Fransa'ya hoş geldiniz majesteleri.
Uzun ve yorucu yolculuğunuz son bulmak üzere.
Kız kardeşim Ay bu gece kor gibi parlıyor.
Doğal olarak oldukça heyecanlı.
Çok yakında babamız Amon-Ra'ya, yani Güneş'e
diz çöktürüp çamurlar içinde merhamet dilendireceğiz.
Ama merhametin zerresini bile göstermeyeceğiz.
Onun kellesini kesip, beynini emip
yere tüküreceğim.
Hep taptılar ona.
Babama, kahrolası Güneş'e.
Mağaralarından çıktıklarından beri fâniler hep ona hayranlık besledi.
Sırf karanlıktan korktukları için.
Yakında karanlıktan başka hiçbir şey olmayacak.
Tek bildikleri duygu dehşet olacak.
Ancak şimdilik kontesim, kuzeyin diplerinde gece kısa sürüyor.
Yolumuz uzun.
Evet, doğru.
Ama öylesine susadım ki Drolta.
Devrimin temsilcilerinden birinin kızı.
Jakoben Kulübü'nün avukat bir üyesinin.
Pek de burnu havada biriydi.
Duydum ki kızının canı yerine kendi canı için yalvarmış.
Beğendim.
Enfes.
Sıradan dehşetten çok sıkıldım artık.
Bu his çok ama çok daha leziz.
Çaresizlik.
Bir dakika. Sana bazı sorularım var dede bey.
Lütfen bana dede deme de ne dersen de.
Hayatım boyunca neredeydin lan?
Öldün sanıyordum.
Tera'yı geberteceğim.
Ülkeye geldiğimde 10 yaşındaydım, hiç tanıdığım yoktu.
Tera teyzem olmasa…
Gerçi öz teyzem bile değil. Bilmem kaç bininci dereceden akrabam işte.
Onunla anlaşmıştık.
Ne demek onu geberteceksin?
Sana yerimi söylemeyeceğine söz vermişti.
Ne diyorsun sen ya?
Nasıl yani, söylemedi mi?
Hayır! Nasıl? Hayır, söylemedi!
Pekâlâ, o hâlde hayatın boyunca nerede olduğum sorusunu cevaplayayım.
Hep buradaydım, sen Fransa'ya geldiğinden beri.
Hep sana göz kulak oldum.
Beni gizli gizli takip mi ediyordun?
O şekilde söyleyince sapığın teki gibi göründüm.
Tera biliyordu, öyle mi?
Saklamaya söz vermişti. Ben de ona düzenli para verdim.
Anlaşma bu muydu?
Değildi elbette.
Gerçi bir nevi öyleydi.
Aptal taşra vampirlerini öldürüp biraz para kazandığımda
yardım niyetine ona da veriyorum.
Ama ondan beni senden saklamasını istedim
çünkü en iyisi bu diye düşündüm.
İki adım ötemde kanlı canlı bir dedem olduğunu
bilmemi istemedin yani?
İstemedim, doğru.
Sonra benden bir beklentin olur diye. Öğüt, teşvik, doğum günü hediyesi falan.
Niye uğraşayım ki?
Annem öldüğünü söylemişti.
Hatta öldüğünü söylemek dışında adını bile anmadı.
Başka kimse kalmadığı için Yeni Dünya'ya gittiğini,
Belmont soyunun vârisi olduğunu,
orada savaşması gereken vampirler olduğunu söyledi.
Olrox mesela.
Şimdi nereye?
Sen bir Belmont'sun.
İşin kulübelerde saklanmak değil.
Para karşılığı vampir öldürmek de değil.
Bir zamanlar bir kahramandım.
"Kahramanca" kaç vampir öldürdüğümü hatırlamıyorum bile.
O zamanlar kamçı benimdi tabii
ama başka güçlerim de vardı.
300 yıl önce yaşamış bir atamız muhteşem bir sihirbazdı.
Sypha, evet, biliyorum.
Ailemizin tarihine dair her şeyi biliyorum.
Annem öğretti.
Seni atladı ama.
Şimdi nedenini anlıyorum.
Aynı onun gibi konuşuyorsun.
Bir zamanlar Belmont soyunun gelmiş geçmiş en güçlü büyücüsüydüm.
Kamçıya gerek kalmazdı.
Bir alev patlamasıyla bir sürüsünü güzelce kızartırdım.
Peki ne zamandan beri tuhaf ihtiyarın tekisin?
Dışarı geç, kahve getireyim.
Bir kupam daha olacaktı.
Bir zamanlar güçlü bir büyücüydün demek. "Bir zamanlar" ama.
Evliydim.
Anneannen Lydie'yle.
Hatta inanmazsın, bir arkadaşım bile vardı.
Adı da Maxim'di.
Bir vampir ikisini de öldürdü.
Lord Ruthven.
Hey gidi. Yıllardır adını bile ağzıma almamıştım.
Lydie'yi kollarıma aldım, bana geri dönmesi için yalvardım ona.
"Bana geri dön."
Kollarımdaydı.
Kıpırdamıyordu.
Soğuktu, buz kesmişti.
