ka naging nakakadiring matanda?
Lumabas ka. Dadalhan kita ng kape.
May isang tasa pa yata ako.
Makapangyarihang salamangkero ka?
"Dati."
Nagkaro'n ako ng asawa.
Ang Lola Lydie mo.
At maniwala ka man o hindi, nagkaro'n din ako ng kaibigan.
Si Maxim.
May bampirang pumatay sa kanila.
Si Ginoong Ruthven.
Grabe, ang tagal ko nang di binibigkas 'yong pangalang 'yon.
Yakap-yakap ko siya, nagmakaawa akong bumalik siya sa 'kin.
"Bumalik ka sa 'kin."
Hawak ko siya.
Walang siyang kabuhay-buhay.
Sobrang lamig niya.
Tapos sa harap ko,
nando'n 'yong pira-pirasong bangkay ni Maxim, ng kaibigan ko.
Ang tagal niyang naghingalo.
Dahil sa 'kin.
Nawalan ako ng kapangyarihan.
Walang natira sa 'kin.
Ubos na ubos.
Nawalan ka rin ng anak. O baka nakalimutan mo na siya?
'Yong anak mong nagpuntang Amerika para labanan ang kasamaan nang mag-isa.
Palaging mananaig ang kasamaan, Richter.
Kahit ano pa 'yon, kasamaan.
At laganap 'yon.
Mas malakas ang kasamaan.
May mga mapapatay kang demonyo.
Isang Ginoong Ruthven, isang drakula, o maaaring isang Olrox.
Pero marami pang mas masahol sa kanila.
At papatayin nila 'yong mga taong mahal mo.
Walang ligtas sa paligid mo.
Palaging mananaig ang kasamaan.
Ano nga palang ginagawa mo rito, kung di mo 'ko hinahanap?
Bakit ka nandito?
Napatay mo si Vaublanc.
Nagdiwang kaming lahat.
Pero nawala si Edouard.
Hindi ang kaluluwa niya.
'Yon na lang ang panghawakan mo.
Wala namang silbi 'yong batang Belmont, eh.
Tumakas siya.
Tumakas.
Lahat tayo sa pagtakas nag-uumpisa, Annette.
Ano?
Magkaiba 'yon. Pa'no n'yo napagkumpara 'yon?
Nagpunta 'ko rito para humingi ng gabay. Akala ko nakita ko na 'yong pinakamalala.
Pero ilang siglo na pala silang inuugat dito.
At 'yong Mesiyas ng mga Bampira, mas matanda pa siya sa kanila.
Matanda na rin 'yong kapangyarihan mo, Annette.
Kung sila 'yong mga ninuno ko, Cecile, puro ingay lang sila.
Wala silang laban sa sinaunang Demonyong Diyos ng Ehipto.
Ingay lang sila kasi hindi ka nakikinig.
Hinubog ka, Annette,
lahat ng tungkol sa 'yo, ng pagiging alipin.
Nahubog ka.
'Yon ang pinagmumulan ng galit mo,
pero hindi ng kapangyarihan mo.
Sasabihin ng magagarbong demonyo, tulad ni Comte de Vaublanc,
na natural lang ang pang-aalipin.
Na gawain 'yon ng tao.
At pupuwedeng maisip mo na baka nga tama sila.
Laganap ang kasamaan, karahasan, at pang-aapi.
Maging ang mga Pranses na may mataas na mithiin.
Ano bang alam nila sa pinagdaanan natin?
May malasakit ba sila?
Bubuo sila ng bago nilang mundo,
pero di kalayaan, pagkakapantay-pantay, o kapatiran 'yon para sa 'tin.
Kung talagang bubuo sila.
Pero alam nilang di totoo 'yon, Annette.
Kaawa-awang mga demonyo.
Pabor sa kanila kung maniniwala tayo.
Pero hindi dumating ang sangkatauhan sa mundo na may bitbit na mga alipin.
Saka lang nangyari 'yon.
At 'yong mga ninuno mo.
Siyempre, kasama 'yong mama mo na mahal na mahal ka.
At 'yong papa mo na kinaladkad palayo sa kanya ng mga lalaking may latigo.
At 'yong lola mo,
na umiiyak habang pinapanood na papalayo 'yong mga barko.
Pero bumalik sila.
Higit at higit pa sa kanila. Pabalik sa pinanggalingan.
Sa Iwa ng Ogun.
At sa mundong walang alipin o amo.
Matuto kang makinig sa mga ninuno mo.
May liwanag sa kadilimang 'to.
"Malungkot ang araw na 'yon,
nang bumangon mula sa alikabok ang mga makasalanan para mahusgahan."
Pinagbabantaan ka niya.
'Yong demonyo mong alanganin.
Bakit takot na takot sa 'yo 'yong batang Belmont?
Matagal akong nabuhay bilang tao at bampira.
Pero isang beses lang akong nagmahal.
Galing siya sa maliit na bayan sa Massachusetts,
kung alam mo man 'yon,
na isang kolonya no'ng panahong 'yon.
Pero hindi siya kolonista.
Ipinagmamalaki niyang Mohican siya na may malalalim na ugat sa lupa at gubat.
May maalab siyang hangarin.
Tungkol sa mundo, sa mga tao,
"ang mga tao," sambit niya,
kung pa'no nila mapapanalo 'yong tinatawag nilang kalayaan.
Kahit 'yong mga taong gaya niya.
'Yong mga taong ninakawan ng lupa.
Gaya no'ng ninakaw sa 'kin noon.
Lumaban siya kasama ng mga rebolusyonaryo.
Isa siya sa kanila.
Muntik na rin niya 'kong mapaniwala.
