Poproszę o nutę otwarcia.
Raz, dwa trzy.
Bardzo dobrze.
Pamiętajcie żeby skupić się na słowach
gdyż "na początku było słowo".
Koncentrujcie się zatem na słowach,
uczyńcie je częścią muzyki.
Teraz wdech...
I wydech.
Wspaniale. Akord początkowy.
Dobrze. Głosy średnie trochę głośniej,
wysokie - doskonale.
Basy niech zaczerpną więcej powietrza.
Spróbujmy.
Dobrze, zacznijmy od pierwszej zwrotki.
Raz...
Naprawdę świetnie. Zwłaszcza T na końcu.
Wszyscy razem.
Bardzo, bardzo dobrze.
Wspaniale.
Filystyni.
Leniwi, wulgarni, zepsuci Filystyni.
Panie Hunham?
Jestem teraz bardzo zajęty.
Doktor Woodrup chciał się z panem widzieć.
A czego on chce?
Chodzi mu chyba o przerwę świąteczną.
Niebawem się z nim spotkam.
A to co?
Świąteczne ciasteczka.
Zrobiłam je dla wydziału.
Cóż, nie dla całego wydziału.
Tak czy siak, te są dla pana.
Tully.
Po co ci kobieca bielizna?
Taki sam kostium miał na sobie James Bond w filmie
"W tajnej służbie Jej Królewskiej Mości".
Nic lepiej nie podkreśla muskulatury.
Czemu nie weźmiesz po prostu szortów?
Ponieważ jadę do St. Kitts.
I nie zamierzam wyjść na przygłupa,
który na plaży nosi szorty.
Hej, ludzie, zobaczcie.
Tully jedzie do St. Kitts.
I tak wyglądają jak babskie majtki.
Masz rację, Crandall. Przyłapałeś mnie.
To majtki twojej matki.
Przekaż jej moje podziękowania mile spędzone z nią chwile!
Hej, Tully.
Gdzie są moje papierosy?
Twoje papierosy?
Ukradłeś mi moje pieprzone papierosy.
Odrzucam to bezpodstawne oskarżenie.
Sranie w banie.
Zostałem bez papierosów.
A Briggs powiedział,
że chciałeś mu dać pięć fajek za pornusy.
Nie interesuję się pornografią.
Mam tego od groma w naturze.
Zwłaszcza z mamą Crandalla!
Hej, Kountze.
Dziesięć dolarów za to?
To nickle bag.
Nie kupuj tego. Zdziera z ciebie skórę.
- Dodam że to dzikie zioło. - Jeb się, Tully.
Towar jest extra, prawda ?
A ja w odróżnieniu od ciebie zostaję.
Muszę na tym przetrwać święta.
Ulituj się nad nim, Harriman.
To biedna, mała Bożonarodzeniowa sierota, która nie ma dokąd pojechać.
Mała Bożonarodzeniowa sierota musi mieć zioło i pornusy.
Dziesięć minut, moje panie.
Dziesięć minut.
Nie mogę uwierzyć, że się z tego wymigałeś.
Szczęście Irlandczyka.
Myślałem, że to twój rocznik.
Bo tak jest.
Powiedziałem Woodrupowi że moja matka ma toczeń.
A ma?
Nie wiem, całkiem możliwe że ma.
Nie rozmawiamy o takich sprawach.
Zatem kto z nimi zostanie?
A jak myślisz?
Żałosny Świder.
Rémy Martin. Ludwik XIII.
Prezent świąteczny od Rady.
Jakże szczodrze z ich strony.
Jeszcze raz ci dziękuję, że się zgodziłeś, Hunham.
Nie prosiłbym, gdyby to nie była sytuacja podbramkowa.
Matka pana Endicotta, racja.
Co za tragedia.
I tak nie miałeś zamiaru opuszczać kampusu.
No i oczywiście dostaniesz mały bonus.
"Non nobis solum nati sumus".
"Nie dla samych siebie rodzimy się".
Zgaduję, że to Cicero.
Cicero, tak.
Bardzo dobrze, Hardy. Pamiętasz.
W tym roku zostaje tylko czterech chłopców.
O tak, znam tych potępieńców.
Czy możemy pozostać bardziej elastyczni w naszych wypowiedziach?
Bycie z dala od domu jest dla nich samo w sobie trudne.
Pobłażliwość nie jest czymś, czego ci chłopcy potrzebują.
Paul, jesteś nauczycielem z krwi i kości,
ale twoje podejście do uczniów jest zgoła tradycyjne.
Ta szkoła powstała w 1797.
Myślałem, że tradycja jest na naszym sztandarze.
Zatem nazwę to obskuranctwem.
No wiesz, niezachwiane przywiązanie do...
Tak, tak. Wiem co oznacza słowo "obskuranctwo".
Rozumiem cię.
Wciąż jesteś zły, że oblałem Jordana Osgooda.
Tak. Senator Osgood był bardzo zdenerwowany,
gdy Princeton odmówiło przyjęcia Jordana.
A ja musiałem się zmierzyć z negatywnymi skutkami tegoż.
Hardy, czy naprawdę powinnyśmy pozwalać prześlizgnąć się tym chłopcom,
tylko dlatego, że ich tatusiowie wybudują nowe gimnazjum?
Oczywiście że nie. Nie od tego jesteśmy.
Ale nie możemy ignorować polityki.
Ten chłopak jest głupszy od swoich butów.
Troglodyta w każdym calu.
Jezu Chryste, Paul.
To syn naszego największego darczyńcy.
Nie przyszło ci do głowy, że jego ojciec może oczekiwać
małej przysługi w zamian za swoje dolary?
I otrzymał ją. Pierwszorzędną edukację syna.
Och, przestań, Hardy.
Jak to mawiał doktor Greene, "Naszym prawdziwym celem
jest produkcja ludzi o dobrym charakterze".
Nie dbam o to co mawiał doktor Greene.
"I nie możemy poświęcać naszej prawości
na ołtarzu ich przywilejów".
Staram się tylko utrzymać bazową, akademicką dyscyplinę.
To moja praca. Czyż i nie twoja?
Dawniej była.
Była moja zanim zostałem dyrektorem
i zobaczyłem co to znaczy zadanie utrzymania szkoły na powierzchni.
Błagałem, błagałem cię, żebyś dał dzieciakowi chociaż C -.
Nie.
Są tu tacy którzy by to zrobili,
ale ja do nich nie należę.
Instrukcje i komplet kluczy.
Wszystko co musisz wiedzieć jest tu.
Twoim jedynym zadaniem jest zapewnienie chłopcom
absolutnego bezpieczeństwa i dobrych warunków
i udawaj chociaż, że jesteś istotą ludzką.
Proszę.
To Boże Narodzenie.
Jebać te brednie.
Gdzie do diabła jest Świder?
Przypuszczalnie wali konia do sałatki Cobba.
- Dlaczego miałby to robić? - Gdyż taki już jest Świder.
Kto zgadnie, co może robić ten posrany świr?
Ale czemu wyjechałeś od razu z sałatką Cobba?
Czy wiesz coś o tym?
Pytam, gdyż jadłem sałatkę Cobba.
Balsam dla duszy, panowie.
Wasze egzaminy końcowe.
Z twojej twarzy odczytuję,
że wynik cię szokuje.
Mnie z drugiej strony nie szokuje, gdyż miałem to nieszczęście
uczyć cię w tym semestrze.
I choć ogranicza mnie brak okularów,
dostrzegam w twoim bezmyślnym spojrzeniu
wyraz całkowitego niezrozumienia.
Proszę pana, no bo ja nie rozumiem.
To jest całkowicie zrozumiałe.
Nie, to jest... Nie mogę zawalić tego przedmiotu.
Nie doceniasz pan siebie, panie Kountze,
naprawdę wierzę że to możliwe.
Mam iść do Cornell.
Mało prawdopodobne.
Proszę. Mój tata się wścieknie.
W porządku.
Pozostając pod wpływem atmosfery nadchodzących świąt,
rozważam czy najbardziej konstruktywnym sposobem
na poradzenie sobie z waszymi brakami,
nie byłaby oferta egzaminu poprawkowego.
Wszyscy dostalibyście swoją drugą szansę po feriach.
Oczywiście to nie będzie taki sam egzamin.
Będziecie musieli opanować również nowy materiał.
Wasza ocena będzie średnią z dwóch egzaminów.
Otwórzcie proszę książkę na rozdziale szóstym.
Wojna Peloponeska, moi panowie.
Poznaliście już Peryklesa.
Teraz przygotujcie się na spotkanie z Demostenesem.
Bez obrazy, proszę pana,
ale czy to najlepszy czas, by zaczynać nowy rozdział?
Wszyscy doceniamy ten gest z egzaminami poprawkowymi,
ale nasze rodziny już tu są.
Większość nauczycieli odwołała zajęcia.
Za 40 minut spotkamy się w kaplicy, a potem wyjedziemy.
Chodzi mi o to, że nasze głowy są już gdzieś indziej.
A gdzie dokładnie jest pańska głowa, panie Tully?
No nie wiem.
W St. Kitts.
Tak, w rzeczy samej.
Widzę, że przyszedłeś z walizką.
Cóż za spostrzegawczość, proszę pana.
To był naprawdę wyczerpujący semestr.
Nowy materiał przed feriami?
Szczerze mówiąc, to z deka absurdalne.
Proszę pana.
Cóż, nienawidzę absurdów.
Zatem wyrzućmy cały ten pomysł do kosza, jeśli taka wasza wola
i pozostańmy przy ocenach które już mamy.
Proszę pana.
Myślę, że pierwsza opcja jest lepsza.
Jak było temu kolesiowi, Demoste... czy jak?
Oczywistym jest, że nadal oczekuję byście przed waszym powrotem
zapoznali się z rozdziałem szóstym, więc pakujcie manatki chłopcy.
A jeśli jesteście niezadowoleni,
winą obarczcie waszego mistrza, pana Tully.
Rozejść się.
Wypuścił nas dzięki mnie.
Proszę usiąść.
Witam uczniów naszego Barton, nauczycieli i rodziców.
Wiem, że z niecierpliwością oczekujecie rozpoczęcia ferii.
