ยินดีต้อนรับสู่ฝรั่งเศส ท่านผู้ยิ่งใหญ่
การเดินทางที่ยาวนาน และน่าเบื่อของท่านใกล้จะสิ้นสุดลงแล้ว
คืนนี้จันทราน้องข้าช่างเจิดจ้าเหลือเกิน
แน่นอนว่านางคงตื่นเต้นมาก
อีกไม่นานเราจะบังคับให้ท่านพ่อของเรา อามุนรา เทพอาทิตย์
คุกเข่าลงคลุกโคลนร้องขอความปรานี
แต่จะไม่มีความปรานีหรอก
ข้าจะบั่นคอเขา สูบสมองออกมา แล้วถ่มลงให้เป็นธุลี
ผู้คนเทิดทูนเขาเสมอมา
ท่านพ่อของข้า ดวงอาทิตย์สารเลว
มนุษย์บูชาเขาตั้งแต่ได้คลานออกจากถ้ำ
เพราะพวกมันกลัวความมืด
อีกไม่นานจะมีเพียงความมืดมิด
และพวกมันจะรู้จักเพียงความหวาดกลัว
แต่ในตอนนี้ ท่านเคาน์เตส ทางเหนือห่างไกลเช่นนี้ยามราตรีสั้นนัก
เรายังต้องเดินทางต่อ
อืมๆ
แต่ข้ากระหายเหลือเกิน ดรอลต้า
ลูกสาวของรองหัวหน้าคณะปฏิวัติ
ผู้เป็นสมาชิกแห่งกลุ่มฌากอแบ็ง ทนายความ ผู้ลุ่มหลงในเสียงตัวเอง
ได้ยินว่าเขาอ้อนวอน ขอชีวิตตัวเองแทนที่จะขอให้ลูกสาว
ใช่เลย
งดงามมาก
ข้าเบื่อความหวาดกลัวที่ว่างเปล่าแล้ว
นี่รสหวานกว่ากันมาก
ความสิ้นหวัง
(แคสเซิลเวเนีย: น็อกเทิร์น)
เดี๋ยวก่อน ข้าต้องการคำตอบนะ ท่านตา
เรียกอะไรก็ได้ แต่อย่าเรียกว่าตาเลย
ที่ผ่านมาท่านหายหัวไปไหนมาเนี่ย ข้านึกว่าท่านตายไปแล้ว
ข้าจะฆ่าเทร่า
ข้ามาที่นี่ตั้งแต่สิบขวบ ไม่รู้จักผู้ใด
ถ้าไม่ได้ท่านป้าเทร่า ซึ่งไม่ใช่ป้าแท้ๆ ด้วยซ้ำ
แต่เป็นญาติห่างๆ ห่างไปราวสามล้านปี…
เราตกลงกันแล้ว
ที่ว่าท่านจะไปฆ่านางคือยังไง
นางสัญญาว่าจะไม่บอกเจ้า ว่าต้องมาตามหาข้าที่ไหน
นี่ท่านพูดเรื่องอะไร
นางไม่ได้บอกเจ้างั้นหรือ
ไม่ อะไรนะ เปล่า
ที่เจ้าถามว่าข้าหายไปไหนมา
ข้าอยู่ที่นี่มาตลอด ตั้งแต่เจ้ามาถึงฝรั่งเศส
คอยเฝ้ามองเจ้า
นี่จะบอกว่าท่านแอบมองข้างั้นเหรอ
ถ้าพูดแบบนั้น ข้าว่ามันก็ฟังดูชวนขนลุกอยู่นะ
แล้วป้าเทร่าก็รู้เหรอ
นางเห็นด้วยว่าไม่ควรบอกเจ้า
- ข้าส่งเงินให้นางมาตลอด - ตกลงกันแบบนั้นเหรอ
ไม่ ไม่ใช่หรอก
ก็ประมาณนั้น
เวลาข้ามีเงินเล็กๆ น้อยๆ จากการฆ่าพวกแวมไพร์บ้านนอกโง่ๆ
ข้าก็แบ่งไปช่วยนางบ้าง
แต่ข้าขอให้นางไม่บอกเจ้าเพราะว่า…
ข้าคิดว่ามันดีกว่า
ท่านไม่อยากให้ข้ารู้ว่าข้ามีตาแท้ๆ อยู่
ห่างไปแค่ไม่กี่ไมล์งั้นเหรอ
ไม่อยาก ไม่งั้นเจ้าอาจจะคาดหวังอะไรจากข้า