Hemen diğer odada ise arkadaşım Maxim'i katletmişti.
Ölümü de çabuk olmadı.
Benim yüzümden.
Büyü gücüm beni terk etmişti.
Biçareydim.
Zerre gücüm kalmamıştı.
Kızını da kaybettin. Yoksa o kısmı unuttun mu?
Amerika'ya kötülükle savaşmaya bir başına giden kızını.
Kötülük daima kazanır Richter.
Artık "kötülük" denen şey her neyse.
Ama her yerde.
Her zaman da bizden güçlü olacak.
Bir iblisi, iki iblisi öldürebilirsin.
Lord Ruthven'i, Dracula'yı, hatta Olrox'u bile öldürebilirsin.
Ama her gidenin yerine hep daha fazlası, hep daha kötüsü gelir.
Sevdiklerini katlederler.
Çevrende hiç kimse güvende değil.
Kötülük daima kazanır.
Beni bulmaya gelmediysen ne demeye buraya geldin?
Burada ne arıyorsun?
Vaublanc'ı öldürdün.
Hepimiz bayram ettik.
Ama Edouard'ı kaybettim.
Ama ruhu yerinde.
Bundan cesaret al.
Belmont'ların vârisi beş para etmezmiş.
Resmen kaçtı.
Kaçtı gitti.
Herkes kaçarak başlar Annette.
Nasıl? Ama o bambaşka bir şey.
İkisini nasıl kıyaslarsın?
Buraya akıl almaya geldim.
Dünyadaki en büyük kötülüğü gördüm sanırdım
ama kötülük burada yüzyıllar boyunca kök salmış.
Vampir Mesih ondan da yaşlı ve köklü.
Senin gücün de köklü Annette.
Atalarım bunlar mı şimdi Cecile? Anca kuru gürültü.
Antik Mısır'dan gelme bir iblis tanrıyla aşık atamazlar.
Onlara kulak vermediğin için kuru gürültü duyuyorsun.
Sen bu hamurdan yoğruldun Annette.
Tüm niteliklerin köle doğduğun gerçeğiyle şekillendi.
Şekillendi tabii.
Ama hiddetinin kaynağı bu olsa da
gücünün kaynağı bu değil.
Comte de Vaublanc gibi aşağılık şeytanlar
bizlere köleliğin dünyanın düzeni olduğunu söylerler.
"Bu hep böyledir" derler.
Hatta etrafına baktığında onları haklı bile bulabilirsin.
Dört bir yanda kötülük, şiddet, baskı görürsün.
Şaşaalı idealleri olan bu Fransızlar bile aynı.
Ne çektiğimizi nereden bilecekler? Zaten umurlarında mıyız?
Yeni dünyalarını kuracaklar kurmasına
ama o özgürlük, o eşitlik, o kardeşlik bizi kapsamayacak.
Kurabilirlerse tabii.
Ama o aşağılık şeytanlar bunun yalan olduğunu biliyorlar Annette.
Buna inanmamız işlerine geliyor
ama insanlık bu dünyaya köle ordularıyla gelmedi.
Kölelik sonradan geldi.
Ataların da öyle.
Elbette seni çok seven anneni kastediyorum.
Eli kırbaçlı adamlarca annenden koparılan babanı da.
Büyükanneni de.
Yelken açan gemileri
gözü yaşlı, saçını başını yolarak izleyen büyükanneni.
Ama kökleri daha eskiye uzanıyor.
Kendilerinin, diğerlerinin ötesine.
Hepsinin kaynağına uzanıyor.
Iwa Ogun'a.
Kölelerin, efendilerin olmadığı bir dünyaya.
Atalarına kulak vermeyi öğren.
Bu karanlıkta bir ışık var.
"Ne kederli gündür, suçlu adamların yargılanmak üzere topraktan kalktığı gün."
İsteksiz iblisiniz sizi tehdit ediyor.
Belmont veledi niye senden o kadar korktu?
Hem insan hem vampir olarak uzun yıllar yaşadım
ama yalnızca bir kez âşık oldum.
Massachusetts'li, kasabalı bir adamdı.
Belki orayı duymuşsundur. O zamanlar bir sömürgeydi.
Ama o sömürgeci değildi.
Mohikanlığıyla gurur duyuyordu. Derin kökleri toprakta, ormandaydı.
Tutkuyla yanıp tutuşuyordu.
Dünyaya dair, insanlara dair tutkuluydu.
"İnsanlar" derken herkesi kastederdi.
Özgür kalabileceklerini savunurdu.
Kendisi gibilerin bile.
Toprakları çalınan insanların yani.
Ben de çok eskilerde topraklarımdan oldum.
Ama o, devrimcilerle omuz omuza savaştı. Yürekten inandı davasına.
Neredeyse beni de inandıracaktı.
Julia Belmont gelip onu öldürdü.
Vampir olduğu için.
Onu dönüştüren de sendin.
İzin aldın mı bari?
Âşıktım ona.
İlelebet benimle kalsın istedim.
Bana yapacağın da bu mu?
Elbette hayır Mizrak.
Sana âşık değilim.
Sen eskiden kimdin dostum?
Kim olduğunu hatırlıyor musun?
