İmdat! Kaçalım! Koş!
Ne oluyor be?
HESSDALEN, NORVEÇ'TE SIRADAN BİR DAĞ KÖYÜYDÜ.
TA Kİ KÖY SAKİNLERİ GÖKYÜZÜNDE KAYNAĞI BELİRSİZ IŞIKLARI KEŞFEDENE DEK.
Tanrım!
Kaydediyorum, hepsini kaydediyorum!
DÜNYANIN DÖRT BİR YANINDAN BİLİM İNSANLARI BU VADİYE ÜŞÜŞTÜ
AMA IŞIKLAR GİZEMİNİ KORUYOR…
NETFLIX SUNAR
Adım Stine Lyongo. Hessdalen Gözlemevi'nin yöneticisiyim.
Stine, bu müthiş.
Merak ediyorum,
nedir bu?
-Evet. -Biraz daha…
Gözlemevinin ilk kadın yöneticisiyim.
İlginç bir açı olabilir.
Açı! Açı tamamen yanlış, değiştirelim.
Bilim, Hessdalen'da âdeta düşüşe geçti.
-Tam tersine. Tam odağındayız… -Ama internette sürüyle teori var.
Uzaylılardan bile söz ediliyor. Senin en tuttuğun teori hangisi Stine?
Mikroorganizmalarda biyolüminesan reaksiyon…
Süper. Vay be! Ne heyecan verici!
İzlemeye devam edin. Smartweek'le her hafta yeni bir şey öğrenin.
Promosyon kodu GizemliKadın20. Bitişik yazın, malum.
Harika olacak.
Pekâlâ. Mağaranın içindeyiz.
Buradan giriyoruz.
İşte giriyoruz. Evet, bu… Geliyorum.
Çok heyecan verici bir şey.
Bu garip.
Ne? Garip olan ne?
Ne oluyor böyle? Şunu tutsana.
Tamam. Evet, bir kaya…
Nedir o?
Aman!
Vay canına.
Beğenin ve abone olun.
Gizemli Kadın büyük bir gizemle karşı karşıya.
Belki biraz daha
içeri girmeliyiz.
Millet, burada bir tür
oda bulduk.
Nasıl ya?
Gittikçe ilginçleşiyor.
Yeşil sümük. İşte yeşil bir sümük.
Yoksa bu…
Bir örümceğe aittir.
Ne? Stine?
Baksana! Hey!
Tamam, kaç parmak var?
Beş. Güzel. Çok iyi.
Tanrım. Pekâlâ.
Pekâlâ millet. Bu çok çılgın bir gizem. Neler olduğunu anlamıyorum.
Stine?
ESKİ DOSTLAR VE KORKUNÇ UZAYLILAR
-Bam! -Acaba sende…
Hop. Bu senin. Tebrikler.
-Selam. -Selam patron.
Bugün neden buradasın Kasper Kielland?
Eh… Çünkü özel olduğumu görüyorsun.
Ve darbeden anlarsın.
Kahretsin! Siktir! Pardon.
Lanet olsun. Darbe mi? Darbe.
Pazarlıktan anlarsın… Hayır. Pazarlıktan anlamazsın.
Selam.
Darbe. İşgal. İlhak.
"Güç gösterisi" işe yarayabilir. Çünkü şaheserden anlarsın
ve benim teklifim… Ses tiz çıkmasın.
Sana bir yatırım fırsatı sunuyorum.
-İstediğin kartlar. Çift delikli. -Güzel. Sağ ol.
Yeşil çay. Agave şurubu.
-Harika sistem. -Mükemmel olmalı.
-Olacak. Kesinlikle olacak. -Tamam, güzel.
-Bir şey mi diyecektin? -Hayır, söylemeyeceğim… Tamam.
-Mükemmel olacak bir şey daha var. -Peki.
Bekârlığa veda partin.
Yarın bir araba seni alacak. Bir kulübeye gidiyoruz.
Hessdalen'da.
Ne?
Masa oyunu, dostlar, şarkılar, şakalar, yarışmalar…
-Yarın mı? Yoksa… -Evet. Hafta sonu da kalacağız.
Bayılacaksın. Her yaz giderim.
Sonra şu Hessdalen ışıkları var. Biraz…
-Hessdalen ışıkları. -Evet.
Belki gizemi çözeriz. Belli mi olur?
-Öyle mi beyler? -Selam!
-Selam Pelle. -Selam.
-Mevzu ne? -Bu adamın bekârlığa veda partisi.
-Ne? -Evet! Dört gözle bekliyorum.
Bekârlığa veda partisi bu hafta sonu olamaz Audun. Gelemem.
Olamaz! Gerçekten mi? Çok yazık. Sadece ikimiz olacağız desene.
Bu anlaşma için kaç yıldır uğraşıyorum?
-Altı.
Tam ortasında içmeye gidemem. Yani…
Fikir için sağ ol. Bayıldım.
Ama ilk defa kendi başıma bir şey yapıyorum.
-Kasper Kielland hayatımı değiştirebilir. -Kasper Kielland o.
Kasper Kielland.
O da kim?
-Vay canına. Tamam, bu sefer olacak. -Sen halledersin.
-Sen halledersin, biliyoruz. -Nabız. Vay!
-Nabız iyi mi? -Halledersin.
Göster ona.
Tamam, kendini gösterme zamanı.
Gördüğünüz ya da göreceğiniz gibi,
Sharp'ın sayısal yöntemleri genel olarak
alışılagelmiş yatırım yöntemlerinden daha üstün.
-Özellikle de… -Evet dostum.
Kısa bir mola. Şu anda kaputun içine fazla daldık.
Küçük kafanı azıcık dışarı çıkarsan arabayı göreceğiz.
Araba! Çok doğru Kasper Kielland. Şeye gönderme yapıyorsun…
Çok açık değil mi? Bütün resim.
Biraz daha vurucu, çarpıcı, daha seksi olsun ki canlansın. Kuru kuru olmasın.
Doğru. Vay. Bu…
-Devam et. -Bir saniye arkanı dönsene.
-Kulaklarını da kapa. -Peki.
-Kasper. -Tom Cruise lazım,
Yağmur Adam değil. Yetersiz bu.
-Bana iki dakika ver. -On saniye.
Devam et!
-Ne? -Hadi!
Hadi. Çarpıcı. Çarpıcı olsun dedin, öyle olsun.
-Güm. -Peki, teşekkürler.
Ya da… Daha bitmedi ama… Belki de bu kadarı yeter.
-Peşinden gitsem mi? -Sence?
Evet, bence gideyim.
Kasper Kielland. Pardon.
-Selam. -Yine mi sen?
Anlıyorum, biraz basitti…
-Epeyce. -Açıklamak istediğim…
Anladım. Büyüklerle oynamak istemene saygı duyuyorum.
Ufak bir sorun var. Seni tanımıyorum. Adıma yatırım yapmana izin veremem.
-Yok… -Sence de garip olmaz mı?
Yok, ben…
PowerPoint, ha? Daha neler!
Katıldığım son sunuma kim geldi, biliyor musun?
Dinle.
Evet, Kygo. Bizimkilerle içti.
Peş peşe yuvarladı. İşte bu, hayaları titretir.
Çünkü bu bir deneyim.
-Somut bir şey, hava cıva değil. -Değil.
Benimle oyun oynamıyorlar.
Benimle oyun oynamıyorlarsa paramla da oyun oynamazlar.
-Ha Herman? -Sebastian.
Ben de öyle dedim. Benimle oyun oynama.
-Çok basit. Görüşürüz. -Elbette.
Sana bir deneyim yaşatabilirim.
-Audun? -Nasıl geçti?
-Müthiş bir bekârlığa veda partisi olsun. -İşte bu!
Siktir…
Siktir! Kahretsin!
Sakin ol. Hadi söyle, nasıl geçti?
Çok iyi geçti.
Oldukça iyiydi.
-Tamam. -Tam anlaştık diyemem…
Olamaz hayatım.
Hayır, bu normal. Bir planım var.
Küçük bir uçağın alçalırken türbülansa girdiğini düşün.
-Türbülans. -Rüzgâr. Sorun değil.
-Bir planım var. -Uçak planı.
Evet ama her şey… Josefine?
Bu ne böyle?
-Ne mi? -Evet.
O… Buraya gel.
Annen uğrayıp bazı şeyler bıraktı.
Düğün için ilham verici şeyler.
-Yüz kızartıcı olmasın. -Ce-e!
-Hayır. -Bir de bu var.
Evet ya. Tam da böyle şeyleri ben hiç…
Tamam ama şunu dinle.