Widzę jak chłopcy wiercą się już w ławkach.
Ale zanim was wypuścimy,
do stołów pełnych obfitości i szczęścia rodzinnego,
pomódlmy się za tych którzy tej radości nie zaznają.
Pamiętajmy o ubogich, pozbawionych pomocy,
zmarzniętych, głodnych i uciśnionych.
Dodatkowy materiał na ferie i poprawka odwołana?
Żarty se kurwa robisz?
Dobra robota, penisie.
Możesz nie gadać? Staram się modlić.
Lepiej się módl, żebym cię nie dorwał,
bo skopię ci dupsko.
Ucisz się.
- Jezus cię słyszy. - ... i wszystkich tych,
którzy nie znają dobrodziejstwa miłości Bożej.
Przykro mi z powodu choroby żony, Endicott.
Co?
Tak.
Dziękuję ci.
Wszyscy trzymamy za nią kciuki.
... i twojej chwały.
A na końcu pomódlmy się za duszę Curtisa Lamba,
z rocznika 1969.
W tym roku Curtis oddał swoje życie,
dzielnie służąc ojczyźnie.
Składamy nasze najgłębsze kondolencje
umiłowanemu przez wszyskich członkowi rodziny Barton,
a w szczególności jego matce, Mary.
Mary, pamiętamy o Curtisie,
wyróżniającym się i obiecującym młodym człowieku
i wiemy że bez niego ten czas,
będzie szczególnie trudny.
Pamiętaj proszę, że łączymy się z tobą w żałobie.
Niech wszechmogący Bóg, który ochronił Abrahama,
weźmie pod swoją opiekę naszych odważnych żołnierzy,
do czasu ich bezpiecznego powrotu do domu.
Módlmy się, przez Chrystusa Pana Naszego.
Amen.
Życzę wam wszystkim szczęśliwych Świąt Bożego Narodzenia.
I szczęśliwej Chanuki, jeśli jest komu.
Wesołych Świąt wszystkim.
Wesołych Świąt.
Hej, dobrze cię widzieć.
Ciebie też, wesołych Świąt.
Angus Tully.
Telefon do ciebie.
I mówisz mi to dopiero teraz?
Kochanie, posłuchaj.
Wiem, że to ostatnia chwila i jestem...
I mam absolutnie złamane serce,
ale czy nie mógłbyś się jakoś urządzić
i zostać w szkole na ferie? Tylko ten jeden raz?
Stanley był bez przerwy zajęty pracą
i nie mieliśmy czasu na miesiąc miodowy.
Pobraliście się w lipcu.
Mieliście 4 miesiące.
Zawsze coś wypadało.
Wiem, że proszę o wiele,
ale byłam taka samotna.
Ja też byłem samotny.
A co z Bostonem?
Obiecałaś mi, że po drodze spędzimy jakiś czas w Bostonie.
Angus, posłuchaj mnie.
To jest nasza nowa rodzina.
Wiem, jak tęsknisz za ojcem. Ja też..
Ale w moim życiu pojawił się ktoś nowy.
Tylko ten jeden raz.
Wiosenne ferie spędzimy razem
i będziemy mieć przed sobą całe lato.
Jebać lato i jebać Stanleya.
Angus.
Żarty se ze mnie stroisz?
Mam tu zostać?
Mamo proszę cię, nie rób mi tego.
Proszę cię.
Przypuszczam, że tak jak i ja,
nie tak planowaliście spędzić swoje ferie,
ale nazywamy to zmiennymi kolejami losu.
Jako ludzie Barton,
uczymy się stawiać czoła wyzwaniom,
z wysoko uniesionym czołem,
odważnie i w duchu przyjaźni.
Oczywiście z poszanowaniem
zasad regulaminu.
Panie Tully, czy pan też do nas dołącza?
A co z St. Kitts?
Coś wypadło.
Zatem przez następne dwa tygodnie,
będziemy podążać za rutynowym szkolnym planem.
Proszę pana, ale mamy ferie.
Co oznacza, że będziemy jeść razem posiłki
i będzie was obowiązywał stały rozkład lekcji.
Lekcji? Żarty sobie stroisz?
Wojna Peloponeska czeka, panie Kountze.
Na ciebie i na pana Tully.
Reszta dostanie szansę w następnym semestrze.
Zobaczycie że to się wam opłaci.
Nie dość że zostaliśmy tu,
to jeszcze będziemy za to ukarani?
Będziecie mieć czas na rekreację
i ćwiczenia fizyczne.
Sala gimnastyczna nie jest nawet otwarta.
Tak, wylakierowali dopiero pół sali.
Świeże powietrze dobrze wam zrobi.
Na polu jest jakieś minus 15.
Rzymianie kąpali się w lodowatym Tybrze nago.
Przeciwności budują charakter, panie Tully.
A jeśli już o tym mowa,
szkoła wyłączyła ogrzewanie internatu i sal lekcyjnych,
więc ulokujemy się w szpitalu.
Boże.
Takiej porażki to jeszcze nie było.
Jeśli już musieliśmy zostać, to dlaczego trafił się nam ten Świder?
Może dlatego, że uczył się tu.
Tak, dlatego wie w jaki sposób
zadać maksimum bólu, jebany sadysta.
Dobrze, że Decker z nami nie został.
Gapiłby się i ślinił.
Chłopaki, poczekajcie chwilę.
Chcesz jednego?
Nie. Mam coś lepszego.
Daj mi ją.
Hej, nie jaraj tego.
Nie mam ochoty żeby mnie dorwał.
Nie bądź taki cipol.
Nie jestem cipol, tylko nie mam zamiaru
wylądować przez ciebie w Fork Union.
Teddy Kountze.
Jason Smith.
Taa, wiem kim jesteś.
Chcesz macha?
No.
Masz niezłe łapsko.
No wiesz, to tylko futbol.
Dlaczego zostałeś?
Miałem z moimi jechać na narty do Haystack,
ale ojcu odbiło,
że dopóki nie zetnę włosów, nie mam czego szukać w domu.
A dlaczego nie chcesz się ostrzyc?
Obywatelskie nieposłuszeństwo, chłopie.
Ano tak.
Ojciec jest spoko, to tylko wojna charakterów.
Miałem nadzieję, że wymięknie pierwszy,
w Haystack napadało śniegu i jest miodzio.
A ty, panie Moto?
Dlaczego tu jesteś?
Mam na imię Ye-Joon.
Moja rodzina jest w Korei
i uważa że nie mogę sam podróżować na taką odległość.
Domyślam się, riksza ci się zepsuła.
A co to jest riksza?
Dupek z ciebie, Kountze.
Twój umysł jest jak szambo bez dna.
Kto jest dupkiem, Tully?
To ty rozpętałeś tę aferę.
A jaka jest twoja historia, koleś?
Alex Ollerman.
Zostałem, gdyż moi rodzice są na misji w Paragwaju.
Należymy do Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich.
Mormoni, tak?
To wy nosicie magiczne majtki?
Dość pospolite nieporozumienie.
To się nazywa strój świątynny
i powinniśmy go nosić tylko przy okazji...
Hej, co te wieśniaki odstawiają?
Co robicie z naszą choinką?
Szkoła nam ją odsprzedała.
Szkocka sosna, wciąż jak żywa.
Postawimy ją u siebie.
Jak co roku.
To jest dopiero gówno.
Witaj, Mary.
Panie Hunham.
Słyszałam że obarczyli cię w tym roku niańczeniem,
czym się naraziłeś?
Nie wiem.
Chyba nie przepuściłem kogoś kto na to nie zasługiwał.
Dzieciak Osgoodów?
To był prawdziwy gniot.
Bogaty i tępy.
To popularna kombinacja w tym miejscu.
Wręcz plaga.
A ty?
Też zostajesz?
Całkiem sama ze sobą.
Moja młodsza siostra Peggy i jej mąż zaprosili mnie do Roxbury,
ale to dla mnie jeszcze za wcześnie.
Curtis pomyślałby, że go porzuciłam.
W tym miejscu ja i moje dziecko
byliśmy razem ostatni raz,
nie licząc przystanku autobusowego.
Cóż, nie mogę się doczekać twoich smakołyków.
Przestań.
Mamy tylko stare zapasy ze spiżarni.
Następna dostawa w styczniu.
Czy mogłabyś...
Nalać ci?
Dziękuję.
- Gdzie jest moje zdjęcie? - Jakie zdjęcie?
To które ukradłeś.
Odrzucam te bezpodstawne oskarżenia.
Oddaj mi moje cholerne zdjęcie.
Jaki masz problem, Tully?
Tęsknisz za domem?
Będziesz płakał?
Mały chłopczyk tęskni za mamą?
Pierdol się, Kountze.
Dlaczego tu w ogóle jesteś? Gdzie twoja rodzina?
Remontujemy dom, a co?
Wszędzie bałagan.
Z mojego pokoju zrobili magazyn narzędzi.
Tak ci powiedzieli?
Idioto, jest zima.
Nikt nie remontuje domu w zimie.
Rodzice nie chcą żebyś był z nimi,
ponieważ z ciebie jebany, niebezpieczny socjopata.
Hej, chłopaki, wyluzujcie.
Co?
Kto chciałby takiego syna?
Dogryzasz każdemu ponieważ wiesz,
że jesteś dupkiem.
I do tego nieukiem.
Gdybym ja był twoim rodzicem, to bym się ciebie wyrzekł.
W twoim pokoju narzędziem jesteś ty.
W porządku, już dobrze.
Przestańcie.
Oni wcale się nie bili.
Widzę.
A kto zaczął ... To niebicie?
Panie Tully,
może pan rzuci światło w temacie.
Pan Kountze?
Pan Smith?
Pan Ollerman?
Pan Park?
W porządku, zatem załatwimy to zwyczajem rzymskich legionów.
Gdy jednostka nie przyznawała się do grzechu,
cierpiał cały legion.
Skoro nie chcecie powiedzieć prawdy,
wszyscy zostaniecie ukarani, czekam minutę.
A ja myślałem, że wszyscy naziści ukryli się w Argentynie.
Ostrożnie, Tully.