Ormanda olduğumu hatırlıyorum.
Geveze bir kız hatırlıyorum.
Ona kanımın ısındığını hatırlıyorum.
Kızın söylediklerinin hoşuma gittiğini hatırlıyorum.
Benim adım…
…Jacques idi.
Biliyorlar mı?
Hepsi biliyor mu?
Elbette hayır.
Söylemeye utanıyorsun demek.
Neden ki?
Rahipsin sonuçta. Uçkuruna hâkim olman gerek.
Çoğu rahibin, hatta çoğu papanın bunu çiğnediğini herkes biliyor.
Haysiyetsiz rahipler onlar.
Birkaç veledin babası olmak
cehennemden iblis çağırmanın yanında ne ki?
Papa da onu yapıyor mu?
Tanrı uğruna her gerekeni yaparız biz.
Tanrı uğrunaydı, öyle mi? Ömrüm boyunca bana sırt çevirmen?
Sana sırt çevirmedim Maria.
Mesela cadı olduğunu biliyorum
ama seni yine de korudum.
Sen mi beni kara büyüyle suçluyorsun?
Katıl bana.
Ben Tanrı'nın aracısıyım Maria.
Senden rica ediyorum,
lütfen Tanrı'nın yoluna çıkma.
Kurtarıcımız geldi!
Mesihimiz geldi!
-Mesihimiz! -Devrimin canı cehenneme!
-Tanrı'ya şükürler olsun! -Kurtarıcımız!
Kurtuluşumuz geldi!
-Kutsa ruhlarımızı! -Bizi kurtarmaya geldi.
-Kurtarıcımız! -Geldi işte! Geldi!
-Geldi! -Bizi kurtaracak!
-Mesihimiz geldi! -Nihayet geldi!
-Kurtar bizi! -Devrimin canı cehenneme!
Uzun yıllar önce, daha insanken,
gemilerden karaya çıkan adamların halkımı katledişine şahit oldum.
Binlerce, nihayetinde milyonlarca insanı.
Kim böyle bir şeye inanabilirdi?
Tanrıları için yaptıklarını söylerlerdi.
Bazen aynı zamanda kralları için. Tanrılarını hiç atlamazlardı ama.
Ama nihayetinde…
…tek gerçek Erzsebet.
Devrime ölüm!
Devrimin canı cehenneme!
Her yerde seni arıyorum.
Devrime ölüm!
Tanrı'nın planı buymuş, öyle dedi.
Cesur olun.
Bu karanlıkta bir ışık var.
Bu hapishanede,
karanlıklar karanlığı bu zindanda
bana gardiyanlık ediyorsun Jacques.
Bu kaderi kabullenecek misin?
Hayır.
Çabuk mu oldu?
Julia'nın ölümü
çabuk mu oldu?
Hayır, pek sayılmaz.
Ölürken gözleri bendeydi.
Hissettim.
Yani can verişini hissettim.
Gözlerinde gördüm.
Tam o canının çekildiği anı gördüm.
Sonra da Olrox beni saldı.
Annen mağrur bir kadındı.
Bana ihtiyacı olmadığını, ona ayak bağı olacağımı söylerdi.
Tabii yine de onunla gitmeliydim.
Berbat bir babaydım.
Ama en önemlisi insanın kendisi gerçekliğiyle yüzleşmesi.
Hoş olmasa da.
Çişim geldi.
Ha siktir!
Evet, vaziyet ortada.
Belmont Klanı'nın soyu tükenmek üzere.
Ne o, onun canını bağışlayalım diye yalvaracak mısın yoksa?
Gerçi onun için yalvarmazsın.
Nihayetinde onu tanıyor bile sayılmazsın.
Ama Machecoul'dakiler senin gerçek ailen, değil mi?
Bir nevi yani. Kardeşin olmasa da öyle saydığın şu ufak kız.
Annen olmasa da sana annelik eden şu Konuşmacı kadın.
Bir da siyahi kız, artık o her nereden çıkıp geldiyse.
Onlar için yalvarabilirsin elbette.
Gerçi bana yalvarmanın pek manası yok
çünkü onları öldüren ben olmayacağım.
O armağanı sana bahşeden Işık Yutan olacak.
Sık sık insanları kemiklerinden kancalıyor ki
kan kaybından çabuk ölmeyesiniz.
Bilincinizin kapanması günler alabiliyor.
Şahane bir manzara.
Şansları varsa onları dönüştürür de
hiçbir zaman ölmezler.
Buna ne dersin?
Belmont'lara dair unuttuğun bir şey var.
Ne aptalım, ben bile unutmuşum.
İşini bitirmeden önce sert, gaddar bir espri yapacaktım
ama sikerler.
Büyü gücüm geri döndü.
Fark ettim.
Bu nasıl oldu?
Bilmem ki.
Mecbur olduğum için.
Yaşamaya mecburum.
Sevdiklerim var.
Keşke sende de böyle işleseydi.
Senden çok daha gencim.
Muhtemelen o yüzdendir.
Evet.
Muhtemelen o yüzdendir.
KONAMI'NIN OYUN SERİSİNE DAYANMAKTADIR