คำแนะนำ กำลังใจ ของขวัญวันเกิด
ใครจะไปอยากได้กัน
ท่านแม่บอกว่าท่านตายไปแล้ว
อันที่จริงนางไม่เคยพูดถึงท่านเลยด้วย นอกจากบอกว่าตายแล้ว
นางบอกว่านางไปโลกใหม่ เพราะไม่มีใครอื่นเหลือแล้ว
และนางคือทายาทที่ต้องทำภารกิจของเบลมอนต์
และมันมีแวมไพร์ที่นางต้องไปจัดการ
แบบออลร็อกซ์
นี่ท่านจะไปไหนอีก
ท่านคือเบลมอนต์นะ
ท่านไม่ควรมาหลบซ่อนในกระท่อมแบบนี้
และไม่ควรฆ่าแวมไพร์หาเงินด้วย
ข้าเองก็เคยเป็น… วีรบุรุษ
นับไม่ถ้วนเลยว่าฆ่าแวมไพร์เยี่ยงวีรบุรุษไปกี่ตน
แน่นอนว่าในตอนนั้นแส้นั่นเป็นของข้า
แต่ข้ายังมีพลังอื่น
หนึ่งในบรรพบุรุษของเราเมื่อ 300 ปีก่อน เป็นนักเวทหญิงผู้ยิ่งใหญ่
ไซฟา ใช่ ข้ารู้
ข้ารู้ทุกอย่างเกี่ยวกับประวัติครอบครัวเรา
ท่านแม่ข้าสอนไว้
แต่นางไม่พูดถึงท่าน
ข้าเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไม
เจ้าเหมือนนางไม่มีผิด
ข้าเคยเป็นนักร่ายคาถาที่ทรงพลังที่สุด เท่าที่ตระกูลเบลมอนต์เคยมีมา
แทบไม่ต้องใช้แส้
ข้าเผารังพวกมันจนวอดวายได้ด้วยเปลวเพลิง
แล้วท่านกลายมาเป็น ตาแก่ชวนขนลุกแบบนี้เมื่อไหร่
ออกไปข้างนอกสิ ข้าจะยกกาแฟตามไป
ข้าต้องดื่มอีกแก้ว
ท่านบอกว่าเคยเป็นนักร่ายคาถาทรงพลังเหรอ
เน้นตรงคำว่า "เคย" ด้วย
ข้ามีภรรยาคนหนึ่ง
ยายของเจ้า ลิเดีย
และเพื่อนด้วย เชื่อไหมล่ะว่าข้ามีเพื่อนน่ะ
เขาชื่อแม็กซิม
แวมไพร์ฆ่าพวกเขาทั้งคู่
ลอร์ดรัธเวน
โธ่ ข้าไม่ได้เอ่ยชื่อนั้นออกมานานหลายปีแล้ว
ข้ากอดนางไว้ในอ้อมแขน วิงวอนขอให้นางกลับมาหาข้า
"กลับมาหาข้าเถอะนะ"
กอดนางไว้
ช่างอ่อนเปลี้ย
ช่างเย็นเยียบ
และตรงข้ามห้องโถง แม็กซิมเพื่อนข้าก็ถูกชำแหละ
ทรมานอยู่นาน
ทั้งหมดเป็นเพราะข้า
เวทมนตร์จากข้าไป
ข้าไม่เหลืออะไรเลย
ไม่เหลืออะไรเลย
ท่านก็เสียลูกสาวไปด้วยนะ หรือว่าลืมส่วนนั้นไปแล้ว
ลูกสาวท่านที่ไปสู้สิ่งชั่วร้ายที่อเมริกาเพียงลำพัง
สิ่งชั่วร้ายจะชนะเสมอ ริคเตอร์
ไม่ว่าจะเป็นสิ่งชั่วร้ายชนิดใด
พวกมันอยู่ทั่วทุกที่
มันจะแข็งแกร่งกว่าเราเสมอ
เจ้าอาจจะฆ่าปีศาจตนนี้ตนนั้นไป
จะเป็นลอร์ดรัธเวน แดร็กคูล่า หรือแม้แต่ออลร็อกซ์
แต่มันจะมีมาอีกเรื่อยๆ และร้ายกาจขึ้นเรื่อยๆ
และมันจะฆ่าทุกคนที่เจ้ารัก
คนรอบตัวเจ้าจะไม่ปลอดภัย
