Welkom in Frankrijk, Uwe Excellentie.
Uw lange, geestdodende reis is bijna voorbij.
Mijn zuster de maan schijnt fel vanavond.
Ze is natuurlijk vol vuur.
Binnenkort dwingen we onze vader, Amon-Ra, de zon…
…op zijn knieën om in de modder om genade te smeken.
Maar genade komt er verdomme niet.
Ik hak z'n hoofd af, zuig z'n hersenen eruit en spuug die in het stof.
Ze hebben hem altijd aanbeden.
Mijn vader. De verdomde zon.
Sinds ze uit grotten zijn gekropen, aanbidden stervelingen hem…
…omdat het duister ze angst aanjaagt.
Weldra is er alleen nog maar duisternis.
En kennen ze alleen nog angst.
Maar voorlopig zijn de nachten kort zo ver naar het noorden.
We moeten nog een eindje reizen. -Ja ja.
Maar ik heb zo'n dorst, Drolta.
De dochter van een revolutionaire afgevaardigde.
Lid van de Jakobijnen. Jurist. Hij hoorde zichzelf graag praten.
Ik hoor dat hij smeekte om zijn leven, niet om het hare.
O, ja.
Prachtig.
Wezenloze angst verveelt me zo.
Dit is veel zoeter.
Wanhoop.
Wacht. Ik wil verdomme antwoord, opa.
Noem me alles behalve opa.
Waar ben je mijn hele leven geweest? Ik dacht dat je dood was.
Ik maak Tera af.
Ik kwam hier toen ik tien was en kende niemand.
Zonder tante Tera, die niet m'n tante is, maar eerder een heel verre achternicht…
We hadden een afspraak.
Hoe bedoel je, je maakt haar af?
Ze had beloofd je nooit te zeggen waar ik was.
Waar heb je het over?
Heeft ze het je dan niet verteld?
Nee. Wat? Nee.
In antwoord op je vraag waar ik je hele leven ben geweest:
Ik was de hele tijd hier. Vanaf dat je in Frankrijk bent.
Ik hield je in 't oog.
Heb je me in de gaten gehouden? Stiekem?
Als je het zo zegt, klinkt het nogal dubieus.
En Tera wist ervan? -Ze zou het je niet vertellen.
Ik heb haar geld gestuurd. -Dus dat was de afspraak?
Nee, natuurlijk niet.
Nou ja, zo ongeveer.
Als ik geld krijg voor het doden van stomme provinciale vampiers…
…geef ik haar wat om bij te dragen.
Ik vroeg haar om je niets over mij te vertellen…
…omdat me dat beter leek.
Mocht ik niet weten dat ik een echte opa had die maar een eindje verderop woonde?
Nee, dat wilde ik niet. Dan zou je wat van me willen.
Advies, aanmoediging, verjaardagscadeaus. Wie zit daar nou op te wachten?
M'n moeder zei dat je dood was.
Ze noemde je alleen maar om te zeggen dat je dood was.
Ze was naar de Nieuwe Wereld gegaan, als de laatste.
Zij had de missie van de Belmonts geërfd en moest daar vampiers doden.
Zoals Olrox.
Waar ga je nu weer heen?
Je bent een Belmont.
Je hoort je niet in een hut te verstoppen. En je mag geen vampiers doden voor geld.
Ooit was ik een held.
Ik ben kwijt hoeveel vampiers ik 'heldhaftig' heb gedood.
De zweep was toen natuurlijk van mij.
Maar ik had meer krachten.
Een van onze voorouders was 300 jaar geleden een groot tovenares.
Sypha, ja. Ik weet het. Ik weet alles van onze familiegeschiedenis.
Van mijn moeder geleerd.
Maar over jou zei ze niks.
Ik snap nu waarom.
Je klinkt net als zij.
Ik was de machtigste tovenaar van de hele familie Belmont ooit.
Ik had de zweep amper nodig.
Ik kon een heel nest afbranden met een steekvlam.
Wanneer ben je dan een enge ouwe man geworden?
Ga naar buiten. Ik breng je koffie.
Ik heb dacht ik nog een beker.
Je was een machtig tovenaar, zei je.
Nadruk op 'was'.
Ik had een vrouw.
Je oma, Lydie.
En ook een vriend, als je dat kunt geloven.
Hij heette Maxim.
Een vampier heeft ze vermoord.
Lord Ruthven.
Mijn god, die naam heb ik al jaren niet meer uitgesproken.
Ik hield haar in mijn armen en smeekte haar bij me terug te komen.
'Kom bij me terug.'
Ik hield haar vast.