Benzersiz "Saat kaç?" taktikleriyle
yakın dostlar Mikkel Stegger ve Sebastian Borgnes… O kim?
-Benim. -Sensin.
Laser Tag Dünya Şampiyonası'na katılacak.
Bu haberi ya da o ismi neden duymadım? Kim o?
Nerede?
O…
Muhtemelen hâlâ laser tag kulübünde takılıyordur.
O… Evet.
BEKÂRLIĞA VEDA + AKTİVİTE
Ne yapıyorsun?
Söylemeyi unuttum. Bekârlığa veda partisi bu hafta sonu.
-Ne? -Evet.
-Senin için mi? -Evet.
Evet, tatlım. Çok iyi fikir.
Buna ihtiyacın var. Dışarı çık, iç, eğlen, arkadaşlarınla ol.
-Ama kafamı toplamam lazım. -Ne için?
Bekârlığa veda partin için mi?
Evet. Bazı fikirler bulup hafta sonunu planlamam lazım.
Sürpriz istemiyorum. Bence bu…
Eğlenmeyi de unutma.
Eğlenceli olacak. Elbette. Çok eğlenceli.
-Evet.
Tamam.
Eğlenceli olmalı. Bir planım var.
Eğlenceli olmalı.
Siktir.
-Sana gönderdiğim listeyi gördün mü? -Evet.
Çük balonları, alkollü jöle, tikka masala…
-Evet. -Hey, artık bunu düşünme.
Sakin ol. Ben hallederim. Her şeyi düşündüm.
Her şey hazır. Arkana yaslan.
Hayaları titresin istiyor. Söylediği tek şey bu.
Haya titretmeyi iyi bilirim.
Şuna baksana.
Düşün, bunların yapamayacağı şey var mı?
Düşün…
Nereyi titreteceğimi söyle, başlayayım.
Öyle ya da böyle onu titretirim.
-Şeyde… -Evet, düşünmeyi bırak.
Merhaba.
Selam beyler!
-Vay canına… -Selam.
-Seni görmek güzel. -Merhaba.
-Selam Pelle. Planı biliyorsundur. -Evet, şef.
Bir adamı eğlendirip iş bağlamanı sağlayacağız.
Ne? Hayır, bu… Hayır.
Ya da öyle sayılır. Kasper'ın eğlenmesini istiyorum.
Tamam mı? Benim hakkımda güzel şeyler söyleyin ki "İşte o" desin.
-"O…" -O.
-Kesinlikle. -Evet, lütfen.
Tamam.
-Üçlü çekelim. -Tamam.
-Bir, iki, üç. -Bekârlığa veda partisi.
Ne? Hayır…
Ne?
Bekârlığa veda partisi zamanı! Şu adamlara bak!
Patlamaya hazır roket gibisiniz, belli.
Evet. Kasper. Audun. Pelle.
-Pelle ismi hâlâ var mı ya? -Var.
Güzel araba.
Sağ ol.
A'dan Z'ye özel yapım. Ama en manyak kısmı bu değil.
-En manyak kısmı altta. -Öyle mi?
Altında mı? Bu…
-Bunun altında. Dostum. -Evet.
Dâhice bir mühendislikle
bir miktar metalin çılgınca birleşimi.
Tek bir amacı var: Pistte Tesla'nın götüne yumruğu sokmak!
Şuna bakın. Pislik!
Pislik devrede.
Her seferinde hissediyorum! Titriyor!
Eşi benzeri yok.
-Akım kapasitörü mü? -Evet. Dokunma uzun adam.
-Sadece fotoğrafını gördüm. -Şimdi aslını gördün.
Yine mutlu oldum. Pekâlâ.
Bunu giyebilirsin. Partiye katkım olsun.
-Bu bana mı? -Sadece sana.
-Başka kimsede yok. -Tamam.
-Çok naziksin. -Evet.
Tamam. İçki?
-İçki? -Teşekkürler.
İçki? Hazır mısınız?
Tamam.
Oldukça umut verici, değil mi? Hediye getirdi ve…
Mikkel?
-Bir sürü kadını çekiyor olmalı. -Tabii ya. Bu da iyi çeker.
Olamaz.
Seb!
-Oley! -Dostum!
-Sürpriz! -Evet. Ne güzel…
-Evet. -Şuna bak.
-O bir ayı. -Hadi.
Bakın, biri partiye hazır.
Evet, yavru ayıcık. Fena değil.
Direği dikme sakın.
-Ne demek o? -Nereden çıktı bu?
-Ereksiyon hikâyesini duydunuz mu? -Sanmıyorum.
-Anlatmadım. -Anlatmadın mı?
-Hayır, bu… -Komik olan…
Eminim Sebastian'ın çükü dimdik olmuştur.
-Tamam. Evet. -Hadi görelim.
-Ya da hikâyeyi anlat. -Gidelim mi?
-Bunu dinlemeliyiz. -Hayır, sonra.
Benimle gel de hikâyeyi anlat. İlginç bir şeye benziyor.
-Peki. -Atla hadi.
-Ben gideyim. -Tabii.
-Görüşürüz. -Evet.
-Seb… -Hayır, hayır.
Bazı eski şarkıları yeniden yazdım, bunları hep birlikte söyleyelim diyorum.
Mikkel'i neden davet ettin? Onu nereden tanıyorsun?
-Josefine dedi ki… -Josefine mi?
Josefine mi söyledi?
Şu arkadaşın var ya…
-Tebrikler. Çok eğlenceli biri. -Öyledir.
Hadi!
Çok eğlencelidir.
Siktir.
-Hessdalen. -Evet!
Hessdalen!
UFO TURLARI KAFE
Umarım bunu seversin. Geleneksel bir Norveç yemeği.
-Güzel. Çok iyi. -Evet!
-Adı ne? -Buna "raspeballer" deniyor.
"Top köfte" olarak tercüme edilebilir.
Stine?
Olamaz.
27. soruya geçelim.
Sebastian'ın McDonald's'ta sipariş ettiği tek şey nedir?
Pelle?
Ekmek içine iki sosis. Bazlama içine. Ekmek içine.
-Ne? -Kasper?
MekYumruk, doğruca götüne.
-Mikkel? -Bence McFlurry.
Ama sarı çikolataları ayırır.
-Evet! -Hayır!
-Doğru. Evet. -Çok iyi.
28'inci soruya geçiyoruz.
Tamam! Kızmabirader, tombala ya da ne oynuyorsak.
-Herkes içki içmeli. -Evet, bence de.
-Biraz da müzik çalsak mı? -Evet!
Her şarkının çocukluğundan bir anıyı temsil ettiği
bir şarkı listesi hazırladım.
Olamaz. Ne çalacağımızı buldum.
-Ne? -Dikçük. Bu sana gelsin.
Siktir! Dikçük! İşte bu be! Biri işi biliyor!
Tamam.
-Üzgünsem ne yaparım, biliyor musun? -Siktir!
-Ben de bazen üzülüyorum. -Ne?
Harbiden. Ama sonra kendi kendime
şöyle diyorum, "bip bap."
-Bip bap mı? -Evet.
-Bip bap? -Evet, sen de yapabilirsin.
Sonra o kadar çok tekrar ediyorum ki üzüntü…
Kayboluyor.
-Selam Pelle! -Selam şef!
-Sana bir şey göstermek istiyorum. -Tamam.
Hazır mısın?
Evet. Yoksa…
Şuna bak. Baksana.
Japonya'dan. Denemeye vaktim olmadı.
En yeni model.
Şuradan açıyorsun, o kadar. Düğmeyi çevir. Böyle.
Sonra yelekle eşleniyor ve hazır oluyorsun.
Evet, şuna bak!
Peki, tamam. Hâlâ oynuyor musun?
Her hafta oynuyorum. Becerimi korumalıyım.
Rakiplerim artık daha genç gerçi.
-Ama bir sorumluluğum var. -Bunu neden getirdin?
Birkaç tur oynarız diye düşündüm.
-Arkadaşlarınla. -Bilemedim ki…
Ortağım olmadan tadı yok.
Tamam. Mikkel, lütfen. Bana bir iyilik yapar mısın?
Evet, elbette.
Kendini dizginle biraz. Utanç verici hikâyeler anlatmayı da bırak.
Kasper beni görünce aklına "Dikçük" geliyor. Hiç…
Hey, hepimiz arkadaşız.
-Kasper arkadaş değil, o… -Ne o zaman?
Unut gitsin. Sadece…
Bu hafta sonu Mikkel Şov'u abartmasan olur mu?
-Hatırım için abartma. -Tabii.
-Tamam mı? -Evet, anlıyorum.