Tapos pinatay siya ni Julia Belmont.
Kasi bampira siya.
Ginawa mo siyang bampira.
-Nagpaalam ka man lang ba? -Mahal ko siya, eh.
Gusto ko siyang makasama habambuhay.
'Yon din ba ang plano mo sa 'kin?
Hindi, Mizrak.
Hindi kita mahal.
Sino ka dati, kaibigan?
Naaalala mo pa ba 'yong pagkatao mo?
Naaalala ko na nasa gubat ako.
At may babaeng mahilig magsalita.
Naaalala kong gusto siya.
At gusto ko 'yong sinabi niya.
Ang pangalan ko…
ay Jacques.
Alam ba nila?
Alam ba nilang lahat?
Wala silang alam.
Kinakahiya mo, 'no?
Bakit?
Pari ka. Kaya bawal kang makipagtalik.
Karamihan naman sa mga pari ginagawa 'yon, eh, kahit mga Santo Papa.
Mga wala silang dangal.
Mas okay namang mag-anak sa labas kesa magtawag ng mga demonyo sa impiyerno.
-Ginagawa rin ba ng Santo Papa 'yon? -Ginagawa namin lahat para sa Diyos.
Para sa Diyos ba talaga?
Na talikuran ako buong buhay ko?
Hindi kita tinalikuran, Maria.
Alam ko ngang mangkukulam ka, eh.
Pero prinotektahan pa rin kita.
Ako pa 'tong pinagbintangan mo na gumagamit ng itim na mahika.
Sumama ka sa 'kin.
Kasangkapan ako ng Diyos, Maria.
Nakikiusap ako.
Parang awa mo na, wag mong kalabanin ang Diyos.
Nandito na ang tagapagligtas!
Dumating na ang tagapaghatid!
-Ang tagapaghatid! -Ibagsak ang Rebolusyon!
-Purihin ang Diyos! -Ang tagapagligtas!
Maliligtas na tayo!
-Magalak ang aming mga kaluluwa! -Ililigtas niya tayo!
-Ang tagapagligtas! -Nandito siya!
-Nandito na siya! -Ililigtas niya tayo!
-Ihatid mo kami! -Ibagsak ang Rebolusyon!
No'ng tao pa 'ko,
nakita kong pinaslang ng mga kalalakihang sakay ng barko ang mga kakilala ko.
Libu-libo 'yong pinatay nila, umabot pa ng milyon sa huli.
Sino bang naniniwala sa gano'n?
Ginawa raw nila 'yon para sa Diyos nila.
Minsan para sa hari nila, pero mas madalas sa Diyos.
Pero sa huli…
nag-iisa lang siya.
Patayin ang Rebolusyon!
Ibagsak ang Rebolusyon!
Kanina pa kita hinahanap.
Patayin ang Rebolusyon!
Sabi niya ito raw 'yong plano ng Diyos.
Lakasan mo ang loob mo.
May liwanag sa kadilimang 'to.
Sa kulungang 'to,
dito sa dilim, Jacques,
binabantayan mo 'ko.
Tanggap mo bang ganito 'yong kapalaran mo?
Hindi.
Mabilis ba?
'Yong pagkamatay ni Julia?
Mabilis ba?
Hindi.
Nakatingin siya sa 'kin no'ng namatay siya.
Nakita ko.
Nakita ko siyang binawian ng buhay.
Nakita ko sa mga mata niya.
Nakita 'yong huling sandali niya.
Tapos pinakawalan ako ni Olrox.
Masyadong matapang 'yong mama mo.
Di raw niya 'ko kailangan.
Magiging sagabal lang daw ako.
Pero dapat sumama pa rin ako sa kanya.
Hindi ako naging mabuting ama.
Pero ang mahalaga, maging totoo ka sa sarili mo.
Kahit di maganda 'yong katotohanan.
Iihi lang ako.
Tang ina!
Sa wakas.
Mauubos na ang mga Belmont.
Ano, magmamakaawa ka ba muna para sa buhay niya?
Hindi siguro. Hindi mo naman siya kilala, eh.
Pero 'yong mga nasa Machecoul, pamilya ang turing mo sa kanila, di ba?
Medyo. 'Yong batang kinakapatid mo.
'Yong babaeng Tagapagsalita na nanay-nanayan mo.
At 'yong maitim na babae. Kung sa'n man siya galing.
Puwede kang magmakaawa para sa buhay nila.
Wala ring saysay kung magmamakaawa ka sa 'kin.
Di naman ako 'yong papatay sa kanila, eh.
Ang Mananakmal ng Liwanag na ang bahala sa kanila.
Kadalasan, kakawitan niya ang buto ng mga braso mo, tapos ibibitin ka,
para di agad maubos 'yong dugo mo.
Puwede kang magkamalay ng ilang araw. Ang ganda no'n.
Kung papalarin sila,
gagawin niya silang mga bampira, tapos di na sila mamamatay.
Ano sa palagay mo?
May nakalimutan ka tungkol sa mga Belmont.
Ang tanga ko, nakalimutan ko rin, eh.
Mang-aasar at manlalait muna dapat ako bago ka patayin.
Pero di bale na lang.
May kapangyarihan na ulit ako.
Pansin ko nga.
Pa'no mo nagawa 'yon?
Ewan ko.
Kinailangan ko lang.
Kailangan kong mabuhay.
May mga mahal ako sa buhay, eh.
Sayang, di gumana sa 'yo.
Mas bata kasi ako.
'Yon lang siguro 'yon.
Siguro.
Siguro nga.
BATAY SA SERYE NG VIDEO GAME NI KONAMI
Tagapagsalin ng subtitle: Faith Dela Cruz