Zo slap.
Zo koud.
En aan de andere kant van de hal werd mijn vriend Maxim afgeslacht.
Een tijdlang was hij nog niet dood.
Allemaal door mij.
De magie verliet me.
Ik had niets meer.
Er restte me niets.
Je raakte je dochter ook kwijt. Of ben je dat vergeten?
Ze ging naar Amerika om alleen het kwaad te bestrijden.
Het kwaad zal altijd winnen, Richter.
Wat het ook mag zijn, het kwaad.
En het is overal.
Het zal altijd sterker zijn dan wij.
En je kunt deze of gene duivel doden.
Een Lord Ruthven, een Dracula, misschien zelfs een Olrox.
Maar er zijn er altijd meer, meer die nog erger zijn.
Ze vermoorden je geliefden.
Niemand in je omgeving is veilig.
Het kwaad zal altijd winnen.
Waarom ben je hier dan, als je niet naar mij op zoek was?
Wat doe je hier?
Je hebt Vaublanc gedood.
We juichten allemaal.
Maar ik ben Edouard kwijt.
Maar niet zijn ziel.
Put daar moed uit.
De jonge Belmont bleek nutteloos.
Hij is letterlijk weggelopen. Hij rende dus weg.
Iedereen begint met weglopen, Annette.
Wat?
Dat is iets heel anders. Hoe kun je dat nou vergelijken?
Ik kwam hier voor advies. Ik dacht dat ik het ergste kwaad had gezien.
Maar hier schiet het al eeuwen wortel.
En de messias der vampiers is nog ouder.
Jouw kracht is ook oud, Annette.
Als dit m'n voorouders zijn, hoor ik slechts geroezemoes. Lawaai.
Ze kunnen niet op tegen een oude Egyptische duivelgodin.
Het is maar geroezemoes omdat je niet luistert.
Jij bent gevormd, Annette.
Alles aan jou, omdat je als slaaf geboren werd.
Hoe kan het anders?
Het is de bron van je woede…
…maar niet de bron van je kracht.
Kleingeestige duivels als de graaf de Vaublanc maken je graag wijs…
…dat slavernij gewoon is hoe de wereld werkt.
Dat doen mensen nu eenmaal.
En je kijkt om je heen en denkt: misschien heeft hij gelijk.
Overal kwaad, geweld en onderdrukking.
Zelfs de Fransen met hun hoge idealen.
Wat weten ze van ons lijden?
En wat geven ze erom?
Ze bouwen hun nieuwe wereld op…
…maar voor ons is er geen vrijheid of gelijkheid of broederschap.
Als ze 'm al opbouwen.
Maar ze weten dat het niet waar is.
De kleingeestige duivels. Het helpt hen als we het geloven.
Maar de mensheid kwam niet ter wereld met legers van slaven.
Dat kwam later.
En je voorouders.
Ik bedoel natuurlijk je moeder, die van je hield.
En je vader, die bij haar werd weggesleept door mannen met zwepen.
En je oma, die de schepen zag wegzeilen, en die huilde en aan haar haren trok.
Maar het gaat verder terug.
Achter hen en achter hen. Terug naar de bron.
Naar de Iwa van Ogun.
En een wereld zonder slaven of meesters.
Leer je voorouders te horen.
Er is licht in deze duisternis.
'Een treurige dag, als uit het stof de schuldigen opstaan voor hun oordeel.'
Hij bedreigt je.
Je onwillige demon.
Waarom was de jonge Belmont zo bang voor je?
Ik heb lang geleefd, als mens en als vampier.
Maar ik heb maar één keer echt liefgehad.
Hij kwam uit een dorp in Massachusetts, als je daarvan hebt gehoord.
In die tijd was het een kolonie.
Maar hij was geen kolonist.
Hij was er trots op Mohikaan te zijn, met wortels diep in het land en bos.
Hij was zo vol vuur.
Over de wereld, over hoe het volk…
'Het volk', zo sprak hij.
Hoe ze die zogeheten vrijheid konden winnen.
Zelfs mensen zoals hij.
Mensen wier land was gestolen, bedoel ik.
Zoals het mijne, al die tijd geleden.
Maar hij vocht met ze, de revolutionairen. Hij vocht met ze mee.
Hij liet mij er bijna ook in geloven.
Toen vermoordde Julia Belmont hem.
Omdat hij een vampier was.
Dat had jij hem aangedaan.
Had je zijn toestemming gevraagd? -Ik was verliefd op hem.
Ik wilde hem eeuwig bij me houden.
Heb je dat ook voor mij in gedachten?
Natuurlijk niet, Mizrak.