-Abartmam. -Güzel.
-Geri döndün demek! İşedin mi? -Evet ya…
Gelemeyeceğim için üzgünüm ama çeteye benden selam söyle.
Evet ama kapatmam lazım. Georg'u görmeliyim.
Evet. Hoşça kal.
Hessdalen UFO Turları'na hoş geldiniz.
Tamam millet. Gidiyoruz.
POLİS
Kusura bakma.
Gençlere ne oluyor böyle? Lanet olası UFO turizmi.
Biletler gişeden satın alınabilir.
-Merhaba. -Kale mi yapıyorsun?
Evet, şu güzelliğe bak.
Flexi 2000 Süper Koruma demirleri.
-Kimse bu engeli aşamaz. -Aşamaz.
Ama şu hâline bak. Tatlım, parlıyorsun. Az kaldı, ha?
Acil hattı durumumu görmek için aramadın mı?
Hayır. Hiç bu kadar çılgınca bir şey görmemişsindir.
-Bar dolabı gitmiş. -Gitmiş ya.
Çok ileri gittiler.
Burada olan her şey için Gullhella kardeşleri suçlayamazsın.
Bir burası değil, her yerden çalıyorlar.
-Kamp yerinen kurutma makinesi almışlar. -Ne?
Evet. Ve waffle makinesi.
Köydeki yetişkinler bunları konuşuyor, unutma.
Evet, gevezelik ediyorsunuz.
-Neden birayı almamışlar? -O bir şaşırtmaca.
Şaşırtmaca mı? O kadar zeki değiller.
Yeni telsizimi çalmalarından korktum.
Anladığım kadarıyla son model.
Çizikleri olabilir ama bu telsiz
48 kilometre çapında her konuşmayı alıyor.
Kamu mesajlarını dinlemek yasak, biliyor musun?
-Niyetim o değil. -Alo?
Alo? Hjørdis? Hjørdis, merhaba. Tamam.
Alfa 0-4 cevap veriyor. Alfa 3-1, arama kodlarını kullanmalısın.
Bunu çalışmıştık. Tamam.
Evet, pardon. Alfa, Alfa, Alfa'yı arıyorum. Tamam.
Sorun ne, onu söyle Benjamin.
Peki, tamam. Komşular Gullhella kardeşlerden şikâyetçi.
İşte. Duydun mu?
Bir baksam mı? Ben…
Evet, iyi olabilir. İyi bir egzersiz olur.
Sen bak, sonra nöbeti devralırım. Tamam.
Sağ ol…
Bu ne demek şimdi?
Evet, müşterilerim o fotoğrafa bayılıyor.
Bu parıltıları seviyorlar.
"Kızım. Çok tatlı değil mi?" diyorum.
Her gün gülümsemeni görmek moral veriyor.
Gerçekten moralimi düzeltiyor.
Evet. Karidesçi hatunlar toplanmış yine.
-Vay canına Mikkel Fare. -Kasp-Usta.
Evet!
Kasp. Kasp… Kaspy. Bakalım…
-Biraz fazla oldu. -Eğer biz…
-Olacak mı? -Sebster!
Çok acayipti.
Çok sağlam beşlik çakar. Vurdu mu sesi gelir.
Pekâlâ hanımlar. Bugün ne saçmalıklar yapacağız?
-Anlatayım. -Evet.
Özel bir tur ayarladım.
Hem de…
Hessdalen Gözlemevi'nde.
Hessdalen Gözlemevi.
Ne gözlemevi Audun?
Yıllardır vadide görülen kaynağı belirsiz ışıkları gözlüyorlar.
-Hessdalen olayını duydunuz mu? -Uzaylılar mı?
Ne?
Evet. Çok basit.
Evet, ışıklar maksatlı hareket ediyor gibi görünse de
birçok şeyin yan etkisi olabilir.
Baş bilimci Stine Lyongo'nun ilginç bir teorisi var,
aklım en çok ona yatıyor.
Biyolüminesan reaksiyon. Ölçülebilir kütle eksikliğini açıklıyor.
Öyle ki bu…
Evet, şey… Bizi iyi makaraya aldın Audun.
Biraz konuşabilir miyiz? Dışarıda. Gelir misin?
-Sadece ikimiz. -Peki.
Ne yapıyorsun sen? Listeye ne oldu? Çük balonları…
Alkollü jöle… UFO turu da nereden çıktı?
Hayır, UFO olayı değil. Sakin ol. Tamamen bilimsel.
-Tamam. -Bayılacaksın.
Önemli olan ben değilim.
Kasper'a haya titretme sözü verdim.
Hayalar titreyecek demiştin.
Esaslı bir şey bulmamız lazım
yoksa eşi benzeri olmayan arabasına binip gider, ben de hapı yutarım.
-Affedersin. -Önemli değil.
Yeter ki eğlenceli bir şey bulalım. Maço bir şey. Öyle ki…
Paintball! Bence paintball oynayabiliriz.
-Fena fikir değil! -Bir süredir planlıyordum.
Paintball. Paintball oynadığım zamanı hatırlıyorum.
Evet.
Tamam, gidelim mi?
İşte şimdi oldu Dikçük.
Sistem arızası.
-Siktir! -Neler oluyor?
Neydi o?
-Ağzına sıçayım! -Hayır, olamaz.
Harika arabaymış, hadi oradan!
Tamam.
Kırılır.
-İyi misin? Ne… -İyi miyim?
-Hayır… -Cidden soruyor musun?
-Çok aptalca. -Evet.
Kaç para, biliyor musun? Kahretsin!
-Tonla para. Çok pahalı… -Öteki…
Az önce ne oldu öyle?
-Esaslı bir şey yapmalıyız demiştin. -Evet.
Ha siktir.
Vay be, Walking Dead gibi.
Merhaba. Paintball oynamak istiyorduk da.
Paintball?
Gözlemevi bu civarda, tura katılmak istersek…
-Hey! -Ama kimse istemiyor.
Biz başlasak ya. Biri gelir nasıl olsa.
-Evet. -Burası açık zaten.
Önce ödeyeceğiz, değil mi?
-Direkt gir, tamam. -Kasper-roo.
-Seb! -Evet. Aman.
Üzgünüm. Herkese yetecek kadar silah yok.
Sorun değil. Siz oynayın. Canım yansın istemem.
Tüh! Hay aksi!
Vay canına! İyiyim.
-İyi misin? -Eğlenceli.
-Neden oynandığını anladım. -Bu işi başka bilmeyen var mı?
Aynı değil ama Seb'le Avrupa laser tag şampiyonuyduk.
-Eskiden. -Dalga mı geçiyorsun?
-Doğuştan laser tag'ciler! -Evet.
-Ne? -Evet, öyleydik.
-Doğru. -Evet, doğru.
Çok eskide kaldı. Oynayalım mı? Başlayalım…
-İkimiz Kasper ve Audun'a karşı. -Millî takıma karşı diğerleri olmasın.
-Adım almaca oynayalım. -Adım… Çocuk muyuz biz?
Cep telefonlarını topluyorum, böylece eğlenceye odaklanabiliriz.
Vay canına.
-Bu harika. -Beni koru, sağdan ilerleyeyim.
Hep sen. Ya ben? Ben de gideceğim.
Olayımı yapayım, sonra konuşuruz. Tamam mı?
Hayır, ben…
Kahretsin. Baştan başlıyorum. Çıktım mı?
Evet.
-Kasper'ı vurdum. -Ne?
İstemeden oldu. Ateş ediverdim. Ortalık çok karışıktı…
Tanrım, Audun! Ne…
Hay sikeyim!
Tamam, Mikkel'i vuracağız, sonra sıfırlayıp tekrar deneyeceğiz.
Bir dahaki sefere Kasper seni vursun.
-Otursana. -Tanrım.
Silah falan yok. Yerine otur. Çok güzel.
Tamam, yapalım hadi.
Yapman gereken buydu. Saklanmak.
Nasıl ikimize de ateş edebilir?
Sinsi herif. Stratejisi yok.
Sen yan tarafı koru, pitte buluşuruz.
-Ne? -Ateş et, arkadan dolaşayım.
Peki.
Hadi!
Nasıl ya?
-Galiba birini vurdum. -Güzel! Amaç bu zaten!
-Hayır, sanırım birini vurdum. -Ne?
Vay canına. Kahretsin.
-Bunu neden yaptın Dikçük? -Sizden biri sandım.
-Mohikan saçım mı var? -Gözüme güneş girdi!
-Çok parlaktı herhâlde. -Ölmüş mü?
-Boyadan ölünmez. -Gözü vurursan beyne gider.