Pierwszą z kar,
będzie sprzątanie biblioteki, od podłogi po sufit.
Szorowanie pod blatami,
które są oblepione gumami do żucia
i wszelkiego rodzaju ludzkimi proteinami.
Na kolanach, po łokcie w kurzu,
oddychając martwymi resztkami tkanek przeszłych pokoleń
i zaschniętymi odchodami karaluchów.
To Kountze!
Kountze zaczął.
Brawo, panie Ollerman.
Brawo.
Wspaniałe.
Dziękuję ci, Mary.
Czy nie jedliśmy już tego na lunch?
Wtedy też było do dupy.
Uważajcie się za szczęściarzy.
Podczas Trzeciej Wojny Punickiej, od 149 do 146 BC,
Rzymianie oblegali Kartaginę
całe trzy lata.
Zanim oblężenie dobiegło końca,
Kartagińczycy byli zmuszeni jeść piasek
i pić własny mocz.
Stąd określenie "kara".
Mary?
Czy nie mogłabyś...
Może zechcesz do nas dołączyć?
Nie, podziękuję.
Wiem, że jest smutna z powodu syna i w ogóle,
ale bierze za to pieniądze,
więc powinna to robić jak należy, racja?
Ale nieważne, że z niej kiepska kucharka,
teraz i tak jej nie zwolnią.
Zechcesz stulić pysk!
Nie masz pojęcia, co ta kobieta przesz...
Wiesz co, panie Kountze, dla większości ludzi,
droga przez życie jest jak drabina w kurniku.
Obsrana i krótka.
Wy urodziliście się szczęściarzami.
Może któregoś dnia, uprzywilejowani degeneraci,
docenicie to.
Jeśli nie, żal mi was,
zaś nasza praca pójdzie na marne.
A teraz jeść.
- Dobry wieczór. - Dobry wieczór.
Co to jest?
Nie znasz Gry Nowożeńców?
- Nie. - Na jakiej planecie ty żyjesz?
Ja prawie nie oglądam telewizji.
Zadają sobie pytania,
punkty są za to, jak dobrze się znają.
To brzmi jak żałosne zaloty.
Tak, w tym cała rzecz.
Siadaj.
No już.
Poszerz swoje horyzonty.
To powtórka z lipca.
Dlatego grają o barbecue Webera
i piknikowe akcesoria.
Fascynujące.
Dziękuję ci.
A jak tam chłopaki?
Załamani na ciele i duchu.
Są ferie, więc bądź dla nich łagodny.
Och, proszę cię.
Całe swoje życie mieli z górki.
Nie wiesz tego.
Prawda?
Poza tym, każdy powinien być na Święta wśród swoich.
Gdzie pojedziesz?
- Do Vegas. - Las Vegas?
Tak.
Nie.
Ta para się rozwiedzie.
Skąd wiesz?
W jej oczach widzę pełne rozczarowanie.
Ona go nienawidzi.
A jak długo trwało twoje małżeństwo?
Byłam zaręczona z ojcem Curtisa.
Ale zginął zanim urodziłam.
Harold.
Pracował w stoczni.
Pewnego dnia dźwig
przewoził jakiś ładunek na palecie i lina się urwała.
Dostał całym ciężarem w głowę.
To byli dobrzy ludzie.
Obaj.
I żaden z nich nie dożył 25 lat.
Moje dziecko nie miało nawet dwudziestki.
Wiesz, jak mi przykro.
Podjęłam się tej pracy gdy Curtis był mały,
chciałam mieć pewność,
że będzie chodził do dobrej szkoły.
- On tutaj rozkwitał. - Tak, to był wspaniały dzieciak.
Uczyłem go jeden semestr.
Bardzo dociekliwy.
Nienawidził cię.
Mówił że z ciebie prawdziwy satrapa.
Cóż, tak jak powiedziałem...
Bystry dzieciak, wnikliwy.
Chciał pójść do Swarthmore.
I miał dobre oceny, ale ja byłam bez pieniędzy.
Razem ze stypendium też by brakło.
Dostał wezwanie, nie mógł się odroczyć jako student
i tyle go widziałam.
Wiesz co mi powiedział?
"Mamuś, patrz na pozytywy".
"Jak wrócę, dostanę się na uczelnię, z ustawy o studiach dla weteranów".
Na studia.
A teraz jest jak jest.
Curtis w ziemi skutej lodem,
a inni chłopcy bezpieczni w ciepłych łóżkach.
Tak jak mówisz.
Jak to szło?
"Droga przez życie jest jak drabina w kurniku".
To prawda.
Wszystko słyszałam z kuchni.
Zwłaszcza tego Kountze.
Koronowany Książę Wszystkich Małych Skurwieli.
Pobudka, śmierdzące obiboki.
Dzień wstał nad bajorem!
Pobudka!
Ruchy, panowie.
Ruchy!
Brak regularnych ćwiczeń niszczy ciało.
Tak jest!
Dobrze.
A twój samochód?
Możemy nim gdzieś jechać. Może do Bostonu?
Nie. Wpakowalibyśmy się w kłopoty.
Pogódź się z sytuacją. Utknęliśmy tu.
Gdyby tylko dało się stąd spierniczyć.
Podaj.
Tam mogłoby wylądować śmigło.
Co?
Helikopter, matole.
Jego stary jest CEO w Pratt & Whitney.
Taa, ma swojego własnego ptaka.
Lata codziennie ze Stamford do miasta.
Ląduje zaraz za domem.
Pilota nazywamy Dziki Bill.
- Dziki Bill? - Tak.
Teraz poleciał nim do Haystack.
Zabrał wszystkich razem z prezentami, tylko mnie nie.
Latający Święty Mikołaj.
Taaa.
Jak Święty Mikołaj.
Dajesz, dajesz!
W moim domu, w Provo,
byłoby mi ciepło.
Mama zrobiłaby mi pieczone jabłka,
a cały dom pachniałby cynamonem i karmelem.
Fajnie to brzmi.
To za to,
że mnie zakapowałeś, mały Mormonie!
Co?
Chodźmy!
Co to jest Fork Union?
Przedtem mówiłeś, że nie chcesz wylądować w Fork Union.
Akademia Wojskowa w Virginii.
Tam wyląduję, jeśli mnie znowu wyleją ze szkoły.
Z ilu szkół cię wyrzucili?
Z trzech.
Dlatego wciąż jestem w podstawówce.
- Niżej o semestr. - Nie ma jej!
Nie mam mojej rękawiczki.
Pojeb zrobił to specjalne.
Zostawił cię z jedną, żeby bardziej bolało.
Nic ci nie jest?
Miałem koszmary.
Ja też je miewam.
Zawsze albo spadam, albo się topię.
Ale...
Śniło mi się, że miałem wypadek.
Tak, wiem.
Przestań płakać.
Jak cię usłyszą, ukrzyżują cię.
Co byłoby czystą ironią gdyż jesteś buddystą.
Wiem że to doskonała szkoła,
moi bracia tu chodzili,
ale tęsknię za rodziną
i nie mam przyjaciół.
Przyjaciele są przereklamowani.
Rano pomogę ci schować prześcieradło, dobra?
Teraz znajdź suche miejsce i śpij.
Dziękuję ci.
Pierdolone szparagi.
To są jaja, no nie?
Jest dopiero jedenasta, a on już jest nawalony.
Stąd czuję zapach whiskey.
Dziwisz się? Tu jest lodownia.
Jebana Grenlandia.
A to co, do diabła?
Wiedziałem!
Stary w końcu wymiękł.
Ktoś z was lubi jeździć na nartach?
Dziękuję ci.
No to do widzenia.
Dobre wieści, panowie.
Skontaktowałem się z doktorem Woodrupem i waszymi rodzicami.
Przynajmniej z większością Z nich.
Proszę jeszcze spróbować. Tylko ten jeden raz, proszę.
To bezcelowe.
Służący mówi, że nie odbierają.
Są na jakiejś wycieczce.
Wycieczce.
Jestem tak samo rozczarowany jak i ty, a może nawet bardziej.
Mógłbym spędzić resztę ferii
czytając swoje powieści kryminalne.
Może już wrócili. Po prostu spróbuj, proszę.
Fajnych ferii.
Wzajemnie.
Trzymaj się, Tully.
No i tylko ty zostajesz, co?
Nie zapomnij odrobić wszystkich lekcji.
Byłbym zapomniał.
Znalazłem zdjęcie którego szukałeś.
Wesołych Świąt, panie Tully.
POJEBANIEC
Cześć, Angus.
Cóż, spróbujmy wydobyć z tego to co najlepsze, dobrze?
Och, przypuszczam...
- Stan Laurel, może, ponieważ... - Stan Laurel.
W porządku. Twój mąż powiedział, że jego ulubiony aktor to...
Rudolph Valentino.
- Och. On jest dobry. - No tak.
Ostatnie pytanie za pięć punktów...
A co z tobą? Byłeś w ogóle żonaty?
Nie. Ale raz niewiele brakowało.
Niedługo po studiach.
I?
Przyszło opamiętanie.
To nie jest twarz stworzona do romansów, Mary.
Tak i...
I, no wiesz...
Co?
Nic.
Nie wiem. Lubię być sam.
Zawsze odnajdywałem się w ascezie.
Jak mnich.
Zamieniam zmysłową przyjemność,
na osiąganie celów ducha.
Celów ducha.
Ty?
O jakich duchowych celach mówimy?
Chodzisz do kościoła?
- Tylko wtedy gdy trzeba. - Właśnie.
A kiedy to w ogóle ostatni raz opuściłeś kampus?
Bez przerwy chodzę do miasta.
Po zakupy, sprawunki,
na spotkania.
No dobra. Nie chodzę zbyt często.
Naprawdę nie czuję takiej potrzeby.
Pozwól, że cię o coś zapytam.
Gdybyś mógł, do jakiego miejsca na Ziemi pojechałbyś?
Grecja, Włochy,
Egipt, Peru, Kartagina.
To teraz Tunezja, oczywiście.
Na studiach zacząłem pisać monografię o Kartaginie.
Chciałbym to kiedyś skończyć.
Monografia jest jak powieść, tylko krótsza.
