BAILE DE PRIMAVERA ALPENDRE
18 DE ABRIL DE 2003
Ei, Summer!
- Ola. - Quinn, ola.
Ola.
Non sabía se ías vir hoxe.
Xa somos dous.
Seica son a única preocupada por un asasino en serie.
Síntoo.
Sei que eran os teus mellores amigos e que estabas moi unida a Emmy.
Estás ben?
Non.
Que é iso?
Pois queríache dar...
Ei, viñeches!
Ethan.
Non hai festa sen Summer Field.
Baile de primavera, nena!
Vamos!
Aquí a unidade 7 de patrulla.
Respondemos a unha festa ilegal nun alpendre. Cambio.
Agarda un momento.
Ei!
Oe.
Summer!
Sinto o de Emmy.
- Como estás, Summer? - Ben.
Eu estaba alí cando pasou.
Ei, DJ!
Eu vou...
Veña, xentiña, vasos arriba!
Brian e Val eran os meus mellores amigos.
E nada vai ser igual sen eles. Sen Emmy.
Espero que collan o Apuñalador de Sweetly e o chamusquen polo que fixo.
- Iso! Ben dito. - Val, Emmy, Brian...
Descansade en paz.
Esta festa é por vós.
- Saúde! - Saúde!
Todo o mundo está tan normal...
Xa. Seino, eu tamén os boto en falla.
Pero esta festa é para coller unha mona e esquecelo todo.
- Non viñeches por iso? - Non. Non podía durmir.
Boto moito en falla a Emmy.
Non quería estar soa.
Summer, perdoa.
Eu... Que?
Oe, Summer!
Esta rapazada quere morrer?
Estarán a desafogarse.
Moi ben, rematou a festa!
O último pasa a noite na comisaría. Que vos parece?
Vamos.
Axuda! Por favor, que alguén me axude!
18 DE ABRIL DE 2024
Que pasa cando unha estrela relucente morre?
Aparece un buraco negro,
e algo que era brillante e forte de súpeto esfúmase,
deixando ondas no espazo e no tempo.
Por desgraza, a miña vida parécese moito a isto.
CORREO: PRÁCTICAS NA NASA ESTADO DA SOLICITUDE
Si!
Presenteime ao programa de prácticas da NASA de 2024
porque ás veces sinto que a miña vida é un buraco negro.
O 16 de abril de 2003
o Apuñalador de Sweetly tivo tres días de matanza.
Asasinou catro mozos, incluída miña irmá.
Malia que foi hai 20 anos, a traxedia aínda pesa nesta vila.
E cada ano, no aniversario das súas mortes,
lembro que un só momento no tempo
pode cambialo todo.
O pasado ensombrece o meu futuro e non teño claro onde encaixo.
Quero entender as partes máis escuras do universo
e onde me sitúo eu nel.
INSTITUTO SWEETLY
- Bo día. - Bo día.
Si!
Sabía que a NASA te collería.
Que din teus pais?
Non llelo contaches.
Fleming, non llelo podo dicir xusto hoxe.
Túa irmá... foi alumna miña.
Este día non debe ser doado.
Eu nin a coñecín.
E meus pais non me van deixar ir tres meses a Washington.
Apenas me deixan saír de noite.
Igual te sorprenden.
Canto leva Cogombriño nesta caixa?
Déixame pensar.
Vinte anos?
Enténdote, Cogombriño.
Oe, Lucy...
Lucy, non deixes que a vida pase por ti sen máis.
Toma o control do teu futuro.
Catro asasinatos en tres noites e nin colleron o tipo.
Xa, éche coma unha peli de medo.
Deberiamos montar un podcast.
Non che sei. Non van dar nunca co asasino.
Xa pasaron 20 anos.
Como morreran?
Unha non fora no Museo Marítimo?
Mi madriña.
Os primeiros, no centro comercial.
Que cringe eses sitios.
XA NON ESTADES, PERO NON VOS ESQUECEMOS
BUFFY, CAZAVAMPIROS
PARA SUMMER AMIGAS SEMPRE
APUÑALADOR DE SWEETLY: 4 MOZOS MORTOS EN 3 NOITES
NOVO ATAQUE. BAILE DE PRIMAVERA ACABA EN ASASINATO
"Summer: Agora son libre, pero ti nunca o serás.