-Gözünden mi vurdun? -Ölmedi!
Bakın, nefes alıyor. Ya da…
Vay anasını.
Seni tanımıyorum bile!
Şerefsize bak sen! Herif beni haklayacaktı!
-İyi misin Pelle? -Evet, iyiyim.
-Zombi olayı bu! -Ben de zombi mi olacağım?
Zombi falan yok.
-Parlayan gözleri açıkla öyleyse. -Yansıma falandır.
Yansıma mı? Cidden mi? Kasper, beni destekle.
-Pelle! Sen de gördün. -Vücuduma bir şey oluyor.
Çok acayipti.
Kulübeye gideceğiz ve bu konuda konuşmayacağız. Hiç olmamış gibi.
Soran olursa bütün gün oradaydık.
Niye İngilizce konuşuyorum ki?
-Hey. -Ne oldu?
Çalışmıyor. Pelle, bir şeye basmam mı gerekiyor?
-Anahtarı çevir. -Genelde işe yarar.
İyi de işe yaramıyor. Pelle, motor nerede?
-Tamam… -Neler oluyor?
Motor gitmiş.
Evet. Bu mantıklı.
-Nasıl mantıklı? -Araba motorsuz çalışmaz.
Motor gitmiş olamaz. Gülle gibi ağır.
Benden bu kadar Dikçük. Harika bir partiydi.
Ya da denemeydi. Telefonumu ver de taksi çağırayım
çünkü buna yokum. Telefon.
Şey, gitmiş.
Ne? Gitmiş mi? Ne diyorsun sen?
Telefonların olduğu kutu. Sadece kılıflar kalmış.
Hayır!
Siktir. Audun, Hessdalen Gözlemevi yakında demiştin.
Hemen şurada.
Tamam, oraya gitmeyi öneriyorum çünkü kulübeden daha yakın.
Önceliğim seninle ve tabii herkesle ilgilenmek.
Ama sen daima önceliğimsin…
-Sus Dikçük! Öncelikler. -Benimki sensin.
Şu anda en önemli şey buradan gitmek.
-Doğru. -Tamam.
Durun. Ormana silahsız gitmem.
O da ne öyle?
Tabii ya. O noktadayız. Tamam.
Dagens gazetesinde baban hakkında bir yazı gördüm.
Etkileyiciydi. Baban ve sen bir şeyleri doğru yapıyor olmalısınız.
-Evet. Ben de mi? -Evet, sen de. Bence öyle.
-Etrafında doğru insanlar olmalı. -Peki.
-Anahtar kelime bu. Çok temel. -Nasıl yani? Nasıl?
İki tür insan vardır. Aklına yaz.
Şekerler ve sebzeler. Mesela Mikkel.
-Pamuk şeker. Anlıyor musun? -Mikkel'i sevdiğini sanıyordum.
Pamuk şeker severim. İçinde yüzebilirim. Çükümü içine sokarım.
-Anlamıyorum… -Bazı insanlar pamuk şeker gibidir.
Besleyici değeri az ama leziz. Çiğnersin…
Sonra da tükürürsün. Anlıyor musun?
Önemli olan şu Dikçük, iri, güçlü bir ayı olacaksan
dengeli beslenmelisin.
Evet. Çünkü ne yersen osun.
-Doğru, Dikçük! Şimdi bir yere varıyoruz! -Evet, tabii.
-Ama sadece haşlanmış patates yiyemeyiz. -Hayır.
-Ne lazım? -Et suyu.
-Baharat. -Baharat. Doğru. Baharatlı olabilirim.
Evet ama baharatları şeker torbasına koymak istemeyiz, değil mi?
Evet…
Geldik.
Burası da bayağı kalabalıkmış Dikçük.
Ama tur yapacaktık, o yüzden birinin gelmesi gerek.
-Anlamıyorum. -Tanrım. Böyle çok bekleriz biz.
Öylece içeri mi gireceğiz?
Bir şey almadığımız ya da kırmadığımız sürece zorla girme sayılmaz.
Evet, çok mantıklı.
HESSDALEN GÖZLEMEVİ
Bakın! İçeri buyur ediyorlar! Kim geliyor? Kasper?
Hayır, Kasper pas geçiyor. Ama Dikçük çok hevesli.
-Tabii. Kesinlikle. Ben… -Onu ben alayım, Pelle'yi korurum.
Güzel. Siz dışarıyı gözleyin, biz de içeriye bakalım.
-Evet. -Biri gelirse haber verin.
Bekle. Planın ne? Bir planın var mı?
Telefon bulup yardım çağırmak. Ve…
-Bu hiç de aptalca bir plan değil. -Değil tabii.
Ama dikkatli ol. Burada ne olduğunu bilmiyoruz.
Sümsüklüğü bırak. Artık çocuk değiliz.
Dejavu yaşadım.
En âlâsından. Helsinki'deki Avrupa Kupası'nı hatırlıyor musun?
-Evet. -Çok iyiydi.
Mikkel. İki saniye olsun
pamuk şeker olmayı bırakır mısın?
Buraya odaklanmalıyız.
Pamuk şeker mi?
Aslında çok ilginç.
Burası zamanında Trøndelag'daki en büyük inşaat projesiydi.
Sadece olayı gözlemlemek için değil.
Vadideki tüm telekomünikasyon şu kubbeden geçiyor.
Çok ilginç. Bunu unutmayacağım. Daha fazla anlatma.
Burası nasıl bir yer?
-Bakalım telefon falan var mı. -Evet.
-Pelle'de de olması gerekmez mi? -Ne? Bunlardan mı?
Vay! Hayır, sorun değil.
-Sorun değil. -Sorun yok dedi, demek ki sorun yok.
-Hey, biz… -Bekleyip kim olduğuna bakalım.
Çevir sesi yok.
Bunlar iletişimle ilgili sanırım. Sence bu… Hayır.
Kapalı. Çalışmıyor.
O ne?
Audun'un bahsettiği ışık olayı.
Stine Lyongo bu.
Bize söyleyebilirsin, ona seslenmene gerek yok.
-Tam isabet. Telefon. -Ne? Tamam.
İçeri girmeyecektik. "Hiçbir şeyi kırmazsak zorla içeri girmiş olmayız."
Bence iyi görünüyor.
-Hessdalen karakolu. -Merhaba. Ben Mikkel Stegger.
Ormandayız, gözlemevinde.
Gözlemevi mi? Buyurun? Orada da mı bir şeyler kayboldu?
Hayır, bir adamla karşılaştık.
Uzaylı mı yoksa doğaüstü bir şey mi, bilmiyorum.
Uzaylı mı? Deme yahu?
Evet, çılgıncaydı. Gözleri parlıyordu. Çok acayipti!
Tamam. Alo, merhaba. Gözlerle ilgili şeyi unutun.
Arkadaşımın demek istediği…
Pardon ama…
Şu anda orada kaç gerzek var?
-Stine'yle konuşayım. -Stine mi?
Stine burada değil.
-Paintball'cu mu? -Burada ne işi var?
Şu aslan yelesi saçlı adam.
-Berbat görünüyor. -Onları uyarmalıyız.
Hayır, burada kalıp susmalıyız.
Hessdalen'daki Marslıları duymaktan bıktım.
-Flaş haber: Uzaylı falan yok. Uzatma. -Hayır!
-Onları uyarmalıyız. -Hayır, burada kalacağız.
-O neydi? -Sıçıp batırdım.
-Kahretsin. -Ne?
-Ziyaretçi! -Yardım mı?
-Hayır, suratından vurduğun adam. -Bilerek yapmadım!
-Güneş parlıyordu ve… -İntikam almaya gelmiş!
-Ne oluyor be? -Kahretsin.
Burada saklanalım.
Baktım. Kilitli. Başka bir şey düşün.
-Hadi, yürü! -Bekle, ben…
-Pardon. -Ha siktir Mikkel…
Diğerlerinin yanına, bodruma at.
O da neydi?
Bu ne lan?
Ölüydü, değil mi?
Öyle sanıyorum, evet.
-Aşağı in ve kontrol et. -Saklan!
-Yanına! -Yer yok!
-Bir cesetle kalmam! -Ölü taklidi yap!
-Hayır! -Dene!
Siktir!
Nasıl ya?
Sadece bir sıçan.
-Kulübeyi kontrol ettin mi? -Evet. Tamamen boştu.
Başka bir yere baktın mı?
Fark eder mi? Onlardan çok var.
Diğerleriyle iletişime geç. Onları gören olmuştur.
Ne oluyor lan?
Paintball sahasına gitmişler. Bizden birini dövüp kaçmışlar.