Wiem co to jest monografia.
Dlaczego nie książkę?
Nie jestem pewien, czy mam w sobie całą książkę.
Całego snu też nie możesz prześnić?
Monet, Manet, Picasso.
Mam dla was niespodziankę.
Dostałem je w prezencie
i chciałbym się z wami podzielić.
Spójrzcie na nie, wszystkie mają Świąteczne motywy.
Płatki śniegu i chleb imbirowy. Choinka.
Mała rękawiczka.
Mogę iść do łazienki, proszę pana?
Możesz.
Staram się.
Jeśli nie macie pojedynki,
wezmę coś o niższym standarcie.
Ja rozumiem, że to okres świąteczny,
ale moja sytuacja jest wyjątkowa.
Tak, oczywiście.
Panie Tully, co pan robisz?
Nie, nie karta kredytowa.
Zapłacę gotówką, lub czekami.
Nie powiedziałem, że możesz korzystać z telefonu.
Dobrze, rozumiem.
A czy możesz mi coś polecić?
Może w centrum...
- Czy dzwoniłeś do hotelu? - Nie twój interes.
Absolutnie mój, opiekuję się tobą.
Opiekujesz się mną? Naprawdę?
Jako kto? Jako strażnik?
Mój pokojowy?
Tu nie ma nikogo, nie widzisz?
Tylko dwa przegrywy i matka w żałobie.
Więc skończ z tym gównem.
Nie będziesz mi wchodził w drogę, a ja też zostawię cię w spokoju.
Masz karę.
Właśnie załatwił pan sobie karę.
Wracaj tu w tej chwili!
Bycie z tobą jest już pierdoloną karą!
Skurwysynu, dostajesz kolejna karę!
Panie Tully!
Nie wiem o co panu chodzi, panie Tully,
ale jesteś chodzącą katastrofą!
Brak regularnych ćwiczeń niszczy ciało.
Dorobisz się zawieszenia!
Panie Tully, nawet o tym nie myśl.
Jesteś o włos od zawieszenia.
Ja umywam ręce od ciebie, słyszysz?
Umywam ręce.
Stój tam, gdzie stoisz.
Wiesz że sala gimnastyczna jest niedostępna.
To jest twój Rubikon.
Nie przekraczaj Rubikonu.
Alea iacta est.
Osz kurwa!
Jezu, panie Hunham! Kurwa!
Spiesz się, szybko!
Śpieszę się!
Już i tak stąpam po cienkim lodzie.
Jeśli Woodrup się dowie, fakty będą bez znaczenia.
- Obarczy winą wyłącznie mnie. - Bo to jest twoja wina!
Miałeś się mną opiekować.
Prosiłem, żebyś przestał.
Powiedziałeś, że umywasz ręce ode mnie.
Nie. To była metafora!
Oczywiście, ty mówisz metaforami.
Co niby miałeś zrobić, iść i umyć sobie ręce?
To już koniec.
Poinformują szkołę, szkoła twoich rodziców
i to jest koniec.
Przez ciebie mnie zwolnią.
Przez ciebie.
Ja mogę stracić rękę,
a ty myślisz tylko o sobie.
Proszę to wypełnić.
Zgoda na przyjęcie i ubezpieczenie.
Proszę pani.
Czy nie moglibyśmy pominąć tej sprawy z ubezpieczeniem?
Taka jest procedura.
Rozumiem, ale widzi pani,
graliśmy sobie na stawie w hokeja,
no i przewróciłem się na lodzie.
Angus, co ty robisz?
Mama mówiła, żeby mnie nie zabierał, ale ja go zmusiłem.
Moi starzy są po rozwodzie.
Nie widujemy się często.
Jeśli mama się dowie, wścieknie się jak diabli.
To wasza sprawa,
a my musimy trzymać się protokołu.
- Tak, protokołu. - Proszę.
Nigdy już nie zobaczę mojego taty.
To była moja wina, tylko moja.
Nie chcę żeby miał przeze mnie kłopoty.
Nie chcę, żeby cię znowu włóczyła po sądach.
Możemy pominąć to ubezpieczenie.
Zapłacimy gotówką.
Dobrze, tato?
Dobra wiadomość jest taka, że nic nie jest złamane,
ale masz rozległą dyslokację barku.
Co to znaczy?
To znaczy że kość wyskoczyła ze stawu.
A my musimy ją tam z powrotem umieścić.
Poproszę żebyś się położył.
- Spokojnie. - Będzie bolało?
Bardziej niż teraz boli?
Nie będzie, jeśli się zrelaksujesz.
Najważniejsze, żebyś się zrelaksował, na tyle na ile możesz.
Oddychaj głęboko, głęboko.
Policzymy do trzech.
Ra, dwa, trzy.
Ludzie z Barton tego nie robią.
Czego?
Ludzie z Barton nie kłamią.
Cóż, miałem przypływ weny.
Chcemy wykupić receptę.
Percodan.
Jedna chwila.
Dziękuję ci.
Powiedziałeś, że jeśli Woodrup się dowie będziesz miał pozamiatane,
więc załatwiłem wszystko tak, że się nie dowie.
A jeśli twoi rodzice zaczną dociekać?
To się nie wydarzy.
Zaufaj mi.
Zatem w porządku. To pozostanie entre nous.
Rozumiesz? Wiesz co to znaczy entre nous?
Oui, monsieur.
Teraz mam u ciebie dług.
Jestem ci coś winien?
O, panie Tully, nie staraj się tego wykorzystywać.
Za drobną przysługę
oczekuję jedynie skromnych podziękowań.
To wszystko.
Zaczę od piwa, a ty?
Panie Tully, nie gadaj bzdur.
Zamów sobie cheeseburgera.
Mają tu Miller High Life.
Szampan wśród piw.
Gotowi zamówić?
Pani Crane.
Oczom nie wierzę.
Co tu robisz?
Cześć chłopaki.
Zawsze przed Świętem Dziękczynienia i Bożym Narodzeniem
dorabiam sobie.
Cóż, to jest pan Tully.
Jasne, znam cię.
Angus Tully.
Spotkaliśmy się przed biurem doktora Woodrupa.
Zostałem niesłusznie posądzony o wysadzenie kibla.
Nigdy bym nie uwierzyła.
On zamawia cheeseburgera.
I poproszę jeszcze Miller High Life.
Co to to nie.
Pani Crane, jaką ma pani opinię o Miller High Life?
Cóż, jak to mówią, szampan wśród piw.
Mówi to prawdziwa profesjonalistka.
Dobra, jeden cheeseburger.
I colę.
Ja też wezmę cheeseburgera.
Dwa cheeseburgery.
- I podwójny Jim Beam z lodem. - Dobrze.
Proszę.
Zaraz przyniosę.
Dziękuję ci.
Chemia aż buzuje między wami.
Percodan przez ciebie przemawia.
No nie wiem, jak ją zobaczyłem,
wydała mi się całkiem do rzeczy.
Posłuchaj, hormony czynią cię wulgarnym
zaś ta kobieta zasługuje na twój szacunek,
nie na erotyczne spekulacje.
Dobra, mogę chociaż iść do łazienki?
Proszę pana?
Chcesz powiedzieć, do telefonu?
Dobrze.
Cola...
I podwójny Jim.
Policzyłam jak za pojedynczy.
Dziękuję ci.
Zdrówko.
Dlaczego to ty dostałeś tą fuchę?
W tym roku była kolej Endicotta.
Wiem.
Zostałem ukarany.
Tak, doktor Woodrup to...
Nadęty palant z kompleksem dyktatora?
Miałam na myśli, że to...
Cudowny nauczyciel, pełen współczucia,
z naprawdę uroczą brodą.
Tak. Wiesz, wielu moich byłych uczniów
wspięło się na wyżyny autorytetu.
Lecz to właśnie on został moim przełożonym.
- Był twoim uczniem? - O tak.
W pierwszym roku mojej nauki
i już wtedy był dupkiem.
Posłuchaj, skoro zostaliście z Angusem sami,
organizuję u siebie małą imprezę świąteczną.
Jakby co, możecie wpaść.
Sorry, dzieciaku, kolejka zajęta.
Ale położyłem już monetę.
I co z tego. Mój kumpel jest następny.
To tak nie działa.
Tak to działa tutaj.
Czemu nie pobawisz się jakąś inną jebaną maszyną?
Ponieważ nie chcę się pobawić inną jebaną maszyną.
- Chcę zagrać na tej. - Kurwa!
Dzięki, że zjebałeś moje mojo.
Hej, Kenny, teraz ty.
Gówno prawda.
Położyłem monetę, moja kolej.
Co to było?
Hej, cieniasie, widzę cię.
Spójrz na tego pojebańca.
Rozpieszczony zjeb z Barton.
Elegancka, mała kutasina, co nie?
Wiesz co?
Możesz sobie wziąć tę dziesiątkę.
Chcesz żebym wziął twoją dziesiątkę?
To jałmużna?
Nie. Chciałem powiedzieć...
Że możemy zagrać razem.
Byłbyś moją lewą ręką.
Coś ty kurwa do mnie powiedział?
- Hej! - Panie Hunham?
Tak?
- Panie Hunham, proszę, chodźmy już. - Dlaczego?
Właśnie nazwano mnie "elegancką małą kutasiną."
- Hej! Uciekasz? - Powinniśmy wyjść.
Mówi się coś do ciebie.
Nie uczą w tej szkole, jak się zachować?
- Nie, nie. - Kenneth!
Kenneth, zostaw go w spokoju.
Oni przyszli tylko coś zjeść.
Kenneth. Kenneth.
Mogę tak mówić do ciebie?
Nie wątpię, że powiedział coś, co ci ubliżyło.
To jego specjalność.
Może zatem postawię wam po szklaneczce
i cały ten niefortunny incydent
zniknie jak dodo.
Jak co?
Dodo. Taki ptak który wymarł.
On chce wam powiedzieć,
że chciałby wam postawić po piwie.
- Dobra. - Świetnie.
Ja chcę Millera.
Szampan wśród piw.
Dlaczego postawiłeś im piwo? To dupki.
To jeden ze sposobów spojrzenia na tę sutuację.
Łap.
Ilu znasz chłopaków z urwanymi rękami?
Chłopcy z Barton nie jadą do Wietnamu.
Nie. Idą do Yale, albo Dartmouth, albo Cornell,
czy na to zasługują, czy nie.
- Za wyjątkiem Curtisa Lamba. - Za wyjątkiem Curtisa Lamba.
Byłeś w wojsku?
Tak, chciałem się zaciągnąć w 41-szym, ale mnie odrzucili.
Spróbuję z drugiej strony.
Wysłali mnie do Straży Powietrznej.
Dali mi gwizdek i całą resztę.
Hełm, opaskę.
Tak.
Zanim pojedziemy, mogę być szczery wobec ciebie?
Śmierdzisz.
Rybą.
Z końcem dnia ten zapach się nasila.
Nawet twój płaszcz capi rybą.
Mogę uchylić okno?
Trimetlaminuria.
Trimetylaminuria. Zespół Odoru Rybnego
Oznacza to, że organizm nie przetwarza trimetylaminy.
Stąd ten zapach.
I tak, nasila się pod koniec dnia.
Masz tak przez całe życie?
Nie dziwota, że boisz się kobiet.
Nie boję się kobiet.
- Jezu Chryste. - Przepraszam.
Nie powinienem tego mówić.
Doktor Gertler mówi,
że nie staram się zrozumieć innych.
A kto to jest doktor Gertler?
Mój psychiatra.
Czy doktor Gertler optował kiedykolwiek za porządnym kopem w dupsko?
Dobra, teraz twoja kolej.
Dawaj.
Powiedz coś o mnie.
- Coś negatywnego. - Coś negatywnego o tobie?
Jasne. Jedną rzecz.
Tylko jedną?
Dlaczego wczoraj nie było was na obiedzie?
Poszliśmy do miasta w sprawie związanej ze szkołą.
I nie mogłeś zadzwonić?
Przepraszam.
Dzień dobry wszystkim.
- Cześć, Danny. - Dzień dobry.
Idź weź sobie talerz.
Właśnie widziałem coś zabawnego.
Poszedłem do sali gimnastycznej
i ktoś tam zwymiotował.
Co ty nie powiesz, nic mi o tym nie wiadomo.
Mnie też.
Zaraz się temu przyjrzę.
Dziękuję ci.
Wszystko rozumiem.
Rozum postradałeś.
Jestem ci wdzięczna, że je obierasz.
Powinienem ci podziękować.
To jest bardzo dobra terapia.
Spróbuj to robić, jeśli musisz obsłużyć
trzystu małych zasrańców, a w zamian usłyszysz tylko narzekania.
Wtedy mi powiesz, jaka to dobra terapia.
Celna uwaga.
Mary.
O wilku mowa.
O, pierniczki?
Chcę jednego.
Tylko jeden.
Reszta jest na Bożonarodzeniowe przyjęcie.
Bożonarodzeniowe przyjęcie? Będzie jakieś?
Tak, w domu pani Crane.
Idę tam tylko na chwilę,
żeby się tylko pokazać.
Pani Crane mi powiedziała, że was też zaprosiła.
Chcę tam iść.
Nie mówiła tego poważnie. Tak tylko wspomniała.
Jeśli nie chcesz iść, to nie.
Wezmę go ze sobą.
Mary mnie zabierze.
Nie, to tak nie działa.
Jesteś pod moim nadzorem.
Może tobie pasuje siedzieć tu
i czytać książki cały dzień,
ale ja już tracę pieprzone zmysły.
Jezu!
Wyrażaj się, młodzieńcze.
Jest Wigilia.
Widzisz?
W relacjach społecznych nie mogę mu ufać.
Panie Hunham, jeśli strach cię obleciał,
przed pójściem na przyjęcie, po prostu to powiedz.
Ale nie spierdol wszystkiego przez jednego klarneta.
Co w ciebie wstąpiło? To tylko przyjęcie.
- Czego się boisz? - Nie wiem.
Jasna cholera, wnerwiłeś mnie.
Tak.
Przyszliście, witajcie.
Tak się cieszę, że przyszłaś.
Jest nam miło, że możemy tu być.
Gdzie mam to dać?
Położę je na moim nocnym stoliku.
Ale z ciebie łakomczuch.
Nie masz nawet pojęcia.
Sporo ludzi.
Tak, tak.
Trochę rodziny, ludzie z miasta.
Tylko wy jesteście ode mnie z pracy.
Tak.
Na kanapie siedzi moja mama.
To moja siostra, Kathy
i jej syn, Marvin.
A to mój przyjaciel, Tom.
Ma sklep z odzieżą męską
- na Bolen Street. - Oczywiście.
I jego syn.
Angus.
To jest Angus Tully.
Uczeń z Barton.
To moja siostrzenica, Elise.
Miło.
A to pan Hunham.
Jest jednym z najlepszych nauczycieli.
Historii, tak?
Cywilizacje starożytne.
Zaś to jest Mary Lamb.
Szefowa kuchni.
Spoko.
Dlaczego nie zabierzesz Angusa
do piwnicy?
Zapoznaj go z tradycją naszej rodziny.
Chodź.
Podam wam coś do picia, dobrze?
- Dla ciebie Jim Beam, racja? - Dokładnie.
Dobrze, a co dla ciebie, Mary?
- Napiję się whiskey. - Dobrze.
To mi chciałaś pokazać?
Na przyjęciach cioci bawiłam się i dorastałam.
Myślę, że to całkiem spoko.
Jest w tym jakaś nieskazitelność.
Mam na myśli, że każde dziecko jest artystą.
Rzecz w tym, by nim pozostać, gdy się dorośnie.
Tak powiedział Picasso.
Picasso też jest spoko.
Tak, widziałem raz Guernice.
- Ten wielki mural, znasz go? - Tak.
Z koniem.
Tak, znam Guernice. Naprawdę ją widziałeś?
Tak, w Muzeum Sztuki Współczesnej, w Nowym Jorku.
Jest olbrzymia.
Tata mnie tam zabrał.
No i jestem.
Hej, jak się masz?
Całkiem dobrze.
Stoję na straży muzyki.
Kto cię w to ubrał?
Ja sama.
Aleś jest szalona.
Mam coś dla ciebie.
- Nie, Danny. - Masz, weź.
Nie musiałeś tego robić.
Nie muszę nic robić, poza tym że płacę podatki i umrę.
Bardzo chciałem, weź.
Jest śliczna.
- Dziękuję ci. - Proszę bardzo.
Ale ja nie mam nic dla ciebie, Danny.
Ależ masz.
Pięknie się do mnie uśmiechniesz.
No właśnie.
- Szczęśliwych Świąt. - Szczęśliwych Świąt.
Dobrze to robię?
Nie ma czegoś takiego jak dobrze i źle.
Chcesz mi zajrzeć pod bluzkę?
Nie.
Tak.
Nie będę tego robić,
jeśli nie podejdziesz do tego poważnie.
Podchodzę do tego poważnie.
Na tyle na ile malowanie palcem jest poważne.
Właśnie, że nie.
Opuściłeś cały ten obszar, o tu.
Jemioła.
Tak, oczywiście, rozumiem.
Wiesz, to interesujące.
Eneasz zstępując do Hadesu
w poszukiwaniu swojego ojca,
miał przy sobie jemiołę.
No ale cóż... Podoba mi się twoja choinka.
Bardzo kosmiczna.
Kupiłam ją na pamiątkę lądowania na Księżycu.
- Naprawdę? - Tak.
A gdzie twoja rodzina spędza Święta?
Nigdzie, jestem jedynakiem.
Moja matka umarła, gdy byłem mały.
A co z ojcem?
Powiedzmy, że opuściłem dom mając piętnaście lat.
- Uciekłeś? - Gorzej.
Pojechałem na stypendium do Barton.
Stamtąd poszedłem na studia i nigdy nie oglądałem się za siebie.
Trochę tak.
Przecież wróciłeś tu.
To jakby dom, tak.
I chyba miałem wpływ na to co się tu dzieje.
Myślałem że przygotuję ich do życia,
choć trochę.
Przekażę im standardy i podstawy
które doktor Greene nam zawsze wpajał.
Ale świat utracił już swój sens.
Świat płonie.
Bogaci mają wszystko w dupie.
Biedne dzieciaki są mięsem armatnim.
Prawość jest wyśmiewana.
Wiara jest szyldem banku.
Cóż...
Widzisz, jeśli to wszystko jest prawdą,
chłopcy tym bardziej potrzebują kogoś takiego jak ty.
Danny, wiesz że Curtis uwielbiał Artie'go Shaw?
Tańczyliśmy przy tym.
Czy nastolatki słuchają teraz Artie'go Shaw?
Zamordujesz mnie tą muzyką.
Nie możesz puścić czegoś fajnego?
Nie dotykaj tych cholernych płyt.
Hej, zaczekaj. Mary, chodź usiądź.
- Już dobrze. - W porządku.
- Nie, Danny, nic mi nie jest. - Wiem. Proszę cię.
- Mówię ci, że nic mi nie jest. - Dobrze.
Przynieś mi jeszcze jednego drinka.
Planujesz coś na jutro?
Nie. Czy jutro też...
Och nie, ja tylko...
Myślałam, że planujesz coś specjalnego, ze względu na Angusa.
Powinieneś.
Wyczarować trochę magii.
Wiem, że może to i trudny chłopak...
- Ale to tylko dzieciak. - Tak.
Koleje losu dopadają ich tak szybko.
Ich.
Nas.
Pani Crane, jest pani nad wyraz słodką osobą.
I ty też.
Gdy zechcesz.
Mów mi Lydia.
Lydia.
Przeproszę cię na chwilę.
Panie Hunham? Panie Hunham, może pan pójść ze mną?
Tak. A co się dzieje?
Chodźmy, to poważna sprawa.
- Chodź. - Tak.
Mary?
Nic ci nie jest?
Zostaw mnie w spokoju.
Mam cię zabrać do domu?
Odwal się! Odwal się!
Jego już nie ma.
Miałem rację.
Dlatego nie cierpię przyjęć.