Arrepentiraste.
E."?
Lucy?
Que fas aquí?
Estábate buscando.
Pois é hora de marchar. Vamos.
Benvidos ao Olive Garden.
O menú especial da familia Field.
Grazas, Delores.
Imítaste moito a ela.
Desculpade. Precisades algo máis?
- Non, estamos ben. Grazas, Delores. - Vale.
Como foi o día, rapaciña?
Déronme unhas prácticas.
Déronche o que?
- Na NASA. - NASA?
- Non sabía que as pediras. - Onde, ruliña?
Son en Washington... este verán.
Eu...
Que me dis de SONR?
Encantábache vir comigo ao traballo de pequena.
Poderíache conseguir prácticas alí.
Aquí, en Sweetly.
SONR fai un traballo pioneiro.
Falamos despois.
Temos que comer para ir render homenaxe.
Túa nai antes cociñaba, e moi ben.
Lembras que Summer che axudaba?
Lembro os teus primeiros pasos coma se fose onte.
Estraño xogar contigo.
Xa non me tes que deixar gañar máis.
Lucy, cariño?
Tes algo para Summer?
Teño.
Deixeino no coche.
Que raio...?
INICIAR
DESTINO 16 ABR. 2003
ORIXE 18 ABR. 2024
Que?
Que está a pasar?
Mamá?
Onde foron?
Que raio pasa?
SEN SERVIZO
SEN CONEXIÓN
Non.
Mamá?
Papá?
Agarda... O Asador Riverside está aberto?
CIDADE DE SWEETLY, MINNESOTA FESTIVAL DE VERÁN 2003
2003?
Que está pasando?
Debo falar con Fleming.
INSTITUTO SWEETLY
Ola, bicho bola.
- Xa tes modelo? - Non teño nada.
Vamos de compras logo.
- Emocionada polo baile? - Si.
Ei, Summer, podemos falar?
Mimá, Ethan, baixa os aires.
Vai rañala, Val.
Veña, Summer. Podemos falar un momento? Sós?
Teño que marchar, Ethan, perdoa.
Ethan Myers?
Ei, meu, estás esaxerando.
Déixaa.
Non o entendo. Déixame de súpeto despois de dous anos.
Que non che afecte. Veña, imos pagala co friqui de Quinn.
Non descarguedes música co meu ordenador.
Que?
- Es alumna do centro? - Son.
Serei. Teño unha pregunta.
Dispara.
Que pensas das viaxes no tempo?
Hipoteticamente, para un traballo.
Todos viaxamos no tempo.
Xa sabes, corricando ao paso estelar
de segundo a segundo.
Perdón.
Oxalá puidésemos ir a antes de que tirases iso, Quinn.
Xa.
Momento oportuno. Quinn é un xenio da física.
Si...
É que... viaxar ao pasado é unha malísima idea.
Poderías crear un paradoxo ou múltiples paradoxos.
Poderías provocar un efecto dominó devastador.
Ben, ide comer. Os dous.
Fóra de aquí.
Ben.
Cogombriño merece algo mellor.
Como sabes como se chama?
Vamos, friqui!
Vas nadar!
Un día fermoso para un baño.
Ei, que pasa?
Os maiores tiran a alguén ao río tódolos anos.
Unha tradición boba.
Es Emmy Golden?
Son, por que?
Por favor, non.
- Veña, ho. - Non te oio!
Dixen que paredes. Non ten graza. Por favor.
Ei!
Ethan, non sei nadar. Para!
Trouxeches os manguitos?
Hora do baño!
Que pasa, inútil? Non sabes nadar?
Non sei nadar!
Tirádeo!
Ei! Soltádeo!
É unha broma.
Pois non ten graza.
A vós faivos graza?
Agora ten graza.
Ei! Que pasa aí?
Non preciso que unha moza me defenda.
Tes sorte.
No meu instituto, gravaríante.
Faríaste viral no Twitter.
Que é Twitter?
Como lle chamen agora.
Xa que es un xenio da física...
Téñoche que contar algo.
Vés do futuro.
Demóstrao.
Mira.
- Que é isto? - O meu móbil.
Chamas con isto?