สิ่งชั่วร้ายจะชนะเสมอ
หากเจ้าไม่ได้มาหาข้า แล้วมาที่นี่ทำไมกัน
มาทำอะไรที่นี่
เจ้าฆ่าโวบล็อง
เราทุกคนปลื้มปิติ
แต่ข้าเสียเอดัวร์ไป
แต่จิตวิญญาณเขายังอยู่
นำสิ่งนั้นมาเป็นความกล้า
หนุ่มเบลมอนต์นั่นไม่มีประโยชน์ใดเลย
เขาหนีไปเสียได้
หนีไป
ทุกคนต่างเริ่มด้วยการหนีทั้งนั้น แอนเน็ต
อะไรนะ
มันไม่เหมือนกันเลย ท่านเอามาเปรียบกันได้ยังไง
ข้ามาเพื่อขอคำแนะนำ ข้านึกว่าข้าได้เห็นสิ่งที่ชั่วร้ายที่สุดในโลกแล้ว
แต่ที่นี่ มันฝังรากลึกมาหลายศตวรรษ
แล้วแวมไพร์เมสสิยาห์นี้ นางยังอายุมากกว่าทั้งหมดนั่นอีก
พลังของเจ้าก็เก่าแก่นะ แอนเน็ต
หากนี่คือบรรพบุรุษของข้านะ เซซิล พวกเขาเป็นเพียงเสียงพึมพำ เสียงกวนใจ
สู้รบปรบมือกับเทพอสูรอียิปต์ไม่ได้หรอก
พวกเขาจะเป็นเพียงเสียงพึมพำ หากเจ้าไม่ตั้งใจฟัง
เจ้าถูกหล่อหลอมมา แอนเน็ต
ทุกอย่างเกี่ยวกับเจ้า การเกิดมาเป็นทาส
มันแน่อยู่แล้ว
นั่นคือแหล่งกำเนิดความโกรธของเจ้า
แต่มันหาใช่แหล่งกำเนิดพลังของเจ้าไม่
เจ้าพวกปีศาจกระจอกอย่างเคานต์แห่งโวบล็อง มันชอบพร่ำบอกเจ้า
ว่าระบบทาสนั่นคือวิถีแห่งโลก
ใครๆ ก็ทำแบบนั้น
เจ้าอาจจะมองรอบตัวแล้วคิดว่า ใช่ บางทีมันอาจพูดถูก
มีความชั่วร้าย ความรุนแรง และการกดขี่ทุกที่
แม้แต่คนฝรั่งเศสที่มีอุดมการณ์สูงส่งพวกนี้
พวกเขาจะมารู้อะไรว่าเราผ่านอะไรมาบ้าง
แล้วพวกเขาสนใจที่ไหน
พวกเขาจะสร้างโลกใหม่ของตัวเอง
แต่มันไม่ได้มีอิสรภาพ เสมอภาค หรือภราดรภาพสำหรับเราหรอก
ถ้าพวกเขาสร้างมันได้จริงนะ
แต่สิ่งที่พวกเขารู้นั้นมันไม่จริง แอนเน็ต
ปีศาจกระจอก
หากเราเชื่อตามนั้นก็เข้าทางมัน
แต่มนุษยชาติไม่ได้เกิดมาในโลกนี้ พร้อมกองทัพทาส
มันเพิ่งมีมาทีหลัง
และบรรพบุรุษของเจ้า
แน่นอน ข้าหมายถึงแม่ของเจ้าที่รักเจ้า
และพ่อเจ้าที่ถูกพรากไป ด้วยฝีมือของพวกผู้คุมทาส
และยายของเจ้า
ที่ต้องเฝ้ามองเรือแล่นออกไป พร้อมร้องไห้คร่ำครวญทึ้งหัว
แต่พวกเขากลับไป
เหนือพวกเขาทั้งหลายนั้น กลับไปยังแหล่งกำเนิด
ไปยังอีวาแห่งโอกุน
และโลกที่ไร้ซึ่งทาสหรือนาย
เจ้าต้องรับฟังบรรพบุรุษ
ยังมีแสงสว่างในความมืดนี้
"โศกาอาลัยในวันที่เถ้าธุลีปลิวว่อน ผู้ผิดบาปจักถูกตัดสินโทษ"
เขาขู่เจ้าน่ะ
ปีศาจหัวรั้นของเจ้า