Ik ben niet verliefd op jou.
Wie was je, vriend?
Weet je nog wie je was?
Ik herinner me dat ik in het bos was.
En een meisje dat graag praatte.
Ik weet nog dat ik haar leuk vond.
En ik vond het goed wat ze zei.
Mijn naam…
…was Jacques.
Weten ze het? Zij allemaal? Weten ze het?
Natuurlijk niet. -Schaam je je ervoor?
Waarom?
Jij bent priester. Je hoort 'm in je broek te houden.
Iedereen weet dat de meeste priesters dat niet doen. De meeste pausen ook niet.
Dat zijn oneerbare priesters.
Wat kroost verwekken is niets vergeleken bij duivels uit de hel halen.
Of doet de paus dat ook? -We doen wat nodig is in naam van God.
O, was 't voor God? Dat je me m'n hele leven hebt genegeerd?
Ik heb je niet genegeerd, Maria.
Zo weet ik dat je een heks bent.
Maar ik heb je toch beschermd.
Beschuldig je mij nou van zwarte magie?
Sluit je bij me aan.
God handelt via mij, Maria.
Ik smeek je.
Alsjeblieft, sta God niet in de weg.
Onze redder is er.
Onze verlosser is gekomen.
Onze verlosser. -Weg met de revolutie.
God zij geprezen. -Onze redder.
Hier is onze verlossing.
Verhef onze ziel. -Ze komt ons redden.
Onze redder. -Ze is hier.
Ze is er. -Zij zal ons redden.
Verlos ons. -Weg met de revolutie.
Lang geleden, toen ik nog een mens was…
…zag ik mannen vanaf schepen aan land waden en mijn volk afslachten.
Afgeslacht in hun duizenden, uiteindelijk zelfs in hun miljoenen.
Wie had zoiets kunnen geloven?
Ze zeiden dat ze het voor hun God deden.
Soms ook voor hun koning, maar altijd voor hun God.
Maar uiteindelijk…
…is alleen zij er.
Dood aan de revolutie.
Weg met de revolutie.
Ik heb je gezocht.
Hij zegt dat dit Gods plan is.
Houd moed.
Er is licht in deze duisternis.
En in deze gevangenis…
…hier beneden in het duister, Jacques.
Waar je mij bewaakt.
Accepteer je het nu als je lot?
Nee.
Is het snel gegaan?
Julia's dood?
Ging het snel?
Nee, niet echt.
Ze keek me recht aan toen ze stierf.
Ik zag het.
Ik kon zien dat haar leven eindigde.
Ik zag het in haar ogen.
Het moment waarop het eindigde.
En toen liet Olrox me gaan.
Ze was trots, je moeder.
Ze zei dat ze me niet nodig had. Ik zou haar maar afremmen.
Maar ik had toch met haar mee moeten gaan.
Ik was een waardeloze vader.
Maar het gaat erom dat je de waarheid over jezelf onder ogen ziet.
Ook al is die niet zo fraai.
Ik moet pissen.
Shit.
Daar zijn we dan.
De binnenkort uitgestorven Belmont-clan.
Ga je eerst om zijn leven smeken?
Misschien niet dat van hem. Je kent hem tenslotte amper.
Maar in Machecoul, dat is toch je familie?
Min of meer? Het meisje dat niet je zus is, maar wel bijna.
De Spreker die niet je moeder is, maar als een moeder voor je is geweest.
En het zwarte meisje. Waar ze ook vandaan komt.
Je zou kunnen smeken om hun levens.
Het heeft niet veel zin om te smeken, ik ben niet degene die ze doodt.
Dat is voorbehouden aan de verslinder van licht.
Vaak hangt ze je aan je armen op met haken door de botten…
…zodat je niet te snel doodbloedt.
Je kunt nog dagenlang bij bewustzijn blijven. Het is geweldig.
Als ze geluk hebben…
…maakt ze ze tot vampier, en dan sterven ze nooit.
Wat vind je daarvan?
Je bent iets vergeten over de Belmonts.
Dom van me, ik was het ook vergeten.
Ik wilde iets bijdehands, scherps en wreeds zeggen voor ik je afmaakte.
Maar val dood.
Ik heb weer magie.
Dat heb ik gemerkt.
Hoe kwam dat zo?
Geen idee.
Omdat het moest.
Ik moet blijven leven.
Er zijn mensen van wie ik hou.
Jammer dat het bij jou niet zo werkte.
Ik ben veel jonger dan jij.
Dat zal het zijn.
Ja.
Dat zal het zijn.
Ondertiteld door: Jolanda van den Berg