Eu non chamo, a verdade.
Pero é a miña lanterna, a miña alarma, a miña música,
a miña tele... todo.
Vés do futuro.
Mira. Para desbloquealo, recoñecemento facial.
Intenta desbloquealo.
Ves?
Déixame ver.
Debe custar un millón.
- Emmy, agarda! - Que?
Mira, síntoo.
Isto é unha loucura.
- Pódoo arranxar. - Non me toques.
Isto non é un teléfono. É coma un ordenador en miniatura.
Non entendo como podes chamar con isto. É...
Agarda. Teño un millón de preguntas.
Arnold Schwarzenegger é presidente?
A cousa ponse bastante peor.
Paris Hilton aínda está boa?
- Esa é a segunda pregunta? - Curiosidade.
- Temos robots? - Temos a Roomba.
Éche un robot aspirador.
Quinn.
Ola.
Ola, Summer.
Oe, Quinn, sinto o de Ethan.
Estaba de broma.
E rompín con el. É un panoco.
Tes os deberes de química?
Si, téñoos na casa. Quérelos? Pódochos traer se os precisas.
Deus, iso salvaríame a vida. Grazas.
Ben.
Coñézote? Quéresme soar.
Non, é que teño unha cara familiar.
Non, agarda, que me sae.
Campamento Deerkill. Hai tres anos?
- Si, alí estiven. - Si?
Si.
Es a que mexou na piscina e logo negouno.
Ben, desculpade.
Encantada de coñecerte...
Lucy.
Lucy. Ese é o meu segundo nome.
Veña, rapazas, vestídevos!
Isto non pode estar pasando.
- Tes que ver unha cousa. - Que? Si.
E logo isto é unha máquina do tempo?
Houbo un resplandor e agora estou aquí, daquela...
Vale, pensaba que unha máquina do tempo sería máis futurista.
Por que escolliches o 16 de abril de 2003?
16 de abril?
Merda. Non tes nada que facer agora, non si?
Non.
Xenial. Imos levarme á casa.
Benvida.
Que chulo.
En serio? Grazas.
Paso aquí a maioría do tempo.
É mellor ca a miña casa, pero...
Bótame unha man.
- Lucy. - Que?
A máquina do tempo pesa.
- Axuda. - Vou.
- Tes os lados? - Teño. Coidado.
Xa teño coidado.
Amodo.
- Listo? Ben. - Como pesaba.
Esta luz antes estaba acendida e agora non vai.
"SONR."
Se cadra só precisamos outra coma esta.
SONR? Pois...
Non podemos entrar nun laboratorio nuclear
e pedir unha mostra.
Meu pai traballa alí.
Mi madriña.
Desculpa.
Son as miñas favoritas.
- Levo sen comer dende 2024. - Sorte que teño máis.
Saúde.
Por mandarme á casa.
CLUB DE REMO
Emmy?
Temos que falar.
INSTITUTO SWEETLY SWANS
Vémonos esta noite?
Teño traballo.
Podo ir ao museo.
Teño que falar contigo...
Summer, para.
Xa elixiches.
Por favor, déixame.
Perdoa.
Por que che preocupaba que fose 16 de abril?
Se soubeses que algo malo fose pasar hoxe,
intentaríalo parar?
Non.
Xa, pero non teño responsabilidade moral
se sei que algo moi malo vai comezar hoxe?
Sería un erro enorme.
Non deberías cambiar o pasado.
Isto non é coma o de Marty McFly cando desaparece dunha foto.
Poderías crear un paradoxo onde todo o mundo...
desapareza de tódalas fotos,
deixe de existir.
Teño que ir traballar.
Oe, pódesme levar a un sitio?
Teño un plan.
Esta é a miña casa.
Esta? Vives aquí?
Quinn! Ola!
Summer é a túa irmá?
Non te sorprendas tanto.
Collo a tarxeta de meu pai e liscamos.
Lucy, este plan éche estúpido.
Non podes interactuar coa familia.
Non é o mellor, pero é o noso acceso a SONR.
Vale. Ben.
Fagámolo.
Ola!
- Summer... - Ola.
Ola.
Tróuxenche os deberes que querías.
Isto é cálculo. Non tes os de química?
Eran os que precisaba.