ทำไมเด็กเบลมอนต์นั่นถึงกลัวเจ้านัก
ข้าใช้ชีวิตมานาน ทั้งในฐานะมนุษย์และแวมไพร์
แต่เคยมีความรักเพียงหนเดียว
เขามาจากเมืองเล็กๆ ในแมสซาชูเซตส์
ไม่รู้เจ้าเคยได้ยินไหมนะ
ซึ่งในยุคนั้นยังเป็นอาณานิคมอยู่
แต่เขาไม่ใช่ผู้เข้ามาตั้งถิ่นฐาน
เขาภาคภูมิใจที่เป็นชาวโมฮิกัน ผู้หยั่งรากลึกลงในผืนดินและผืนป่า
ไฟแห่งความมุ่งมั่นของเขาลุกโชน
มุ่งมั่นว่าโลก ว่าผู้คน
"ผู้คน" เขาชอบเรียกแบบนั้น
จะชนะมาซึ่งสิ่งที่เรียกว่าอิสรภาพได้
แม้แต่คนแบบเขา
คนที่ถูกช่วงชิงผืนดินน่ะ
เหมือนที่ข้าเคยพบเจอเมื่อนานมาแล้ว
แต่เขาสู้เคียงข้างพวกเขา ขบวนการปฏิวัติ
เขาสู้เคียงข้างพวกเขา
ทำให้ข้าเกือบเชื่อตามเขาไปด้วยแล้ว
แล้วจูเลีย เบลมอนต์ก็ฆ่าเขา
เพราะเขาเป็นแวมไพร์
ด้วยฝีมือของเจ้า
- เจ้าเคยขออนุญาตเขาบ้างไหม - ข้ารักเขา
ข้าอยากให้เขาอยู่กับข้าตลอดไป
เจ้าวางแผนจะทำเช่นนั้นกับข้าด้วยหรือ
ไม่อยู่แล้ว มิซรัก
ข้าไม่ได้รักเจ้า
เพื่อนเอย เจ้าเป็นใคร
เจ้าจำได้ไหมว่าตัวเองเคยเป็นใคร
ข้าจำได้ว่าอยู่ในป่า
และมีเด็กสาวคนนึงที่ชอบพูด
ข้าจำได้ว่าข้าชอบนาง
ชอบสิ่งที่นางพูด
ข้าชื่อ…
คือฌัคส์
พวกเขารู้ไหม
พวกเขาน่ะ รู้กันหรือไม่
ไม่อยู่แล้ว
อายที่จะบอกพวกเขาใช่ไหมล่ะ
ทำไมเหรอ
ท่านเป็นบาทหลวง ก็ต้องละเรื่องเพศนี่
แต่ใครๆ ก็รู้ว่าบาทหลวงส่วนมากไม่ทำแบบนั้น โป๊ปหลายองค์ยังไม่ทำเลย
พวกนั้นเป็นนักบวชที่ไร้เกียรติ
การมีลูกนอกสมรสบ้าง เทียบกับการเรียกอสูรจากนรกไม่ได้หรอก
หรือโป๊ปก็ทำแบบนั้นด้วย
เราทำทุกอย่างที่ต้องทำในนามของพระเจ้า
เพราะพระเจ้างั้นเหรอเนี่ย
ที่ท่านทอดทิ้งข้ามาทั้งชีวิต
ข้าไม่ได้ทอดทิ้งเจ้านะ มาเรีย
ข้ารู้ดี ว่าเจ้าน่ะเป็นแม่มด
แต่ข้าก็ปกป้องเจ้าอยู่ดี
นี่ท่านคงไม่กล้ากล่าวหา ว่าข้าใช้มนตร์ดำหรอกใช่ไหม
ร่วมกับข้าสิ
พระเจ้าทรงงานผ่านข้า มาเรีย
ข้าขอวิงวอนเจ้า
ได้โปรดอย่าขวางทางพระองค์เลย
ผู้ไถ่ของเรามาถึงแล้ว!
ผู้ส่งสารของเรามาแล้ว!
- ผู้ส่งสารของเรา! - การปฏิวัติจงพินาศ!
- ขอสรรเสริญพระเจ้า! - ผู้ไถ่ของเรา!
ความรอดพ้นมาถึงแล้ว!
- ยกจิตวิญญาณของเรา! - ท่านมาช่วยเรา
- ผู้ไถ่ของเรา! - ท่านมาแล้ว!
- ท่านจะมาช่วยเรา!
- ไถ่ชีวิตเรา! - การปฏิวัติจงพินาศ!