To była katastrofa. Całkowita katastrofa.
Mów za siebie, ja się dobrze bawiłem.
Zabierzmy Mary do domu,
upewnimy się, że nic jej nie jest i wrócimy.
- Ani mowy nie ma. - No weź.
Dasz mi wreszcie pożyć?
Poderwałem Elise.
Siostrzenicę?
Żarty sobie ze mnie stroisz?
Mamy tu kobietę, której doskwiera samotność,
a ty myślisz tylko o jakiejś głupiej dziewczynie.
- Nie do wiary. - Nie chcę żebyś się nade mną użalał.
Od czasu jak zostałem twoim więźniem,
pierwszy raz dzieje się coś fajnego.
Czy muszę ci przypominać,
że utknąłeś tu nie z mojej winy?
Czy myślisz, że cieszy mnie bycie twoją niańką?
Nie! Modliłem się do Boga, w którego nie wierzę,
żeby twoja matka odebrała telefon,
żeby twój ojciec przybył helikopterem, łodzią podwodną,
albo przyleciał jebanym latającym spodkiem...
Mój ojciec nie żyje.
Myślałem, że twój ojciec...
To tylko jakiś bogaty facet, który ożenił się z moją matką.
Daj mi kluczyki.
Otwarte.
Nie mów chłopakowi, który musiał zostać na Święta,
że jest ci kulą u nogi.
Że nikt go nie chce.
Co z tobą jest kurwa nie tak?
Chodźmy. Zmarzłam.
- Wesołych Świąt. - Wesołych Świąt.
Czym mogę służyć, wodzu?
Chcę kupić choinkę.
No to jesteś w dobrym miejscu.
Wielka wyprzedaż wszystkiego co zostało.
Panie Tully.
Panie Tully?
Panie Tully.
Angus Tully!
- Dzień Dobry. - Wesołych Świąt.
Oczywiście, Wesołych Świąt.
Jak się czujesz?
Kacur smarzy.
Widziałaś chłopaka?
Cholera jasna, gdzie on do diabła jest?
Angus!
Panie Tully?
- Wesołych Świąt. - Wesołych Świąt.
Gdzie ty się u do diabła podziewasz?
Nie wiem. Tutaj.
Chodź no. Chcę ci pokazać.
Bez ozdób?
Jestem pewien, że jakieś znajdziemy.
No a...
To jest dla ciebie.
"Rozważania" Marka Aureliusza.
W moim rozumieniu to jest Biblia, Koran
i Bhagawadgita do kupy wzięte.
A najlepsze jest to, że nie ma w nich ani jednej wzmianki o Bogu.
W porządku.
Dzięki.
I Mary.
To dla ciebie.
Obojgu nam kupiłeś to samo?
I...
- Jak mógłbyś zapomnieć? - No jakże?
I jeszcze...
To przyszło do ciebie.
Dziękuję ci, Mary.
To było po prostu świetne.
Czy to miał być komplement?
Och, daj spokój.
Wiecie co? Jeszcze nigdy nie miałem
takich prawdziwych Świąt jak te.
Obiad świąteczny w rodzinnym nastroju.
Jedzenie prosto z piekarnika, no i z dodatkami.
Mama zawsze zamawiała wszystko z Delmonico.
Dobrze robiła.
W przyszłym roku też zamówię jedzenie w Delmonico.
W każdym razie, dziękuję ci, Mary.
Ależ proszę cię bardzo.
Chciałbym wznieść toast.
Za zdrowie moich niezwykłych towarzyszy na tej zaśnieżonej wyspie,
a także za nieobecnych przyjaciół i krewnych.
Zdaję sobie sprawę, że żadne z nas nie jest tu z własnej woli.
Zatem jeżeli cokolwiek sprawi
aby te ferie były dla was bardziej radosne,
rzeknijcie tylko słowo.
Dobrze.
Chcę pojechać do Bostonu.
Bostonu? Dlaczego tam?
A czemu nie?
Jeśli to mają być prawdziwe Święta, chcę iść na łyżwy.
I chcę żeby nasza choinka była taka jak trzeba z ozdobami,
a nie jakieś byle co.
- Powiedziałeś, że jest ładna. - Jest ładna.
Wynieśmy się stąd.
Chcę prawdziwych ferii.
Nie pojedziemy do Bostonu. Nie ma mowy.
Powiedziałeś chłopakowi "cokolwiek",
no to zabierz go do Bostonu.
Mary, nie wolno nam opuszczać kampusu,
ani najbliższej okolicy.
Może uznamy to za wycieczkę szkolną.
Wycieczka szkolna mieści się w programie
dodatkowych akademickich aktywności.
Są nawet fundusze
na dodatkowe akademickie aktywności.
Spakuję się.
Chcę żebyś zabrał mnie do Roxbury.
W porządku.
No i jesteśmy.
Strasznie dużo tych schodów.
Na pewno są oblodzone.
Panie Tully.
Racja.
Mary, czy mogę ci pomóc z bagażami?
Tak, poproszę.
Ostrożnie z pudłem.
Tak.
Z wielką chęcią namawiam cię, żebyś została w hotelu.
Mamy pieniądze.
Coś ci się stało w głowę?
Marzę, żeby wreszcie odpocząć od tych waszych ciągłych kłótni.
Poza tym nie mogę się doczekać, kiedy zobaczę swoją młodszą siostrę.
Jest w ciąży.
To wspaniale.
Tak.
- Panie Hunham, panie Hunham. - Przepraszam.
Moje ręce się pocą.
To hiperhydrozja, przepraszam.
Hej, Mary!
Następne piętro.
Jeszcze jedno.
Dacie sobie radę?
Tak, mały potwór będzie pod dobrą opieką.
Mary.
Pa, Mary.
A ty gdzie?
- Ja... - To jeszcze nie wszystko.
Musisz mi jeszcze z czymś pomóc.
- Jasne. - Chodź.
Hej, przystojniaku. Dasz papieroska?
Nie mam, przepraszam. Palę fajkę.
To może chcesz pójść na randkę? Chcesz?
Nie, dziękuję ci.
No chodź.
Pójdziemy gdzieś, gdzie jest ciepło.
No idź.
- Zaczekam tutaj. - Widzisz?
Może zaczekać i poczyta sobie książki.
Cieszy się, że tatuś dostanie słodkie ruchanko.
Dziękuję ci, ale nie lubię niczego co słodkie.
W dodatku jestem prediabetykiem.
Jeśli miałbyś ochotę na słodkie ruchanko,
nie powiem nikomu.
Panie Tully, dla 99 procent ludzi seks jest przymusem,
a tylko dla jednego procent aktem dobrej woli.
Nazwij mnie staroświeckim,
ale cenię sobie intymność
i ty też powinieneś.
Nigdy nie uprawiałeś seksu, prawda?
Możesz mi wierzyć lub nie, panie Tully, ale był czas,
gdy moje lędźwie płonęły dzikim ogniem.
Pieprzenie.
Od detali paznokcie u nóg zwinęłyby ci się w trąbkę.
No dobra, wreszcie dotykamy ciekawych tematów.
Opowiadaj.
Może gdy będziesz miał 18 lat.
W trąbkę!
To już prawie wszystko.
Gdzie ci się spieszy? Myślałem że lubisz antyki.
Może w szkole,
ale póki nie muszę, to o nich nie myślę.
A to?
Co widzisz?
Nie wiem. Trochę ceramiki.
Spójrz na to.
- Słodkie ruchanko. - Tak.
Ludzkie doświadczenia nie są czymś nowym, panie Tully.
Każda generacja myśli, że wynalazła rozwiązłość,
że tylko ona doświadcza cierpienia, pada ofiarą rewolucji,
ale każda ludzka żądza, czy impuls,
od obrzydzenia aż po wzniosłość,
jest przedstawiona tutaj, przed twoimi oczyma.
Więc zanim odrzucisz coś,
jako coś nieistotnego pamiętaj,
jeśli naprawdę chcesz zrozumieć swoje miejsce w teraźniejszości,
musisz spojrzeć w przeszłość.
Widzisz, historia to nie tylko opowieści z dawnych lat.
To wykładnia teraźniejszości.
Kiedy tak o tym mówisz i posługujesz się przykładem pornografii,
można to o wiele łatwiej zrozumieć.
Dobrze.
Powinieneś tak robić na lekcjach, zamiast wrzeszczeć.
Wiesz że większość dzieciaków cię nie lubi,
prawie nienawidzi.
Nauczyciele również.
Wiesz o tym, prawda?
Paul Hunham. To ty?
Hugh.
Hugh Cavanaugh.
Ach tak, oczywiście.
Hugh Cavanaugh.
Jak się masz, Hugh?
O Boże, ile to lat? Ze trzydzieści...
To moja żona, Karen.
Skarbie, to jest Paul Hunham.
- Byliśmy razem na Harwardzie. - Cześć, Paul.
Tak, byliśmy, byliśmy.
Co tam u ciebie, Hugh?
- Wciąż w tej okolicy? - Tak, tak.
Cały czas w Bostonie. Cambridge.
- Harward. - Cóż...
Właśnie dostał stałą posadę. W statystykach.
- Och, Karen. - Nie umie zadbać o swoje.
Ja muszę to za niego robić.
A co u ciebie, Paul?
Wciąż uczę. To nas łączy.
Historia. Historia starożytna.
- To wspaniale. - Tak.
Świetnie. Gdzie?
Zagranica, przeważnie.
Fundacje. Prywatne stowarzyszenia.
Uniwersytety i prywatne akademie.
Rozumiesz, głównie stowarzyszenia.
Obecnie mam wykłady w Antwerpii.
Właśnie przyjechałem na ferie.
Czy to twój syn?
Jestem jego siostrzeńcem. Leonard.
Miło cię poznać, Leonard.
Właśnie pisze powieść.
Wujek, opowiedz im o swojej książce.
Moja powieść.
W sumie to nie do końca powieść.
Bardziej monografia.
- Nic specjalnego. - Nie bądź taki skromny.
O aparatach fotograficznych, tak? W starożytności?
Tak.
Ma na myśli camera obscura.
No wiesz, optyczny i astronomiczny przyrząd,
datowany na czasy Anaksagorasa.