Xa, vaites, os de química. Non. Sabes o que?
Non teño os deberes de química,
pero Lucy pódeche axudar.
Adora a ciencia. Certo?
Certo. Xa sei que nos acabamos de coñecer, pero dáseme xenial a ciencia.
- Mellor ca a Quinn. - En serio? Vale, si.
- Vale, claro. Grazas. - De nada.
- Entra. - Claro.
Ben.
Vou traballar, entón...
Abur!
Vale, a miña casa está feita un desastre, pero ignórao.
Deus, teño fame.
- Que fame teño. - Ola.
Comida, ola.
Esta quen é?
É Lucy. Estame axudando cos deberes.
- Encantado, Lucy. - Ola, Lucy.
Quero comer.
Encantada de coñecervos.
Tes fame?
Fixemos comida de sobra.
- Podes cear connosco. - Sería total.
Dixeches "total"?
Es máis ca benvida.
SONR GIL FIELD - ENXEÑEIRO
Encantaríame. Grazas.
- Perdoa. - Perdoa.
Que riquiñas sodes.
Deus.
Val e Brian van ir ao centro comercial.
Podemos ir Lucy e eu?
Bo intento. Primeiro, os deberes.
Grazas, Lucy, por axudares a Summer.
- Toda a axuda éche pouca. - Mamá.
Síntoo, cariño, é que tes moito potencial.
Íache mellor cando Emmy che axudaba.
Arranxastes as cousas?
Non.
Isto está incrible. Cociñas así sempre?
Summer e eu facemos a cea case sempre.
É o meu momento favorito con ela.
Non ceas en familia na casa?
Non, a verdade.
- Aquí sempre es benvida. - Abofé.
Oe, Lucy.
Estás ben?
Teus pais... non se parecen en nada aos meus.
Que sorte.
Ves como me aprema miña nai coas notas?
Miña nai é igual.
Non coas notas, pero con todo o demais.
Non se me dan ben as mates.
Nin o inglés.
Nin o español nin a ciencia.
Val e eu tivémoslle que rogar ao señor Fleming que nos aprobase.
En serio?
Si.
Por iso che fai Quinn os deberes?
Ofreceuse.
Éche moi boíño.
Somos amigos dende sempre.
É coma un irmán para min.
Pero miña nai mataríame de sabelo.
Unha pregunta...
O teu estilo.
Que pretendías exactamente?
Ven comigo.
- Igual é demasiado. - Non é abondo.
Cala!
Deus!
Cala!
- Canto glamour. - Ti...
É total!
Perdón!
Pódesme usar de colgadoiro.
- Seguinte. - Vale.
- O tempo é ouro. - Vale.
Que?
Éche talle único.
- Parezo Hannah Montana. - Quen?
Ao acabarmos, vas parecer Mariah Carey!
Seguinte.
Atoparémolo, acouga.
Non está moi mal.
Rematei o meu traballo.
Sen ofender.
Non me ofendo.
Daquela...
Val, Brian e ti sodes amigos dende hai moito, non si?
Como o sabes?
Instagram.
Facebook.
Myspace.
Contoumo Quinn.
Foi incrible como te encaraches con Ethan e Brian antes.
Eu non sería capaz.
Serías tal.
Son uns parvos.
A ver, sonche inofensivos.
Son os meus mellores amigos.
Oxalá puidésemos ir ao centro comercial.
Presentaríachos.
Que dis? Leopardo ou cebra?
Calquera quedaría ben no meu chan.
Compórtate.
Coñezo a Val dende os cinco anos e é a persoa máis tenra do mundo.
Non son perfectos, pero non podería vivir sen eles.
Vaiche soar rara a pregunta, pero...
De saberes que vai pasar algo malo, intentaríalo evitar?
Abofé. Quen non?
E se iso provocase outra cousa mala despois?
Seguiría intentando arranxar a primeira.
Cando pecha o centro comercial?
Ás nove. Por que?
- Marcho. - Agora?
E os deberes de química?
Vale.
Si!
Por favor, atención.
Pechamos en cinco minutos. Agradecémoslles que mercasen connosco.
A viaxeira do tempo.
Sempre é raro atopar alumnos fóra do instituto.
Desculpa. Perdoa.