นานมาแล้ว ตอนที่ข้ายังเป็นมนุษย์
ข้าเห็นคนล่องเรือขึ้นชายฝั่งมาเข่นฆ่าคนของข้า
เข่นฆ่าไปนับหมื่น สุดท้ายก็นับล้านๆ คน
ใครจะไปเชื่อเรื่องแบบนั้นได้
พวกเขาบอกว่าทำเพื่อพระเจ้า
บ้างก็อ้างว่าเพื่อกษัตริย์ด้วย แต่ต้องอ้างว่าเพื่อพระเจ้าเสมอ
แต่สุดท้ายแล้ว…
ก็มีเพียงนาง
การปฏิวัติจงตายไป!
การปฏิวัติจงพินาศ!
ข้าตามหาเจ้าอยู่
การปฏิวัติจงตายไป!
เขาบอกว่านี่เป็นแผนของพระเจ้า
จงมีความกล้าไว้
ยังมีแสงสว่างในความมืดนี้
และในคุกนี้
มืดมิดข้างล่างนี้ ฌัคส์
คอยเฝ้ายามข้า
เจ้ายอมรับแล้วหรือ ว่านี่คือชะตาเจ้า
ไม่
มันรวดเร็วไหม
ตอนที่จูเลียตายน่ะ
มันรวดเร็วไหม
ไม่ ไม่เร็วเท่าไร
นางมองมาทางข้าตอนที่นางตาย
ข้ารู้เลย
หมายถึงว่าข้ารู้เลยว่าชีวิตนางดับไปตอนไหน
ข้าเห็นในแววตานาง
ณ เวลาที่มันจบลง
แล้วออลร็อกซ์ก็ปล่อยข้าไป
นางภาคภูมิใจนะ แม่เจ้าน่ะ
นางบอกว่าไม่ต้องการข้า
ข้ามีแต่จะไปถ่วงนาง
แต่แน่ละ ยังไงข้าก็ควรไปกับนาง
ข้าเป็นพ่อที่แย่มาก
แต่สิ่งสำคัญที่สุด คือการเผชิญหน้ากับเนื้อแท้ของตัวเอง
แม้มันจะไม่งดงามเท่าไร
ข้าจะไปฉี่
ฉิบ!
เอาแล้วสิเนี่ย
ตระกูลเบลมอนต์กำลังจะสูญสิ้น
เจ้าจะร้องขอชีวิตเขาก่อนเหรอ
อาจจะไม่ เพราะยังไงเจ้าก็ไม่รู้จักเขาดีเท่าไร
แต่ที่มาเชคูล มีครอบครัวเจ้าอยู่ใช่ไหม
ทำนองนั้นสินะ สาวน้อยที่ไม่ใช่น้องแต่ก็เหมือนน้องของเจ้า
ผู้สื่อวิญญาณหญิงที่ไม่ใช่แม่เจ้า
แต่เป็นดั่งเช่นแม่เจ้า
และสาวผิวดำที่ไม่รู้เป็นใครมาจากไหน
เจ้าร้องขอชีวิตพวกนางได้นะ
แต่ร้องขอกับข้าไปก็อาจช่วยอะไรไม่มาก เพราะข้าไม่ใช่คนที่จะไปฆ่าพวกนาง
นั่นจะเป็นของขวัญให้กับผู้กลืนกินแสง
ส่วนมากท่านจะเอาตะขอ เกี่ยวแขนเจ้าให้ทะลุกระดูก
ไม่ให้เจ้าเลือดหมดตัวเร็วเกินไป
เจ้าจะยังมีสติรู้ไปอีกหลายวัน น่าทึ่งเนอะ
ถ้าพวกนางโชคดี
ท่านก็จะทำให้กลายเป็นแวมไพร์ เท่านี้พวกนางก็จะไม่มีวันตาย
เจ้าคิดยังไงล่ะ
เจ้าลืมเรื่องหนึ่งของตระกูลเบลมอนต์ไป
ข้าเองก็โง่เง่าจนเกือบลืมเอง
ตอนแรกข้าว่าจะพูดอะไรฉลาดๆ แสบๆ คมๆ
ก่อนจะจัดการเจ้าทิ้ง
แต่ช่างแม่ง
ข้าใช้เวทมนตร์ได้อีกครั้งแล้ว
ข้าเห็นแล้ว
มันเกิดขึ้นได้ยังไง
ข้าไม่รู้
คงเพราะต้องใช้
ข้าต้องรอด
มีคนที่ข้ารักอยู่
น่าเสียดายที่ของท่านไม่ได้เป็นเช่นนั้น
ข้ายังหนุ่มกว่าท่านเยอะ
มันคงจะเพราะแบบนั้นแหละ
ใช่
คงจะเพราะแบบนั้นแหละ
(อ้างอิงจากวิดีโอเกมโดยโคนามิ)
คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร