Pod patronatem Spotkania W Ratuszu Table Town.
Chcesz się poskarżyć? Zrób to osobiście.
Jak to działa?
To klub książki!
Czytamy tę samą książkę i o niej rozmawiamy.
Zaczynajmy. Zaczynamy czytać za trzy, dwa, jeden.
Wiedziałam!
Niespodziewany zwrot akcji?
Ten rozdział będzie obłędny!
Zawsze sądziłam, że masz potencjał,
by zostać bibliotekarką.
Nigdy nie będę uciszać jak ty!
Przy tobie wszystko jest takie intensywne.
Ale biblioteka tak nie działa.
To nie fair! Czytanie bardzo mnie pobudza.
Są spokojniejsze sposoby, by przeżywać książki.
Obserwuj.
Cicha intensywność.
Próbowałam czytać po cichu.
Może mogłabyś trochę mniej wyciszać.
Nigdy cię nie uciszam, wiewiórko! Ja...
Wyszło trochę za ostro.
Nie będę czarnym charakterem w twojej historyjce,
ale jesteśmy w bibliotece i póki ja tu rządzę,
chcę słyszeć tylko słodką ciszę.
Nadal masz problemy z rynnami, Iris?
- Byłam... - Mam pilną sprawę!
Chciałabym zarządzać biblioteką.
- Co? Nie mamy na to formularza. - Ale...
- Tu jest wykres! - Słucham.
- Oto wykres. - Widzę.
Ten punkt pokazuje moją radość z przebywania w bibliotece o 9.14.
A to moja radość zaledwie minutę po uciszeniu.
A to pięć minut później.
- Te liczby są prawdziwe? - Przeliczyłem je trzy razy.
Dane są solidne, Glarbin, ale jeśli dasz mi szansę,
zdołam naprawić ten statek.
Czy mogę odmówić tak wyraźnej prognozie? Oczywiście, że nie!
Jest prawdziwy.
Więc to ty dowodzisz?
- Myślałam, że nigdy ci się nie uda. - Nigdy nie będę uciszać jak ty.
Nie. Nie będę piorunować wzrokiem. Nie jestem czarnym charakterem!
Gdybym była, raziłabym cię wzrokiem cały dzień,
przysięgając, że nie spocznę, póki się nie zemszczę!
Ale nie jestem taka nikczemna.
Jestem taka zabawna!
Zatem wracam do poprzedniej pracy, pieczenia sufletów.
Powodzenia, wiewiórko!
Nie ma jej!
Teraz to jest głośna biblioteka, i bycie głośnym jest dozwolone.
Wolna od ciągłego uciszania.
Jeśli będziesz potrzebować pomocy, będę tu czytać.
Dajcie spokój! Przeżywajcie!
Chyba żartujesz.
Westchnij głośno, tajemniczy kochanku. Jakby ścigał cię morderca.
Jesteś poważny a czytasz dowcipy.
To jest chore. Wypróbuj jeden na głos!
Dobra. Jakie buty noszą tenisiści?
Tenisówki!
Fajne uczucie. Tenisówki!
Bo grają w tenisa.
- Rozumiem! - Pięknie, Trevor!
A teraz niespodziewany zwrot akcji!
Kaczuszka zeszła na brzeg.
Co teraz zrobi kaczuszka?
Kaczuszka zeszła na brzeg.
Myślisz, że wszyscy polecą, ale tak nie jest! Oni... zaczekaj.
Zamierzasz niedługo skończyć tę rozmowę?
Za głośno?
Może być głośno. Ale to dotyczy książek.
Tak, właśnie zachwalam tę książkę!
Dobrze.
Mam być cicho?
O nie! Nie uciszam cię. W życiu.
To dobrze. Przepraszam, to nowa bibliotekarka. Teraz rozdział drugi?
Witam na podcaście o audiobookach.
Spokojnie. Głośniej już nie będzie.
Wszystko to ma związek z książką.
KSIĄŻKA KLUBOWA
Nic ci nie jest? Gdzie reszta klubu książki?
Właśnie czytam, jak Chartreuse zdradza Maroona.
Muszę wiedzieć, co będzie dalej.
Nie odchodź.
Nie wiem, czy coś ze mną nie tak,
ale czasem muszę czytać w ciszy.
Nie smuć się, udało ci się! Sprawiłeś, że biblioteka jest głośna.
Brawo, Kiff! Muszę pędzić.
- Barry. - Kto czyta w klubie?
To nie klub. To biblioteka! Ciche miejsce.
Znowu to samo.
Nie wolno ci. To głośna biblioteka!
Jest za głośno. Nie słyszą mnie. Nikt nie uciszy tego tłumu.
Poza...
Dzień dobry?
Używaj głosu z piekarni sufletów.
- Jak ci idzie z "Głośną biblioteką"? - No wiesz. Po staremu.
W sumie wszystko się zmieniło. Głośna biblioteka jest za głośna.
I chcesz, żebym tam weszła i przerwała ten hałas?
- Tak! - To powiedz, że miałam rację.
Że nie jestem czarnym charakterem, tylko bardzo rozsądną bibliotekarką.
Myliłam się. Nie jesteś czarnym charakterem. To ja.
Zniszczyłam miejsce, które kocham.
Jestem czarnym charakterem!
Dobrze, wiewiórko. Pomogę.
O nie, nie mam karty bibliotecznej. Nie wejdziemy.
Nie możemy się poddać. Stracimy bibliotekę.
Nie stracimy!
Pokaż identyfikator.
Uciszanie potwierdzone.
Co to za miejsce?
Każda biblioteka ma Cichy Pokój.
Tam przechowujemy sprzęt uciszający.
To też moje radosne miejsce.
- I co się stało? - Zeszła na brzeg.
Herbatka na sen.
Kojąca rumiankowa mgiełka.
Ciężki koc!
Głośna biblioteka zamknięta. Powtarzam, biblioteka jest zamknięta.
Do widzenia! Miłego dnia! Proszę szybciej.
Ten znak już tu nie pasuje.
- Rozumiem. Nawaliłam. - Jego miejsce jest tutaj!
Stanęłaś w obronie swoich przekonań.
Nigdy nie byłam złym charakterem, ale dzięki tobie zobaczyłam,
że w bibliotece jest miejsce na to, czego oboje pragniemy.
Przeniosę się na górę ze swoim cichym sanktuarium,
a tu będzie miejsce do głośnego czytania.
- To twoje radosne miejsce. - Teraz jest twoje.
Dobra. Odwróćcie stronę za trzy, dwa, jeden!
Tekst polski: Iwona Rojek-Walczak