CENTRO COMERCIAL DE SWEETLY
- Podo ir ao probador? - Imos pechar.
Acabo axiña. Nin te vas decatar.
Por favor.
- E preciso isto no M. - Como non. Moi ben.
Podes entrar neste. Tráioche o M.
Grazas.
VIDEOCLUB SWEETLY
Lucy?
Quinn!
Oe, viches a Val e Brian?
Si, Brian estivo aquí.
Alugou American Psycho, pégalle moito.
Brian, ven ver este modelo tan bonito.
"Cariño, gústache a miña chaqueta de leopardo?"
"Es un animal."
"Así?"
Ei, isto apagouse.
Sabes onde están?
Seica oín que Val quería ir a Wetslide.
- Wetslide. Onde? - Non é fixo.
- Planta 3. - Planta 3.
Agarda, Lucy. Por que?
Brian?
Brian!
Brian?
Brian, veña, non ten graza.
WETSLIDE ESTÁN AQUÍ!
Val!
Vamos!
Val?
Val!
Axuda!
Non!
Lucy! Que foi?
Arre demo.
Ollo con ese chanzo.
Ben. Ninguén saberá que estás aquí.
Grazas por deixáresme quedar.
Podes durmir aí.
Toma unha manta para despois.
E por se tes frío.
Grazas.
Estás ben?
O garda...
non tiña que morrer.
Volvín o Apuñalador de Sweetly aínda máis letal.
Agarda.
Só os asasinos en serie teñen alcumes.
Si, el mata...
Non.
Non mo digas.
Agás...
Collen o tipo?
Miña nai sempre pensou que fora Ethan.
Ao parecer, tiña coartada para todos os asasinatos, pero...
Estes asasinatos destrúen a vila.
Lucy, non o podes evitar.
Síntoo. É que... o que pase ten que pasar.
Deberiámonos centrar en arranxar a máquina e levarte de volta.
Preciso a tarxeta de meu pai.
Vale.
Irei pola mañá.
Onde está?
Lucy?
Preguntáchesme se faría algo de saber que algo malo ía pasar.
- E fuches ao centro comercial. - Tentei evitalo.
Como o sabías?
- Agás... - Marcho.
Non, meus amigos morreron.
Débesme a verdade.
Xa sei. E quérocha contar.
Pero non me crerás.
Crereite.
Por favor.
Son túa irmá.
Só que aínda non nacín.
Como?
Veño do futuro.
Vés do futuro.
Mira. Pódocho demostrar.
En 20 anos, atopo esta carta de Ethan baixo o chan do teu cuarto.
Non vira isto na vida.
Mira, non me tes que crer, pero...
por que o ía inventar?
TRES MORTOS NO CENTRO COMERCIAL
Ola.
Xa sabes como levarme á casa?
Non.
- Conseguiches a tarxeta? - Non, logo volvo intentalo.
Xa ía probar eu o ordenador.
Acéndocho?
Non, podo.
- Estás ben? - Si, só quero ir á casa.
Alucinarías co que fago cun ordenador.
Xa alucino.
"Disparar partícula A na B."
Vale, a partícula A é o raio láser,
pero a partícula B, non sei.
Aquí di "rubidio".
Antimateria.
Vale, si.
Coma o enredo cuántico. Materia e antimateria.
Se temos dúas partículas enredadas a cada lado da máquina,
podémolas conectar.
- Si. - Coma un buraco de verme microscópico.
Polo cal ti viaxaches.
Este cartucho de SONR tería antimateria abonda
para crear unha singularidade que te permitise viaxar.
Precisamos iso. Máis antimateria.
AGORA SON LIBRE, PERO TI NUNCA O SERÁS
Arre demo.
Temos que entrar na central eléctrica.
Igual lles podemos hackear a web. Vou buscar "SONR".
Axúdoche.
CONECTAR
Enfadeino, coido.
- Que? Acouga. Dálle un minuto. - Por que fai ese son?
Así soa un módem.
INVESTIGACIÓN NUCLEAR ESPAZOTEMPORAL
Comprobei as conexións. O brazo A funciona.
Precisamos o cartucho.
Xenial.
Que mal que teñas que marchar.
Gústame... ter a alguén.
Creme, non devezo por volver á miña vida.