Vadiyi kapatın. Bulun onları!
Seb?
O da neydi öyle?
-Neler oluyor? -Kaçıyorlar mı?
Bacaklarda derman yok. Neler oluyor?
-İyi misiniz? Ne oldu? -Paintball'cu oradaydı.
Dediğim gibi, gözleri parlıyordu. Kesinlikle uzaylı.
-Zombi değil mi? -Değil.
Tamam, bu çok fazla. Neden buraya gelsinler ki?
-Bilmem ki. -Hayır.
Cidden. Sanki bir tür telepatiyle iletişim kuruyorlardı.
-Evet, tuhaf. -Tuhaftı.
Seb, gördün. Beni destekle. Olanları anlat.
-Hayır, öyle bir şey görmedim. -Hayır.
Öyle mi?
Polisi aradık ama uzaylılardan bahsettiği için gelmiyorlar.
Yaya olarak devam etmeliyiz ve umarım yardım buluruz.
Tamam.
-O neydi öyle? -Bunu mahvetme.
Hafta sonunu kurtarabiliriz. Kasper'a deneyim sözü verdim.
-Biz… -Sen ne diyorsun yahu?
Hayır! Sakin olup devam edelim. Lütfen.
Cesetlerle dolu bir bodrum gördükten sonra partiye devam etmek istiyor olamazsın.
-Ne? Cesetler mi? -Evet, ölü insanlar.
O kadarını biliyorum. Ne diyor bu?
Audun! Sen bir şeyler biliyorsun.
-Taraf tutmak istemiyorum. -Tanrım.
Dikçük. Cesetlerle dolu bir bodrum mu?
-Hayır! -Hayır mı?
-Tam dolu değil. -Yarısı mı dolu? Biraz mı dolu?
-Evet. -Ne?
-Burada neler oluyor? -Uzaylılar!
Sus pamuk şeker, durum tuhaflaşıyor.
-Söz büyüğün… -Beyler…
Bir uzaylı tarafından ısırıldıysam ne olur?
-Uzaylı mı olurum? -Hayır.
Merhaba Stine. Ne olduğunu bilmiyorum. Motor yarı yolda durdu.
Bir bakayım. Motorlardan az çok anlarım.
Bu harika. Hadi herkes otobüse binsin. Hadi!
-Onlara yardım etmeliyiz. -Yok, dur!
Nasıl yani?
-O da neydi? -Uzaylılar.
Vay canına. Size ne dedim? Uzaylılar.
Şu an bunu hazmetmek biraz zor Mikkel.
-Dejavu yaşadım. -Hayır, o başka bir şey Pelle.
Tanrım.
Sağda!
-Orada da! -Kaç tane var?
Merhaba. Sizi bulduğumuz iyi oldu.
Burası tehlikeli olabilir.
Bizi takip edin.
Ortalık karışmadan sizi eve götürelim.
-Onu anlayan var mı? -Hayır. Taşra ağzı bu.
Söylediklerinizi anlamıyoruz.
Hey! Bir adım daha atma!
Geri bas sersem.
Sikinden vururum!
Yerleşin! Audun, sağa. Kasper, sola.
-Eyvah! -Durun.
Bekleyin.
Geri gelin! Tamam Audun. Ateş et!
Evet, kaçalım! Hadi!
Kahretsin.
Evet!
Tamam.
Uzaylılar.
Tamam.
Tamam. Koş!
Son sayı sekiz. Bir kişinin yedi doğru sayısı var.
11. Sayı 11.
Tuhaf. Dört kahve makinesi.
Uzaylılardı. Bize inanmadınız ama bu gerçekti.
Merhaba. İyi günler.
Çılgınca geldiğini biliyorum ama doğru.
-Her şey. -Evet, doğru.
Sanırım daha önce telefonda konuştuğum kişilersiniz.
Ve bu olaylar gözlemevinde mi oluyor?
Evet. Her yerde.
Önce paintball sahasında, sonra gözlemevinde,
sonra da ormanda. Ormanda iki kez. Hepsi.
-Bu bir uzay istilası! -Paintball mu? Gullhella Paintball mu?
-Evet. -İkizlerden biri orada mıydı?
-İkizler. Onlar ikiz. -Doğru.
Dövdüğümüz adam olduğuna emindim.
-Dövmek mi? -Sebastian paintball'da onu vurdu da.
-Gözüme güneş girdi… -Kafayı yedi.
Bize saldırdı, âdeta kudurmuştu. Canavar gibiydi.
Kuduz. Canavar gibi. Doğru mu anladım?
-Evet. -Hayır.
-Sen ne… -Olan bu.
-Yazıyor. -Öyle oldu ama.
Fısıldasanız da duyabiliyorum. Oturun beyler.
Hayat zor olabilir, malum.
-Evet. -Ama bu iş böyle olmaz gençler.
Uyuşturucu kara delik gibidir.
Halüsinasyonlar. Gerçeklik hissi kaybı.
Hayır, bu iş çığırından çıkıyor.
Şaka yapmıyoruz! Burada olanlar çılgınca.
Hessdalen ışıkları, bu olay manyak kasabanızda devam ediyor!
Kasaba statümüz yok. Biz bir köyüz.
Bir önerim var. İş arkadaşımı arayacağım.
Gullhella'ya gidiyordu, ne gördüğünü soracağım.
Evet. Bir saniye. Belki de bunu yapmamalıyız.
Ya onun bedenini de zapt ettilerse?
Buna hiç ihtimal vermem.
-Ne yaptın? -Onlardan mı diye baktım.
Hamile. Bebeğe nasıl etki edeceğini bilmiyorsun.
-Alfa 3-1, burası Alfa 0-4. Tamam. -Alfa 3-1 cevap veriyor. Tamam.
Vay.
Bir Gullhella'yı paintball silahıyla vurup dövdüğünü iddia eden
birileri var burada. Senin bulduklarınla örtüşüyor mu?
-Sonuçları bunlar… -Onlar…
Bir anlamda silahlılar.
Öyle sayılır. Tamam.
Sanırım aynı kişiler. Ben gelene kadar onları tutabilir misin? Tamam.
Uzaylı olanlar patlıyor, her yana şu şey bulaşıyor.
Evet, hallederim. Anlaşıldı tamam.
Uzaylı değilsen hiçbir şey olmuyor!
Ama bu…
Kakao isteyen var mı?
Orada. İçeride beyler. Kurabiye ve kakao buyurun.
-Burada mı? -Evet.
Yoksa…
Hey! Neler oluyor?
Üzgünüm. Orada kalmanız lazım. Arkadaşım birazdan gelecek.
-O gelince konuşabiliriz. -Yine de kakao içebilir miyiz?
Ormanda yalnız kalmak istemiyorum! Hayır!
Kahretsin!
-Peşindeler mi? -Hayır, sanmıyorum.
Of be Audun. O gözler… Yeşildi.
Yeşildi lan. Parlıyorlardı. Bir de uzaylı yok demiştin.
Aksini düşünmek için sebep yok dedim.
Ama evet, acayipti.
Ama parazit de olabilirdi, mesela… Ne?
Kendimizi toplayıp sakin kalalım.
-Ve dikkat çekmeyelim. -Evet.
O zaman bizi görmezler.
Tanrım. Tamam. O zaman şu tarafa gideceğiz.
Hayır!
-Hayır! -Siktir! imdat!
Kışt!
Kahretsin! Ağzına sıçayım!
-Diğerleri kaçmış mıdır sence? -Bilmem ki. Olabilir. Umarım.
Ne yapıyorsun?
İnce ayar yapıyorum. Işın yoğunluğunu artırıyorum.
Ne?
Şu aksiyon kahramanı triplerin var ya… Hiç bıkmayacak mısın?
Sadece durumla baş etmeye çalışıyorum.
Ne olacak sence?
Etrafta John Wick gibi mi dolaşacaksın?
Hayır.
Bilmiyorum Seb. Belki öyle yaparım. Belki mecbur kalırız.
Sen geldiğin an adım "Dikçük" oldu ve boktan bir…
Uzay istilası mı? Bunun için de beni mi suçlayacaksın?
Bu kadar keyif almamaya çalış.
Ama bir düşünsene…
Onca laser tag taliminden sonra bir uzay istilası püskürtme şansımız oldu.
15 yaşındaki Seb zevkten geberirdi.
O yaşlara niye bu kadar taktın?
Takmış değilim. Senin derdin ne?
Eski bir dostu kutlamaya geldim. Geçmişi anıp eğlenecektim.
Eski günleri yâd edecektim. Bu ne huysuzluk böyle?
Tabii huysuzum!
Kasper'ın böyle bir şeye katılması ne bulunmaz fırsat, haberin var mı?
İyi bir izlenim bırakmam gerekiyordu.
Ama hayır. Sen buradasın. Mikkel Stegger. Şansıma tüküreyim.
Şaka yapıyorsun.
-Ne? -Tüm bular Kasper için mi?
Bu hafta sonu işle mi alakalı?
Kusura bakma, bir kere olsun
anaokulu öğretmeni bozuntusu gibi davranmak yerine
hayatıma odaklanmaya çalışıyorum.
Pek güzel. Bak ne diyeceğim.
Gerçekten müthiş. Hayalimi yaşıyorum.
Her gün gönlümce laser tag oynayabiliyorum.
Her renkten buzlu meyve suyu içebiliyorum. Tek kuruş ödemiyorum.
Olduğum gibi saygı görüp beğeniliyorum.
Facebook'a baktım. Preben'in doğum gününe gitmişsin.
-Ne olmuş? Güzel partiydi. -12 yaşında!
Evet, 12 yaşında ve müthiş!
Preben harika biri. Anda yaşıyor ve hayatı seviyor.
Onu örnek alabilirsin.
Bekârlığa veda partini çük emerek geçirmek yetişkinlik mi?
Çük emmekten gocunmam.
Kasper'ın üç çükü olsa sıraya dizer, hepsini emerdim.
Yeter ki senin sahneyi çalmadığın üç saniyem olsun.
Gelmiş geçmiş en kötü partinin dev sahnesini mi diyorsun?
Neden siktirip gitmiyorsun? Hem seni burada isteyen yok.
Gelmem için yalvaran kız arkadaşın hariç.
Çünkü kafandan zorun olduğunu biliyor.
-Biliyor musun? Siktir! -Sen siktir, o sıçan suratını sikeyim!
Arkadaşım geldi, isterseniz çıkabilirsiniz.
-Görevin onları yakalamak. -Senin görevin de…
İşte oradalar. Bana saldıranlar onlar!
-Dur bir saniye! -Çekil! Geri çekil dedim!
Sakin olalım. Siz ikiniz benimle geliyorsunuz.
Yine mi!
Seni tanımıyorum!
Hey, Egzotik Joe. Sakin ol.
Siktir.
-Burada neler oluyor? -Anlattım ya.
UFO'lar, ışıklar falan saçmalığı mı?
Evet.
Canavarlar tarafından kovalanmıştınız.
İnsanlar ışıklara farklı tepkiler veriyor.
-Henüz tam çözemedik. -Ve ben normalim.
-Siktir! -Ateş etmeyi bırakır mısın?
Onu sorgulayacağım, sakin ol.
-Gevezeliğinle öldürecek misin? -Soru soracağım.
Seni kenara çekiyorum. Seni de.
Burası benim karakolum, burada sorgulamayı ben yaparım.
Işık mı var… Onun içinde?
-Evet. -Senin içinde?
Evet.
Lanet olsun.
Ve içimizdeki ışık…
Galaksiler arası bir işaret fişeği.
Zırva. İşaret fişekleri öldürmez, yani bu çok saçma.
-Aslında öldürebilir. -Hayır.
Demek istediğim o değildi.
Diyorum ki… İşaret fişeği kullananları gördüm…
"Öldürmek" derken?
Gözlemevinin bodrumu ceset dolu.
Bunu bana şimdi mi söylüyorsun?
-Daha önce de söyleyebilirdim… -Ha, öyle mi?
-Denedim… -Zavallıcık.
Mazeretim yok.
-Kimi arıyorsunuz? -Polisi.
-Ama siz polissiniz. -Orası daha büyük.
PATLAYICI
Vay canına.
Telefon çekmiyor.
Lanet olsun.
-Bu da çalışmıyor. -Ne?
-Oyun bitti evlat. -Sağ ol ahbap.
Tamam. Şimdi ne yapıyoruz?
Ne…
Hjørdis…
-İndir onu! -Hjørdis…
-Sen misin Benjamin? -Evet.
Nasılsın?
Ofise nasıl geldim?
Seninle telsizden konuştum…
-Sonra Gullhella'ya gidiyordum. -Seni oraya göndermemeliydim.
Sen bir süreliğine…
Gittin.
Pek hatırlamıyorum.
Bir bariyerde duruyordum.
Vadiden ayrılan arabaları durduruyorduk. Biz…
Hjørdis. Herkesi alıyorlar.
Herkesi alıp götürüyorlar!
Bizi nereye götürüyorsunuz?
Sanırım tepeye çıkıyoruz.
Bir şey söylemen garip çünkü kimse sana fikrini sormadı.
Gerzek.
Yardım etmeye çalışıyor.
Öyleyse yardımını alsın ve o küçük kıçına soksun.
Çünkü bu onun suçu!
Kirpi gibi ormanda dolanıp o yeşil mahlukları peşimize takmasa
şimdi güvende olurduk. Her şey yolunda olurdu.
Onu takip etmeleri onun suçu değil ki.
Lanet olsun!
-Ay, yazık. -Şimdi biz… Yapma!
-Vay! -Ben dokunurum.
-Sen dokunma. -Kesinlikle dokunmam.
-Bu… -Çok ağırdı.
-Pes ediyorum. Pes ediyorum ulan. -İyi olacak.
Hayır, iyi olmayacak. Aptal aptal "İyi olacak" deme.
Buradan kurtulacağız.
Değil mi? Bunu evdekilere, sevdiklerimize borçluyuz.
En iyi arkadaşına, hatta birden fazlaysa hepsine.
Benim arkadaşım yok Pelle.
Ne? Tabii ki var. İkisi tam karşında oturuyor.
Sorun yok. Buradan kurtulacağız.
-Daha kötü şeyler de yaşadım. -Bundan da mı kötü?
-Bu çok… -Hepsi düzelecek.
Seb. Çantada laser tag malzemem var. Yelekler, tabancalar falan.
Pelle'nin arabasının arkasında. Karşı koyalım.
Ama bir planımız olmalı.
Bizimkileri kurtarmalıyız. Düşünelim…
Yakalandılar ve götürüldükleri yerde onlara dönüştürülecekler.
Evet.
Nerede olduklarını öğrenmeden hiçbir şey yapamayız.
Tamam.
Plan. Pekâlâ.
Dur bir saniye.
Bir plan yapalım.
-Ne o? -Gözlemevinde şurası işaretlenmişti.
Eski bir madencilik sistemi. Gullhella Paintball'a yakın.
Bir planın mı var?
Plan taslağı. Kalacak yeriniz var mı?
Ne bileyim…
Bir kale, demir parmaklıklı bir yer…
Herhangi bir yer?
Lanet olsun…
Evet.
UFO TURLARI
Merhaba tatlım.
-O normal. -Çok şükür.
-Neler oluyor? -Yardım lazım.
-Bu civardaki insanları… -Uzaylılar kaçırdı.
Dalga mı geçiyorsun? Harbiden mi?
-Harbiden mi? -Demirler işe yarıyor mu?
-Tabii. Ben taktım. -Kısa dalga telsizin var mı?
Kimle temas kuracağız?
Polisle, orduyla, yardım derneğiyle. Kim cevap verirse.
-Tamam. -Ona iyi bak.
Tabii.
Güvenlik sebebiyle bunu hiç tavsiye etmem.
Burada yardım bekleyemez misiniz?
-Olmaz. Kasper ve Audun bize muhtaç. -Evet. Pelle de.
Evet, Pelle de.
Gelirlerse…
Evet, ateş edin. Onları vurun.
Evet, düğmeyi açıp…
Lazer tabanca kullanabilirim bence.
Ama size sağ kalmanızı emrediyorum.
-Planımız bu. -Evet, öyle.
Ben ciddiyim!
-Evet. -Evet, kesinlikle.
Söz.
Baksana… Ben…
Ya da…
-Daha önce… -Evet…
-Ben… Anlıyor musun? -Şöyle oldu…
İkimiz de duygusaldık, iki kişi duygusallaşınca
durum duygusal bir hâl alıyor.
-Evet, anlıyorum. -Duygular falan…
Ama bir an durup düşünelim,
bir polis arabasında oturuyoruz
ve lazer tabancalarla uzaylı vuracağız!
-Çok havalı be. -Evet ya, çok havalı!
-Emniyet kemeri takmalıyız. -Takalım.
Tamam, silahlarla yeleklerin olduğu çanta arabada.
Pelle'nin şu şeyde.
-Evet, arkada. -Bir planımız olmalı.
Dikkatlerini dağıtırsam arabaya koşup çantayı bulabilirsin.
-Dışarı koşmamı mı istiyorsun? -Evet, koş ve çantayı bul.
-Nasıl ya? -Senin bekârlığa veda partin.
-Ben mi öleyim yani? -Hayır, sahneyi sana bırakıyorum.
Dikkatlerini nasıl dağıtacaksın? Bir kez olsun net konuş.
İşte polisin sesi
-Polis aracı. -Tamam.
Git hadi.
Geberin şerefsizler.
Siktir.
Kahretsin.
Siktir!
Evet!
Siktir.
Çok iyiydi be!
Onlara çarpamazsın. Gerçek insanlar ama etki altındalar.
-Kahretsin! -Fena görünmüyorlar.
Tamam.
Peki.
Takımı giy.
El kitabını anlamıyorum.
Yıldız Gemisi Askerleri gibi mi?
Tehlike!
-Japonca bu. -Sen çözersin.
"Işıklar söner" yazan yuvarlak düğme…
Evet?
-Ona dokunma. -Neden?
-Aman diyeyim. -Evet.
Paintball sahasından geçip yükseğe çıkmalıyız.
Pekâlâ. Gidelim.
Kendinden emin görünüyor.
Boşuna değil.
Hoş geldin komitesi.
Hadi bakalım!
Dikkat, bir şeyler atıyorlar!
Kahretsin.
Ha siktir.
Kahretsin.
-Hakladık onları. -Çok kalabalıklar!
Şimdi hakladık onları. Kahrolası ampuller.
-Ampul mü? -Baksana. Gözleri parlıyor.
Nakavt!
Güç yüklemesi bir!
Seb!
Siktir.
-Seb, ağzıma girdi. -İyi misin?
Mikkel!
-Tabancalar çalışmıyor! -Lanet olsun!
Güzel!
Hadi bakalım!
Nihayet.
Nakavt!
Hadi Seb.
Güç yüklemesi iki!
Seri vuruş gibi bir şey.
Kahretsin. Gitmeliyiz. Hadi.
Ne kadar çirkinler baksana!
Hadi bakalım!
-Bir planım var. -Tamam.
-Gazı kökle. -Bu bir plan değil!
Gel, gel.
-Neden kaçıyorsun? -Dikkat dağıtmak için.
Biz ekibiz, kaçamazsın. Hep kaçıyorsun!
-Duruma ayak uydur. -Kahretsin.
Ağzına sıçayım!
Hayır, işe yaramaz.
Çok kalabalıklar be.
Bir planımız yok! Koşup arkadan dolaşacak vaktimiz yok!
Vakit mi?
-Vakit! Saat kaç? -Ne bileyim ben? Neden?
Seb. Saat kaç?
15 yıl oldu ulan. Hiç şansımız yok. Delirdin mi?
Üçe çeyrek var!
Vay canına!
Üçe on var!
Bir buçuk!
Hadi!
-Siktir! -Ateş et!
Gerçek silah!
Hadi be! Nasıl yani?
Ulan! Tanrım!
-Ne o? -Bilmiyorum.
-Ne işe yarıyor? -Bilmem!
Fırlat!
Lazer patlaması!
Vay anasını!
Evet lan! Evet!
-Çok esaslıydı! -Evet!
-Piyüv Jackman! -Vay! Sean Beam ulan!
Memnun oldum.
-Aragorn! -Legolas!
Gimli! Evet!
Evet!
Beyler. Sakin olalım ve konuya yetişkin gibi yaklaşalım.
Nasıl yani?
Dur! Daha iyi bir planım var.
-Odaklanın beyler. -Burada çamaşır makineleri var.
Fazla stres yapmayalım.
Hayır!
Bir dakika, o kişi az önce öldü mü?
-Hayır. -Hayır mı?
Hayır! Ölmedi.
Kahretsin, burada biri daha öldü!
-Buraya. -Yok, sağ ol.
Hayır, hayır! Hey, pislik!
-Bu… -Pislik devrede.
Hayır! O benim arabam! Bırak!
Kötü insanlar! Bunun için yasal dayanağınız yok.
Alo?
-Hertzberg Savaş Akademisi mi? -Evet.
Tanrım. Çok şükür.
Ben Hessdalen karakolundan Hjørdis Skolem.
Derhâl silahlı destek istiyoruz.
-Hessdalen'da mı? -Evet, öyle.
Uzaylılar falan mı sardı orayı?
Etrafı saran UFO'culardan başka şeyler de var burada.
Ama gerçekten uzaylılar saracak olsa
gelebilir miydiniz acaba?
Alo?
Şu uzaylı olayının içine edeyim!
Sıkma canını tatlım. Sıcak süt ister misin?
Hayır, sıcak süt istemem!
Eskiden üzgünken isterdin.
Keser misin şunu?
Beş yaşındayken babaya ihtiyacım vardı!
Altı, yedi, sekiz, dokuz, on, 11, 12, 13 yaşında da. Artık sana ihtiyacım yok!
Sanırım o…
Lütfen başlama. Neden söz ettiğini bilmiyorsun.
Ona kaç kez şans tanıdığımdan haberin yok.
Ben çocukken tek derdi seyahat etmek
ve aptalca işlere girişmekti.
Sonra beni aradı. Buraya taşınmak, benimle ve bebekle olup
dedelik yapmak istedi. Sonra ne oldu? Bu.
Çılgın işler konusunda dünya rekortmenidir.
Bu dükkânı seviyorum.
Hep aynı şey oluyor.
-Telsiz iyi bir fikirdi. -Telsiz mi? Ne?
Georg hep beni ofisten arıyor
çünkü sen telefonlarını açmıyorsun.
Yani…
Seninle telsizden konuşabilsin diye aldı onu.
Tanrım. Şunlara bak.
Çok daha önce gelmeleri gerekirdi.
Ne yaptıklarını sanıyor bunlar?
İnanılmaz.
Neler oluyor?
Demirleri indirsek mi?
Evet. Olabilir…
Belki de en iyisi bu.
-Sigorta attı. -Parayla birilerinden yardım alsana.
İşçiliğimde sorun yok. Bu bina eski. Hemen dönerim.
Umarım çocuk partisine hazırsındır.
Tanrım.
Hayır! Hay aksi!
Lanet olsun! Işıklar yansın!
Georg!
Hessdalen UFO Turları'na hoş geldiniz.
Anahtarı çevir! Hadi!
Hay ben böyle işin!
Burası ne böyle?
Bu bir…
Kapanmış kömür madeni.
-Bu koku da ne? Garip kokuyor. -Bu bir uzay gemisi.
Hayır, uzay gemisi olamaz.
Kurutma makinesi. Kocaman bir kurutma makinesi.
Merhaba. Pelle.
Selam Kıvırcık! Ne haber? Bir şey söylesene.
Kahretsin, hiçbir şey söylemiyor.
Stine?
Kahretsin.
Hayır!
-Lanet olsun! -Tanrım!
-Nereye gitti, gördün mü? -Yok.
Ne garip bir yer.
İçeri girelim.
İşte motor.
Audun, motor orada. Motoru almışlar.
Bir tane daha.
-Hayır!
Daha neler! Asla olmaz!
Bir sorunumuz var.
Bir motorun bu kadar enerji ürettiğini hiç görmemiştim.
Ama yetmez. Hâlâ yeterli değil. Şunu alalım.
Hayır! Daha fazlası var!
Size daha fazlasını bulurum!
Vay canına. Pekâlâ.
O benim motorum. Benim ama almışsınız.
Her neyse, burada yaptığınız şey için enerji gerekiyor, değil mi?
Hem de çok miktarda. Düşünün. Küçük bir düşünce deneyi.
Bir motorun ürettiği enerjiyi düşünün.
Ya size on katını bulacağımı söylesem?
20 bile olur. Filom var. Size o kadar enerji sağlarım ki
kafayı yersiniz.
Tek yapmanız gereken
ya da yapabileceğiniz…
Bizi bırakmak.
Tek bir kemik torbasını salıvereceğimi de nereden çıkardın?
İyi bir nokta. Pazarlık yapabiliriz. Pazarlık!
Onları alırsanız beni bırakır mısınız?
-Ne? -"Onlar" kim?
Bizi mi gösterdi?
Tamam, şimdi adamlarımı arayacağım.
Bu mağarada telefon falan var mı?
Çok şirin.
-Düğmeleri olan bir hurda. -Adamlarını ara. Motorları getir ya da öl.
Tamam. Anladım.
Ben hazırım. Bir, iki…
Hayır, dur. Bir planı var. Tabii ki bir planı var.
-Onları ölüme terk edip kurtulmak. -Hayır, yardım çağırıyor.