Powiedz im tytuł, wujciu.
Nie zainteresuje go, Leonardzie.
Jasne, że tak.
Światło i Magia w Świecie Starożytnym.
Dobrze, no cóż...
Paul, cieszę się, że spadłeś na cztery łapy.
Wyglądasz jak pączek w maśle.
Ty także.
Będziemy czekać na wydanie książki.
- Prawda, kochanie? - Tak.
- Wesołych Świąt, Paul. - Wesołych Świąt.
- Pa, Leonard. - Wesołych Świąt.
Co to kurwa było?
Myślałem, że ludzie z Barton nie kłamią.
Nie zrozum mnie źle to były niezłe jaja,
ale kłamałeś jak z nut.
To co mówię w prywatnej rozmowie,
to nie twój zasrany interes.
Nie będziesz mnie osądzał.
To nie była prywatna rozmowa.
Była tam jego żona i ja.
I ruszyłem ci z pomocą.
Co miało znaczyć to lądowanie na cztery łapy?
A co to? Norymberga?
- Jezu. - Strugasz twardziela,
wciąż mówisz wszystkim, żeby nie kłamali
i bez przerwy nawijasz o honorze.
Gdy byłem na Harwardzie miał miejsce incydent
z moim współlokatorem.
I co dalej?
Oskarżył mnie o kopiowanie jego tez.
O plagiat.
- A zrobiłeś to? - Nie, on ukradł moje tezy.
Ale niebieskokrwista rodzina tego kutasa,
miała znajomości na uczelni.
Nawet biblioteka nosiła ich nazwisko.
Więc oskarżył mnie aby zamaskować swoją podłość,
a oni mnie wyrzucili.
Czekaj, to wyrzucili cię z Harwardu za oszukiwanie?
Nie. Wyrzucili mnie, bo go uderzyłem.
Uderzyłeś go?
Tak normalnie, z piąchy?
Nie. Samochodem.
Wyrzucili cię z Harwardu, bo uderzyłeś w niego samochodem?
Przez przypadek.
Jim Beam, poproszę.
Miał złamane trzy żebra, co w sumie było jego winą,
gdyż nie powinien stać na drodze.
Dwa dolary.
No i zesrał się w gacie.
Co było dla niego największym poniżeniem.
Trzymaj, zabójco.
A więc panie Hunham nie ukończył pan uczelni?
Jasny gwint.
Żadnej innej też nie? Kto jeszcze o tym wie?
Doktor Greene wiedział.
Tylko doktor Greene.
Zawsze wierzył we mnie, więc dał mi tę pracę.
Fakultet adiunkta, zero szacunku i jeszcze mniej pieniędzy.
Nikt o tym nie wie,
a ja uczę od tamtego czasu.
Nie wstyd ci że tak wyszło?
Ani trochę. Jestem dumny ze swojej pracy.
Kocham historię, kocham Barton.
Barton to moje życie.
Nie wiem co bym zrobił bez Barton.
Czemu okłamałeś tego faceta?
Ponieważ cieszył się, że mnie wylali
i że nigdy nie skończyłem uczelni,
no i z pewnością powtórzy to
każdemu kogo znaliśmy,
więc uznałem, że nie zasługuje na prawdę.
Ja zasługuję.
Tak. Jebać go.
Tak, dokładnie. Jebać gościa.
"W Statystykach".
Ale masz siedzieć cicho, słyszysz?
Nikt nie musi wiedzieć.
Mówię serio, nikt, Angus.
Entre nous, proszę pana.
Entre nous.</>
"Starożytne aparaty fotograficzne".
Skądżeś u diabła to wytrzasnął?
Po prostu chciałem się trzymać narracji.
Pobudka, dzieciaku.
Dzień wstaje nad bajorem.
Zamówiłem śniadanie.
Świetnie.
Coś ci wypadło.
To moje witaminy.
Elenium.
Tak, to jest coś,
co powinienem brać gdy mam niedostatki energii.
Masz na myśli depresję?
Czy to jest tost ryżowy?
Skąd wiedziałeś, że lubię tosty ryżowe?
Dobra, tędy.
Lekko wyrzuć.
Jesteś zbyt usztywniony.
Widzisz?
- Bardzo proszę. - Nieźle.
Całkiem dobry z ciebie nauczyciel, chłopcze.
Szkoda że większość dzieciaków cię nie lubi,
prawie nienawidzi.
Ale wiesz o tym, prawda?
Touché, proszę pana. Touché.
- Przy okazji... - Tak?
Którym okiem patrzysz?
Wiesz, musiałem zapytać.
W które oko mam patrzyć gdy rozmawiamy?
Czasem patrzę w jedno z nich,
ale wtedy mam wrażenie, że coś jest nie tak, więc patrzę w drugie.
Tak, wszyscy tak robią.
No więc, które to oko?
Ludzie nie rozumieją.
To nie kręgle.
Nie, kręgle są o wiele trudniejsze.
Wszystkie te dupki
co tu przychodzą są bez pojęcia.
A do diabła z nimi.
Tak, jebać ich.
Przepraszam.
Założę się, że o czymś nie wiesz.
Twój strój świąteczny, jest niepoprawny historycznie.
Święty Mikołaj z Myry
był greckim biskupem z IV wieku, na terenach obecnej Turcji.
Zatem grecka toga i sandały byłyby bardziej właściwe.
No ale przy takiej pogodzie byłoby to niepraktyczne,
jak i ta cała głupia, ale popłatna mitologia o Świętym Mikołaju,
elfach, reniferach, kominie i czym tam jeszcze.
Co ci jest?
Jak to powiedział Demokryt,
"O kósmos alloíosis, o víos ypólipsis."
"Świat się rozkłada, życie jest percepcją".
Wiesz, to jest nie tylko zabawne,
ale jak na film, życie Czejenów
jest właściwie przedstawione.
Spierdalaj.
Muszę wyjść do ubikacji.
Hej, hej!
Nie. Wysiadaj.
Muszę coś tylko załatwić. Zamierzałem tu wrócić.
Albo do hotelu.
To nie potrwa długo i to nie jest nic złego.
Wysiadaj przebiegły gówniarzu.
Cały czas to planowałeś?
Odliczałeś czas aż się wymkniesz?
To nie jest ucieczka.
To tylko coś, co muszę zrobić,
zanim wrócimy do szkoły.
Proszę.
Możesz pojechać ze mną.
Jedź ze mną, dobrze?
Gdzie mam jechać?
Chcę się zobaczyć z moim tatą.
Twoim tatą?
Tylko o to chodzi?
Dlaczego mnie nie poprosiłeś?
Na cmentarz możemy pojechać.
Przepraszam.
Przyszedłem do Thomasa Tully.
Zobacz kto do ciebie przyszedł.
Cześć, tato.
Witaj kochany.
Usiądziemy na chwilę?
Chodź.
Usiądź sobie tu.
No i już, dobrze.
Tęskniłem za tobą.
Bardzo tęskniłem.
Ogromnie.
Cały czas chodzę do szkoły.
Do Barton.
Teraz mamy Święta,
więc pomyślałem, że ucieszysz się z moich odwiedzin.
Nie zgadniesz...
Poprawiłem swoje oceny.
Cały czas mam
najlepsze oceny w klasie ze starożytnych cywilizacji.
Jestem trzeci albo czwarty z trygonometrii.
No i należę do klubu szachistów.
Ale nie przepadam za resztą dzieciarni.
Na wiosnę zacznę grać w tenisa,
w reprezentacji juniorów ale chyba tylko w debla,
jeżeli trener zapomniał o moich...
Ale to nieważne.
Posłuchaj.
Ja muszę ci coś powiedzieć.
Oni dodają mi coś do jedzenia.
Dawniej był fajny.
Bardziej niż fajny.
Był wspaniały.
Mój tata.
A potem, gdzieś tak cztery lata temu,
zaczął się dziwnie zachowywać.
Stał się nieobliczalny, niedbały, mówił od rzeczy.
Mama zaczęła z nim jeździć do lekarzy,
zaczął zażywać leki.
Ale było tylko gorzej.
Stawał się coraz bardziej zagubiony.
Strasznie się złościł.
No i zaczęła się...
Przemoc.
To był koniec. Koniec wszystkiego.
Zabrali go do psychiatryka.
A ona się z nim rozwiodła,
z czego nawet nie zdawał sobie sprawy.
Zachciało się jej całkiem nowego życia,
więc najłatwiej było oddać mnie do szkoły z internatem.
Tak jak połowę z nas.
Rozumiem to.
Nie musi na mnie patrzyć.
Może gdy na mnie patrzy,
- widzi jego. - Nie, nie, nie.
To nie może być prawda. Ona... Jesteś jej synem.
Może ma rację.
Nie potrafię tego ogarnąć.
Kłamię, kradnę.
Wkurzam ludzi.
W ogóle nie mam przyjaciół, prawdziwych przyjaciół.
Przypuszczalnie z Barton też mnie wyrzucą.
I to będzie wyłącznie moja wina.
Wyślą mnie do Fork Union a potem wiesz gdzie.
I nikogo to nie będzie obchodzić.
Najzabawniejsze jest,
że przez te lata bardzo chciałem się z nim zobaczyć.
Ale jednocześnie nie chciałem, rozumiesz?
Ponieważ boję się,
że kiedyś też taki będę.
Nie. Angus, Angus.
Angus, posłuchaj.
Nie jesteś swoim ojcem.
Skąd wiesz?
Ponieważ nikt nie jest swoim ojcem.
Ja nie jestem swoim ojcem.
Nie ważne jak bardzo się starał, bijąc mnie za to, że nie jestem taki jak on.
Widzę świat zgorzkniałym i skomplikowanym
i mam wrażenie, że świat też mnie takim widzi.
Uważam, że to nas łączy.
Ale, nie zrozum mnie źle, masz swoje minusy.
Jesteś gwałtowny i wojowniczy,
że aż jaja od ciebie bolą,
ale nie jesteś swoim ojcem.
Jesteś sobą.
Chłopie, dzieciak jeszcze z ciebie.
Jesteś dopiero u początku drogi.
I jesteś sprytny.