Pero non podo quedar aquí.
Por que non queres volver?
É que...
Sinto que ninguén me aprecia.
Ás veces síntome soa.
Xa, meu...
Meu pai marchou hai uns anos e miña nai...
Sei o que é sentirse só.
Se arranxamos isto, gustaríame axexar o meu futuro.
Por que?
Espero que mellore...
isto.
- Ola. - Ola.
Ti crela, non si?
Créoa, si.
É unha loucura total,
pero dá sentido a moitas cousas.
Tesmo que contar todo.
Acabo en Broadway? Caso con alguén?
- Invisto en Blackberry? - Iso si que non.
Non te preocupes.
Tes unha boa vida.
Un bo traballo, uns amigos xeniais, un home guapo a rabiar...
Telo todo.
E quen matou a Val e Brian?
Non o sei.
- Non esclarecen ningún asasinato. - Hai máis?
Deus santo. Quen?
Mira, non se pode facer nada.
Intenteino onte e empeoreino.
En serio?
Temos que facer algo.
Facer algo neste contexto éche moi subxectivo.
Podemos salvar unha vida ou provocar a terceira guerra mundial.
- Xusto. - Quen é o seguinte?
Lucy.
Por favor.
Emmy Golden é a seguinte.
Emmy?
Morre hoxe no Museo Marítimo.
Emmy.
Non o podemos permitir.
Quinn, por favor.
Axúdame.
Vai estar no museo hoxe. Podes...?
Si, pódote levar ou algo.
Onde queda a terceira guerra mundial?
Poderíame enganar.
Ou podemos alterar o futuro e morrer todos.
- Non imos alterar o futuro. - Non.
Só imos facer... un arranxo de nada.
Un arranxo.
- Un arranxo. - Si, coma en She's All That.
Iso.
Esa película non acababa
destruíndo o continuo espazo-tempo.
Non deixarei que maten a Emmy.
Que tipo de persoa queda mirando como pasa algo así?
Como o imos facer?
POPURRÍ PARA TI DE MIN
En serio? Chamei ao fixo tres veces
e sen resposta.
Eu vou ao Bradbury.
Mirade no Keenora, o outro barco.
Detrás hai unha entrada aberta.
Ollo coa cabeza.
Emmy, estás aquí?
Emmy?
Por que tiña que ser o museo máis arrepiante?
Como se pode traballar aquí?
BRADBURY ESTALEIRO ESTATAL - SOREL
Emmy?
Emmy!
Merda.
Que foi iso?
Non sei.
Non.
Mi madriña.
Odio este museo.
Eu tamén.
Vamos.
Emmy!
Emmy! Dá a volta!
Están arriba.
Emmy!
Merda.
Emmy!
Detrás de ti!
Summer?
Non abre! Summer!
- Pecha. - Iso intento!
Péchaa!
Coidado!
Por aquí. Veña, vamos!
- Vén aí! - Vamos!
Vamos!
Correde!
Vamos!
KEENORA DE WINNIPEG
Estás ben?
Si, é que estou en shock. Grazas por víresme salvar.
Fixémolo.
Salvamos a Emmy e non morreu ninguén.
Só espero que viva unha vida longa e aburrida.
Estaba a pensar que tamén podemos salvar a seguinte persoa.
Quen é?
Summer.
É Summer?
Por que non estamos xa na fronteira?
- Témola que sacar de aquí. - Seino. Témola que salvar.
Tesllo que dicir, Lucy.
Direillo.
Contareillo esta noite.
Emmy e ti...
Emmy e eu que?
A carta.
"Arrepentiraste."
Pensei que era de Ethan, pero non.
É de Emmy.
É.
Si, prometemos contárllelo aos nosos pais.
E tiven medo.
Non sei se podo.
E nunca llo contara a ninguén, daquela...
A cousa mellora.
Non é todo perfecto, pero fixemos progresos.
Sen spoilers, pero o matrimonio homosexual é legal.
Xente moi guai sae do armario.
O caso é que podes ser ti mesma.
E por que dixeches que ía ter marido?
Ese destino éche peor ca a morte.
Téñoche que contar algo do teu futuro.
- Ola. - Ola.
- Summer. - Delores.
Déixame adiviñar...