Kasper'ı gözünde büyütmeyi bırak da benimle birkaç uzaylı mıhla.
Üç deyince gidiyorum. Ya benimlesin ya değilsin.
-Bekle. -Geldiğimizi bilmiyorlar.
Bir, iki, üç!
Çok gürültü yapıyorsunuz.
Evet, şey… Burası pek kalabalıkmış.
Ne oluyor?
-İyi misin? -Sizi kurtarmaya geldik.
Duyduk. Çok iyisiniz.
Sebastian?
-Hayır, hayır! -Hayır!
Hayır, onu alma! Lütfen onu alma!
Lütfen!
Hey! Lütfen onu almayın!
-Audun! -Sebastian…
Hayır!
Siktir…
Audun.
Audun, iyi misin?
Hjørdis'in yanında kalmalıydık.
Nasıl yapmıştı?
-Hjørdis! -Yapamıyorum!
Hjørdis!
Hjørdis! İyi misin?
Bir bu eksikti!
Hjørdis!
Git! Siktir!
Hey!
Nesne bulunamadı.
Hjørdis!
Size bir şey diyeceğim. Ayaklarım şişti,
reflüm azdı, hamileliğim boyunca midem bulandı,
şimdi de suyum geldi.
Hadi gelin.
Alo?
Hiç yok. Tamam.
Lazer tabancaları alabilsek ateş ederek kaçardık.
Belki onları dağıtabiliriz.
Seb! Benimle misin?
Her şeyi batırdım.
Hayır, sorun yok. Gidip şu lazer tabancaları alalım.
Hepsi benim hatam.
Sorun yok. Çünkü biliyorum ki ne yapacağımızı biliyorsun.
Mikkel, hiçbir şeyim yok. Planım, taktiğim, hiçbir şeyim yok.
Etrafına bak!
Bitti.
Her şey bitti. Hayır.
Üzgünüm.
Bitti.
Beni neden bıraktığını anladım.
Biz çocukken.
Doğru söyledin. Ben bir anaokulu öğretmeni bozuntusuyum.
Bütün sakarlığımla etrafta dolaşıp
buzlu meyve suyu içiyorum.
Derken evleneceğini duydum.
Hayatının kadınını bulmuştun.
Sonra bekârlığa veda partine davet edildim ve…
Bilmiyorum, düşündüm ki belki
her şey biraz farklı olur.
En iyi arkadaşımı tekrar görürüm.
Ben… Sen ortadan kayboldun.
Senin yanındayken hep iki numaraydım.
Mikkel. Ben hep "öteki çocuk"tum.
-Çünkü sen… -Evet.
İstedim ki…
Ben de fark edileyim.
Kahretsin Seb. Ben…
Keşke bir şey söyleseydin.
Çişin hâlâ mavi mi?
Evet ya.
Öyle.
Seni amma özlemişim be.
Ben de seni.
Bip bap.
-Bip bap. -Evet. Devam et.
-Bip bap.
-Aynen böyle.
-Bip bap. -Bir kere daha.
-Bip bap. -Neler oluyor?
-Bip bap. -İyi misin? Aklını mı kaçırdın?
Bip bap.
Hey…
Ne o? Bir plan galiba.
Planın mı var?
Olabilir.
-Hey, Kasper! -Meşgulüm Dikçük.
Kafede söylediklerini düşünüyordum da. Motor hakkında.
Hayır, onunla konuşmalıyım.
Evet. Çok sağ ol.
Tamam, sağ ol.
Evet, motorun eşi benzeri yok demiştin sanırım.
Bundan bahsetme. Aramızda kalabilir mi?
Evet, bu konuda sesini çıkarmazsan seni de kurtarırım.
Motoru tamir etmen gerektiğini söylerim,
sonra bir şeyler düşünürüm.
-Ne bileyim… -Herkesi kurtarmalısın.
-Cidden mi? -Evet.
Zaten ikimizi buradan kurtarmak bile yeterince zor.
Tamam mı? Ben sadece…
Hey. Şu küçük yatırım fonun.
Neydi o… Bence gelip benim için çalışabilirsin.
Olmaz mı? Çalışmaz mısın?
-Ciddi mi söylüyorsun? -Evet.
Kielland güvecine çeşni lazım ve şu anda sen acı sossun.
Bence öyle.
Dikçük. Var mısın?
-Kulağa hoş geliyor. -Harika. Öyleyse gidebiliriz.
-Sadece küçük bir sorunum var. -Hallederiz.
Pamuk şekeri çok seviyorum.
Az önce ne yaptın sen?
-Bu ne… -…lan?
Efendim!
Eve gidiyoruz.
Tanrım!
-Ne yapacağız? Seb? -Işıklar söner.
-Basma demiştin. -Biliyorum.
-Olur mu? -Bilmiyorum.
Denemeliyiz. Yelekleri alayım.
-Dikkatini dağıtırım. -Güzel! Hayır…
-Şu taraftan. -Evet.
Hey! Sümük!
Yeşil, yapışkan yaratık!
Kahretsin! Bu konuda konuşamaz mıyız?
Ha siktir! Seni piç kurusu!
Siktir!
Bu kadar ağır olması şart mıydı be?
Seb! Düğmeye bas!
Düğmeye bas Seb!
Çalışmıyor!
Seri vuruş!
Dokuz, sekiz, yedi, altı, beş, dört,
üç, iki, bir…
Işıklar söner!
Mikkel…
İyi misin? Tamam! Tanrım.
Neden gözlerini kapatmadın?
-Çocuklara uygun değil. -Katılıyorum.
-Neydi o? -Buradan gitmeliyiz.
Çekil önümden seni lanet…
Topak.
Audun?
Gidin buradan! Koşun!
Dur! Audun!
Audun, hadi gel!
-Biri onu burada tutmalı. -Yok! Gel!
-Çık! -Hayır…
Koş!
Siktir!
-Neydi o Seb? -Hadi!
Olmuyor.
Odaklan şimdi. Tamam.
Dikçük?
Sensin, değil mi? Sesini duydum sanki.
Benimle oynama. Yoksa o mesele yatar.
Hayır!
Baba?
Beni doğumhaneye götürür müsün?
-Sakin ol. -Tabii.
Siz gidin. Ben… Burada kalıp ortalığı temizleyeyim.
-Pelle, iyi misin? -Ne oldu?
Işıklar…
Uzay gemisinde. Uzay gemisi…
Şu tarafta.
Sonra hepsi yığılıp kaldı.
-Bitti mi? -Tanrım, umarım.
ÜÇ AY SONRA
-Hazır mısın? -Hazırım.
-Çok acayip olacak. -Bayılırım.
Tamam.
Sen sağa, ben sola mı?
BİZİMLE KUTLADIĞINIZ İÇİN TEŞEKKÜRLER
Pekâlâ çocuklar. En önemlisi ekip çalışması yapmak.
Orada kahraman olmaya falan çalışmayın.
Unutmayın. Birlikte her şeyi yapabilirsiniz.
Pekâlâ! Ve bir planınız olsun.
Evet. Erkenden öğrenmeleri iyi.
-Bazıları hiç ders almıyor. -Hiç.
İlk müşterin olmama rağmen hiç de kötü bir başlangıç olmadı.
Vergiden düşülebilir mi bu?
Düğünüm bitsin de hele laser tag işine pazartesi bakarız.
-Ortak.
Beyler. Merhaba!
-Bu çok eğlenceli! -Öyle mi?
-Evet! -Çok eğlenceli!
Düğünlerde lazer tabanca olduğunu bilmezdim.
Hiç duymadım. Sizden her gün bir şey öğreniyorum.
-Küçük bir çocuğu gözünden vurdum. -Yok…
-Acaba… -Hayır.
Ee, Audun bunu beğenir miydi sizce?
Kesinlikle.
Audun'a mı?
Audun'a.
-Audun'a. -Şerefe.
Ama millet…
İçeride birileri bu düğündeki en iyi laser tag takımı olduğu iddiasında.
-Ne? -Tamam…
-Yani… -Buna izin veremeyiz.
Hayır, izin veremeyiz.
Sean Beam?
Piyüv Jackman?
Gidelim.
ESKİ DOSTLAR VE KORKUNÇ UZAYLILAR
Audun?
Hessdalen'daki uzaylılar hakkında söylenenler
tamamen doğruydu.
Onların uzay gemisinde onların gezegenine gidiyoruz.
Saati biliyor musun?
Ölü saat.
Yani öldürecek değiliz…
Öldürme vakti gibi.
Yani… Vakit öldürme.
Alt yazı çevirmeni: Selen Akhuy