Masz czas, żeby wszystko zmienić.
Grecy uważali,
że wszystko co robisz, aby uniknąć swojego przeznaczenia,
prowadzi cię dokładnie ku niemu,
ale to jest przejaw pychy.
W prawdziwym życiu
twoja przeszłość nie musi dyktować twojego przeznaczenia...
A oto i Mary.
Możesz nie mówić o tym Mary? Ani nikomu?
Entre nous. Ta cała wycieczka to jedno wielkie cholerne entre nous.
- Wstań. - Co?
Wstań, kobieta przyszła, buraku.
Kretyn.
- Mary. - Witaj.
Przepraszam za spóźnienie.
Tak się cieszymy, że jesteś.
Madame, menu.
Dziękuję ci.
Witam panią. Koktajl na początek?
Och nie, poproszę o herbatę.
No co ty, weź sobie koktajl.
Nie, nie. Filiżanka herbaty wystarczy.
Ja już jadłam.
A czy panowie mają chęć na deser?
A co to jest?
To nasz deser firmowy.
Wiśniowy Solenizant.
Świetnie wygląda.
Wiśniowy Solenizant dla młodego Wandala.
Obawiam się, że nie mogę.
Deser zawiera brandy.
Tak samo jak i Bananowy Foster.
Ale czy alkohol już się nie spalił?
To wciąż wbrew przepisom.
Fajnie.
Ja go zamówię, podzielimy się.
Na to też nie mogę pozwolić.
Czy nie mówiliśmy, że ma urodziny?
To moje urodziny.
Więc wszystkiego najlepszego, młodzieńcze.
Przyniosę ci ciastko,
albo inny deser stosowny do twojego wieku.
Chryste.
Jakiego rodzaju faszystowski interes tu prowadzicie?
Przepraszam panią, czy nie macie przypadkiem wiśni?
Mamy.
Świetnie. A lody macie?
- Tak. - Fantastycznie.
Możemy dostać wiśnie z lodami na wynos?
I rachunek.
W tej chwili.
Suczysko.
I trochę Jima Beam.
W porządku, jedziemy.
Hokus-Pokus, oto Wiśniowy Solenizant.
- Nie trzeba by tego zgasić? - Dobrze.
Ileś tam wlał tego burbona?
Gorące, strasznie gorące.
Szkoda że nie mamy jakichś petard.
Ja mam.
Skądżeś to wziął, u diabła?
A bo ja wiem? Znalazłem.
Tutaj tego nie odpalisz.
Wiesz co? W Bostonie nie byłeś taki zasadniczy.
Danny, jakie jest twoje stanowisko?
Najdalsze, jakie może być.
- To jest mądre. - Dziesięć, dziewięć...
Przegapimy to.
- Wstajemy. - ...osiem, siedem...
Pięć, cztery...
Trzy, dwa, jeden.
- Szczęśliwego Nowego Roku! - Szczęśliwego Nowego Roku!
Najlepsze życzenia, panie Tully.
- Najlepsze życzenia, Danny. - Dziękuję ci.
Mary, najlepsze życzenia.
Ale powiedziałem, tutaj tego nie odpalamy.
Nie. Odpalimy to w kuchni.
- Co?
W porządku, chodźmy.
Za dużo papryki.
Czemuś wsypała całą paprykę?
Robiłam według przepisu.
Teraz musisz dolać więcej wody.
Co ci się dzieje?
Do roboty, panie!
Hej, Kountze.
To boli?
Tak, kurwa, boli.
Na stoku spaliło mnie jak frytkę.
Uważasz że to śmieszne, Tully?
Człowieku, nie.
Cieszę się, że miałeś fajne wakacje.
Witajcie, warczący Wizygoci.
Wierzę, że wspaniale spędziliście odświeżające wakacje.
Witam, panie Kountze.
A może, panie Ikar?
Wzleciałeś zbyt blisko słońca?
No tak.
W porządku.
Mam nadzieję, że pośród narciarstwa i pływania,
znaleźliście czas na oświecenie swych umysłów,
w temacie Wojen Peloponeskich i ich wpływu na dzień dzisiejszy.
Aby to sprawdzić, zrobimy szybki test
z przeczytanego rozdziału,
zanim ponownie przystąpicie do egzaminu.
Omnia ex scrineis praeter stilum.
Przepraszam, panie Hunham?
Och, pani Crane.
Lydia. Wejdź. Szczęśliwego Nowego roku.
Tobie też. Szczęśliwego Nowego roku.
Wybacz, ciołek ze mnie.
Nie podziękowałem ci
za zaproszenie mnie i chłopca na przyjęcie.
I Mary.
To dla mnie wiele znaczy.
Och, proszę bardzo.
Było zabawnie.
Doktor Woodrup prosi cię do siebie.
Mówi że to pilne.
Panie Hunham, to są Judy i Stanley Clotfelter.
Matka i ojciec Angusa Tully.
- Ojczym. - Witam.
Dzień dobry.
Zwrócili moją uwagę na coś ważnego.
Wiemy że zabrałeś Angusa
do Bostonu w trakcie ferii.
Wytłumaczyłem panu Clotfelter,
że pojechaliście na szkolną wycieczkę.
To prawda.
Szkolną wycieczkę?
Tak. Jak mówi nasz regulamin,
leży to w granicach moich obowiązków.
Dobrze, jak w takim razie wytłumaczysz to?
Personel szpitala
skonfiskował to mojemu byłemu mężowi.
Oczywiste jest, że Angus mu to dał.
Moja mama i Stanley są tutaj.
Lydia mi powiedziała.
Chyba mnie wyrzucą.
Do szkoły wojskowej.
Angus wie, że nie wolno mu odwiedzać ojca.
Jego ojciec cierpi na wyniszczającą chorobę psychiczną
i ma wczesne oznaki demencji.
Wizyta Angusa wyzwoliła w nim oczekiwania.
Teraz Tom chce wrócić do domu,
a to jest oczywiście niemożliwe.
Próbowano mu to wytłumaczyć, ale...
Stał się agresywny, próbował uderzyć opiekuna w głowę
tym cholerstwem.
Wiecie że chłopiec ma problemy z dyscypliną.
Paul, Clotfelters'owie chcą zabrać chłopca z Barton
i zapisać go do Akademii Wojskowej w Fork Union.
Trzeba go wyprostować go raz na zawsze.
Mógłby trafić gorzej, niż do armii.
Stanley.
Angus przeciwstawiał mi się wiele razy,
w wielu sprawach łącznie z tą.
I jeśli manipulował tobą,
albo zerwał ci się ze smyczy, powiedz nam.
To był mój pomysł.
Nie oszukał mnie, nie zerwał się ze smyczy.
Nie. Zabrałem go, żeby zobaczył się z ojcem.
W sumie to ja go do tego namówiłem.
To jest sprawa rodzinna
i nie masz prawa się wtrącać.
- W dupie to mam. - Co?
- Hunham. - Jak powiedziałem, mam to w dupie.
Byliście niedostępni.
Został sam ze sobą na Boże Narodzenie.
Pomyślałem, że chłopak powinien zobaczyć ojca.
Czy rozumiesz, co narobiłeś?
Muszę teraz Toma przenieść.
Już przedtem trudno było znaleźć dla niego placówkę,
a teraz znowu muszę to robić.
To jest bardzo niefortunna sprawa,
ale dlaczego ogarnięcie tej nędzy ma się odbywać kosztem chłopca?
Spędziłem z nim całe dwa tygodnie.
Jest jak ból dupy, zgadza się, ale to mądry chłopak.
Może nie genialny, ale mądry.
Musicie to wiedzieć.
Ma przeogromny potencjał.
Byłoby tragedią, gdybyście go stąd zabrali.
Masz to na własne życzenie, Hunham, to nie ja.
Zapamiętaj to sobie.
Hardy, znam cię od małego,
więc mam wystarczające doświadczenie i wgląd
by zapewnić cię, że jesteś i zawsze byłeś
ludzką formą raka penisa.
W to oko.
W to oko powinieneś patrzyć.
Angus, wejdź, proszę.
Nie widziałam cię na śniadaniu.
Byłem zajęty.
Wiesz już gdzie masz się udać?
Tak i nie.
Najpierw muszę zawieść swoje rzeczy
do przyjaciela w Syracuse, a potem...
Nie wiem.
Może zacznę od Kartaginy.
Miałam nadzieję, że tak powiesz.
Na twoją monografię.
Nie wiem, Mary.
Dużo pustych stron.
Tak, cóż, to twój problem chłopie.
Wszystko co musisz,
to pisać jedno słowo po drugim.
To nie takie trudne, prawda?
A co z tobą?
Co ma być?
Nigdzie się nie wybieram.
Nie jestem taka jak ty, lubię mieć pracę.
No i muszę odkładać na studia.
Dla dziecka mojej siostry.
Są jakieś wieści od Penny?
- Peggy. - Peggy.
Tylko tyle że jeśli będzie chłopiec
będzie miał na drugie Curtis.
Słyszałem że dostał kopa, bo żarł gówno.
Co?
Podobno złapali go w spiżarni.
Włamał się i żarł gówno z komody.
Słyszałem coś innego.
Co słyszałeś?
Nieważne.
No, ale należy już do historii.
Pojeb uczył historii i sam stał się historią.
Prawda, Tully?
Widzisz...
Nie wiem co powiedziałeś do mamy, Stanleya
i Woodrupa, ale...
wszystko co wiem, to że nie wykopali mnie,
za to zwolnili ciebie.
No cóż, powiedziałem prawdę.
Przeważnie.
Człowiek z Barton.
Piąty semestr czeka.
Wiesz, to tylko WF.
Mogę olać.
Moglibyśmy pojechać do The Winning Ticket.
Zjeść burgera, wypić piwo.
Zapewne Miller High Life.
Nigdy nie odpuścisz, no nie?
Wiesz, już cię zwolnili,
więc co ci szkodzi.
Twoja logika jest bez zarzutu, ale nie.
Głowa do góry, dobrze?
Dasz sobie radę.
Zamierzałem powiedzieć ci to samo.
Do zobaczenia.
tłumaczenie: francisandme ©