Polo Alfredo e torta de queixo con amorodos extra.
Si.
Dime que teñen os panciños ilimitados en 2003.
- Obvio. - Dous de cada, por favor.
Abofé.
Oe, somos amigas?
Xa sei que teño uns 40 anos, pero somos irmás.
Que baixón que naceses tan tarde.
Viñeches de rebote?
Non.
Recorreron á in vitro e todo.
E por que agardaron tanto?
Que foi?
Nada.
- Están deliciosos. - Non fai falla.
Bo día, Lucy.
Bo día.
Erguícheste cedo.
Son madrugadora.
Ven saudar.
Bo día, Lucy.
Espero que Summer non patease.
Non, é que non podía durmir.
Que plans tes para o verán, Lucy?
Pois déronme unhas prácticas na NASA.
Na NASA? Vaia.
- Vaia. - Impresionante.
Parabéns. Teus pais deben de estar orgullosos.
Grazas.
Queres almorzar? Douche un prato.
Teño que marchar, pero grazas.
Isto vaivos soar raro, pero...
algunha vez pensastes en ter outra filla?
Non.
Imaxínalo?
Summer fóichenos complicada de bebé.
Coido que unha sempre nos chegou.
- Si. - Si.
Xa.
Grazas de novo acollérdesme.
Nadiña.
Quinn?
QUERIDA SUMMER:
NON PARO DE PENSAR EN TI.
NON TE SACO DA CABEZA.
TEÑO QUE DICIRCHE O QUE SINTO.
QUÉIMAME NO PEITO.
Lucy.
Conseguín a tarxeta.
- Xa podemos ir a SONR. - Xenial.
Deberiamos probar os láseres.
Xa llo contaches a Summer?
Lucy.
Non llo dixeches.
Por que non?
Quería, pero...
Decateime de que se ela vive...
eu non nacerei nunca.
Daquela vas deixar que a maten?
Oíchesme?
Se ela vive, eu desaparezo.
Lucy, non a podo deixar morrer.
Non podo.
Porque a queres?
Non é por min.
Por favor.
É complicado.
Somos irmás.
Ola.
Téñoche que contar algo.
Daquela se eu morro, ti vives.
E se eu vivo... ti non existes.
Iso parece.
A verdade... Tampouco é que existise moito.
Sempre sentín que a miña vida estaba definida pola túa morte.
Cando morriches, deixaches un baleiro nas nosas vidas...
que mamá e papá tentaron encher comigo.
Non te coñecía.
Pero agora si.
E enténdoo.
Se te perdese...
a miña vida tamén quedaría estragada.
Está ben querer vivir, Lucy.
Non sei o que me vai...
pasar.
Ninguén o sabe.
Pero non quero un futuro no que non esteas.
Tes que facer todo o que queres facer.
Tes que vivir.
Teño un plan para te salvar hoxe,
pero tes que confiar en min.
Vale.
SONR SÓ PERSOAL AUTORIZADO
Ola.
- Viñeches. - Era o plan, non si?
Síntoo.
Fun unha egoísta.
Enténdoo.
Non vos quero perder a ningunha.
Vamos roubar antimateria.
BAILE DE PRIMAVERA ALPENDRE
Ei, vés?
Comeza a festa.
Vamos!
Si!
LABORATORIO DE SONR
Entón podemos salvar a Summer e mandarte á casa?
Se seguimos o plan e matamos o Apuñalador.
Merda.
Agóchate!
Ei, DJ!
Só é un garda.
Brian, Val...
Descansade en paz.
Esta festa é por vós.
Por unha longa vida!
Saúde.
Vasos arriba!
Ei, é a nosa canción.
Debín facer isto hai moito.
Quérote.
Quero que o lembres.
Porque actúas coma se non te fose volver ver?
Síntoo.
Summer.
- Vamos. Temos que liscar. - Agarda.
Que?
Non querías salvar a Summer. Que cambiou?
Coñecina.
Para min sempre foi coma...
unha presenza e eu nunca estaba á altura dela.
Agora é miña irmá.
De verdade.
Téñoo que intentar.
Velaí estás.
Quinn.
Que...?
Lucy?
O Apuñalador estivo aquí.
Precisa antimateria.
A máquina é del.
Vén do futuro.
Vai un paso por diante.
Non, que va.
Porque eu tamén veño do futuro.
Aquí é onde morro.
- Fixémolo? Morreu? - Summer.
Summer!
Funcionou! Está viva!
Ei, estás ben?
Vamos! Subide ao coche!
- Vamos! - Si.
Veña! Entrade!
- Veña, vamos! - Dálle.
O plan funcionou!
Móvese.
- Que? - Móvese!
Quinn.
- Telo que atropelar. - Quinn, mátao! Bule!
Quinn, mátao!
- Apura! - Está atrancado!
Rapaces...
Quinn.
Mi madriña.
Quinn?
Son eu.
Dálle marcha atrás e lisquemos!
Písalle. Vamos!
- Levádeme á máquina. - Está no meu garaxe.
- Sabe onde vivo. - Conto con iso.
Agarda, Lucy.
Non vou ser nunca ese monstro.
Prométocho. Creme.
Créote.
Cando veña, distráeo mentres acendo a máquina.
Rapazas.
Está aquí.
CARGANDO
Ola, rapazada.
Que pasa?
Que che pasou?
Dirás: "Que nos pasou?"
Non.
Somos a mesma persoa, amigo.
Foron moitas cousas.
Todo o mundo me desprezaba.
A ninguén lle importaba. Tratábanme coma a merda.
E logo pasou o do río.
Ai, o río.
Tiráronte.
E Summer riuse mentres ti berrabas.
- Iso non pasou. - Na miña liña temporal, si.
E todo empeorou.
- Ela empeorouno todo! - De que raio falas?
Oe!
Lembras a miña carta?
QUERIDA SUMMER:
Deixara as entrañas.
CARGANDO CARTUCHO ACEPTADO
E ti dixéchesme... que nunca nos quererías dese xeito.
Porque ti... es patético!
Non.
Quería fuxir.
Entón fixen un plan.
Matar a Summer e os seus mellores amigos
e logo desaparecer no tempo.
Que te rexeitase non che dá dereito a matarme.
Ei.
Se morro, morres, non?
As viaxes no tempo non van así.
CARGANDO... CARGADO
18 ABR. 2024 18 ABR. 2003
Non planeaches algo cando mataches a Summer...
Creáchesme a min.
Liscade!
Vamos!
Xa me estás a fartar.
Veña.
Vou gozar isto.
Dubido que gozases iso tanto coma min.
Gustábame ter unha irmá. Non llo cheguei a dicir.
Ao menos o Apuñalador non está.
Lucy tampouco.
Diso nada.
Lucy!
Volvín.
E o Apuñalador?
Está morto.
E que pasa contigo?
A túa vida e o teu futuro?
Volvín a 2024
e comecei a pensar que talvez aquí é onde debo estar.
Contigo.
Este é o teu sitio.
Este é o teu futuro.
Daquela mataches o Apuñalador e viñeches sen máis?
Pode que fose á casa ver se cambiara algo.
Vale. E?
Meus pais non tiñan nin idea de quen era.
Cóntamo todo.
Digamos que non hai marido.
Querida NASA: grazas por me aceptardes no programa de prácticas de 2003.
Como pedistes, achégovos a miña carta de presentación.
VELAÍ VAI.
A maior lección que aprendín na vida é que hai que vivir o presente.
Antes adoitaba sentirme atrapada, vivindo á sombra do pasado.
Dicíanme que tomase o control do futuro,
pero o futuro non está garantido.
Un momento no espazo-tempo pódeche cambiar a vida.
Podes perder todo o que queres nun intre
ou podes gañar un mellor amigo dando unha oportunidade.
Meus amigos aprendéronme
a non perder moito tempo lamentando o pasado
nin temendo o futuro.
Polo presente.
O único momento polo que hai que loitar é o que está a pasar agora.
- Saúde. - Saúde.
A vida é curta.
Está na nosa man gozar do momento
e abrazar os nosos.
O momento... é agora.
Sempre quixen unha irmá pequena.
- Eu son claramente a irmá maior. - Son eu a maior.
Nin de broma. Nacín 20 anos antes ca ti.
Non, míranos. Obviamente son eu a maior.
Non tal.
Subtítulos: Lucía Doval